← Κύπρος

JOINT STOCK COMPANY «ALFA BANK» κ.α. ν. AVΙON CORPORATE BUSINESS CENTRE (CYPRUS) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2300/2018, 22/11/2019

JOINT STOCK COMPANY «ALFA BANK» κ.α. ν. AVΙON CORPORATE BUSINESS CENTRE (CYPRUS) LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2300/2018, 22/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A542 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2300/2018 Μεταξύ:

  1. JOINT STOCK COMPANY «ALFA BANK»
  2. VALESINO HOLDING LIMITED Εναγόντων -και-
  3. AVΙON CORPORATE BUSINESS CENTRE (CYPRUS) LIMITED
  4. XXXXX ΣΑΒΒΙΔΟΥ
  5. XXXXX RALAIARISOA
  6. XXXXX XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
  7. VALNAZ INVESTEMENTS LIMITED Εναγομένων Ημερομηνία: 22.11.2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 2, 3 και 4 - Αιτητές: κ. Λ. Χαβιαράς για Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Kαθ' ων η αίτηση: Α. Μακρίδης για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 10.08.2018, καταχωρώντας γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, οι ενάγοντες δρομολόγησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Την ίδια ημέρα προώθησαν αίτηση στο πλαίσιο της οποίας, την 13.08.2018, εξασφάλισαν μονομερώς, την έκδοση προστακτικού διατάγματος ως η σχετική αίτησή τους. Στις 27.08.2018, το Δικαστήριο επιλαμβανόμενο σχετικής αίτησης, εξέδωσε διάταγμα, μονομερώς, με το οποίο επέτρεψε την υποκατάσταση επίδοση στους Εναγομένους 2, 3 και 4 του ως άνω εκδοθέντος διατάγματος ημερ. 13.08.2018, της μονομερούς αίτησης ημερ. 10.08.2018 και της ένορκης δήλωσης που την υποστήριζε στη βάση της οποίας εξεδόθη το σχετικό διάταγμα, ως επίσης της αίτησης ημερ. 27.08.2018, της ένορκης δήλωσης που την υποστήριζε και του σχετικού διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης. Σύμφωνα με το ως άνω διάταγμα, το Δικαστήριο διέτασσε και επέτρεπε όπως η υποκατάστατη επίδοση των ως άνω εγγράφων στους Εναγομένους 2, 3 και 4 επιτευχθεί: (A) είτε δια θυροκόλλησης των Εγγράφων στην εξωτερική πόρτα του εγγεγραμμένου γραφείου των Εναγομένων 1 και 5, οι οποίες βρίσκονται στην διεύθυνση: Σπύρου Κυπριανού 18, 2ος όροφος, 1075, Λευκωσία. (Β) είτε εναλλακτικά προς το υπό 1(Α) ανωτέρω, δια της αποστολής των Εγγράφων, μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email) στην ηλεκτρονική διεύθυνση: XXXXX@01properties.ru Οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 οι οποίοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία, καταχώρησαν την υπό συζήτηση αίτηση μέσω της οποίας επιζητούν: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται το Διάταγμα ημερομηνίας 27/08/2018, με το οποίο επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση σε αυτούς του ενδιάμεσου Διατάγματος ημερομηνίας 13/8/
  8. Β. Διάταγμα ακύρωσης και/ή παραμερισμού επίδοσης που επιχειρήθηκε και/ή έλαβε χώρα παράτυπα και/ή αντικανονικά γύρω στις 29/08/2018 και/ή κατά παράβαση των όρων του Διατάγματος επίδοσης. Γ. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή Οδηγίες που το Δικαστήριο θα κρίνει ως ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Δ. Έξοδα και Φ.Π.Α.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χρίστου Ηρακλέους, δικηγόρου στον δικηγορικό οίκο που κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εκπροσωπούσε τους Εναγομένους 2, 3 και 4 - Αιτητές. Ο ως άνω ομνύων, εξουσιοδοτημένος όπως δηλώνει από τους τελευταίους, από προσωπική γνώση των γεγονότων και από πληροφορίες που έλαβε από τους αντιπροσώπους των Αιτητών, υποστηρίζει ότι τόσο το προσωρινό διάταγμα ημερ. 13.08.2018 όσο και το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης ημερ. 27.08.2018 δεν θα έπρεπε να εκδοθούν μονομερώς, υποδεικνύοντας, ειδικότερα σε σχέση με το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης, ότι απουσιάζει πλήρως οποιαδήποτε δικαιολογία, εξήγηση ή τεκμηρίωση από την ένορκη δήλωση που συνόδευε και υποστήριζε τη σχετική αίτηση. Υποστηρίζει παράλληλα την άποψη πως ενόψει της φύσης του διατάγματος και του ενδεχόμενου δρομολόγησης διαδικασιών παρακοής - οιονεί ποινικών στο χαρακτήρα - η επίδοση ενός προστακτικού διατάγματος όπως το πιο πάνω θα έπρεπε να γίνεται προσωπικά. Με δεδομένο, σημειώνει, ότι καταχωρήθηκε ήδη εμφάνιση στη διαδικασία, δεν υπάρχει εξήγηση/δικαιολογία για την προώθηση της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση μονομερώς και την ανάλογη έκδοση του σχετικού διατάγματος. Προβάλλει επίσης τη θέση ότι επίδοση που επιτεύχθηκε τόσο στην μητέρα της Εναγομένης 4 όσο και στον XXXXX Dillon, διευθύνοντα σύμβουλο (Managing Director) της εταιρείας 01 Advisory Ltd, είναι ελλιπής αφού δεν περιλάμβανε όλα τα έγγραφα, ως ειδικότερα εξηγεί. Η προώθηση αίτησης για υποκατάστατο επίδοση μόνο του ενδιάμεσου διατάγματος, χωρίς παράλληλη προώθηση ανάλογης αίτησης προς επίδοση της αγωγής, υποστηρίζει, αποτελεί εξόφθαλμη περίπτωση κατάχρηση της διαδικασίας. Σε κάθε περίπτωση, υποδεικνύει, τα έγγραφα που καλύπτονταν από το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης δεν «θυροκολλήθηκαν» ως το ίδιο το διάταγμα όριζε, παρά μόνο αφέθηκαν έξω από την πόρτα του γραφείου της εταιρείας 01 Advisory Ltd που βρίσκεται στον 2ον όροφο κτιρίου στην οδό Σπύρου Κυπριανού
  9. Τα ως άνω έγγραφα εντοπίστηκαν από καθαρίστρια και παραδόθηκαν στον ως άνω XXXXX Dillon, ο οποίος και ενημέρωσε το δικηγορικό οίκο στον οποίο εργοδοτείται ο ομνύων, χωρίς ποτέ να παραδοθούν/φθάσουν στα χέρια των αιτητών. Η ως άνω «απόπειρα» επίδοσης, καταλήγει, αποτελεί προφανή περίπτωση κακής επίδοσης εκτός των πλαισίων και όρων του διατάγματος. Το ως άνω δικονομικό διάβημα εκ μέρους των Εναγομένων, προκάλεσε την αντίδραση των Εναγόντων. Οι τελευταίοι, στις 22.05.2019 προχώρησαν στην καταχώριση Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης. Οι λόγοι της ένστασης περιλαμβάνονται στο σώμα της. Για σκοπούς πληρότητας μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα. Ως ειδικότερα προτάσσεται: «Λόγος Ένστασης 1:
  10. Η Ένορκη Δήλωση του Χρίστου Ηρακλέους είναι ελαττωματική και / ή αντικανονική και / ή βρίσκεται σε αντίθεση με τις πρόνοιες της Διάταξης 39, Θεσμός 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και / ή με τις πρόνοιες της σχετικής νομολογίας. Συγκεκριμένα: (α) Ο Ενόρκως Δηλών XXXXX Ηρακλέους δεν αναφέρει ως πηγή της πληροφόρησης του τους Εναγόμενους 2 - 4 / Αιτητές (πιο κάτω «οι Αιτητές»), και εν πάση περιπτώσει η αναφορά του ότι έλαβε προσωπική γνώση των γεγονότων και «...από πληροφορίες που έλαβα από τους αντιπροσώπους των Αιτητών...» (βλ. παράγραφο 1 - ο τονισμός είναι δικός μας), χωρίς να προσδιορίζεται η ταυτότητα αυτών των «αντιπροσώπων» είναι γενική, αόριστη και ακατάλληλη για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. (β) Η απουσία εξηγήσεων και / ή αιτιολογίας ως προς το γιατί δεν ορκίζεται την ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Αίτησης κάποια εκ των Αιτητών, οι οποίες είναι μόνιμες κάτοικοι Κύπρου και / ή οι οποίες εργάζονται μόνιμα στην Κύπρο, καθιστά την Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ηρακλέους απορριπτέα και εν πάση περιπτώσει, το περιεχόμενο της δεν πρέπει να ληφθεί υπόψιν από το Δικαστήριο. (γ) Περαιτέρω, και άνευ επηρεασμού των όσων αναφέρονται στις υποπαραγράφους (α) έως και (β) ανωτέρω, η Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ηρακλέους, περιέχει ισχυρισμούς γεγονότων, κατά τρόπο, που δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί κατά πόσο ο ίδιος εκφράζει άμεση και προσωπική μαρτυρία ή εξ ακοής πληροφορία (επί πραγματικών ή νομικών ζητημάτων) και / ή δεν αποκαλύπτει την πηγή πληροφόρησης του. Λόγος Ένστασης 2:
  11. Άνευ επηρεασμού του Λόγου Ένστασης 1 ανωτέρω, το περιεχόμενο της Ενόρκου Δηλώσεως του XXXXX Ηρακλέους είναι ανεπαρκές για σκοπούς επιτυχούς προώθησης της Αίτησης και τούτο διότι, μεταξύ άλλων: (α) Δεν απαντά στους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Πατσαλίδου, ημερομηνίας 27.08.2019, που αφορούν την αντικειμενική αδυναμία επίδοσης στους Αιτητές, (β) Περίτεχνα επιχειρεί να αποφύγει την προβολή απαντήσεων στους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Πατσαλίδου, ημερομηνίας 27.08.2019, και σχολιάζει συγκεκριμένα ζητήματα, τα οποία δε σχετίζονται με την ουσία της Αίτησης, (γ) Δεν εγείρει κανένα νομικά και πραγματικά αποδεκτό λόγο γιατί το Διάταγμα, ημερομηνίας 27.08.2018, πρέπει να παραμεριστεί, (δ) Δεν αμφισβητεί το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του XXXXX Χατζηκωστέα, ημερομηνίας 27.08.2019 (βλ. Τεκμήριο 7 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση της XXXXX Πατσαλίδου, ημερομηνίας 27.08.2018) και (ε) Δεν αμφισβητείται η πραγματοποίηση της υποκατάστατης επίδοσης μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (email), όπως εξάλλου διαζευκτικά προέβλεπε το Διάταγμα, ημερομηνίας 27.08.
  13. Εν πάση περιπτώσει, η αποδεικτική αξία του περιεχομένου της Ενόρκου Δηλώσεως του XXXXX Ηρακλέους, ως ανωτέρω αναλύεται, δεν είναι ικανή να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχουν οι Αιτητές επί των ώμων τους, για επιτυχή προώθηση της Αίτησης. Λόγος Ένστασης 3: Επιπροσθέτως των Λόγων Ένστασης 1 και 2 ανωτέρω, με την πραγματοποίηση της υποκατάστατης επίδοσης, ως οι πρόνοιες του Διατάγματος, ημερομηνίας 27.08.2018, οι Αιτητές έλαβαν γνώση του Μονομερούς Διατάγματος, ημερομηνίας 13.08.2018 (και των υπόλοιπων εγγράφων που επιδόθηκαν), γεγονός το οποίο επιβεβαιώνει ότι οι μέθοδοι, με τις οποίες πραγματοποιήθηκε η υποκατάστατη επίδοση, ήταν αποτελεσματικοί. Λόγος Ένστασης 4: Το Δικαστήριο, εν όψει και της ενώπιον του μαρτυρίας, είχε τη δικαιοδοσία να εκδώσει μονομερώς το Διάταγμα, ημερομηνίας 27.08.2018, και ορθώς άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ των Εναγόντων (εκεί αιτητών). Ο δε ισχυρισμός των Αιτητών ότι υπήρχε δυνατότητα υποβολής της Αίτησης για Υποκατάστατη Επίδοση δια κλήσεως είναι νομικά αλλά και πραγματικά εσφαλμένος. Λόγος Ένστασης 5: Το Διάταγμα, ημερομηνίας 27.08.2018, στο βαθμό που αυτό σχετίζεται με τον τρόπο πραγματοποίησης της «θυροκόλλησης», εκτελέστηκε ορθά και εν πάση περιπτώσει εφαρμόζοντας κανόνες κοινής λογικής.» Σε σχέση με τα γεγονότα επί των οποίων η ένσταση εδράζεται, οι καθ' ων η αίτηση, πέραν από τους νομικούς ισχυρισμούς και επιχειρήματα που αναπτύσσονται στους λόγους ένστασης, παραπέμπουν ταυτόχρονα στο φάκελο του Δικαστηρίου και σε συγκεκριμένες ένορκες δηλώσεις που περιλαμβάνονται σε αυτόν. Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των δυο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Η επίδοση κλητηρίου εντάλματος, κλήσης ή ειδοποίησης, διέπεται από τις πρόνοιες των Δ.5
(1)
(2)και Δ.51
(1)των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Ωστόσο, η υποκατάστατη επίδοση δικαστικών εγγράφων, δεν αποτελεί άγνωστο θεσμό στο Κυπριακό Δικονομικό Δίκαιο. Όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατόν να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, θ.2, παρέχεται από τη Δ.5, Θ.9 η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση. Η Δ.5, θ.9 ορίζει συναφώς τα εξής: «Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ' αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο.» Η διαταγή για υποκατάστατη επίδοση, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό υποκατάστατης επίδοσης, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσον τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το σχετικό διάταγμα, όσο και η δικαιοδοτική του βάση (S.S.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 A.A.Δ. 762). Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Φραγκέσκου ν. Γρηγορίου
(2000)1 Α.Α.Δ. 1765, παρέχεται ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου, για οποιοδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, Θ.2. Τονίστηκε επίσης ότι μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της. Ομοίως, στην υπόθεση Karim ν. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36, τονίσθηκε πως το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Όπως άλλωστε αναφέρεται στην ετήσια Αγγλική Δικαστηριακή Πρακτική του 1958 (Annual Practice) στη σελ. 132, το Δικαστήριο προτού διατάξει υποκατάστατη επίδοση θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι, για οποιαδήποτε αιτία, δεν μπορεί να διενεργηθεί έγκυρη προσωπική επίδοση στον εναγόμενοι. Ως υπεδείχθη στην υπόθεση Porter v. Freudenberg [1915] 1 Κ.Β. 857, θα πρέπει αφενός να υπάρχει πρακτική αδυναμία πραγματικής επίδοσης και αφετέρου λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, ότι ο προτεινόμενος τρόπος υποκατάστατης επίδοσης θα θέσει το κλητήριο υπόψη του εναγόμενου. Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση απασχολεί κατά προτεραιότητα το εύλογο ή μη υπό τις περιστάσεις της έκδοσης του διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση. Ουσιαστικά τίποτα δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ικανό να ανατρέψει την εικόνα που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου επί του συζητούμενου μέσω της ένορκης δήλωσης της XXXXX Πατσαλίδου, ημερ. 27.08.2018, η οποία υποστήριζε το σχετικό δικονομικό διάβημα και της ένορκης δήλωσης του ιδιώτη επιδότη, XXXXX Χατζηκωστέα, ίδιας ημερομηνίας, η οποία τέθηκε επίσης υπόψη του Δικαστηρίου καθ' ον χρόνο το τελευταίο επιλαμβανόταν του σχετικού αιτήματος. Παρέμεινε ουσιαστικά αναντίλεκτο, το γεγονός ότι η πλευρά των Εναγόντων κατ' επανάληψη αποπειράθηκε να επιδώσει τα σχετικά έγγραφα στην πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4 - Αιτητών, πλην όμως τούτο δεν κατέστη δυνατό. Με τούτο σαν δεδομένο, έχοντας κατά νου και της φύση του προσωρινού διατάγματος, αυταπόδεικτη ήταν η αναγκαιότητα της επείγουσας επίδοσης του, κατά τρόπο που η εξέλιξη των γεγονότων ως τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθούν, καθιστούσε την προοπτική της γνωστοποίησης τόσο του διατάγματος όσο και των άλλων εγγράφων μέσω υποκατάστατης επίδοσης, εκ των πραγμάτων μια εν πολλοίς αναμενόμενη επιλογή. Ως υπεδείχθη άλλωστε στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη (ανωτέρω), το κύριο ερώτημα σε περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης είναι κατά πόσο ο υποκατάστατος τρόπος επίδοσης θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι με βεβαιότητα, το έγγραφο του οποίου επιζητείται η επίδοση υπόψη του εναγομένου. Η εισήγηση ότι η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση θα έπρεπε να προωθηθεί δια κλήσεως, δεν μπορεί ασφαλώς να υιοθετηθεί. Πέραν του γεγονότος ότι στη βάση των σχετικών προνοιών των Διαδικαστικών Κανονισμών Περί Πολιτικής Δικονομίας αίτηση του είδους συγκαταλέγεται στις αιτήσεις που δύνανται να προωθηθούν μονομερώς, εύλογα αισθάνομαι διερωτάται ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγόντων - Καθ΄ ων η αίτηση, όπως και κάθε τρίτος - ανεξάρτητος παρατηρητής, πώς από τη στιγμή που η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση προωθήθηκε στη βάση της αδυναμίας διενέργειας κανονικής επίδοσης στις Εναγόμενες, θα έπρεπε η συγκεκριμένη αίτηση να γίνει δια κλήσεως, κατά τρόπο δηλαδή που ουσιαστικά να πραγματοποιηθεί η ίδια ενέργεια το ανέφικτο της οποίας οδήγησε στην καταχώριση της αίτησης για υποκατάστατο επίδοση. Η εισήγηση δε της πλευράς των αιτητών, ότι η αίτηση για υποκατάστατη επίδοση θα μπορούσε να επιδοθεί στους δικηγόρους που εμφανίζονταν ήδη για την πλευρά των Εναγομένων 2, 3 και 4, αντίθετα δηλαδή με την προβαλλόμενη από τους ίδιους θέση πως λόγω της φύσης του διατάγματος η επίδοση θα έπρεπε να είναι προσωπική - θέση που εν πάση περιπτώσει δεν γίνεται αποδεκτή - αναδεικνύει ουσιαστικά την αδυναμία της εισήγησης, αφού οι αιτητές ουσιαστικά αποδέχονται πως υπό τις περιστάσεις μπορούσε να γίνει επίδοση του διατάγματος και των σχετικών εγγράφων κατά τρόπο υποκατάστατο, πλην όμως, ως υπονοούν, χωρίς να πείθουν προς τούτο, με τρόπο διαφορετικό από αυτόν που εγκρίθηκε από το Δικαστήριο. Παρέλκει αισθάνομαι η ενασχόληση με το ζήτημα της αντικανονικότητας της διενεργηθείσας θυροκόλλησης των σχετικών εγγράφων, όπως αυτό προβάλλεται από την πλευρά των Αιτητών, καθ΄ ην έκταση το όλο ζήτημα, με δεδομένο ότι δεν αμφισβητήθηκε η επίδοση τους μέσω και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (κατ' εφαρμογή πάντα της διαζευκτικής δυνατότητας που παρείχε προς τούτο το σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου), απολήγει πραγματικά να είναι άνευ σημασίας. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, δεν διατηρώ οποιαδήποτε αμφιβολία ότι το εκδοθέν διάταγμα ημερ. 27.08.2018 για υποκατάστατη επίδοση, δεόντως και αρκούντος δικαιολογημένα εκδόθηκε από το Δικαστήριο στη βάση της εξέλιξης των γεγονότων που τέθηκαν υπόψη του για το ζήτημα. Περαιτέρω, η υποκατάστατη επίδοση των σχετικών εγγράφων έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος, γεγονός που εν πολλοίς δεν αμφισβητείται καν από την πλευρά των Αιτητών. Υπό το σύνολο άλλωστε όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, δεν διατηρώ οποιαδήποτε αμφιβολία ότι ο στόχος της ειδοποίησης των Εναγομένων 2, 3 και 4 - Αιτητών μέσω της επιτευχθείσας υποκατάστατης επίδοσης έχει επιτευχθεί, γεγονός που καταμαρτυρείται, μεταξύ άλλων, από την αδιάληπτη και πλήρη εκπροσώπηση των τελευταίων ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναπόδραστη κατάληξη όλων των πιο πάνω είναι ότι η υπό κρίση αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε στο τέλος της πρωτόδικης διαδικασίας. (Υπ.) ............ Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΓΓ/ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.