LEFKIOS SOUNDTECH SECURITIES LTD ν. L & A MERX LTD, Αρ. Αγωγής: 23

LEFKIOS SOUNDTECH SECURITIES LTD ν. L & A MERX LTD, Αρ. Αγωγής: 2380/13, 23/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A605 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. Πασχαλίδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2380/13 Μεταξύ: LEFKIOS SOUNDTECH SECURITIES LTD Ενάγοντες και L & A MERX LTD Εναγόμενοι ----------------- Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες: κ. Δ. Παυλίδης Για Εναγόμενους: κ. Κ. Μακρίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Περί τον Απρίλιο 2010 οι ενάγοντες, εταιρεία που δραστηριοποιείται στον τομέα της εμπορίας και εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας, κλήθηκε από τους εναγόμενους, εταιρεία στην οποία ανήκει επιχείρηση περιπτέρου στη Λεωφόρο Αρμενίας στο Στρόβολο (εφ' εξής περίπτερο), για να εγκαταστήσουν στο περίπτερο ηλεκτρονικό σύστημα ασφαλείας (σύστημα καμερών) λόγω του ότι το προηγούμενο σύστημα όπως και το περίπτερο γενικότερα, είχαν υποστεί εκτεταμένες ζημιές λόγω πυρκαγιάς (Τεκ.4Α και 4Β). Οι ενάγοντες ανταποκρίθηκαν στο αίτημα των εναγομένων και μέχρι τις 27/04/10 εγκατέστησαν στο περίπτερο 9 κάμερες ασφαλείας και ένα καλώδιο τροφοδοσίας του. Για την εγκατάσταση και λειτουργία του συστήματος οι ενάγοντες χρησιμοποίησαν το καταγραφικό σύστημα (software) και την καλωδίωση που υπήρχε από το προηγούμενο σύστημα. Για τις εν λόγω υπηρεσίες τους οι ενάγοντες χρέωσαν τους εναγόμενους €2100 (περιλ. ΦΠΑ) και εξέδωσαν προς τους τελευταίους σχετικό τιμολόγιο με αρ.2847 ημερ. 27/04/10 (Τεκ.1). Περί τους 2 - 3 μήνες αργότερα και ενώ το τιμολόγιο των εναγόντων δεν είχε ακόμη εξοφληθεί, οι ενάγοντες επικοινώνησαν με τους εναγόμενους για να τους αναφέρουν ότι είχαν νέες κάμερες που μπορούσαν να εγκατασταθούν στο περίπτερο. Εν τω μεταξύ, οι εναγόμενοι είχαν επικοινωνήσει με άλλη εταιρεία παροχής και εγκατάστασης συστημάτων ασφαλείας, στην οποία ανέθεσαν την αντικατάσταση των καμερών που είχαν αντικαταστήσει οι ενάγοντες. Η εν λόγω εταιρεία, η οποία εγκατέστησε στο περίπτερο 11 συνολικά κάμερες, χρέωσε τους εναγόμενους σύμφωνα με τιμολόγιο που εξέδωσε στις 09/09/10, το ποσό των €4044,32 (περιλ. ΦΠΑ) (Τεκ.5). Όταν οι ενάγοντες εμφανίστηκαν στο περίπτερο με τις νέες κάμερες για τις οποίες είχαν επικοινωνήσει με τους εναγόμενους και ζήτησαν από τους τελευταίους να τους εξοφλήσουν το τιμολόγιο τους, οι τελευταίοι αρνήθηκαν να το πράξουν ισχυριζόμενοι ότι το σύστημα που είχαν εγκαταστήσει οι πρώτοι παρουσίαζε λειτουργικά προβλήματα από την αρχή εξ' ου και αναγκάστηκαν να το αντικαταστήσουν άμεσα μέσω της άλλης εταιρείας. Προσφέρθηκαν όμως οι εναγόμενοι όπως καταβάλουν χαριστικά στους ενάγοντες €1000 για την εργασία που είχαν κάμει και όπως τους επιστρέψουν τις 9 κάμερες πλην όμως οι τελευταίοι αρνήθηκαν και ισχυριζόμενοι ότι εκτέλεσαν πλήρως και ικανοποιητικώς όσα τους είχαν ζητηθεί, απαίτησαν να πληρωθούν ολόκληρο το ποσό του τιμολογίου τους. Στη συνέχεια και μεταξύ 28/12/10 και 17/01/11 ακολούθησε ανταλλαγή επιστολών από τους δικηγόρους των μερών, κατά την οποία οι τελευταίοι επανέλαβαν τις θέσεις των πελατών τους αντίστοιχα (Τεκ.2 και 3). Τα πιο πάνω γεγονότα προκύπτουν από τα δικόγραφα αλλά και από την εκατέρωθεν προσκομισθείσα μαρτυρία στην οποία θ' αναφερθώ στη συνέχεια, να συνιστούν κοινό και μη αμφισβητούμενο έδαφος μεταξύ των μερών και ως εκ τούτου καθίστανται ευρήματα μου. Η εκδοχή των εναγόντων, η οποία προωθήθηκε μέσω του διευθυντή τους Λ. Διάκου (ΜΕ1), η ουσία της κυρίως εξέτασης του οποίου έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Α), ήταν ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν πλήρως ότι τους είχε ζητηθεί, ήτοι εγκατέστησαν 9 κάμερες στο περίπτερο χρησιμοποιώντας την υφιστάμενη καλωδίωση και καταγραφικό εφόσον έκριναν ότι αυτά τα μέρη του συστήματος δεν είχαν επηρεαστεί από τη φωτιά και ουδέποτε οι εναγόμενοι παραπονέθηκαν για οποιοδήποτε πρόβλημα στη λειτουργία των εν λόγω καμερών. Όταν επικοινώνησαν με τους εναγόμενους μετά πάροδο κάποιων μηνών για να τους ενημερώσουν για νέες κάμερες, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, αυτό ήταν όχι διότι υπήρξε κάποιο πρόβλημα με τις κάμερες που αντικατέστησαν αλλά διότι είχαν ενημερώσει από πριν τους εναγόμενους ότι ανέμεναν να παραλάβουν αναβαθμισμένες κάμερες νέας τεχνολογίας τις οποίες μπορούσαν αν ήθελαν να εγκαταστήσουν στο περίπτερο σε αντικατάσταση αυτών του Απριλίου. Δέχτηκε ο μάρτυρας ότι όντως οι εναγόμενοι προσέφεραν να επιστρέψουν στους ενάγοντες τις 9 κάμερες και να πληρώσουν €1000 για τις υπηρεσίες που οι τελευταίοι προσέφεραν, ισχυρίστηκε όμως ότι η εν λόγω προσφορά απερρίφθη αφ' ενός διότι οι ενάγοντες δικαιούνταν και απαιτούσαν ολόκληρο το τιμολόγιο τους και αφ' ετέρου διότι οι εν λόγω κάμερες δεν ήταν πλέον αξιοποιήσιμες, εφόσον στον επιχειρηματικό τομέα των εναγόντων θεωρούνταν «απαρχαιωμένες - obsolete». Στην αντίπερα όχθη, η εκδοχή των εναγομένων προωθήθηκε κατά την ακρόαση από τον διευθυντή τους, Α. Θεοδούλου (ΜΥ1), η ουσία της κυρίως εξέτασης του οποίου επίσης έλαβε τη μορφή γραπτής δήλωσης (Έγγραφο Β). Σύμφωνα με τον μάρτυρα από την πρώτη μέρα μετά που οι ενάγοντες εγκατέστησαν τις 9 κάμερες στο περίπτερο άρχισαν να παρουσιάζονται προβλήματα στη λειτουργία, όχι όλων των καμερών αλλά στις κάμερες που βρίσκονταν στα ταμεία του περιπτέρου και στην εξωτερική κάμερα. Επειδή, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, το πρόβλημα με τις εν λόγω κάμερες δημιουργούσε σοβαρό θέμα για την ασφάλεια του περιπτέρου κάλεσαν επανειλημμένα τους ενάγοντες να προσέλθουν να το διορθώσουν πλην όμως οι τελευταίοι ουδέποτε ανταποκρίθηκαν. Όταν παρήλθαν σχεδόν τρεις μήνες και το πρόβλημα εξακολουθούσε να υφίστατο, οι εναγόμενοι, ανέφερε ο μάρτυρας, αναγκάστηκαν να αποταθούν σε άλλη εταιρεία η οποία εγκατέστησε περί τον Αύγουστο του 2010 νέο σύστημα καμερών το οποίο κόστισε πέραν των €4.000. Τελικά, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, οι ενάγοντες επικοινώνησαν μαζί του περί τον Σεπτέμβριο του 2010 για να αντικαταστήσουν τις προβληματικές κάμερες με νέες όμως ήταν ήδη πλέον αργά εφόσον ολόκληρο το σύστημα είχε ήδη αντικατασταθεί. Αναγνωρίζοντας όμως ο μάρτυρας ότι οι ενάγοντες είχαν «κοπιάσει» για τις κάμερες που εγκατέστησαν, οι οποίες δεν ήταν όλες προβληματικές, πρόσφερε στους τελευταίους να τους επιστρέψει τις 9 κάμερες τους και να τους καταβάλει το ποσό των €1.000 «για τον κόπο τους», όμως αυτοί αρνήθηκαν. Απέρριψε ο μάρτυρας υποβολή που του τέθηκε ότι οι κάμερες που εγκατέστησαν οι ενάγοντες λειτουργούσαν κανονικά και ισχυρίστηκε ότι κανένα λόγο είχε να εγκαταστήσει κάμερες αξίας €2.000 και σε 2 - 3 μήνες να καταβάλει άλλες €4.000 για να τις αντικαταστήσει αν αυτές ήταν πλήρως λειτουργήσιμες. Απέρριψε επίσης ο μάρτυρας υποβολή ότι ο λόγος που οι ενάγοντες επικοινώνησαν μαζί του τον Σεπτέμβριο του 2010 ήταν απλά για να τον ενημερώσουν για τη δυνατότητα εγκατάστασης καμερών νέας τεχνολογίας ως είθισται στο συγκεκριμένο επιχειρηματικό τομέα και ισχυρίστηκε ότι θα ήταν εντελώς παράλογο να θεωρείται ότι κάποιος που προβαίνει σε έξοδα €2.000 για την εγκατάσταση καμερών θα πρέπει ουσιαστικά κάθε τρεις μήνες να αγοράζει νέες κάμερες απλά και μόνο επειδή εξελίχτηκε η τεχνολογία. Αντιθέτως, ισχυρίστηκε ο μάρτυρας, ο λόγος που επικοινώνησαν μαζί του οι ενάγοντες τον Σεπτέμβριο του 2010 ήταν διότι επιτέλους ανταποκρίθηκαν στα παράπονα του για αντικατάσταση των προβληματικών καμερών. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών προέβηκαν σε εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τις οποίες ο καθένας τους υποστήριξε το αξιόπιστο και βάσιμο της εκδοχής του πελάτη τους έναντι της εκδοχής της άλλης πλευράς. Ειδική αναφορά στις αγορεύσεις των δικηγόρων κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Εξέτασα με προσοχή τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου, παρακολουθώντας παράλληλα τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν, έχοντας κατά νου τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως επίσης και την δυνατότητα του Δικαστηρίου να αποδεχτεί ή να απορρίψει είτε όλη είτε μέρος της προσκομισθείσας μαρτυρίας (βλέπε Παύλου v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another

(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.

(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Παρατηρώ τα εξής. Με δεδομένο και κοινώς αποδεκτό το γεγονός ότι οι ενάγοντες εγκατέστησαν τις 9 κάμερες που ισχυρίστηκαν και που αναφέρονται στο σχετικό τιμολόγιο Τεκ. 2 το ερώτημα που προκύπτει και το οποίο θα πρέπει να απαντηθεί μέσω αξιολόγησης της μαρτυρίας είναι αν οι εν λόγω κάμερες ήταν σε τέτοιο βαθμό λειτουργικές και ικανοποιητικές ώστε οι τελευταίοι να δικαιούνται πλήρως στη σχετική αμοιβή τους. Υπενθυμίζω εδώ ότι η επί του προκειμένου αμφισβήτηση των εναγομένων δεν αφορούσε σε όλες τις κάμερες αλλά μόνο σε κάποιες από αυτές. Των πιο πάνω λεχθέντων, θεωρώ ότι το γεγονός ότι οι ενάγοντες επικοινώνησαν με τους εναγόμενους μερικούς μήνες μετά που εγκατέστησαν τις επίδικες κάμερες για να τους ενημερώσουν για νέες κάμερες, δεν εξηγείται πειστικά με τον τρόπο που ισχυρίστηκε ο ΜΕ1, ήτοι ότι ήθελαν απλά να ενημερώσουν τους εναγόμενους ότι η τεχνολογία είχε εξελιχθεί από τον Απρίλιο του 2010 και μπορούσαν να τους εγκαταστήσουν νέες κάμερες που παρέλαβαν. Θα ήταν θεωρώ παράλογο, όπως άλλωστε πειστικά και αυθόρμητα ανέφερε και ο ΜΥ1 κατά την αντεξέταση του, κάποιος να δαπανήσει €2.000 για να εγκαταστήσει σύστημα καμερών και μερικούς μήνες αργότερα, ενώ το σύστημα δουλεύει κανονικά και προς ικανοποίηση του, να θέλει να το αντικαταστήσει δαπανώντας περαιτέρω έξοδα. Προφανώς, κάποιος λόγος υπήρχε, άλλος από την αναβάθμιση, ο οποίος επέβαλλε στους ενάγοντες την αντικατάσταση κάποιων από τις κάμερες που εγκατέστησαν οι ενάγοντες και αυτό οι τελευταίοι ο γνώριζαν. Λαμβανομένου δε υπόψη ότι σύντομα μετά την επίδικη εγκατάσταση οι εναγόμενοι αντικατέστησαν τις κάμερες των εναγόντων με ένα εξ' ολοκλήρου νέο σύστημα, για το οποίο μάλιστα κατέβαλαν ποσό μεγαλύτερο από αυτό που τους χρέωσαν οι τελευταίοι, η θέση του ΜΥ1 ότι αυτό οφείλετο στην ύπαρξη λειτουργικού προβλήματος σε κάποιες από τις επίδικες κάμερες, κρίνεται καθόλα ειλικρινής και πειστική και ως τέτοια γίνεται δεκτή. Δεν παραγνωρίζω εδώ ότι σύμφωνα με τον ίδιο τον ΜΥ1, για περίοδο 3 μηνών μετά την επίδικη εγκατάσταση, οι εναγόμενοι χρησιμοποιούσαν τις κάμερες των εναγόντων με ό,τι προβλήματα και αν αυτές είχαν, όμως ουδέποτε ο μάρτυρας ισχυρίστηκε ότι ήταν όλες οι επίδικες κάμερες προβληματικές. Από το δικόγραφο βέβαια της υπεράσπισης αναδύεται η θέση ότι οι εναγόμενοι δεν πρέπει να πληρώσουν κανένα ποσό στους ενάγοντες λόγω ουσιαστικά πλήρους αποτυχίας των τελευταίων να παράσχουν τη συμφωνηθείσα αντιπαροχή. Κάτι τέτοιο όμως, υπό το φως της μαρτυρίας του ίδιου του ΜΥ1, ο οποίος αναγνώρισε και δέχτηκε ότι οι ενάγοντες εκπλήρωσαν σε κάποιο βαθμό τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, προκύπτει να μην ισχύει. Άλλωστε προσφέρθηκε από πλευράς εναγομένων να καταβληθεί χαριστικά το ποσό των €1.000 προς τους ενάγοντες για τις επίδικες υπηρεσίες τους. Σημειώνω εδώ ότι αν και δεν δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση ως προς το πως οι εναγόμενοι κατέληξαν στο εν λόγω ποσό, εντούτοις δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπόψη τους οι εναγόμενοι είχαν μόνο «τον κόπο» των εναγόντων ως ισχυρίστηκε ο ΜΥ1 εφόσον το ποσό των €1000 είναι πολύ ψηλότερο και από από το σχετικό που η δεύτερη εταιρεία που διόρισαν οι εναγόμενοι για την ίδια δουλειά τους χρέωσε σε σχέση με τα «εργατικά» (βλ. Τεκ.5). Προφανώς είχαν υπόψη τους οι εναγόμενοι και ότι κάποιες από τις επίδικες κάμερες λειτουργούσαν κανονικα. Κοντολογίς αποδέχομαι ως αξιόπιστη τη θέση του ΜΥ1, ο οποίος μου έκαμε και καλή εντύπωση ως μάρτυρας ότι μετά την εγκατάσταση των επίδικων καμερών παρουσιάστηκαν λειτουργικά προβλήματα σε κάποιες από αυτές, γεγονός που καθίσταται περαιτέρω εύρημα μου και απορρίπτω την περί του αντιθέτου θέση του ΜΕ1. Την ίδια στιγμή βρίσκω επίσης ότ, οι ενάγοντες εκτέλεσαν σε κάποιο βαθμό τις επίδικες υπηρεσίες ως προνοούσε η συμφωνία των μερών και κρίνω συνεπώς ότι αυτοί δικαιούνται να πληρωθούν από τους εναγόμενους κάποιο ποσό σε σχέση με το ικανοποιητικό μέρος της επίδικης εκτελεσθείσας εργασίας τους. Επισημαίνω εδώ ότι δεν έχει προσκομιστεί καμία μαρτυρία από οποιαδήποτε πλευρά ως προς το πόσες από τις επίδικες κάμερες λειτουργούσαν κανονικά έτσι ώστε να μπορεί να προσδιοριστεί και να υπολογιστεί το ποσό που δικαιούνται υπό τις περιστάσεις να λάβουν οι ενάγοντες από τους εναγόμενους. Όπως όμως λέχθηκε στην A Panayides Contracting Limited ν. M & M Frangos Engineering & Contracting Ltd,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1136, «Το ότι είναι αδύνατο να υπολογισθεί με ακρίβεια η αποζημίωση, δεν πρέπει να παρεμβάλλει εμπόδιο στην απόδοση αποζημιώσεων εφόσον βεβαίως ο ενάγων αποδεικνύει το υπαρκτό του δικαιώματος του για αποζημίωση.» και «.το Δικαστήριο πρέπει να κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί στον υπολογισμό των αποζημιώσεων στην περίπτωση όπου δεν δίνεται επακριβής μαρτυρία για τις ζημιές», εφόσον «όπου είναι δύσκολη ή αδύνατη η απόδειξη των αποζημιώσεων, το γεγονός δεν θα πρέπει να δικαιώνει το υπαίτιο μέρος» (βλ. M & M Frangos Engineering ανωτέρω όπου γίνεται αναφορά στις Biggin v. Permanite [1951] 1 K.B. 422 και Chaplin v. Hicks [1911] Q.B. 786). Στην παρούσα υπόθεση οι ενάγοντες απέδειξαν με την μαρτυρία τους το υπαρκτό τους δικαίωμα για αποζημίωση από τους εναγόμενους. Οι τελευταίοι αναγνώρισαν αυτό το δικαίωμα των εναγόντων και δήλωσαν διατεθειμένοι να καταβάλουν στους πρώτους το ποσό των €1.000 και να τους επιστρέψουν τις επίδικες κάμερες. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι στο σχετικό τιμολόγιο των εναγόντων δεν γίνεται διαχωρισμός μεταξύ της αξίας των επίδικων καμερών και των «εργατικών» των εναγόντων και σημειώνοντας ότι οι τελευταίοι, για τους δικούς τους λόγους αρνήθηκαν να παραλάβουν τις κάμερες που είχαν μόλις πριν 4 μήνες εγκαταστήσει και μέχρι σήμερα εξακολουθούν να μην τις θέλουν, κρίνω ότι το ποσό των €1.000 συνιστά εύλογη και δίκαιη αποζημίωση για τις υπηρεσίες που αυτοί προσέφεραν στους εναγομένους. Εκδίδεται συνεπώς απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €1.000. Όσον αφορά τα έξοδα της υπόθεσης αν δεν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα πληρωμής στο Δικαστήριο, αυτά κατ' ακολουθία του γενικού κανόνα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων ως θα υπολογιστούν στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).......... Λ. Πασχαλίδης, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.