← Κύπρος

Αναφορικά με τον Στυλιανού, Αρ. Αιτ. ΔΑΟ 7/18, 25/11/2019

Αναφορικά με τον Στυλιανού, Αρ. Αιτ. ΔΑΟ 7/18, 25/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A551 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΑΦΕΡΕΓΓΥΟΤΗΤΑΣ Αρ. Αιτ. ΔΑΟ 7/18 Αναφορικά με τον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με τον ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ Στυλιανού χρεώστη Ημερομηνία: 25 Νοεμβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για Πιστωτή: κ.Κοζάκος Για Επίσημο Παραλήπτη: κα Εφραίμ Για Χρεώστη: κα Αντωνίου Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε ειδοποίηση για πρόθεση Ένστασης της Καθορισμένης Πιστωτή Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, στο διάταγμα απαλλαγής οφειλών ημερομηνίας 8/2/2018) Εκδόθηκε στις 8/2/2018, κατόπιν αίτησης που καταχωρίστηκε στις 15/1/2018 από τον Επίσημο Παραλήπτη, διάταγμα απαλλαγής οφειλών για το χρεώστη σε σχέση με ποσό €7.652.83 που όφειλε στο τότε Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ, δυνάμει του Νόμου 65(Ι)/2015 (Ο περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015, ως ίσχυε τότε -πριν να υποστεί τροποποιήσεις που έπονται χρονικά της έκδοσης του υπό κρίση διατάγματος-. Η Αίτηση υποβλήθηκε μέσω του Επίσημου Παραλήπτη και στηρίχθηκε σε Ένορκη Δήλωση Λειτουργού στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας & Εκκαθαρίσεων Εταιρειών. Στις 22/2/2016 υποβλήθηκε αίτηση για έκδοση διατάγματος απαλλαγής οφειλών από το χρεώστη, που περιλάμβανε διάφορες πληροφορίες και δικαιολογητικά. Το ποσό του χρέους από τη δήλωση χρεώστη ισοδυναμούσε με €7.652.83, ενώ από τη δήλωση πιστωτή ισοδυναμούσε με €7,019.

  1. Σύμφωνα με τη δήλωση του χρεώστη ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης οχήματος, που σύμφωνα με εκτίμηση υπολογιζόταν στις €
  2. Από έρευνα της Υπηρεσίας στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ακίνητης περιουσίας και ούτε υπήρχε καταχωρημένο αγοραπωλητήριο έγγραφο στο όνομά του. Είχε δηλώσει στην αίτησή του ότι είναι νυμφευμένος και διαμένει με τη σύζυγό του και τα 2 ανήλικα τέκνα τους σε οικία που ενοικίαζε για το ποσό των €450 μηνιαίως. Σύμφωνα με την Αίτησή του δήλωσε μισθό €954 και η σύζυγός του κατά μέσο όρο λάμβανε €984.71 μηνιαίως (ως φαίνεται στην Οικονομική Κατάσταση που επισυνάπτεται στην Αίτηση, ο καθαρός μισθός για τον καθένα είναι €800 και €870 αντίστοιχα). Σύμφωνα με τον χρεώστη είχαν γίνει προσπάθειες για εναλλακτική διευθέτηση αποπληρωμής των χρεών του, οι οποίες όμως δεν είχαν κάποιο αποτέλεσμα λόγω των χαμηλών εισοδημάτων του. Μετά την έκδοση του διατάγματος, υποβλήθηκε ένσταση από την Καθ'ης η Αίτηση Καθορισμένη Πιστωτή Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Με την Ένσταση της Καθορισμένης Πιστωτή, προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι:
  3. Δεν πληροί ο χρεώστης τα κριτήρια επιλεξιμότητας
  4. Η Καθ'ής η Αίτηση έχει υποστεί ή θα υποστεί σημαντική ζημία ως πιστωτής, αφού υπάρχε ανακρίβεια στην κατάσταση προσωπικών οικονομικών στοιχείων όσο και στην οικονομική κατάσταση επί της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών αλλά και στις άλλες πληροφορίες που έχουν παρασχεθεί ή στα έγγραφα που προσκομίσθηκαν από τον Αιτητή δυνάμει των διατάξεων του Ν. 65(Ι)/2015
  5. Η Καθ'ης η Αίτηση έχει υποστεί ή θα υποστεί σημαντική ζημιά ως Πιστωτής αφού δεν έχουν τηρηθεί όλες οι προβλεπόμενες διαδικασίες
  6. Ο Αιτητής/καθορισμένος χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που προβλέπονται με το άρθρο 11, όταν υπέβαλε την αίτηση ΔΑΟ, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12 του Ν. 65(Ι)/2015, με αποτέλεσμα να μην έχουν τηρηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου και ειδικά του άρθρου 20 αυτού, με αποτέλεσμα το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών να πρέπει να ακυρωθεί, αφού η έκδοσή του δεν βασίστηκε και στην έκδοσή του υπολογίστηκαν χρέη που δεν είναι άμεσα πληρωτέα, αφού προκύπτουν από δάνεια που δεν τερματίστηκαν και συνεπώς δεν είναι επιλέξιμα δυνάμει του άρθρου 10 του Νόμου
  7. Ο Αιτητής δεν ενήργησε με καλή πίστη και δεν προέβηκε σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων και/ή όλων των πραγματικών οικονομικών του στοιχείων κατά την υποβολή της Αίτησής του. Η Ένσταση βασίζεται στο άρθρο 20 του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο: « Ενστάσεις πιστωτών μετά την έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών και ακύρωση του διατάγματος από το δικαστήριο 20.-

(1)Καθορισμένος πιστωτής δύναται οποτεδήποτε μετά την έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών και, εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός
(1)έτους από την έκδοση τέτοιου διατάγματος από το δικαστήριο, να υποβάλει ένσταση στο αρμόδιο δικαστήριο, αναφορικά με τη συμπερίληψη σαν καθορισμένου χρέους, χρέους για το οποίο είναι καθορισμένος πιστωτής.
(2)Ένσταση δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)- (α) υποβάλλεται με την καταχώρηση της ειδοποίησης της ένστασης στο αρμόδιο δικαστήριο, η οποία επιδίδεται στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και τον καθορισμένο χρεώστη· και (β) δυνατό να βασίζεται μόνο σε έναν από τους λόγους που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(3).
(3)Οι λόγοι της ειδοποίησης υποβολής ένστασης, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), μπορούν να είναι μόνο οι εξής- (α) ο καθορισμένος χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας, που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 11, όταν υπέβαλε την αίτηση, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12· (β) ισχύουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα, τα οποία προκαλούν ή έχουν προκαλέσει σημαντική ζημιά στον καθορισμένο πιστωτή: (
  1. i)Υπάρχει ουσιώδης ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, ή στις άλλες πληροφορίες που παρέχονται, ή στα έγγραφα που προσκομίζονται από τον καθορισμένο χρεώστη, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12· (
  2. ii)ο καθορισμένος χρεώστης έχει κηρυχθεί πτωχεύσας χωρίς το διάταγμα του δικαστηρίου να έχει ακυρωθεί ή να έχει αποκατασταθεί ο χρεώστης· (iii) ο καθορισμένος χρεώστης, μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, και εντός ενός έτους από την έκδοσή του, διέπραξε αδίκημα, δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου· (
  3. iv)οι διαδικασίες, που προβλέπονται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου, δεν τηρήθηκαν· (ν) ο καθορισμένος χρεώστης, διά των ενεργειών του, εντός προθεσμίας έξι
(6)μηνών που λήγει κατά την ημερομηνία αίτησης που υποβάλλεται, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 121 έχει τακτοποιήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τρόπο που αποσκοπεί κυρίως στο να καταστεί επιλέξιμος για την έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών.
(4)Η ακρόαση, της δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1), ειδοποίησης ένστασης, πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατό.
(5)Μετά την ακρόαση ένστασης δυνάμει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, το δικαστήριο δύναται να την απορρίψει ή να κάνει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα- (α) να ακυρώσει το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών· (β) να εκδώσει διάταγμα για την τροποποίηση του Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, με το οποίο να αφαιρεί το καθορισμένο χρέος, που αποτέλεσε το αντικείμενο της ένστασης, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(1)· ή (γ) να διατάξει κάθε άλλο μέτρο που κρίνει σκόπιμο: Νοείται ότι, οι εξουσίες του δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος εδαφίου δεν περιλαμβάνουν την εξουσία να συμπεριλάβει σε Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών, σαν καθορισμένο επιλέξιμο χρέος, χρέος το οποίο δεν συμπεριλήφθηκε στην αίτηση του χρεώστη δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12 ή σε οποιεσδήποτε πληροφορίες ή έγγραφα τα οποία παρασχέθηκαν, από τον καθορισμένο χρεώστη ή εκ μέρους του, στο πλαίσιο της αίτησής του για την έκδοση τέτοιου διατάγματος.
(6)Σε περίπτωση που το δικαστήριο εκδώσει απόφαση, δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου
(5)του παρόντος άρθρου- (α) ο Πρωτοκολλητής του δικαστηρίου ειδοποιεί την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και τον καθορισμένο χρεώστη για την εν λόγω απόφαση· και (β) η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, με την παραλαβή της ειδοποίησης, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (α) ενημερώνει τους καθορισμένους πιστωτές καθώς επίσης και οποιοδήποτε εγγυητή καθορισμένου επιλέξιμου χρέους του χρεώστη, όπου αυτό εφαρμόζεται, για την απόφαση.» Έχω υπογραμμίσει στο πιο πάνω άρθρο του Νόμου τις διατάξεις που είναι σχετικές με τους προβληθέντες Λόγους Ένστασης. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση Λειτουργού της Πιστωτή, στην οποίαν αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι υπήρξε προφορική συμφωνία, παρά τη λήξη του δανείου στις 10/5/2017 και σχετική άσκηση δικαιώματος της Καθ'ης η Αίτηση, όπως η συμφωνία παραταθεί, καθότι παρά τις καθυστερήσεις, ο Αιτητής/καθορισμένος χρεώστης συνέχιζε να καταθέτει ανά χρονικά διαστήματα τη δόση των €172 και πληρώθηκαν δόσεις σε ημερομηνίες του 2017 και 2018 (και μετά την καταχώρηση της Αίτησης). Ως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση «ο . λογαριασμός δεν ήταν τερματισμένος, αφού συμφωνήθηκε προφορικά και δόθηκε παράταση αποπληρωμής του υπολοίπου του δανείου, με τη συνέχιση της καταβολής των μηνιαίων δόσεων..» με αποτέλεσμα να μην είναι ληξιπρόθεσμο και απαιτητό το ποσό. Κατατέθηκε σχετικά, η συμφωνία και η Αναλυτική Κατάσταση του Λογαριασμού. Ο χρόνος που διέρρευσε μεταξύ της καταχώρησης της Αίτησης στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας και στη συνέχεια της καταχώρησης της Αίτησης στο Δικαστήριο ήταν τέτοιος που να λήξει η συμφωνία δανείου, αλλά ενεργοποιήθηκε όρος της συμφωνίας που έδινε παράταση στη διάρκεια του δανείου, σε συνεννόηση με τον Αιτητή/καθορισμένο χρεώστη, που εκδήλωνε πρόθεση εξόφλησης του χρέους του. Σε Απαντητική του Ένορκη Δήλωση που καταχωρήθηκε κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου, ο χρεώστης αναφέρει μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με παράγραφο της συμφωνίας δανείου του (13/1) αυτολεξεί: «Παράλειψη ή άρνηση του χρεώστη να καταβάλει ολόκηρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της παρούσας πιστωτικής συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η Συνεργατική, με βάση την παρούσα πιστωτική συμφωνία, απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστούν το πιο πάνω δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπό του αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παρέχει στη Συνεργατική, χωρίς επηρεασμό οποιασδήποτε άλλης θεραπείας ή δικαιώματος που δυνατόν να έχει, το δικαίωμα όπως απαιτήσει και εισπράξει αμέσως ολόκληρο το πιο πάνω δάνειο, προμήθειες, δικαιώματα και οποιαδήποτε άλλα έξοδα». Επομένως, ως εισηγείται, ακόμη και χωρίς τη λήξη της συμφωνίας, εφόσον υπήρχε παράλειψη καταβολής δόσεων, το ποσό ήταν άμεσα πληρωτέο και ενέπιπτε στον ορισμό του «χρέους» δυνάμει του άρθρου 10 του Νόμου. Αρνείται περαιτέρω την ύπαρξη προφορικής συμφωνίας παράτασης του δανείου. Διευκρινίζει ότι υπήρξε περιστασιακή καταβολή λίγων δόσεων και μετά τη λήξη της περιόδου του δανείου, η οποία όμως έγινε στα πλαίσια άσκησης από το πιστωτικό ίδρυμα δικαιώματος επισχέσεώς του. Λόγω πιστώσεων που είχε στο λογαριασμό του μπόρεσε να πληρώσει κάποιες δόσεις. Αναφέρεται επίσης σε επίδομα ενοικίου που έλαβε στο μεταξύ δίνοντας λεπτομέρειες αυτού (αναλύεται πιο κάτω επειδή προβλήθηκε σχετική επιχειρηματολογία από τον ευπαίδευτο συνήγορο). Εδώ σημειώνω ότι ο Επίσημος Παραλήπτης, έχει δηλώσει ότι απλά παρακολουθεί τη διαδικασία. Γραπτές Αγορέυσεις των Μερών Έχω προβεί σε σύνοψη, για εύκολη αναφορά, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη του σύνολο της Αγόρευσης που καταχώρησε η πλευρά της Πιστωτή. Τα κυριότερα επιχειρήματα που προωθούνται στη Γραπτή Αγόρευση είναι τα ακόλουθα: - Ο Αιτητής δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που προβλέπονται στο άρθρο 11 του σχετικού Νόμου, αφού όταν υπέβαλε την αίτηση για ΔΑΟ, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 12 του Ν.65(Ι)/2015, αφού για την έκδοση του Διατάγματος υπολογίστηκαν χρέη μη άμεσα πληρωτέα, αφού προκύπτουν από δάνεια που τερματίστηκαν κι επομένως δεν θεωρούνται επιλέξιμα. Συγκεκριμένα, ο όρος της συμφωνίας δανείου, είναι ότι από τη στιγμή που υπάρχουν καθυστερήσεις στην αποπληρωμή του δανείου, το υπόλοιπο καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό. Με τη διαφορά όμως ότι λειτούργησαν οι όροι των παραγράφων 15, 15.1 και 15.
  1. της συμφωνίας δανείου -περί παράτασης-, κατόπιν προφορικής συμφωνίας και συνεννόησης των διαδίκων, γεγονός που δεν κατέστησε το χρέος άμεσα πληρωτέο, αλλά η παράγραφος 13.1 εξασθένησε. Στα πλαίσια της επιείκειας που προβλέπει η συμφωνία δανείου και κατόπιν προφορικής συμφωνίας με τον Αιτητή, παρατάθηκε η συμφωνία δανείου, ώστε να διευκολυνθεί ο Αιτητής - χρεώστης να αποπληρώσει το δάνειό του. - Η συμφωνία δανείου έληξε μεν στις 10/5/2017, αλλά ένα μήνα αργότερα, πληρώθηκε δόση από τον Αιτητή-χρεώστη και παρά το ότι η συμφωνία έληξε ουδέποτε στάλθηκε η επιστολή που προβλέπεται στην παράγραφο 13.3 της συμφωνίας δανείου, ώστε να καταστήσει το χρέος άμεσα πληρωτέο. Η επιστολή και ο τερματισμός της σύμβασης δεν στάλθηκαν ποτέ, καθότι οι διάδικοι συμφώνησαν προφορικά να δοθεί παράταση στην αποπληρωμή του δανείου και γι' αυτό ένα μήνα μετά τη λήξη της εν λόγω συμφωνίας δανείου, πληρώθηκε μία τρέχουσα δόση των 172 ΕΥΡΩ, κάτι που σημαίνει ότι η εξόφληση του χρέους παρατάθηκε και συνεπώς δεν ήταν αυτό άμεσα πληρωτέο και απαιτητό (θα παραθέσω και πιο κάτω το τι προβλέπει η παράγραφος 13, η οποία θα τεθεί αυτούσια κατά την ανάλυση που θα προβώ για τη διατύπωση της κρίσεώς μου) . - O μη τερματισμός και η μη λήψη μέτρων εναντίον του Αιτητή, καθόλη την περίοδο μέχρι και την έκδοση και επίδοση του ΔΑΟ, για την οποία, εφόσον έγινε μονομερώς, δεν είχε γνώση η Τράπεζα, βασίστηκε στη συμφωνία τους για παράταση χρόνου. Όσα υποστηρίζει ο Αιτητής σε σχέση με την πληρωμή των δόσεων ότι έγινε κατ' επίσχεση δεν ισχύει, γιατί ως φαίνεται και στην κατάσταση λογαριασμού του εμβάσθηκαν μεγαλύτερα ποσά και εάν ασκείτο το δικαίωμα επίσχεση από την Τράπεζα θα λαμβάνονταν μεγαλύτερα ποσά. Οπότε δεν ισχύει ότι δεν υπήρχε προφορική συμφωνία μεταξύ των 2 για παράταση της αποπληρωμής του δανείου. - Πέραν των υπολοίπων υπάρχει ένα ακόμη θέμα που πρέπει να εξετάσει το Δικαστήριο. Ο Αιτητής στην προσπάθειά του να καταδείξει την προέλευση των εμβασμάτων, καταχώρησε ως τεκμήριο Βεβαίωση της Υπηρεσίας Μέριμνας ότι λάμβανε επίδομα ενοικίου €188 μηνιαίως από τις 16/9/2016 μέχρι τις 31/1/2017 και από 1/1/2018 μέχρι 31/1/2018 με €
  2. Το συνολικό ποσό που έχει λάβει είναι €4,
  3. Παρόλο που δήλωσε, ως φαίνεται και στο φάκελο του Δικαστηρίου ότι εγκρίθηκε για επίδομα ενοικίου, εν συνεχεία, και αφού έλαβε αυτό το εισόδημα, ουδέποτε ενημέρωσε την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας ότι έλαβε αυτά τα ποσά ως επίδομα ενοικίου. Η Αίτηση δε έγινε στις 22/6/2016, ενώ το ΚΠΟΣ φέρει ημερομηνία 30/5/2017, στοιχεία που είναι στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η Αίτηση στο Δικαστήριο καταχωρήθηκε στις 15/1/
  4. Σύμφωνα με την ιστορική πληροφορία του καταθετικού λογαριασμού του Αιτητή, από τις 12/6/2017 μέχρι και τις 29/9/2017 έλαβε ως επίδομα ενοικίου €564 και στις 29/3/2018 έλαβε επίδομα ενοικίου €1,013 άρα συνολικά Στη Γραπτή Αγόρευση που καταχώρησε η πλευρά του Αιτητή προς ανάπτυξη των δικών της θέσεων, αφού ουσιαστικά παραθέτει διάφορες νομοθετικές πρόνοιες, επαναλαμβάνει, αναλύοντας περαιτέρω τα όσα αναφέρει στην Απαντητική του Ένορκη Δήλωση παραπέμποντας στην παράγραφο 13 της συμφωνίας δανείου. Τονίζει ότι με βάση το άρθρο 10(β) του Νόμου επιλέξιμο χρέος περιλαμβάνει και παρατράβηγμα ή ανεξασφάλιστο δάνειο από πιστωτικό ίδρυμα ή άλλη οντότητα που εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου. Ως περαιτέρω τονίζει από την Καθ'ης η Αίτηση δεν αμφισβητείται το κατά πόσον ήταν εξακριβωμένο το ποσό αλλά εάν ήταν άμεσα πληρωτέο. Αν και ο Αιτητής δέχεται ότι η περίοδος της συμφωνίας δανείου δεν είχε λήξει όταν υποβαλλόταν η Αίτηση στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας (ήταν διάρκειας 5 ετών από τις 17/4/2012), το ποσό ήταν ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα «άμεσα πληρωτέο» αφού τύγχανε εφαρμογής η παράλειψη καταβολής δόσεων κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες. Ο ίδιος δε απέσυρε από το λογαριασμό τα ποσά που έλαβε για ενοίκια κάτι που δείχνει ότι δεν υπήρχε προσωπική συμφωνία. Αρνείται περαιτέρω το διακανονισμό, επαναλαμβάνοντας τα όσα αναφέρει και στην Απαντητική του Ένορκη Δήλωση ο Αιτητής. Η Αίτηση για το ΔΑΟ υποβλήθηκε όταν δεν είχε ακόμη τεθεί σε ισχύ ο τροποποιητικός Νόμος 85(Ι)/
  5. Παραθέτω τα άρθρα 10 και 11, ως είχαν κατά το χρόνο έκδοσης του διατάγματος (οι υπογραμμίσεις είναι δικές μου). « Ερμηνεία
  6. Στο παρόν Κεφάλαιο, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά- «διαδικασία απαλλαγής οφειλών» σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει τη διαδικασία η οποία ξεκινά με την υποβολή γραπτής αίτησης από το χρεώστη σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1), του άρθρου 12 και η οποία λήγει όταν- (α) η αίτηση του χρεώστη για Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών αποσύρεται, θεωρείται αποσυρθείσα ή απορρίπτεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου· ή (β) το Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών εκδίδεται ή ακυρώνεται από το δικαστήριο,σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου· «Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών» σημαίνει διάταγμα το οποίο εκδίδεται, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 16 του παρόντος Νόμου· «επιλέξιμο χρέος», σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει οποιαδήποτε χρέη ύψους, συνολικά μέχρι είκοσι πέντε χιλιάδες ευρώ (€25.000), πλην εξαιρετέων ή εξασφαλισμένωνστο βαθμό της εξασφάλισης χρεών, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Χρέος πιστωτικής κάρτας· (β) παρατράβηγμα ή ανεξασφάλιστο δάνειο από πιστωτικό ίδρυμα ή άλλη οντότητα που εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δυνάμει του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου· (γ) χρέος για την πληρωμή ενός ή περισσοτέρων λογαριασμών σε σχέση με επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή τηλέφωνο· (δ) εξαιρέσιμα χρέη το ύψος των οποίων είναι μικρότερο του δέκα τοις εκατόν (10%) του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, ανεξάρτητα από συναίνεση του πιστωτή· και (ε) εξαιρέσιμα χρέη που είναι επιτρεπτά χρέη: Νοείται ότι, κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών δεν συνυπολογίζονται μη εξακριβωμένα ποσά που δυνατό να προκύψουν για το χρεώστη λόγω εγγύησης ή άλλης ανεξασφάλιστης υποχρέωσης που υπέγραψε για ένα τρίτο πρόσωπο: Νοείται περαιτέρω, ότι κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών, δεν συνυπολογίζονται οποιαδήποτε εξαιρέσιμα χρέη· «επιτρεπτό χρέος» σημαίνει εξαιρέσιμο χρέος σε σχέση με το οποίο εφαρμόζονται οι διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 15· «ημερομηνία αίτησης» σημαίνει την ημερομηνία κατά την οποία υποβάλλεται αίτηση για Δάταγμα Απαλλαγής Οφειλών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 16· «καθορισμένα επιλέξιμα χρέη» ερμηνεύονται, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (β) του άρθρου 17· «καθορισμένος πιστωτής» ερμηνεύεται, σύμφωνα με τις διατάξεις της υποπαραγράφου (ii), της παραγράφου (γ) του άρθρου 17, και οποιαδήποτε αναφορά σε καθορισμένο πιστωτή, περιλαμβάνει αναφορά σε οποιοδήποτε πρόσωπο το οποίο έχει το δικαίωμα να διεκδικήσει το σύνολο ή οποιοδήποτε μέρος του χρέους· «καθορισμένος χρεώστης» σημαίνει πρόσωπο που αποτελεί το υποκείμενο Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών· «χρέος» σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει χρέος για πραγματικά εξακριβωμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, είναι πληρωτέο άμεσα.» Κριτήρια επιλεξιμότητας για Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών 11.-
(1)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, χρεώστης είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εάν η αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 και ικανοποιούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2).
(2)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, χρεώστης δεν είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εκτός εάν κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης- (α) έχει μηνιαίο καθαρό διαθέσιμο εισόδημα, που υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(5), διακόσια ευρώ (€200) ή λιγότερο· (β) διαθέτει περιουσιακά στοιχεία, που υπολογίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(6), αξίας χιλίων ευρώ (€1.000) ή λιγότερο· (γ) έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία· (δ) είναι, λαμβανομένων υπόψη των παραγόντων που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(5), αφερέγγυος και είναι πολύ πιθανό να εξακολουθήσει να είναι αφερέγγυος μέσα σε διάστημα ενός
(1)έτους από την ημερομηνία αίτησης· (ε) κατά την περίοδο των δύο
(2)προηγούμενων ετών που λήγουν κατά την ημερομηνία της αίτησης δεν έχει- (
  1. i)διενεργήσει συναλλαγή με οποιοδήποτε πρόσωπο σε αξία χαμηλότερη της πραγματικής, και η οποία έχει συμβάλει ουσιαστικά στην αδυναμία του να πληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών προς το πρόσωπο με το οποίο ο οφειλέτης εισήλθε σε συναλλαγή η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 91· ή/και (
  2. ii)δώσει προτίμηση σε πρόσωπο που είχε ως αποτέλεσμα τη σημαντική μείωση του διαθέσιμου ποσού του χρεώστη, για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένου του χρέους που οφείλεται προς το πρόσωπο που έλαβε την προνομιακή μεταχείριση, κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 92.
(3)Για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου
(2)- (α) «καθαρό διαθέσιμο εισόδημα» σημαίνει το διαθέσιμο στο χρεώστη εισόδημα, το οποίο αποκτάται ή προκύπτει από πηγές τόσο εντός όσο και εκτός της Δημοκρατίας και το οποίο υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (β) του παρόντος εδαφίου, αφού αφαιρεθούν τα ποσά που προβλέπονται, σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου (γ) του παρόντος εδαφίου. (β) Κατά τον υπολογισμό του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος του χρεώστη λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα: (
  1. i)Ο μισθός ή τα ημερομίσθια του· (
  2. ii)κοινωνικές παροχές που λαμβάνει, εκτός από τυχόν επίδομα τέκνου· (iii) εισόδημα από σύνταξη· (
  3. iv)συνεισφορές από ταάλλα μέλη του νοικοκυριού· και (
  4. v)κάθε άλλο εισόδημα που είναι διαθέσιμο σε αυτόν· και (γ) τα ακόλουθα, όπου αυτά εφαρμόζονται σε σχέση με χρεώστη, αφαιρούνται από το ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με την παράγραφο (β): (
  5. i)Λογικά έξοδα διαβίωσης· (
  6. ii)φόρος εισοδήματος πληρωτέος από το χρεώστη· (iii) εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων πληρωτέες από το χρεώστη· (
  7. iv)πληρωμές που γίνονται από το χρεώστη αναφορικά με εξαιρετέο χρέος· (
  8. v)πληρωμές που γίνονται από το χρεώστη αναφορικά με εξαιρέσιμα χρέη τα οποία δεν εμπίπτουν στην έννοια του επιλέξιμου χρέους ή δεν είναι επιτρεπτά χρέη· (
  9. vi)άλλες εισφορές και επιβαρύνσεις επί του εισοδήματος του συγκεκριμένου χρεώστη, όπως δυνατό να καθοριστούν.
(4)Για τους σκοπούς της παραγράφου (γ) του εδαφίου
(2), κατά τον υπολογισμό των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη- (α) η αξία ενός περιουσιακού στοιχείου είναι αυτή της αγοραίας αξίας του, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε υποθήκη, επιβάρυνση ή άλλη εξασφάλιση στην οποία υπόκειται· και (β) τα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη περιλαμβάνουν- (
  1. i)καταθέσεις· (
  2. ii)με την επιφύλαξη της υποπαραγράφου (
  3. ii)της παραγράφου (γ), οχήματα· (iii) μετοχές· (
  4. iv)περιουσία (κινητή και ακίνητη)· και (γ) τα στοιχεία που δεν λαμβάνονται υπόψη είναι- (
  5. i)βιβλία, εργαλεία και άλλα αντικείμενα εξοπλισμού που χρησιμοποιούνται από το χρεώστη και είναι λογικά αναγκαία για την απασχόληση ή επιχείρηση του συνολικής αξίας που δεν υπερβαίνει τις έξι χιλιάδες ευρώ (€6.000)· (
  6. ii)ένα όχημα, αξίας μέχρι τεσσάρων χιλιάδων ευρώ (€4.000), όταν τούτο είναι εύλογα αναγκαίο, ώστε ο χρεώστης να φέρει σε πέρας τις καθημερινές δραστηριότητές του: Νοείται ότι, όταν ο χρεώστης ή μέλος της οικογένειας του είναι πρόσωπο με αναπηρία, και το όχημά του έχει ειδικά σχεδιασθεί ή προσαρμοσθεί για χρήση από το χρεώστη ή τον εξαρτώμενό του, τότε το όχημα αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη όποια και αν είναι η αξία του· (iii) οικιακές συσκευές και συσκευές που είναι λογικά αναγκαίες για τη διατήρηση ενός ικανοποιητικού βιοτικού επιπέδου για το χρεώστη και τα μέλη της οικογένειάς του· (
  7. iv)όταν ο χρεώστης ή μέλος της οικογένειας του παρακολουθούν μαθήματα δημοτικής, μέσης, ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης, τα βιβλία, υλικά και άλλα είδη εξοπλισμού που είναι λογικά αναγκαία στο χρεώστη ή τους εξαρτωμένους του, ανάλογα με την περίπτωση, για να συμμετέχει και να ολοκληρώσει αυτά τα μαθήματα· και (
  8. v)υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου
(9), κάθε συμφέρον ή δικαίωμα του χρεώστη που υφίσταται σε σχετική σύνταξη.
(5)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου
(2), οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη είναι- (α) οι τρέχουσες υποχρεώσεις του χρεώστη· (β) οι πιθανές και μελλοντικές υποχρεώσεις του χρεώστη, και, στο βαθμό που μπορεί να διαπιστωθεί, η χρονική στιγμή κατά την οποία οι εν λόγω υποχρεώσεις θα καταστούν πληρωτέες· (γ) τα υφιστάμενα και μελλοντικά/αναμενόμενα περιουσιακά στοιχεία και εισοδήματα του χρεώστη· και (δ) οι κατευθυντήριες γραμμές που εκδίδονται, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου
  1. ........» Ο όρος της συμφωνίας δανείου στην παρ. 13 στην οποία έγινε λόγος, έχει επί λέξει ως ακολούθως: «13 Τερματισμός της πιστωτικής συμφωνίας 13.
  2. Παράλειψη ή άρνηση του χρεώστη να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της παρούσας πιστωτικής συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η Συνεργατική με βάση την παρούσα πιστωτική συμφωνία, απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστούν το πιο πάν δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπό του αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παρέχει στη Συνεργατική, χωρίς επηρεασμό οποιασδήποτε άλλης θεραπείας ή δικαιώματος που δυνατόν να έχει, το δικαίωμα, όπως απαιτήσει και εισπράξει αμέσως ολόκληρο το πιο πάνω δάνειο, προμήθειες, δικαιώματα και οποιαδήποτε άλλα έξοδα. ... 13.
  3. Τηρουμένου οποιουδήποτε άλλου δικαιώματος έχει η Συνεργατική δυνάμει της πιστωτικής συμφωνίας ή οιουδήποτε νόμου ή εθίμου, η Συνεργατική σε τέτοια περίπτωση υπερημερίας του Χρεώστη αλλά και σε κάθε άλλη περίπτωση για την οποία ο Χρεώστης είναι ένοχος παράβασης οιουδήποτε όρου της πιστωτικής συμφωνίας ή για οιουσδήποτε αντικειμενικούς ή νομικούς λόγους, θα έχει το δικαίωμα να τεματίσει την πιστωτική συμφωνία και να αξιώσει είτε με δικαστικά μέτρα ενώπιον πολιτικού Δικαστηρίου ... την πληρωμή οιουδήποτε οφειλομένου υπολοίπου του δανείου, των τόκων και εξόδων οποιασδήποτε φύσης, μέχρι την πλήρη εξόφλησή τους. Η παράγραφος 15 της Συμφωνίας, στην οποίαν έγινε επίσης αναφορά από την Πιστωτή είχε ως ακολούθως: «
  4. Επιείκεια από τη Συνεργατική 15.
  5. Τα δικαιώματα και/ή οι εξουσίες που έχει η Συνεργατική δυνάμει της πιστωτικής συμφωνίας δεν θα επηρεάζονται με οποιοδήποτε τρόπο εξαιτίας οποιασδήποτε καθυστέρησης και/ή παράλειψης ενάσκησης τους ή επίδειξης επιείκειας από τη Συνεργατική .. Νοείται επίσης ότι η Συνεργατική θα έχει το δικαίωμα να παρατείνει τη διάρκεια του δανείου και να δέχεται πληρωμές έναντι οποιασδήποτε δόσης η οποία είναι πληρωτέα και/ή να τροποποιθεί όλυος ή οποιουσδήποτε από τους όρους που αναφέρονται στην αποπληρωμή του δανείου. 15.
  6. Η Συνεργατική έχει το δικαίωμα, όπως, προτού τερματίσει τη λειτουργία οποιουδήποτε λογαριασμού ή καταστήσει απαιτητό οποιοδήποτε δάνεια και/ή πίστωση και/ή τραπεζική διευκόλυνση, να απαιτεί και/ή δέχεται μηνιαίες ή άλλες πληρωμές σε σχέση με τις υποχρεώσεις του χρεώστη χωρίς βλάβη ή επηρεασμό των δικαιωμάτων της, δυνάμει της παρούσας πιστωτικής συμφωνίας.» Όσον αφορά το χρέος, σύμφωνα με το Νόμο, θα έπρεπε να ήταν πληρωτέο άμεσα (άρθρο 10). Στέκομαι στις πρόνοιες της παραγράφου 13.1 της συμφωνίας ως παρατέθηκαν πιο πάνω, σύμφωνα με τις οποίες το ποσό δανείου ή οποιουδήποτε υπολοίπου του ήταν αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα άμεσα πληρωτέο σύμφωνα με το άρθρο 10 του Νόμου. Όσον αφορά την πρόνοια του όρου 13.
  7. δεν αποτελεί πρόνοια η οποία αίρει το άμεσα καταβλητέο του ποσού, αλλά ουσιαστικά, με τη διατύπωση που έχει («τηρουμένων των..» ), αλλά αναφέρεται στο δικαίωμα τερματισμού της συμφωνίας εκ μέρους του πιστωτικού ιδρύματος, αλλά κι επιβάλλει υποχρέωση στο πιστωτικό ίδρυμα να αποστείλει επιστολή τερματισμού, πριν κινηθεί δικαστικά εναντίον του οφειλέτη. Αυτό και μόνο. Κατά τα λοιπά όμως, το ποσό κατέστη ληξιπρόθεσμο και απαιτητό δυνάμει και των όρων της συμφωνίας λόγω μη καταβολής δόσεων,. Ήταν άμεσα πληρωτέο είτε το «άμεσα πληρωτέο» στο Νόμο, νοηθεί «χωρίς παρεμβολή», είτε νοηθεί ως χρονικός προσδιορισμός της υποχρέωσης (δηλαδή ως ταυτόσημο του «αμέσως»). Θα υιοθετήσω εδώ πλήρως τη νομική ανάλυση και την κατάληξη στην οποία προέβηκε η συνάδελφός μου Μ.Λοΐζου, Ε.Δ. σε απόφαση του Ε.Δ. Αμμοχώστου, ημερ. 9/10/2018, η οποία και ανέφερε στα πλαίσια παρόμοιας διαδικασίας (Αναφορικά με τον Πόλεου, Αρ. Αιτ. ΔΑΟ: 3/18), όπου οι πρόνοιες της συμφωνίας σε σχέση με το ληξιπρόθεσμο της οφειλής ήταν παρόμοιες με της υπό εξέταση συμφωνίας δανείου των μερών -και όπου μάλιστα σε αντίθεση με την παρούσα περίπτωση δεν είχε λήξει η χρονική περίοδος της αποπληρωμής του δανείου (έληγε το 2025)-, τα ακόλουθα: « Περαιτέρω, στις πρόνοιες της σχετικής έγγραφης συμφωνίας δανείου, αναφέρονται μεταξύ άλλων και σε σχέση με τον τερματισμό της συμφωνίας τα ακόλουθα (η έμφαση είναι του Δικαστηρίου): «13.
  8. Παράλειψη ή άρνηση του χρεώστη να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις πιο πάνω δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της παρούσας πιστωτικής συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες ή μόλις η Συνεργατική, με βάση την παρούσα πιστωτική συμφωνία, απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή, καθιστούν το πιο πάνω δάνειο ή οποιοδήποτε υπόλοιπό του αμέσως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παρέχει στη Συνεργατική, χωρίς επηρεασμό οποιοσδήποτε άλλης θεραπείας ή δικαιώματός που δυνατόν να έχει, το δικαίωμα όπως απαιτήσει και εισπράξει αμέσως ολόκληρο το πιο πάνω δάνειο, προμήθειες, δικαιώματα και οποιαδήποτε άλλα έξοδα. [.....] 13.
  9. Τηρουμένων των όσων αναφέρονται πιο πάνω και όσων περιλαμβάνονται στην πιστωτική συμφωνία αναφορικά με το δικαίωμα τερματισμού της πιστωτικής συμφωνίας, η Συνεργατική θα μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα αυτό αφού δώσει στον Χρεώστη γραπτή ειδοποίηση 21 ημερών πληρωμής κάθε οφειλόμενου ποσού, τόκων και εξόδων, την οποία θα μπορεί να παραδώσει δια χειρός ή δι΄ απλού ταχυδρομείου στη διεύθυνση που αναφέρεται στην πιστωτική συμφωνία ή στην τελευταία γνωστή διεύθυνση του, αν διαφέρει, ή επί άλλου σταθερού μέσου, οπόταν κάθε οφειλόμενο ποσό δυνάμει της πιστωτικής συμφωνίας καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και παράλειψη του Χρεώστη να ανταποκριθεί θα δίνει το δικαίωμα στη Συνεργατική ν΄ ασκήσει δικαστικές ή διαιτητικές ή εξώδικες διαδικασίες επίλυσης της διαφοράς.» Προκύπτει ξεκάθαρα από τις πιο πάνω πρόνοιες της Συμφωνίας ότι, υπόλοιπο δανείου καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό, όχι μόνο όταν η Τράπεζα ασκήσει το δικαίωμά της για τερματισμό της συμφωνίας, παραδίδοντας στο χρεώστη γραπτή ειδοποίηση 21 ημερών, αλλά και όταν ο χρεώστης παραλείψει ή αρνηθεί να καταβάλει οποιαδήποτε δόση, ή μέρος αυτής, καθώς και όταν η Τράπεζα απαιτήσει οποιαδήποτε πληρωμή οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού. Στο λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Β' Έκδοση, του Γ. Μπαμπινιώτη, η λέξη «ληξιπρόθεσμος» ορίζεται ως «αυτός του οποίου η προθεσμία έχει λήξει». Και η λέξη «απαιτητός» ορίζεται ως «αυτός που μπορεί να γίνει αντικείμενο απαίτησης». Με τα πιο πάνω ως δεδομένα, για να αποφασιστεί το μοναδικό, εν προκειμένω, επίδικο θέμα απαιτείται η ερμηνεία του άρθρου 10 του Νόμου. Το άρθρο 10 του Νόμου, στο βαθμό που ενδιαφέρει, αναφέρει ως εξής: ««επιλέξιμο χρέος», σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει οποιαδήποτε χρέη ύψους, συνολικά μέχρι είκοσι πέντε χιλιάδες ευρώ (€25.000), πλην εξαιρετέων ή εξασφαλισμένων στο βαθμό της εξασφάλισης χρεών, και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα ακόλουθα: (α) Χρέος πιστωτικής κάρτας· (β) παρατράβηγμα ή ανεξασφάλιστο δάνειο από πιστωτικό ίδρυμα ή άλλη οντότητα που εποπτεύεται από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου, δυνάμει του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου· (γ) χρέος για την πληρωμή ενός ή περισσοτέρων λογαριασμών σε σχέση με επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας ή τηλέφωνο· (δ) εξαιρέσιμα χρέη το ύψος των οποίων είναι μικρότερο του δέκα τοις εκατόν (10%) του συνόλου των επιλέξιμων χρεών, ανεξάρτητα από συναίνεση του πιστωτή· και (ε) εξαιρέσιμα χρέη που είναι επιτρεπτά χρέη: Νοείται ότι, κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών δεν συνυπολογίζονται μη εξακριβωμένα ποσά που δυνατό να προκύψουν για το χρεώστη λόγω εγγύησης ή άλλης ανεξασφάλιστης υποχρέωσης που υπέγραψε για ένα τρίτο πρόσωπο: Νοείται περαιτέρω, ότι κατά τον υπολογισμό του ύψους των επιλέξιμων χρεών, δεν συνυπολογίζονται οποιαδήποτε εξαιρέσιμα χρέη» «χρέος» σε σχέση με χρεώστη, σημαίνει χρέος για πραγματικά εξακριβωμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, είναι πληρωτέο άμεσα.» Και το άρθρο 11
(1)του Νόμου, προνοεί ως εξής: «11.-
(1)Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος Κεφαλαίου, χρεώστης είναι επιλέξιμος για έκδοση Διατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, εάν η αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος γίνεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 και ικανοποιούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(2).» Στη βάση, λοιπόν, του άρθρου 11
(1)του Νόμου, μόνο επιλέξιμα χρέη, ως ορίζονται στο άρθρο 10 του Νόμου, μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαδικασίας απαλλαγής οφειλών που υποβάλλεται, βάσει του άρθρου 16, στο Δικαστήριο από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, εκ μέρους του χρεώστη και υπό τις προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 11
(2)και 12 του Νόμου. Η Τράπεζα, εν προκειμένω, δεν αμφισβητεί ότι το επίδικο ποσό ήταν, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, πραγματικά εξακριβωμένο ποσό. Υποβάλλει, εν τούτοις, ότι δεν ήταν «άμεσα πληρωτέο», ως απαιτεί το άρθρο 10 του Νόμου, αφού η λειτουργία του λογαριασμού δεν είχε τερματιστεί. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με την Τράπεζα. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η προθεσμία εξόφλησης των πιστώσεων που παραχωρήθηκαν στον Χρεώστη, δεν παρήλθε ακόμα, αφού η διάρκεια λήξης της Συμφωνίας καθορίστηκε στις 12.08.
  1. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι δεν απεστάλη, μέχρι και σήμερα, επιστολή τερματισμού του επίδικου λογαριασμού στον Χρεώστη. Εν τούτοις, δεν είναι μόνο σε αυτές τις δύο περιπτώσεις που υπόλοιπο δανείου, βάσει των προνοιών των παραγράφων 13.
  2. και 13.
  3. της Συμφωνίας, καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα «άμεσα πληρωτέο», ως ορίζει το άρθρο 10 του Νόμου. Υπάρχει και μία τρίτη περίπτωση, στην οποία το υπόλοιπο δανείου καθίσταται ληξιπρόθεσμο και απαιτητό και άρα «άμεσα πληρωτέο». Όταν, δηλαδή, ο Χρεώστης παραλείψει ή αρνηθεί να καταβάλει ολόκληρη ή μέρος οποιασδήποτε από τις εκάστοτε πληρωτέες δόσεις, μαζί με οποιουσδήποτε τόκους, προμήθειες ή δικαιώματα που οφείλονται δυνάμει της Συμφωνίας, κατά τις καθορισμένες ημερομηνίες. Εν προκειμένω, δεν έχει αμφισβητηθεί από την Τράπεζα ότι ο λογαριασμός του δανείου με αρ. λογ. 7218ΧΧΧ-Χ ήταν κατά τις 12/10/2017 χρεωστικός κατά €19.634,95 προφανώς διότι οι συμφωνηθείσες δόσεις δεν καταβάλλονταν κατά τον εκάστοτε συμφωνηθέντα μεταξύ των μερών χρόνο. Βάσει των ανωτέρω, καταλήγω σε συμπέρασμα ότι οι πρόνοιες της Συμφωνίας μεταξύ της Τράπεζας και του Χρεώστη, ημερ. 12/07/2013, ερμηνεύονται κατά τρόπο ώστε, ακόμα και χωρίς τη λήξη της διάρκειας ισχύος της εν λόγω Συμφωνίας και ακόμα και χωρίς τερματισμό της από την Τράπεζα, το ποσό των €14.394 ορθά κατέστη αντικείμενο του επίδικου ΔΑΟ, διότι, βάσει της Συμφωνίας, ο Χρεώστης δεν κατέβαλε τις συμφωνηθείσες δόσεις κατά τους συμφωνηθέντες χρόνους. Έτσι, το ποσό αυτό, ήταν κατά το χρόνο έκδοσης του ΔΑΟ άμεσα πληρωτέο και ενέπιπτε στον ορισμό του «χρέους» του άρθρου 10 του Νόμου. Δεν μου διαφεύγει ότι ο Νόμος τροποποιήθηκε στις 13.7.2018 με τον Ν. 85(Ι)/2018, δια του οποίου, μεταξύ άλλων, ο ορισμός του χρέους αντικαταστάθηκε με τον εξής: ««χρέος» σε σχέση με χρεώστη σημαίνει χρέος για εκκαθαρισμένο ποσό το οποίο, κατά την ημερομηνία αίτησης, έχει καταστεί πληρωτέο.»» Με αυτή μου την κατάληξη για το άμεσα πληρωτέο του χρέους, δεν θεωρώ ότι μπορεί να διαφοροποιηθεί οτιδήποτε με το εάν δόθηκε παράταση προφορικά σε αποπληρωμή και το εάν δόθηκαν κάποιες δόσεις σε κάποια διαστήματα και εάν αυτό έγινε με επίσχεση από λογαριασμό ή όχι. Το χρέος, βάσει της συμφωνίας είχε καταστεί ληξιπρόθεσμο, απαιτητό και άρα άμεσα πληρωτέο με την αδιαμφισβήτητη μη καταβολή δόσεων ως καθορίζονταν από τη σύμβαση δανείου και αυτό αρκούσε για σκοπούς της παρούσας Αίτησης, για να οδηγήσει στην έγκρισή της. Έρχομαι στο δεύτερο λόγο που προβάλλεται στην Ένσταση, σε σχέση με την ισχυριζόμενη παράλειψη αποκάλυψης από τον Αιτητή των επιδομάτων ενοικίων του. Δεν υπήρξε μέρος της Ένστασης ο Λόγος αυτός. Μπορεί μεν να προέκυψε με την Απαντητική Δήλωση του, αλλά δε δικογραφήθηκε ειδικά, ώστε να το γνωρίζει και να μπορεί δεόντως να διευκρινίσει με μαρτυρία τη θέση του. Σε κάθε περίπτωση όμως, αφού αντιλαμβάνομαι ότι δεν μπορούσε να γνωρίζει προηγουμένως η πλευρά της Πιστωτή κάποια δεδομένα που αποκάλυψε ο Αιτητής με την Ένορκη Δήλωσή του, θα εξετάσω τον ισχυρισμό. Δεν γίνεται κάποια εισήγηση και δεν προβάλλεται κάποιος ισχυρισμός για το με ποιον ακριβώς τρόπο η αναφορά του επιδόματος των €188 ή €187 μηνιαίως να οδηγούσε σε διαφορετικό αποτέλεσμα σε σχέση με τα κριτήρια επιλεξιμότητας. Όμως, εν πάση περιπτώσει, με βάση το Παράρτημα Ε που υποστηρίζει την Αίτηση, ακόμη και αν το επίδομα των €188 ή €187 λαμβανόταν υπόψη ως έσοδο και πάλιν θα υπήρχε αρνητικό υπόλοιπο. Αν υπολογιζόταν στο -€320.56 το ποσό του επιδόματος ενοικίου ως έσοδο του Αιτητή, θα παρέμενε το πρόσημο αρνητικό και τίποτε δεν θα άλλαζε. Ο Αιτητής έδρασε καλόπιστα, ανέφερε κατά την Αίτησή του, την ύπαρξη αίτησης για χορήγηση επιδόματος ενοικίου, η οποία δεν είχε τότε ακόμη εγκριθεί, επομένως θεωρώ ότι έπραξε ότι έπρεπε να πράξει. Όσον αφορά τη μη επίδοση της αίτησης βάσει της οποίας εκδόθηκε το μονομερές διάταγμα από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας προς την Καθ'ης η Αίτηση, αν και δεν τίθεται με σαφήνεια ποιος ήταν ο ουσιώδης επηρεασμός συνεπεία αυτής της παρατυπίας, δεν μπορώ να αντιληφθώ πως επηρέασε τα δικαιώματα της Πιστωτή. Πρόκειται για παρατυπία επουσιώδη, αφού προφανώς και μπορούσε η Πιστωτής να λάβει γνώση με έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου εάν το επιθυμούσε ή να ζητησει να λάβει αντίγραφο της Αίτησης. Είτε το έπραξε είτε όχι, δεν έχει σημασία, αφού στην πραγματικότητα είχε αυτό το δικαίωμα και σε κάθε περίπτωση δεν καταδείχθηκε με ποιον τρόπο η μη επίδοση της Αίτησης με το Διάταγμα επενήργησε με αρνητικό τρόπο στα δικαιώματά της. Θα παραπέμψω στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Dau Si Senh κ.α. 2013 1 ΑΑΔ 1935: «Με δεδομένη την παράβαση της Δ.48 θ .13 θα πρέπει να αναζητηθούν οι συνέπειες. Ενδεχομένως η παράβαση της Δ.48 θ .13 να είχε ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση λήψης απόφασης ή σε σχέση με το χρόνο που το διάταγμα καθίστατο δεσμευτικό για το διάδικο Δ.48 θ.12). Όμως η παράβαση της στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι τέτοια που από μόνη της θα έπρεπε να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης δυνάμει του ΕΚ 1393/
  4. Με δεδομένο ότι επιδόθηκαν τα βασικά και πιο σημαντικά εναρκτήρια έγγραφα που προβλέπονται στο διάταγμα, το κενό θα μπορούσε εύκολα να θεραπευθεί, εάν δεν διαπιστώνονταν άλλα σημαντικά κωλύματα, με την εκ των υστέρων επίδοση του εγγράφου που δεν επιδόθηκε. Διαφορετική προσέγγιση δεν θα ήταν σε αρμονία με τον ΕΚ 1393/2007 ο οποίος θέτει ως ύψιστη προτεραιότητα την καλύτερη, ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαβίβαση δικαστικών εγγράφων, μεταξύ των κρατών μελών. Εν πάση περιπτώσει, η παράλειψη συμπερίληψης αντίγραφου της αίτησης και της ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τη Δ.48 θ .13 δεν έχει τη σημασία που αποδίδει ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εφεσίβλητους. Ειδικά η περίπτωση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας καλύπτεται από τη Δ.6 στην οποία περιέχονται λεπτομερέστατες πρόνοιες ως προς την ακολουθητέα διαδικασία. Μάλιστα η Δ.6 θ.5 περιέχει και συγκεκριμένες πρόνοιες ως προς το περιεχόμενο του ιδίου του διατάγματος. Επομένως στις περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Καν. 1393/2007, η Δ.48 θ .13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια διασύνδεση. Κατά την κρίση μας, η διαπιστούμενη παράλειψη ήταν θεραπεύσιμη, δυνάμει της Δ.64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Καν. 1393/2007 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού (βλ. Alder v. Orlowski, C-325/11, ημερ. 19.12.2012, ανωτέρω). Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αιτηθούν από το δικαστήριο την κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. σχετικά Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ. 2)
(2009)1 Α.Α.Δ.356 και Olympia Designs (Properties) Ltd v. Unique UK Inc
(2010)1(Β) A.A.Δ. 1395). Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία, αφού η μονομερής αίτηση έχει πλέον περιέλθει εις γνώσιν των Εφεσιβλήτων και στην πράξη έχει αυτοθεραπευτεί.» Η παράλειψη επίδοσης των υπό αναφορά εγγράφων, όπως ισχυρίστηκαν οι εφεσείοντες πρωτοδίκως, τους στέρησε από τη δυνατότητα επίκλησης όλων των πιθανών λόγων ακύρωσης των επιδοθέντων σε αυτούς διαταγμάτων και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, καθιστώντας τη διεξαγωγή της δίκης μη δίκαιη. Κατά κανόνα, η παρατυπία παραμένει μέχρι να θεραπευθεί, με ευθύνη του υπευθύνου για την παρατυπία. Βέβαια, το Δικαστήριο μπορεί στην κατάλληλη περίπτωση, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να θεωρήσει ότι διαπιστωθείσα παρατυπία έχει θεραπευθεί, κάτι που πρέπει να γίνεται με φειδώ (βλ. ANS Secretaries Ltd v Orianda Management FZ LLC κ.ά , Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009, ημερ. 3.7.2014). Παρατηρούμε, εν προκειμένω, ότι παρόλο που οι εφεσίβλητοι δεν μερίμνησαν ώστε να περιέλθουν εις γνώση των εφεσειόντων τα παραληφθέντα, τα έγγραφα αυτά και τα επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση τεκμήρια αποτελούν μέρος των πρακτικών της έφεσης[5] και, ως εκ τούτου, έχουν με το τρόπο αυτό περιέλθει εις γνώση των εφεσειόντων από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας της έφεσης. Οι εφεσείοντες, όμως, δεν αναφέρουν ούτε ισχυρίζονται, στο περίγραμμα αγόρευσης τους, ότι προκύπτουν πράγματι από τα εν λόγω έγγραφα περαιτέρω λόγοι ακύρωσης που δεν είχαν τη δυνατότητα να προβάλουν πρωτοδίκως λόγω της παράλειψης των εφεσιβλήτων να τους τα επιδώσουν. Έχοντας αυτά υπόψη, και ιδιαιτέρως ότι η παρατυπία είναι ήσσονος σημασίας και δεν διασυνδέεται με ερημοδικία, ούτε επέφερε οποιεσδήποτε δυσμενείς συνέπειες για τους εφεσείοντες ή επηρέασε οποιοδήποτε δικαίωμα τους, μπορεί να θεωρηθεί ότι η παράλειψη των εφεσιβλήτων έχει θεραπευθεί. » Με βάση τα πιο πάνω, η Ένσταση απορρίπτεται. Το διάταγμα οριστικοποιείται και παραμένει σε ισχύ. Παρά το αποτέλεσμα, θεωρώ ορθό, υπό τας περιστάσεις, δηλαδή το γενικό όφελος του Αιτητή από την όλη διαδικασία, να μην εκδώσω καμία διαταγή για έξοδα. .......... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.