ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ C. HARALCOSPANTIOGALATIS 6 ν. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Αρ. Αγωγής: 2111/2016, 22/11/2019

(1)Η Διαχειριστική Επιτροπή δεν έχει συσταθεί και/ή εκλεγεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου,

(2)Ουδέποτε υπογράφηκε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων,

(3)Η Ενάγουσα ουδέποτε προέβηκε στις κατ' ισχυρισμό ενέργειες επιδιόρθωσης, συντήρησης και αποκατάστασης των κοινόχρηστων χώρων,

(4)Τα αξιούμενα ποσά δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και είναι αυθαίρετα και λανθασμένα και

(5)Ο Εναγόμενος ουδέν ποσό οφείλει στην Ενάγουσα. Με δεδομένη την κλίμακα της αγωγής όπως προσδιορίζεται στο Κλητήριο Ένταλμα και την ημερομηνία καταχώρησής της, αυτή δικονομικά εντάσσεται στις πρόνοιες της νέας Διαταγής 30 ως τροποποιήθηκε πρόσφατα και συγκεκριμένα καλύπτεται από τους Θεσμούς 5, 6 και 7 αυτής. Σημειώνεται περαιτέρω ότι η αγωγή κατατάσσεται στις υποθέσεις «Ταχείας Εκδίκασης» που κατά κανόνα εκδικάζονται με βάση τη γραπτή μαρτυρία που οι διάδικοι καταχωρούν υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων. Μετά το κλείσιμο των δικογράφων στις 14.6.2018 καταχωρήθηκε από την Ενάγουσα κλήση για οδηγίες και στις 18.10.2018 εκδόθηκαν από το Δικαστήριο εκατέρωθεν διατάγματα αποκάλυψης εγγράφων. Στη συνέχεια το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για την καταχώρηση της έγγραφης μαρτυρίας των δυο πλευρών. Στα πλαίσια αυτά στις 21.3.2019 καταχωρήθηκε ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ιωαννίδη για την υπόθεση της Ενάγουσας και στις 10.6.2019 η ένορκη δήλωση του Εναγομένου. Ακολούθως, η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 11.11.

1. Κατά την εν λόγω ημερομηνία ο δικηγόρος της Ενάγουσας ζήτησε αναβολή της ακρόασης προκειμένου να καταχωρήσει αίτηση αντεξέτασης του Εναγομένου. Από την πλευρά της υπεράσπισης υπήρξε ένσταση στο αίτημα αναβολής, με την κα Μάρκου να προβάλλει, μεταξύ άλλων, ότι το αίτημα που η Ενάγουσα προτίθετο να καταχωρήσει θα ήταν εκπρόθεσμο. Το αίτημα αναβολής εγκρίθηκε από το Δικαστήριο και δόθηκαν οδηγίες όπως η αίτηση της Ενάγουσας καταχωρηθεί στις 11.11.2019 και οριστεί στις 22.11.2019, δηλαδή σήμερα, ώστε οι δυο πλευρές να ακουστούν επί αυτής. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε στις 11.11.2019 και με αυτήν η Ενάγουσα ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για αντεξέταση του Εναγόμενου επί της έγγραφης μαρτυρίας του και δη επί των παραγράφων 4, 6 και 10 της ένορκης του δήλωσης. Η αίτηση στηρίζεται ουσιαστικά στη Δ.30 Θ.7 (β), (δ) και (ε) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως αναφέρεται στην αίτηση, τα γεγονότα εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα κρίνεται αναγκαία γιατί σε αυτήν εγείρονται ισχυρισμοί κατά τρόπο που πλήττουν την αλήθεια του περιεχομένου της έγγραφης μαρτυρίας της Ενάγουσας επί των επίδικων ζητημάτων της παρούσας αγωγής καθώς επίσης εγείρονται αντιφατικοί ισχυρισμοί αναφορικά με την κυριότητα της μονάδας. Η πλευρά του Εναγόμενου καταχώρησε γραπτή ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους ένστασης. Συνοψίζοντας αυτούς παρατηρώ ότι η πλευρά του Εναγόμενου προβάλλει ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική, ότι έχει καταχωρηθεί κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και με υπέρμετρη καθυστέρηση, καθώς επίσης ότι δεν υπάρχουν επαρκείς λόγοι ώστε να δικαιολογείται η έγκριση του αιτήματος. Σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.30 Θ.7 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στα πλαίσια υποθέσεων που κατατάσσονται ως Ταχείας Εκδίκασης, όπως η παρούσα, το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του μεταξύ άλλων είτε όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα ή όπου οποιοσδήποτε από τους διαδίκους υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα. Ως είναι φανερό, η προκειμένη περίπτωση εμπίπτει στη δεύτερη κατηγορία όπου υποβάλλεται αίτημα από ένα εκ των διαδίκων. Η παράγραφος (δ) της ίδιας διαταγής προνοεί ότι το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. Προβλέπεται δε ότι το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν την απόφασή του. Εξετάζοντας την αίτηση και κατά πόσον τα όσα αναφέρονται σε αυτήν ικανοποιούν τις απαιτούμενες τυπικές προϋποθέσεις σημειώνω τα εξής: Εν πρώτοις, σε απάντηση των όσων πρόβαλε η κα Μάρκου στο στάδιο της αγόρευσής της, αποτελεί κρίση μου ότι η αίτηση δεν ήταν αναγκαίο να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση. Η Δ.30 Θ.7(δ) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ότι θα πρέπει να υποβάλλεται γραπτό αίτημα χωρίς να προβλέπεται η υποστήριξη αυτού από ένορκη δήλωση. Περαιτέρω, σε σχέση με τη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ως προς την παράλειψη της Ενάγουσας να προσδιορίσει το χρόνο που αιτείται για αντεξέταση κρίνω ότι η παράλειψη αυτή δεν θα μπορούσε από μόνη της να αποτελέσει λόγο απόρριψης της αίτησης δεδομένης της εξουσίας του Δικαστηρίου να καθορίζει το χρόνο αυτό και να περιορίζει την αντεξέταση ως νομίζει πρέπον. Ερχόμενη στο ζήτημα του χρόνου στον οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση, αποτελεί κρίση μου ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και ως εκ τούτου θα πρέπει να απορριφθεί. Και εξηγώ: Ως έχω ήδη επισημάνει, η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 11.11.
2. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι ο ορισμός της υπόθεσης για ακρόαση είχε προγραμματιστεί από τις 13.6.
3. Το υπό κρίση αίτημα καταχωρήθηκε την ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση. Σύμφωνα με τη Δ.30 Θ.7(β) τάσσεται ρητή προθεσμία ενός μηνός πριν από την ημερομηνία που η υπόθεση είναι προγραμματισμένη για ακρόαση. Όπως ορθά δέχθηκε ο κ. Νικολαΐδης η συγκεκριμένη διαταγή δεν παρέχει στο Δικαστήριο εξουσία ή διακριτική ευχέρεια για επέκταση της ταχθείσας προθεσμίας. Παρενθετικά δε σημειώνω, για ό,τι αυτό αξίζει, ότι στη νομική βάση της αίτησης δεν περιλαμβάνεται η Δ.57 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Αποτέλεσε θέση του κ. Νικολαΐδη ότι ενόψει της αναβολής της υπόθεσης στις 11.11.2019 ο χρόνος για την υποβολή του αιτήματος έχει παραταθεί εκ των πραγμάτων με τρόπο ώστε η αίτηση να είναι εμπρόθεσμη. Επικαλείται προς τούτου την απόφαση του αδελφού Δικαστή κ. Αγιομαμίτη στην υπόθεση Παπαφράγκου ν. Λυσσάνδρου, Αρ. Αγωγής 737/2016, απόφαση ημερομηνίας 4.3.2019, όπου ο αδελφός Δικαστής έκρινε ότι σε περίπτωση που υπόθεση ταχείας εκδίκασης αναβληθεί κατά την ημερομηνία που προγραμματίστηκε για ακρόαση παρατείνεται και ο χρόνος υποβολής αίτησης για αντεξέτασης. Μελετώντας την απόφαση που εκδόθηκε από τον Επαρχιακό Δικαστή Αγιομαμίτη, η οποία δεν είναι δεσμευτική για το παρόν Δικαστήριο, διαπιστώνεται ότι δεν είναι βοηθητική για την υπόθεση της Ενάγουσας αφού στα πλαίσια της εν λόγω υπόθεσης η ακρόαση αναβλήθηκε για λόγους που αφορούσαν το πρόγραμμα των συνηγόρων και προσπάθειες διευθέτησης και όχι προκειμένου να υποβληθεί αίτηση αντεξέτασης. Τα επιχειρήματα του κ. Νικολαΐδη ενδεχόμενα να είχαν περιθώρια επιτυχίας και υιοθέτησης από το Δικαστήριο σε περίπτωση που η ακρόαση της υπόθεσης αναβάλλετο για λόγους άλλους και όχι προς το σκοπό υποβολής αίτησης αντεξέτασης όπως έγινε στην προκειμένη περίπτωση στις 11.11.
4. Υιοθέτηση της θέσης του κ. Νικολαΐδη ως έχει θα ήταν εντελώς αντίθετη με το πνεύμα και τη φιλοσοφία της Δ.30 και την ανάγκη για σύντομη διεκπεραίωση των υποθέσεων ταχείας εκδίκασης. Ως άλλωστε έχει επανειλημμένα τονιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο οι προθεσμίες έχουν ταχθεί για να τηρούνται. Δεν είναι δυνατόν να τάσσονται προθεσμίες και ελαφρά τη καρδία το Δικαστήριο να παραχωρεί παράταση αυτών για λόγους συνήθεις ή παρεπόμενους της κατάστασης (βλέπε Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Σκυροποιΐα Λεωνίκ Λτδ κ.α.

(2013)1 Α.Α.Δ. 882). Εκ του περισσού σημειώνω ότι οι λόγοι που προβλήθηκαν προφορικά από τον συνήγορο της Ενάγουσας ως προς την αδυναμία του δικηγορικού γραφείου που εκπροσωπεί την Ενάγουσα να καταχωρήσει την αίτηση εμπρόθεσμα δεν θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη μη συμμόρφωσή της με τις πρόνοιες της Δ.30 Θ.7. Επομένως, κρίνω ότι η αίτηση έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και ως εκ τούτου δεν χρήζει εξέτασης. Παρόλα αυτά για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι ακόμα και στην περίπτωση που το αίτημα υποβαλλόταν εμπρόθεσμα και πάλι δεν θα ήμουν διατεθειμένη να την εγκρίνω. Και τούτο γιατί: Ο σκοπός που η νέα Δ.30 ήθελε να εξυπηρετήσει είναι η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου με τη γρήγορη εκδίκαση υποθέσεων τέτοιας φύσης χωρίς, όμως, αυτό, να οδηγεί σε δυσμενή επηρεασμό διαδίκων και αποστέρηση δικαιωμάτων, που προβλέπονται και καθορίζονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Μελετώντας τις πρόνοιες της Δ.30 θ.7, κρίνω ότι η κατ' εξαίρεση άσκηση της δυνατότητας αντεξέτασης προϋποθέτει την δικαστική κρίση επί της αναγκαιότητας αυτής. Ο κανόνας της διεξαγωγής της δίκης στη βάση των ενόρκων δηλώσεων και μόνο, σε διαφορές μέχρι και €3.000,00, κάμπτεται νοουμένου ότι ο αιτών διάδικος πείσει το Δικαστήριο για την αναγκαιότητα της αντεξέτασης και την σημασία αυτής στην τελική του κρίση μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω σε συνάρτηση με τη φύση της υπόθεσης και μελετώντας τις δικογραφημένες θέσεις των δυο πλευρών και τη μαρτυρία που έχουν προσκομίσει δεν έχω ικανοποιηθεί ως προς την αναγκαιότητα αντεξέτασης του Εναγόμενου, η μαρτυρία του οποίου αποτελεί σε γενικές γραμμές σχολιασμό των εγγράφων που παρουσιάζει ο μάρτυρας της Ενάγουσας. Οι λόγοι που αναφέρονται στην αίτηση και τα όσα ο κ. Νικολαΐδης υποστήριξε στην αγόρευσή του και δη ότι με την αντεξέταση θα διαφανεί ποια είναι η υπεράσπιση του Εναγομένου και ενδεχόμενα να προσκομιστεί μαρτυρία που να είναι αποφασιστικής σημασίας για το επίδικο θέμα δεν μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για έγκριση του αιτήματος. Τα ζητήματα που περιλαμβάνονται στις παραγράφους 4, 6 και 10 της ένορκης δήλωσης του Εναγόμενου αφορούν θέματα που ήταν γνωστά στην Ενάγουσα μέσω της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγομένου και για τα οποία η Ενάγουσα έχει θέσει τη μαρτυρία τους, η οποία θα αξιολογηθεί όπως θα αξιολογηθεί και η μαρτυρία του Εναγομένου. Ζητήματα που αφορούν στην αντιφατικότητα της μαρτυρίας του Εναγομένου και την σύγχυση ως προς τη φύση της υπεράσπισής του μπορούν να αναδειχθούν στο στάδιο των αγορεύσεων. Επομένως, για τους λόγους που έχω εξηγήσει, η αίτηση της Ενάγουσας δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αίτησης και ως εκ τούτου, αυτά επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου - Καθ' ου η αίτηση και εναντίον της Ενάγουσας - Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο