Αίτηση της εταιρείας BM - BANK JOINT STOCK COMPANY ( ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. Αναφορικά

Αίτηση της εταιρείας BM - BANK JOINT STOCK COMPANY ( ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) ν. Αναφορικά με την εταιρεία HISTERIO LIMITED, Αρ. Αίτησης: 145/2017, 20/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A597 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ.Πασχαλίδη,Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 145/2017 Αναφορικά με την εταιρεία HISTERIO LIMITED, από τη Λευκωσία και Αναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Αίτηση της εταιρείας BM - BANK JOINT STOCK COMPANY ( ΠΡΩΗΝ JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY), από τη Ρωσία -------------------------------------------------------------------------------------- (Αίτηση καθ' ης η αίτηση για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής Ε/Δ ημερ. 01/08/19) Ημερομηνία: 20 Δεκεμβρίου 2019 Για την Αιτήτρια: κ. Κ. Κληρίδης για κ.κ. Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Καθ' ης η αίτηση: κα. Χριστοφή για κ.κ. Πατρίκιος Παύλου & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Το ιστορικό που περιβάλλει την παρούσα υπόθεση μέχρι και τις 09/07/09 που της επιλαμβάνονταν άλλοι αδελφοί Δικαστές, συνοψίζεται στην τελευταία ενδιάμεση απόφαση που εξέδωσε ένας εκ των αδελφών Δικαστών στις 09/07/19 και η οποία αφορούσε αίτημα της καθ' ης η αίτηση να τροποποιήσει την ένσταση της καθώς επίσης και να καταθέσει συμπληρωματική Ε/Δ προς υποστήριξη της ένστασης της. Παραθέτω αυτούσια τα σχετικά αποσπάσματα από την απόφαση της 09/07/19: «Στις 13.2.2017 η Εταιρεία BM - BANK JOINT STOCK COMPANY (πρώην JOINT - STOCK COMMERCIAL BANK ''BANK OF MOSCOW'' (OPEN JOINT - STOCK COMPANY) καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτηση αιτούμενη την εκκαθάριση της εταιρείας HISTERIO LIMITED. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 209, 211 και 212 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και με αυτή η ως άνω Τράπεζα προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία είναι αναξιόχρεη και ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της και ότι πρέπει να διαταχθεί η εκκαθάρισή της. Το αίτημα της Τράπεζας εδράζεται σε ισχυρισμό για χρέος για το ποσό των $38.171.438,59 Δολαρίων Η.Π.Α. πλέον τόκο 4% από 9.12.2015 ή το αντίστοιχό τους σε ευρώ. Η αιτήτρια Τράπεζα ισχυρίζεται ότι η καθ' ης η αίτηση εταιρεία HISTERIO LIMITED της οφείλει το ως άνω ποσό δυνάμει Διαιτητικής Απόφασης του Διεθνούς Εμπορικού Διαιτητικού Δικαστηρίου του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας η οποία εγγράφηκε και/ή αναγνωρίστηκε η εκτέλεσή της στην Κύπρο κατόπιν απόφασης του Ε.Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 9.12.2015 η οποία εκδόθηκε στην Γενική Αίτηση αρ. 685/2014 που η πρώτη καταχώρησε εναντίον της δεύτερης. H αιτήτρια ισχυρίζεται ότι στις 22.7.2016 επέδωσε μέσω ιδιωτικού επιδότη στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας επιστολή ή και γραπτή απαίτηση στην Αγγλική γλώσσα συνοδευόμενη με επίσημη μετάφρασή της στα Ελληνικά με βάση τα άρθρα 211(ε), 211(στ) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου με την οποία ζητούσε από την Εταιρεία να πληρώσει μέσα σε 21 μέρες το χρέος της και ότι η τελευταία παρέλειψε να το πράξει και εξακολουθεί να παραλείπει να εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό των $38.171.438,59 Δολαρίων Η.Π.Α. πλέον τόκο από 9.12.2015 ή το ισόποσό τους σε ευρώ. Η αίτηση εκκαθάρισης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich και από αρκετά έγγραφα επισυνημμένα σε αυτή ως τεκμήρια. Στις 27.2.2018 η καθ' ης η αίτηση εταιρεία HISTERIO LIMITED καταχώρησε ένσταση στην αίτηση εκκαθάρισης η οποία υποστηρίζεται από όσα περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Φιλιππίδη η οποία επισυνάφθηκε στην ένσταση. Ο κ. Φιλιππίδης ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι η απόφαση στην οποία η αιτήτρια στηρίζει την απαίτησή της είναι παράτυπη, η απαίτηση πληρωμής η οποία επιδόθηκε στην HISTERIO LIMITED είναι άκυρη, ότι η εταιρεία δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια και/ή ότι το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό αμφισβητείται καλόπιστα και ότι η αίτηση εκκαθάρισης προωθείται καταχρηστικά αφού η καθ' ης η αίτηση εταιρεία έχει προβεί σε εξόφληση οποιουδήποτε τυχόν οφειλομένου ποσού. Ισχυρίζεται επίσης ότι η εταιρεία εφεσίβαλε την απόφαση ημερομηνίας 9.12.2015 η οποία εκδόθηκε στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης αρ. 685/2014 για εγγραφή της Διαιτητικής Απόφασης στην Κύπρο και ως εκ τούτου δεν υπάρχει τελεσίδικη Δικαστική Απόφαση από την οποία να προκύπτει οφειλόμενο ποσό και ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση εκκαθάρισης έγινε από πρόσωπο το οποίο δεν γνωρίζει τα επίδικα γεγονότα ούτε μπορεί να έχει ιδία γνώση αυτών. H HISTERIO LIMITED στον χρόνο που μεσολάβησε από την επίδοση σε αυτή της αίτησης εκκαθάρισης μέχρι και την καταχώρηση της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης καταχώρησε ακόμα 2 άλλες ενδιάμεσες αιτήσεις. Συγκεκριμένα στις 28.4.2017 καταχώρησε αίτηση για παραμερισμό και/ή απόρριψη και/ή αναστολή της αίτησης εκκαθάρισης στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 22.1.2018 και στις 2.5.2018 αίτηση με την οποία ζήτησε την αντεξέταση του κ. XXXXX XXXXX Sergeevich ο οποίος ορκίστηκε την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για εκκαθάριση στην οποία στις 14.11.2018 εκδόθηκε η σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου. Αρχικά η αίτηση για εκκαθάριση προγραμματίστηκε για ακρόαση στις 7.5.2018 αλλά λόγω της καταχώρησης της αίτησης ημερομηνίας 2.5.2018 αναβλήθηκε και προτού η αίτηση εκκαθάρισης προγραμματιστεί εκ νέου για ακρόαση η εταιρεία HISTERIO LIMITED καταχώρησε την παρούσα αίτηση. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ HISTERIO LIMITED Η αίτηση έχει 2 αιτητικά. Με το πρώτο η εταιρεία αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να της επιτρέψει να τροποποιήσει την ήδη καταχωρηθείσα ένστασή της διά της προσθήκης ενός ακόμα λόγου ένστασης και με το δεύτερο αιτείται Διάταγμα το οποίο να της επιτρέψει να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Σημειώνω εδώ ότι πέραν της απόφασης της 09/07/19 και της απορριπτικής απόφασης που εκδόθηκε στις 22/01/18 σε σχέση με άλλη αίτηση της εδώ αιτήτριας για παραμερισμό και/ή αναστολή της κυρίως διαδικασίας, μεταξύ άλλων και λόγω κατ' ισχυρισμό κατάχρησης, στις 14/11/18 απορρίφθηκε με σχετική ενδιάμεση απόφαση και αίτηση που καταχώρησε η τελευταία στις 02/05/18 για αντεξέταση του ομνύοντα στην Ε/Δ που υποστηρίζει την κυρίως αίτηση. Με την παρούσα αίτηση που καταχώρησε την 01/08/19, ήτοι αμέσως μετά την απόφαση της 09/07/19, η καθ' ης η αίτηση ζητά να της επιτραπεί να καταχωρήσει την ίδια συμπληρωματική Ε/Δ που δεν της επιτράπηκε να καταθέσει με την απόφαση της 09/07/

1. Ο σκοπός και το περιεχόμενο αυτής της προτιθέμενης συμπληρωματικής Ε/Δ σύμφωνα με την εδώ αιτήτρια, καταγράφηκε στην απόφαση που εξέδωσε ο αδελφός Δικαστής στις 09/07/19 το σχετικό απόσπασμα από την οποία παραθέτω αυτούσιο και στο οποίο θεωρώ δεν χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε: «Ο κ. Φιλιππίδης ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι μεταξύ της ημερομηνίας 27.2.2018 που καταχωρήθηκε η ένσταση της εταιρείας στην κυρίως αίτηση για εκκαθάριση μέχρι και την ημέρα καταχώρησης της παρούσας αίτησης στις 2.7.2018 μεσολάβησαν γεγονότα τα οποία έχουν άμεση σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας διαδικασίας. Συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι έλαβε τη γνωμάτευση ημερομηνίας 11.6.2018 η οποία ετοιμάστηκε στη βάση δημόσιων αρχείων που τηρούνται στη Ρωσσία στην οποία φαίνεται ότι η Τράπεζα της Μόσχας όχι μόνο δέχθηκε αλλά επίσης χρησιμοποίησε τα καταπιστεύματα και τη μεταβίβαση διεύθυνσης των περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στο Διεθνές Εμπίστευμα και ενήργησε βάση αυτών. Ισχυρίζεται επίσης ότι στην εν λόγω γνωμάτευση δίδονται στοιχεία και λεπτομέρειες ότι οι εταιρείες που περιλαμβάνονται σε αυτές τις δηλώσεις εμπιστευμάτων ενσωματώθηκαν στο γκρουπ της Τράπεζας της Μόσχας και στους ελεγμένους λογαριασμούς της φαίνεται ότι όντως τα περιουσιακά στοιχεία που αναφέρονται σε αυτούς είναι τα ίδια περιουσιακά στοιχεία για τα οποία έγιναν οι δηλώσεις μεταβιβάσεων περί τον Μάιο και Ιούλιο
2. Ισχυρίζεται ότι από όσα αναλύονται στην εν λόγω γνωμάτευση διαφάνηκε ότι η Τράπεζα της Μόσχας ενήργησε δόλια και εξασφάλισε μέσω άλλων εταιρειών αυτά τα περιουσιακά στοιχεία σε εξευτελιστικές τιμές και είναι ξεκάθαρο ότι κανένα ποσό δεν οφείλεται στην Τράπεζα από ισχυριζόμενα υπόλοιπα δανείων η οποία εντελώς καταχρηστικά προωθεί αιτήσεις εκκαθάρισης. Ισχυρίζεται τέλος ο κ. Φιλιππίδης ότι είναι αναγκαία η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης στην ένσταση της HISTERIO LIMITED για να παρουσιαστεί με σαφήνεια η θέση της τελευταίας αναφορικά με το θέμα ότι δεν οφείλει οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια και για να της δοθεί η δυνατότητα να παρουσιάσει ολοκληρωμένη την υπεράσπισή της ενώπιον του Δικαστηρίου.. Ο κ. Φιλιππίδης εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας ισχυρίζεται ότι πρέπει να δοθεί η αιτούμενη άδεια για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης γιατί τα όσα αναφέρονται σε αυτή αποτελούν γεγονότα τα οποία προέκυψαν μετά την καταχώρηση της ένστασης της εταιρείας στην κυρίως αίτηση για εκκαθάριση και είναι σημαντικά να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ισχυρίζεται επίσης ότι σε κάθε περίπτωση πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα για να δοθεί η δυνατότητα στην εταιρεία να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου ολοκληρωμένα την υπεράσπισή της.» Είναι η θέση της εδώ αιτήτριας ότι με την απόφαση της 09/07/19 το Δικαστήριο δεν εξέτασε την ουσία του συγκεκριμένου αιτήματος της για καταχώρηση συμπληρωματικής Ε/Δ αλλά το απέρριψε αποκλειστικά στη βάση του ότι το θεώρησε ως συνδεδεμένο με το άλλο αίτημα που είχε υποβληθεί, ήτοι για τροποποίηση της ένστασης με την προσθήκη νέου λόγου ένστασης, το οποίο επίσης απορρίφθηκε. Όπως και στις προηγούμενες αιτήσεις έτσι και στο υπό κρίση αίτημα η πλευρά της εδώ καθ' ης η αίτηση, αιτήτρια στην κυρίως αίτηση, έφερε ένσταση προβάλλοντας 14 συνολικά λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Πέραν των διάφορων λόγων που προβάλλονται να αφορούν στις προϋποθέσεις που διέπουν την εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής Ε/Δ, η εδώ καθ' ης η αίτηση εγείρει και θέμα δεδικασμένου συνεπεία της απόφασης της 09/07/19 ενώ προσβάλλει και την σχετικότητα αλλά και την βαρύτητα της μαρτυρίας που προτίθεται να προσκομιστεί συμπληρωματικά, ήτοι της ρωσικής γνωμάτευσης της 11/06/
3. Προβάλλεται ειδικότερα ο ισχυρισμός ότι πρόκειται για αμφιβόλου αξιοπιστίας μαρτυρία, παραπλανητική, ακροσφαλή και άσχετη σε τέτοιο βαθμό που κανένα ουσιαστικό σκοπό δεν μπορεί να εξυπηρετήσει ή να ληφθεί υπόψη κατά την εκδίκαση εκδίκασης της ουσίας της κυρίως αίτησης. Την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία τους οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών την ανέπτυξαν ενώπιον μου τόσο με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις όσο και προφορικά, αναφορά στις οποίες κάνω πιο κάτω όπου κρίνεται αναγκαίο. Προτού προχωρήσω να εξετάσω τις αρχές που διέπουν την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου σε αιτήσεις αυτής της φύσης, θεωρώ ορθό και σκόπιμο να εξετάσω πρώτα τον ισχυρισμό περί ύπαρξης δεδικασμένου συνεπεία της απόφασης της 09/07/
4. Επί αυτού του θέματος σημειώνω τα εξής. Όντως το υπό κρίση αίτημα είναι στην ουσία του πανομοιότυπο με το αίτημα που είχε υποβληθεί στα πλαίσια της αίτησης που αφορούσε η απόφαση της 09/07/
5. Αφορά δε στην παρουσίαση της ίδιας συμπληρωματικής Ε/Δ και της ίδιας ρωσικής γνωμάτευσης. Ο αδελφός Δικαστής που επιλήφθηκε τότε εκείνης της αίτησης ασχολήθηκε μεν με την ουσία του θέματος (βλ. σελ.14 - 18 της απόφασης της 09/07/19), το ουσιαστικό όμως σκεπτικό επί του οποίου κατέληξε να απορρίψει και το συγκεκριμένο αίτημα, βρίσκεται στην σελ. 18 της απόφασης του και έχει ως εξής: «Κρίνω ότι τα όσα επικαλείται ο κ. Φιλιππίδης συνδέονται άμεσα με τον λόγο ένστασης τον οποίο η εταιρεία επιθυμεί να προσθέσει στην ήδη καταχωρηθείσα ένστασή της. Έχοντας υπόψη μου ότι η προσθήκη του ως άνω λόγου δεν επιτράπηκε για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω στην παρούσα απόφαση, κρίνω ότι η πιο πάνω κρίση μου αναπόφευκτα οδηγεί σε απόρριψη και του αιτήματος για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης αφού τα όσα θα περιλαμβάνονταν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση συνδέονταν με εκείνο τον λόγο ένστασης.» Το πιο πάνω απόσπασμα από την απόφαση της 09/07/19 καθιστά ξεκάθαρο κατά την κρίση μου ότι ουδέποτε ο αδελφός Δικαστής αποφάσισε να απορρίψει το αίτημα για να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής Ε/Δ επί της ουσίας του ως χωριστό και αυτοτελή αίτημα δηλαδή, αλλά το προσέγγισε αποκλειστικά ως να ήταν, που τότε έτσι ήταν, «επικουρικό» αίτημα στο βασικό αίτημα για τροποποίηση της ένστασης. Η ρητή αναφορά του αδελφού Δικαστή στο σχετικό σκεπτικό του περί «αναπόφευκτης» απόρριψης του αιτήματος λόγω απόρριψης της αιτούμενης τροποποίησης «αφού τα όσα θα περιλαμβάνονταν στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση συνδέονταν με εκείνο τον λόγο ένστασης», επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Κρίνω συνεπώς ότι κανένα κώλυμα στη βάση δεδικασμένου δεν έχει δημιουργηθεί συνεπεία της απόφασης της 09/07/19 ως προς το υπό κρίση αίτημα και προχωρώ επομένως να εξετάσω την ουσία του. Επί τούτου σημειώνω τα εξής. Με την προτιθέμενη συμπληρωματική Ε/Δ αποσκοπείται ουσιαστικά μόνο το να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η ρωσική γνωμάτευση ημερ. 11/06/18 και αυτό ώστε να υποστηριχθεί στη βάση της εν λόγω γνωμάτευσης ο ένας εκ των βασικότερων ισχυρισμών που προβάλλει η καθ' ης η αίτηση στην κυρίως ένσταση της, ήτοι ότι το εξ αποφάσεως χρέος επί του οποίου εδράζεται η κυρίως αίτηση είχε εξοφληθεί μέσω μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων προς την κυρίως αιτήτρια στα πλαίσια ενός Διεθνούς Εμπιστεύματος του οποίου η τελευταία ήταν δικαιούχος, πριν την έκδοση των αποφάσεων της 21/05/14 και 09/12/15 που το δημιούργησαν. Ειδικότερα, σύμφωνα με την Ε/Δ που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση, ο σχετικός ισχυρισμός της κυρίως ένστασης στην κυρίως αίτηση που επιχειρείται να υποστηριχθεί με την προτιθέμενη γνωμάτευση είναι ότι περί τον Μάιο και Ιούλιο 2012, έγινε «μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν στη Ρωσία από τα δάνεια που δόθηκαν στα πλαίσια του διεθνούς εμπιστεύματος μαζί και του επίδικου ούτως ώστε το διεκδικούμενο δάνειο να θεωρείτε εξοφληθέν» (παρ.5). Σύμφωνα δε με τον ομνύοντα της υπό κρίση αίτησης, από την εν λόγω γνωμάτευση, η οποία φέρεται να ετοιμάστηκε από Ρώσους δικηγόρους στη βάση στοιχείων που οι τελευταίοι ισχυρίζονται ότι έλαβαν από τα ρωσικά δημόσια αρχεία, φαίνεται αφ' ενός ότι η κυρίως αιτήτρια δέχτηκε τις μεταβιβάσεις των περιουσιακών στοιχείων ουσιαστικά προς εξόφληση των όσων της οφείλονταν από εταιρείες όπως η καθ' ης η αίτηση και αφ' ετέρου ότι στη συνέχεια ενήργησε καταχρηστικά, δόλια και αντίθετα με το γεγονός της εξόφλησης. Κατά τις προφορικές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των μερών, τέθηκε από πλευράς της εδώ καθ' ης η αίτηση μεταξύ άλλων και η θέση ότι καμία αναφορά δεν γίνεται στην εν λόγω γνωμάτευση, είτε στην εδώ αιτήτρια είτε στα περιουσιακά της στοιχεία, είτε στο δάνειο που αποτέλεσε τη βάση για την δημιουργία του εξ αποφάσεως χρέους στο οποίο αφορά η κυρίως διαδικασία είτε σε οποιοδήποτε άλλο γεγονός που επί του οποίου να μπορεί να συνδεθεί η γνωμάτευση με τα συγκεκριμένα θέματα της κυρίως διαδικασίας. Το ότι η προτιθέμενη γνωμάτευση δεν περιέχει καμία ρητή ή συγκεκριμένη αναφορά στην καθ' ης η αίτηση στην κυρίως διαδικασία ή στο κατ' ισχυρισμό εξ αποφάσεως χρέος της ή στην κατ' ισχυρισμό μεταβίβαση των περιουσιακών στοιχείων της ιδίας ή τρίτων προς εξόφληση του δικού της συγκεκριμένου χρέους, το επιβεβαίωσε και ο ευπαίδευτος συνήγορος της εδώ αιτήτριας κατόπιν σχετικής ερώτησης που του έγινε από το Δικαστήριο. Υποστήριξε παρά ταύτα ο κ. Κληρίδης ότι η εν λόγω γνωμάτευση είναι αναγκαίο να παρουσιαστεί διότι μέσω της ενισχύεται το πραγματικό υπόβαθρο που περιβάλλει τη θέση της καθ' ης στην κυρίως αίτηση περί ύπαρξης «καλόπιστης αμφισβήτησης» του κατ' ισχυρισμό χρέους αφ' ενός λόγω του ότι δεν προήλθε από «πράξεις γενόμενες μεταξύ πιστωτή και χρεώστου άσχετου με την Αιτήτρια» (βλ. παρ.8 Ε/Δ που υποστηρίζει την παρούσα αίτηση) και αφ' ετέρου διότι προς εξόφληση όλων των ποσών που οφείλονταν στην Αιτήτρια από διάφορες εταιρείες όπως η καθ' ης η αίτηση, η πρώτη έλαβε διάφορα περιουσιακά στοιχεία ως δικαιούχος του εμπιστεύματος στο οποίο ανήκαν τα εν λόγω στοιχεία. Η πιο πάνω κοινώς αποδεκτή διαπίστωση όμως ως προς το τι ακριβώς περιέχει ή καλύτερα τι δεν περιέχει η προτιθέμενη γνωμάτευση, δεν μπορεί θεωρώ να μην έχει καταλυτικές συνέπειες για την υπό κρίση αίτηση. Αυτό γιατί το κριτήριο του «καλού λόγου» που επιβάλλεται να αποδειχτεί ως προϋπόθεση για την έγκριση αιτήματος της αιτούμενης φύσης, έχει ερμηνευθεί νομολογιακά ότι θα πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με τη φύση της διαδικασίας και τα θέματα που αναδύονται ενώπιον του Δικαστηρίου ως επίδικα (βλ. μεταξύ άλλων ΜΑΡΙΑΣ ΚΟΚΚΙΝΟΥ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΚΟΚΚΙΝΟΥ, ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 29/2014, 3/11/2016 και A. Messios Sons Ltd και Άλλος ν. Ανδρέα A Λεωνίδα (Aρ. 1),