← Κύπρος

ΣΙΑΚΟΛΑ διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 11089/2007, 7/11/2019

ΣΙΑΚΟΛΑ διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ κ.α. ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 11089/2007, 7/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A506 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 11089/2007 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  2. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  3. JONCH ESTATES LTD Εναγόντων και
  4. ALPHA BANK CYPRUS LTD
  5. XXXXX ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
  6. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου ημερ. 10/05/2018
  7. XXXXX ΣΙΑΚΟΛΑ διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  8. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  9. JONCH ESTATES LTD Εναγόντων και
  10. ALPHA BANK CYPRUS LTD
  11. XXXXX ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
  12. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Και ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου ημερ. 23/04/2019
  13. XXXXX ΣΙΑΚΟΛΑ διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  14. XXXXX ΣΙΑΚΟΛΑ
  15. JONCH ESTATES LTD Εναγόντων και
  16. ALPHA BANK CYPRUS LTD
  17. XXXXX ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
  18. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 02.10.2019 Ημερομηνία: 07.11.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες αρ.1, 2 και 3 - Αιτητές: κα Σ. Παπαξενοπούλου για Ανδρέα Θ. Μαθηκολώνη. Για Εναγόμενους αρ.1 και 2 - Καθ΄ ων η αίτηση: κ Φρ. Νικολάου για Ανδρέα Β. Ζαχαρίου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο αρ. 3: κ. Α. Χριστόφορου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ακροαματική διαδικασία της υπό ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής βρίσκεται σε εξέλιξη. Μεσολαβούντων στο μεταξύ αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ημερ. 10.09.2018 και 05.06.2019, αποσαφηνίστηκε ότι ο Ενάγοντας 2 έχει κηρυχθεί σε πτώχευση, με τον Επίσημο Παραλήπτη να διορίζεται ως Διαχειριστής της περιουσίας του. Η εξέλιξη αυτή οδήγησε τον συγκεκριμένο Ενάγοντα να προωθήσει την υπό συζήτηση Αίτηση, αιτούμενος την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής και των συναφών δικογράφων, με την απάλειψη του ονόματος του και την αντικατάστασή του με τον Επίσημο Παραλήπτη ως Διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Γεωργίου Θεοδώρου και τώρα XXXXX Σιακόλα. Η Αίτηση εδράζεται στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.12, Δ.19, Δ.25, Δ.9, Δ.48 θ.1-9, Δ.64, στον Περί Πτωχεύσεων Νόμο (Κεφ. 5), στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο Δίκαιο της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, ενώ το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων προς υποστύλωση του αιτήματος τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Σιακόλα, Ενάγοντα αρ. 2 στη διαδικασία. Ο ως άνω ομνύων, αφού αναφέρεται στην εξέλιξη των γεγονότων και στη τελική κήρυξη του σε πτώχευση με την έκδοση σχετικού διατάγματος πτώχευσης, υποστηρίζει ότι πλέον είναι αναγκαία η τροποποίηση του τίτλου και όλων των δικογράφων έτσι ώστε να αντικατασταθεί το όνομά του, κατά τρόπο που να παρουσιάζεται ως Ενάγοντας αρ. 2 ο Επίσημος Παραλήπτης ως Διαχειριστής της περιουσίας του. Ο Επίσημος Παραλήπτης, σημειώνει, παρέδωσε ήδη στον ίδιο σχετικό έντυπο διορισμού δικηγόρου, με το οποίο εξουσιοδοτεί τον δικηγόρο Ανδρέα Μαθηκολώνη όπως τον εκπροσωπήσει στη διαδικασία ως πτωχεύσαντα. Τυχόν αποδοχή της υπό συζήτηση Αίτησης του, υποστηρίζει, δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά στους Εναγομένους, σημειώνοντας πως με δεδομένο ότι αυτή προωθείται καλόπιστα και χωρίς οποιαδήποτε πρόθεση παρέλκυσης ή καθυστέρησης της διαδικασίας, είναι ορθό, δίκαιο και αναγκαίο να επιτραπεί, κατά τρόπο που να διασφαλίσει ότι οι διάδικοι θα έχουν μια δίκαιη δίκη. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2, στις 17.10.2019, προχώρησαν στην καταχώριση σχετικής Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης. Η ένσταση εδράζεται επίσης στους σχετικούς με το ζήτημα Διαδικαστικούς Κανονισμούς περί Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 30

(2)του Συντάγματος, στον περί Ερμηνείας Νόμο, στο Άρθρο 9 του περί Πτωχεύσεως Νόμου (Κεφ. 5), στις αρχές της νομολογίας ως επίσης στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι της Ένστασης προβάλλονται στο σώμα της. Για σκοπούς πληρότητας μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ειδικότερα, προτάσσεται ότι: «
  1. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και αστήρικτη.
  2. Η αίτηση είναι καταχρηστική.
  3. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  4. Η αίτηση είναι κακόπιστη.
  5. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη.
  6. Η αίτηση είναι λανθασμένη.
  7. Η αίτηση είναι αχρείαστη.
  8. Ο αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
  9. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και αποσκοπεί στην περαιτέρω περιπλοκή της αγωγής.» Την ως άνω Ένσταση συνοδεύει και υποστηρίζει ένορκη δήλωση της XXXXX Χριστοδούλου, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί τους Εναγομένους 1 και
  10. Υιοθετώντας και εξειδικεύοντας σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους Ένστασης, η ως άνω ομνύουσα προβάλλει ανάμεσα σε άλλα ότι η υπό συζήτηση Αίτηση είναι αχρείαστη και προωθούμενη λανθασμένα, από πλευράς διαδικασίας. Πέραν τούτου, προκρίνει, θα προκαλέσει στους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους ανεπανόρθωτη ζημιά, ενώ καταλήγει πως ως άδικη, κακόπιστη και καταχρηστική, θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος του Αιτητή. Παρεμβάλλεται ότι ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου αρ. 3 δήλωσε προς το Δικαστήριο ότι υιοθετεί την υπό συζήτηση Ένσταση των Εναγομένων αρ. 1 και 2 όπως και την επιχειρηματολογία και θέσεις των τελευταίων που προβλήθηκαν κατά την ακρόαση της Αίτησης. Με τις εισηγήσεις τους, τις οποίες οι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για το ζήτημα που απασχολεί στην παρούσα. Στην έκταση που θεώρησαν τούτο χρήσιμο και επιθυμητό, τούτο έπραξαν και δια ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο στα πλαίσια της παρούσας και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης. Στόχος και σκοπός της παρεχόμενης δυνατότητας για τροποποίηση των δικογραφημένων θέσεων κάθε πλευράς, είναι για να δοθεί η δυνατότητα επίλυσης του συνόλου των επιδίκων θεμάτων που κάθε φορά απασχολούν τους διαδίκους στα πλαίσια μιας συγκεκριμένης αντιδικίας και ασφαλώς η δημιουργία και η προσφορά δικονομικού πλαισίου, εντός του οποίου ο εκάστοτε διάδικος θα έχει τη δυνατότητα να παρουσιάσει τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση του στα πλαίσια παρουσίασης της υπόθεσης του. Στη νομική σειρά συγγραμμάτων Halsbury´s Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, στην παράγραφο 272, αναφέρονται και τα πιο κάτω σε σχέση με τις αρχές στη βάση των οποίων το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την τροποποίηση ενός δικογράφου: «... this power maybe exercised for the purpose of determining the real question in controversy correcting any defect or error in the proceedings. The power provides the guiding principle of cardinal importance on the question of amendment on which the general practice of the court is founded that an amendment will be allowed if it can be made without injustice to the opposite party, and if it can be compensated for by costs. Lift to amend may be refused in there is or maybe prejudicial delay in making the application, or if the application is not made in good faith». Οι διατάξεις των Διαδικαστικών Κανονισμών οι οποίες αναφέρονται στη δυνατότητα τροποποίησης δικογράφων, έχουν καταστεί αντικείμενο ανάλυσης και προβληματισμού σε πληθώρα αποφάσεων. Έχουν, συνακόλουθα, καθιερωθεί γενικές αρχές στη βάση των οποίων το δικαστήριο μπορεί και πρέπει να καθοδηγείται στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Παραπέμπω ενδεικτικά στις σχετικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στα πλαίσια των υποθέσεων: Saba & Co (T.M.T.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, Astor Manufacturing and Exporting Co κ.α ν. Α.G. Leventis κ.α.
(1993)1 ΑΑΔ 726, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου και άλλης
(1991)1 ΑΑΔ 934, Περικτιόνη Χρίστου ν. Ανδρέα Στυλιανού Αζά ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Στυλιανού Σάββα τέως από τον Πομό
(1992)1 ΑΑΔ 704, Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 AAΔ (E) 33, Δημοτικό Συμβούλιο Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 ΑΑΔ 1608, Geto Ltd v. Πλοίου Μ/V Vladimir Vaslyayev
(1993)1 ΑΑΔ 714, Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(2007)1 (Β) ΑΑΔ 1050, Preece κ.α. ν. Ρωσσίδου 2011 1(Γ) ΑΑΔ 2138, Κώστας Παφίτης και Υιοί Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα 2012 (1Α) ΑΑΔ 745 και Αντώνης Ανδρέου ν. Adboard Media Ltd κ.α. Αγωγή Αρ. 4/2011 ημερ. 16.09.2014. Αισθάνομαι πραγματικά ότι παρέλκει η ανάγκη για αυτούσια επανάληψη του λόγου τους στα πλαίσια της παρούσας. Σε κάθε περίπτωση, από τις άνω αναφερόμενες αποφάσεις αλλά και το σύνολο των νομικών αυθεντιών που αφορούν το υπό συζήτηση ζήτημα, αβίαστα εξάγεται το συμπέρασμα ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει τροποποίηση είναι ευρύτατη, κινούμενη πάντα εντός των καλά καθιερωμένων και αναγνωρισμένων από τη Νομολογία πλαισίων. Ζήτημα που κατά προτεραιότητα αισθάνομαι ότι θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο, αποτελεί η θέση που προκρίνεται από την πλευρά των ενιστάμενων ότι υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, η υπό συζήτηση Αίτηση εδράζεται σε λανθασμένη διαδικασία, είναι καταχρηστική, παράτυπη, αντικανονική και αχρείαστη και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Είναι φανερό ότι η υιοθέτηση της ως άνω θέσης, ως ειδικότερα αυτή αναπτύχθηκε από την πλευρά τους, θα αποτελούσε καταλυτική εξέλιξη για την τύχη της υπό συζήτηση Αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 9 εδάφια
(1)και
(2)του Περί Πτωχεύσεων Νόμου (Κεφ. 5): «9.-
(1)Με την έκδοση διατάγματος πτώχευσης, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντα, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο πτωχεύσας οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του πτωχεύσαντα σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει: Νοείται ότι για χρέη, τα οποία δημιουργεί ο πτωχεύσας μετά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης, οποιοδήποτε πρόσωπο θα έχει το δικαίωμα να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία εναντίον του πτωχεύσαντα προσωπικά προς είσπραξη της απαίτησής του, χωρίς οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε πρόστιμο ήθελε επιβληθεί από οποιοδήποτε Δικαστήριο στο πτωχεύσαντα είτε πριν είτε μετά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης δε δύναται να επαληθευθεί εναντίον της πτωχευτικής περιουσίας και είναι πληρωτέο από τον πτωχεύσαντα προσωπικά.
(2)Αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία η οποία άρχισε εναντίον πτωχεύσαντα πριν την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης συνεχίζεται και μετά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου ή τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ή άλλης νόμιμης διαδικασίας. Περαιτέρω, στο εδάφιο
(4)του άρθρου 9 του Κεφ. 5, προβλέπεται:
(4)Μετά την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης, ο πτωχεύσας, δύναται να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, κατόπιν εξουσιοδότησης του Επίσημου Παραλήπτη ή του διαχειριστή και άδειας του Δικαστηρίου υπό τους όρους τους οποίους δυνατό να επιβάλει το Δικαστήριο, συμπεριλαμβανομένου και όρου για ασφάλεια εξόδων: Νοείται ότι, οποιαδήποτε περιουσία ήθελε ανακτηθεί, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου, αποδίδεται στον Επίσημο Παραλήπτη ή στον διαχειριστή: Νοείται περαιτέρω ότι, αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία που άρχισε από τον πτωχεύσαντα πριν την έκδοση διατάγματος πτώχευσης συvεχίζεται, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου ή τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ή της άλλης νόμιμης διαδικασίας, εφόσον εξασφαλιστεί γραπτή συγκατάθεση του Επίσημου Παραλήπτη ή του διαχειριστή.» Στην υπό συζήτηση περίπτωση δεν υπάρχει αμφισβήτηση ότι η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δρομολογήθηκε από τους Ενάγοντες πριν από την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης του Ενάγοντα αρ. 2. Συνακόλουθα, ως η ρητή επί τούτου πρόνοια της τελευταίας επιφύλαξης του εδαφίου 4, του άρθρου 9, του Περί Πτωχεύσεων Νόμου (Κεφ. 5), είναι δυνατό αυτή να συνεχίσει - εφόσον εξασφαλιστεί γραπτή συγκατάθεση του Επίσημου Παραλήπτη ή του Διαχειριστή - «χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου η τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ή της άλλης νόμιμης διαδικασίας». Αναπόδραστη κατάληξη των πιο πάνω, σε συνδυασμό θεωρούμενων, είναι η υιοθέτηση εκ μέρους του Δικαστηρίου της θέσης που οι Καθ΄ ων η Αίτηση προκρίνουν επί του συζητούμενου, ότι δηλαδή στην υπό συζήτηση περίπτωση η αιτούμενη τροποποίηση είναι νομικά και ουσιαστικά αδικαιολόγητη, λανθασμένη και αχρείαστη, δυνάμενη να οδηγήσει σε περαιτέρω και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής. Τούτο άλλωστε φαίνεται να επισημαίνει στις τελικές του εισηγήσεις και ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, ο οποίος δεν παραλείπει να σημειώσει ότι οι σχετικές νομοθετικές πρόνοιες δεν είχαν επισημανθεί από την πλευρά του πριν την υποβολή της υπό συζήτηση Αίτησης. Ενόψει των πιο πάνω, η υπό συζήτηση αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, επιδικάζονται προς όφελος των Καθ΄ ων η αίτηση και σε βάρος του Ενάγοντα αρ. 2 - Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.