Λαμπριανίδη ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αίτ. Έφεση: 320/2019, 19/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A529 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αίτ. Έφεση: 320/2019 Επί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους Μεταξύ: *** Λαμπριανίδη (ως ενυπόθηκος οφειλέτης) Αιτητή/Εφεσείοντα και ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Καθ' ης η Αίτηση/Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 19 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντα: κα Ε. Κουλλαπή, για Σάββας Μαμαντόπουλος & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε. Για Εφεσίβλητη: κ. Καλλένος, για Ανδρέου, Χατζηχριστοφής Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Στα πλαίσια της έφεσης αυτής δεν αμφισβητείται ότι στις 3.7.19 η Εφεσίβλητη τράπεζα επέδωσε στον Εφεσείοντα δανειολήπτη τις προβλεπόμενες στο Μέρος VIA του Ν.9/65 Ειδοποιήσεις ΙΑ και ΙΒ με τις οποίες αφενός τον ενημέρωσε ότι προτίθετο στη βάση της Υ.8./07 να προχωρήσει στις 20.11.19 σε εκποίηση του ενυπόθηκου χωραφιού προς είσπραξη ποσού €238.765 (συν τόκους και έξοδα) και αφετέρου καλώντας τον να διορίσει εκτιμητή εντός 10 ημερών. Ο Εφεσείων στις 9.8.19 καταχώρισε την υπό κρίση έφεση και με 10 λόγους επιζητεί την ακύρωση των Ειδοποιήσεων ΙΑ και ΙΒ, τον τερματισμό ή ακύρωση ή αναστολή της διαδικασίας εκποίησης και δηλωτική απόφαση ότι η διαδικασία συνιστά κατάχρηση. Στη συνοδεύουσα την έφεση ένορκη δήλωση του ο Εφεσείων παραθέτει το ιστορικό της υπόθεσης αρχής γενομένης από την υποθήκευση κατά το 2007, εν συνεχεία αναφέρεται στη λήψη της Ειδοποίησης Ι στις 12.2.19 και στην καταχώριση από τον ίδιο της αγωγής 72./19 η οποία εκκρεμεί, στην εκκρεμότητα του θέματος ένταξης του στο Σχέδιο Εστία, στις προσπάθειες για τροποποίηση της σχετικής νομοθεσίας και σε σχετικά με την υπόθεση έγγραφα, τα οποία επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1-5. Ένσταση Η Εφεσίβλητη προέβαλε 22 λόγους προς απόρριψη της έφεσης, οι οποίοι εκτείνονται σε έξι σελίδες και στους οποίους θα γίνει αναφορά κατωτέρω εάν και όπου απαιτείται. Σε επίσης πολυσέλιδη υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ο υπάλληλος της Εφεσίβλητης κ. Στυλιανού αναφέρεται αναλυτικά στους ισχυρισμούς του Εφεσείοντος εκ των οποίων αρνείται τους πλείστους, παραθέτει και αυτός το ιστορικό των δανειοδοτήσεων και της διαδικασίας εκποίησης και καταλήγει με σχολιασμό των λόγων ακύρωσης, επισυνάπτοντας διάφορα έγγραφα προς υποστήριξη των θέσεων του ως Τεκμήρια 1-8. Νομική πτυχή Όσον αφορά τη νομική πτυχή της υπόθεσης, προκύπτει από την αγόρευση του Εφεσείοντος πως σε αυτήν αναπτύσσονται τελικά μόνον τέσσερις λόγοι από τους καταγραφέντες στην έφεση λόγους ακύρωσης κατά τρόπον που ευλόγως συνάγεται ότι οι υπόλοιποι έχουν εγκαταλειφθεί και ως εκ τούτου επιβάλλεται η εξέταση κατωτέρω μόνο των προωθούμενων λόγων. 1.Παρατυπίες επίδοσης ειδοποιήσεων Σε αυτήν την ενότητα της αγόρευσής του ο Εφεσείων αναφέρει ότι ο πρώτος και δεύτερος λόγος Έφεσης εδράζονται στο γεγονός ότι δεν έχουν νομότυπα επιδοθεί τόσο στη Redax Ltd ως ενυπόθηκο οφειλέτη, όσο και στην Astrobank Ltd ως ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ούτε οι Ειδοποιήσεις Θ και Ι, αλλά ούτε και Ειδοποιήσεις ΙA και ΙΒ, με αποτέλεσμα η διαδικασία, «όπως αυτή καθορίζεται από τα άρθρα 44Η
(1)και 44Ε, να καθίσταται αυθαίρετη, παράτυπη, εσφαλμένη και/ή παράνομη». Στη συνέχεια παραθέτει αυτούσιες κάποιες από τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ («επίδοση», «ενυπόθηκος οφειλέτης» και «ενδιαφερόμενο πρόσωπο»). Πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να τονίσω ότι δεν έχει συμπεριληφθεί κανένας τέτοιος λόγος ακύρωσης στην Έφεση και σαφώς η πιο πάνω εισήγηση είναι εκ προοιμίου απορριπτέα και μόνο για τον λόγο αυτόν. Ανεξαρτήτως αυτού όμως και για σκοπούς πληρότητας αξίζει να σημειωθεί περαιτέρω ότι το άρθρο 44Ε αφορά γενικά τη διαδικασία πώλησης με πλειστηριασμό, χωρίς δηλαδή αναφορά σε θέματα επιδόσεων, ότι το άρθρο 44Η αφορά την πώληση σε περίπτωση μη πραγματοποίησης πώλησης κατά τον πρώτο πλειστηριασμό, ενώ και οι ερμηνευτικές διατάξεις που έχουν παρατεθεί είναι σαφές ότι παραπέμπουν στο νομικό καθεστώς που ίσχυε πριν τις τροποποιήσεις τις οποίες επέφερε ο Ν.87(I)/18 από 13.7.18, μεταξύ των οποίων ήταν και η αντικατάσταση του όρου «επίδοση». Δεν θα με απασχολούσαν οι εισηγήσεις για μη επίδοση της ειδοποίησης Θ δεδομένου αφενός ότι βάσει της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Β
(2)του Νόμου δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της στην περίπτωση που ο δανειστής έχει ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του οφειλέτη και αφετέρου ότι στην παρούσα η Εφεσίβλητη είχε όντως εξασφαλίσει απόφαση την 1.11.17 (στην αγωγή 20../16). Ούτε επίσης θα με απασχολούσαν τα αναφερθέντα για την Ειδοποίηση ΙΒ δεδομένου ότι βάσει του άρθρου 44Δ
(2)αυτή επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη (μόνο) και δύναται να επιδίδεται είτε πριν, είτε μετά, είτε ταυτόχρονα με την Ειδοποίηση ΙA. Θα συμφωνούσα όμως, πως βάσει του άρθρου 44Γ
(1)τόσο η Ειδοποίηση Ι, όσο και η Ειδοποίηση ΙA επιδίδονται τόσο στον ενυπόθηκο οφειλέτη, όσο και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Αναμφίβολα, βάσει του άρθρου 44 ΙΕ η έννοια «ενυπόθηκος οφειλέτης» περιλαμβάνει τον «κύριο του ακινήτου», καθώς και τον οφειλέτη του χρέους, «εάν είναι διαφορετικά πρόσωπα», ενώ η έννοια «ενδιαφερόμενος» σημαίνει οποιονδήποτε έχει δικαίωμα στο εκπλειστηρίασμα και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές στο ενυπόθηκο χρέος. Στην παρούσα περίπτωση κύριος του ακινήτου αναμφίβολα είναι ο Εφεσείων, ο οποίος και δέχεται ότι έλαβε δεόντως την Ειδοποίηση Ι στις 12.2.19 και τις Ειδοποιήσεις ΙA και ΙΒ στις 10/7/19. Προβάλλει ο Εφεσείων πως οι Ειδοποιήσεις έπρεπε να επιδοθούν στην εταιρεία Redax Ltd επί τω ότι στο έγγραφο υποθήκης (Τεκμήριο 2 ένστασης) «επιβεβαιώνεται» ότι η παραχώρηση του ποσού των Λ.Κ.80.000 δεν ήταν αποκλειστικά προς όφελος του Εφεσείοντος, «αλλά υπήρχε ως πρωτοφειλέτης του χρέους και η εταιρεία Redax Ltd για την εν λόγω εξασφάλιση και/ή δάνειο». Η πραγματικότητα είναι πως στο Έγγραφο Υποθήκης, (το οποίο υπέγραψε μόνον ο ίδιος βέβαια), αναφέρεται όντως ότι συστάθηκε υποθήκη επειδή η τράπεζα συμφώνησε να παρέχει ή να συνεχίσει να παρέχει δάνεια στον Εφεσείοντα και στην Redax Ltd πλην όμως προστίθεται και η φράση «ομού και/ή κεχωρισμένα». Συνεπώς δεν είναι δυνατό από το έγγραφο και μόνο να εξαχθεί συμπέρασμα ότι σε όλες τις τραπεζικές διευκολύνσεις που υπήρχαν ή χορηγήθηκαν αργότερα είχαν καταστεί πρωτοφειλέτες τόσον ο ίδιος, όσον και η εταιρεία του. Απαιτείται εξέταση και άλλων εγγράφων ή στοιχείων, τα οποία όμως και πάλι δεν επιβεβαιώνουν τον ισχυρισμό του Εφεσείοντος. Κατ' αρχάς ο ίδιος ορκίζεται (στην §4) ότι προχώρησε σε υποθήκευση για σκοπούς διευκόλυνσής του για να πάρει στεγαστικό δάνειο το 2007, στοιχείο το οποίο μάλιστα προβάλλει έντονα για να πείσει ότι πρόκειται για περίπτωση η οποία πληροί όλες τις προϋποθέσεις για ένταξη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Κατά δεύτερο σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν αναφέρει ή εμπλέκει κατ' άλλο τρόπο την εταιρεία του. Τέλος ούτε στην αγωγή που είχε καταχωρίσει η τράπεζα υπ' αριθμό 20../16 (και στην οποία εκδόθηκε απόφαση) και πολύ περισσότερο ούτε στη μεταγενέστερη (υπ' αριθμόν 72.../19) αγωγή την οποία καταχώρισε μόνον ο ίδιος με τη σύζυγό του, εμπλέκεται καθ' οιονδήποτε τρόπο η εταιρεία ως πρωτοφειλέτης ή συνοφειλέτης. 2.Νομοθετικές Προϋποθέσεις Ως τρίτο λόγο ακύρωσης ο Εφεσείων προβάλλει τη θέση ότι δεν πληρούνται η δεύτερη και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 44Γ
(1), αλλά είναι προφανές από τα αναφερόμενά στη συνέχεια ότι εννοεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 44Γ
(1). Ειδικότερα προβάλλει ότι δεν είναι αρκετή η αναφορά συγκεκριμένου ποσού πλέον τόκους και έξοδα, καθώς και ότι ο δανειστής πρέπει να συμπεριλάβει στην Ειδοποίηση Ι κατάσταση λογαριασμού με την οποία να ενημερώνεται ο οφειλέτης για το ύψος του ενυπόθηκου χρέους. Η εισήγηση στηρίζεται στην πρόνοια του άρθρου 44Γ
(1)ότι η Ειδοποίηση Ι επιδίδεται «... συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του...». Ο Εφεσείων δεν έχει επισυνάψει είτε στην αίτηση, είτε στη δήλωσή του την εν λόγω ειδοποίηση. Περιέλαβε όμως συγκεκριμένο λόγο έφεσης (υπ' αριθμό 4) για το συγκεκριμένο θέμα, αν και δεν προέβη ενόρκως σε οποιανδήποτε σχετική αναφορά στο ζήτημα αυτό. Πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει να σημειωθεί πως με την τροποποίηση την οποία επέφερε ο Ν.87(I)/18 o νομοθέτης, εν τη σοφία του κατέστησε σαφέστατο, εν αντιθέσει με ό,τι προέβλεπε το παλαιό άρθρο 44Γ
(3), πως η Έφεση για παραμερισμό της σκοπούμενης πώλησης καταχωρείται μόνο για συγκεκριμένους έξι λόγους. Μέσα στους παρατιθέμενους εξαντλητικά λόγους έφεσης δεν περιλαμβάνεται λόγος που να αφορά την Ειδοποίηση Ι και κατά συνέπεια και αυτός ο λόγος είναι καταδικασμένος σε αποτυχία. Παραταύτα και για σκοπούς πληρότητας αξίζει να σημειωθεί ότι στην παρούσα περίπτωση η Ειδοποίηση Ι έχει επισυναφθεί από την Εφεσίβλητη στην ένστασή της (ως Τεκμήριο 6) και είναι φανερό αφενός ότι αυτή ανταποκρίνεται στον Τύπο Ι του Δεύτερου Παραρτήματος και αφετέρου ότι συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού. Θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η διαδικασία εκποίησης αποσκοπεί στην είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους και όχι των συνολικών οφειλών του Εφεσείοντος. Όπως συνάγεται από τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης η υποθήκη εξασφάλιζε τις υποχρεώσεις του Εφεσείοντος μέχρι ποσού Λ.Κ.80.000 συν τόκους 8,25% ετησίως και σε περίπτωση λήψης δικαστικών μέτρων τα δικαστικά έξοδα. Αυτό το οποίο έπραξε στην πραγματικότητα η Εφεσίβλητη ήταν να υπολογίσει τον τόκο μέχρι την ημερομηνία της επισυνημμένης κατάστασης λογαριασμού (30.6.19), να δηλώσει ότι το υπόλοιπο φέρει τόκο 3,75% από 1.7.18 διεκδικώντας πληρωμή και των δικαστικών εξοδων. Στην αγωγή 20.../16 είχε εκδοθεί απόφαση για έναν τρεχούμενο λογαριασμό και τρία δάνεια, ήτοι για συνολικό ποσό €1,734.264,38. Η υποθήκη δεν καλύπτει όλο το χρέος αυτό, αλλά μόνο μέρος του βάσει των όρων της Σύμβασης και του Εγγράφου συν τα έξοδα τα οποία απαιτήθηκαν. Το ουσιώδες είναι πως, ασχέτως αν δεν είχε συμπεριληφθεί αξίωση στην εν λόγω αγωγή για εκποίηση, δεν υπάρχει αμφιβολία και δεν αμφισβητείται πως η υποθήκη κάλυπτε όλες τις οικονομικές υποχρεώσεις του. Συνεπώς δεν απαιτείτο προσδιορισμός συγκεκριμένου αριθμού δανείου ή λογαριασμού στην Ειδοποίηση Ι (ή ΙA), αφού το ποσό για το οποίο εκδόθηκε απόφαση ήταν πολύ μεγαλύτερο και κάλυπτε τις δικές του οφειλές. Τα συγκεκριμένα ποσά τα οποία καταγράφει η Εφεσίβλητη στην Ειδοποίηση Ι δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν χωρίς έγγραφη γνωστοποίηση, όπως προνοείται στο άρθρο 3(γ) του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Ν.160
(1)/
- Σε όποιο βαθμό δε τα πιο πάνω αποτελούν διαφοροποίηση από τον προβλεπόμενο Τύπο Ι, έχω την άποψη πως συνιστούν επουσιώδη παρέκκλιση (slight deviation), η οποία δεν την καθιστά άκυρη, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 36 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ.
- Επαναλαμβάνω και για τα δύο αυτά θέματα όσα ανέφερα στην Αντωνίου ν. Τράπεζα Κύπρου, Αίτ./Έφ.222/19, ημερ.30.9.
- Για τους πιο πάνω λόγους δεν θα επιτύγχανε ούτε αυτός ο λόγος έφεσης. 3.Σχέδιο ΕΣΤΙΑ Βάσει του άρθρου 44Γ
(1)έφεση καταχωρείται και όταν έχει εγκριθεί η συμμετοχή του ενυπόθηκου οφειλέτη στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις υποχρεώσεις του όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο. Ο Εφεσείων έχει επισυνάψει το Σχέδιο ως Τεκμήριο
- Δέχεται ότι δεν έχει υποβάλει αίτηση πλην όμως ισχυρίζεται ότι επειδή η προθεσμία για υποβολή αίτησης συμμετοχής λήγει στις 15.11.19 θα πρέπει να ακυρωθεί ο πλειστηριασμός μέχρι να υπάρξει τελική απόφαση επί της αίτησης. Ούτε αυτός ο λόγος έχει πιθανότητες επιτυχίας. Η βασική φιλοσοφία του Σχεδίου είναι η προστασία δανειοληπτών για αγορά κατοικίας της οποίας η αξία δεν υπερβαίνει τις €350.
- Η έγκριση συμμετοχής στο Σχέδιο προϋποθέτει τον διακανονισμό και αναδιάρθρωση, δηλαδή πρώτα τη συμφωνία με την τράπεζα και ακολούθως τη συμμετοχή του Κράτους, το οποίο θα καταβάλλει το 1/3 της δόσης, υπό τον όρο πάντοτε ότι τηρεί και ο δανειολήπτης τις υποχρεώσεις του βάσει της συμφωνίας. Υπάρχει περαιτέρω σειρά κριτηρίων και προϋποθέσεων για την έγκριση συμμετοχής. Ο Εφεσείων εκτός από την αόριστη αναφορά του ότι «εξ όσων καλύτερα» θυμάται υποθήκευσε το ακίνητο για σκοπούς στεγαστικού δανείου δεν παραθέτει κανένα άλλο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε έστω να τον καθιστά δυνητικά επιλέξιμο (π.χ. εισοδήματα, περιουσιακή κατάσταση, κτλ.). Όμως παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε ζητήματος δεδομένου ότι ακύρωση Ειδοποίησης ΙA θα μπορούσε να διαταχθεί μόνο εάν είχε εγκριθεί η συμμετοχή του, ενώ ο ίδιος δέχεται πως ούτε την αίτηση δεν μπορούσε να υποβάλει μέχρι τις 15.11.
- Εν πάση περιπτώσει, με δεδομένο ότι προϋποτίθεται και συγκατάθεση της Εφεσίβλητης είναι αυτονόητο πως εάν αυτή η συναίνεση υπήρχε ή υπάρχει τότε υπάρχει και δυνατότητα διευθέτησης του θέματος. Δεν απαιτείται ιδιαίτερος σχολιασμός της θέσης του Εφεσείοντος ότι είναι έτοιμος να υποβάλει την αίτηση του για το σχέδιο μαζί με εναλλακτική πρόταση για αναδιάρθρωση και ότι δεν θα καταστεί δυνατό λόγω του επερχόμενου πλειστηριασμού. Υπενθυμίζεται μόνο πως καταχώρησε τις εφέσεις του στις 9.8.19, οι αιτήσεις για το Σχέδιο άρχισαν να υποβάλλονται στις 2.9.19 και είχε κάθε ευκαιρία και δυνατότητα να το πράξει στο διάστημα αυτό. Σημειώνεται πως η γραπτή αγόρευση του φέρει ημερομηνία 13.11.19 και ούτε σε αυτή υπάρχει ισχυρισμός ότι υπεβλήθη η αίτηση. Δυστυχώς η ύπαρξη νομοθεσίας υπό αναπομπή δεν μπορεί να υπερισχύσει των ρητών και ευρισκόμενων σε ισχύ διατάξεων του Ν.9/65 και των περιοριστικά απαριθμούμενων λόγων Έφεσης Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η Έφεση απορρίπτεται με €900 έξοδα συν Φ.Π.Α. προς όφελος της Εφεσίβλητης και εις βάρος του Εφεσείοντος. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο