CAT TRAVEL & TOURS LTD ν. Νεοφύτου, Αρ. Αγωγής: 7910/2013, 31/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A498 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ.Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7910/2013 Μεταξύ: CAT TRAVEL & TOURS LTD Ενάγουσας και ΧΧΧΧΧΧ Νεοφύτου Εναγομένου ΑΠΟΦΑΣΗ Ημερομηνία: 31/10/2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Χάσικου με κ. Χ'ευτυχίου Για Εναγόμενο: κ. Χατζηδάκης Η αξίωση της Ενάγουσας - Υπεράσπιση Με την παρούσα αγωγή, αξιώνεται από τον Εναγόμενο ποσό €1490 για προσφερθείσες ταξιδιωτικές υπηρεσίες (κράτηση δύο αεροπορικών εισιτηρίων για τον Εναγόμενο και άλλο πρόσωπο και κρατήσεις δωματίου ξενοδοχείου). Είναι παραδεκτό ότι ζητήθηκε η έκδοση των εισιτηρίων. Πέραν της άρνησης των υπόλοιπων ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησής της, προβάλλεται και ισχυρισμός ότι μετά από λίγες μέρες και πριν την έκδοση και παραλαβή του εισιτηρίου, ο Εναγόμενος πληροφόρησε την Ενάγουσα ότι το ταξίδι του δεν θα γινόταν και να μην προχωρούσε με την έκδοση του εισιτηρίου και αυτοί συμφώνησαν. Μαρτυρία Έδωσε μαρτυρία μόνο ένας μάρτυρας στη διαδικασία και δη ο διευθυντής της Ενάγουσας εταιρείας (Μ.Ε.1). Αναφέρθηκε στην ιδιότητα της Ενάγουσας ως εταιρείας εγγεγραμμένης στην Κυπριακή Δημοκρατία., που αναλαμβάνει μεταξύ άλλων την οργάνωση ταξιδίων και ταξιδιωτικών εκδρομών, προκράτηση, κράτηση κι έκδοση αεροπορικών εισιτηρίων και προκράτηση και κράτηση ξενοδοχείων. Γύρω στον Οκτώβριο του 2012 ο Εναγόμενος συμφώνησε προφορικά με την Ενάγουσα εταιρεία να τον προμηθεύσει με ταξιδιωτικά έγγραφα και εισιτήρια έναντι τιμής €1490 και συγκεκριμένα σε έκδοση 2 αεροπορικών εισιτηρίων και κράτηση ξενοδοχείου για την περίοδο από τις 25/10/2012 έως τις 28/10/12 για την πιο πάνω τιμή. Κατέθεσε στο δικαστήριο τα Τεκμήρια 1 και 2 που αφορούσαν τις εν λόγω κρατήσεις εισιτηρίων και Τεκμήριο 3 που αφορούσε τις κρατήσεις για το ξενοδοχείο. Εκδόθηκε και σχετικό τιμολόγιο (Τεκμήριο 4) ημερομηνίας 14/11/
- Ουδέποτε ο Εναγόμενος πληροφόρησε την Ενάγουσας ότι το ταξίδι δεν θα πραγματοποιούταν ή την ειδοποίησε να μην προχωρήσει στην έκδοση των εισιτηρίων και την κράτηση του ξενοδοχείου. Κλήθηκε ο Εναγόμενος να καταβάλει το ποσό αλλά το παραλείπει μέχρι σήμερα. Η Ένάγουσα διεκδικεί με την αγωγή το συμφωνηθέν ποσό των €1490 δυνάμει τιμολογίου για προσφερθείσες υπηρεσίες με νόμιμο τόκο κι έξοδα. Διευκρίνισε επίσης ότι η συμφωνία έγινε με το XXXXX Νεοφύτου. Τα εισιτήρια κρατήθηκαν μέσω της IATA (International Air Travel Association). Την κράτηση του ξενοδοχείου την έκανε μέσω σχετικής ιστοσελίδας. Είχε και προηγουμένως συναλλαγές με τον Εναγόμενο. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε τα ακόλουθα: - Είχε προβεί στην κράτηση 10 μέρες περίπου με μία εβδομάδα προηγουμένως (εννοούσε των κρατήσεων). Τον είχε πάρει τηλέφωνο ο Εναγόμενος με τον οποίον είχαν μιλήσει αρκετές φορές και του ζήτησε αυτά που ήθελε, ετοίμασε τα σχετικά, τον ενημέρωσε και μετά του είπε να προχωρήσει στην έκδοση των εισιτηρίων. - Δεν δέχθηκε την υποβολή ότι ο Εναγόμενος επικοινώνησε μαζί του για να του αναφέρει ότι δεν θα χρειαζόταν τα εισιτήρια - Ο Εναγόμενος δεν προσήλθε για να παραλάβει τα εισιτήρια. Μίλησε ο ίδιος μαζί του, τον κάλεσε να έρθει, τον πήρε τηλέφωνο κατ' επανάληψη 5-10 φορές, δεν εμφανίστηκε εκείνος και αφού παρήλθε ο χρόνος και του είπε «Α ξέρεις δεν μπόρεσα να ταξιδέψω» - Τα εισιτήρια εκδόθηκαν στις 5/
- Σε αυτά περιλαμβανόταν δικαίωμα πρακτόρευσης - Διευκρίνισε ότι με το Τεκμήριο 1 θα μπορούσε να ταξιδέψει κάποιος. Δεν δέχθηκε ότι αυτό δεν αποτελούσε εισιτήριο, αναφέροντας ότι αυτή ήταν η μορφή με την οποία εκδιδόταν και δεν χρειαζόταν καν να το είχε μαζί του ο επιβάτης κατά την αναχώρηση. - Τηλεφώνησε 5-10 φορές στον Εναγόμενο και είχαν επικοινωνία. Όταν έληξε η ημερομηνία χρέωσης του εισιτηρίου και ξενοδοχείου που ήταν μη επιστρέψιμο το αντίτιμο (non refundable) τον κάλεσε να έρθει να πληρώσει, ο Εναγόμενος δεν ανταποκρίθηκε και κινήθηκε νομικά εναντίον του. - Το αντίτιμο του εισιτηρίου ήταν μη επιστρέψιμο και δεν είχε δικαίωμα να το ακυρώσει. Θα μπορούσε να γίνει αίτηση επιστροφής κάποιου ποσού (των φόρων) αλλά θα έπρεπε να το ζητήσει ο πελάτης. - Τα περισσότερα εισιτήρια επέτρεπαν πληρωμή φόρων και αλλαγή ημερομηνιών. - Η αναφορά σε «changes restricted" στο εισιτήριο σήμαινε ότι δεν μπορούσε να αποφευχθεί πρόστιμο . - Για το ξενοδοχείο εξήγησε ότι εάν ο πελάτης ζητούσε ακύρωση πριν τις 22/10 θα μπορούσε να γίνει ακύρωση. Δεν το έπραξε όμως και δεν μπορούσε η ακύρωση να γίνει από τον ίδιο γιατί αν έφθανε ο πελάτης στο ξενοδοχείο και του έλεγαν ότι η κράτησή του ακυρώθηκε από τον ταξιδιωτικό πράκτορα, θα ήταν ο ίδιος υπόχρεος να του βρει άλλο ξενοδοχείο οποιασδήποτε αξίας. - Είχε επικοινωνήσει πολλές φορές με τον Εναγόμενο κι εκείνος γνώριζε τις λεπτομέρειες του ταξιδιού - Σε καμία περίπτωση μέχρι την ημερομηνία του ταξιδιού δεν ζήτησε ακύρωση ο Εναγόμενος παρά το γεγονός ότι την επόμενη της έκδοσης των εισιτηρίων δεν υπήρχε επιστροφή χρημάτων και αν και το ξενοδοχείο μπορούσε να ακυρωθεί μέχρι τις 22/11/2012 δεν έγινε κάτι τέτοιο. - Τιμολόγιο εκδόθηκε μεταγενέστερα αντί απόδειξης που κανονικά εκδίδεται με τα εισιτήρια - Με τον Εναγόμενο είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν και είχε διευθετήσει τις οφειλές του. - Πληρώθηκε η IATA για τα εισιτήρια βάσει σχετικής υποχρέωσης πληρωμής που είχε η Ενάγουσα ως ταξιδιωτικό γραφείο που του δόθηκε δικαίωμα να εκδίδει τα εισιτήρια και αν δεν γινόταν η πληρωμή θα μπορούσε να ανακληθεί η σχετική άδεια από την IATA - To όνομα του άλλου επιβάτη (ΧΧΧ Καραβιώτη) δόθηκε από τον Εναγόμενο κι επειδή δεν έγινε η παραγγελία από εκείνον κινήθηκε μόνο εναντίον του Εναγόμενου - Δεν δέχθηκε ότι επιδίωκε να αποκομίσει κέρδος με την αγωγή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας το μάρτυρα σε συνδυασμό με τη συμπεριφορά του στο εδώλιο. Προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας του, μέσα από το ύφος, τις αντιδράσεις, την αμεσότητα των απαντήσεών, το περιεχόμενό της και τη λογική των διατυπωθέντων ισχυρισμών. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Τ. Ηλιάδη και Ν.Γ. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές - Λευκωσία 2014, σελ. 135: « Η αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίζεται αποκλειστικώς στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά (Rana και Άλλου ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489) αλλά αντιπαραβάλλεται και διρευνάται στο σύνολο της μαρτυρίας που παρουσιάζεται και από τις δύο πλευρές (Φώτσιου ν. Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172). Τα ευρήματα αξιοπιστίας είναι αλληλένδετα με τη συνολική εκτίμηση της μαρτυρίας και των προεκτάσεών της και συναρτάται με την αντικειμενική όψη των πραγμάτων (Βασιλείου ν. Αστυνομίας Ποιν. Εφ. 159/09, ημ. 4.5.12).» Στην υπόθεση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1Α Α.Α.Δ. 462, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. (Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)» Ο Μ.Ε.1 διευθυντής της Ενάγουσας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση. Υποστήριξε με σταθερότητα τους ισχυρισμούς του κι εξήγησε γιατί δεν προχώρησε σε ακύρωση των εισιτηρίων και της κράτησης του ξενοδοχείου. Δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση. Οι ισχυρισμοί του βρίσκονταν σε απόλυτη αρμονία με τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε και θεωρώ ότι εξηγήθηκαν επαρκώς, με δεδομένο ότι μιλούν από μόνα τους μέσω του περιεχομένου τους. Πράγματι θα ήταν προτιμητέο να παρουσίαζε αποδείξεις πληρωμής. Δεν ανατράπηκε όμως με αυτή του την παράλειψη η εικόνα που σχημάτισα ότι είναι μάρτυρας της αλήθειας. Ούτως ή άλλως, αυτό δεν έχει καθοριστική σημασία, αφού το ποσό διεκδικείται βάση σύμβασης της ίδιας της Ενάγουσας με τον Εναγόμενο και δεν έχει ιδιαίτερη σχετικότητα αν έγινε η πληρωμή ή όχι (βλ. τη σχετική ανάλυση στη νομική πτυχή πιο κάτω). Εδώ δεν παραλείπω να σημειώσω ότι ο ισχυρισμός του Εναγόμενου, που απαντήθηκε ούτως ή άλλως επαρκώς από το Μ.Κ.1 με τις απαντήσεις του, ότι ειδοποίησε τους Ενάγοντες να μην προχωρήσουν σε κράτηση του εισιτηρίου και ότι το ταξίδι του δεν θα πραγματοποιούταν και η Ενάγουσα συμφώνησε με αυτό παρέμεινε απλώς να αιωρείται με ερώτηση που υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του Μ.Ε.1, αφού δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από τον Εναγόμενο επί αυτού του του ισχυρισμού. Θεωρώ συνεπώς ότι μπορώ να προβώ σε εύρηματα ως πιο κάτω. Έλαβε χώρ συμφωνία αγοράς εισιτηρίων και κράτησης δωματίου ξενοδοχείου έναντι του τιμήματος των €1490 (το ποια κέρδη συμπεριλάμβανε ήταν άσχετο) τον Οκτώβριο του 2012 μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγόμενου. Εκδόθηκαν σχετικά εισιτήρια για τις 22/10/2012 στο όνομα του Εναγόμενου και άλλου προσώπου κατόπιν σχετικών οδηγιών-παραγγελίας του Εναγόμενου κι έγινε κράτηση σε ξενοδοχείο για τις 22/10/2012 - 24/10/2012.. Μη έγκαιρα, δηλαδή μετά την παρέλευση των ημερομηνιών ταξιδίου και διαμονής του, ανέφερε στην Ενάγουσα ότι δεν πραγματοποίησε το εν λόγω ταξίδι. Εκδόθηκε σχετικό τιμολόγιο στις 14/11/2012 για το συνολικό ποσό €1490. Ουδέποτε το ποσό εξοφλήθηκε. Ο Εναγόμενος αν και κλήθηκε πολλές φορές να διευθετήσει το ποσό που όφειλε βάσει της συμφωνίας παρέλειψε να το πράξει και κινήθηκε η παρούσα αγωγή. Νομική πτυχή - Η κρίση μου επί της απαίτησης με βάση τα ευρήματα γεγονότων. Ασχέτως της νομικής βάσης (υπηρεσίες) ως αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης (η οποία σημειώνω εδώ ότι εκ παραδρομής αναφέρεται στο Α. αυτής σε ημερομηνία 21/5/2008, αλλά αυτό είναι σαφές από τα γεγονότα που αναφέρονται σε αυτήν ότι είναι τυπογραφικό λάθος), είναι προφανές ότι η αξίωση της Ενάγουσας βασίζεται σε συμφωνία. Η Νομολογία διευκρινίζει ότι εφόσον στοιχειοθετούνται τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία περιβάλλουν την απαίτηση είναι παραδεκτή η παροχή αρμόζουσας θεραπείας άσχετα από το ακριβές νομικό πέπλο κάτω από το οποίο τίθεται η απαίτηση. Βλ. Αριστοδήμου ν. Χαραλάμπους
(1990)1 ΑΑΔ 319, Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1(A)AAΔ.400, Maison Jenny
(2002), πιο πάνω, Στυλιανού ν. Παπακλεοβούλου
(1982)1 ΑΑΔ 542, Πελεκάνος (Διαχειριστής) κ.α. ν. Πελεκάνου
(2006)1 (Α) ΑΑΔ 390. Ο συνάδελφός μου Μ. Λοΐζου, Ε.Δ., στα πλαίσια της Αγωγής Ε.Δ. Λάρνακας EVGENIA TRAVEL LTD ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ, Πολιτική Αγωγή υπ' αρ.: 351/2012, 21/2/2018 προεβηκε σε ανάλυση παρόμοιας φύσης σύμβασης. Την παραθέτω αυτούσια και την υιοθετώ για σκοπούς της παρούσας απόφασης: « Στις περιπτώσεις όπου μία σύμβασης προνοεί για την πληρωμή ενός ποσού ως αντιπαροχή για την παράδοση αγαθών ή την εκτέλεση υπηρεσιών από πλευράς ενός εκ των συμβαλλομένων μερών, ή γενικότερα, για την εκτέλεση κάποιας συγκεκριμένης υποχρέωσης, τότε, το μέρος αυτό, με την εκπλήρωση της υποχρέωσης του, έχει δικαίωμα να πληρωθεί το ποσό που έχει κερδίσει. Η αποκατάσταση του σε περίπτωση αθέτησης, δεν είναι αγωγή για αποζημιώσεις βάσει παράβασης σύμβασης, αλλά αγωγή για την ανάκτηση του ποσού της σύμβασης, ως χρέους ([1])([2]). Και αυτό, επειδή, η αξίωση του ενάγοντος, αφορά την ειδική εκτέλεση της κύριας υποχρέωσης του εναγομένου να εκτελέσει τα όσα έχει υποσχεθεί (βλ. Εταιρεία Πεππης Λτδ ν Andreas Demetriades Consulting Services Ltd
(2006)1 Α.Α.Δ. 100, J. Aristodemou Ideal Houses Ltd ν Γιάγκου Γλυκή
(2005)1 Α.Α.Δ. 266). Ως εκ τούτου, ενάγοντας που βασίζει την αγωγή του σε χρέος, δεν φέρει το βάρος απόδειξης απώλειας ή ζημιάς, αλλά απλώς, έχει το βάρος να αποδείξει μία ρητή ή εξυπακουόμενη συμφωνία / όρο για την πληρωμή του ποσού αυτού της σύμβασης σε περίπτωση εκπλήρωσης των συμβατικών του υποχρεώσεων, έτσι ώστε, κανόνες του δικαίου των συμβάσεων που έχουν να κάνουν με το ζήτημα της αποζημίωσης για απώλεια ή ζημιά που προκλήθηκε λόγω παράβασης της σύμβασης, όπως αυτοί της απομεμακρυσμένης ζημιάς ή αυτών που έχουν να κάμουν με το μέτρο καθορισμού της, δεν εισέρχονται προς εξέταση, ούτε και η απαίτησης του ενάγοντος μπορεί να επηρεαστεί από θέματα όπως είναι για παράδειγμα το καθήκον μετριασμού της ζημιάς (εντούτοις κάποιες εξαιρέσεις είναι συζητήσιμο ότι υπάρχουν) (βλ. το σύγγραμμα Treitel, The Law of Contract, 14η έκδοση, παραγράφους 21-001 και 21-002). Σε κάθε περίπτωση, όπου το συμφωνημένο τίμημα δεν έχει πληρωθεί και ο ενάγοντας υφίσταται επιπρόσθετη απώλεια λόγω της μη πληρωμής, μπορεί, με την αγωγή του, να διεκδικήσει το συμφωνημένο ποσό, αλλά και αποζημιώσεις (βλ. το σύγγραμμα Treitel, The Law of Contract, 14η έκδοση, παραγράφους 21-001 και 21-002).» Ερχόμενος με βάση την πιο πάνω νομική ανάλυση εφαρμοζόμενη στα πιο πάνω ευρήματά μου ως παρατέθηκαν, βρίσκω ότι ανταποκρίθηκε πλήρως η Ενάγουσα στις αναληφθείσες βάσει της συμφωνίας υποχρεώσεις της, αφού ενήργησε βάσει των οδηγιών/παραγγελίας του Εναγόμενου προβαίνοντας σε σχετικές κρατήσεις για λογαριασμό του, αλλά δεν έγινε το ίδιο από τον Εναγόμενο, ο οποίος δεν τήρησε τη δική του υποχρέωση για να πληρώσει το τίμημα κι εξακολουθεί να οφείλει το σχετικό ποσό. Επίσης αν και δεν υπήρχε καθήκον κάποιου μετριασμού ζημίας, βάσει και της ανάλυσης στην οποίαν παρέθεσα πιο πάνω, δεν θεωρώ ότι υπήρχε κάτι για να πράξει η Ενάγουσα και το παρέλειψε σε σχέση με τις κρατήσεις που έγιναν βάσει των οδηγιών του Εναγομένου. Κατάληξη Με βάση τα πιο πάνω, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί η υπόθεση της Ενάγουσας κι εκδίδεται απόφαση υπέρ της και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €1490 με νόμιμο τόκο από τις 9/12/2013 (ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής). Επιπλέον διατάσσεται να καταβάλει ο Εναγόμενος στην Ενάγουσα ένα κατ' αποκοπή ποσό €1,500 ως δικηγορικά έξοδα (επιπλέον της ειδικής διαταγής του Δικαστηρίου στις 24/10/2019 για πληρωμή €200 η οποία διευκρινίζω εδώ ότι συμπεριλαμβάνει Φ.Π.Α.), με νόμιμο τόκο από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής πλέον το σχετικό αναλογούν Φ.Π.Α. επί των εξόδων, πλέον €11 έξοδα επίδοσης. (Υπογρ.)........... Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο