Alpha Bank Cyprus Ltd ν. Agromarkets (Larnaca) Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 2917/2016, 2/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A573 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2917/2016 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd, από την Λευκωσία Ενάγουσας -και-
- Agromarkets (Larnaca) Ltd, από την Λευκωσία
- G.D.L. Trading Ltd, από την Λευκωσία
- XXXXX Λόρδος, από την Λευκωσία
- XXXXX Σιακόλας, από την Λευκωσία
- XXXXX Νεοφύτου, από την Λευκωσία Εναγόμενων Αίτηση ημερ. 18/12/2018 για διαγραφή και/ή παραμερισμό Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης Ημερομηνία: 2 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες/Αιτητές: Π. Μακρίδης για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 4 και 5/Καθ΄ων η Αίτηση: κα Μ. Πανταζή για Κούσιος, Κορφιώτης, Παπαχαραλάμπους ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή - Αιτούμενες Θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση οι Ενάγοντες/Αιτητές επιδιώκουν την έκδοση των ακολούθων Διαταγμάτων: I. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή διαγράφεται η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και 5 εναντίον των Εναγόντων καθ' ότι δεν είναι πρόσφορο και/ή πρέπον η Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και 5 να εκδικαστεί με την Απαίτηση των Εναγόντων και/ή καθ' ότι η εκδίκαση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων 4 και 5 με την Απαίτηση των Εναγόντων θα προκαλέσει δυσχέρεια και/ή δυσμενή επηρεασμό στα συμφέροντα των Εναγόντων και/ή καθυστέρηση στην εκδίκαση της Απαίτησης των Αιτητών. II. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή διαγράφεται η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και 5 εναντίον των Εναγόντων καθ' ότι τυχόν εκδίκαση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων 4 και 5 με την Απαίτηση των Εναγόντων θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της Απαίτησης των Εναγόντων και/ή αχρείαστα δικηγορικά έξοδα και/ή κατασπατάληση δικαστικού χρόνου λόγω της μη συνάφειας των επίδικων ζητημάτων της Απαίτησης των Εναγόντων με την Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και
- III. Διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται και/ή ακυρώνεται και/ή διαγράφεται η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και 5 εναντίον των Εναγόντων καθ' ότι περιέχουν σκανδαλώδεις και/ή αχρείαστους ισχυρισμούς και/ή γεγονότα και/ή καθ' ότι η εκδίκαση της Ανταπαίτησης των Εναγομένων 4 και 5 με την Απαίτηση των Εναγόντων θα προκαλέσει προκατάληψη και/ή δυσχέρεια και/ή δυσμενή επηρεασμό στα συμφέροντα των Εναγόντων και/ή καθυστέρηση στην δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Νομική Βάση Αίτησης Η Αίτηση αυτή βασίζεται επί των Δικαστηρίων Νόμο 14/60, Άρθρα 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Άρθρα 4, 5 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, θ. 26, Δ.21, θ. 10, Δ.27,θ. 3, Δ.48, θ.θ.1, 2, 3, 4, 8, 9, 11 και 12, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές της Επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Σ. Άδωνη Η υπό κρίση Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Σ. Άδωνη Προϊστάμενου στη Διεύθυνση Διαχειρίσεως Οριστικών Καθυστερήσεων στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: § Όπως φαίνεται ξεκάθαρα μέσα από τις Λεπτομέρειες του Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος, η απαίτηση των Αιτητών εναντίον όλων των Εναγομένων στηρίζεται σε Συμφωνίες Πιστωτικών Διευκολύνσεων και συγκεκριμένα Συμφωνίες παραχώρησης Ορίου σε Τρεχούμενο Λογαριασμό Υπερανάληψης με όριο ύψους €1.000.000,00 πλέον τόκους το οποίο παραχωρήθηκε από τους Αιτητές προς την Εναγόμενη 1, κατόπιν απαίτησης της, υπό την εγγύηση και κάλυψη των Εναγομένων 2, 3, 4 και
- § Οι Εναγόμενες 1 και 2 είναι μέλη του Ομίλου Εταιρειών γνωστού με την ονομασία AGROMARKETSLTD, στον οποίο, μεταξύ άλλων, ανήκουν και οι AGROMARKETS (LARNACA) LTD, Agromarkets Wholesales Ltd, Πρίνος Λαχαναγορά Λτδ, και Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ. Κατά πάσα ουσιώδη προς την Αγωγή χρόνο, η Εναγόμενη 2 κατείχε και συνεχίζει να κατέχει το 50% των μετοχών της Εναγομένης 1, μετά από αγορά του ποσοστού αυτού από τον XXXXX Λεωνίδου, όπου μέτοχοι είναι επίσης ο Εναγόμενος 5 με ποσοστό 25% και ο Εναγόμενος 4 με ποσοστό 25%. Η Εναγομένη 2 είναι κατά 80% θυγατρική της εταιρείας Constantinos G. Lordos & SonsLtd η οποία είναι 100% θυγατρική του ομίλου εταιρειών Λόρδος. § Οι Εναγόμενοι 3, 4 και 5 μαζί με άλλα φυσικά πρόσωπα, όπως για παράδειγμα τους XXXXX Νεοφύτου, XXXXX Λόρδο, XXXXX Λόρδο, XXXXX Παναγή, XXXXX Λόρδο και XXXXX Νεοφύτου, συμμετείχαν στις εταιρείες του Ομίλου, είτε ως αξιωματούχοι αυτών είτε ως οι τελικοί δικαιούχοι τους. § Ο Όμιλος διαχειριζόταν, εκμεταλλεύετο και ήταν ιδιοκτήτης των γνωστών φρουταγορών και καταστημάτων «Πρίνος» που δραστηριοποιούνται κυρίως στο εμπόριο και εισαγωγή φρούτων, λαχανικών, τροφίμων, γλυκών, και αλλαντικών ενώ προμήθευαν χονδρικά Υπεραγορές, ξενοδοχειακές μονάδες, κρατικούς και ημικρατικούς οργανισμούς καθώς και αεροδρόμια στην Κύπρο. § Σε κάποιο στάδιο προέκυψαν προβλήματα και διαμάχες στην λειτουργία του Ομίλου με αποτέλεσμα η επίδικη τραπεζική διευκόλυνση όπως και όλες οι διευκολύνσεις που είχαν δοθεί στον Όμιλο, παρουσίαζε σημαντικές καθυστερήσεις, δεν εξυπηρετείτο και οι Αιτητές αφού έδωσαν χρόνο στους Εναγόμενους να διευθετήσουν τα προβλήματα τους και να επαναφέρουν την ομαλότητα στην εξυπηρέτηση των διευκολύνσεων που είχαν δοθεί, αποφάσισαν όπως προχωρήσουν στην αποστολή των νενομισμένων ειδοποιήσεων για την εξόφληση των οφειλομένων ποσών τα οποία δεν καταβλήθηκαν και, ως εκ τούτου, όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις τερματίσθηκαν και καταχωρήθηκαν δικαστικές διαδικασίες μία εκ των οποίων είναι και η παρούσα Αγωγή. § Με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση που καταχώρησαν, οι Εναγόμενοι 4 και 5 (εφεξης «οι Καθ' ων η Αίτηση») αφενός μεν όσον αφορά την απαίτηση των Αιτητών προβαίνουν σε άρνηση της Απαίτησης των Αιτητών και εγείρουν νομικούς ισχυρισμούς όσον αφορά την νομιμότητα των επίδικων Συμφωνιών Πιστωτικών Διευκολύνσεων και εγγύησης παραδεχόμενοι την υπογραφή τους, αφετέρου δε μέσω της Ανταπαίτησης τους εγείρουν και καθιστούν επίδικα ζητήματα διάφορους ισχυρισμούς γεγονότων οι οποίοι, στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο ομνύων, είναι παντελώς άσχετοι με τα επίδικα ζητήματα της Απαίτησης των Αιτητών και οι οποίοι δεν μπορούν να εγερθούν αλλά και να αποφασισθούν στο πλαίσιο της εκδίκασης της Απαίτησης των Αιτητών. § Συγκεκριμένα και ειδικότερα όπως άλλωστε διαφαίνεται μέσα από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση, έχουν εγερθεί και κατέστηκαν επίδικα ζητήματα στην παρούσα Αγωγή ισχυρισμοί για συνεχείς διαμάχες και δικαστικές διαδικασίες μεταξύ των Διευθυντών και μετόχων τόσο των Εναγομένων 1 και 2 όσο και των υπολοίπων συνδεόμενων και σχετιζόμενων με αυτούς εταιρειών, αλλαγές στα καταστατικά έγγραφα, επιθετικές πολιτικές, εναλλαγές στα Διοικητικά Συμβούλια, παραιτήσεις Οικονομικών Διευθυντών, ισχυρισμοί για παραποιήσεις και πλαστογραφίες, παρεμβάσεις στην καθημερινή διαχείριση της επιχείρησης, συνεχείς εναλλαγές μετόχων αλλά και Διοικητικών Συμβούλων Α και Β, εσκεμμένες και μη απουσίες από Γενικές Συνελεύσεις και Διοικητικά Συμβούλια, αποφάσεις που λήφθηκαν εν τη απουσία κάποιων μετόχων, παγοποιήσεις τραπεζικών λογαριασμών και διάφορες άλλες ισχυριζόμενες δόλιες και μη ενέργειες οι οποίες κατ' ισχυρισμό των εν λόγω προσώπων οδήγησαν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες του Ομίλου σε τέλμα και τον ίδιο τον Όμιλο σε επιχειρηματική και οικονομική απραξία και προβλήματα ρευστότητας. § Λόγω ακριβώς των ισχυρισμών που εγείρονται μέσα από την Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση αλλά και την απουσία οποιασδήποτε σύνδεσης και σχετικότητας με την απαίτηση των Αιτητών, δεν είναι ούτε πρόσφορο αλλά ούτε ορθό και δίκαιο η Απαίτηση των Αιτητών να εκδικαστεί μαζί με την Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση καθ' ότι τυχόν συνεκδίκαση τους θα προκαλέσει δυσχέρεια στα έννομα συμφέροντα των Αιτητών αλλά και μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της Απαίτησης τους εναντίον όλων των Εναγομένων. § Άν επιτραπεί η συνεκδίκαση της Απαίτησης των Αιτητών μαζί με την Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση τότε μία σχετικά απλή υπόθεση η οποία στηρίζεται σε συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων για την εκδίκαση της οποίας δεν θα απαιτείτο μεγάλος δικαστικός χρόνος ούτε και θα προέκυπταν υπερβολικά δικαστικά και δικηγορικά έξοδα, θα περιπλακεί χωρίς αποχρώντα λόγο αφού, για την εκδίκαση της Ανταπαίτησης, θα πρέπει να παρουσιασθεί και να αξιολογηθεί μαρτυρία μεταξύ άλλων όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ των Εναγομένων, τις κατ' ισχυρισμό παράνομες και παράτυπες πράξεις και ενέργειες στις οποίες προέβηκαν, τις κατ' ισχυρισμό πλαστογραφίες εγγράφων (με την παρουσίαση σχετικής μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων) και άλλα συναφή ζητήματα τα οποία εγείρονται μέσω της Ανταπαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση και για τα οποία οι Αιτητές δεν έχουν καμία σχέση ή σύνδεση με αποτέλεσμα την καθυστέρηση στην εκδίκαση της Απαίτησης των Αιτητών αλλά και την δημιουργία αχρείαστων εξόδων. § Στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας τυγχάνει ο ομνύων καμία ζημιά δεν θα υποστούν οι Καθ' ων η Αίτηση με την διαγραφή και παραμερισμό της Ανταπαίτησης τους, αφού θα είναι σε θέση να εγείρουν τους όποιους ισχυρισμούς και αξιώσεις επιθυμούν στα πλαίσια μίας κατάλληλης διαδικασίας τα επίδικα ζητήματα της οποίας ενδεχομένως να αφορούν τις διαμάχες που έχουν προκύψει μεταξύ των προσώπων και εταιρειών που απαρτίζουν τον Όμιλο. Ένσταση- Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στον Δικαστηρίων Νόμο 14/60, Άρθρα 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Άρθρα 4, 5 και 9, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.19, θ. 26, Δ.21, θ.10, Δ.27,θ.3, Δ.48, θ.θ. 1, 2, 3, 4, 8, 9, 11 και 12, στον Περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, στο Κοινοδίκαιο, στις Αρχές της Επιείκειας, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Οι Αιτητές δεν δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις με βάσει τους θεσμούς και τη νομολογία. · Με βάση την αντικειμενική υπόσταση του συγκεκριμένου δικογράφου των Εναγομένων/Καθ' ων η Αίτηση, ήτοι της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης που καταχωρήθηκε στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης, δεν στοιχειοθετείται πως το εν λόγω δικόγραφο στερείται πραγματικού ή νομικού ερείσματος, ούτως ώστε να καθίσταται το αίτημα για διαγραφή της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης δικαιολογημένο. · Ουδέν στοιχείο παρουσιάζεται από τους Αιτητές που να καταδεικνύει πως το συγκεκριμένο δικόγραφο των Καθ' ων η Αίτηση, ήτοι η Υπεράσπιση και η Ανταπαίτηση, είναι αχρείαστα και/ή σκανδαλώδες και/ή δεν αποτελούν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και/ή τείνει να επηρεάσει δυσμενώς ή να προκαλέσει αμηχανία και/ή να παρακωλύσει και/ή να κωλυσιεργήσει την δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας, που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε διαγραφή τους. · Κανένα στοιχείο δεν παρουσιάζεται από τους Αιτητές το οποίο να καταδεικνύει ότι η Υπεράσπιση και η Ανταπαίτηση των Καθ' ων η Αίτηση είναι άστοχη ή ενοχλητική (frivolous or vexatious), που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε διαγραφή της (strikeout). · Σε περίπτωση που επιτραπεί από το Δικαστήριο η εξαιτούμενη υπό των Αιτητών διαγραφή της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης των Καθ' ων η Αίτηση οι τελευταίοι θα αποστερηθούν το συνταγματικό τους δικαίωμα για παρουσίαση και προώθηση της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης τους. · Η Αίτηση είναι γενική και αόριστη και/ή οι Αιτητές δεν προσδιορίζουν ποιες παραγράφους της Υπεράσπισης και της Ανταπαίτησης που επιθυμούν να διαγραφούν. · Αν επιτραπεί η Αίτηση οι Καθ' ων η Αίτηση θα στερηθούν του Συνταγματικού τους Δικαιώματος να προωθήσουν την Ανταπαίτηση τους και να προβάλουν τις δικές τους θέσεις στην Υπεράσπιση τους. Ένορκη Δήλωση Γ. Νεοφύτου Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Γ. Νεοφύτου στην οποία, στη βάση νομικής συμβουλής της οποίας ο ομνύων τυγχάνει, αναφέρει τα εξής: ■ Η Υπεράσπιση και η Ανταπαίτηση δεν πρέπει να ακυρωθεί και διαγραφεί καθότι στο συγκεκριμένο δικόγραφο παρουσιάζεται μια βάσιμη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Συγκεκριμένα, στις παραγράφους 4, 5, 6 και 7 περιλαμβάνονται ισχυρισμοί υπεράσπισης οι οποίοι είναι βάσιμοι και δεν είναι σκανδαλώδεις, αχρείαστοι ούτε προκαλούν προκατάληψη και δυσχέρεια. Η Ανταπαίτηση είναι επίσης βάσιμη. Σε περίπτωση που διαγραφεί η Υπεράσπιση και η Ανταπαίτηση, θα αποστερηθούν οι Καθ΄ων η Αίτηση του Συνταγματικού τους δικαιώματος να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου τις θέσεις τους και να υπερασπιστούν τους εαυτούς τους αλλά και να προωθήσουν την Ανταπαίτηση τους. ■ Στην Υπεράσπιση και την Ανταπαίτηση αναφέρονται αποκλειστικά τα γεγονότα όπως έχουν διαδραματιστεί. Η πρόθεση των Καθ΄ων η Αίτηση με την καταχώρηση του επίδικου δικογράφου είναι να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου όλους τους ισχυρισμούς τους και να δώσουν την πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο ούτως ώστε, όταν η υπόθεση φθάσει στο στάδιο της Ακρόασης, να έχει ενώπιον του όλα τα απαραίτητα γεγονότα. ■ Η παρούσα Αίτηση είναι γενική και αόριστη. Οι Αιτητές δεν προσδιορίζουν συγκεκριμένα τους λόγους για τους οποίους ζητούν την διαγραφή ολόκληρης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και/ή ούτε συγκεκριμενοποιούν ποιες από τις παραγράφους της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης επιθυμούν να διαγράψουν και να ακυρώσουν. Ζητούν διαγραφή ολόκληρης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης κάτι το οποίο είναι δραστικό. Εν πάση περιπτώσει αιτήσεις για διαγραφή μέρους δικογράφων εγκρίνονται από το Δικαστήριο με πάρα πολύ φειδώ, πόσο μάλλον η διαγραφή ολόκληρης της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. ■ Αν επιτραπεί η διαγραφή ή η ακύρωση ή ο παραμερισμός της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης τότε θα προκληθεί καταφανής αδικία σε βάρος των Καθ΄ων η Αίτηση. Νομική Πτυχή Η εξουσία του Δικαστηρίου να διατάξει αποκλεισμό ή διαγραφή μιας Ανταπαίτησης βασίζεται στη Δ.21, θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία διαλαμβάνει τα εξής: "Where a defendant sets up a counter-claim, if the plaintiff, or any other person made a party to it, contends that the claim thereby raised ought not to be disposed of by way of counter-claim, but in an independent action, the Court or a Judge may at any time order that such counter-claim be excluded." Η Δ.21,θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δίδει ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει τον αποκλεισμό Ανταπαίτησης όταν ο Ενάγων ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που γίνεται διάδικος με την Ανταπαίτηση ισχυρίζεται ότι θα έπρεπε να είχε εγερθεί άλλη ανεξάρτητη αγωγή και όχι να εξετασθεί το θέμα στο πλαίσιο Ανταπαιτήσεως. Η αντίστοιχη Αγγλική Διάταξη 0.21,r.15 των παλαιών αγγλικών Θεσμών σχολιάζεται στο Annual Practice του 1958 σελ. 506-507, ως δίδουσα το δικαίωμα στις κατάλληλες περιπτώσεις να αποκλεισθεί η Ανταπαίτηση, μεταξύ άλλων, και για το λόγο ότι θα επέφερε μη αναγκαία ή μεγάλη καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής ή ότι εκδίκαση της Ανταπαίτησης θα επέφερε αμηχανία ή άλλως πως δυσχέρεια στον αντίδικο. Η Δ.21,θ.10 δεν καθορίζει τα κριτήρια για αποκλεισμό μιας Ανταπαίτησης. Αυτά έχουν τεθεί στη σχετική με το θέμα νομολογία. Εν ολίγοις, εκείνο το οποίο είναι θεμελιακό είναι το κατά πόσο είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση Απαίτησης και Ανταπαίτησης. Η μεταξύ τους συνάφεια δεν αποτελεί προϋπόθεση αλλά ένα από τους παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη. Όπως είναι και η πολυπλοκότητα, η πρόκληση δυσχέρειας στην άλλη πλευρά και η τυχόν σημαντική ή υπέρμετρη καθυστέρηση που θα προκύψει από τη συνεκδίκαση. Οι αρχές που διέπουν τον τρόπο εφαρμογής της Δ.21,θ.10 έχουν ερμηνευθεί και αναλυθεί στην υπόθεση Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 A.A.Δ. 710 όπου τονίσθηκε ότι, παρά το γεγονός ότι η δικονομική αυτή πρόνοια δεν καθορίζει τα κριτήρια τα οποία διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, εξυπακούεται από τη φύση του κανόνα και του σκοπού που αποβλέπει να εξυπηρετήσει ότι η εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη, κατά το δυνατό, διεκπεραίωση της δίκης ούτως ώστε να αποκλείεται η Ανταπαίτηση οποτεδήποτε θεωρείται, υπό το φως των γεγονότων της συγκεκριμένης υπόθεσης, ότι η εκδίκαση της δεν θα ήταν πρόσφορος ή θα προκαλούσε δυσχέρεια (inconvenience) στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντα. Εξηγήθηκε, ταυτόχρονα, ότι η Ανταπαίτηση, γενικά ως δικονομικός θεσμός που στόχο έχει την αποφυγή πολλαπλασιασμού αγωγών και αποτελεί πρόσφορο μέσο για τη διεξοδική επίλυση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων, δεν είναι ανάγκη να έχει πάντα συνάφεια με τα επίδικα θέματα της αγωγής, η δε σχετικότητα ή συνάφεια των θεμάτων δεν αποτελεί ανελαστικό παράγοντα ή κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς τη μια ή την άλλη κατεύθυνση Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Σιακόλας (άνω), το κυρίαρχο στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της Ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον Ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο. Επισημάνθηκε δε ότι, παρόλο που η συνάφεια των επιδίκων θεμάτων της Ανταπαίτησης μ΄εκείνα της αγωγής δεν αποτελεί προϋπόθεση για την έγερση Ανταπαίτησης, η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον Ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης λόγω της έλλειψης συνάφειας των επίδικων θεμάτων και, ιδίως, το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης. Οι αρχές που εκτέθηκαν στην υπόθεση Σιακόλας (ανωτέρω) κωδικοποιήθηκαν ακολούθως στην υπόθεση Athina Learthergoods Ltd v. Ιωακείμ Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1 Α.Α.Δ. 787 στη σελ. 804 ως ακολούθως: «Καθώς έχει προαναφερθεί το θέμα διέπεται από το θ.10 της Δ.21. Ο τελευταίος έχει ερμηνευθεί στην Σιακόλας ν. Federal Bank of Lebanon (SAL)
(1992)1 Α.Α.Δ 710, 714, στην οποία οι σχετικές αρχές έχουν επεξηγηθεί ως εξής: «
(1)Παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει τη συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την αγωγή εφόσον τούτο κρίνεται πρέπον.
(2)Η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου είναι συνυφασμένη με την καλή απονομή της δικαιοσύνης η οποία συναρτάται άμεσα με την απρόσκοπτη κατά το δυνατό διεκπεραίωση της δίκης.
(3)Η Αγγλική Νομολογία, ερμηνευτική των αντίστοιχων αγγλικών δικονομικών προνοιών στις οποίες η Δ.21,θ.10 είναι προσαρμοσμένη αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να αποκλείσει ανταπαίτηση οποτεδήποτε κρίνεται ότι συνεκδίκαση της με την αγωγή δεν είναι πρόσφορος (expedient) ή θα προκαλέσει δυσχέρεια (inconvenience) στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων του ενάγοντος.
(4)Ενδεχόμενο πρόκλησης σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά δυσχέρεια που παρέχει έρεισμα για τον αποκλεισμό της ανταπαίτησης.
(5)Το κυριαρχικό στοιχείο στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου είναι το πρόσφορο της εκδίκασης της ανταπαίτησης συγχρόνως με την αγωγή και η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον ενάγοντα απ' αυτό το ενδεχόμενο.» Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Επισημαίνεται εξαρχής ότι το αίτημα διαγραφής στην υπό εξέταση Αίτηση περιορίστηκε, τελικώς, σε σχέση με την Ανταπαίτηση έτσι ώστε να μην αποτελεί πλέον αντικείμενο εξέτασης και το αίτημα διαγραφής της Υπεράσπισης. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αγωγή με βάση το περιεχόμενο του Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος αφορά απαίτηση της Ενάγουσας Τράπεζας, η οποία είναι πιστωτικό ίδρυμα, για οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού δανείου και/ή παρατραβήγματος το οποίο προήλθε από την παραχώρηση, από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη 1 εταιρεία, χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων. Οι Εναγόμενοι 2 - 5 ενάγονται υπό την ιδιότητα των εγγυητών της πρωτοφειλέτιδας Εναγόμενης 1 εταιρείας. Στην Ανταπαίτηση τους και Απαίτηση τους κατά των Εναγομένων 2 και 3 οι Εναγόμενοι 4 και 5 εγείρουν ισχυρισμούς για δόλιο σχέδιο και συνωμοσία προς καταδολίευση η οποία έχει λάβει χώρα σε βάρος τους από μέρους των Εναγομένων 2 και 3 με σκοπό την πρόκληση σε αυτούς οικονομικής ζημιάς και οικονομικής καταστροφής της Εναγόμενης 1, η οποία είναι η μητρική εταιρεία, και των Εναγομένων 4 και 5. Ειδικότερα προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 συνωμότησαν με λοιπά πρόσωπα για να αναλάβουν τον έλεγχο του Ομίλου εταιρειών Agromarket στον οποίο υπάγεται η μητρική εταιρεία, Εναγόμενη 1, και αριθμός θυγατρικών εταιρειών εκτοπίζοντας τους Εναγόμενους και την Μαρίνα Νεοφύτου προς ζημία τους και εις ζημία της μητρικής εταιρείας του Ομίλου και των λοιπών θυγατρικών εταιρειών του Ομίλου. Όπως οι Εναγόμενοι 4 και 5 ισχυρίζονται, μέσω των συνωμοτικών και δολίων ενεργειών των Εναγομένων 2 και 3 μεθοδικά και στοχευμένα προωθείται η μεταφορά των εργασιών της μητρικής εταιρείας στις θυγατρικές αυτής τις οποίες πλήρως ελέγχουν και στην εταιρεία GDL Trading Ltd, Εναγομένη 2, η οποία κατέχει το 50% των μετοχών της μητρικής Agromarket sLtdκαι ανήκει στον όμιλο εταιρειών Lordosκαι είναι κατά 100% συμφερόντων Συμβούλων Α της μητρικής εταιρείας. Όπως προστίθεται με τις ενέργειες αυτές καθώς και με την υφαρπαγή προμηθευτών της μητρικής εταιρείας προς όφελος της εν λόγω εταιρείας GDL, Εναγόμενη 2, την προμήθεια των θυγατρικών από την GDL, και λοιπές άλλες ενέργειες τους, οι Εναγόμενοι 2 και 3 επιχειρούν την υφαρπαγή και υποκατάσταση της μητρικής εταιρείας από τους ίδιους άνευ ανταλλάγματος. Στο πλαίσιο της Ανταπαίτησης προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί οι οποίοι αναφέρονται σε τακτικές τρομοκρατίας των Εναγομένων και του προσωπικού του Ομίλου με ψευδείς καταγγελίες στην Αστυνομία, απειλές περί απόλυσης του προσωπικού, άρνηση υπογραφής των επιταγών μισθοδοσίας των Εναγομένων, παραποίησης των λογαριασμών των εταιρειών, καθυστέρηση και/ή άρνηση υπογραφής σχετικών επιταγών/πληρωμών αναγκαίων για τη διεξαγωγή των εργασιών της μητρικής εταιρείας κτλ. με σκοπό την υφαρπαγή της μητρικής εταιρείας από τους ίδιους. Στη βάση των πιο πάνω προβάλλεται ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 έχουν υποστεί ζημία αξίας εκατομμυρίων συνιστάμενη στην απώλεια κερδών, πωλήσεων, προμηθευτών/αντιπροσωπειών αλλά και του κύκλου εργασιών και/ή ζημιά ως μέτοχοι της Εναγόμενης 1 και των άλλων εταιρειών του Ομίλου. Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι οι βασικές θέσεις που προβάλλονται στην Ανταπαίτηση των Εναγομένων 4 και 5 και Απαίτηση τους κατά των Εναγομένων 2 και 3αφορούν και αναφέρονται σε διαφορές και διαμάχες εντός του Ομίλου εταιρειών Agromarket καθώς και προσπάθειες από αντικρουόμενες ομάδες μετόχων και Διευθυντών να αναλάβουν τον έλεγχο του Ομίλου εταιρειών στον οποίο ανήκουν οι Εναγόμενες 1 και 2 και άλλες εταιρείες ως επίσης και ισχυρισμούς για συνωμοσίες, εκβιασμούς, απειλές, παραποίηση δικαιολογητικών κ.ο.κ. Hμόνη αναφορά που γίνεται στην Ανταπαίτηση σε σχέση με την Ενάγουσα Τράπεζα είναι οι ισχυρισμοί ότι η Ενάγουσα συνέργησε με τους Εναγόμενους 2 και 3 και/ή συνωμότησαν με αυτούς προκαλώντας ζημιά στους Εναγόμενους. Ειδικότερα προβάλλεται ότι η Ενάγουσα συμμετείχε στις ως άνω μεθοδεύσεις παρέχοντας συνδρομή στους Εναγόμενους 2 και 3 στο σχέδιο υφαρπαγής του Ομίλου εταιρειών και/ή εξοστρακισμού των Εναγομένων 4 και 5 από αυτές. Μεταξύ άλλων προβάλλεται ότι η Ενάγουσα κατά καιρούς αρνήθηκε και/ή δεν επέτρεψε οποιοδήποτε δικαίωμα συναλλαγής στην Εναγόμενη 1 δια των λογαριασμών που διατηρούσε και/ή διατηρεί στην Ενάγουσα αποστερώντας τη δυνατότητα σε αυτή και στους Εναγόμενους 2 και 3 να λειτουργήσουν την επιχείρηση τους και με αυτό τον τρόπο να μείνουν εκτεθειμένοι έναντι των υποχρεώσεων τους. Είναι, κατά την εκτίμηση μου, φανερό ότι η Απαίτηση και η Ανταπαίτηση δεν έχουν έστω μία υποτυπώδη συνάφεια μεταξύ τους εφόσον από την μια η Ενάγουσα/Αιτήτρια εγείρει ισχυρισμούς και αξιώσεις που αφορούν οφειλόμενα υπόλοιπα δυνάμει Συμφωνίας τρεχούμενου Λογαριασμού και/ή Συμφωνίας Πιστωτικών διευκολύνσεων, ενώ από την άλλη στην Ανταπαίτηση οι Εναγόμενοι εγείρουν σωρεία ισχυρισμών που ουδεμία σχέση και/ή συνάφεια έχουν με τις αξιώσεις της Ενάγουσας Τράπεζας. Όπως ήδη επισημάνθηκε ανωτέρω με παραπομπή σε σχετική νομολογία παρά το γεγονός ότι η Ανταπαίτηση δεν είναι πάντα αναγκαίο να έχει συνάφεια με τα επίδικα θέματα της αγωγής, η πιθανότητα πρόκλησης δυσχέρειας στον Ενάγοντα από τη συνεκδίκαση της Ανταπαίτησης λόγω ακριβώς της έλλειψης συνάφειας των επίδικων θεμάτων και, ιδίως, το ενδεχόμενο σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της αγωγής συνιστά λόγο για τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης. Όπως συναφώς τονίσθηκε στην υπόθεση Aristo Developers v. Ανδρέα Σπύρου
(2001)1 Α.Α.Δ. 1379: «Αν και, όπως προκύπτει από την αρχή που διέπει το θέμα, η συνάφεια των δύο δεν αποτελεί προϋπόθεση συνεκδίκασης τους, εν τούτοις συνιστά, όπως παρατηρήθηκε στην υπόθεση Σιακόλας, ανωτέρω, παράγοντα που λαμβάνεται υπ' όψη σε συνάρτηση με το θεμελιακό ερώτημα που τίθεται στα πλαίσια της άσκησης της ευρείας διακριτικής εξουσίας του δικαστηρίου κάτω από τη Δ.21 θ.10, κατά πόσο είναι πρόσφορη η συνεκδίκαση της ανταπαίτησης με την απαίτηση». Στην πιο πάνω υπόθεση κρίθηκε ότι η συνάφεια μεταξύ Απαίτησης και Ανταπαίτησης ήταν τόσο μεγάλη με αποτέλεσμα να εκμηδενίζετο η σημασία της όποιας τυχόν δυσχέρειας μπορούσε να προκληθεί από την συνεκδίκαση Απαίτησης και Ανταπαίτησης. Η πιο κάτω περικοπή από την εν λόγω Απόφαση έχει ως εξής: «Όχι μόνο η συνάφεια των δύο μείωνε τη σημασία οποιασδήποτε επιπρόσθετης δυσχέρειας, καθυστέρησης και δαπάνης που θα συνεπάγετο η συνεκδίκαση της ανταπαίτησης, εφ' όσον μάλιστα η συνάφεια και, θα λέγαμε, εξάρτηση, των δύο καθιστούσε πρόσφορη, αν όχι και αναγκαία, τη συνεκδίκαση τους, αλλά και δεν μπορεί να λεχθεί ότι καταδεικνύεται τέτοια υπέρμετρη πολυπλοκότητα, δυσχέρεια και καθυστέρηση ως εκ της συνεκδίκασης της ανταπαίτησης (και οι Εφεσείοντες περιορίζονται σε γενικούς ισχυρισμούς ως προς τούτο) που να υπερίσχυε του πρόσφορου της συνεκδίκασης». Με δεδομένη την έλλειψη οποιασδήποτε συνάφειας μεταξύ Απαίτησης και Ανταπαίτησης σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κ. Μακρίδης λέω ότι αν επιτραπεί η συνεκδίκαση Απαίτησης και Ανταπαίτησης τα επίδικα θέματα της Απαίτησης θα περιπλακούν αφού μια υπόθεση οφειλόμενων υπολοίπων από Συμφωνία Πιστωτικών Διευκολύνσεων θα μετατραπεί σε μια πολύπλοκη υπόθεση που αφορά διαφορές και διαμάχες εντός ενός Ομίλου εταιρειών μεταξύ μετόχων και Διευθυντών της μητρικής εταιρείας του Ομίλου και των θυγατρικών εταιρειών με ισχυρισμούς περί δόλου, συνωμοσίας καθώς και ενδεχόμενη διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Έπειτα λόγω των εκτεταμένων ισχυρισμών που προβάλλονται στην Ανταπαίτηση ο όγκος της μαρτυρίας που αναμένεται να προσκομισθεί θα είναι μεγάλος με συνεπακόλουθο την πρόκληση σημαντικής καθυστέρησης στην εκδίκαση της Απαίτησης. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι επίσης και το γεγονός ότι ενδεχόμενη συνεκδίκαση θα έχει ως συνέπεια το Δικαστήριο ουσιαστικά να κληθεί να αποφασίσει επί θεμάτων μη συναφών με τα επίδικα της Αγωγής θέματα τα οποία αφορούν σε φυσικά και νομικά πρόσωπα τα οποία δεν είναι καν μέρος της διαδικασίας όπως π.χ. πλείστες εκ των θυγατρικών εταιρειών καθώς και κάποιοι από τους εμπλεκόμενους εναντίον των οποίων εγείρονται διάφοροι ισχυρισμοί. Σχετική είναι και η υπόθεση G.D.L.Trading (Famagusta) Ltd v. Αδάμου Φαρκονά κ.ά
(2010)1 Α.Α.Δ. 63 όπου κρίθηκε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε σφάλμα στην προσέγγιση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι δεν υπήρχε άμεση συνάφεια από πλευράς γεγονότων μεταξύ της Ανταπαίτησης και της Απαίτησης και της Υπεράσπισης με αποτέλεσμα να διαταχθεί ο αποκλεισμός της Ανταπαίτησης από την Αγωγή. Παρατίθεται το πιο κάτω απόσπασμα από την εν λόγω Απόφαση: «Η ορθότητα της άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου και το σκεπτικό της κατάληξής του φαίνονται καθαρά στο πιο κάτω απόσπασμα από την απόφασή του: «Με το δέοντα σεβασμό, δεν συμφωνώ με την εισήγηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου του εναγομένου ότι εάν διαταχθεί ο αποκλεισμός ο εναγόμενος «θα αναγκαστεί να προσκομίσει μαρτυρία εις διπλούν για ακριβώς τα ίδια γεγονότα». Τι σχέση μπορεί να έχει το αν άσκησε ή όχι ανταγωνιστική δραστηριότητα με το εάν του είχαν υποσχεθεί μέρισμα, επίδομα κλπ., ή με το εάν τον εξαπάτησαν ή τον εξανάγκασαν να πωλήσει τις μετοχές του, ή με το εάν τον κακολογούσαν; Η ανταπαίτηση σε όλες της τις πτυχές αφορά άλλα γεγονότα, αλλά και προϋποθέτει εξέταση της διαφοράς σε πολύ ευρύτερα και διαφορετικά νομικά πλαίσια που κυμαίνονται από δόλο και ψευδείς ή αμελείς παραστάσεις ή παράβαση όρων συμφωνίας μέχρι την δυσφήμιση. Ειδικότερα για την τελευταία αυτή πτυχή, αν πρόκειται όντως για λίβελο και τεθεί η υπεράσπιση του αληθούς σχολίου, γίνεται αντιληπτό ότι θα ανοίξει ένα μεγάλο κεφάλαιο για την επαγγελματική επάρκεια ή μη του εναγομένου.»» Η θέση των Εναγομένων περί αποστέρησης του συνταγματικού δικαιώματος τους σε περίπτωση έγκρισης της υπό κρίση Αίτησης δεν θεωρώ με κάθε σεβασμό ότι είναι βάσιμη. Η εν λόγω θέση παραβλέπει το γεγονός ότι με τον αποκλεισμό της Ανταπαίτησης και την μη συνεκδίκαση της με την Απαίτηση στο πλαίσιο της παρούσας Αγωγής δεν εμποδίζονται οι Εναγόμενοι να προβάλλουν τους ισχυρισμούς που περιέχονται σε αυτή στο πλαίσιο άλλης ξεχωριστής αγωγής. Κατάληξη Στη βάση όλων όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω θεωρώ ότι, αν η Ανταπαίτηση παραμείνει, η υπόθεση θα διευρυνθεί και θα περιπλακεί με αποτέλεσμα να προκληθεί υπέρμετρη καθυστέρηση και άρα δυσχέρεια στους Αιτητές. Τούτου λεχθέντος κρίνω ότι η Ανταπαίτηση θα πρέπει να εκδικαστεί με ξεχωριστή Αγωγή. Εφαρμόζοντας τα κριτήρια που αφορούν τον αποκλεισμό στις περιστάσεις της υπόθεσης, καταλήγω ότι η Ανταπαίτηση θα πρέπει να αποκλειστεί σε όλη της την έκταση. Ως εκ τούτου δια του παρόντος διατάσσεται ο αποκλεισμός της Ανταπαίτησης και Απαίτησης εναντίον των Εναγομένων 2 και 3 (παράγραφοι 1 - 13 αυτής) από την παρούσα Αγωγή. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται προς όφελος των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ων η Αίτηση/Εναγόμενων 4 και 5 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).................. Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο