Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Δημητρίου κ.α., Αρ. Αίτησης:1772/2012, 3/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A575 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Λ. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΟΥ - ΑΝΔΡΕΟΥ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης:1772/2012 Εναρκτήρια Πρωτογενής Αίτηση (Δ.55, Θ.1) Αναφορικά με την Διαιτητική Απόφαση στη Διαιτησία μεταξύ της εταιρείας G. Mak Construction Ltd και της Κυπριακής Δημοκρατίας ενεργούσης δια του Τμήματος Δημοσίων Έργων σε σχέση με το Συμβόλαιο για το Έργο Βελτιώσεως Δρόμου Λατσιών - Γέρι (Φάση Α) ημερομηνίας κατά ή περί 9/10/
- Και Αναφορικά με τον περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Αιτητή Και
- XXXXX Δημητρίου
- G. Mak ConstructionLtd Καθ' ών η Αίτηση Αίτηση ημερ. 20/1/2016 της Καθ΄ης η Αίτηση αρ.2 για προδικαστική εκδίκαση Ενστάσεων Ημερομηνία: 3 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια (Καθ΄ής η Αίτηση αρ.2 στην Κυρίως Αίτηση): Α. Χαβιαράς για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ. Για Καθ΄ου η Αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση): Χρ. Αλεξάνδρου για Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή-Επιζητούμενες Θεραπείες Με την υπό κρίση Αίτηση, η Αιτήτρια εταιρεία G. Mak Construction Ltd (Καθ΄ης η Αίτηση αρ. 2 στην Κυρίως Αίτηση) επιδιώκει την έκδοση των ακολούθων θεραπειών: Α. Όπως ακουστούν και αποφασιστούν ως Προδικαστικές Ενστάσεις οι εξειδικευμένοι λόγοι ένστασης αρ. 1,2 και 3 που ο Αιτητής εγείρει στην Ένσταση του ημερ. 12/12/
- Β. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία κρίνει το Δικαστήριο ως την πρέπουσα υπό τις περιστάσεις. Γ. Έξοδα πλέον ΦΠΑ. Νομική Βάση Αίτησης Η Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27, θ.1, 2, 3 και 4, Δ.48, θ.1,2,3,4, Δ.55, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, Άρθρο 20 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου Γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η Αίτηση . Σε ό,τι αφορά τα γεγονότα στα οποία η Αίτηση στηρίζεται αναφέρεται σε αυτή ότι τα γεγονότα είναι εμφανή από το φάκελο της δικογραφίας. Συγκεκριμένα αναφέρεται ότι: «Η εν τω τίτλω αίτηση δεν εκθέτει στο κύριο σώμα της ή οπουδήποτε αλλού τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου που θα μπορούσε να θεμελιώσει το νομικό της υπόβαθρο, με αποτέλεσμα να είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η εν τω τίτλω αίτηση απλά αναφέρει στον τίτλο της ότι είναι εναρκτήρια αίτηση στη βάση της Δ.55, θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, πλην όμως αυτή δεν εφαρμόζεται αφού η εφαρμογή της περιορίζεται στα όσα η ίδια προσδιορίζει. Η εν τω τίτλω αίτηση δεν επικαλείται το άρθρο 20
(2)του Κεφ. 4 που θα ήταν η μόνη δικαιοδοτική βάση της εν λόγω αίτησης.». Ένσταση- Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27, θθ.1, 2, 3 και 4, Δ.48, θθ.1,2,3,4, Δ.55, θθ.1-4, Δ.64, στη Δ.49, θθ.1-16, στον περί Διαιτησίας Νόμο, Κεφ. 4, άρθρο 20 στα Άρθρα 30
(1)
(3)(γ) του Συντάγματος και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: · Η Δ.55, θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών καλύπτει και ή εφαρμόζεται στην επίδικη υπόθεση αφού η διαιτητική απόφαση αποτελεί γραπτή πράξη και ή γραπτό έγγραφο (writteninstrument). · Η Δ.55,θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών εφαρμόζεται, για να προσδιορίσει ποια δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και σε ποια έκταση έχουν επηρεασθεί από τη κακή και ή παράτυπη συμπεριφορά του Διαιτητή, όπως αυτή αναλύεται λεπτομερειακά από την επίδικη Πρωτογενή Αίτηση. Γίνεται επίκληση του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, στην επίδικη εναρκτήρια Πρωτογενή Αίτηση, στο οποίο κεφάλαιο συμπεριλαμβάνεται και το Άρθρο 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου. Εν πάση όμως περιπτώσει, μόνη η Δ.55, θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών αρκεί να καλύψει την επίδικη υπόθεση, αφοί οι διαιτητικές αποφάσεις ρυθμίζονται και ή καλύπτονται και από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και δη από την πιο πάνω Δ.55,θ.1. · Διαζευκτικά και χωρίς επηρεασμό, και αν υποθετικά κριθεί, ότι δεν έγινε επίκληση του Άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, πράγμα που δεν είναι παραδεκτό, τούτο θα θεωρείται ως παρατυπία με βάση τη Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, και συνεπώς η διαδικασία δεν καθίσταται άκυρη. · Ο Γενικός Εισαγγελέας θα προσκομίσει τέτοια μαρτυρία που το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε διατάξει για προσαγωγή της. · Η προσαγωγή μαρτυρίας είναι απαραίτητη, προς απόδειξη των προβαλλομένων ισχυρισμών εκ μέρους της Δημοκρατίας. · Η προσαγωγή μέσων αποδείξεως στα οποία περιλαμβάνεται η μαρτυρία εκ μέρους μαρτύρων θεσμοθετείται από το Άρθρο 30
(3)(γ) του Συντάγματος, όπως επίσης από το Άρθρο 30
(1)του Συντάγματος. NOMIKH ΠΤΥΧΗ Τόσο η Αίτηση, όσο και η Ένσταση, στηρίζονται στην Δ.27, θ.θ.1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι πρόνοιες των Θεσμών 1 και 2 της Δ.27 έχουν ως ακολούθως: "
- Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient".
- If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counterclaim or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just." Οι νομικές αρχές που διέπουν την προεκδίκαση νομικών σημείων που εγείρονται στα δικόγραφα, έχουν ξεκαθαριστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Malachtos v. Armefti
(1984)1 C.L.R. 548, που πραγματεύεται τη Δ.27, θθ.1 και 2 επί της οποίας βασίζεται η Αίτηση, σημειώνεται ότι μόνο καθαρά νομικά σημεία εκδικάζονται κάτω από τη Δ.27, θ.1, ενώ υποθέσεις μικτού νομικού και πραγματικού θέματος ή μόνο πραγματικού εκδικάζονται κάτω από τη Δ.33[1]. Όπου τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στις έγγραφες προτάσεις είναι ικανά να δώσουν πλήρη εικόνα στο Δικαστήριο, τότε το Δικαστήριο υιοθετεί την διαδικασία της προδικαστικής επίλυσης. Σε περίπτωση όπου χρειάζεται, όμως, να δοθεί πρόσθετο φως στα γεγονότα με μαρτυρία, είναι ορθότερο όπως η υπόθεση προχωρήσει σε δίκη σύμφωνα με τις πρόνοιες της Διαταγής 33[2]. Μόνο καθαρά νομικά ζητήματα μπορούν να τύχουν εξέτασης δυνάμει της Διαταγής 27 Θεσμός 1, τα οποία θα είναι καθοριστικά της αντιδικίας μεταξύ των διαδίκων[3]. Το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση γεγονότων και τον καθορισμό των δικαϊκών τους συνεπειών είναι η δίκη. Κατ΄ επέκταση, η επίλυση θέματος προδικαστικά, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο όπου τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Όπως αναφέρθηκε και στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ v. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225 στην σελ 229: "...Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας." Η νομολογία, επίσης, υποδεικνύει ότι η έκδοση διαταγής για προεκδίκαση νομικών σημείων θα πρέπει να γίνεται μόνο σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και να ασκείται με φειδώ. Το Δικαστήριο θα εξετάσει αν το εγειρόμενο ζήτημα είναι αμιγώς νομικό θέμα με αναφορά στα γεγονότα που καταγράφονται στην Αγωγή. Ο χρόνος κατά τον οποίο υποβάλλεται η αίτηση για επίλυση νομικού θέματος προδικαστικά, είναι, επίσης, παράγοντας που λαμβάνεται υπ΄ όψιν από το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Σκοπός της δικονομικής πρόνοιας της Διαταγής 27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθιστώντας την ακρόαση, ή ουσιαστικού μέρους αυτής, αχρείαστη. Κατ΄επέκταση, όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, ο ενδεικνυόμενος χρόνος για υποβολή τέτοιου αιτήματος για ορισμό του νομικού ζητήματος για ακρόαση, είναι κατά τον ορισμό της αγωγής για οδηγίες, κατά το κλείσιμο των δικογράφων ή, εν πάση περιπτώσει, εντός σύντομου χρονικού διαστήματος μετά. Οι συνήγοροι δεν είναι ορθό να περιμένουν μέχρι και την ημερομηνία ακροάσεως, επιτυγχάνοντας με τον τρόπο αυτό αναβολή της ακρόασης και προκαλώντας έξοδα, αφού, τέτοια τακτική, ενδεχομένως, να οδηγήσει σε κατάχρηση. Τούτου δεδομένου, αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει κατά πόσο, με βάση τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, θα εγκρίνει τέτοια αίτηση και θα ορίσει το νομικό σημείο για ακρόαση, προ της ακροάσεως στην αγωγή[4]. Αναφέρονται σχετικά τα εξής στην υπόθεση The heirs of the late Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the late Stylianos Mandriotis
(1963)2 C.L.R. 167: "We would like to add that in cases where an objection is taken in the defence the interested party must apply to the court to have a particular point of law under Order 27 formulated and set down for hearing before the date of trial, and he should not wait until the day of trial when all the parties and their witnesses are before the Court, when considerable costs may be incurred. An application under Order 27 should normally be made on the summons for directions." Παρόμοια σχόλια υπάρχουν, επίσης, και στην υπόθεση Michaelides v. Diakou
(1968)1 C.L.R. 392 και, επίσης, στην υπόθεση Panikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R.50. Η απόφαση όμως η οποία κατά τρόπο σαφή θέτει το χρόνο υποβολής της αίτησης σαν παράγοντα που το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη είναι η υπόθεση Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370 όπου στη σελ. 374 της απόφασης αναφέρονται τα εξής από τον Δικαστή Σαββίδη: "Counsel should not wait till the case is fixed for trial and shortly before the date of hearing avail themselves of the procedure under Order 27 and thus secure an adjournment of the hearing of the case which otherwise might not have been granted. If this right is left to be exercised without any judicial control then there may be an abuse of it and parties who wish to have the proceedings protracted, may wait till the eve of the hearing to file an application and thus secure an adjournment of the case. It is for this reason that the matter is left within the discretion of the Judge to decide whether in the circumstances of a particular case it is in the interest of justice to grant such application and have the points of law set down for hearing prior to the hearing of the action." Εξέταση Αίτησης Εν πρώτοις επισημαίνεται ότι το τι εξετάζεται στην παρούσα Αίτηση είναι μόνο το κατά πόσο οι εγειρόμενοι στις παραγράφους
(1)μέχρι
(3)λόγοι ένστασης στην Ένσταση του Αιτητή (Καθ΄ης η Αίτηση στην Κυρίως Αίτηση) θα πρέπει να αποφασιστούν πριν την ακρόαση της ουσίας της υπόθεσης και όχι το βάσιμο ή μη των εν λόγω ενστάσεων. Κατά συνέπεια οποιαδήποτε αναφορά η οποία έχει ως αντικείμενο την ουσία των πιο πάνω ενστάσεων δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε ο κος Χαβιαράς, η Ένσταση της Δημοκρατίας καθώς και η νομική της επιχειρηματολογία δεν πραγματεύεται καθόλου το αν είναι ευχερές ή πρέπον να ακουστούν προδικαστικά οι εγειρόμενες στις παραγράφους 1-3 της Ένστασης ενστάσεις. Δεν έχει, δηλαδή, προβληθεί ότι οι εν λόγω ενστάσεις δεν μπορούν να ακουστούν προδικαστικά με βάση τα διαλαμβανόμενα στη Δ.27, θθ.1 και 2. Αν΄αυτού η πλευρά της Δημοκρατίας, ενώ ορθά επισημαίνει εξ αρχής ότι το κριτήριο είναι αν τα γεγονότα με βάση τα οποία θα αποφασιστεί ένα εγειρόμενο σημείο δεν είναι υπό αμφισβήτηση και είναι καθαρά νομικό, στην συνέχεια εξετάζει και απαντά επί της ουσίας των εν λόγω ενστάσεων. Είναι ορθή, κατά την κρίση μου η επισήμανση από πλευράς του συνηγόρου της Αιτήτριας εταιρείας ότι δεν χρειάζεται να προσκομισθεί μαρτυρία για να αποφασισθούν οι εγειρόμενοι στις παραγράφους 1-3 της Ένστασης λόγοι Ένστασης. Και τούτο εφόσον αυτοί αφορούν σε αμιγώς νομικά σημεία και, συγκεκριμένα, στην καταλληλότητα της Δ.55 ως νομικής βάσης της κυρίως Αίτησης καθώς και της μη επίκλησης του Άρθρου 20
(2)του περί Διαιτησίας Νόμου Κεφ. 4 ως δικαιοδοτικής βάσης για απόδοση της επιζητούμενης θεραπείας, ήτοι της ακύρωσης της επίδικης Διαιτητικής Απόφασης. Το μόνο ζήτημα που εγείρεται από πλευράς της Δημοκρατίας και θα μπορούσε να είναι σχετικό στο πλαίσιο της υπό κρίση Αίτησης είναι το αν υπήρξε καθυστέρηση. Ως φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου, μετά από αίτηση ορισμού, ημερ. 18/2/2013, που έγινε υπό του Γενικού Εισαγγελέα/Αιτητή, η κυρίως Αίτηση για ακύρωση της διαιτητικής απόφασης ορίστηκε πρώτη φορά για οδηγίες στις 22/3/2013. Όπως φαίνεται στο πρακτικό της δικασίμου ημερ. 22/3/2013, η υπόθεση ορίστηκε κατευθείαν για ακρόαση στις 10/10/2013, εφόσον δεν είχε εγερθεί οποιοδήποτε γραπτό αίτημα προδικασίας των νομικών σημείων. Από την εν λόγω ημερομηνία (10/10/2013) που η υπόθεση ήταν πρώτη φορά για ακρόαση μέχρι τις 20/1/2016 που καταχωρήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 η υπό κρίση γραπτή Αίτηση με την οποία ζητείται η προδικασία των νομικών σημείων, μεσολάβησαν, ως παρατηρώ στο φάκελο του Δικαστηρίου, εννιά
(9)συνολικά δικάσιμες κατά τις οποίες αναβαλλόταν η έναρξη της ακρόασης. Και πάλιν, στο διαρρεύσαν χρονικό διάστημα, η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 2 παρέλειψε να θέσει ζήτημα προδικασίας των εγειρόμενων νομικών σημείων. Ωστόσο, είναι δίκαιο να σημειωθεί ότι, η καθυστέρηση που προκλήθηκε από τις εν λόγω αναβολές σε ό,τι αφορά την έναρξη της ακρόασης της κυρίως Αίτησης, δεν οφείλεται στην πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση αρ. 2 (Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση για προδικασία). Οι εν λόγω αναβολές, ως επί τω πλείστω, ζητήθηκαν από την πλευρά του Γενικού Εισαγγελέα/Αιτητή στην κυρίως Αίτηση, ήτοι στις 14/2/2014, 7/3/2014, 29/9/2014, 21/11/2014, 5/2/2015, 2/10/2015 και 19/1/2016, για λόγους που καταγράφονται στα πρακτικά του Δικαστηρίου). Η πρώτη και μοναδική φορά που η πλευρά της Καθ'ης αρ. 2, εταιρείας G. Mak Construction Ltd, έκανε αίτημα αναβολής της ακρόασης ήταν στις 3/6/2015, λόγω του ότι ο δικηγόρος της, κ. Χαβιαράς, ήταν απασχολημένος σε ποινική υπόθεση. Από πλευράς προγράμματος του Δικαστηρίου μία μόνο αναβολή δόθηκε από το ίδιο λόγω έλλειψης χρόνου και τούτο ήταν στις 14/4/
- Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να αναφερθώ και στο δικονομικό ιστορικό που ακολούθησε και την πορεία που είχε η υπό κρίση Αίτηση όπως προκύπτει από το φάκελο της υπόθεσης. Επισημαίνεται ότι η υπό κρίση Αίτηση είχε εκδικαστεί και εξεδόθη Ενδιάμεση Απόφαση στις 24/5/2016 από την αδελφή Δικαστή Α. Πανταζή-Λάμπρου Ε.Δ ενώ ακολούθησε στη συνέχεια και εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων καθώς και η έκδοση Ενδιάμεσης Απόφασης στις 26/8/2016 από την πιο πάνω αναφερθείσα αδελφή Δικαστή. Ακολούθησε στη συνέχεια ορισμός της υπόθεσης για οδηγίες στις 30/9/2016 και 10/11/2016 κατόπιν κοινού αιτήματος όπως και για ακρόαση της υπόθεσης στις 31/3/
- Κατά την ημερομηνία αυτή η υπόθεση ανεβλήθη λόγω άλλης υπόθεσης που είχε ενώπιον του το Δικαστήριο και επαναορίστηκε για ακρόαση στις 25/10/
- Κατ΄εκείνη την ημέρα το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είχε δικαιοδοσία να εκδικάσει την υπόθεση ενόψει του το ότι η υπό αμφισβήτηση διαιτητική απόφαση αφορούσε σε συνολικό ποσό €639.611,50 σεντ. Η υπόθεση τέθηκε στη συνέχεια και συγκεκριμένα στις 6/11/2017 ενώπιον Προέδρου και ορίστηκε για ακρόαση στις 8/3/2018για να αναβληθεί λόγω ελλείψεως χρόνου του Δικαστηρίου και να οριστεί ξανά στις 17/5/
- Εκείνη την ημέρα τέθηκαν κάποια ζητήματα από το Δικαστήριο προς εξέταση και η υπόθεση ορίστηκε ξανά για οδηγίες στις 19/6/2018 και για ακρόαση στις 24/10/18, 19/3/2019, 30/5/2019,31/10/
- Τελικώς κρίθηκε η υπό κρίση Αίτηση θα έπρεπε να εκδικαστεί εξ υπαρχής στη βάση του ότι το Δικαστήριο που είχε επιληφθεί σε προγενέστερο στάδιο της Αίτησης δεν κέκτητο δικαιοδοσίας. Εφόσον η καθυστέρηση, η οποία παρουσιάστηκε μέχρι σήμερα για την έναρξη της ακρόασης της υπόθεσης επί της ουσίας της, δεν οφείλεται στην πλευρά της εταιρείας G. Mak Construction Ltd, θεωρώ ότι δεν θα μπορούσε να αποδοθεί στην εν λόγω εταιρεία οποιαδήποτε σκοπιμότητα πρόκλησης περαιτέρω καθυστέρησης ή κατάχρησης διαδικασίας ως εκ της καταχώρησης της υπό κρίση Αίτησης για προδικασία. Απεναντίας, συμφωνώ ότι η επίλυση των δικογραφηθέντων νομικών σημείων προδικαστικά, πριν την έναρξη της ακρόασης, εξυπηρετεί εν προκειμένω τα συμφέροντα της δικαιοσύνης έστω και μετά την παρέλευση αρκετού χρονικού διαστήματος. Στη βάση των πιο πάνω η υπό κρίση περίπτωση κρίνω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση για προδικαστική επίλυση των εγερθέντων στις παραγράφους 1-3 της Ένστασης λόγους Ένστασης. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η παρούσα Αίτηση γίνεται αποδεκτή και εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α. Τα προδικαστικά σημεία στις παραγράφους 1-3 της Ένστασης της Αιτήτριας ((Καθ΄ής η Αίτησηαρ.2 στην Κυρίως Αίτηση)ορίζονται για ακρόαση στις 10/1/
- Όσον αφορά το θέμα των εξόδων δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής, και, συνεπώς, η Αιτήτρια ((Καθ΄ής η Αίτηση αρ. 2 στην Κυρίως Αίτηση)δικαιούται τα έξοδά της. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ Αιτήτριας ((Καθ΄ής η Αίτηση αρ.2στην Κυρίως Αίτηση) και εναντίον του Καθ΄ου η Αίτηση (Αιτητή στην Κυρίως Αίτηση), όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ................ Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. [1]Δέστε The heirs of the late Theodora Panagi v. The Administrator of the Estates of the late Stylianos Mandiatis
(1963)2 C.L.R 167, Michaelides v. Diakou
(1968)1 C.L.R 392 και Papamichael v. Chacholiades
(1970)C.L.R 305. [2]Δέστε Paikkos v. Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R. 50, Grindlays Bank Limited v. Christodoulos Demetriades & Co Ltd and others
(1987)1 C.L.R. 461. [3]Δέστε Malachtou v. Armefti and Another
(1984)1 C.L.R. 548. [4] Δέστε Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the Stylianos Mandriotis
(1963)2 C.L.R. 167, Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο