Γεωργιάδη και Πιερίδη ως Διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος Βαρνάβα Βασιλείου ν. Αδαμίδη, Αρ. Αγωγής: 5649/2011, 17/10/2019

(1)και

(2)της Αίτησης και Β. αυτής). Επίσης ζητείται διάταγμα που να επιτρέπει την αντικατάσταση της φράσης ο «Εναγόμενος 2» (το 2 είναι προφανές ότι γράφτηκε εκ παραδρομής) στο κλητήριο ένταλμα και στα άλλα δικόγραφα με την φράση «ο αρχικά Εναγόμενος» και της φράσης «του Εναγόμενου» με τη φράση «του αρχικά Εναγόμενου» και σχετικό διάταγμα τροποποίησης του τίτλου (παράγραφος Γ. της Αίτησης) Ζητείται επίσης στην παράγραφο Δ της Αίτησης, διάταγμα με το οποίο να δίδεται άδεια και να επιτρέπεται η τροποποίηση του τροποποιημένου κλητηρίου εντάλματος με την προσθήκη νέας παραγράφου 10 ως ακολούθως: « 10. Ο «αρχικά» Εναγόμενος Κωνσταντίνος Αδαμίδης καταχώρησε στις 11/3/2016 τη γενική αίτηση αρ. 113/2016 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και την 1.3.2017 εκδόθηκε διαταγμα για την καταβολή σε αυτόν του αναφερόμενου στην παράγραφο 7 της αγωγής ποσού των ψηφισθέντων εξόδων του ύψους Λ.Κ. 1,956 (- ήτοι €3333,76.-), πλέον τόκους και έξοδα, το δε ποσόν αυτό καταβλήθηκε σε αυτόν στις 27.3.17 και γι΄αυτό η αναφερόμενη στην παράγραφο 7 της αγωγής έκπτωση και/ή μείωση από το αρχικά οφειλόμενο ποσόν έπαυσε να ισχύει και/ή να υφίσταται, το δε οφειλόμενο ποσόν εξακολουθεί να παραμένει το αρχικά αξιούμενο ποσόν των Λ.Κ.6400.- και/ή το ισάξιο σε Ευρώ ποσόν των €10,944.-» Ζητείται επίσης διάταγμα με το οποίο να επαναριθμείται η παράγραφος 10 της Έκθεσης Απαίτησης σε παράγραφο 11 (παρ. Ε της Αίτησης), διάταγμα που να τροποποιεί το ποσό των «7,593.-» στο αιτητικό Α της παραγράφου 10 της Έκθεσης Απαίτησης και η αντικατάστασή του με το ποσό των €10,944.-» στο αιτητικό Α της νέας παραγράφου 11 (παρ. Στ. της Αίτησης) , οποιαδήποτε άλλη διαταγή θεωρείται δίκαια υπό τας περιστάσεις (παρ. Ζ της Αίτησης), έξοδα και Φ.Π.Α. (παρ. Η της Αίτησης) Η Αίτηση στηρίζεται σε Ένορκη Δήλωση του XXXXX Ρουσιά από τη Λευκωσία, συνδιαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου σε αντικατάσταση του προηγούμενου διαχειριστή XXXXX Γεωργιάδη, δυνάμει διαταγμάτων 12/3/2018 και 24/11/2017 (αντικατάστασης και τερματισμού του διορισμού του Αντ. Γεωργιάδη). Στις 8/12/2017 απεβίωσε ο Εναγόμενος και διαχειριστής της περιουσίας του διορίστηκε ο υιός του δυνάμει σχετικού δικαστικού διατάγματος. Λόγω της εκκρεμότητας διορισμού διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα δεν προχώρησαν νωρίτερα σε τροποποίηση του τίτλου της αγωγής σε σχέση με τους Ενάγοντες ώστε να τροποποιηθεί ο τίτλος της αγωγής και για τους Ενάγοντες και τον Εναγόμενο ταυτόχρονα. Επίσης ζητείται προσθήκη νέας παραγράφου 10 της Έκθεσης Απαίτησης, για να συμπεριληφθούν εξελίξεις που έλαβαν χώρα πρόσφατα και μεταγενέστερα της αγωγής και σχετίζονται με άλλες παραγράφους σε βαθμό που να επηρεάζουν εκ του αποτελέσματος της διαμορφωμένη αξίωση των Εναγόντων. Στην Αίτηση καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, όπου και αναπτύσσονται διάφοροι λόγοι Ένστασης. Συγκεκριμένα, ότι η αίτηση είναι παράτυπη και προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και κατάχρηση της διαδικασίας, ότι υπάρχει πρωτοφανής και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της και καμία σοβαρή εξήγηση δεν δίδεται για αυτήν, ότι δεν είναι δικαιολογημένη η προσθήκη νέας παραγράφου 10 αφού αποτελεί προσπάθεια πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης και προσπάθειας εισαγωγής νέων ισχυρισμών και στοιχείων που ήταν γνωστά στους Αιτητές από την 1/3/2017 όταν εκδόθηκε απόφαση στη Γεν. Αίτηση 113/2016 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, ότι εισάγονται νέοι, αβάσιμοι, λανθασμένοι, αναληθείς και αντιφατικοί ισχυρισμοί, με αποτέλεσμα να μεταβάλλεται άρδην η ουσία της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης γεγονός που συνεπάγεται επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων, ότι η αιτούμενη τροποποίηση είναι προϊόν δεύτερης σκέψης και προσπάθεια διόρθωσης αδικαιολόγητων λαθών και αβλεψίας, ότι δεν αποκαλύπτονται ουσιώδεις λόγοι, ότι θα επέλθει βλάβη που δεν είναι δυνατόν αν αποζημιωθεί με έξοδα, ότι η ένορκη δήλωση έγινε χωρίς να πληροφορηθεί ο άλλος διαχειριστής XXXXX Πιερίδης και δεν υπάρχει τύπος διορισμού δικηγόρου από τους Εναγοντες-Αιτητές XXXXX Ρουσιά και XXXXX Πιερίδη με το οποίο να διορίζονται οι δικηγόροι Κ.Π. Ερωτοκρίτου και Σια να τους εκπροσωπήσουν στην Αίτηση. Η Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του XXXXX Αδαμίδη, διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος, με την οποίαν και υιοθετούνται ουσιαστικά οι λόγοι ένστασης. Ενώπιον του Δικαστηρίου σε προηγούμενη εμφάνισή του, ο διαχειριστής της περιουσίας του Εναγόμενου, δήλωσε ότι δέχεται την τροποποίηση του τίτλου, όχι όμως την προσθήκη νέων ισχυρισμών στην Έκθεση Απαίτησης. Ξεκινώ από τους Λόγους Ένστασης 8 και 9 που δεν αφορούν την ουσία της Αίτησης. Σε σχέση με αυτούς του Λόγους Ένστασης, που αφορούν την ισχυριζόμενη μη πληροφόρηση του έτερου διαχειριστή για την αιτούμενη τροποποίηση ή τη μη ύπαρξη τύπου διορισμού δικηγόρου από τους Αιτητές στους δικηγόρους Ερωτοκρίτου για να τους εκπροσωπήσουν, αφού επισημαίνω ότι έχει αποδεχθεί την τροποποίηση του τίτλου ο Εναγόμενος , όπου ο Ν. Ρουσιάς θα δηλώνεται ως διαχειριστής -που ούτως ή άλλως είναι διαχειριστής δυνάμει διατάγματος δικαστηρίου, ουσιαστικά είναι αυτονόητο ότι εγκαταλείπονται οι συγκεκριμένοι λόγοι, αλλά σε κάθε περίπτωση, θεωρώ ότι δεν ευσταθούν παραθέτοντας - και υιοθετόντας- το σκεπτικό του συναδέλφου μου Χρ. Ρασπόπουλου, Ε.Δ., ο οποίος στις 8/7/2016 αποφάσισε στα πλαίσια άλλης ενδιάμεσης αίτησης στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής, τα ακόλουθα, τα οποία τυγχάνουν εφαρμογής και σε σχέση με την παρούσα αίτηση, τόσο για τη νομική εκπροσώπηση των Εναγόντων, όσο και για το εάν οι διαχειριστές ενάγουν ή όχι με προσωπική ιδιότητα -ώστε να μην έχει οιαδήποτε σημασία εάν πληροφορήθηκε ή όχι ο Μιχ. Πιερίδης για την ένορκη δήλωση του Ν.Ρουσιά-: «NOMIKH ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΗ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ Η περιουσία προσώπου που απεβίωσε αντιπροσωπεύεται από τους νόμιμους προσωπικούς αντιπροσώπους του (βλ. άρθρο 34

(7)του Κεφ. 189). Οι νόμιμοι προσωπικοί αντιπρόσωποι του είναι οι εκτελεστές σε περίπτωση που υπάρχει διαθήκη ή οι διαχειριστές αν δεν υπάρχει διαθήκη (βλ. άρθρο 2 του Κεφ. 189, Emin v Turkish Bank of Nicosia and Others

(1963)2 CLR 74, The Heirs of Theodora Panayi v Administrators of the Estate of the late S. Mandriotis 1963 2 CLR 167, Φιλίππου ν Στυλιανού

(1992)1 Α.Α.Δ 448). Στο Annual Practice

(1958)και αναφορικά με την αγγλική διαταγή Ο.16 r.8 που είναι η αντίστοιχη της Δ.9 Θ.8 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σελ. 336 και κάτω από τον τίτλο «Necessary Parties» αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο γενικός κανόνας είναι ότι όλοι οι διαχειριστές πρέπει να είναι διάδικοι είτε ως ενάγοντες είτε ως εναγόμενοι. Τα ίδια αναφέρονται και στον Bullen & Leake 12η έκδοση σελ.422 και Williams on Executors and Administrators 14η έκδοση τόμος 2 σελ.

1. Συνεπώς οι νόμιμοι προσωπικοί αντιπρόσωποι, προσώπου που απεβίωσε είναι οι μόνοι αναγκαίοι διάδικοι που μπορούν να ενάγουν και ενάγονται για λογαριασμό της κληρονομιάς. Ορθώς επομένως ο εκ των διαχειριστών, Μ. Πιερίδης, μετά τον θάνατο του Ι. Ερωτοκρίτου υπέβαλε αίτημα για προσθήκη ως διαδίκου του νέου διαχειριστή XXXXX Γεωργιάδη ο οποίος διορίστηκε ως διαχειριστής εις αντικατάσταση του Ι. Ερωτοκρίτου. Η Δ.12 Θ. 4 προνοεί ότι: «
2. Where by reason of death, bankruptcy, or any other event occurring after the commencement of a cause or matter, and causing a change or transmission of interest or liability, or by reason of any person interested coming into existence after the commencement of the cause or matter, it becomes necessary or desirable that any person not already a party should be made a party, or that any person already a party should be made a party in another capacity, an order that the proceedings shall be carried on between the continuing parties, and such new party or parties, may be obtained ex parte on application to the Court or a Judge, upon an allegation of such change, or transmission of interest or liability, or of any such person interested having come into existence. Πάνω σε αυτή την βάση θεωρώ ότι εκδόθηκε και το διάταγμα προσθήκης του XXXXX Γεωργιάδη ως διάδικου στον τίτλο της αγωγής. Πάντοτε βέβαια υπό την ιδιότητα του ως από κοινού με τον Μ. Πιερίδη εκπρόσωπος της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου. H προσθήκη του XXXXX Γεωργιάδη στον τίτλο της αγωγής δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι η καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αγωγής εξουσιοδοτήθηκε από τους αρχικούς διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου. Ο κ. XXXXX Γεωργιάδης προστέθηκε ακριβώς ως διάδικος διότι πρώτον είναι αναγκαίος διάδικος και κατά δεύτερον έχει αντικαταστήσει τον αποβιώσαντα XXXXX Ερωτοκρίτου. Το διάταγμα ημερομηνίας 9.11.2015 το οποίο επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 2.12.2015 δυνάμει της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα τροποποίησης έχει ως ακολούθως: «έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου....χορηγήθηκαν από το Δικαστήριο αυτό στον Αντώνη Γεωργιάδη, από την Λευκωσία συνδιαχειριστή μαζί με τον XXXXX Πιερίδη σε αντικατάσταση του αποβιώσαντα διαχειριστή XXXXX Ερωτοκρίτου από τη Λευκωσία» Από τα πιο πάνω συνάγεται ότι ο διορισμός που είχε δώσει ο Ιωάννης Ερωτοκρίτου ομού με τον XXXXX Πιερίδη όταν ξεκίνησε η παρούσα αγωγή δεν έπαψε να υφίσταται. Απλώς ο κ. XXXXX Γεωργιάδης έχει υποκαταστήσει τον αποβιάσαντα XXXXX Ερωτοκρίτου. Η αγωγή που έχει νομότυπα καταχωρηθεί, μπορεί και πρέπει να προωθηθεί κανονικά από τους υφιστάμενους δικηγόρους του Ενάγοντα που στην ουσία, (Ενάγοντας) δεν είναι ούτε ο XXXXX Γεωργιάδης ή ο XXXXX Πιερίδης αλλά η περιουσία του XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου την οποία εκπροσωπούν οι XXXXX Γεωργιάδης και XXXXX Πιερίδης. Εάν οι διαχειριστές επιθυμούν να παύσουν το δικηγορικό γραφείο Κ.Π. Ερωτοκρίτου & Σια και να αφαιρέσουν από αυτό τον περατέρω χειρισμό της υπόθεσης πρέπει να προβούν οι ίδιοι στα αναγκαία διαβήματα προς το Δικαστήριο. Προσθέτω στα πιο πάνω ότι ο Εναγόμενος συναίνεσε στην έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να προστίθεται ο XXXXX Γεωργιάδης ως διάδικος στην αγωγή. Δεν ήγειρε θέμα νομικής εκπροσώπησης του Ενάγοντος σε εκείνο το στάδιο. Ούτε στην συνέχεια υπέβαλε οποιοδήποτε αίτημα για παραμερισμό του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος. Αντιθέτως, προχώρησε και καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης στον εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα εγείροντας μάλιστα και Ανταπαίτηση και ουδέποτε ήγειρε το ζήτημα παρά μόνο στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης. Έχω την εντύπωση ότι με την συμπεριφορά που επέδειξε ο κ. Αδαμίδης και δη με την αποδοχή της προσθήκης του XXXXX Γεωργιάδη ως διαδίκου ομού με τον υφιστάμενο διαχειριστή αλλά και την καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης εναντίον των υφιστάμενων διαχειριστών της περιουσίας του XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου έχει αποποιηθεί όποιουδήποτε δικαιώματος αμφισβήτησης της εκπροσώπησης περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Βαρνάβα Βασιλείου μέσω των διαχειριστών της περιουσίας του καθώς και την συνέχιση της εκπροσώπησης των τελευταίων από το δικηγορικό γραφείο Κ.Π. Ερωτοκρίτου & Σια. Συνεπώς ο σχετικός λόγος Ένστασης απορρίπτεται.» Όσον αφορά τους υπόλοιπους προτεινόμενους λόγους, θεωρώ επίσης ότι δεν ευσταθούν. Εξηγώ πιο κάτω, αμέσως μετά την παράθεση της σχετικής νομολογίας. Σε σχέση με τα ισχύοντα σε αιτήσεις παρόμοιας φύσεως, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κώστας Παφίτης & Υιοι Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 745, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος της τροποποίησης, είναι πλουσιότατη. Η τάση της νομολογίας δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, εκτός στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται κακοπιστία και ζημιά ή αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ.Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.ά

(1991)1 A.A.D. 934). Η κλασσική επαναδιατύπωση των νομολογιακών αρχών δόθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, στην οποία οι αρχές συνοψίστηκαν ως εξής:- «

(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.

(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.

(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.

(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.»" Δεν είναι όμως πάντα επιτρεπτή σε ένα διάδικο η τροποποίηση του δικογράφου του. Οι περιπτώσεις όπου δεν πρέπει να επιτρέπεται τροποποίηση φαίνονται μέσα από την υπόθεση Jamal Y. Khan κ.ά. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν κ.ά.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1211, όπου αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε σχεδόν προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και αφού είχε ακουστεί η μαρτυρία από σημαντικούς επί της ουσίας μάρτυρες. Σε εκείνη την περίπτωση δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων και αναφέρθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε σχεδόν προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και όταν ακούστηκε η μαρτυρία σημαντικών επί της ουσίας μαρτύρων. Η ανάγκη η οποία επέβαλε την υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση σαφώς οφείλεται σε σφάλμα των δικηγόρων των εφεσειόντων οι οποίοι εξ αρχής έπρεπε να γνώριζαν τη δικονομική ανάγκη για έκθεση λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου το οποίο επικαλούνται και έπρεπε να αποδείξουν με σχετική μαρτυρία. Η έγκριση της αίτησης για τροποποίηση των δικογράφων κατά το στάδιο που υποβλήθηκε, στη συγκεκριμένη έκταση και μορφή αναμφιβόλως θα προκαλούσε εκτροπή της διαδικασίας από την ορθή της πορεία. Η ακρόαση της υπόθεσης επί ουσιωδών ζητημάτων θα άρχιζε σχεδόν από την αρχή με όλες τις συνεπαγόμενες δυσμενείς συνέπειες είτε αυτές αφορούν στην ανεπιθύμητη καθυστέρηση η οποία θα προέκυπτε σε μια εκκρεμούσα υπόθεση η οποία είχε αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από το 1999 και δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί η ακρόαση της είτε αφορούν στις δυσχέρειες που θα αντιμετώπιζε η πλευρά των εφεσιβλήτων εξ αιτίας της ανάγκης που θα προέκυπτε για επανακλήτευση κλπ. μαρτύρων από το εξωτερικό. Συναφής επί του προκειμένου είναι η διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι οι εφεσίβλητοι έκλεισαν την υπόθεση τους χωρίς να είχαν τεθεί στους μάρτυρες τους τα θέματα που εγείρονται με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τα δικαιώματά τους κατά τρόπο που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθούν με έξοδα. ............................... Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» Εξ αντιδιαστολής με την εν λόγω παρατιθέμενη απόφαση, μπορεί να διαπιστωθεί ότι η υπό εξέταση αίτηση αποτελεί περίπτωση στην οποία πρέπει να επιτραπεί η αίτηση για τροποποίηση, αφού η ακρόαση της υπόθεσης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει. Στην παρούσα υπόθεση υποβλήθηκε κανονικά μία αίτηση τροποποίησης, στα πλαίσια της άσκησης των δικονομικών δικαιωμάτων των Εναγομένων, κατόπιν συγκεκριμένων εξελίξεων. Δεν παραβλέπω ότι πρόκειται για υπόθεση του 2011, η οποία είναι παλαιά υπόθεση. Υπήρξαν όμως εξελίξεις, και αναπόφευκτη καθυστέρηση για λόγους πέραν του ελέγχου των μερών (που αφορούν στην αναπόφευκτη πάροδο του χρόνου που μεσολάβησε από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι σήμερα και τις συνέπειες που αυτή επέφερε σε πραγματικές καταστάσεις) και ήδη θα χρειαστεί να γίνει κάποια τροποποίηση στον τίτλο της Αγωγής, την οποίαν ήδη δέχεται η πλευρά του Εναγόμενου. Δεν θεωρώ ότι η όποια καθυστέρηση θα δημιουργηθεί θα επηρεάσει τα δικαιώματα του Εναγομένου σε τέτοιο βαθμό που αυτός να μην μπορούσε κανονικά να αποζημιωθεί υπό μορφή εξόδων (αν και όπως θα αναφέρω πιο μετά δεν θα του αποδοθούν οιαδήποτε έξοδα, ένεκα του ότι με την ένστασή του προκάλεσε έξοδα και ο ίδιος). Θα έχει δε την δυνατότητα να απαντήσει στους ισχυρισμούς στα πλαίσια των δικών του δικογράφων. Η υπόθεση δε, λόγω και της παλαιότητάς της θα προγραμματιστεί το συντομότερο δυνατόν για ακρόαση. Με βάση τα πιο πάνω λοιπόν, κρίνω κανένας από τους υπόλοιπους προβαλλόμενους από τον Εναγόμενο - Καθ'ου η Αίτηση, δεν μπορεί να ευσταθήσει. Εκδίδεται συνεπώς διάταγμα επιτρέπον την τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ως η παράγραφος Α

(1)και

(2)της Αίτησης και σχετικής τροποποίησης του Κλητήριου Εντάλματος και των υπολοίπων δικογράφων, διάταγμα αντικατάστασης της φράσης «Ο Εναγόμενος» στο κλητήριο ένταλμα, με τη φράση «ο αρχικά εναγόμενος» και της φράσης «του Εναγόμενου» με τη φράση «του αρχικά εναγόμενου», διάταγμα επιτρέπον την τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης με προσθήκη νέας παραγράφου ως ζητείται και αναφέρεται στην παράγραφο Δ. της Αίτησης και σχετικής νέας αρίθμησης επί της Έκθεσης Απαίτησης ως η παράγραφος Ε. της Αίτησης . Επιπλέον εκδίδεται διάταγμα που επιτρέπει την τροποποίηση του αιτούμενου ποσού στο αιτητικό Α. της νέας παραγράφου 11 της Έκθεσης Απαίτησης, με αντικατάσταση του ποσού «€7,593» με το ποσό «€10,944.». Τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα και Έκθεση Απαίτησης να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος- η σύνταξη να ζητηθεί εντός 3 εργάσιμων ημερών από σήμερα- και να παραδοθεί αντίγραφό της κατά την ημέρα της καταχώρησής της στον Εναγόμενο-, τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί 14 μέρες μετά και τυχόν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση να καταχωρηθεί εντός 7 ημερών από την καταχώρηση της τροποποιημένης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Ενόψει του ότι τόσο η πλευρά των Εναγόντων δημιούργησε έξοδα με την τροποποίηση, όσο και η πλευρά του Εναγομένου με την ένστασή της και οδηγώντας μία απλή αίτηση σε ακρόαση και λαμβάνοντας υπόψη ότι η αίτηση οριζόταν μαζί με τις Οδηγίες της Αγωγής, θεωρώ δίκαιο και ορθότερο, όπως κάθε πλευρά να αναλάβει τα έξοδά της και συνεπώς δεν εκδίδω οποιαδήποτε διαταγή ως προς αυτά. ................ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο