LLC «TENDER» ν. ADOLFINA LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1014/2018, 19/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A525 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΔΑΥΙΔ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1014/2018 Μεταξύ: LLC «TENDER» Ενάγουσας και ADOLFINA LIMITED Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 19.12.2018 Ημερομηνία: 19.11.2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Παπαπέτρου για Σκορδή, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ. Για Εναγόμενη - Καθ΄ ης η αίτηση: κα Α. Λιβέρα για Μαριλού Παύλου Χριστοδουλίδου ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το Ειδικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα, Ρωσική εταιρεία, στις 18.04.
- Η πλευρά της Εναγομένης - εταιρεία εγγεγραμμένη στη Δημοκρατία - εμφανίστηκε στη διαδικασία, καταχωρώντας στις 11.11.2018 Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Την ίδια ημέρα προώθησε αίτηση με την οποία ζητούσε την καταβολή ποσού εγγύησης από την Ενάγουσα, ως ασφάλεια για τα έξοδά της, ενόψει του γεγονότος ότι η Ενάγουσα τελεί υπό εκκαθάριση δυνάμει απόφασης Ρωσικού Δικαστηρίου, ημερ. 16.08.
- Στα πλαίσια της ως άνω αίτησης, στις 26.09.2018, εκδόθηκε διάταγμα, εκ συμφώνου, με το οποίο η Ενάγουσα διατασσόταν να καταθέσει στο Δικαστήριο το ποσό των €54.000,00 εντός 30 ημέρων από την έκδοση του διατάγματος, ως εγγύηση και για ασφάλεια για τα έξοδα της Εναγομένης στη διαδικασία. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διέταξε την αναστολή της διαδικασίας μέχρι την κατάθεση της πιο πάνω εγγύησης για έξοδα, ως επίσης σε περίπτωση εκπνοής της πιο πάνω προθεσμίας χωρίς την κατάθεση της ως άνω εγγύησης, η αγωγή να θεωρείται ως απορριφθείσα, με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας και υπέρ της Εναγομένης. Η Ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί με το πιο πάνω διάταγμα καταθέτοντας στο Δικαστήριο το ως άνω ποσό εγγύησης εντός της ταχθείσας προθεσμίας. Στις 19.12.2018, η Ενάγουσα επανήλθε προωθώντας την υπό συζήτηση αίτηση, μέσω της οποίας επιζητεί: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για παραμερισμό και/ή ακύρωση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 05/11/2018 με την οποία απορρίπτετο η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή λόγω παράλειψης της Ενάγουσας να δώσει ασφάλεια εξόδων και/ή Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου για επαναφορά (reinstatement) της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής στην πρότερα κατάσταση. Γ. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου να γίνει αίτηση για παράταση του χρόνου εντός του οποίου να δοθεί ασφάλεια εξόδων. Δ. Παράταση του χρόνου εντός του οποίου μπορεί να δοθεί ασφάλεια εξόδων της Εναγομένης μέχρι 30 ημέρες μετά τη σύνταξη του Διατάγματος για παράταση του χρόνου. Ε. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία κρίνει σκόπιμο να δώσει υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο.» Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων προς υποστύλωση του αιτήματος τίθεται με την ένορκη δήλωση του XXXXX Κωνσταντινίδη, δικηγόρου στο δικηγορικό οίκο που εκπροσωπεί σήμερα την Ενάγουσα - Αιτήτρια. Ο ως άνω ομνύων, αφού αναφέρεται στην εξέλιξη των γεγονότων που οδήγησαν στην μη κατάθεση του χρηματικού ποσού των €54.000,00 εντός της ταχθείσας προθεσμίας από το ως άνω εκ συμφώνου εκδοθέν διάταγμα, υποδεικνύει, ανάμεσα σε άλλα, ότι τούτο οφείλεται ουσιαστικά σε παρεξήγηση ή/και καλόπιστο σφάλμα των προηγούμενων δικηγόρων της Ενάγουσας, σημειώνοντας τη δυνατότητα της τελευταίας να κατατεθεί η σχετική εγγύηση ως το διάταγμα του Δικαστηρίου. Σε κάθε περίπτωση αποτελεί θέση του ότι δεν υπήρχε πρόθεση περιφρόνησης ή κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών, υποστηρίζοντας ότι δεν είναι ορθό και δίκαιο η Ενάγουσα, λόγω αβλεψίας ή παρεξήγησης ή καλόπιστου σφάλματος των προηγούμενων δικηγόρων της να αποστερηθεί του δικαιώματος διεκδίκησης της απαίτησης της. Η μη συμμόρφωση με το διάταγμα, υποδεικνύει, ήταν υπό τις περιστάσεις υπεράνω των δυνάμεων της Ενάγουσας. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι η προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης έγινε χωρίς οποιαδήποτε καθυστέρηση, ενώ δεν παραλείπει να υπομνήσει ότι σκοπός της ασφάλειας εξόδων δεν είναι να αποστερηθεί ο ενάγων του δικαιώματος διεκδίκησης της απαίτησής του αλλά να εξασφαλιστούν τα ποσά για ικανοποίηση οποιασδήποτε απόφασης ή εξόδων εκδοθούν σε βάρος του Ενάγοντα σε περίπτωση αποτυχίας του τελευταίου να αποδείξει την υπόθεσή του. Ο στόχος αυτός, υποδεικνύει, ικανοποιείται, υποστηρίζοντας ότι είναι ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Μια πλειάδα λόγων Ένστασης προκρίνεται από την πλευρά της Καθ΄ ης η αίτηση στη σχετική Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην ως άνω Αίτηση, που η πλευρά της Εναγομένης καταχώρισε στις 19.03.
- Καλύπτουν διάφορα ζητήματα. Από το δικονομικώς απαράδεκτο του εγχειρήματος μέχρι την επιλήψιμη ως υποστηρίζεται συμπεριφορά της Αιτήτριας και την βεβαιότητα επηρεασμού συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων της Καθ΄ ης η αίτηση σε περίπτωση επιτυχίας της Αίτησης. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα: «
(1)Η παρούσα Αγωγή καταχωρήθηκε στις 18/04/2018 και επιδόθηκε στην Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση, στις 23/04/2018. Στα πλαίσια της Αγωγής, η Εναγόμενη - Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε στις 11/9/2018 Αίτηση με την οποία ζητά καταβολή ποσού εγγύησης για ασφάλεια εξόδων από την Ενάγουσα - Αιτήτρια λόγω του ότι η τελευταία τελεί υπό εκκαθάριση. Στην Αίτηση αυτή εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα ημερομηνίας 26/09/2018 το οποίο διέταττε την Ενάγουσα να καταθέσει το χρηματικό ποσό των €54,000 ως ασφάλεια εξόδων εντός 30 ημερών καθώς επίσης Διάταγμα βάσει του οποίου σε περίπτωση εκπνοής της εν λόγω προθεσμίας χωρίς να κατατεθεί το εν λόγω ποσό τότε η αγωγή να θεωρείται απορριφθείσα με έξοδα υπέρ των εναγομένων. Η Ενάγουσα - Αιτήτρια παρέλειψε να συμμορφωθεί με το διάταγμα αυτό εντός της προθεσμίας και/ή παρέλειψε να καταθέσει την εν λόγω εγγύηση στο Δικαστήριο, επομένως η αγωγή βάσει του Διατάγματος ημερ.26/09/2018 με την εκπνοή των 30 ημερών απορρίφθηκε.
(2)Η απόφαση ημερ. 05.11.2018 είναι αποτέλεσμα του Διατάγματος ημερ.26/09/2018 το οποίο εκδόθηκε εκ συμφώνου και ως εκ τούτου δεν μπορεί να παραμεριστεί.
(3)Το Σεβαστό Δικαστήριο πολύ ορθά προέβη στην έκδοση της απόφασης ημερ. 5/11/2018, σε πλήρη συμμόρφωση με το εκ συμφώνου Διάταγμα ημερ. 26/09/2018. Επομένως η εν λόγω απόφαση δεν πρέπει να παραμεριστεί.
(4)Η παρούσα αίτηση δεν αποτελεί την ενδεδειγμένη διαδικασία και/ή η Ενάγουσα μπορεί να προβεί σε άλλα νόμιμα διαβήματα εάν επιθυμεί να προβάλει τους εκτιθέμενους ισχυρισμούς.
(5)Η Ενάγουσα - Αιτήτρια δεν δίνει σοβαρό και/ή εύλογο λόγο, ούτε επαρκή και/ή λογική δικαιολογία για την μη έγκαιρη καταβολή του χρηματικού ποσού για ασφάλεια εξόδων δυνάμει του εκ συμφώνου διατάγματος ημερ. 26/09/2018, αλλά ούτε επαρκή και/ή λογική δικαιολογία για την μη έγκαιρη λήψη μέτρων από την έκδοση της απόφασης.
(6)Η Ενάγουσα - Αιτήτρια επέδειξε πλήρη αδιαφορία για την παρούσα Αγωγή και την συμμόρφωση με το διάταγμα ημερ. 26/09/2018, η οποία προσλαμβάνει την μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.
(7)Όλοι οι ισχυρισμοί της Ενάγουσας - Αιτήτριας αποτελούν προϊόν υστεροβουλίας και δεύτερης σκέψης και σε καμία περίπτωση δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων αλλά ούτε και την καθυστέρηση στην καταχώρηση της Αίτησης.
(8)Το επανάνοιγμα της υπόθεσης, λαμβανομένης υπόψη της αδικαιολόγητης μη συμμόρφωσης της Ενάγουσας με το εκ συμφώνου Διάταγμα ημερ.26/09/2018, αλλά και της καθυστέρησης στην καταχώρηση της Αίτησης και γενικά, της όλης διαγωγής της Ενάγουσας, θα αποτελέσει μέτρο υπονόμευσης της απονομής της δικαιοσύνης και της ανάγκης για ταχεία διεκπεραίωση της δικαστικής υπόθεσης, θα παραβιάσει το συνταγματικό δικαίωμα της Εναγόμενης για εκδίκαση της υπόθεσης της σε εύλογο χρόνο και θα θέσει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία των θεσμών της απονομής της δικαιοσύνης.
(9)Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Εναγόμενη από την προς όφελος της νομότυπα εκδοθείσας απόφασης ημερ. 05/11/2018, ως αποτέλεσμα του εκ συμφώνου διατάγματος ημερ. 26/09/2018.
(10)Η Αίτηση είναι Νόμω και Ουσία αβάσιμη.
(11)Εάν επιτραπεί στην Ενάγουσα, εύκολα, να επανανοίξει την υπόθεση της, η σφραγίδα της τελεσιδικίας με όλες τις συνέπειες που επιφέρει και η βεβαιότητα που ενέχει στη διαχείριση των ανθρωπίνων υποθέσεων, θα εμφανισθούν με σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην απονομή της δικαιοσύνης.
(12)Εάν επιτραπεί στην Ενάγουσα, να επανανοίξει την υπόθεση της, τότε θα παραβιασθεί η αρχή της δίκαιης δίκης, η οποία συναρτάται με το δικαίωμα της Εναγόμενης για διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο.
(13)Η συμπεριφορά που επέδειξε η Ενάγουσα είναι μεμπτή, γεγονός το οποίο αποστερεί το δικαίωμα της από το να ακουστεί, ακόμα και εάν αυτή αποκαλύπτει καλή βάση Αγωγής.
(14)Η απόφαση για απόρριψη της Αγωγής που εκδόθηκε την 05/11/2018 εκδόθηκε νομίμως και καλώς σύμφωνα με τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ακολουθήθηκε ορθή διαδικασία.
(15)Η Ενάγουσα απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι, υπήρχε σοβαρός και εύλογος και/ή οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην κατάθεση του ποσού των €54,000 υπό μορφή τραπεζικής εγγύησης ως εγγύηση και για ασφάλεια για τα έξοδα της Εναγόμενης κατά την έκδοση της απόφασης.
(16)Υπάρχει ανεξήγητη αργοπορία εκ μέρους της Ενάγουσας να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία, για να επανανοίξει την υπόθεση της.
(17)Η απραξία της ίδιας της Ενάγουσας και/ή των Δικηγόρων της, στο να εξακριβώσει την τύχη της ίδιας της υπόθεσης της, είναι αυτή που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης εναντίον της, γεγονός, το οποίο δεν θα πρέπει να στερήσει από την Εναγόμενη, τα ευεργετήματα που της παρέχει η νομότυπη απόφαση που εξασφάλισε προς όφελος της.
(18)Οποιαδήποτε αμέλεια και/ή παρεξήγηση και/ή καλόπιστο σφάλμα διαδίκου και/ή δικηγόρου και συγκεκριμένα, ως προς την ημερομηνία κατάθεσης της εγγύησης, δεν μπορεί να αποτελέσει λόγω για παραμερισμό απόφασης.
(19)Η Ενάγουσα δεν μπορεί να καταχωρά την παρούσα αίτηση, καθώς τελεί υπό εκκαθάριση.
(20)Η Ενάγουσα δεν μπορεί να αιτείται παράταση χρόνου καταχώρησης της ασφάλειας εξόδων στο παρόν στάδιο εφόσον η προθεσμία έχει εκπνεύσει.
(21)Σε περίπτωση επιτυχίας της παρούσας αίτησης, η Εναγόμενη ζητά από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως διατάξει την Ενάγουσα να πληρώσει στην Εναγόμενη, σαν προϋπόθεση παραμερισμού της απόφασης, εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, τόσον τα έξοδα της απόφασης ημερ. 26.09.18 και/ή 5.11.18 όσον και τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η Εναγόμενη ζητά από το Σεβαστό Δικαστήριο όπως τα έξοδα επιδικαστούν υπέρ της.» Ο XXXXX Μαγνήτης, Διευθυντής της Εναγομένης, με την ένορκη δήλωσή του ίδιας ημερομηνίας, η οποία συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, παραπέμποντας σε στοιχεία του φακέλου της διαδικασίας επαναλαμβάνει και εξειδικεύει σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους Ένστασης. Αποτελεί καταληκτική του θέση ότι η υπό συζήτηση αίτηση, ως νομικά και ουσιαστικά ανυπόστατη θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα σε βάρος της Ενάγουσας. Με τις τελικές τους εισηγήσεις, τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του Δικαστηρίου, υποστήριξαν τις διαμετρικά αντίθετες θέσεις τους για το ζήτημα που απασχολεί στην παρούσα. Τούτο έπραξαν και διά ζώσης κατά το στάδιο της ακρόασης. Το Δικαστήριο με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις, τα επιχειρήματα και εισηγήσεις των δυο πλευρών για τα ζητήματα που εγείρονται στα πλαίσια της παρούσας. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B4, Ποιν. Έφ. 176/2018, ημερομηνίας 11.01.2019 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ό,τι κατά προτεραιότητα αισθάνομαι θα πρέπει να εξεταστεί στην υπό συζήτηση περίπτωση, αποτελεί το ζήτημα της «νομιμοποίησης» της αιτήτριας - ως το ζήτημα ειδικότερα τέθηκε από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση - να προωθήσει την υπό συζήτηση αίτηση, διεκδικώντας μέσω της τις αιτούμενες θεραπείες. Η ενασχόληση με το ζήτημα και η τοποθέτηση κατά προτεραιότητα του Δικαστηρίου επί τούτου, είναι προφανές ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, από μόνη της θα μπορούσε να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης, καθιστώντας εκ των πραγμάτων αχρείαστη την περαιτέρω ενασχόληση με τα άλλα, ειδικότερα ζητήματα που προωθούνται τόσο από την πλευρά της αιτήτριας όσο και της καθ' ης η αίτηση. Δεδομένο και αδιαμφισβήτητο παρέμεινε στην υπό συζήτηση περίπτωση, το γεγονός ότι η Ενάγουσα - Αιτήτρια εταιρεία τελεί ήδη υπό εκκαθάριση, με απόφαση αρμόδιου ως τέθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί Δικαστηρίου της Μόσχας, ημερομηνίας 16.08.2018. Παρεμβάλλεται ότι η αίτηση για κατάθεση εγγύησης ως ασφάλεια εξόδων στο πλαίσιο της οποίας εκ συμφώνου εξεδόθη το ως άνω Διάταγμα του Δικαστηρίου, ημερ. 26.09.2018, με το οποίο η Ενάγουσα διατάχτηκε να καταβάλει εντός συγκεκριμένης προθεσμίας το ποσό των €54.000,00 ως ασφάλεια εξόδων, εδράστηκε πρωτίστως στο γεγονός ότι η Ενάγουσα εταιρεία βρισκόταν σε διαδικασία εκκαθάρισης από τις 13.03.2018, ενώ στα πλαίσια αίτησης που καταχωρήθηκε σε αρμόδιο Δικαστήριο στη Ρωσία, στις 16.08.2018, το τελευταίο αποφάσισε την τελική εκκαθάριση της, διορίζοντας εκκαθαριστή. Παρά το γεγονός ότι ο XXXXX Μαγνήτης με την δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση της καθ' ης η αίτηση, θέτοντας το ζήτημα της ενεργητικής νομιμοποίησης της αιτήτριας - Ρωσικής εταιρείας - να προωθεί την υπό συζήτηση αίτηση, προβάλλει τη θέση ότι έλαβε νομική συμβουλή πως η τελευταία, τελώντας σε εκκαθάριση, δεν μπορεί να καταχωρεί και να προωθεί την υπό συζήτηση αίτηση, εντούτοις, καμία σχετική, ειδική και αποδεκτή επί του ζητήματος μαρτυρία δεν τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου. Είναι καλά γνωστό ότι για την απόδειξη του αλλοδαπού δικαίου - στην συγκεκριμένη περίπτωση του Ρωσικού, αφού η τελούσα υπό εκκαθάριση αιτήτρια εταιρεία αποτελεί Ρωσική εταιρεία - απαιτείται ειδική μαρτυρία προς τούτο. Όπως δε κατ' επανάληψη διακηρύχθηκε, η αγόρευση δικηγόρου δεν αποτελεί παραδεκτή μέθοδο εισαγωγής μαρτυρίας, ούτε μπορεί να συμπληρώσει τα όποια κενά υπάρχουν στην υπόθεση (Selmani και άλλου v Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2015:B399, Ποιν. Έφ. 235/13, ημερ. 05.06.2015). Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ. Στην παλαιά υπόθεση Georgiades v. Kaminaras
(1958)23 C.L.R. 276, αφού επιβεβαιώθηκε η αρχή ότι πρόνοιες ξένου Νόμου θα πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται ως πραγματικό γεγονός από ειδικό προς τούτο μάρτυρα, σημειώθηκε ταυτόχρονα ότι στην απουσία τέτοιας μαρτυρίας, τα Δικαστήρια θα πρέπει να θεωρήσουν ότι ο ξένος Νόμος είναι ο ίδιος με τον Κυπριακό (βλ. επίσης Χαρίλαος Σταυράκη Λτδ ν. Zim Israel Navigation a.ο.
(1991)1 Α.Α.Δ. 1087 και Zolotets κ.ά ν. "Dalvent"
(1993)1 Α.Α.Δ. 877). Όπως εξάλλου υπεδείχθη επί του ζητήματος στην υπόθεση Standard Fr. Co. Ltd κ.ά. ν. Gold Seal Sh. Co. Ltd
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 464, εφόσον «δεν υπάρχει οιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την εφαρμογή αλλοδαπού δικαίου [..] εφαρμόζεται αυτοδίκαια το Κυπριακό Δίκαιο. ». Σύμφωνα με το άρθρο 220 του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113): «Όταν έχει εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης ή έχει διοριστεί προσωρινός εκκαθαριστής, καμμιά αγωγή ή διαδικασία συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της εταιρείας εκτός μετά από άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους που το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει.» Παράλληλα, το άρθρο 231 του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 113) προβλέπει ότι: «Όταν εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης ή όταν διορίστηκε προσωρινός εκκαθαριστής, ο εκκαθαριστής ή ο προσωρινός εκκαθαριστής, ανάλογα με την περίπτωση, λαμβάνει στον έλεγχο του ή στη φύλαξη του όλη την ιδιοκτησία και αγώγιμα δικαιώματα που η εταιρεία δικαιούται ή φαίνεται ότι δικαιούται.» Σε σχέση δε με τις εξουσίες και αρμοδιότητες του εκκαθαριστή, στο άρθρο 233
(1)(α) του Περί Εταιρειών Νόμου (Κεφ.113) προβλέπεται ότι: «Κατά την εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο, ο εκκαθαριστής έχει εξουσία, μετά από έγκριση είτε του Δικαστηρίου ή της επιτροπής επιθεώρησης- (α) να εγείρει ή υπερασπίσει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία στο όνομα και εκ μέρους της εταιρείας·» Αναδύεται από τα πιο πάνω, (ειδικότερα το άρθρο 233
(1)του Κεφ. 113 για την περίπτωση) ότι ο εκκαθαριστής είναι αυτός που μπορεί να χειρίζεται τα της εταιρείας, έχοντας την εξουσία να εγείρει ή να υπερασπίζεται οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νομική διαδικασία στο όνομα και εκ μέρους της υπό εκκαθάριση εταιρείας. Είναι αυτονόητο ότι το διάταγμα εκκαθάρισης δυνάμει του άρθρου 214 του Κεφ. 113, διαφέρει από το διάταγμα διάλυσης σύμφωνα με το άρθρο 260 του ως άνω νόμου, το οποίο συνεπάγεται την οριστική διάλυση της εταιρείας. Είναι άλλωστε καλά νομολογημένο πως παρά την έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης, η οποία έχει σαν αποτέλεσμα την αναστολή των εξουσιών των διοικητικών της συμβούλων αφού και αυτές πλέον περιέρχονται στον διορισθέντα εκκαθαριστή, εντούτοις, οι διευθυντές της υπό εκκαθάριση εταιρείας διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας το οποίο ενεργοποιείται, όχι μόνο για να εξουσιοδοτήσουν την καταχώρηση έφεσης κατά του διατάγματος που έχει ως συνέπεια την ίδια την εκκαθάριση της εταιρείας και την αναστολή των εξουσιών τους (βλ. Genemp Trading Ltd v. Marfin Popular Bank Public Co. Ltd
(2009)1Β Α.Α.Δ. 1658), αλλά και στις περιπτώσεις διορισμού παραλήπτη, όπου ο τελευταίος αρνείται να δραστηριοποιηθεί και να λάβει μέτρα προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της εταιρείας, περίπτωση κατά την οποία οι διευθυντές της εταιρείας διατηρούν το δικαίωμα να προβούν σε όλα τα αναγκαία μέτρα για προστασία της περιουσίας και των συμφερόντων της εταιρείας (βλ. Newhart Developments Ltd v. Co-op. Commercial Bank Ltd
(1978)2 All E.R. 896). Δεν χρειάζεται αισθάνομαι να λεχθούν πολλά. Στην υπό συζήτηση περίπτωση την αίτηση δεν προωθεί ο εκκαθαριστής της εταιρείας. Ούτε έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία που να καταδεικνύουν ή να υπονοούν έστω, ότι ο τελευταίος δεν επιθυμεί να λάβει οποιαδήποτε διαβήματα ή να δραστηριοποιηθεί για το ζήτημα που ειδικότερα απασχολεί στην υπό συζήτηση αίτηση και γενικότερα για την τύχη της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Με τούτο σαν δεδομένο, είναι φανερό ότι δεν θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί οποιοδήποτε κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών-αξιωματούχων της υπό εκκαθάριση εταιρείας για την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης. Με δεδομένη την ως άνω κατάληξη του Δικαστηρίου για την αδυναμία της αιτήτριας να προωθεί κατά τον πιο πάνω τρόπο την υπό συζήτηση αίτηση, παρέλκει η αναγκαιότητα περαιτέρω και ουσιαστικής ενασχόλησης με τα υπόλοιπα ζητήματα που προκρίνονται στην παρούσα. Είναι καλά και κατ΄ επανάληψη διακηρυγμένο ότι τα Δικαστήρια δεν χορηγούν γνωμοδοτήσεις αλλά επιλύουν διαφορές. Ούτε ασχολούνται με ζητήματα που δεν είναι αναγκαία για την δικαστική τοποθέτηση επί του θέματος, κατά τρόπο που θα απέληγε σε ακαδημαϊκή και μόνο συζήτηση. Ως έχει υποδειχθεί από τον σεβαστό Δικαστή κ. Ναθαναήλ, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Tudor
(2011)1 (Β) Α.Α.Δ. 1176, 1183: «Τα δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω, ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυσή τους δεν θα απέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα». Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, αναπόδραστα η αίτηση οδηγείται σε απόρριψη. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας ως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο