Αναφορικά με την εταιρεία MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LIMITED ν. Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας ΓΙΑΝΝΑΚΗ

(12).

1. Άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ως το δείγμα το οποίο επισυνάπτει ο διευθυντής της κ. Νεοφύτου. Στην υποστηρικτική των αιτημάτων ένορκη δήλωση αναφέρεται ότι: - Εκκρεμούσης της αίτησης παραμερισμού, ήτοι την 1.1.19 η κατ' ισχυρισμόν αξίωση της πιστωτού έχει παραγραφεί (σε χρόνο μεταγενέστερο της πιο πάνω αίτησης) με αποτέλεσμα η αιτούσα την εκκαθάριση να μην εμπίπτει στην κατηγορία των πιστωτών βάσει του Κεφ.
2. - Είναι αναγκαίο να διευκρινιστούν ορισμένα σημεία επί της §11 της ένορκης δήλωσης του κ. Παπαϊωάννου, προκειμένου να τεθούν οι τεκμηριωμένες θέσεις της οφειλέτιδας και να μην παραπλανείται το Δικαστήριο (για έλεγχο προμηθειών, εργασιών και ποσοτήτων). Ένσταση Η πιστωτής στην ένσταση της προέβαλε 12 λόγους προς απόρριψη της αίτησης, οι οποίοι συνοψίζονται αφενός στο ότι με τυχόν τροποποίηση προκαλείται δυσμενής επηρεασμός και αφετέρου στο ότι δεν συντρέχει καλός λόγος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ο κ. Παπαϊωάννου αναφέρεται στα γεγονότα αποστολής της απαίτησης πληρωμής και αναλύει τους λόγους ένστασης, αναπτύσσοντας στην πραγματικότητα νομική επιχειρηματολογία, στην οποία θα γίνει αναφορά κατωτέρω εάν και όπου απαιτείται. Νομική πτυχή Όσον αφορά το πρώτο θέμα της αίτησης, η νομολογία η οποία επιβάλλει επιτακτικά την καταγραφή σε κάθε αίτηση του άρθρου ή κανονισμού στον οποίο στηρίζεται είναι καλώς γνωστή και δεν απαιτείται οποιαδήποτε ιδιαίτερη ανάλυση. Αρκεί να γίνει παραπομπή στην ίδια τη Δ.48 κ.2 και στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.

(1990)1 Α.Α.Δ.965. Παρομοίως δεν χρειάζεται ιδιαίτερη ενασχόληση και ως προς το ότι σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους Θεσμούς και υπό τον όρο ότι δεν αποτελεί θεμελιώδη παράβαση, παρέχεται εξουσία για θεραπεία κατά τον τρόπο και τη διαδικασία που προνοείται στη Δ.64 (Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου

(1999)1 Α.Α.Δ.366). Μάλιστα, το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια στην κατάλληλη περίπτωση να προβεί το ίδιο, αυτεπαγγέλτως στη θεραπεία της παρατυπίας (Koza Michael David ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ.208/12, ημερ.24.11.17). Στο επίμαχο όμως ερώτημα αν η παρούσα είναι κατάλληλη περίπτωση για να ασκηθεί υπέρ της αίτησης η ως άνω διακριτική ευχέρεια δεν είναι δυνατόν να δοθεί καταφατική απάντηση δεδομένου ότι: (α) Η παρούσα δεν αφορά περίπτωση στην οποία υπήρχε εξαρχής αίτημα παραμερισμού επί τη βάσει παραγραφής και εκ παραδρομής να μην είχε συμπεριληφθεί η σχετική νομική βάση. Εξ ου και το αίτημα γίνεται κατανοητό και αποκτά σημασία μόνον εάν συνδυαστεί με το αντίστοιχο μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το οποίο καλύπτει γεγονότα και ισχυρισμούς περί παραγραφής (βλ. §3-7). Από την άποψη ότι δεν υπήρχε αναφορά των ειδικών περιστάσεων παραγραφής η περίπτωση προσομοιάζει με την υπόθεση Stirup Investments Ltd v. Μιχαήλ, Πολ. Έφ.308/12, ημερ.28.6.

1. (β) Σε περίπτωση έγκρισης ενός τέτοιου αιτήματος αναπόφευκτα δημιουργείται πρωθύστερο σχήμα αφού σε αίτηση ημερ.26.10.18 θα εμφανίζεται αίτημα για παραγραφή η οποία κατ' ισχυρισμόν του αιτούντος επήλθε δύο μήνες μεταγενέστερα, ήτοι την 1.1.
2. (γ) Εν πάση περιπτώσει και από πλευράς ουσίας του αιτήματος δεν γίνεται αντιληπτός ο ισχυρισμός περί παραγραφής δεδομένου ότι η κυρίως αίτηση (για εκκαθάριση) καταχωρίστηκε στις 26.9.18 και η θέση της οφειλέτιδος εταιρείας είναι πως η αξίωση έχει παραγραφεί την 1.1.
3. Άρα δεν τίθεται θέμα προώθησης διαδικασίας μετά την τυχόν παραγραφή. Όσον αφορά το αίτημα για συμπληρωματική ένορκη δήλωση επίσης είναι γνωστές οι σχετικές αρχές. Σύμφωνα με τη Δ.48 κ.4

(2)το Δικαστήριο δύναται να εγκρίνει τέτοιο αίτημα για «καλό λόγο» και σύμφωνα με την Κόκκινου ν. Κόκκινου, Έφ.29/14, ημερ.3.11.16 τέτοιος λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης διαδικασίας και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στην πιο παλιά υπόθεση A. Messios & Sons Ltd κ.ά. ν. Λεωνίδα

(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195 για το ίδιο θέμα είχαν λεχθεί τα εξής: «Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ' ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» (έμφαση υπό του παρόντος Δικαστηρίου). Στην παρούσα περίπτωση οι λόγοι τους οποίους επικαλείται η οφειλέτης συμπυκνώνονται στην §21 της υποστηρικτικής ένορκης δήλωσης η οποία έχει ως εξής: «Ως με πληροφορούν οι δικηγόροι μου, τυχόν απόρριψη του αιτήματος για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, θα έχει ως αποτέλεσμα η εταιρεία να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, αφού θα στερηθεί του δικαιώματος της, να εξεταστούν κατά την ακροαματική διαδικασία, βασικοί και ουσιώδεις ισχυρισμοί οι οποίοι δεν παραβλάπτουν καθ' οιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα και δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση. Η εν λόγω συμπληρωματική ένορκη δήλωση, κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να τεθούν ενώπιον του σεβαστού Δικαστηρίου οι τεκμηριωμένες θέσεις της εταιρείας που αντικρούουν την απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση, να εκκαθαριστεί η πρώτη, στην βάση μη πληρωμής ενός ποσού που όχι μόνο ειλικρινά, καλόπιστα και βάσιμα αμφισβητείται, αλλά και το δικαίωμα της εις (sic) είσπραξη αυτού ή οιουδήποτε μέρους του, έχει παραγραφεί. Επίσης θα δοθεί το πραγματικό υπόβαθρο στο Δικαστήριο, σε σχέση με την μη εκκαθαρισμένη τούτη απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση. Οι ισχυρισμοί μου περί τούτου είναι δε καθαρά διευκρινιστικοί και ουδόλως θα περιπλέξουν τα πράγματα, τουναντίον θα τα ξεκαθαρίσουν.» Είναι αυτονόητο πως το ζήτημα της παραγραφής καλύπτεται από τα προαναφερθέντα εν σχέσει με τη νομική βάση και αναμφίβολα για τους ίδιους λόγους κρίνεται ότι δεν υφίσταται καλός λόγος για την εισαγωγή τέτοιων ισχυρισμών ή οιωνδήποτε σχετικών γεγονότων σε ένορκη δήλωση αίτησης η οποία δεν αφορά παραγραφή. Όσον αφορά τα υπόλοιπα ζητήματα θα πρέπει να σημειωθεί πως στην αρχική αίτηση της η πιστωτής είχε σαφώς αναφερθεί και επισυνάψει: (α) τη Συμφωνία Τελικού Λογαριασμού ημερ.27.3.15 ισχυριζόμενη ότι παρέμεινε υπόλοιπο €96.465, (β) το Τελικό Διατακτικό Πληρωμής ημερ.24.4.15 για το πιο πάνω υπόλοιπο, (γ) το Τιμολόγιο ημερ.6.5.15 για το εν λόγω ποσό και (δ) την Απαίτηση Πληρωμής ημερ.7.6.18 με την επίδοση της. Η αίτηση της οφειλέτιδος για παραμερισμό βασίζεται στην προωθούμενη θέση ότι η πιο πάνω απαίτηση δεν είναι εκκαθαρισμένη και ότι η αιτούσα την εκκαθάριση εταιρεία δεν μπορεί να θεωρηθεί πιστωτής εν τη εννοία του άρθρου 212(α) του Κεφ.113. Με την §11 της ένορκης δήλωσης στην ένσταση της η πιστωτής δεν προσθέτει οποιονδήποτε ισχυρισμό πέραν των όσων είχε αναφέρει στην αρχική αίτηση της για εκκαθάριση. Όσον αφορά δε τη Συμφωνία Τελικού Λογαριασμού ημερ.27.3.15 ο κ. Μιλτιάδους εκ μέρους της οφειλέτιδος προβαίνει σε σχετική αναφορά (στην §20 της ένορκης δήλωσης για παραμερισμό) και σαφέστατα αρνείται την υπογραφή της ή την εξουσιοδότηση οποιουδήποτε για υπογραφή της, αναφερόμενος και σε υφιστάμενη διαδικασία διαιτησίας. Βασικά στο υπόλοιπο μέρος της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ήτοι στις §9-19 (οι οποίες εκτείνονται σε τέσσερις σελίδες) δεν εντοπίζονται γεγονότα τα οποία δεν έχουν ήδη παρατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, εντοπίζονται απαραδέκτως επιχειρηματολογία, σκέψεις, απόψεις και προσωπικές εκτιμήσεις ή αναλύσεις ή συμπεράσματα, τα οποία (εκτός από κάποιες επαναλήψεις γεγονότων) δύνανται να υποβληθούν και προωθηθούν στο στάδιο των αγορεύσεων. Δεν συμφωνώ ότι υπάρχει καλός λόγος για να συμπεριληφθούν στο μαρτυρικό υλικό, δεδομένου ότι υπάρχει ήδη το υπόβαθρο πραγματικών γεγονότων για τη στήριξη τους. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €750 συν Φ.Π.Α. προς όφελος της Πιστωτού (αρχικής Αιτήτριας) και εις βάρος της Οφειλέτιδας (αρχικής Καθ' ης). (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο