Τσιαμαντάς κ.α. ν. Ταμείο Προνοίας των Εργατοϋπαλλήλων της Οικοδομικής Βιομηχανίας και Συναφών Κλάδων Κύπρου, Αγωγή: 2708/14, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A565 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αγωγή: 2708/14 Μεταξύ:
- *** Τσιαμαντάς
- *** Αχιλλέως Εναγόντων v. Ταμείο Προνοίας των Εργατοϋπαλλήλων της Οικοδομικής Βιομηχανίας και Συναφών Κλάδων Κύπρου Εναγομένων Αίτηση ημερ.14.6.19 για Τροποποίηση Υπεράσπισης Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους: κ. Φ. Καμένος, για Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες: κ. Μιχαήλ, για Κολοκασίδης Χατζηπιερής Δ.Ε.Π.Ε.. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αίτηση ζητείται η αντικατάσταση τεσσάρων παραγράφων της Υπεράσπισης. Όπως αναφέρει στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ο αρχιλογιστής των Εναγομένων: «2.Κατά την μελέτη των εγγράφων που περιείχε ο φάκελος που έλαβα από τους προηγούμενους δικηγόρους των Εναγομένων κ.κ.Σκορδής, Παπαπέτρου & Σία ΔΕΠΕ, τον οποίο φάκελο έλαβα προκειμένου να τον παραδώσω στους νέους δικηγόρους των Εναγομένων κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε που αντικατέστησαν στους προηγούμενους μας δικηγόρους στις 17.04.2019, διαπίστωσα ότι οι υποπαράγραφοι (β)-(ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης δεν ανταποκρίνονται στα ακριβή γεγονότα, ως τα γνωρίζω τόσο εγώ όσο και οι υπόλοιποι εμπλεκόμενοι στους Εναγομένους. 3.Όταν το ανέφερα στους δικηγόρους των Εναγομένων κ. Φίλιππο Καμένο των κ.κ. Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σία Δ.Ε.Π.Ε. με παραπομπή και στα γεγονότα και στα έγγραφα του φακέλου, μου ανέφερε και εγώ συμφώνησα ότι θα απαιτηθεί τροποποίηση της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων ώστε μέσω αυτής να διατυπωθούν πιο ξεκάθαρα και ορθά το σύνολο των επίδικων ζητημάτων στην παρούσα υπόθεση και επιπλέον να ενσωματώνονται οι εισηγήσεις των νέων δικηγόρων των Εναγομένων. 4.Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Εναγομένων και αντιλαμβάνομαι η παρούσα αίτηση δεν είναι καθυστερημένη ούτε θα επιφέρει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό στην διαδικασία ή σε οποιοδήποτε μέρος, δεδομένου ότι ο φάκελος και τα έγγραφα λήφθησαν προ ολίγων ημερών, οι νέοι δικηγόροι των Εναγομένων ανέλαβαν στις 17.04.2019 και ο φάκελος τους διεκομίσθη προ ολίγων ημερών, η δε υπόθεση είναι προγραμματισμένη για οδηγίες και δεν έχει καν ξεκινήσει η ακρόασή της, ως εκ τούτου η όποια τροποποίηση ήθελε εγκριθεί δεν θα επιφέρει εκτροπή του δικαστικού προγράμματος και/ή ανάλωση δικαστικού χρόνου.» Από δικής τους πλευράς οι Ενάγοντες προέβαλαν 30 λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στο ότι υπάρχει καθυστέρηση, ότι δεν προκύπτει αν γνώριζαν ή όχι τα γεγονότα ή ότι δεν μπορούσαν να τα ανακαλύψουν νωρίτερα, ότι η αλλαγή δικηγόρου δεν αποτελεί λόγο τροποποίησης και ότι προκαλείται δυσμενής επηρεασμός στους ίδιους. Στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του ο Ενάγων 1 απλώς επαναλαμβάνει αυτούσιους τους λόγους ένστασης. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί πως είναι εσφαλμένη η θέση των Εναγόντων ότι στην παρούσα τυγχάνει εφαρμογής η νέα Δ.
- Βάσει ρητής μεταβατικής διάταξης, ήτοι του κ.8 του περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικού) (Αρ.2) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2018 για αγωγές πέραν των €10.000 που έχουν καταχωριστεί μέχρι 31.12.15 εφαρμόζονται οι πρόνοιες της παλαιάς Δ.
- Κατά συνέπειαν, οι λόγοι τους οποίους εν τέλει έχουν προωθήσει οι Ενάγοντες θα πρέπει να τύχουν εξέτασης υπό το πρίσμα της παλαιάς Δ.25 και της υφιστάμενης νομολογίας. Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται παρόμοιες αιτήσεις είναι πολύ καλά γνωστές και προκύπτουν μέσα από πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ενδεικτικά τις Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.44, Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ.704, Λάμπρου ν. Λάμπρου
(2002)1 Α.Α.Δ.1092). Για τις ανάγκες της παρούσας θεωρώ πως είναι αρκετό να παραπέμψω στην Clive Preece κ.ά. ν. Ρωσσίδου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.2138 στην οποία, με αναφορά και σε άλλες υποθέσεις, οι βασικές αρχές συνοψίστηκαν ως εξής: «Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ.237. Στη Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ.934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονή τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A. & G. Leventis & Co (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ.726 αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου ειπώθηκαν τα εξής: "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης"». Οι Ενάγοντες, έστω και αναφερόμενοι στη νέα Δ.25, έχουν προβάλει με την αγόρευση τους τα ζητήματα καθυστέρησης σε συνδυασμό με κακοπιστία, καθώς και τον δυσμενή επηρεασμό τους λόγω αλλαγής της βάσης της υπεράσπισης. Είναι γεγονός, ως φαίνεται και από την ένορκη δήλωση των Εναγομένων, πως το όλο ζήτημα διασυνδέεται από τους ίδιους με ενέργειες και επιλογές των προηγούμενων δικηγόρων τους αφού σε εκείνους αποδίδουν πως δεν προέβαλαν τα ακριβή γεγονότα όπως τα γνωρίζουν οι Εναγόμενοι και για τα οποία, εμμέσως πλην σαφώς, εννοούν ότι τους είχαν ενημερώσει. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ζητούν να καταγράψουν πλέον ξεκάθαρα και ορθά τα επίδικα ζητήματα. Υπό τις περιστάσεις της περίπτωσης δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξε κάποια καθυστέρηση, για την οποία μάλιστα όντως δεν έχει δοθεί εξήγηση άλλη εκτός από την παράλειψη να εντοπιστούν και προβληθούν τα θέματα όπως στην πραγματικότητα θα επιθυμούσαν οι Εναγόμενοι και όπως επιζητείται σήμερα. Σχετικά με ευθύνη δικηγόρου έχει αναφερθεί στην Ikos Cif Ltd v. Marfin Coward κ.ά., Πολ. Έφ.137/13 κ.ά., ημερ.20.3.14 ότι (ακόμα και) η αλλαγή δικηγόρου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και ότι δεν παρέχει, αφ' εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. Τονίστηκε όμως στην ίδια υπόθεση και το ότι τροποποίηση δύναται να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως έχει λεχθεί στην Clive Preece (ανωτέρω) παρά τη σχετικότητα του παράγοντα χρόνου εντούτοις αυτός δεν είναι απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας δεδομένου ότι το πλέον ουσιώδες κριτήριο είναι η στάθμιση των παραγόντων οι οποίοι συνιστούν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σημειώνεται ότι στην πιο πάνω υπόθεση εγκρίθηκε κατ' έφεσιν αίτηση εκτενούς τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης τέσσερα έτη μετά την καταχώριση της αγωγής και εν τω μέσω της προφορικής μαρτυρίας του ενάγοντος, αφού διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων ότι η τροποποίηση αφορούσε ουσιώδη γεγονότα τα οποία είχαν προηγηθεί της υπογραφής της συμφωνίας και τα οποία συνδέοντο στενά με το επίδικο θέμα της παρανομίας της σύμβασης. Σκοπός της τροποποίησης ήταν η δημιουργία του αναγκαίου υποβάθρου επί του οποίου δυνητικά θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί με κατάλληλη μαρτυρία η εκδοχή των εφεσειόντων. Στη Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ.426 το Εφετείο αναφερόμενο στο θέμα της αιτιολόγησης της καθυστέρησης έκρινε πως η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό χρησιμότητας της τροποποίησης. Προσέθεσε επίσης πως μια καλόπιστη αίτηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί ακόμα και αν, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση αιτιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Είναι αυτή η στάθμιση όλων των παραγόντων που οδήγησε, επίσης κατ' έφεσιν, στην έγκριση τροποποίησης 11 έτη μετά την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης και αφού ακούστηκαν 12 μάρτυρες εναγόντων στην Kayat Trading Ltd v. Genzyme
(2013)1(Α) Α.Α.Δ.543. Συγκεκριμένα είχε μεταξύ άλλων συνεκτιμηθεί πως δεν υπήρχε κακοπιστία από πλευράς αιτητών και πως η όποια ταλαιπωρία ήθελε προκληθεί από την επανάκληση μαρτύρων για περαιτέρω αντεξέταση δεν μπορούσε να έκλινε την πλάστιγγα εναντίον της τροποποίησης αφού προείχε το συμφέρον της δικαιοσύνης, η δε ζημιά των καθ' ων μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα, ενώ αντίθετα οι συνέπειες για την υπόθεση των αιτητών από τη μη τροποποίηση θα ήταν καταστροφικές. Έχω τη γνώμη πως η παρούσα περίπτωση διακρίνεται ουσιωδώς από την Ikos (ανωτέρω) στην οποίαν κρίθηκε πως τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της αγωγής κατά τρόπο που θα μετέβαλλε εξ ολοκλήρου τον χαρακτήρα της αφού υπήρχε παλαιότερη προσθήκη διαδίκων, και με την αίτηση προέκυπτε νέα βάση αγωγής και δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των νέων διαδίκων, ενώ παράλληλα παρέμενε ανεπίδοτη η αγωγή σε κάποιους και παρέμεναν σε ισχύ ενδιάμεσα διατάγματα, οπότε υπήρχε κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημιάς στην άλλη πλευρά και εν τέλει ήταν προσφορότερο τα νέα αγώγιμα δικαιώματα να εκδικάζοντο στα πλαίσια άλλων αγωγών. Αναμφίβολα από τα πιο πάνω δεν προκύπτει κάτι το οποίο να οδηγεί σε συμπέρασμα είτε ότι παρέλειψαν σκόπιμα οι Εναγόμενοι να συμπεριλάβουν στο αρχικό δικόγραφο τα όσα προβάλλουν είτε να προωθήσουν νωρίτερα την παρούσα αίτηση τους. Ούτε έχει καταδειχθεί πως οι Εναγόμενοι είχαν οποιοδήποτε λόγο ή κάτι να ωφεληθούν από μια σκόπιμη καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας αίτησης τους. Όπως έχει αναφερθεί στην Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2012)1(Α) Α.Α.Δ.745: «Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη». Καθοδηγητικά είναι τα αναφερθέντα στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάββα, Πολ. Έφ.Ε5/14, ημερ.24.3.14, η οποία οδήγησε σε διαταγή επανεκδίκασης αίτησης τροποποίησης με την οποία ζητείτο η προσθήκη στην υπεράσπιση ισχυρισμού για novus actus interveniens πέντε έτη μετά την καταχώριση της αγωγής και ενώ η ακρόαση της είχε ήδη αρχίσει (και είχε προχωρήσει ακόμα περισσότερο μέχρι την εκδίκαση της έφεσης). Λέχθηκαν τα εξής: «Εξάλλου, η υπεράσπιση, αν και η ίδια καταχωρημένη με καθυστέρηση, επεδιώχθη να τροποποιηθεί αμέσως μόλις ανεκαλύφθη, όπως είναι ο ισχυρισμός, η εκ παραδρομής παράλειψη αναφοράς στη διάσταση αυτή. Δεν υπήρξε λοιπόν υπέρμετρη καθυστέρηση όσον αφορά την ίδια την αίτηση, έστω και αν το πρόβλημα θα μπορούσε να είχε εντοπιστεί προηγουμένως. Εν πάση όμως περιπτώσει, λανθασμένη είναι και η άλλη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι προέκυπτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Είναι γεγονός ότι η ακρόαση είχε αρχίσει και δεν επρόκειτο για αγωγή για την οποία δεν είχε ακόμα αρχίσει η ακρόαση. Αλλά προφανώς βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο της υπόθεσης με μαρτυρία του ίδιου του εφεσιβλήτου και χωρίς καν να είχε εισαχθεί ιατρική μαρτυρία, η οποία ήταν και το ουσιαστικό ζητούμενο στην όλη υπόθεση». Στην παρούσα περίπτωση διαπιστώνεται ότι η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά ενώπιον Δικαστηρίου στις 3.11.14 και έκτοτε αναβλήθηκε κάποιες φορές για ακρόαση αλλά μόνο σε μια περίπτωση κατόπιν αιτήματος των Εναγομένων στο οποίο δεν υπήρξε ένσταση. Ο δεύτερος λόγος τον οποίο προώθησαν οι Ενάγοντες είναι πως προκαλείται δυσμενής επηρεασμός λόγω αλλαγής της βάσης και απόσυρσης παραδοχών. Βασικά με την αγωγή τους οι Ενάγοντες επικαλούμενοι απατηλές και ή αμελείς παραστάσεις των Εναγομένων, παραπονούνται ότι το υπό διαχωρισμό ½ οικόπεδο (που αγόρασαν) εν τέλει είναι κατά 49τ.μ. μικρότερο αφού μέρος του υπόγειου καναλιού όμβριων υδάτων (αγωγός) διέρχεται από το δικό τους μερίδιο ενώ και ο χώρος πρασίνου καταλαμβάνει μέρος αυτού. Με τις αρχικές §5(β) έως (ε) οι Εναγόμενοι είχαν προβάλει ότι: (β) Μετά την πώληση διαπιστώθηκε ότι εν αγνοία τους είχε μετακινηθεί ο αγωγός και επηρεάζει σε ασήμαντο βαθμό το εμβαδόν, ήτοι κατά 6τ.μ.. (γ) Ο χώρος πρασίνου δεν επηρεάστηκε. (δ) Το οικόπεδο δεν έχει υποστεί άλλον επηρεασμό αφού δεν επιτρέπεται οικοδόμηση στα 10 πόδια από το σύνορο. (ε) Ούτως ή άλλως δεν επιτρέπεται κάποια χρήση στη λωρίδα των 6τ.μ.. Με τις προτεινόμενες παραγράφους 5(β) έως (ε) οι Εναγόμενοι επιθυμούν να προβάλουν ότι: (β) Ο αγωγός ήταν υπαρκτός και εμφανής πριν την πώληση. (γ) Το πωληθέν οικόπεδο ήταν μέρος ευρύτερης ανάπτυξης υπό την ευθύνη ανεξάρτητων συμβούλων και οι Εναγόμενοι δεν κατείχαν καν τις πληροφορίες εκείνες βάσει των οποίων θα προέβαιναν σε ψευδείς παραστάσεις. (δ) Η ύπαρξη του αγωγού δεν εμποδίζει την ανάπτυξη του οικοπέδου. (ε) Ο χώρος πρασίνου δεν εισέρχεται στο μερίδιο που αγόρασαν οι Ενάγοντες. Οι Ενάγοντες προβάλλουν ότι με τις τροποποιήσεις επιδιώκεται αλλαγή στη βάση υπεράσπισης. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς αυτό και είναι όντως γνωστή η γενικότερη αρχή ότι «. τροποποίηση η οποία διαφοροποιεί τη βάση αγωγής ή υπεράσπισης εγκρίνεται με πολύ δισταγμό» (Τσαγκάρη ν. Γαβριηλίδου κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ.156). Όμως στην παρούσα, σε αντίθεση με την Kallice Holding Co. Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd (Αρ.1)
(1996)1 Α.Α.Δ.162, επιχειρείται μεν μεταβολή του πλαισίου της δίκης αλλά αυτό δεν επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων από πλευράς ουσίας, αφού η θέση των ιδίων παραμένει ως είχε καταγραφεί στην αγωγή. Δεν διαπιστώνονται δηλαδή ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους αφού το συγκεκριμένο στοιχείο των ψευδών και ή δολίων παραστάσεων ήταν κάτι το οποίο ούτως ή άλλως θα έπρεπε να αποδειχθεί. Εν πάση όμως περιπτώσει το θέμα δεν θα απασχολήσει περαιτέρω καθότι γενικά και υπό προϋποθέσεις δεν απαγορεύεται ακόμα και η προσθήκη νέας βάσης αγωγής ή υπεράσπισης, καθώς και ο ανασχηματισμός ή η αναδιαμόρφωση του δικογράφου ενός διαδίκου, ούτως ώστε να αναδείξει την πραγματική αμφισβητούμενη διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Η δυνατότητα αυτή επιβεβαιώνεται από τα παρατιθέμενα στο σύγγραμμα των Bullen and Leake and Jacob's PRECEDENTS OF PLEADINGS, 12η έκδοση, σελ.127 ως εξής: «Thus, before the trial, leave to amend is readily granted on the usual terms that the costs of and occasioned by the amendment, including the costs of the application, are to be paid by the party amending in any event. So, the plaintiff may add a new cause of action and the defendant a new ground of defence or either party may re-frame or re-formulate his case so as to bring out the real question in controversy between them.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κρίνεται ότι από πλευράς περιεχομένου οι επιχειρούμενες αλλαγές εμπίπτουν στην επιτρεπόμενη, με βάση τις ως άνω αρχές, αναδιαμόρφωση και ή ανασχηματισμό δικογράφου, αφού πραγματικά αναδεικνύει και τροχιοδρομεί προς εκδίκαση τα πραγματικά επίδικα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων. Ακόμα όμως και αν τα πιο πάνω θεωρηθούν ως προσθήκη νέας βάσης, θεωρώ πως ευρίσκονται εντός των επιτρεπτών ορίων από πλευράς δικογραφικών κανόνων. Στη βάση των πιο πάνω αρχών αυτό το οποίο προκύπτει είναι πως το βασικό και ουσιώδες κριτήριο είναι άλλο και πως η παρούσα δεν θα πρέπει να απορριφθεί λόγω ανεξήγητης καθυστέρησης, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψιν πως η ακρόαση δεν έχει αρχίσει, ότι οι Ενάγοντες δύνανται δεόντως να αποζημιωθούν λαμβάνοντας τα έξοδα που θα προκαλέσει η τροποποίηση, ότι δεν υπήρξε κακοπιστία και ότι με την επιχειρούμενη τροποποίηση τίθεται το αναγκαίο υπόβαθρο για την προώθηση της εκδοχής των Εναγομένων και επίλυση των ουσιαστικών ζητημάτων, χωρίς να προκαλείται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός στους Ενάγοντες. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω και στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κρίνεται ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί. Ως εκ τούτου, εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος 1 της αίτησης. Τροποποιημένη Υπεράσπιση να καταχωριστεί εντός 15 ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Τα έξοδα της αίτησης, καθώς και όσα παραμερίζονται λόγω της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων ως θα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α.. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 18.6.20 και ώρα 10:30π.μ.. Χωρίς έξοδα στην αγωγή. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο