Ανδρέου ν. Κ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ, διά μέσω του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή κ.α., Αρ. Αγωγής: 1930/17, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A568 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1930/17 Μεταξύ: *** Ανδρέου Ενάγοντος και
- Κ. ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ ΟΙΚΙΣΤΙΚΗ ΛΙΜΙΤΕΔ, διά μέσω του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη ως εκκαθαριστή
- *** Γιουσελλή Εναγομένων Αίτηση ημερ.21.12.18 για παραμερισμό τροποποιημένου κλητηρίου Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Αιτήτρια-Εναγομένη 2: εμφανίζεται αυτοπροσώπως Για Καθ' ου-Ενάγοντα: Καμία εμφάνιση (για να ακούσει απόφαση ο κ. Νεοκλέους) Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 21.12.18 η Εναγόμενη 2 καταχώρισε την υπό κρίση αίτηση ζητώντας παραμερισμό του τροποποιημένου κλητηρίου ημερ.29.6.17 επί τω ότι καταχωρίστηκε χωρίς άδεια (το αιτητικό υπό Β της αίτησης απεσύρθη). Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.27 κ.3, Δ.19 κ.4, Δ.25 κ.1, Δ.48 και Δ.64 ενώ υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εναγομένης 2, στην οποία βασικά εξηγεί το ιστορικό της αγωγής και προβάλλει ότι η ίδια έλαβε γνώση για το τροποποιημένο κλητήριο μόνο στις 5.12.
- Ο Ενάγων με σχετική ένσταση του προέβαλε εννέα λόγους προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι επικεντρώνονται στο ότι υπήρχε δικαίωμα τροποποίησης χωρίς άδεια και οι οποίοι επαναλαμβάνονται αυτούσιοι στην ένορκη δήλωση του. Διευκρινίζεται όμως πως ούτε ο ίδιος ούτε ο συνήγορος του εμφανίστηκαν κατά την ημερομηνία ακρόασης της αίτησης, με αποτέλεσμα αυτή να έχει προχωρήσει και επιφυλαχθεί στην απουσία τους. Όσον αφορά το ιστορικό σημειώνεται ότι στις 27.4.17 ο Ενάγων καταχώρισε την ως άνω αγωγή αξιώνοντας (Α) ειδική εκτέλεση σύμβασης αγοράς διαμερίσματος, διαζευκτικά (Β) ακύρωση της και επιστροφή €86.403 που κατέβαλε και (Γ) €500 μηνιαίως από 31.3.
- Στις 18.5.17 η Εναγόμενη 2 καταχώρισε εμφάνιση μέσω δικηγόρων. Στις 8.6.17 καταχώρισε εμφάνιση και ο Επίσημος Παραλήπτης για την Εναγόμενη
- Στις 29.6.17 ο Ενάγων καταχώρισε τροποποιημένο κλητήριο βάσει της νέας Δ.25 (χωρίς δηλαδή άδεια), προσθέτοντας αξιώσεις για διάταγμα παράδοσης, μεταβίβασης και εγγραφής του διαμερίσματος. Στις 28.9.17 καταχώρισε αίτηση για απόφαση λόγω μη υπεράσπισης, κατά τη διεκπεραίωση της οποίας ο Επίσημος Παραλήπτης ήγειρε θέμα για τη μη εξασφάλιση άδειας προώθησης της αγωγής και η Εναγόμενη 2 έλαβε παράταση για υπεράσπιση, την οποία καταχώρισε τελικά στις 22.1.18 ενώ για την Εναγόμενη 1 ανεβλήθη εν αναμονή εξασφάλισης της άδειας συνέχισης. Στις 2.2.18 ο Ενάγων καταχώρισε αίτηση για άδεια συνέχισης την οποία όμως απέσυρε στις 20.2.18 για να υποβάλει νομότυπα στον φάκελο εκκαθάρισης. Όταν εξασφαλίστηκε (η άδεια) η Εναγόμενη 1 έλαβε διαδοχικές παρατάσεις για υπεράσπιση μέχρι 24.10.18 και ο Ενάγων στο ενδιάμεσο καταχώρισε την Απάντηση του στην Εναγομένη 2 (στις 13.4.18). Στις 24.10.18 μετά από δήλωση της Εναγόμενης 1 ότι εν τέλει δεν θα καταχωρούσε υπεράσπιση, ο Ενάγων παρουσίασε ένορκη δήλωση για απόδειξη στο Δικαστήριο υπό άλλη σύνθεση και η απόφαση επιφυλάχθηκε, πλην όμως επανανοίχθηκε και ορίστηκε στις 26.11.18 για να τοποθετηθεί ο Ενάγων ως προς τη δυνατότητα έκδοσης απόφασης εναντίον της Εναγομένης 1 ενόσω εκκρεμεί η αγωγή για την Εναγόμενη
- Στις 27.11.18 χρησιμοποιώντας τη νέα Δ.25 και ασκώντας το δικό της δικαίωμα καταχώρισε χωρίς άδεια τροποποιημένη υπεράσπιση η Εναγόμενη 2, η οποία παράλληλα καταχώρισε ειδοποίηση ότι πλέον θα χειρίζετο προσωπικά την υπόθεση της, παύοντας τους δικηγόρους της. Στις 26.11.18 ο Ενάγων παρουσίασε νέα ένορκη δήλωση προς απόδειξη της αγωγής του για την Εναγόμενη
- Στη δικάσιμο εμφανίστηκε και η Εναγόμενη 2 αλλά το δικαίωμα της να τοποθετηθεί απερρίφθη στις 28.11.
- Στα πλαίσια απόδειξης για την Εναγόμενη 1 η αγωγή ορίστηκε διαδοχικά στις 5.12.18, 21.1.19, 11.2.19 και εν τέλει επιφυλάχθηκε απόφαση με σκοπό να δοθεί στις 29.3.19 αλλά ατυχώς συνέπεσε με τη συνταξιοδότηση της συναδέλφου χωρίς να καταστεί δυνατή η έκδοση της, οπότε αργότερα δόθηκαν οδηγίες από Διοικητικό Πρόεδρο όπως τύχει χειρισμού de novo. Νομική πτυχή Η προωθούμενη θέση στην αγόρευση της Εναγόμενης 2 είναι πως ενώ το αρχικό κλητήριο επιδόθηκε στις 8.5.17 ο Ενάγων στις 29.6.17 και πριν υπάρξει ανταλλαγή δικογράφων καταχώρισε τροποποιημένο κλητήριο χωρίς άδεια του Δικαστηρίου, το οποίο μάλιστα δεν επέδωσε με αποτέλεσμα η Εναγόμενη 2 όταν στις 27.11.18 καταχώρισε την υπεράσπιση της αυτή να ήταν εν σχέσει με το αρχικό κλητήριο, θεωρώντας ότι ασκεί το δικό της δικαίωμα για τροποποίηση άπαξ, χωρίς άδεια, μετά την ανταλλαγή δικογράφων. Είναι σαφέστατο ότι η Εναγόμενη 2 σφάλλει ως προς το ζήτημα της επίδοσης του τροποποιημένου κλητηρίου, όπως σφάλλουν και οι πρώην δικηγόροι της σε όποιο βαθμό την έχουν διαβεβαιώσει ότι δεν υπήρξε επίδοση του. Τέτοια επίδοση έγινε στις 10.7.17 στους πρώην δικηγόρους της και προς τούτο υπάρχει στον φάκελο σχετική ένορκη δήλωση του ιδιώτη επιδότη (Π. Μαλέκκου). Είναι αξιοπερίεργο το ότι επιμένει στη θέση της αυτή ακόμα και κατά την αγόρευση της και παρά το ότι προέβη σε έρευνα στον φάκελο πριν από αυτή την αγόρευση, ήτοι στις 6.11.
- Σημειώνεται όμως πως οι συνήγοροι της στην Υπεράσπιση την οποία καταχώρισαν στις 22.1.18 δεν ασχολήθηκαν με το τροποποιημένο κλητήριο και την τροποποιηθείσα έκθεση απαίτησης αλλά απάντησαν στο αρχικό ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο, όπως βέβαια έπραξε και η ίδια αργότερα. Η Εναγόμενη 2 έχει όμως δίκαιο στο ότι κατά τον επίδικο χρόνο ίσχυε η Δ.25 ως είχε τροποποιηθεί στις 13.5.15 και η οποία προέβλεπε σε δύο περιπτώσεις την τροποποίηση χωρίς άδεια και συγκεκριμένα: - Βάσει του κ.1
(1)πριν την επίδοση του κλητηρίου και - Βάσει του κ.1
(2)μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πριν την έκδοση της Κλήσης για Οδηγίες. Το όλο νόημα και η φιλοσοφία της Δ.25 ήταν πως μετά την επίδοση υπήρχε ακόμα μια φορά το δικαίωμα τροποποίησης. Το λογικό ήταν πως κάποιος είτε άσκησε πριν το δικαίωμα είτε όχι θα ανέμενε για την ανταλλαγή των δικογράφων ούτως ώστε να έχει δει και τα δικόγραφα (θέσεις) της άλλης πλευράς. Δεν φαίνεται δηλαδή ότι θα ήταν ιδιαίτερο πρόβλημα ή ότι θα είχε οποιεσδήποτε συνέπειες για τον αντίδικο εάν κάποιος επέλεγε να ασκήσει αυτό το δικαίωμα μετά την επίδοση και πριν την ανταλλαγή, νοουμένου βέβαια ότι και πάλι θα ήταν δικαίωμα που μπορούσε μόνο άπαξ να ασκήσει. Απλά ήταν προς το δικό του συμφέρον να το πράξει έχοντας υπόψιν και τα δικόγραφα του αντιδίκου του. Εξ ου και αργότερα, κατά το 2018, υπήρξε ανάλογη τροποποίηση της Δ.25 η οποία κάλυψε το κενό αυτό προς την ίδια κατεύθυνση και πλέον προβλέπεται ότι το δικαίωμα υπάρχει ακόμα μια φορά μετά την επίδοση και πριν την κλήση. Ανεξαρτήτως όμως της σκοπιμότητας, το ερώτημα το οποίο ανακύπτει είναι κατά πόσον η ενέργεια του Ενάγοντος στην παρούσα είναι κάτι το οποίο δύναται να θεωρηθεί ως απλή παρατυπία και να τύχει απαλλαγής προς εξυπηρέτηση των ουσιαστικών σκοπών της δικαιοσύνης και εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων. Υπενθυμίζω πως σύμφωνα με πάγια νομολογία οι Θεσμοί έχουν θεσπιστεί με σκοπό τη διευκόλυνση της διαδικασίας και τη λύση των διαφορών επί της ουσίας, πράγμα το οποίο είναι προφανές και από την ύπαρξη της Δ.64, η οποία τείνει να διορθώσει οποιαδήποτε παρατυπία (Marfin Popular Bank Public Co Ltd v. Telec Logistic Co Ltd
(2012)1(Β) Α.Α.Δ.1002). Μάλιστα το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση να προβεί το ίδιο αυτεπαγγέλτως στη θεραπεία της παρατυπίας (Koza Michael David ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφ.208/12, ημερ.24.11.17). Θα προσέθετα εδώ πως το θέμα εξετάζεται έχοντας υπόψιν και τον κ.9 της νέας Δ.30 η οποία καθιερώνοντας την αρχή του υπερισχύοντος σκοπού (overriding objective) προβλέπει πως το Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση δύναται να δώσει οποιεσδήποτε πρόσθετες οδηγίες, ως κρίνει ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις με γνώμονα: (α) την ταχύτερη δυνατή εκδίκαση (β) τη διασφάλιση ίσης μεταχείρισης (γ) τη διάσωση ή το μετριασμό εξόδων (δ) τη διαχείριση της υπόθεσης κατ' αναλογίαν προς το ύψος της διαφοράς, τη σπουδαιότητα της και την περιπλοκότητα της. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως ο Ενάγων δεν είχε το δικαίωμα να καταχωρίσει σε εκείνο το χρονικό διάστημα τροποποιημένο κλητήριο χωρίς προηγουμένως να έχει λάβει άδεια από το Δικαστήριο. Οι συνήγοροι της Εναγομένης 2 για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν καλύτερα επέλεξαν τότε να καταχωρίσουν Υπεράσπιση απαντώντας στην αρχική έκθεση απαίτησης και αγνοώντας την τροποποιηθείσα. Μάλιστα αργότερα, στις 27.11.18, η Εναγόμενη χρησιμοποιώντας τις πρόνοιες της Δ.25 άσκησε και η ίδια το δικαίωμα της για τροποποίηση άπαξ χωρίς άδεια μετά την ανταλλαγή των δικογράφων και πάλι με αναφορά στο αρχικό δικόγραφο. Όποιος και να είναι ο λόγος για τον οποίο η Εναγόμενη ενήργησε με αυτό τον τρόπο η ουσία είναι πως έχει εξαντλήσει το δικαίωμα για τροποποίηση χωρίς άδεια. Στην περίπτωση που γίνει δεκτό ότι είναι έγκυρη η καταχώριση του τροποποιημένου κλητηρίου και η Εναγόμενη θέλει να ανταποκρίνεται η Υπεράσπιση της σε αυτό τότε θα πρέπει να υποβάλει πλέον αίτηση για άδεια τροποποίησης. Από την άλλη πλευρά, ο Ενάγων δεν φαίνεται να επηρεάζεται με τον ίδιο τρόπο αφού έχει ακόμα το δικαίωμα δεδομένου ότι δεν έχει εκδοθεί Κλήση Οδηγιών. Η ουσία είναι πως εάν αφεθεί να ισχύει το καταχωρισθέν αντικανονικά κλητήριο ένταλμα τότε η Εναγόμενη 2 θα ευρίσκεται στη δυσμενή θέση να μην έχει στον φάκελο Υπεράσπιση, η οποία να ανταποκρίνεται σε αυτό και παράλληλα να έχει εξαντλήσει το δικαίωμα για τροποποίηση χωρίς άδεια (πράγμα βέβαια που ούτως ή άλλως θα απαιτείται) σε αντίθεση με τον Ενάγοντα ο οποίος αν δεν έχει απορριφθεί η αγωγή του θα έχει ακόμα το δικαίωμα. Για τους πιο πάνω λόγους και υπό τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης κρίνω δικαιότερο όπως διορθωθεί εξαρχής η κατάσταση και ως εκ τούτου η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα διά του οποίου παραμερίζεται το τροποποιημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρίστηκε στις 29.6.17. Κάθε πλευρά να επωμιστεί τα έξοδα της. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο