← Κύπρος

Ιωάννου ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 416/2019, 25/11/2019

Ιωάννου ν. Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 416/2019, 25/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A550 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 416/2019 Επί τοις αφορώσι των Ειδοποιήσεων που εκδόθηκαν δυνάμει του ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 Μεταξύ:

  1. XXXXX Ιωάννου
  2. XXXXX Ιωάννου
  3. XXXXX Ιωάννου
  4. XXXXX Κουτσού Αιτητών-Εφεσειόντων -και- Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (πρώην Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ) Καθ' ης η Αίτηση-Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 25.11.2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κ. Σ. Δράκος για Σωτήρη Δράκο ΔΕΠΕ. Για Καθ' ης η αίτηση: κ. Δ. Καλλής για Καλλή & Καλλή ΔΕΠΕ. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την προώθηση της υπό συζήτηση Αίτησης-Έφεσης αξιώνεται από την πλευρά των εφεσειόντων: «Α. Διάταγμα και/ή παραμερισμό των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και/ή των Δελτίων Α ημερομηνίας 13/09/2019 και/ή των προηγούμενων ειδοποιήσεων Τύπου «I» ημερομηνίας 13/02/2019 και/ή των προηγούμενων ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΒ» ημερομηνίας 31/05/2019 σχετικά με την υποθήκη με αριθμό 1/Υ/XXXX/2010 που εξεδόθη από τους Καθ' ων η Αίτηση και επεδόθη στους Εφεσείοντες / Αιτητές με βάσει το άρθρο 44Γ του Νόμου 9/65, λόγω του ότι τα έννομα συμφέροντα των Εφεσείοντων/Αιτητών παραβλάπτονται και/ή επηρεάζονται αρνητικά και/ή η όλη διαδικασία είναι άκυρη και/ή παράνομη. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου που αν αναστέλλει την εκποίηση του επίδικου ακινήτου μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης. Γ. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία και/ή διαταγή το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαια υπό τις περιστάσεις. Δ. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης/Έφεσης, πλέον ΦΠΑ (XXXXX468Α).» Σωρεία λόγων έφεσης προκρίνονται από την πλευρά των Αιτητών-Εφεσειόντων - είκοσι τέσσερεις συνολικά - στη βάση των οποίων αξιώνεται η ακύρωση όχι μόνο της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» αλλά και άλλων, εκ του νόμου προβλεπόμενων ειδοποιήσεων. Μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα: «
  5. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» με επισυνημμένα τα Δελτία Α και/ή οι ειδοποιήσεις Τύπου «I» και/ή Τύπου «ΙΒ» και/ή η εκποίηση του επίδικου ακίνητου δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται ως προς τον τύπο και/ή το περιεχόμενο με βάση το νόμο και/ή τους κανονισμούς.
  6. Οι υποθήκες δεν θεωρούνται εμπράγματα δικαιώματα, αλλά εμπράγματα βάρη και ως εκ τούτου το ΜΕΡΟΣ VIA του Νόμου 9/65 παραβιάζει το άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και γι' αυτό η επιχειρούμενη πώληση των εν λόγω ακινήτων που εμφαίνονται στις ειδοποιήσεις είναι παράνομη, χωρίς δικαστικό διάταγμα και/ή είναι αντισυνταγματικό. Το Άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων προστατεύει την απόλαυση ιδιοκτησίας από παρεμβάσεις ιδίως του κράτους, ενώ προχωρεί παραπέρα επιβάλλοντας τη θετική υποχρέωση του κράτους να προστατεύει τον ιδιοκτήτη της περιουσίας από παρεμβάσεις τρίτων ιδιωτών. Το δικαίωμα της ιδιοκτησίας κατοχυρώνεται και στο άρθρο 23 του Συντάγματος το οποίο παραβιάζεται από το ΜΕΡΟΣ VIA, ήτοι από τα άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ αφού εν αντιθέσει με άρθρο 23 του Συντάγματος και το άρθρο 1 του Πρωτοκόλλου 1 της ΕΣΔΑ όπου το δικαίωμα της ιδιοκτησίας προστατεύεται και περιορίζεται μόνο σε περιπτώσεις απολύτως απαραίτητες προς το συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας υγείας ή των δημόσιων ηθών και γενικότερα του δημόσιου συμφέροντος.
  7. Δεν έγινε η δέουσα έρευνα και/ή υπάρχει πλάνη ως προς τα πράγματα και/ή το νόμο.
  8. Υπάρχει δεδικασμένο και/ή κατάχρηση διαδικασίας σχετικά με τις ειδοποιήσεις Τύπου «I», «ΙΒ», «ΙΑ» και/ή με τα επισυνημμένα Δελτία Α, που σχετίζονται με την εκποίηση του επίδικου ακινήτου. Ειδικότερα, οι καθ' ων η Αίτηση εξέδωσαν τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «I» σε σχέση με το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο την 06/07/2018 και οι Αιτητές καταχώρησαν την Αίτηση/Έφεση με αριθμό 301/18 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και αξίωσαν την ακύρωση των εν λόγω ειδοποιήσεων. Την 08/10/2018 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα από το Δικαστήριο για ακύρωση και/ή παραμερισμό των εν λόγω γνωστοποιήσεων και ως εκ τούτου με το διάταγμα αυτό δημιουργήθηκε δεδικασμένο που εμποδίζει τους καθ' ων η αίτηση να επανέλθουν με νέα διαδικασία και/ή νέες ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» σε σχέση με το συγκεκριμένο ενυπόθηκο ακίνητο.
  9. Περαιτέρω, οποιαδήποτε έκδοση ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» και/ή «ΙΑ» και/ή οποιοδήποτε Δελτίο Α δεν μπορούν να προωθηθούν καθότι δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Νόμου 9/65, επειδή οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «I» ακυρώθηκαν και υπάρχει έτσι έλλειψη στην αλυσίδα των ειδοποιήσεων δεδικασμένο και οι τυχόν μεταγενέστερες ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και/ή «I» και/ή «ΙΑ» παραβιάζουν την αρχή του δεδικασμένου και/ή επιδόθηκαν καταχρηστικά και για την ειδοποίηση Τύπου «Θ» δεν στάλθηκε καθόλου, αφού που στάλθηκε ακυρώθηκε και έτσι δεν τηρήθηκα μια από τις πιο σημαντικές ειδοποιήσεις.
  10. Δεν υπάρχει δίκαιη και/ή διαφανής διαδικασία και οι Καθ' ών η Αίτηση στέρησαν από τους Εφεσείοντες/Αιτητές το δικαίωμα να εκφράσουν την άποψη τους σε σχέση με την τελική αξία του ακινήτου και/ή οι διαδικασίες δεν προωθήθηκαν νόμιμα και/ή δεν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις που θέτει ο ν. 9/
  12. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «I», «ΙΒ» και «ΙΑ» και/ή τα επισυνημμένα Δελτία Α που σχετίζονται με την εκποίηση του επίδικου ακίνητου έχουν αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, αφού ποτέ δεν απεστάλη στους Εφεσείοντες/Αιτητές η ειδοποίηση Τύπου «Ο» όπως προβλέπεται στην νομοθεσία με αποτέλεσμα οι προσβαλλόμενες ειδοποιήσεις να απεστάλησαν πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής. Οι ειδοποιήσεις τύπου «Θ» παραμερίστηκαν στο διάταγμα του δικαστηρίου ημερομηνίας 08/10/2018 στην αίτηση με αριθμό 301/18 και ως εκ τούτου δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 44Β (1 και 2). Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος: Νοείται ότι η αποστολή της ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Θ» πραγματοποιείται μόνο μία φορά. Η ειδοποίηση τύπου «Θ» παραμερίστηκε την 8/10/18 και δεν μπορεί να σταλθεί για δεύτερη φορά.
  13. Οι Καθ' ων η Αίτησης δεν είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα και ως εκ τούτου παραβιάζεται το άρθρο 44Β.
  14. Επιπλέον, ο τροποιητικός νόμος 87(Ι)/18 του νόμου 9/65 έχει αναδρομική ισχύ, παραβιάζοντας τα συνταγματικά δικαιώματα των Αιτητών, αφού με τον νόμο αυτό και το άρθρο 44Α η αναδρομικότητα είναι αντισυνταγματική, αφού (βλ. απόφαση Κωνσταντινίδη με τριτοβάθμινα εκπαίδευση.
  15. Η τροποποίηση του άρθρου 44Α που έγινε με τροποποιητικό νόμο 87(Ι)/18 του ν. 9/65 σε συνδυασμό, με την κατάργηση του άρθρου 44ΙΑ παραβιάζει το Σύνταγμα 30 και/ή το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και/ή τη νομολογία σε σχέση με την αναδρομικότητα νομοθεσιών σε εκκρεμούσες υποθέσεις και παραβιάζει την αρχή της βεβαιότητας των Δικαστικών υποθέσεων (judicial certainty) και/ή τις αρχές του κράτους δικαίου και/ή την αρχή της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και τα άρθρα 23, 28, 30 και 35 του Συντάγματος. Επιπλέον, στη βάση αυτή παραβιάζεται η αρχή της διάκρισης των. εξουσιών, με αποτέλεσμα η Βουλή απέτυχε να διαφυλάξει την αποτελεσματική εφαρμογή των δικαιωμάτων των εφεσειόντων/Αιτητών για την περιουσία τους με βάση το άρθρο 35 του Συντάγματος.
  16. Το ΜΕΡΟΣ VIA του Νόμου 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί παραβιάζει τα άρθρα 28 και 30 του Συντάγματος καθ' ως και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ. Πρωτίστως παραβιάζεται το άρθρο 28, αφού οι Εφεσείοντες τυγχάνουν διάκρισης ως χρεώστες από την νομοθετική εξουσία υπέρ των πιστωτών/τραπεζών, ενώ παραβιάζεται από τα άρθρα 44Α, 44ΙΑ, 44Γ και 44Ζ το άρθρο 30 του Συντάγματος και το 6 της ΕΣΔΑ επειδή παραβιάζεται το δικαίωμα των Εφεσειόντων/Αιτητών για αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο. Η αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο αποτελεί την κορωνίδα του κράτους Δικαίου. Παρά ταύτα, στο άρθρο 44Α

(3)ορίζεται ότι δύναται να αρχίσει μια διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την έναρξη του τροποποιητικού Νόμου του 2018, οι διατάξεις του τροποποιητικού Νόμου θα εφαρμόζονται ακόμα και αν εστάλησαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις με τον προ της τροποποίησης Νόμο. Παραβιάζεται προδήλως η αρχή του δικαιώματος της πρόσβασης στο δικαστήριο, ήτοι η αρχή του Κράτους Δικαίου καθ' ως και το δικαίωμα να εφαρμόζεται η βεβαιότητα των αποφάσεων στο Δικαστικό σύστημα και η νομοθετική εξουσία να μην επεμβαίνει στην ορθή απονομή της Δικαιοσύνης και ούτε να παραβιάζει ή να περιορίζει συγκεκριμένα ανθρώπινα δικαιώματα που προστατεύονται όπως αυτό της αποτελεσματικής πρόσβασης στο Δικαστήριο. Τούτα, διότι ενώ στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και στο άρθρο 30 του Συντάγματος καθορίζεται ότι οι πολίτες έχουν δικαίωμα στην αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο, αυτό επί της ουσίας ανατρέπεται όταν ο Νόμος 9/65 και το άρθρο 44Γ αναφέρουν ότι ο ενυπόθηκος οφειλέτης οφείλει εντός 30 ημερών από την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» να κινηθεί δικαστικώς, η διαδικασία η οποία θα πρέπει να αρχίσει και να τελειώσει εντός του χρόνου αυτού πριν την εκποίηση που θα λάβει μέρος λίγες μέρες μετά την πάροδο των 30 ημερών. Είναι φανερό ότι τα περιθώρια είναι στενά και δεν επιτρέπουν στους ενυπόθηκους οφειλέτες να έχουν τον εύλογο χρόνο και/ή τη λογική προθεσμία για να κινηθούν αναλόγως και για αυτό ο νομοθέτης παράνομα για να εκποιούνται τα ακίνητα των πολιτών και εν προκειμένω των Αιτητών περιόρισε τις υπερασπίσεις και τα θέματα που μπορεί να εγείρει ένας ιδιοκτήτης γης ενυπόθηκου ακινήτου. Ως εκ τούτου, παραβιάζεται έτσι η αρχή του κράτους δικαίου καθ' ως και η αρχή της ακριβοδίκαιης δίκης αφ' ου επί της ουσίας εμποδίζεται, όπως ανελύθη στην παρούσα παράγραφο, το δικαίωμα πρόσβασης των Εφεσείοντων στο δικαστήριο και το δικαίωμα τους να εφαρμόζεται η βεβαιότητα των αποφάσεων στο δικαστικό σύστημα. Με άλλα λόγια υπάρχει τυπικώς πρόσβαση στο Δικαστήριο, αλλά όχι ουσιαστική και/ή αποτελεσματική ένεκα των στενών περιθωρίων που ο Νόμος προβλέπει, καθ' ως και των θεμάτων που μπορεί να εγείρουν οι Αιτητές. Ως εκ τούτου, πρόκειται περί φαινομενικής ή θεωρητικής πρόσβασης στο Δικαστήριο ενώ η αποτελεσματική πρόσβαση ανατρέπεται και/ή παραβιάζεται κατάφορα, αλλά και ούτε οι διαδικασίες προωθούνται με βάση το δικαιϊκό σύστημα της Κύπρου και των Νόμων.
  1. Επιπλέον, στο άρθρο 44Α του Νόμου προβλέπεται ότι οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία είτε ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την έναρξη του τροποποιητικού νόμου είτε σε σύμβαση υποθήκης η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης του τροποποιητικού νόμου. Η εν λόγω πρόνοια είναι αντισυνταγματική, αφού αποστερεί από τους Εφεσείοντες το δικαίωμα τους να αμφισβητήσουν την οιανδήποτε σύμβαση υποθήκης ή χρέος δικαστικά δια καταχωρήσεως αίτησης / έφεσης, αφού αυτή η υπεράσπιση δεν επιτρέπεται. Δεν είναι δυνατόν οι Εφεσείοντες να μην μπορούν να επικαλεστούν τους νόμους και να υποστηρίξουν εντός εύλογου χρόνου τα δικαιώματα τους και τα συμφέροντα τους, αλλά η νομοθετική εξουσία έτσι απλά να τα διαγράφει όλα προς όφελος των δανειστών. Στη πραγματικότητα, μια μη Δικαστική Αρχή όπως οι δανειστές, εκδίδοντας και επιδίδοντας κάποιες ειδοποιήσεις μπορούν μέσα σε στενά χρονικά διαστήματα να «διατάξουν» την πώληση των ακινήτων των αιτητών, μη αποφασίζοντας δικαστικά αν πρόκειται περί υποθήκης ή όχι ή νόμιμου χρέους, και χωρίς ταυτόχρονα να διασφαλιστεί ότι και οι χρεώστες θα έχουν επίσης τάχιστο δικαίωμα προσβολής αυτών των αποφάσεων σε ένα δευτεροβάθμιο δικαστήριο. Στη πραγματικότητα πρόκειται περί υφαρπαγής των ακινήτων των αιτητών και μεταφορά των αξιώσεων τους από τη τράπεζα σε μια ιδιωτική εταιρεία η οποία δεν έχει ούτε ένα ακίνητο στο όνομα της, με αποτέλεσμα να διαγράφονται στη πραγματικότητα και οι αξιώσεις των αιτητών που έχουν σε σχέση με αυτές τις επίδικες υποθήκες. Ο καταμερισμός των υποθέσεων με το τρόπο αυτό παραβιάζει επίσης τις συνταγματικές επιταγές του άρθρου 30 και 35 , καθώς επίσης και το δικαίωμα των αιτητών που προκύπτει από ένα κράτος δικαίου με το οποίο απαγορεύεται η νομοθετική εξουσία να παρεμβαίνει με οποιοδήποτε τρόπο στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης και στην βεβαιότητα της δικαστικής βεβαιότητας.
  2. Επιπλέον, οι ειδοποιήσεις Τύπου «I», «ΙΒ» και «ΙΑ» και/ή τα επισυνημμένα Δελτία Α που σχετίζονται με την εκποίηση του επίδικου ακίνητου είναι παράτυπες αφού δεν δίδουν ικανοποιητική προειδοποίηση στους Αιτητές.
  3. Οι ειδοποιήσεις Τύπου «I», «ΙΒ» και «ΙΑ» και/ή τα επισυνημμένα Δελτία Α που σχετίζονται με την εκποίηση του επίδικου ακίνητου έρχονται σε αντίθεση με το νόμο, αφού δεν δίδουν αναλυτικό λογαριασμό για τα ακριβή οφειλόμενα ποσά και/ή οι λογαριασμοί είναι αυθαίρετοι και/ή αβάσιμοι και δε στηρίζονται στην πραγματικότητα. Δηλαδή, οι ειδοποιήσεις δε συνοδεύονται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του, καλώντας τον οφειλέτη όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού.
  1. Δεν έχει εγγραφή η μεταβίβαση υποθήκης προς το νέο δικαιούχο, αφού οι Αιτητές είναι με τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα που συμβλήθηκαν και ενέγραψαν επ' ονόματι της υποθήκη, και ούτε διενεργήθηκε η διά σημειώσεως επί του πιστοποιητικού της τοιαύτης υποθήκης.
  2. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έχουν καμιά σχέση με την επίδικη υποθήκη και/ή τα τυχόν οφειλόμενα χρέη και δεν μπορούν να ασκήσουν κανένα δικαίωμα, αφού ποτέ δεν ενημέρωσαν τους Αιτητές με δεσμευτικό έγγραφο και/ή συμφωνία από και με την Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ότι είναι δικαιούχοι των εν λόγω χρεών και/ή ενυπόθηκων εγγυήσεων και ούτε ποτέ απεκάλυψαν τα δικαιώματα και/ή τις εξουσίες του από πού προκύπτουν, με αποτέλεσμα να μη νομιμοποιούνται να αρχίζουν τέτοιες διαδικασίες αφού οι Εφεσείοντες/Αιτητές δεν οφείλουν οτιδήποτε στους Καθ' ων η αίτησης. Επιπλέον, δεν συμμορφώνονται με τις προϋποθέσεις του ν. 169(Ι)/
  4. Οι Εφεσείοντες/Αιτητές έχουν αξίωση εναντίον της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ που είναι η αδειούχα τράπεζα. Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι φερέγγυοι, δεν έχουν δική τους περιουσία και δεν μπορούν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των Αιτητών. Η αξίωση στην αγωγή κατά της Συνεργατικής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ έγινε αξίωση εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση. Δηλαδή, ακόμα και αν οι Εφεσείοντες/Αιτητές επιτύχουν στην αγωγή στο Δικαστήριο το οτιδήποτε, δε θα δύνανται να αποκαταστήσουν την ζημιά τους από τους Καθ' ων η Αίτηση, οι οποίοι τελευταίοι θα έχουν ήδη επιτύχει να εκποιήσουν τα ενυπόθηκα ακίνητα τους και θα εισπράξουν το λαβείν τους.
  5. Επιπλέον, υπάρχει σύγχυση και παρανομία αφού τα ποσά στο ενυπόθηκο ακίνητο είναι ενδεικτικά ως εγγύηση και όχι ως χρέος, και άρα η αυτονόητη αναφορά ότι η εγγύηση είναι και χρέος, χωρίς αναλυτικούς λογαριασμούς όπως προβλέπει ο νόμος, καθιστά τις ειδοποιήσεις Τύπου «I», «ΙΒ» και «ΙΑ» και/ή τα επισυνημμένα Δελτία Α που σχετίζονται με την εκποίηση του επίδικου ακίνητου, παράνομα.
  6. Επιπλέον, παραβιάζεται, εκτός των άλλων, και το δικαίωμα των Εφεσείοντων/Αιτητών με βάση το άρθρο 30 του Συντάγματος, αφού το άρθρο 44Γ του νόμου επιτρέπει πώληση σε 30 και μια ημέρες από την επίδοση των ειδοποιήσεων, βρίσκεται σε εκ διαμέτρου σύγκρουση με τα δικαιώματα των Εφεσείοντων/Αιτητών ότι κατά την διευκρίνιση των αστρικών τους δικαιωμάτων θα πρέπει να έχουν επαρκή χρόνο, και έτσι δεν υπάρχει αποτελεσματική πρόσβαση στο Δικαστήριο.
  7. Διαζευκτικά, στην περίπτωση που ερμηνευθεί ότι το ΜΕΡΟΣ VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (9/65) επιτρέπει στους Εφεσίβλητους / Καθ' ων η Αίτησης να ασκούν ταυτόχρονα όλες τις διαδικασίες (πολλαπλότητα) που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο, τότε το άρθρο αυτό είναι αντισυνταγματικό, αφού παραβιάζει κατάφορα τα άρθρα 23, 30 και 35 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε βαθμό που ισοδυναμεί με καταπίεση και εξουδετέρωση του δικαιώματος προσφυγής στο Δικαστήριο. Παραβιάζει επίσης τις αρχές του κράτους δικαίου και της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και γενικά υπάρχει παραβίαση της αρχής της διάκρισης των εξουσιών.
  8. Τα δικαιώματα των Αιτητών ως ιδιοκτήτες ακινήτων, έναντι των τραπεζών, είναι δικαιώματα τα οποία βασικά ρυθμίζονται από το ΚΕΦ
  9. Ταυτόχρονα είναι κατοχυρωμένα ως δικαιώματα σε περιουσία όχι μόνο από το Σύνταγμα (Άρθρο 23) αλλά και από το Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Άρθρο 17), όσο και από τη Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών του Συμβουλίου της Ευρώπης (Άρθρο 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου). Και στις τρεις περιπτώσεις γίνεται πρόνοια ότι η άσκηση του δικαιώματος δεν μπορεί να υποβληθεί σε όρους παρά μόνο για λόγους δημόσιας ωφέλειας και έναντι δίκαιης και έγκαιρης αποζημίωσης για την απώλεια του.
  10. Δηλαδή, τα ποσά των υποθηκών δεν είναι δάνεια, αλλά ποσά εξασφάλισης τα οποία δεν ενεργοποιούνται παρά μόνο εάν υπάρχει απόφαση ή αποδοχή των ποσών στο χρεωστικό λογαριασμό. Στις υποθήκες των επίδικων ακινήτων δεικνύεται χρηματική αξία ως εγγύηση και όχι ως χρέος και άρα η αυτόματη μετατροπή του ποσού της εγγύησης σε χρέος, είναι παράνομη. Επιπρόσθετα, δεν παρουσιάζονται αναλυτικοί λογαριασμοί όπως προβλέπει ο νόμος αλλά μια σελίδα χωρίς να δεικνύεται ακόμη και σ' αυτή τη περίπτωση τι επιτόκιο χρεώνεται και από πού προέρχονται τα οφευλόμενα ποσά, με αποτέλεσμα καθιστά τις ειδοποιήσεις «ΙΑ», «ΙΒ», και «I» εκποίησης των επιδίκων ακινήτων παράνομες.
  11. Περαιτέρω οι Αιτητές έχουν αξίωση εναντίον της Τράπεζας Κύπρου που είναι αδειούχα τράπεζα στην αγωγή ... Οι καθ' ων η αίτησης δεν έχουν δική τους περιουσία και δεν μπορούν να διασφαλίσουν τα δικαιώματα των αιτητών στην περίπτωση που πετύχει η αξίωση. Η αξίωση στην αγωγή κατά της ... έγινε αξίωση εναντίον των καθ' ων η αίτησης. Δηλαδή, ακόμη και να πετύχουν οτιδήποτε οι Αιτητές στο Δικαστήριο στην αγωγή, οι αιτητές δεν θα μπορούν να αποκαταστήσουν την ζημιά τους από τους Καθ' ων η Αίτηση.
  12. Επιπλέον, το άρθρο 44Α
(1)και (4Α) του ΜΕΡΟΥΣ VIA του ν. 9/65 παραβιάζει το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και/ή την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και/ή το άρθρο 35 του Συντάγματος και/ή τις αρχές του κράτους δικαίου αφού επιτρέπει στον ενυπόθηκο δανειστή να κινηθεί πολλαπλώς, προχωρώντας με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου καθ' ως επίσης επιτρέπει στον δανειστή ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του Νόμου 9/65, να δύναται να προχωρεί σε εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των διατάξεων του ΜΕΡΟΥΣ VIA, ανεξάρτητα αν εξασφάλισε το διάταγμα του Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με διάταγμα πριν ή μετά τον τροποποιητικό Νόμο 87(Ι)/18 του νόμου 9/
  1. Στην παρούσα υπόθεση, οι Καθ' ων η Αίτηση εξέδωσαν διάταγμα εκποίησης της επίδικης υποθήκης του επίδικου ακινήτου με την απόφαση διαιτητού ημερομηνίας 06/12/2012 και η εν λόγω διαιτητική απόφαση ενεγράφη για σκοπούς εκτέλεσης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της αίτησης 1089/14 την 10/06/2015 και οι Αιτητές κατεχώρησαν την Πολιτική Έφεση 196/15 η οποία εκκρεμεί προς εκδίκαση στο Ανώτατο Δικαστήριο με βάση την οποία οι Αιτητές προσβάλλουν την πρωτόδικη απόφαση για άδεια εγγραφής της διαιτητικής απόφασης για σκοπούς εκτέλεσης. Ως εκ τούτου, υπάρχει φανερή επιπρόσθετη κατάχρηση διαδικασίας επειδή το σχετικό άρθρο του Ν.9/65 που επιτρέπει στους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρούν ταυτόχρονα παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών και/ή το άρθρο 35, το άρθρο 30 του Συντάγματος και το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και/ή τις αρχές του κράτους δικαίου και/ή αποτελεί κατάφορη παραβίαση της ορθής απονομής της δικαιοσύνης.
  2. Δε δημοσιεύονται, ως ορίζει το άρθρο 44Ζ, τουλάχιστον μία φορά, εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού, ως ακολούθως: (
  1. i)Στον καθορισμένο χώρο όπου διεξάγεται ο πλειστηριασμός, (
  2. ii)στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, όπου αναρτώνται τέτοιες ανακοινώσεις και είναι συνεχώς διαθέσιμες μέχρι την καθορισμένη ώρα του πλειστηριασμού, (iii) στην ιστοσελίδα που διατηρείται από και/ή είναι συνδεδεμένη με τον ενυπόθηκο δανειστή και είναι συνεχώς διαθέσιμη μέχρι την καθορισμένη ώρα του πλειστηριασμού, (iν) σε δύο
(2)ημερήσιες εφημερίδες Παγκύπριας κυκλοφορίας, (ν) με οποιοδήποτε άλλο τρόπο ο ενυπόθηκος δανειστής κρίνει σκόπιμο.» Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την Αίτηση, τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Ιωάννου, (Εφεσείοντα αρ. 1), εξουσιοδοτημένου όπως προκρίνει και από τους υπόλοιπους εφεσείοντες να προβεί σε αυτή. Ο ως άνω ομνύων, επαναλαμβάνοντας και εξειδικεύοντας σε κάποιο βαθμό τους λόγους έφεσης, προβάλλει καταληκτικά τη θέση ότι οι Ειδοποιήσεις και Γνωστοποιήσεις που η υπό συζήτηση αίτηση αφορά είναι άκυρες και παράνομες και ως εκ τούτου θα πρέπει να παραμεριστούν ή να ακυρωθούν. Η Καθ' ης η αίτηση - εφεσίβλητη εμφανίστηκε στη διαδικασία καταχωρώντας Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Πληθώρα λόγων ένστασης προτάσσονται επίσης από την πλευρά της - είκοσι οκτώ συνολικά - μέσω των οποίων επιχειρείται απάντηση στις αιτιάσεις των εφεσειόντων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Για σκοπούς πληρότητας μεταφέρονται επίσης αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προκρίνεται πως: «1. Η αίτηση - έφεση των Αιτητών είναι άνευ νομικού και/ή πραγματικού ερείσματος και/ή υποβάθρου και είναι-έκθετη προς απόρριψη, καθότι δεν υφίσταται και/ή ικανοποιείται και/ή δεν τυγχάνει εφαρμογής καμία εκ των προϋποθέσεων του άρθρου 44 Γ
(3)(α) έως (στ) του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.
  1. Οι Αιτήτες δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν θέμα επίδοσης της Ειδοποιήσεως Τύπου «ΙΑ» αφού στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους παραδέχονται ότι έλαβαν γνώση έγκαιρα και εμπρόθεσμα προχώρησαν στην καταχώριση της αίτησης υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό και η επίδοση της συνιστά «καλή επίδοση» και η διαδικασία που ακολουθείται από την Καθ' ης η Αίτηση είναι ορθή και νομότυπη.
  2. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που επιδόθηκε είναι σύμφωνα με τον τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
  3. Οι Αιτήτες ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή δεν ερμηνεύουν τις διατάξεις του Ν. 9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή προσπαθούν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου.
  4. Η Καθ' ης η Αίτηση μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων και δικαιωμάτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο, λαμβάνουν μέτρα εναντίον των Αιτήτων για να εξασφαλίσουν το λαβείν τους.
  5. Η καταχώρηση πολιτικής αγωγής δεν είναι κάτι που επιβάλλεται να γίνει πριν την έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965 και δεν εμποδίζει την Καθ' ης η Αίτηση από το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας ρητά επιτρέπουν στην Καθ' ης η Αίτηση να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει ανεξάρτητα του γεγονότος εάν υπάρχει ή όχι πολιτική αγωγή εναντίον της ή υπέρ της και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση.
  6. Η απόφαση δημόσιου πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα της.
  7. Η παρούσα αίτηση εγείρεται με μεγάλη καθυστέρηση και με αλλότρια κίνητρα, είναι εκδικητική, καταχρηστική και κακόπιστη και μοναδικό αποκλειστικό σκοπό έχει την παρακώλυση και παρέλκυση της διαδικασίας εκποίησης της υποθήκης που προβλέπεται από το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του
  9. Η Καθ' ης η Αίτηση έχει συμμορφωθεί και ακολουθήσει όλη τη διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 για να προχωρήσει με την εκποίηση και/ή πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου και τυχόν έγκριση της αίτησης θα αποστερήσει τα νόμιμα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση καταστρατηγώντας το σκοπό των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965 που διέπουν την πώληση ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή.
  10. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι ο Ενυπόθηκος Οφειλέτης έχει, σύμφωνα με τους όρους των Εγγράφων Υποθήκης, ανέκκλητα καταστήσει την Καθ' ης η Αίτηση ως ενυπόθηκο Δανειστή πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του και της έδωσε πληρεξουσιότητα να πωλεί το ενυπόθηκο ακίνητο με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζει η υποθήκη.
  11. Ο Ενόρκως δηλούντας προβαίνει σε αντιφατικούς ισχυρισμούς, είναι ανεπαρκής, γενική και/ή δεν έχει αποσείσει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  12. Τα εκτεθέντα γεγονότα και/ή στοιχεία της υπόθεσης δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτηθέντων Διαταγμάτων και οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη αποκάλυψη (full and frank disclosure) όλων των γεγονότων και απέκρυψαν από το Δικαστήριο ουσιώδη και/ή πραγματικά γεγονότα και/ή στοιχεία της υπόθεσης ούτως ώστε για να επιτύχουν από το Δικαστήριο τα αιτηθέντα Διατάγματα.
  13. Οι Αιτητές δεν υπάρχει περίπτωση υπό τις περιστάσεις να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού δεν αναφέρουν τέτοιο πράγμα σε αντίθεση με την Καθ' ης η Αίτηση η οποία μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων και δικαιωμάτων που της παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο, λαμβάνει μέτρα εναντίον των Αιτητών για να εξασφαλίσει το λαβείν της και να μην υφίσταται περαιτέρω ζημιά.
  14. Ειδικότερα, το άρθρο 44Α παρέχει στην Καθ' ης η Αίτηση το δικαίωμα να προωθήσει παράλληλα τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA, το Μέρος VI ή με πολιτική αγωγή και ως εκ τούτου δεν προκύπτει καμία κατάχρηση διαδικασίας.
  15. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» αποστάλθηκε αφού προηγήθηκε η αποστολή της ειδοποιήσεως τύπου «I» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού ως τα άρθρα 44Β
(2)(β) και 44Γ
(1)του Ν.9/1965 ορίζουν.
  1. Το υπόλοιπο που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού που συνόδευε την ειδοποίηση τύπου «I» είναι ορθό, έγκυρο και οι επίδικοι λογαριασμοί χρεώνονταν καθόλα ορθά και σύμφωνα με τους όρους των μεταξύ των μερών συμφωνιών. Εν πάση περίπτωση, το Δικαστήριο, δεν υπεισέρχεται στην εξέταση του απαιτητού ποσού, του τόκου και/ή του υπολοίπου και τέτοια θέματα δεν δύναται να αποφασισθούν στην παρούσα διαδικασία.
  2. Δεν εγείρεται θέμα Συνταγματικότητας οποιασδήποτε νομοθετικής Διάταξης. Δεν ενδείκνυται η εξέταση θέματος Συνταγματικότητας καθότι τέτοια εξέταση θα αποτελούσε ένα ανεπίτρεπτο ακαδημαϊκό εγχείρημα.
  3. Θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξειδικευμένα και να διατυπώνονται με πλήρη λεπτομέρεια και όχι αόριστα και γενικά χωρίς να εξειδικεύεται το συγκεκριμένο άρθρο του Συντάγματος που παραβιάζεται.
  4. Η επίδικη υποθήκη με αριθμό ΥXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας συστάθηκε προς όφελος των Εφεσίβλητων καθ' όλα νόμιμα, νομότυπα και ως ο Ν. 9/1965ορίζει και είναι καθ' όλα έγκυρη και δεσμευτική και εν πάση περιπτώσει, οι Αιτητές δεν δύναται να αμφισβητούν την ίδια την υποθήκη στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και/ή το Δικαστήριο στη παρούσα διαδικασία δεν υπεισέρχεται σε εξέταση της δοθείσας υποθήκης με ΥXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας και/ή δεν εξετάζεται η εγκυρότητα και/ή νομιμότητα αυτής στα πλαίσια διαδικασίας αίτησης - έφεσης για ειδοποίηση τύπου «ΙΑ».
  5. Οι Αιτητές κωλύονται λόγω της επιδεικνυόμενης συμπεριφοράς τους (are estopped) από το προωθούν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση - έφεση.
  6. Η απόφαση των Εφεσίβλητων να προωθήσουν την διαδικασία του ιδιωτικού πλειστηριασμού δυνάμει του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 είναι εύλογη και/ή οι Εφεσίβλητοι προωθούν τον ιδιωτική πλειστηριασμό ορθά και νομότυπα, με βάση τις δυνατότητες που τους παρέχεται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα τους.
  7. Η οποιαδήποτε εισήγηση των Αιτητών περί αντισυνταγματικότητας του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 ως έχει τροποποιηθεί και/ή του Νόμου 87(Ι)/2018, είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή δεν αποδεικνύεται στον απαιτούμενο βαθμό.
  8. (i) Το άρθρο 44Α
(1)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 ως αυτό έχει τροποποιηθεί, είναι καθ' όλα συνταγματικό και/ή ουδόλως παραβιάζει τα άρθρα 30 και 35 του Συντάγματος. (ii) Ουδεμία πρόνοια του άρθρου 44Α
(1)είναι ανεπίτρεπτη και/ή παραβιάζει το οποιοδήποτε δικαίωμα και/ή τις υποχρεώσεις και δικαιώματα των μερών που απορρέουν από την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκης της υποθήκης με αρ. ΥXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. (iii) Το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 προσφέρει επαρκείς ασφαλιστικές δικλίδες για τον ενυπόθηκο οφειλέτη. (iv) Το άρθρο 44Α
(1)του Ν. 9/1965, είναι θέμα διαδικασίας που άπτεται της μεθόδου και δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει τα δικαιώματα του ενυπόθηκου οφειλέτη ως αυτά καθορίστηκαν με την αποδοχή εκ μέρους του να παραχωρήσει ακίνητο του για εγγραφή υποθήκης για εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων, ούτε δημιουργεί νέα δικαιώματα του ενυπόθηκου δανειστή πέραν των όσων κατοχυρώνονται με την σύμβαση και δήλωση υποθήκης. (ν) Η αναδρομικότητα που εμπεριέχεται στο άρθρο 44Α
(1)του Νόμου 9/1965 ως αυτό έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, είναι καθ' όλα συνταγματική και/ή σε συμμόρφωση με τις επιταγές του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και/ή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και/ή της Νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και/ή άλλως πως.
  1. Οι καθιερωμένες αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων δεν εφαρμόζονται έτσι ώστε να κλονίζεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και/ή οι Αιτητές δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης.
  2. Οι συμβάσεις υπογράφθηκαν με την ελεύθερη βούληση των μερών και δεν προκύπτει κανένας περιορισμός ή/και αδικαιολόγητος περιορισμός ή/και καταπάτηση του δικαιώματος του συμβάλλεσθαι ως κατοχυρώνεται στο Άρθρο 26 του Συντάγματος μέσω του επίδικου νόμου.
  3. Ουδέν συνταγματικό δικαίωμα των Αιτητών επηρεάζεται με τη επίδικη ειδοποίηση τύπου «ΙΑ,» και/ή η δικαστική εξουσία δεν επεκτείνεται στην εξέταση αφηρημένων ζητημάτων και τα Δικαστήρια δεν αποφασίζουν επί ζητημάτων συνταγματικής φύσεως εκτός αν αυτό είναι απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς.
  4. Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 ως έχει τροποποιηθεί και/ή ο Νόμος 87(Ι)/2018 είναι καθ' όλα συνταγματικοί και/ή έγκυροι και/ή ουδεμία παραβίαση του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας υπάρχει.
  5. Το ενυπόθηκο χρέος το οποίο κατέστη απαιτητό, είναι καθ' όλα ορθό και συνάδει με τους όρους της υποθήκης με αριθμό ΥXXXX/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας.» Ο XXXXX Ανδρέου, ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται τις δικαστικές υποθέσεις της Καθ' ης η αίτηση, αφού εξηγεί την εμπλοκή του στην συγκεκριμένη υπόθεση, επαναλαμβάνει και εξειδικεύει σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης. Απορρίπτοντας τις θέσεις και αιτιάσεις που προκρίνονται από τους εφεσείοντες ως κατά νόμο και ουσία αβάσιμες, υποστηρίζει ότι η υπό συζήτηση Αίτηση - Έφεση καταχωρήθηκε κακόπιστα, εισηγούμενος καταληκτικά την απόρριψη της. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στα πλαίσια της παρούσας. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δυο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τα επιχειρήματα όσο και τις νομικές αυθεντίες στις οποίες αναφέρθηκαν ως και άλλες σχετικές με το ζήτημα που ενδιαφέρει. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Παρεμβάλλεται ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών - εφεσειόντων, με την έναρξη της παρουσίασης της υπόθεσης των τελευταίων, δήλωσε προς το Δικαστήριο ότι δεν θα επιμένει και ως εκ τούτου δεν θα προωθήσει τους λόγους έφεσης που αφορούν ζητήματα «δεδικασμένου» τα οποία οι εφεσείοντες συναρτούσαν με διάφορες ειδοποιήσεις - γνωστοποιήσεις που σε προγενέστερο στάδιο απεστάλησαν από τους καθ' ων η αίτηση και οι οποίες, κατά τον τρόπο που στην ως άνω δήλωσή του ο Σωτήρης Ιωάννου προβάλλει, έχουν ακυρωθεί. Συνακόλουθα το ειδικότερο αυτό ζήτημα δε θα απασχολήσει στην παρούσα. Αποτελεί θέση της πλευράς των εφεσειόντων ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις που επιδόθηκαν στην πλευρά τους - της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» περιλαμβανομένης - ως αποτέλεσμα των τροποποιήσεων που ενσωματώθηκαν στο μέρος VIA του σχετικού νόμου μέσω του τροποποιητικού νόμου Ν.87(Ι)/2018, θα πρέπει σωρευτικά να παραμεριστούν, καθ' ην έκταση οι σχετικές τροποποιήσεις και η αναδρομική ισχύς τους, κατά τον τρόπο που προβάλλεται στη ένορκη δήλωση του XXXXX Χρυσοστόμου, παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα των εφεσειόντων, ειδικότερα αυτά που κατοχυρώνονται στα άρθρα 23, 28, 30 και 35, ως επίσης το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και το άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Tο Δικαστήριο δεν εξετάζει in abstracto (αφηρημένα) τη συνταγματικότητα ενός νομοθετήματος, παρά μόνο αν τούτο είναι αναγκαίο για την επίλυση συγκεκριμένης δικαστικής διαφοράς. Ο δικαστικός έλεγχος της συνταγματικότητας των νόμων, γίνεται μόνο αν η αποδοχή της αντισυνταγματικότητας θα οδηγούσε στην αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, διαφορετικά, απορρίπτεται ως αλυσιτελής. Ο ως άνω περιορισμός τίθεται, με δεδομένο ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε απασχολούνται με ζητήματα που δεν οδηγούν στην επίλυση της εκάστοτε κρινόμενης διαφοράς. Κατά συνέπεια, αν η τυχόν διαπίστωση της αντισυνταγματικότητας της επίμαχης διάταξης δεν θα μπορούσε να θεμελιώσει αποδοχή του αιτήματος του ένδικου διαβήματος, το Δικαστήριο δεν χρειάζεται και επομένως δεν πρέπει να προχωρήσει στον έλεγχο συνταγματικότητας της επίμαχης νομοθετικής διάταξης (βλ. Μαρκιτανής v. Μουτζούρη
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 923 και «Διοικητικό Δικονομικό Δίκαιο» του Π. Δαγτόγλου, σελ. 128 ). Ως η νομολογία των δικαστηρίων μας υποδεικνύει, όταν τίθεται θέμα αντισυνταγματικότητας οποιασδήποτε πρόνοιας νόμου υπάρχει τεκμήριο συνταγματικότητας. Το βάρος που βρίσκεται επί τους ώμους αυτών που κατά περίπτωση προκρίνουν το αντίθετο, είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Ως εκ τούτου, προτού το Δικαστήριο κηρύξει την πρόνοια ως αντισυνταγματική, οφείλει να ικανοποιηθεί προς τούτο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Κυριακίδης Ηλίας κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1997)3 ΑΑΔ 485, Investylia Ltd v. Ταμπούρη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1325 και Πιτσιλλίδης κ.α. v. Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ. 7). Αναδύεται ταυτόχρονα από τη νομολογία των δικαστηρίων μας ότι διάδικος ο οποίος επιθυμεί να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας διατάξεων νόμου, οφείλει να καθορίσει επακριβώς τα άρθρα του νόμου που αμφισβητεί και τη συνταγματική διάταξη στην οποία κατά την άποψή του αυτά προσκρούουν. Ως υποδείχτηκε στην υπόθεση Κυπριακή Δημοκρατία ν. Πάμπου Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196: «Η συνταγματικότητα νόμου συνιστά νομικό θέμα ιδιάζουσας σημασίας και σπουδαιότητας. Η πραγματικότητα αυτή αναγνωρίστηκε στην The Improvement Board of Eyienja v. Andreas Constantinou
(1967)1 C.L.R., 167. Το δικαστήριο υπέδειξε ότι η συνταγματικότητα νόμου ή κανονισμού μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα μόνον μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν. (Βλ. επίσης Οικονόμου ν. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 Α.Α.Δ. 676 και Μαυρογένης ν. Βουλής κ.α. (Αρ.3) 1996
(1)Α.Α.Δ. 315 και Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3 C.L.R.640 - βασική ως θεωρείται αυθεντία ως προς τις γενικές αρχές που αφορούν το δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας των νόμων). Η ενασχόληση με την ως άνω εισήγηση της πλευράς των αιτητών κρίνεται σκόπιμη και ωφέλιμη για σκοπούς της παρούσας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η τοποθέτηση του δικαστηρίου επί του ζητήματος, είναι προφανές ότι δεν θα αποτελούσε ακαδημαϊκή άσκηση, αλλά από μόνη της δυνατόν να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης. Το Δικαστήριο, ευθυγραμμισμένο πάντως με την καλά καθιερωμένη νομολογία επί του ζητήματος, θα απασχολήσουν ζητήματα επί του συζητούμενου που έχουν τεθεί με τον δέοντα τρόπο ενώπιον του. Στο πλαίσιο της απόφασης μου, στην Αίτηση - Έφεση 108/209, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 18.07.2019, είχα την ευκαιρία, ανάμεσα σε άλλα ζητήματα, να τοποθετηθώ για το ζήτημα της «αναδρομικότητας», όπως αυτό προβάλλεται και στην παρούσα περίπτωση από την πλευρά των εφεσειόντων. Με κάθε σεβασμό, διατηρώντας τις ίδιες θέσεις επί του ζητήματος, τις επαναλαμβάνω ενθέτοντας μέρος τους και στην παρούσα. Ως σημειώθηκε μεταξύ άλλων στην σχετική τοποθέτηση του Δικαστηρίου: «Είναι γεγονός ότι η γενική αρχή δικαίου, αναγνωρίζει ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν, μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες οι οποίες δεν καλύπτονται από τις αναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ' ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα όπως τα πιο πάνω ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Χριστοφίδης v. Πατίχης
(2002)1 (Α) AAΔ 245 και Σάντης ν. Interfund Investments Ltd
(2012)1 (B) ΑΑΔ 1670). Συνακόλουθα, η αναδρομική ισχύς του νόμου, από μόνη της, δεν οδηγεί μονοδρομικά στο συμπέρασμα ότι το νομοθέτημα είναι αντισυνταγματικό. Σημειώνεται ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο νομοθέτης μέσω του τροποποιητικού νόμου Ν.87(Ι)/2018, αλλά και προγενέστερου τροποποιητικού νόμου, ήτοι του Ν.142(Ι)/2014, ρητά και κατηγορηματικά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του μέρους VIA του Ν.9/1965. Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις της ευπαίδευτου συνηγόρου των αιτητών - εφεσειόντων, η εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν φαίνεται από μόνη της να προκαλεί οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα των εφεσειόντων ως προβάλλεται από την πλευρά τους. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, οι ιδιοκτήτες των ενυπόθηκων ακινήτων που περιγράφονται στις Υποθήκες .................................... διέθεσαν τη συγκεκριμένη ακίνητη τους περιουσία, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των ως άνω από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων, προς ικανοποίηση του ενυπόθηκου χρέους, το οποίο, στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, έχει ήδη καταστεί υπερήμερο. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα των ιδιοκτητών όπως αυτά είχαν συμφωνηθεί και καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους τους της παραχώρησης των ως άνω ακινήτων τους για εγγραφή υποθήκης προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Ούτε βεβαίως οποιοδήποτε κεκτημένα δικαιώματα των εφεσειόντων. ..................... Είχα την ευκαιρία σε υποθέσεις του είδους να υποδείξω, (βλ. μεταξύ άλλων Αρ. Αίτησης - Έφεσης 437/2018 απόφαση ημερ. 21.03.2019, Ε.Δ. Λευκωσίας και Αρ. Αίτησης - Έφεσης 275/2018 απόφαση ημερ. 18.09.2018, Ε.Δ. Λευκωσίας) όπως και άλλοι αδελφοί μου δικαστές, ως εντοπίστηκε τούτο από την ευπαίδευτη συνήγορο που εμφανίζεται για την εφεσίβλητη τράπεζα, θέση που επαναλαμβάνω και στα πλαίσια της παρούσας, ότι μέσω άρθρων που ενσωματώθηκαν στο μέρος VIA του Ν.9/1965, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση των ιδιοκτητών τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα, ως ειδικότερα προκρίνει η πλευρά των εφεσειόντων στην υπό συζήτηση περίπτωση.». Η ενσωμάτωση των ως άνω άρθρων στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, υπό το σύνολο όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, δεν φαίνεται να προσβάλλει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα που διασφαλίζονται στο άρθρο 23 του Συντάγματος ούτε τα δικαιώματα που διαφυλάσσει το άρθρο 17 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στα πλαίσια του ίδιου συνταγματικού τους δικαιώματος, της απόλαυσης και διάθεσης δηλαδή της ιδιοκτησίας τους, οι Αιτητές συνέστησαν υποθήκη, γνωρίζοντας και προφανώς αποδεχόμενοι τη δυνατότητα εκποίησης της ενυπόθηκης περιουσίας, η οποία είναι καθόλα επιτρεπτή για την προστασία των δικαιωμάτων τρίτων. Όπως επισημάνθηκε στην πρόσφατη απόφαση Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.α. v. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε203/2013, ημερ. 11.09.2019, όπου το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο απέρριψε έφεση εναντίον πρωτόδικης απόφασης με την οποία δεν εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα μέσω του οποίου να απαγορεύεται στην εφεσίβλητη τράπεζα να πωλήσει και/ή εκποιήσει και/ή μεταβιβάσει ακίνητη περιουσία των εφεσειόντων που βαρυνόταν με αριθμό υποθηκών, σημείωσε ότι: «Η «παραμονή» της ιδιοκτησίας στους εφεσείοντες με δική τους συγκατάθεση έχει, εκ των προτέρων, τεθεί υπό αμφισβήτηση καθότι τα συγκεκριμένα ακίνητα έχουν αποτελέσει αντικείμενο υποθήκης. Με αυτό τον τρόπο οι ίδιοι οι εφεσείοντες έχουν απεμπολήσει ένα μέρος της δικής τους απολύτου ιδιοκτησίας, θέτοντας την περιουσία υπό ενδεχόμενη πώληση λόγω εκποίησης της υποθήκης.» Είναι εξάλλου σημαντικό να σημειωθεί πως ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του Μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε τη δυνατότητα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου χωρίς απαραίτητα εμπλοκή του Δικαστηρίου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Ομοίως, δεν μπορεί να υιοθετηθεί η προβαλλόμενη θέση περί παραβίασης των άρθρων 28 και 30 του Συντάγματος με την εισαγωγή των σχετικών άρθρων στο νόμο. Πολλαπλά δικονομικά μέσα και διαβήματα παρέχονται στους εφεσείοντες, σε διάφορα στάδια, επιτρέποντας τους να επιζητήσουν ενώπιον των Δικαστηρίων θεραπείες σε σχέση με τα ζητήματα που τους απασχολούν στα πλαίσια της όποιας διαφοράς έχουν με τους Καθ΄ ων η αίτηση. Το γεγονός ότι μέσω του άρθρου 44Γ
(3)του Ν.9/1965 προσδιορίστηκαν οι λόγοι που μπορούν να προβληθούν σε τυχόν έφεση κατά της ειδοποίησης τύπος «ΙΑ», σε καμία περίπτωση σημαίνει στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης σε Δικαστήριο. Διακηρύσσεται ουσιαστικά τούτο και με την ρητή πρόνοια του άρθρου 44Β
(3)του Ν. 9/1968. Ούτε ασφαλώς η θέσπιση συγκεκριμένων προθεσμιών εντός των οποίων θα πρέπει να δρομολογηθούν συγκεκριμένες διαδικασίες ή να ασκηθούν συγκεκριμένα δικαιώματα. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων, Αναφορά 2/14, ημερ. 31.10.2014, είναι επιτρεπτή η επιβολή διαδικαστικών διατυπώσεων στη βάση του άρθρου 30 του Συντάγματος, αρκεί η πρόσβαση στο Δικαστήριο να μην επηρεάζεται ή ματαιώνεται και να μην τίθενται νομοθετικά εμπόδια τα οποία να την καθιστούν υπερβολικά δύσκολη ή αδύνατη (βλ. επίσης Fatsita v. Fatsita and Another
(1988)1 C.L.R. 210 και Φοινικαρίδου ν. Οδυσσέως
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1744). Οι όποιες διαδικαστικές προϋποθέσεις και προθεσμίες τίθενται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, συνολικά και σε συνδυασμό θεωρούμενες με τα θεμελιώδη δικαιώματα που διασφαλίζονται από τις συνταγματικές διατάξεις στις οποίες οι εφεσείοντες αναφέρονται, αλλά και στα άρθρα της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεν μπορούν ασφαλώς να χαρακτηριστούν τέτοιες που να καθιστούν αδύνατη ή έστω υπερβολικά δύσκολη την πρόσβαση στη Δικαιοσύνη. Η προβαλλόμενη θέση περί παραβίασης της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, κατά τον τρόπο που εισηγείται τούτο η πλευρά των εφεσειόντων, δεν μπορεί επίσης να υιοθετηθεί. Έχοντας κατά νου τις σχετικές πρόνοιες του νόμου, η θέση πως με τη θέσπιση τους η Βουλή των Αντιπροσώπων παρεμβαίνει στις αρμοδιότητες της δικαστικής εξουσίας, κατά τον γενικό έστω τρόπο που εισηγούνται οι εφεσείοντες, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αλώβητη φαίνεται να παραμένει η εξουσία του Δικαστηρίου ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου, ως θεματοφύλακα του κράτους δικαίου. Το γεγονός ότι ήδη από το 2012 έχει εκδοθεί Διαιτητική απόφαση σε βάρος των εφεσειόντων, στο πλαίσιο της οποίας φαίνεται να παρέχεται η δυνατότητα εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που περιγράφονται στην υποθήκη αρ. ΥXXXX/2010, η οποία με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.06.2015, καταχωρήθηκε και εγγράφηκε στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει δρομολογηθεί ανάλογη διαδικασία εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων στη βάση της ως άνω απόφασης, δεν μπορεί ασφαλώς να αποτελέσει ανάχωμα για την προώθηση της διαδικασίας πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου. Ρητά ορίζεται στο άρθρο 44Α (4Α) του Ν.9/1965 πως ακόμα και η ίδια η εξασφάλιση δικαστικού διατάγματος πώλησης, είτε πριν είτε μετά τις 13.07.2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την δρομολόγηση της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του ως άνω νόμου. Συνεκτιμώντας όλα όσα έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, η επιλογή της δρομολόγησης της διαδικασίας του Μέρους VΙA του σχετικού νόμου, δεν θα μπορούσε να ενταχθεί στην έννοια της κατάχρησης των διαδικασιών, ως εισηγείται η πλευρά των εφεσειόντων. Ούτε διαπιστώνονται στοιχεία κακοπιστίας εκ μέρους των Εφεσίβλητων. Οι τελευταίοι ως ενυπόθηκοι δανειστές, καθ΄ όλα δικαιωματικά φαίνεται να προωθούν τα συμφέροντα τους και να διεκδικούν θεραπείες μέσω θεσμοθετημένων διαδικασιών, εκτός Δικαστηρίου, που η Νομοθεσία τους παρέχει. Υπό το σύνολο όσων στη συγκεκριμένη περίπτωση έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εισαγωγή στο συγκεκριμένο μέρος του νόμου των άρθρων που επικεντρώθηκαν οι εφεσείοντες, δεν επιδρούν καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους ως η πλευρά των τελευταίων υποστηρίζει, ούτε πλήττει τα ειδικότερα δικαιώματα που διασφαλίζουν η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως ειδικότερα παραπέμπουν, επιβάλλοντας κατά τον τρόπο που εισηγούνται την παρέμβαση του Δικαστηρίου. Η παράθεση στην παρούσα, κατά συνοπτικό πάντα τρόπο, της διαδικασίας που ακολουθείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του μέρους VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (Ν.9/1965), σε σχέση τουλάχιστον με το ζήτημα που εδώ ενδιαφέρει, είναι αισθάνομαι βοηθητική. Σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του ως άνω νόμου, όταν το χρέος καταστεί πληρωτέο κατόπιν υπερημερίας (άρθρο 27), ο δανειστής μπορεί να προχωρήσει με τη διαδικασία της πώλησης αποστέλλοντας προς τούτο ειδοποίηση υπερημερίας, σύμφωνα με τον Τύπο «Θ» (άρθρο 44Β). Ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται στη συνέχεια να ξεκινήσει την διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965, επιδίδοντας τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση στον Τύπο «Ι» τάσσοντας παράλληλα προθεσμία - όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών - για εξόφληση του οφειλόμενου ποσού και ενημερώνοντας ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης του οφειλόμενου ποσού ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου (άρθρο 44Γ). Στην περίπτωση που ο οφειλέτης δεν συμμορφωθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει σε αυτόν και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση στον Τύπο «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η ειδοποίηση αυτή πρέπει να δοθεί εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών πριν από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου. Ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δύναται να καταχωρήσει έφεση στο Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός τριάντα
(30)ημερών από την παραλαβή της. Παρεμβάλλεται, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας όσον αφορά τα πραγματικά περιστατικά που την περιβάλλουν, ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση, με δεδομένο και αδιαμφισβήτητο ότι ήδη από τις 03.09.2018 η καθ' ης η αίτηση έπαυσε να λειτουργεί ως Πιστωτικό Ίδρυμα ενώ παράλληλα Διαιτητική απόφαση που εξασφάλισε στις 06.12.2012 σε βάρος των Αιτητών, με απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 10.06.2015, καταχωρήθηκε και εγγράφηκε στο Πρωτοκολητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για σκοπούς εκτέλεσης, η αποστολή της ειδοποίησης Τύπος «Θ» δεν ήταν ούτος ή άλλος αναγκαία (άρθρο 44Β
(2)). Σύμφωνα με το άρθρο 44Γ
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου ως έχει τροποποιηθεί, από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ»: «Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο
(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, μόνο για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου˙ (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο». Είναι παράλληλα σημαντικό να εντοπιστεί, ότι η δυνατότητα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερόμενου μέρους να αμφισβητήσει το δικαίωμα ενός ενυπόθηκου δανειστή να κινήσει τις διαδικασίες και να αναζητήσει τις θεραπείες που προβλέπονται στο Μέρος VIA του Ν. 9/1965 (ως έχει τροποποιηθεί) στη βάση οποιουδήποτε άλλου νόμου και κανονισμών, ρητά διασφαλίζεται και διακηρύσσεται από το νόμο. Ως ειδικότερα προβλέπεται στο άρθρο 44Β
(3)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου: «Εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν Μέρος, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου δεν αποκλείουν τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο από του να ασκήσει το δικαίωμά του να προχωρήσει με ένδικα μέσα ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου με βάση οποιουσδήποτε άλλους εν ισχύι νόμους και Κανονισμούς αμφισβητώντας το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να κινεί τις διαδικασίες και να επιζητεί τις θεραπείες που προβλέπονται από τις διατάξεις του παρόντος Μέρους.» Ξεκάθαρες είναι οι πρόνοιες του ως άρθρου 44Γ
(3)του Ν.9/1965. Σε περίπτωση που υφίσταται ένας από τους έξι λόγους που πιο πάνω κατά τρόπο περιοριστικό παρατίθενται σε αυτό, παρέχεται η δυνατότητα στον ενυπόθηκο οφειλέτη καθώς και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Οι λόγοι που δύναται να προβληθούν στο πλαίσιο έφεσής κατά τα ειδοποίησης «ΙΑ», είναι συγκεκριμένοι, ως ειδικότερα αυτοί προβλέπονται και καταγράφονται στο εδάφιο
(3)του άρθρου 44Γ του Ν.9/1965. Πρόκειται δηλαδή για διαδικασία με εξ αρχής προσδιορισμένο και περιορισμένο σκοπό, αφού στο πλαίσιο της, η δικαιοδοσία του δικαστηρίου περιορίζεται στον έλεγχο κατά πόσο ισχύει ένας από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο σχετικό νόμο λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ». Με δεδομένη την ως άνω πρόνοια του νόμου, οποιοιδήποτε λόγοι έφεσης ή παράπονα που εκφράζουν οι εφεσείοντες - αιτητές στο πλαίσιο του υπό συζήτηση δικονομικού τους διαβήματος κατά της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», στην έκταση που αυτά δεν άπτονται ζητημάτων που κατά το πιο πάνω άρθρο μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης σε έφεση του είδους, όπως ζητήματα που αφορούν την επίδοση, τον τύπο, το περιεχόμενο, ή ακόμα τη νομιμότητα των ειδοποιήσεων Τύπος «Θ», «Ι», και «ΙΒ» και την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπος «Ι», εκ των πραγμάτων και καθ' ην έκταση δεν περιλαμβάνονται ή συσχετίζονται με τους καθορισμένους λόγους παραμερισμού της σχετικής ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ», ως εξαντλητικά αυτοί απαριθμούνται και προβλέπονται στο νόμο, δεν μπορούν να αποτελέσουν ουσιαστικό αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της υπό συζήτηση αίτησης. Εν πάση περιπτώσει, ως έχει ήδη σημειωθεί, δεδομένη είναι η δυνατότητα προβολής οποιονδήποτε τέτοιων ζητημάτων στα πλαίσια ανάλογων ένδικων μέσων, ως τούτο διασφαλίζεται και από το άρθρο 44Β
(3)του Ν.9/1965. Ως αναδύεται από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, η ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» φαίνεται να επιδόθηκε δεόντως στους εφεσείοντες αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος, κατά τρόπο που να συνάδει με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου. Δεν υπήρξε άλλωστε ουσιαστική αμφισβήτηση τούτου από την πλευρά των εφεσειόντων. Σύγκριση δε της ειδοποίησης Τύπος «ΙΑ» που επιδόθηκε στον ενυπόθηκο οφειλέτη αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο μέρος με τον αντίστοιχο Τύπο που παρατίθεται στο σχετικό Δεύτερο Παράρτημα του νόμου, καταδεικνύει ότι αυτή συντάχθηκε στον ορθό τύπο και με το προβλεπόμενο περιεχόμενο. Παρεμβάλλεται ότι η σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ», δεν αφορά απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους. Μέσω της, οι ενυπόθηκοι οφειλέτες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη ουσιαστικά ενημερώνονται για την επικείμενη πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, έχοντας στο μεταξύ ειδοποιηθεί μέσω των ειδοποιήσεων που προηγήθηκαν για το διεκδικούμενο υπόλοιπο του ενυπόθηκου χρέους. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, η πλευρά των εφεσειόντων δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, όπως αυτοί καταγράφονται και προσδιορίζονται στο άρθρο 44Γ
(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τη σχετική ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και κατ' επέκταση τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που περιγράφεται στην υποθήκη με αριθμό ΥXXXX/2010, Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας. Συνακόλουθα, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον των εφεσειόντων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.