ΚΑΛΛΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΚΑΛΛΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΡΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4776/14, 29/11/2019

ΚΑΛΛΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΚΑΛΛΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΡΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4776/14, 29/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A569 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4776/14 Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διαταγμάτων 2/7/15, 15/10/15, 27/4/17 και 18/12/17 Μεταξύ: XXXXX ΚΑΛΛΗ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ XXXXX ΚΑΛΛΗ Ενάγοντας και

1. ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΡΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
2. ΛΑΙΚΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ XXXXX ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
3. ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ
4. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ Εναγόμενων ----------------- Αίτηση Ενάγοντα ημερ. 17/9/19 για τροποποίηση της Ε/Α Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα- Αιτητή: κ. Αγγελίδης Για Εναγόμενη 3 - Καθ' ου η αίτηση: κα. Θεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή την οποία καταχώρησε στις 28/08/14 και προτού αποβιώσει, ο ενάγοντας αξιώνει από όλους τους εναγόμενους το ποσό των €18.100 περίπου. Η Ε/Α είναι λιτή, εκτείνεται σε πέντε παραγράφους και σε αυτή προβάλλεται απλά ο ισχυρισμός ότι ο ενάγοντας είχε κατατεθειμένο το επίδικο ποσό στην εναγόμενη 2 υπό τη μορφή δύο γραμματίων και/ή εμπρόθεσμων καταθέσεων και ότι όταν ζήτησε να του επιστραφεί το εν λόγω ποσό από την εναγόμενη 1 κατ' εφαρμογή των Κ.Δ.Π 97/13, 94/13, 104/13, 98/13 και 103/13, η τελευταία αρνήθηκε να το πράξει επικαλούμενη τα ίδια νομοθετήματα. Για το λόγο αυτό, ο ενάγοντας αξιώνει από όλους τους εναγόμενους το επίδικο στη βάση «.παραβάσεων νόμιμων υποχρεώσεων» και/ή ως παράνομα αντισυνταγματικών πράξεων και/ή παραλείψεις νομίμων υποχρεώσεων.» καθώς επίσης και δηλωτική απόφαση ότι «η αποκοπή και/ή δέσμευση χρημάτων και/ή επέμβαση από το λογαριασμό του ενάγοντος από τους εναγόμενους» είναι παράνομη και/ή αντισυνταγματική και/ή παραβιάζει τα αρ. 17 και 20 του Χάρτη Θεμελιακών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με εξαίρεση την εναγόμενη 4, της οποίας η υπεράσπιση ουσιαστικά περιορίζεται στη θέση ότι τίποτα στην Ε/Α του ενάγοντα δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα ή βάση αγωγής εναντίον της, όλοι οι άλλοι εναγόμενοι, κάποιοι εκ των οποίων επίσης ισχυρίζονται ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους, όπως είναι η εναγόμενη 3, πρόβαλαν στις υπερασπίσεις τους και όλα εκείνα τα γνωστά γεγονότα που περιβάλλουν τα μέτρα εξυγίανσης που λήφθηκαν το 2013 σε σχέση με τις εναγόμενες 1 και 2, ήτοι το γνωστό «κούρεμα καταθέσεων». Μάλιστα δε, στην υπεράσπιση των 26 σελίδων που καταχώρησε η εναγόμενη 3 για να απαντήσει στις 5 παραγράφους που συνθέτουν την Ε/Α, γίνεται λεπτομερής ανάλυση του πώς και γιατί προέκυψαν τον τότε καιρό τα «μέτρα εξυγίανσης» των εναγομένων 1 και 2 καθώς επίσης και το πώς κατέληξε να εμπλέκεται ενεργά σε όλα αυτά τα θέματα η εναγόμενη 3 ως εποπτική αρχή. Ο σχετικός ισχυρισμός της εναγομένης 3 είναι ότι εκείνο τον καιρό η ίδια ενεργούσε καλόπιστα και με σκοπό την προστασία τόσο των εναγομένων 1 και 2 όσο και της κυπριακής οικονομίας γενικότερα και ότι τα μέτρα εξυγίανσης και οι ενέργειες της, μεταξύ των οποίων ήταν και η «προσωρινή αποτίμηση» των περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης 2 που μεταβιβάστηκαν στην εναγομένη 1, «ήταν επιβεβλημένα και/ή επιβαλλόμενα και/ή αποτελούσαν πράξης κυβερνήσεως και/ή έγιναν με στόχο την υπογραφή μνημονίου και/ή κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχαν εναλλακτικές επιλογές». Σημειώνω εδώ ότι στην Απάντηση που καταχώρησε ο ενάγοντας σε σχέση με όλες τις υπερασπίσεις που προβλήθηκαν, ο τελευταίος, βασιζόμενος στους ισχυρισμούς που όλοι σχεδόν οι ίδιοι εναγόμενοι προέβαλαν αναφορικά με το κούρεμα των καταθέσεων και του βαθμό εμπλοκής ενός εκάστου αυτών στα εν λόγω γεγονότα, ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 3 είχαν καθήκον να εποπτεύουν τους εναγομένους 1 και 2 καθώς και τις επίδικες καταθέσεις του και να ασκούν τον δέοντα έλεγχο ώστε οι τελευταίοι να μην αφήνονται να εκμεταλλεύονται ασύδοτα τους πελάτες τους. Θέση του ενάγοντα είναι ότι η «αθώα» εμπλοκή που οι εναγόμενοι 3 και 4 ισχυρίζονται ότι είχαν στα γεγονότα του κουρέματος, στην πραγματικότητα δεν ήταν τόσο αθώα διότι είναι με την ανοχή και συμμετοχή των εν λόγω εναγομένων καθώς και συνεπεία της παράλειψης τους να συμμορφωθούν με τα θέσμια καθήκοντα τους που στο τέλος ο ενάγοντας ουσιαστικά έχασε την περιουσία του, ήτοι τις επίδικες καταθέσεις. Πρόσθετα τούτου, στην απάντηση του ο ενάγοντας ισχυρίζεται και ότι οι επίδικες Κ.Δ.Π. με βάση τις οποίες αποκόπηκαν οι επίδικες καταθέσεις παραβιάζουν συγκεκριμένες πρόνοιες του Συντάγματος, του Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής ένωσης, της ΕΣΔΑ καθώς και διάφορων άλλων Ευρωπαϊκών και εθνικών Νομοθεσιών. Υπό το πιο πάνω δικογραφικό και δικονομικό πλαίσιο η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση σε διάφορες ημερομηνίες, με την τελευταία ημερομηνία να είναι η 17/09/
5. Μέχρι τότε, ουδέποτε επιχειρήθηκαν να εκδικαστούν οι προδικαστικές ενστάσεις που προβάλλονταν μεταξύ άλλων και από την εναγομένη 3, ως προς την κατ' ισχυρισμό μη αποκάλυψη αγώγιμου δικαιώματος από πλευράς ενάγοντα και αν και έλαβαν χώρα διάφορες τροποποιήσεις στον τίτλο της υπόθεσης, κυρίως λόγω των αλλαγών στη διαχείριση της εναγομένης 2, εντούτοις η ουσία των εκατέρωθεν δικογραφημένων ισχυρισμών που παρατίθεται συνοπτικά πιο πάνω, παρέμεινε η ίδια. Στις 17/09/19, ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση τέθηκε ενώπιον μου για πρώτη φορά, η πλευρά του ενάγοντα καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία ζητά να προσθέσει στην Ε/Α αφ' ενός παράγραφο στην οποία να αναφέρεται ο διορισμός διαχειρίστριας της περιουσίας του ενάγοντα ενόψει του θανάτου του τελευταίου, παράγραφος η οποία δεν είχε περιληφθεί κατά την προηγούμενη τροποποίηση και αφ' ετέρου: Α. Να προσθέσει παραγράφους ως προς τις ιδιότητες και θέσμια καθήκοντα όλων των εναγομένων. Β. Να προσθέσει ισχυρισμούς ότι η δημιουργία των επίδικων καταθέσεων και/ή λογαριασμών έγινε στη βάση συμφωνίας μεταξύ αποβιώσαντα και εναγομένης 2 υπό την επίβλεψη και αδειοδότηση της εναγομένης 3 καθώς επίσης και με τις διαβεβαιώσεις των εναγομένων 1 - 3 ότι οι εν λόγω καταθέσεις θα ήταν ασφαλείς και δεν θα κινδύνευαν να μειωθούν ή να απολεσθούν από οποιαδήποτε πράξη ή απόφαση όλων των εναγομένων εκτός μόνο μετά από γραπτή εξουσιοδότηση του αποβιώσαντος. Πρόσθετα τούτου, επιχειρείται να προστεθεί ο ισχυρισμός ότι οι επίδικες καταθέσεις, ως περιουσιακά στοιχεία του αποβιώσαντα, προστατεύονταν από το Σύνταγμα και το Χάρτη Θεμελιακών Δικαιωμάτων και ότι η εναγόμενη 3, η οποία είχε καθήκον να εποπτεύει την εν λόγω περιουσία του ενάγοντα, δεν το έπραξε και άφησε την εναγόμενή 1 να εκμεταλλευτεί ασύδοτα τον αποβιώσαντα με αποτέλεσμα στις 23/11/13, η εναγόμενη 2, επικαλούμενη τις επίδικες Κ.Δ.Π, οι οποίες κατά τον ενάγοντα είναι άκυρες και παράνομες για τους λόγους που ήδη αναφέρει, να αποκόψει αυθαίρετα και παράνομα και χωρίς εξουσιοδότηση όλο το ποσό των επίδικων καταθέσεων. Ως καταληκτικός δε ισχυρισμός προτίθεται να εισαχθεί ο ισχυρισμός ότι η αποκοπή των επίδικων καταθέσεων έγινε κατά τρόπο παράνομο και/ή αντισυνταγματικό και/ή κατά παράβαση θεμελιακών δικαιωμάτων και ότι «οι επικαλούμενες πράξεις και/οι παραλείψεις» της εναγομένης 3, οι οποίες είναι παράνομες και/ή αντισυνταγματικές, την καθιστούν «συνυπόλογη εκ προστήσεως για τη ζημιά που υπέστηκε ο αποβιώσας ήτοι για την εξαφάνιση των περιουσιακών του στοιχείων τα οποία δεν θα εξαφανίζονταν αν όλοι οι εναγόμενοι συμμορφώνονταν με τα νόμιμα καθήκοντα τους». Στην αίτηση αυτή του ενάγοντα μόνο η εναγομένη 3 έφερε ένσταση προβάλλοντας συνολικά οκτώ λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Εν συντομία, η ένσταση της εναγομένης 3 περιστρέφεται γύρω από ισχυρισμούς περί κακοπιστίας και κατάχρησης του ενάγοντα ιδιαίτερα λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης που επέδειξε αλλά και λόγω του ότι το σύνολο των γεγονότων που περιβάλλουν την τροποποίηση ήταν σε γνώση του από την αρχή. Προβάλλονται επίσης ισχυρισμοί περί ανεπίτρεπτης προσπάθειας του ενάγοντα να δημιουργήσει αφ' ενός βάση αγωγής και αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγομένης 3 και αφ' ετέρου να επανακαθορίσει κατ' ανεπίτρεπτο τρόπο τα επίδικα θέματα. Σημειώνω εδώ ότι η θέση του ενάγοντα ως προς την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης είναι, σύμφωνα με την Ε/Δ που υποστηρίζει την αίτηση, η δικογραφική διασαφήνιση των όσων περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και τα οποία κρίθηκαν να μην διαφαίνονται σε ικανοποιητικό βαθμό από το υφιστάμενο δικόγραφο. Η πλευρά της εναγόμενης 3 βέβαια, στην Ε/Δ που υποστηρίζει την ένσταση της, υποστηρίζει ότι το ιστορικό της όλης υπόθεσης και οι αλλεπάλληλες τροποποιήσεις που προηγήθηκαν καταδεικνύουν το καταχρηστικό και αδικαιολόγητο της όλης συμπεριφοράς του ενάγοντα, ιδιαίτερα δε όταν μέχρι σήμερα το υφιστάμενο δικόγραφο του δεν αποκάλυπτε καμία βάση αγωγής και κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της εναγόμενη 3 εξ' ου και η προβολή των σχετικών προδικαστικών ενστάσεων στην υπεράσπιση της τελευταίας. Την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του ενάγοντα και της εναγομένης 3 ανέπτυξαν ενώπιον μου με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, σε αμφότερες τις οποίες γίνεται αναφορά στην νομική πτυχή που περιβάλλει τις πρόνοιες της «παλαιάς» Δ.25 οι οποίες ισχύουν στην παρούσα περίπτωση. Αναφορά στις αγορεύσεις των συνηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Ως προς τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου σε σχέση με αιτήσεις τροποποίησης στη βάση της «παλαιάς» Διαταγής 25, ως είναι κοινώς αποδεκτό ότι ισχύει για την παρούσα υπόθεση, αυτές έχουν γίνει αντικείμενο εξέτασης και λεπτομερούς ανάλυσης σε πληθώρα υποθέσεων. Όπως προκύπτει από τις εν λόγω αποφάσεις, κυρίαρχο στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, είναι πάντα τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της δικαιοσύνης (βλ. Ε. Φιλίππου Λτδ ν. Compass Insurance Co. Ltd (Αρ. 1)