Μ. διά των γονέων του και Μ. ν. G.H. Skates Ltd, Αρ. Αγωγής: 1640/2012, 31/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A497 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ.Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1640/2012 Μεταξύ: ΧΧΧΧΧΧΧΧ Μ. διά των γονέων του ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ και ΧΧΧΧΧΧΧΧΧ Μ. Ενάγοντα και G.H. Skates Ltd Εναγομένου Ημερομηνία: 31/10/2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κα Βαρωσιώτου Για Ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση: κ. Δημητριάδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης ημερομηνίας 4/10/2019) Στα πλαίσια της παρούσας Αγωγής αξιώνονται αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων από τον ανήλικο Ενάγοντα μέσω των ασκούντων τη γονική μέριμνα του. Η αγωγή σχετίζεται με και βασίζεται σε ατύχημα σε φουσκωτό παιγνίδι σε παιδότοπο που λειτουργεί στη Λευκωσία και το οποίο συνέβηκε στις 29/4/2011. Το ατύχημα αποδίδεται σε αμέλεια των Εναγομένων και υπάρχουν πολλαπλοί ισχυρισμοί στις σχετικές λεπτομέρειες στην Έκθεση Απαίτησης. Η υπόθεση , στις 3/10/2019, ξεκίνησε με πρώτη μάρτυρα τη μητέρα του Ενάγοντα, η οποία υιοθέτησε Γραπτή Δήλωση και κατάθεσε αριθμό Τεκμηρίων. Κατά την αντεξέτασή της, επιχειρήθηκε να της τεθεί ερώτηση σχετική με ισχυριζόμενη συνεχή επιτήρηση που υπήρχε στον παιδόποπο. Κατόπιν και σχετικής ένστασης, δεν επιτράπηκε από το Δικαστήριο η σχετική υποβολή λόγω μη δικογράφησης σχετικού ισχυρισμού στη (λακωνικής μορφής) υπεράσπιση. Ζητήθηκε στη συνέχεια και εξασφαλίστηκε σχετική αναβολή και άμεσα καταχωρήθηκε αίτηση με την οποία ζητείται η προσθήκη νέων υποπαραγράφων 5(α) - (κα). Η Αίτηση τροποποίησης είναι ιδιαίτερα εκτεταμένη, αφού επιχειρείται να εισαχθούν περισσότερες από 20 υποπαράγαραφοι, οι οποίες ουσιαστικά εξειδικεύουν την άρνηση και επιχειρούν να εισάξουν θετικούς ισχυρισμούς γεγονότων σε σχέση με τις ισχυριζόμενες Λεπτομέρειες Αμέλειας των Εναγομένων όπως ζήτημα συνεχούς επιτήρησης στον παιδότοπο, ότι ο επιτηρητής επενέβαινε σε περίπτωση κακής χρήσης του παιγνιδιού, ότι το παιγνίδι ήταν ευρωπαϊκής κατασκευής και πληρούσε τις προδιαγραφές κ.α. . Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση στην οποίαν αναφέρονται περιληπτικά τα πιο κάτω: -Στο μέσο της αντεξέτασης της πρώτης μάρτυρα του Ενάγοντα, υποβλήθηκε ένσταση σε υποβολή της συνηγόρου της Εναγόμενης, σε θέση της πως υπήρχε συνεχής επιτήρηση των παιδιών που έπαιζαν στον παιδότοπο της Εναγόμενης, η οποία βασιζόταν στο ότι δεν υπήρχε σχετικός δικογραφημένος ισχυρισμός. Η πλευρά της Εναγόμενης/Αιτήτριας ανέφερε πως τελούσε υπό την εντύπωση ότι η υπεράσπιση κάλυπτε τα ζητήματα, παρά την εξειδίκευση, το Δικαστήριο δεν δέχθηκε την υποβολή και ζητήθηκε αναβολή για να καταχωρηθεί αίτηση τροποποίησης της υπεράσπισης. - Παρά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος από την ημερομηνία καταχώρησης της Υπεράσπισης, η υποβολή της αίτησης γίνεται καλόπιστα, αφού η αναγκαιότητα τροποποίησης προέκυψε εν μέσω της αντεξέτασης της πρώτης μάρτυρος, ενώ πριν την έναρξη της ακροαματική; Διαδικασίας οι δικηγόροι της Εναγόμενης τελούσαν υπό την εντύπωση ότι η Έκθεση Υπεράσπισης ήταν επαρκώς δικογραφημένη. - Η αιτούμενη τροποποίηση καθίσταται αναγκαία, ενόψει του ότι η θέση της Εναγόμενης/Αιτήτριας ήταν πως είχε προβεί στη λήψη όλων των αναγκαίων και εύλογων μέτρων για την ασφάλεια των παρευρισκόμενων στον παιδότοπο, πως τα παιγνίδια πληρούσαν όλες τις αναγκαίες προδιαγραφές και ήταν επαρκώς πιστοποιημένα, πως υπήρχαν επιτηρητές για επίβλεψη των παιδιών και διασφάλιση της τάξης στο χώρο, πως υπήρχαν οδηγίες χρήσης και καθοδήγησης παιδιών , πως υπήρχαν εκτιμήσεις κινδύνων και κατάλληλες προειδοποιήσεις και πως σε κάθε περίπτωση η πλευρά της Εναγομένης/Αιτήτριας δεν είχε καθήκον για απαλλαγή από κάθε είδους ατύχημα το οποίο μπορεί να προκληθεί εξ' υπαιτιότητας των χρηστών ή συνδέεται με το ρίσκο χρήσης τέτοιου είδους παιγνιδιών. - Θα ήταν άδικο προς την πλευρά της Αιτήτριας να αποστερηθεί το δικαίωμα προς δίκαιη δίκη και τη δυνατότητα διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας με ίσα όπλα, για καλόπιστο λάθος που οφείλεται στον τρόπο δικογράφησης της υπεράσπισης εκ μέρους των δικηγόρων, οι οποίοι τελούσαν υπό την εντύπωση πως η υπεράσπιση ως είχε κάλυπτε πλήρως τις θέσεις τους, Σε περίπτωση που δεν επιτραπεί το αίτημα τροποποίησης, αυτό θα επέχει αρνητικές ως καταστροφικές συνέπειες για την πλευρά της Υπεράσπισης, αφού τόσο η αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα, όσο και η μαρτυρία που θα προσφερθεί από την υπεράσπιση, θα περιοριστεί με τρόπο δυσμενή για την πλευρά της υπεράσπισης και θα παραβιαστεί το δικαίωμα για δίκαιη δίκη της Εναγόμενης εξ' υπαιτιότητας καλόπιστου σφάλματος κατά τη δικογράφηση. Η αιτούμενη τροποποίηση δεν θα προκαλέσει αδικαιολόγητη ή μακρά καθυστέρηση, αφού αν επιτραπεί η τροποποίηση η ακροαματική διαδικασία θα συνεχιστεί απρόσκοπτα. Σε κάθε περίπτωση η οποιαδήποτε μικρή καθυστέρηση δεν είναι τέτοια που να θεωρηθεί ως εκτροχιασμός της ακροαματικής διαδικασίας και ως είναι πάγια νομολογημένο η καθυστέρηση δεν είναι παράγοντας ο οποίος πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα αλλά σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους παράγοντες. - Τροποποιήσεις είθισται να επιτρέπονται όταν αυτό απαιτεί η δικαιοσύνη, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση από το διάδικο που υποβάλλει το αίτημα. Στην προκειμένη περίπτωση κακοπιστία δεν υπάρχει αφού πρώτη φορά υποβάλλεται το αίτημα μόλις διαπιστώθηκε η αναγκαιότητα τροποποίησης. Στην εν λόγω Αίτηση καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης εκ μέρους του Ενάγοντα Ο Καθ'ου η Αίτηση προβάλλει ως λόγους ένστασης ότι δεν πληρούνται οι σχετικές νομολογιακές προϋποθέσεις, ότι υποβάλλεται η Αίτηση σε πολύ καθυστερημένο στάδιο, σχεδόν 7,5 χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής και 7 έτη μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης ότι οι λόγοι είναι αστήριχτοι και ψευδείς, ότι όσα επιχειρούν οι Εναγόμενοι να εισάξουν στο δικόγραφό τους το γνώριζαν επί πολλά έτη, ότι επιχειρείται να εισαχθεί νέα βάση υπεράσπισης, διαφορετική από τη μέχρι τώρα γραμμή των Εναγομένων, προκαλώντας ανεπανόρθωτη βλάβη στα συμφέροντα και δικαιώματα του Ενάγοντα, ο οποίος άρχισε με συγκεκριμένο μάρτυρα και βασίζεται σε υφιστάμενη υπεράσπιση ως έχει, ότι η Αίτηση υποβάλλεται κάτω από συνθήκες που αποτελούν κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και τείνουν να προκαλέσουν αδικαιολόγητη καθυστέρηση εις βάρος του και ότι θα υποστεί βλάβη και δυσμενείς επιπτώσεις σε περίπτωση που εγκριθεί η τροποποίηση και θα πληγεί το συνταγματικό του δικαίωμα σε έγκαιρη και γρήγορη εκδίκαση της υπόθεσής του, η εκδίκαση της οποίας έχει ήδη ξεκινήσει. Και οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτή αγόρευση υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Λαμβάνονται υπόψη βεβαίως οι εκατέρωθεν θέσεις των μερών για τη διαμόρφωση της κρίσης μου στον απαιτούμενο βαθμό, ειδική αναφορά γίνεται όμως σε αυτές μόνο όταν αυτό θεωρώ ότι είναι αναγκαίο, με δεδομένο το καθήκον μου να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται στην παρούσα Αίτηση οι νομολογιακές προϋποθέσεις για την επιτυχία της ή την απόρριψή της. Σε σχέση με τα ισχύοντα σε αιτήσεις παρόμοιας φύσεως, στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Κώστας Παφίτης & Υιοι Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 745, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: "Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επί του θέματος της τροποποίησης, είναι πλουσιότατη. Η τάση της νομολογίας δείχνει φιλελεύθερη προσέγγιση, εκτός στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται κακοπιστία και ζημιά ή αδικία η οποία δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα (βλ.Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.ά
(1991)1 A.A.D. 934). Η κλασσική επαναδιατύπωση των νομολογιακών αρχών δόθηκε από τον Πική, Δ., όπως ήταν τότε, στην υπόθεση Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 33, στην οποία οι αρχές συνοψίστηκαν ως εξής:- «
(1)Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
(2)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στην συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διάδικου.
(3)Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
(4)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από τη προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά την δίκη.»" Ως ιδιαίτερα τονίζεται στην Κώστας Παφίτης & Υιοι Λτδ που παραθέτω ανωτέρω , αιτήσεις για τροποποίηση υπεράσπισης δεν απορρίπτονται ένεκα της προσθήκης νέων βάσεων υπεράσπισης. Ως ανέφερε ειδικά το Δικαστήριο σε εκείνη την υπόθεση: "Οι Εφεσείοντες προβάλλουν επίσης στα πλαίσια του τρίτου λόγου έφεσης, ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν έπρεπε να επιτρέψει την τροποποίηση, εφόσον με αυτή προστίθεντο νέες βάσεις υπεράσπισης. Συνήθως η συγκεκριμένη ένσταση εγείρεται σε περιπτώσεις που γίνεται προσπάθεια να προστεθούν νέες βάσεις αγωγής εντελώς διαφορετικές από τις αρχικές, κάτι το οποίο θεωρείται ότι τείνει να περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Ορισμένες φορές μάλιστα, οι νέες αιτίες αγωγής ενδέχεται να έχουν παραγραφεί. Όμως η προσθήκη νέων υπερασπίσεων, δεν έχει την ίδια δυναμική, εφόσον ο ενάγων έχει πάντοτε τη δυνατότητα να αντικρούσει τους όποιους ισχυρισμούς, με την Απάντησή του στην Υπεράσπιση (βλ. Σύγγραμμα Annual Practice 1958, σελ. 627). Όμως, ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, η οποία δεν έχει παραγραφεί, η οποία θεωρείται πολύ πιο σοβαρή δικονομική ενέργεια από την εισαγωγή νέας βάσης υπεράσπισης, η αίτηση τροποποίησης δεν οδηγείται χωρίς άλλο σε απόρριψη, αλλά ο παράγοντας αυτός συνεκτιμάται με τα υπόλοιπα στοιχεία (βλ. Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, 707)." Δεν είναι όμως πάντα επιτρεπτή σε ένα διάδικο η τροποποίηση του δικογράφου του. Οι περιπτώσεις όπου δεν πρέπει να επιτρέπεται τροποποίηση φαίνονται μέσα από την υπόθεση Jamal Y. Khan κ.ά. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1211, όπου αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε σχεδόν προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και αφού είχε ακουστεί η μαρτυρία από σημαντικούς επί της ουσίας μάρτυρες. Σε εκείνη την περίπτωση δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης των Εναγομένων και αναφέρθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Στην προκείμενη περίπτωση η αίτηση για τροποποίηση υποβλήθηκε σχεδόν προς το τέλος της ακροαματικής διαδικασίας και όταν ακούστηκε η μαρτυρία σημαντικών επί της ουσίας μαρτύρων. Η ανάγκη η οποία επέβαλε την υποβολή του αιτήματος για τροποποίηση σαφώς οφείλεται σε σφάλμα των δικηγόρων των εφεσειόντων οι οποίοι εξ αρχής έπρεπε να γνώριζαν τη δικονομική ανάγκη για έκθεση λεπτομερειών του αλλοδαπού δικαίου το οποίο επικαλούνται και έπρεπε να αποδείξουν με σχετική μαρτυρία. Η έγκριση της αίτησης για τροποποίηση των δικογράφων κατά το στάδιο που υποβλήθηκε, στη συγκεκριμένη έκταση και μορφή αναμφιβόλως θα προκαλούσε εκτροπή της διαδικασίας από την ορθή της πορεία. Η ακρόαση της υπόθεσης επί ουσιωδών ζητημάτων θα άρχιζε σχεδόν από την αρχή με όλες τις συνεπαγόμενες δυσμενείς συνέπειες είτε αυτές αφορούν στην ανεπιθύμητη καθυστέρηση η οποία θα προέκυπτε σε μια εκκρεμούσα υπόθεση η οποία είχε αχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από το 1999 και δεν έχει ακόμη συμπληρωθεί η ακρόαση της είτε αφορούν στις δυσχέρειες που θα αντιμετώπιζε η πλευρά των εφεσιβλήτων εξ αιτίας της ανάγκης που θα προέκυπτε για επανακλήτευση κλπ. μαρτύρων από το εξωτερικό. Συναφής επί του προκειμένου είναι η διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι οι εφεσίβλητοι έκλεισαν την υπόθεση τους χωρίς να είχαν τεθεί στους μάρτυρες τους τα θέματα που εγείρονται με τις προτεινόμενες τροποποιήσεις με αποτέλεσμα να επηρεάζονται τα δικαιώματά τους κατά τρόπο που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθούν με έξοδα. ............................... Έχουμε τη γνώμη πως η μεγάλη καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή της αίτησης για τροποποίηση, η φύση και η έκταση των τροποποιήσεων που ζητούνται και που ουσιαστικά συνεπάγονται επαναπροσδιορισμό των επίδικων ζητημάτων, η εκκρεμοδικία της υπόθεσης η οποία υφίσταται περισσότερο από μια δεκαετία, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης, ο δυσμενής επηρεασμός δικαιωμάτων των εφεσιβλήτων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του Άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης που θα υπάρξει και της ανάγκης κλήτευσης και επανακλήτευσης μαρτύρων, αποφαινόμαστε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια και δεν έδωσε άδεια για τροποποίηση.» Στην IKOS CIF LTD ν. MARTIN COWARD κ.α., ECLI:CY:AD:2014:A205, Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 137/2013 και 138/2013, 20/3/2014, στην οποία και δίδει ιδιαίτερη έμφαση στην Αγόρευσή του ο ευπαίδευτος συνήγορος Υπεράσπισης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Έχουν ήδη παρατεθεί οι βασικές αρχές, οι οποίες και συνιστούν τον γνώμονα για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση ζητήματος τροποποίησης δικογράφων. Ειδικότερα ως προς το θέμα του παράγοντα χρόνου στην υποβολή αιτήματος τροποποίησης, σταθερή γραμμή της Νομολογίας αναγνωρίζει ότι ο παράγοντας αυτός είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εξαρχής και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Όταν η καθυστέρηση οφείλεται σε σφάλμα του αιτητή, η δικαιολόγηση της και η σημασία της ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Η όποια καθυστέρηση δεν πρέπει να εξετάζεται μεμονωμένα από απόψεως μόνο χρονικής διάστασης, αλλά θα πρέπει να συναρτάται με άλλους παράγοντες, όπως για παράδειγμα την ανυπαρξία καλής πίστης. Τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί, ασχέτως εάν επιδείχθηκε αμέλεια και καθυστέρηση από διάδικο, αν αυτό απαιτεί το συμφέρον της δικαιοσύνης. Όπως ήδη έχει καταγραφεί, τελικά ο κρίσιμος παράγοντας είναι η ανάγκη για προσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και η διατύπωση των θέσεων των διαδίκων (Χριστοδούλου v. Χριστοδούλου,
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, Ταξί Κυριάκος Λτδ v. Ανδρέα Παύλου,
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, Astor Manufacturing & Exporting Co κ.α. v. A.G. Leventis κ.α.,
(1993)1 Α.Α.Δ. 726, SABA & Co. (T.M.P.) v. T.M.P. Agents,
(1994)1 A.A.Δ. 426, Ιωάννης Νικολάου v. Ζωής Μυλτιάδους κ.ά,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1005). Πάγια νομολογία διαμόρφωσε τον κανόνα ότι αίτηση τροποποίησης δεν είναι δυνατό να επιτύχει αν το υλικό, το οποίο σκοπείται να εισαχθεί, ήταν σε γνώση του αιτητή ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να εντοπιστεί έγκαιρα. Η δε αλλαγή δικηγόρου διαδίκου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και δεν παρέχει, αφ΄εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. (Γραμμές Στριντζή Αιγαίου Ναυτική Εταιρεία v. Always Travel Holidays Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. και United Sea Transport Ltd v. Zakou
(1980)1 A.Α.Δ. 501, 510). Η γραμμή αυτή της νομολογίας συναρτάται απόλυτα με την φειδώ με την οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια, ιδίως στις περιπτώσεις όπου η όποια καθυστέρηση ενέχει καταλυτικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου.» Έχω υπόψη μου το ότι επιδείχθηκε κάποια αμέλεια από τους Εναγόμενους, οι οποίοι θα έπρεπε να εισάγουν θετικούς ισχυρισμούς τους εντός της υπεράσπισής τους (κάτι τέτοιο είναι στοιχειώδες), αλλά από την άλλη, δεν παραλείπω να σημειώσω ότι μόλις διαπίστωσαν την αμέλειά τους και τις συνέπειές της, απευθύνθηκαν άμεσα προς το Δικαστήριο ζητώντας τροποποίηση της υπεράσπισής τους. Δε διαπιστώνω εδώ -αν και υπήρξε αμέλεια, πιθανότατα και σοβαρής μορφής- ότι υπήρξε και κακοπιστία εκ μέρους τους. Στην υπό κρίση περίπτωση, έπρεπε να σταθμίσω από τη μία πλευρά τις καταλυτικές-δραματικές συνέπειες που θα έχει για την Εναγόμενη εταιρεία το να μην της επιτρέψω την τροποποίηση και τις ενδεχόμενες συνέπειες για τον Ενάγοντα από την άλλη που κρίνω ότι δεν είναι εξίσου σοβαρές. Θεωρώ ότι εφόσον βρισκόμαστε σε αρχικό στάδιο της υπόθεσης μπορεί όντως η Μ.Ε.1 να είναι η κυριότερη μάρτυρας και να έχει δώσει μέρος της μαρτυρίας της με την κυρίως εξέτασή της, αλλά δεν είναι άσχετοι οι ισχυρισμοί της με την ήδη υφιστάμενη άρνηση των Εναγόντων. Θα γνωρίζει άλλωστε με την τροποποίηση της Υπεράσπισης τι έχει να αντιμετωπίσει και εάν και όταν τεθεί οιοδήποτε θέμα κατά την αντεξέταση θα μπορεί να απαντήσει κατάλληλα. Παράλειψη άλλωστε να της τεθούν κάποια ζητήματα κατά την αντεξέτασή της, θα έχει ενδεχομένως και συνέπειες για τους Εναγόμενους-εάν θέλουν να αναφερθούν σχετικά σε αυτά με μαρτυρία σε μεταγενέστερο στάδιο (βλ. Ευσταθίου Δημήτρης ν. Alpha Bank Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1682). Εξ' αντιδιαστολής στα νομολογηθέντα στη Jamal Y. Khan πιο πάνω, όπου δεν επιτράπηκε η τροποποίηση της υπεράσπισης του Εναγόμενου όταν η υπόθεση βρισκόταν στο τέλος της ακροαματικής διαδικασίας, στην προκειμένη περίπτωση, θεωρώ ότι βρισκόμαστε στην αρχή αυτής, παρά το δέχομαι ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από το ατύχημα και την καταχώρηση της αγωγής και αναπόφευκτα θα δημιουργηθεί περαιτέρω καθυστέρηση. Κρίνω, με βάση και το πιο πάνω σκεπτικό μου, ότι κανένας από τους προβαλλόμενους Λόγους Ένστασης στην αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να υπερβεί το δικαίωμα των Εναγομένων να προβάλουν τις υπερασπίσεις τους στο πλαίσιο της διαδικασίας. Η διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι πρέπει να ασκηθεί προς την πλευρά του να τους επιτραπεί η τροποποίηση, εφόσον η νεότερη τάση της νομολογίας είναι να την επιτρέπει ειδικά όταν το άλλο μέρος μπορεί να αποζημιωθεί υπό μορφή εξόδων. Λαμβάνω βεβαίως υπόψη μου τα όσα αναφέρθηκαν στην Ikos στην οποία και με παραπέμπει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα σε σχέση με το ότι το υλικό της υπεράσπισης ήταν στη διάθεση των Εναγομένων. Δεν θεωρώ όμως ότι τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα σε βαθμό που να μην εκδώσω το αιτούμενο διάταγμα, εφόσον σε εκείνη την υπόθεση λήφθηκε υπόψη η ύπαρξη προσωρινού διατάγματος, οι καταλυτικές συνέπειες που θα προκαλούσε η περαιτέρω καθυστέρηση και το ότι θα μπορούσαν να εκδικαστούν τα ζητήματα που αφορούσε η εν λόγω τροποποίηση με προσθήκη νέων βάσεων αγωγής στα πλαίσια άλλης αγωγής κι εφόσον στην παρούσα υπόθεση, έχω κρίνει ότι δεν θα υποστεί καθοριστική βλάβη στα δικαιώματά του ο Ενάγοντας. Όσον αφορά δε κάποια πρακτικά διαδικασιών προ της ακρόασης, όπου με παραπέμπει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα σε σχέση με δήλωση των Εναγομένων για αποκλειστική υπεράσπισή τους στο Δικαστήριο (volenti non fit injuria), δεν εντοπίζω τέτοιες αναφορές στο φάκελο, αλλά σε κάθε περίπτωση, όπως προανέφερα δεν είναι άσχετοι οι ζητούμενοι να προστεθούν ισχυρισμοί με τις Λεπτομέρειες Αμέλειας τις οποίες ούτως ή άλλως οι Εναγόμενοι αρνούνται -έστω γενικά- . Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα τροποποίησης της Υπεράσπισης ως η παράγραφος Α της παρούσας αίτησης τροποποίησης, δηλαδή με προσθήκη των αιτούμενων υποπαραγράφων (α) - (κα) που περιέχονται στην Αίτηση μετά το τέλος της παραγράφου 5 και πριν την παράγραφο 6 της Υπεράσπισης. Η τροποποίημένη Υπεράσπιση να καταχωρηθεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Τυχόν Απάντηση να καταχωρηθεί 7 μέρες μετά. Έξοδα που δημιουργούνται από την τροποποίηση, υπολογιζόμενα σε ένα κατ' αποκοπή ποσό €200 επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Καθ'ου η Αίτηση (επιπροσθέτως των εξόδων που επιδικάσθηκαν την ημέρα που ζητήθηκε η αναβολή δηλαδή στις 3/10/2019), πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Θα επιδίκαζα υπό κανονικές συνθήκες τα έξοδα ακρόασης της αίτησης υπέρ των Εναγομένων- Αιτητών αλλά θεωρώ ότι θα απέχω από τέτοια διαταγή, με δεδομένη -παρά τη μη ύπαρξη κακής πίστης εκ μέρους τους- την αμέλεια που θεωρώ ότι επέδειξαν και την καθυστέρηση που προκαλούν στην εκδίκαση μίας από τις παλαιότερες υποθέσεις στο πινάκιο του παρόντος Δικαστηρίου, η οποία έχει σειρά και προτεραιότητα να διεκπεραιωθεί όσο το δυνατόν συντομότερο. Υπογρ.(..........). Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο