Αργυρού ν. Εθνική Ασφαλιστική (Κύπρου) Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3944/2017, 13/11/2019

(1999)1 Α.Α.Δ. 956), έχει ως εξής: H παρούσα αγωγή εγέρθηκε δια γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος που καταχωρήθηκε στις 2.11.2017 και με αυτήν η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και ζημιές που υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος. Η αγωγή καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των τριών ετών που προβλέπει ο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος του 2012 Ν. 66(Ι)/

1. Στις 5.12.2017 η Ενάγουσα καταχώρησε χωρίς άδεια του Δικαστηρίου τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα, αντικαθιστώντας το όνομα των Εναγομένων στον τίτλο της αγωγής με την Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ. Το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στην Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ στις 7.12.2017, η οποία καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης στις 13.12.
2. Ακολούθως, στις 27.4.2018 η Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ καταχώρησε αίτηση με την οποία επιδίωκε μεταξύ άλλων τη διαγραφή του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 5.12.2017 ως παράτυπου και/ή αντικανονικού καθότι αυτό καταχωρήθηκε καθ' υπέρβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή χωρίς άδεια του Δικαστηρίου που να διατάζει την προσθήκη και/ή αντικατάσταση διαδίκου. Η Ενάγουσα καταχώρησε ένσταση στις 13.9.2018 και η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση στις 9.11.
3. Αφού άκουσε τις δυο πλευρές, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (υπό άλλη σύνθεση) εξέδωσε απόφαση στις 30.11.2018 με την οποία ενέκρινε την αίτηση, παραμερίζοντας το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα. Στις 20.12.2018 καταχωρήθηκε αίτηση από την Ενάγουσα με την οποία ζητείτο αφενός διάταγμα του Δικαστηρίου για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, αφετέρου διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος για περίοδο έξι μηνών από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας που υποστήριζε την αίτηση γινόταν αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και στη συνέχεια σημειώνονταν τα εξής (παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό μέρος της ένορκης δήλωσης): «
4. Ως εκ των ανωτέρω και ενόψει της πιο πάνω αίτησης που εκκρεμούσε αλλά και της απόφασης ημερομηνίας 30/11/2018 και εφόσον το αρχικό κλητήριο ένταλμα ημερομηνίας 2/11/2017 συνεχίζει να είναι σε ισχύ ζητούμε όπως ανανεωθεί το κλητήριο ένταλμα και καταστεί δυνατή η επίδοση του ώστε να επιδοθεί και να καταχωρηθεί αίτηση δια κλήσεως για τροποποίηση του τίτλου της Αγωγής με αντικατάσταση και/ή υποκατάσταση της Εναγόμενης εταιρείας. 12.Είναι η θέση μου και όπως με συμβουλεύει η δικηγόρος μου ότι δεν υπήρξε καθυστέρηση που να επηρεάζει τα δικαιώματα της υπεράσπισης του Εναγομένου και ο Εναγόμενος δεν θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά. 13.Ως εκ τούτου, ο λόγος μη επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος εντός της 12μηνης προθεσμίας δεν έγινε , λόγω του ότι εκκρεμούσε η εκδίκαση της ως άνω αίτησης, η οποία δεν γνωρίζαμε κατά πόσο θα επιτύγχανε η αποτύγχανε. Απαιτείται όπως το κλητήριο ένταλμα ανανεωθεί για έξι μήνες από την ημέρα έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Στις 14.1.2019 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας (υπό άλλη σύνθεση) ενέκρινε την πιο πάνω αίτηση και το κλητήριο ένταλμα της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής ανανεώθηκε για περίοδο έξι μηνών από την εν λόγω ημερομηνία. Ακολούθησε η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στους Εναγόμενους οι οποίοι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης δια δικηγόρου στις 12.3.
5. Η παρούσα αίτηση Στις 18.3.2019 οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία αξιώνονται τα ακόλουθα διατάγματα: «Α. Διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται το διάταγμα ημερομηνίας 14/1/2019 για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Β. Διάταγμα του δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή να αναγνωρίζεται ως άκυρη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αντικανονική και/ή ως ανυπόστατη η επίδοση του διατάγματος ημερομηνίας 14/1/2019 για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος.» Να σημειωθεί ότι στο στάδιο των αγορεύσεων ο κ Δημητριάδης δήλωσε ότι η αίτηση προωθείται μόνο σε σχέση με το αιτητικό υπό (Α) πιο πάνω. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.4 θ.1, Δ.48 ΘΘ. 1 - 4, 8, 9 και 13, στον περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012, στο κοινοδίκαιο και στην εγγενή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση της κας XXXXX Χριστοδούλου, λειτουργού στη νομική υπηρεσία των Εναγομένων. Όπως αναφέρει, ως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους των Εναγομένων, στα πλαίσια εξέτασης αίτησης για ανανέωση κλητηρίου εντάλματος, όπου αυτό έχει εκπνεύσει, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια η οποία ασκείται με φειδώ, έχοντας πάντοτε ως καθοδήγηση την θεμελιώδη διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών αυτών των περιπτώσεων. Η πρώτη αφορά στις περιπτώσεις στις οποίες κατά την εκπνοή της ισχύος του κλητηρίου εντάλματος ή κατά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης, το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα έχει νομοθετικά ή συμβατικά παραγραφεί και η δεύτερη αφορά στις περιπτώσεις στις οποίες δεν προκύπτει θέμα παραγραφής. Στην πρώτη κατηγορία μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις το Δικαστήριο αποφασίζει ανανέωση αφού έτσι θα στερήσει τον Εναγόμενο από τη βάσιμη κατά τα άλλα υπεράσπιση της παραγραφής. Στην δεύτερη κατηγορία, ένας αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι υφίσταται ικανοποιητικός λόγος για την ανανέωση. Η καταβολή λογικών προσπαθειών για την έγκαιρη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, αν αποδειχθεί, συνιστά τέτοιο ικανοποιητικό λόγο. Σύμφωνα με την ομνύουσα, στην παρούσα υπόθεση, η οποία εμπίπτει στην πρώτη κατηγορία, δεν φαίνεται να συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις και το διάταγμα ημερομηνίας 14.1.2019 θα πρέπει να παραμεριστεί για τους εξής λόγους: - Στην οπισθογράφηση της απαίτησης του ανανεωμένου κλητηρίου εντάλματος ημερομηνίας 2.11.2017, φαίνεται καθαρά ότι η Ενάγουσα αξιώνει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις από το δυστύχημα ημερομηνίας 3.11.2014 στην Λεωφόρο Ομονοίας στην Λεμεσό, το οποίο κατ' ισχυρισμό οφείλεται στην αποκλειστική αμέλεια και/ή παράβαση των εκ του Νόμου και/ή Κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων και/ή υποχρεώσεων του οδηγού του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX64 που ήταν ασφαλισμένο στους Εναγόμενους. - Η παραγραφή αστικών αδικημάτων προβλέπεται στον περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του
6. Συγκεκριμένα, με βάση το άρθρο 6 του Νόμου 66(Ι)/2012, καθορίζεται ως χρόνος παραγραφής για αξίωση αποζημίωσης για αμέλεια η χρονική περίοδος των τριών χρόνων από την ημέρα κατά την οποία συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής, δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση από την ημερομηνία του δυστυχήματος. - Το αρχικό κλητήριο ένταλμα καταχωρήθηκε μόλις μια ημέρα πριν παραγραφεί το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας. - Επομένως, κατά την ημερομηνία καταχώρησης της μονομερούς αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος, το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας είχε ήδη παραγραφεί πριν σχεδόν 14 μήνες. - Σύμφωνα με τη νομολογία, αυτό και μόνο είναι ικανοποιητικό για να μην εκδοθεί διάταγμα ανανέωσης, αφού στην ουσία αποστερεί από τους Εναγόμενους την υπεράσπιση της παραγραφής. - Η Ενάγουσα προσπαθεί με δόλιο τρόπο να παρακάμψει την παραγραφή με το να ανανεώσει το κλητήριο ένταλμα και να προχωρήσει με αίτηση για προσθήκη ή αντικατάσταση διαδίκου ενώ το αγώγιμο δικαίωμα της εναντίον οποιουδήποτε νομικού ή φυσικού προσώπου είναι παραγεγραμμένο. - Η Ενάγουσα δεν έχει κάνει οποιαδήποτε προσπάθεια για να επιδώσει το αρχικό κλητήριο ένταλμα στους Εναγόμενους εντός των δώδεκα μηνών που βρισκόταν σε ισχύ και ως εκ τούτου δεν συντρέχει ούτε αυτή η προϋπόθεση για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Η ένσταση της Ενάγουσας Η Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση αντιτίθεται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και προς τούτο στις 14.6.2019 καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.4, Δ.5, Δ.8, Δ.9 Θ.1, Δ.15, Δ.16 Θ.9, Δ.19, Δ.27, Δ.39, Δ.48, Θ.Θ1, 2, 8

(1)και

(3), Δ.57, Δ.59 και Δ.64 Θ.7, στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο όπως έχει τροποποιηθεί, στο Σύνταγμα, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στην πρακτική και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης οι οποίοι προβάλλονται μπορούν να συνοψισθούν ως ακολούθως:

1. Η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη, λανθασμένη, παράτυπη και/ή άκυρη και αντικανονική.
2. Η αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά και κακόπιστα από τους Εναγόμενους - Αιτητές καθότι με αυτήν επιδιώκεται η εξάλειψη του βάσιμου αγώγιμου δικαιώματος που διαθέτει η Ενάγουσα.
3. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα προκαλέσει ζημιά και βλάβη στην Ενάγουσα - Καθ'ης η Αίτηση αφού θα καταστήσει την αγωγή άνευ αντικειμένου.
4. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία αφού έχουν καταχωρήσει κανονικό σημείωμα εμφάνισης την 12.3.2019 μέσω των δικηγόρων τους και δεν έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό όρους ή υπό διαμαρτυρία ή υπό αίρεση με αποτέλεσμα να στερούνται του δικαιώματος να καταχωρούν και/ή να προωθούν την παρούσα αίτηση.
5. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι ενάντια στα συμφέροντα της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση και τις αρχές της επιείκειας και της δικαιοσύνης.
6. Οι Εναγόμενοι - Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να επικαλούνται ως λόγο παραμερισμού του διατάγματος ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος την παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος εναντίον τους, αφού το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας δεν έχει παραγραφεί και/ή το κλητήριο ένταλμα εναντίον της έχει καταχωρηθεί την 2.11.
8. Το ανανεωμένο κλητήριο ένταλμα έχει επιδοθεί δεόντως και/ή το διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος εκδόθηκε ορθά και αφού η Ενάγουσα - Καθ'ης η Αίτηση προέβη σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη του συνόλου των ουσιαστικών γεγονότων (full and frank disclosure) που ήταν αναγκαία για την έκδοση του και η Ενάγουσα έχει ενεργήσει με καλή πίστη και/ή έχει προσέλθει στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια». Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας ημερομηνίας 13.6.2019 όπου υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης με αναφορά στα γεγονότα και το ιστορικό της υπόθεσης. Να σημειωθεί ότι στις 9.5.2019 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση με την οποία ζητά την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για αντικατάσταση του ονόματος των Εναγομένων στον τίτλο της αγωγής με την εταιρεία Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ, η οποία παρέμεινε σε εκκρεμότητα μέχρι την διεκπεραίωση της παρούσας αίτησης. Ακροαματική Διαδικασία Στο στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους και καμιά πλευρά δεν ζήτησε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγεγραμμένη στις γραπτές αγορεύσεις τις οποίες παρέδωσαν στο Δικαστήριο και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Αξίζει, ωστόσο, να λεχθεί πως κατά το στάδιο των αγορεύσεων η κα Μιχαηλίδου υποστήριξε πως πρόθεση της Ενάγουσας είναι να προωθήσει την αίτηση ημερομηνίας 9.5.2019 για αντικατάσταση διαδίκου και κατ' επέκταση την αγωγή εναντίον της Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ και όχι εναντίον των Εναγομένων. Αξιολόγηση των εκατέρωθεν θέσεων Προχωρώντας στην εξέταση της αίτησης, θα πρέπει καταρχάς να λεχθεί ότι αυτή στηρίζεται στην ορθή νομική βάση που δεν είναι άλλη από τη Δ.48 Θ. 8

(4), η οποία αφορά σε κάθε διάταγμα που εκδίδεται μονομερώς, και προβλέπει τα εξής: «4. Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just». Όπως έχει επανειλημμένα επεξηγηθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, στόχος της Δ.48 Θ.8

(4)είναι η παροχή δυνατότητας επανεξέτασης θέματος που ρυθμίστηκε ex parte, όταν εκείνος που επηρεάζεται επιθυμεί να ασκήσει το θεμελιώδες δικαίωμά του να ακουστεί, με προοπτική την ακύρωση ή τη διαφοροποίησή του (βλέπε μεταξύ άλλων Κτωρίδη ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 290/2010, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2014, Βασούλα Τάσου (Κακούρη)

(2000)1 Α.Α.Δ. 1372 και Νικολαϊδου ν. Αττίπα κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1620). Στην υπόθεση Έλληνας ν. Χριστοδούλου κ.ά

(1995)1 Α.Α.Δ. 438 αναφέρθηκε πως η επανεξέταση του ίδιου ζητήματος, παρά την ταυτοσημία στη φύση του, έχει τη δική της αυτοτέλεια, με ευρύτερους, μάλιστα, ορίζοντες και παραλληλίστηκε με την πρακτική επανεξέτασης των μονομερώς εκδοθέντων και ακολούθως επιστρεπτέων διαταγμάτων. Στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι - Αιτητές άσκησαν το δικαίωμα αυτό με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης για ακύρωση και παραμερισμό του διατάγματος που επέτρεπε την ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της σχετικής αίτησης ημερομηνίας 20.12.2018 που συγκαταλέγεται στις περιπτώσεις που απαριθμούνται στη Δ.48 Θ. 8

(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Μελετώντας την αίτηση και τη συνοδεύουσα αυτήν ένορκη δήλωση, διαπιστώνεται ότι ο παραμερισμός του διατάγματος ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος επιδιώκεται για τους ακόλουθους λόγους: Πρώτο, επειδή από την ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση ημερομηνίας 20.12.2018 δεν προκύπτει ότι η Ενάγουσα κατέβαλε λογικές προσπάθειες για να επιδώσει έγκαιρα το κλητήριο ένταλμα ή ότι υπήρχε καλός λόγος για την ανανέωσή του. Δεύτερο, επειδή από την ίδια ένορκη δήλωση δεν διαφαίνεται η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος έχοντας υπόψη ότι κατά τον χρόνο υποβολής του (αιτήματος) το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας είχε παραγραφεί. Έχοντας μελετήσει την αίτηση και την ένσταση όπως και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν σημειώνω τα εξής: Οι αρχές που διέπουν το ζήτημα της ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος είναι καλά θεμελιωμένες στη νομολογία. Σύμφωνα με τη Δ.4 Θ.1, κλητήριο ένταλμα ισχύει για σκοπούς επίδοσης για 12 μήνες. Ο ενάγων δύναται, πριν από τη λήξη της 12μηνης ισχύος του, να αποταθεί στο δικαστήριο για ανανέωση του για άλλους έξι μήνες. Το δικαστήριο έχει εξουσία για ανανέωση του κλητηρίου αν ικανοποιηθεί ότι καταβλήθηκαν εύλογες προσπάθειες για επίδοση που δεν τελεσφόρησαν ή για άλλο ικανοποιητικό λόγο. Οι ίδιες αρχές εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τον χρόνο υποβολής της αίτησης, άσχετα δηλαδή εάν η αίτηση υποβλήθηκε πριν ή μετά την εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος για σκοπούς επίδοσης (βλέπε Nigerian Produce v. Sonora Shipping

(1979)1 C.L.R. 395). Ως προς τη φύση των λόγων που δυνατό να θεωρηθούν ότι ικανοποιούν αυτή τη διάταξη σχετική είναι η υπόθεση Battersby v. Anglo-American Oil Co. [1944] 2 All E.R. 391, όπου στη σελίδα 391 υποδεικνύονται τα ακόλουθα: «In every case care should be taken to see that the renewal will not prejudice any right of defence then existing, and in any case it should only be granted where the court is satisfied that good reasons appear to excuse the delay in service as, indeed, is laid down in the order. The best reason, of course, would be that the defendant has been avoiding service, or that his address is unknown, and there may well be others. But ordinarily it is not a good reason that the plaintiff desires to hold up the proceedings while some other case is tried, or to await some future development. It is for the court and not for one of the litigants to decide whether there should be a stay, and it is not right that people should be left in ignorance that proceedings have been taken against them if they are here to be served.» Κλητήριο ένταλμα που δεν έχει επιδοθεί μέσα στους δώδεκα μήνες από την έκδοσή του παύει να βρίσκεται σε ισχύ μόνο για σκοπούς επίδοσής του. Δεν παύει όμως να είναι έγκυρο κλητήριο ένταλμα για όλους τους άλλους σκοπούς. Οι δε πρόνοιες της Δ.4 υπόκεινται σε επέκταση του χρόνου δυνάμει των προνοιών της Δ.57 Θ.2 (βλέπε Stylianides v. Flair Fashion

(1982)1 CLR 786). Τα πιο πάνω υποδείχθηκαν στην υπόθεση Σαββίδης κ.ά. ν. Α. Σαζεϊδης & Υιος Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε180/2013, απόφαση ημερομηνίας 25.6.2014. Στη βάση των νομικών αρχών που διέπουν το θέμα κρίνω ότι η ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος ήταν δικαιολογημένη και κατά συνέπεια η παρούσα αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Και τούτο γιατί: Όπως προκύπτει από την αίτηση ημερομηνίας 20.12.2018, η ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος δεν ζητήθηκε στη βάση ανεπιτυχών προσπαθειών για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της περιόδου ισχύος του. Η Ενάγουσα επικαλέστηκε την ύπαρξη καλού λόγου προς τούτο και αναφέρθηκε στο ιστορικό της υπόθεσης και δη στην τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος και στην εκκρεμότητα της αίτησης για διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος ως παράτυπου και αντικανονικού. Με τούτο ως δεδομένο, δεν απαιτείτο να γίνει αναφορά στις (όποιες) προσπάθειες έγιναν για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εντός της περιόδου ισχύος του. Ως είναι, άλλωστε, προφανές, μέχρι την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου στην αίτηση της Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ ημερομηνίας 27.4.2018 για διαγραφή και την ετυμηγορία του ως προς το κατά πόσον η αντικατάσταση εναγομένου έγινε νομότυπα, οι Εναγόμενοι δεν ήταν διάδικοι στην παρούσα αγωγή για να έπρεπε ή να μπορούσε να επιδοθεί σε αυτούς το κλητήριο ένταλμα. Με δεδομένη την αντικατάσταση εναγομένου στην οποία προέβηκε η Ενάγουσα στις 5.12.2017, επίδοση μπορούσε να γίνει μόνο στην Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ, οι οποίοι και αμφισβητούσαν την ορθότητα της προσθήκης τους ως εναγόμενους. Αποτελεί, επίσης, κρίση μου ότι στη βάση των όσων αναφέρονταν στις παραγράφους 11-13 της ένορκης δήλωσης που υποστήριζε την αίτηση ημερομηνίας 20.12.2018 (και παρατίθενται στη σελίδα 3 πιο πάνω), την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου στην αίτηση της Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ ημερομηνίας 27.4.2018 στις 30.11.2018 και την καταχώρηση της αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος λίγες ημέρες μετέπειτα, ήτοι στις 20.12.2018, ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρχαν καλοί λόγοι που δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος ανανέωσης. Σε ό,τι αφορά στο ζήτημα της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος, ο κ Δημητριάδης επικαλέστηκε στα πλαίσια της αγόρευσης του αγγλική νομολογία (μεταξύ άλλων Heaven v. Road and Rail Wagons Ltd

(1965)2 Q.B. 355, Jones v. Jones

(1970)3 All ER 47 και Battersby v. Ango-American Oil Co (πιο πάνω)) για να υποστηρίξει ότι το αίτημα της Ενάγουσας για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος δεν θα έπρεπε να εγκριθεί. Ως εισηγείται, στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 20.12.2018 δεν τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που να συνιστούν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την αποστέρηση του δικαιώματος των Εναγομένων να προωθήσουν το θέμα της παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της Ενάγουσας. Οι αποφάσεις στις οποίες αναφέρθηκε ο συνήγορος των Αιτητών συνοψίζονται στην απόφαση Nigerian Produce v. Sonora Shipping (πιο πάνω), όπου επίσης παρατίθεται νομολογία που υποστηρίζει ότι το όλο θέμα της ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της οποίας εξετάζεται και το κατά πόσον σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης ο ενάγων θα υποστεί μεγάλη αδικία («the plaintiff would suffer great injustice») ή θα αποτύχει πλήρως («the plaintiff would fail altogether») ή αν θα μπορεί να λάβει θεραπεία από τους δικηγόρους του («the plaintiff would have a remedy over against his solicitors»). Όπως επίσης υποδεικνύεται στην απόφαση Nigerian Produce (πιο πάνω), οι λόγοι που αναγνωρίζονται από τα Δικαστήρια ώστε να δικαιολογούν την ανανέωση κλητηρίου εντάλματος έχουν επεκταθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια (βλέπε Howells v. Jones, The Times 11.4.75, Moore v. Burton and Motor Insurance Bureau [1978] 128 N.L.J. 513 και The Virgo [1978] 2 L1.L.R. p. 167). Στη βάση των πιο πάνω αρχών και έχοντας υπόψη ότι:

(1)σε αντίθεση με τα όσα υποστηρίζουν οι Εναγόμενοι περί παραγραφής του αγώγιμου δικαιώματος της Ενάγουσας δεκατέσσερις μήνες πριν την υποβολή της αίτησης για ανανέωση, το κλητήριο ένταλμα είχε καταχωρηθεί πριν τη λήξη της περιόδου παραγραφής και βρισκόταν σε ισχύ, παρότι απαιτείτο άδεια για την επίδοση του,

(2)στην ένορκη δήλωση που υποστήριζε την αίτηση ημερομηνίας 20.12.2018 αναφερόταν ότι το κλητήριο ένταλμα δεν επιδόθηκε στους Εναγόμενους γιατί κατά την προσπάθεια επίδοσης του, λειτουργός του τμήματος απαιτήσεως των Εναγομένων ανέφερε στον ιδιώτη επιδότη ότι υποχρέωση αποζημίωσης έχει η Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ Ασφαλιστική, η οποία έχει το ίδιο εγγεγραμμένο γραφείο, τους ίδιους διευθυντές και τα ίδια στοιχεία επικοινωνίας με τους Εναγόμενους. Ήταν δε στη βάση αυτής της υπόδειξης που η Ενάγουσα προχώρησε στην τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος στις 5.12.2017, ενέργεια που προκάλεσε την καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 27.4.2018 και τη δημιουργία αβεβαιότητας ως προς το πρόσωπο που ενάγεται στην παρούσα υπόθεση, η οποία διατηρήθηκε μέχρι την εκδίκαση της εν λόγω αίτησης,

(3)ότι σε περίπτωση απόρριψης του αιτήματος η Ενάγουσα δεν θα μπορούσε να προωθήσει την απαίτηση της και η αγωγή θα καθίστατο άνευ αντικειμένου, και

(4)σε αντίθεση με την Ενάγουσα, τόσο οι Εναγόμενοι όσο και οποιοσδήποτε τρίτος διατηρεί το δικαίωμα του να ενστεί στη διαδικασία προσθήκης ή αντικατάστασης διαδίκου που εκκρεμεί, κρίνεται ότι ενώπιον του Δικαστηρίου υπήρχαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που δικαιολογούσαν την έγκριση της αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος και ορθώς κατά τη γνώμη μου είχε ανανεωθεί η ισχύς του. Με βάση όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Ακολουθώντας το αποτέλεσμα, τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα είναι, όμως, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο