Shishkin ν. O1 GROUP LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής 3180/2018, 12/12/2019

(1), 3, 4 - 7, 8, 9, 10, 11, 12 και 13, Δ.51, Δ.59 και Δ.64, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 Άρθρο 3, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Άρθρο 372 στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/1960Άρθρα 3, 6, 7 και 13 στη Σύμβαση της Χάγης ημερ. 15/11/1965 η οποία κυρώθηκε με το Νόμο 40/1982 Άρθρα 2-16 αυτής, στον ΕΚ 1393/2007 και στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 30 και 169, στη Νομολογία, στο Κοινοδίκαιο καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ένορκη Δήλωση Αίτησης Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Φειδογιάννη ασκούμενης δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Αιτητή. Σε αυτήν αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω τα εξής: · Στις 14/1/2019 μετά από μονομερή Αίτηση ημερ. 12/1/2018 του Απαιτητή, εκδόθηκε Διάταγμα με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 4 και 5 στις διευθύνσεις που καταγράφονται στο Διάταγμα και που είναι οι διευθύνσεις των Αιτητριών 4 και 5 (το «Διάταγμα» και η «Αίτηση»). Αντίγραφο του Διατάγματος και της Αίτησης βρίσκεται στο φάκελο δικογραφίας. · Στις 8/3/2019 καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο εκ μέρους του απαιτητή ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολαΐδου με την οποία επιδιώκεται να αποδειχθεί ότι έγινε η επίδοση κατά τους όρους του Διατάγματος, όπως αυτό φαίνεται στο φάκελο του Δικαστηρίου (η «ΕΔΕΝ»). Στην παρ. 5 της ΕΔΕΝ γίνεται αναφορά σε μια προγενέστερη ένορκη δήλωση κάποιας XXXXX Μιχαήλ ημερ. 4/3/2019 η οποία όμως δεν βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και, επομένως, το τυχόν περιεχόμενο της δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. · Οι Αιτήτριες 3 και 4 είναι εταιρείες εγγεγραμμένες στο Ηνωμένο Βασίλειο και για όλους τους σκοπούς και λόγους θα πρέπει να εξισώνονται με πολίτες (citizens) του Ηνωμένου Βασιλείου. · Το Διάταγμα με σαφήνεια ορίζει ότι τα προς επίδοση έγγραφα θα πρέπει να παραδοθούν στους Εναγόμενους 4 και 5 στις διευθύνσεις που προσδιορίζει το Διάταγμα. Αντί αυτού ο απαιτητής απέστειλε με ταχυμεταφορέα τα προς επίδοση έγγραφα όχι στους Εναγόμενους 4 και 5 αλλά στις Αιτήτριες 3 και 4. Τούτο είναι πρόδηλο από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1Α και 1Β στην ΕΔΕΝ. Ως παραλήπτες ορίζονται οι Αιτήτριες 3 και 4 και όχι οι Εναγόμενοι 4 και 5 αντίστοιχα. · Η Αιτήτρια 4 αντέδρασε στην χωρίς αιτία επίδοση στην ίδια των προς επίδοση εγγράφων με την επιστολή της Τεκμήριο 2 στην ΕΔΕΝ όπου αφενός θίγει το θέμα ότι η Ρωσική γλώσσα δεν της είναι κατανοητή (αφού πρόκειται για Αγγλική εταιρεία) και αφετέρου γιατί δεν φαίνεται η εν λόγω διαδικασία να την αφορά. · Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο με το Διάταγμα δεν διέταξε την υποκατάστατη επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 μέσω των Αιτητριών 3 και 4 αλλά ούτε και μέσω των υιών του. Επομένως οι ανάλογοι ισχυρισμοί στην παρ.17 και 20 της ένορκης δήλωσης που συνόδευε την Αίτηση ότι π.χ. επίδοση στους υιούς του Εναγόμενου 5 θα σημάνει και γνώση του ιδίου είναι άνευ ουσίας γιατί δεν διατάχθηκε τέτοια επίδοση. · Η Αίτηση βασίστηκε στον ΕΚ 1393/2007 (ο «Κανονισμός»)που προβλέπει επίδοση μέσω διπλωματικής οδού ή μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών. Ο Καθ' ου η Αίτηση σωστά ζήτησε επίδοση μέσω ταχυδρομικών υπηρεσιών αλλά παρέλειψε να συμμορφωθεί με άλλες πρόνοιες του Κανονισμού (βλέπε Άρθρο 8) όπως: i. Δεν υπήρξε ενημέρωση προς τον παραλήπτη, δηλαδή τις Αιτήτριες 3 και 4 ότι μπορεί να αρνηθούν παραλαβή των εγγράφων. Δεν συμπεριλήφθηκε στα έγγραφα που επιδόθηκαν το Παράρτημα ΙΙ του εν λόγω Κανονισμού, στη βάση του οποίου μπορεί ο παραλήπτης να επιστρέψει τα έγγραφα αν η γλώσσα δεν είναι κατανοητή σε αυτόν ή δεν είναι μεταφρασμένα στην επίσημη γλώσσα της χώρας ή άλλη γλώσσα την οποία η χώρα αποδέχεται την παραλαβή. ii. Δηλαδή η Καθ΄ης η Αίτηση, επέδωσε έγγραφα στην Ελληνική και Ρωσική γλώσσα σε Αγγλική και Σκωτσέζικη εταιρεία αντίστοιχα. Όπως γνωρίζουμε ούτε η Ελληνική αλλά ούτε και η ρωσική γλώσσα είναι επίσημές γλώσσες των εν λόγω χωρών. Η επίδοση έγινε κατά παράβαση των προνοιών του άρθρου 8 του Κανονισμού. iii. Επιπλέον, η Καθ΄ης η Αίτηση, προώθησε στο Δικαστήριο μέσω της Αίτησης το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 4 ήταν Διευθυντής της εδώ Αιτήτριας 3 και, επομένως, θα λάμβανε γνώση της διαδικασίας και του περιεχόμενου της. Η επίδοση, όμως, στην Αιτήτρια 3 έγινε στις 25/2/2019 δηλαδή 5 μέρες μετά τον τερματισμό του διορισμού του Εναγόμενος 4 ως Διευθυντή της και, επομένως, (και αν αυτή η θέση ίσχυε) σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να λάβει γνώση. · Εναλλακτικά, θα μπορούσε ο Ενάγοντας να προωθήσει την επίδοσή μέσω της Συνθήκης της Χάγης η οποία, όμως, προβλέπει ξεκάθαρα στο Άρθρο 15(β) ότι η επίδοση πρέπει να γίνει στον Καθ' ου η Αίτηση προσωπικά ή στην οικία του και δεν προβλέπει οτιδήποτε άλλο. Κατά συνέπεια η επιδιωχθείσα επίδοση είναι αντίθετη προς πρόνοιες υπέρτερου νόμου από τις πρόνοιες της πολιτικής δικονομίας. · Θέση των Αιτητών είναι ότι θα έπρεπε να εξαντληθούν όλα τα περιθώρια και διαδικασίες της Συνθήκης της Χάγης πριν αποταθούν στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος επίδοσης κατά παράβαση της Συνθήκης. · Οι Αιτητές, Εναγόμενοι 4 και 5 έμαθαν για την ύπαρξη αυτής της διαδικασίας μέσω των δικηγόρων Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ Ένσταση - Λόγοι Ένστασης Στην Αίτηση κατεχωρήθη Ένσταση η οποία βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.2, θθ. 1 - 3, 6, 11, Δ.5, θθ. 1 - 3, 9, 10, Δ.5Α, Δ.6, θθ. 1, 4 - 6, Δ.9, θθ. 1, 4, 10, Δ.16, θθ. 1 - 7, Δ.17, Δ.39, θθ. 1, 2, 18, Δ.48, θθ. 1, 2, 4, 6, 7, 8

(1)(e)(f),

(2)-

(4), 11, 12, 13, Δ.50, Δ.51 θθ. 1 - 6, Δ.64, στο Άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ. 6), στα Άρθρα 1, 2, 18, 21, 22, 29 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), στο Άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Κανονισμό (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 13ης Νοεμβρίου 2007 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξώδικων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις,στο Κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιείκειας, στις εγγενείς εξουσίες, την πρακτική και τη νομολογία των Δικαστηρίων. Ως Λόγοι Ένστασης εξειδικεύονται οι ακόλουθοι: § Δεν δικαιολογείται η έκδοση των Διαταγμάτων που αιτούνται οι Αιτητές με την Αίτηση. § Οι Εναγόμενοι 4 και 5 έχουν λάβει γνώση της διαδικασίας και έχουν εμφανιστεί εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. § Οι επιδόσεις της διαδικασίας στους Εναγόμενους 4 και 5 έγιναν σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 14/1/2019 που επέτρεπε την επίδοση της διαδικασίας εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και/ή του Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 και/ή των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή έγιναν καθόλα νομότυπα και/ή νόμιμα και/ή οι Εναγόμενοι 4 και 5 έλαβαν όλα τα απαιτούμενα έγγραφα μαζί με μετάφραση τους στα Ρωσικά. § Δεν έχουν καταδειχθεί και σε κάθε περίπτωση δεν συντρέχουν λόγοι ακύρωσης του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 14/1/2019 που επέτρεπε την επίδοση της διαδικασίας εκτός δικαιοδοσίας. § Οποιαδήποτε παρατυπία όσον αφορά την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 έχει ήδη θεραπευτεί και/ή είναι αυτοθεραπεύσιμη και/ή δεν οδηγεί σε ακύρωση και/ή παραμερισμό την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5. § Διαζευκτικά των πιο πάνω, οι Εναγόμενοι 4 και 5 κωλύονται από του να εγείρουν θέματα που αφορούν τη διαδικασία επίδοσης αφού έχουν εμφανιστεί οικειοθελώς στη διαδικασία. § Το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να ακούσει την Αγωγή εναντίον των Εναγομένων 4 και 5 και/ή οι Εναγόμενοι 4 και 5 κωλύονται από του να αιτούνται τον παραμερισμό της επίδοσης χωρίς να αμφισβητούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και/ή η Αίτηση δεν αποτελεί κατάλληλο και/ή αναγνωρισμένο δικονομικό διάβημα. § Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή προωθείται κακόπιστα και/ή αποσκοπεί στην αδικαιολόγητη καθυστέρηση της εκδίκασης της Αίτησης του Αιτητή ημερ. 20/12/2019 για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. § Η ένορκη δήλωση της Φωτεινής Φειδογιάννη που υποστηρίζει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική. § Οι Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd δεν έχουν έννομο συμφέρον και/ή δικαίωμα να εμπλακούν στη διαδικασία και/ή άλλως πώς να αμφισβητήσουν την επίδοση η οποία σε κάθε περίπτωση δεν τους αφορά. Ένορκη Δήλωση Ευσταθιάδου Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ε. Ευσταθιάδου δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα. Σε αυτήν αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: 1. Το δικονομικό ιστορικό της παρούσας διαδικασίας έχει ως εξής: 1.1. Η Αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγομένων 1 - 7 στις 19/11/2018. Την ίδια ημερομηνία είχε καταχωρηθεί δια κλήσεως αίτηση εκ μέρους του Ενάγοντα, με την οποία ζητούσε την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. 1.2. Στις 6/12/2018 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης άνευ όρων στην Αγωγή εκ μέρους των Εναγομένων 1 - 3 και 6 - 7 από το γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ. 1.3. Η Αίτηση του Ενάγοντα για ενδιάμεσα Διατάγματα αποσύρθηκε στη συνέχεια, και καταχωρήθηκε δεύτερη δια κλήσεως Αίτηση ενδιάμεσων διαταγμάτων εκ μέρους του Ενάγοντα στις 20/12/2018 (στο εξής η «Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων»). Η εν λόγω Αίτηση έκτοτε εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. 1.4. Μετά από μονομερή ακρόαση της Αίτησης του Ενάγοντα ημερ. 8/1/2019, στις 14/1/2019 το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο επέτρεπε την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 εκτός δικαιοδοσίας (στο εξής το «Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας»). 2. Με το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας, δόθηκε από το Δικαστήριο άδεια για την επίδοση της Αγωγής και της Αίτησης στους Εναγόμενους 4 και 5 ως εξής: «(

1. i)Στον Εναγόμενο 4: i. δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX XXXXX, Scotland, United Kingdom∙ ή ii. δια αποστολής σαρωμένων αντίγραφων (scanned copies) των πιο πάνω εγγράφω και/ή δια αποστολής ηλεκτρονικού συνδέσμου (weblink) που θα παραπέμπει σε ιστοσελίδα όπου ο Εναγόμενος 4 θα μπορεί να κατεβάσει και/ή λάβει (download) αντίγραφα των πιο πάνω εγγράφων, μέσω της εφαρμογής (application) «WhatsApp», στον αριθμό +XXXXX5362∙ ή iii. δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 28 XXXXX Row, XXXXX, London XXXXX, United Kingdom. (
2. ii)Στον Εναγόμενο 5, δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX AB10 1UT, Scotland, United Kingdom.» 3. Το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας εκδόθηκε νομότυπα και δεν υπάρχει και ούτε έχει εγερθεί οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την ακύρωση του. 4. Η επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 έγινε σύμφωνα με το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. Προς τούτο, επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου στα εξής: (α) στην ένορκη δήλωση της XXXXX Μιχαήλ ημερ 4/3/2019, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου και η οποία παραθέτει τις λεπτομέρειες σε σχέση με την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 (στο εξής η «ΕΔ Μιχαήλ»)· (β) στην ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολαΐδου ημερ. 8/3/2019, η οποία βρίσκεται στον φάκελο του Δικαστηρίου και η οποία παραθέτει περαιτέρω λεπτομέρειες σε σχέση με την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 (στο εξής η «ΕΔ Νικολαΐδου»)· και (γ) στις ρητές παραδοχές που περιέχονται στην ΕΔ Φειδογιάννη, η οποία καταχωρήθηκε εκ μέρους των Εναγομένων 4 και 5. 5. Η επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. Όπως αναφέρει η ΕΔ Μιχαήλ: «7. Οι δικηγόροι του Ενάγοντα απέστειλαν στον Εναγόμενο 4 τα Έγγραφα για Επίδοση μέσω της εφαρμογής «WhatsApp» στον αριθμό +XXXXX5362 στις 30/01/2019, σε μορφή εγγράφων pdf ("pdf documents"). 8. Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος Επίδοσης, εν όψει του μεγάλου όγκου των τεκμηρίων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, αυτά απεστάλησαν στον Εναγόμενο 4 μέσω ηλεκτρονικού συνδέσμου (weblink) που παρέπεμπε σε ιστοσελίδα όπου ο Εναγόμενος 4 μπορούσε να κατεβάσει (download) αντίγραφα των εν λόγω εγγράφων. 9. Επισυνάπτω στην παρούσα φωτογραφίες οθόνης ("screenshots") ημερομηνίας 30/01/2019 από το κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιήθηκε για να γίνει η επίδοση μέσω «WhatsApp», από τις οποίες φαίνεται ότι: 9.1. τα Έγγραφα για Επίδοση στάλθηκαν μέσω «WhatsApp» στον αριθμό +XXXXX5362, και τη σημειώνω ως Τεκμήριο 2∙ 9.2. τα Έγγραφα για Επίδοση συνοδεύονταν από κείμενο που εξηγούσε ότι η αποστολή των εγγράφων μέσω «WhatsApp» αποτελούσε επίδοση δικαστικών εγγράφων της Αγωγής, στην αγγλική και στη ρωσική γλώσσα, και τις σημειώνω ως Τεκμήριο 3∙ 9.3. στάλθηκαν μέσω «WhatsApp» όλα τα Έγγραφα για Επίδοση και ο αριθμός σελίδων εκάστου εγγράφου, και τις σημειώνω ως Τεκμήριο 4∙ και 9.4 Τις καταστάσεις παραλαβής (read reports) από τις οποίες φαίνεται ότι ο Εναγόμενος 4 έλαβε και διάβασε τα πιο πάνω αναφερόμενα μηνύματα και έγγραφα μέσω «WhatsApp» αυθημερόν της ημερομηνίας αποστολής, ήτοι στις 30/01/2019, και τις σημειώνω ως Τεκμήριο 5. 10. Τα Έγγραφα για Επίδοση δόθηκαν επίσης για επίδοση μέσω της διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service) DHL και παραδόθηκαν: 10.1. Στη διεύθυνση 28 XXXXX, XXXXX, London XXXXX, United Kingdom στις 25/02/2019. Σχετικές επιβεβαιώσεις παράδοσης, ως αυτές λήφθηκαν από την ιστοσελίδα της DHL, επισυνάπτονται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο 6. 11.1 Στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX, Scotland, United Kingdom, στις 25/02/2019. Σχετικές επιβεβαιώσεις παράδοσης, ως αυτές λήφθηκαν από την ιστοσελίδα της DHL, επισυνάπτονται στην παρούσα και σημειώνονται ως Τεκμήριο 7. 11. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η επίδοση των Εγγράφων για Επίδοση σύμφωνα με τις πρόνοιες του Διατάγματος Επίδοσης στον Εναγόμενο 4 ολοκληρώθηκε στις 30/01/2019 και στον Εναγόμενο 5 στις 25/02/2019.» 6. Με την ΕΔ Νικολαΐδου προσκομίζεται μαρτυρία η οποία επιβεβαιώνει ότι η επίδοση μέσω DHL έγινε στις πιο πάνω διευθύνσεις, σύμφωνα με το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. 7. Με την ΕΔ Φειδογιάννη επιβεβαιώνεται ότι η επίδοση μέσω DHL έγινε στις πιο πάνω διευθύνσεις, καθώς επίσης επιβεβαιώνεται ότι μαζί με την επίδοση παραδόθηκαν Ρωσικές μεταφράσεις των εγγράφων που επιδόθηκαν. 8. Ως εκ των πιο πάνω, καθίσταται πασιφανές ότι οι επιδόσεις στους Εναγόμενους 4 και 5 έγιναν σύμφωνα με το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. 9. Ανεξαρτήτως του εάν έγιναν οι επιδόσεις ή εάν υπήρξε οποιαδήποτε παρατυπία στις επιδόσεις, κάτι που η ομνύουσα αρνείται κατηγορηματικά, οι Εναγόμενοι 4 και 5 έλαβαν γνώση της διαδικασίας, εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου και έχουν καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην Αγωγή. Ως εκ τούτου, σήμερα κωλύονται από του να εγείρουν οποιοδήποτε θέμα που να αμφισβητεί τη διαδικασία επίδοσης της Αγωγής σε αυτούς. 10. Σημειώνεται ότι οι δικηγόροι των Εναγομένων 4 και 5, με επιστολή τους ημερ. 14/3/2019, ενημέρωσαν τους δικηγόρους του Ενάγοντα ότι έλαβαν γνώση της διαδικασίας μετά από μελέτη του φακέλου της Αγωγής και ως εκ τούτου εμφανίστηκαν στη διαδικασία εκ μέρους του Εναγόμενου 4. Αντίγραφο της σχετικής επιστολής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1. 11. Επίσης, στην παράγραφο 11 της ΕΔ Φειδογιάννη επιβεβαιώνεται ότι οι Εναγόμενοι 4 και 5 έμαθαν για την ύπαρξη της διαδικασίας μέσω των δικηγόρων τους. 12. Εξ όσων η ονύουσα ενημερώνεται από τους δικηγόρους του Ενάγοντα, το Δικαστήριο θα καλείτο να αποφασίσει κατά πόσον έγινε καλή επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 σε περίπτωση που οι τελευταίοι δεν εμφανίζονταν στη διαδικασία και ο Ενάγοντας αιτείτο την έκδοση απόφασης ερήμην τους. Δεδομένου, ωστόσο, ότι οι Εναγόμενοι 4 και 5 έχουν ήδη καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης στην Αγωγή, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καλείται σήμερα να αποφασίσει εάν έχει γινεί σωστή επίδοση σε αυτούς. 13. Ως εκ των πιο πάνω, δεν δικαιολογείται ο παραμερισμός της επίδοσης ενώ κάτι τέτοιο θα είχε ως μοναδικό αποτέλεσμα την ανάγκη γνωστοποίησης της παρούσας διαδικασίας ξανά, σε διαδίκους που ήδη γνωρίζουν για αυτήν και οι οποίοι έχουν ήδη καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης. 14. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι από τη δικονομική συμπεριφορά των Εναγομένων προκύπτει ότι ο μοναδικός σκοπός προώθησης της υπό κρίση Αίτησης είναι η καθυστέρηση της εκδίκασης της Αίτησης Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, κάτι που αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. 15. Συγκεκριμένα, οι Εναγόμενοι 4 και 5 είναι τα πρόσωπα που ελέγχουν τους υπόλοιπους Εναγόμενους στην Αγωγή, τους Αιτητές (δηλαδή τις εταιρείες Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd) καθώς και την εταιρεία Vaultera Trustees and Corporate Limited. Ως εκ τούτου, οι Εναγόμενοι 4 και 5 γνώριζαν για την καταχώρηση της Αγωγής εναντίον τους από τη στιγμή που αυτή επιδόθηκε στους Κύπριου διαδίκους περί τον Νοέμβριο του 2018. Παρά ταύτα, επέλεξαν να μην εμφανιστούν στη διαδικασία, ενώ καταχώρησαν σημειώματα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία αφότου καταχωρήθηκαν αιτήσεις για έκδοση απόφασης εναντίον τους λόγο μη εμφάνισης στη διαδικασία, και καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση αφού η Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων ορίστηκε για ακρόαση. 16. Πέραν των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολαΐδου ημερ. 20/12/2018 που υποστηρίζει την Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων και η οποία αποτέλεσε το υπόβαθρο για την έκδοση του Διατάγματος Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας, προς περαιτέρω απόδειξη της σύνδεσης μεταξύ των πιο πάνω εταιρειών και των Εναγομένων 4 και 5, και ως συνεπάγεται η πλήρη γνώση των τελευταίων για την έγερση της Αγωγής, επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου στα εξής:

(1)Οι Εναγόμενοι 4 και 5 έχουν τους ίδιους δικηγόρους με τους Εναγόμενους 1, 3, 6 και 7, καθώς και με τους Αιτητές, ήτοι τις εταιρείες Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd.

(2)Ως αναφέρεται και στην ένορκη δήλωση της XXXXX Νικολαΐδου ημερ. 20/12/2018 που υποστηρίζει την Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, το Έργο Bolshevik (ως εκεί ορίζεται) άνηκε στον Εναγόμενο 4 μέσω, μεταξύ άλλων, της Εναγόμενης 1. Μοναδικός μέτοχος της Εναγόμενης 1 είναι η Vaulterra Trustees and Corporate Limited. Προς τούτο, επισυνάπτεται σύνοψη έρευνας στα αρχεία του Εφόρου Εταιρειών σε σχέση με την Εναγόμενη 1, ως Τεκμήριο 2.

(3)Περί τις 30/10/2018, δηλαδή προτού καταχωρηθεί η Αγωγή, η Lethendy Estates Limited (δηλαδή ένας εκ των Αιτητών της παρούσας) και ο μοναδικός μέτοχος της Εναγόμενης 1, ήτοι η Vaulterra Trustees and Corporate Limited, σύναψαν σύμβαση, δυνάμει της οποίας συμφωνήθηκε η μεταβίβαση του μετοχικού κεφαλαίου της Εναγόμενης 1 στην Lethendy Estates Limited. Η σύμβαση υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 5 εκ μέρους Lethendy Estates Limited. Επισυνάπτεται αντίγραφο της σύμβασης μεταξύ Lethendy Estates Limited και Vaulterra Trustees and Corporate Limited που προσκόμισε ο Αιτητής στην ομνύουσα ως Τεκμήριο 3.

(4)Στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης της XXXXX Gojeva ημερ. 5/4/2019, η οποία καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης της Εναγόμενης 2 στην Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων, υπάρχει ισχυρισμός ότι η Vaulterra Trustees and Corporate Limited ελέγχει την Cesium Limited, μέσω της οποίας οι Εναγόμενοι 4 και 5 κατέχουν το Έργο Bolshevikσήμερα, ως διαχειριστής (corporate administrator) της εν λόγω εταιρείας. Αντίγραφο της σχετικής ένορκης δήλωσης (χωρίς τα τεκμήρια της) επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 4. 17. Είναι επίσης αξιοσημείωτες οι προσπάθειες των Εναγομένων 4 και 5 για παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Ενδεικτικά προς τούτο επισύρεται η προσοχή του Δικαστηρίου στο ότι στην ΕΔ Φειδογιάννη αναφέρεται ότι 5 ημέρες πριν την επίδοση της διαδικασίας στον Εναγόμενο 5, στη διέυθυνση 5 XXXXX, XXXXX, Scotland, United Kingdom, ο Εναγόμενος 5 είχε παραιτηθεί από διευθυντής της Lethendy Estates Limited που βρίσκεται στην εν λόγω διεύθυνση. Από τα αρχεία του εφόρου εταιρειών της Αγγλίας (Companies House) προκύπτει ότι η παραίτηση του Εναγόμενου 5 υποβλήθηκε στις 27/2/2019, δηλαδή 2 ημέρες μετά τη σχετική επίδοση. Επισυνάπτεται προς τούτο σχετικό έντυπο από τον έφορο εταιρειών της Αγγλίας (Companies House) ως Τεκμήριο 5. Δικονομικό Ιστορικό της Υπόθεσης Για σκοπούς εξέτασης της παρούσας Αίτησης κρίνεται σκόπιμη η παράθεση του δικονομικού ιστορικού της παρούσας διαδικασίας. Η Αγωγή καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγομένων 1 - 7 στις 19/11/2018. Την ίδια ημερομηνία είχε καταχωρηθεί δια κλήσεως Αίτηση εκ μέρους του Ενάγοντα με την οποία ζητούσε την έκδοση ενδιάμεσων Διαταγμάτων. Στις 6/12/2018 καταχωρήθηκε σημείωμα εμφάνισης άνευ όρων στην Αγωγή εκ μέρους των Εναγομένων 1 - 3 και 6 - 7 από το γραφείο Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ. Η Αίτηση του Ενάγοντα για ενδιάμεσα Διατάγματα αποσύρθηκε στη συνέχεια, και καταχωρήθηκε δεύτερη δια κλήσεως Αίτηση ενδιάμεσων Διαταγμάτων εκ μέρους του Ενάγοντα στις 20/12/2018 (στο εξής η «Αίτηση Ενδιάμεσων Διαταγμάτων»). Η εν λόγω Αίτηση έκτοτε εκκρεμεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Μετά από μονομερή ακρόαση της Αίτησης του Ενάγοντα ημερ. 8/1/2019, στις 14/1/2019 το Δικαστήριο εξέδωσε Διάταγμα με το οποίο επέτρεπε την επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 εκτός δικαιοδοσίας (στο εξής το «Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας»). Με το Διάταγμα Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας, δόθηκε από το Δικαστήριο άδεια για την επίδοση της Αγωγής και της Αίτησης στους Εναγόμενους 4 και 5 ως εξής: «(

1. i)Στον Εναγόμενο 4: i. δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX, Scotland, United Kingdom∙ ή ii. δια αποστολής σαρωμένων αντίγραφων (scanned copies) των πιο πάνω εγγράφων και/ή δια αποστολής ηλεκτρονικού συνδέσμου (weblink) που θα παραπέμπει σε ιστοσελίδα όπου ο Εναγόμενος 4 θα μπορεί να κατεβάσει και/ή λάβει (download) αντίγραφα των πιο πάνω εγγράφων, μέσω της εφαρμογής (application) «WhatsApp», στον αριθμό +XXXXX5362∙ ή iii. δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 28 XXXXX, XXXXX, London XXXXX, United Kingdom. (
2. ii)Στον Εναγόμενο 5, δια παράδοσης τους μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service), στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX XXXXX, Scotland, United Kingdom.» Εξέταση υπό κρίση Αίτησης Με βάση την παράγραφο 13 της Ε/Δ Ευσταθιάδου η επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 έχει συντελεστεί ως ακολούθως: ▬ Η διαδικασία επιδόθηκε στον Εναγόμενο 4, μέσω της εφαρμογής (application) «WhatsApp», ως η παράγραφος Β(ί)(ιι) του Διατάγματος Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. ▬ Η διαδικασία επιδόθηκε στον Εναγόμενο 4 μέσω της διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service) DHL στη διεύθυνση 28 XXXXX, XXXXX, London XXXXX, United Kingdom, ως η παράγραφος B(i)(iii) του Διατάγματος Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας και ▬ Η διαδικασία επιδόθηκε στον Εναγόμενο 5 μέσω της διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service) DHL στη διεύθυνση 5 XXXXX, XXXXX, Scotland, United Kingdom, ως η παράγραφος B(
3. ii)του Διατάγματος Επίδοσης εκτός Δικαιοδοσίας. Στην υπό εξέταση περίπτωση δεν έχει τεθεί οποιοδήποτε θέμα αντικανονικότητας της επίδοσης η οποία έλαβε χώρα μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (courier service) DHL ή της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να την διατάξει. Μάλιστα η πλευρά των Αιτητών στην παράγραφο 8 της Ε/Δ Φειδογιάννη αναφέρει ότι ο Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντας «σωστά ζήτησε επίδοση μέσω των ταχυδρομικών υπηρεσιών». Εκείνο το οποίο οι Αιτητές προβάλλουν στην υπό εξέταση περίπτωση είναι την παράλειψη, όπως ισχυρίζονται, συμμόρφωσης του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα με άλλες πρόνοιες του ΕΚ 1393/2007 και συγκεκριμένα με εκείνες του Άρθρου 8. Ειδικότερα οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι τα πιο κάτω αποτελούν παρατυπίες οι οποίες, κατά τη θέση τους, καθιστούν την επίδοση άκυρη: I. Οι εταιρείες Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd δεν ενημερώθηκαν ότι μπορούν να αρνηθούν την παραλαβή των εγγράφων. II. Τα έγγραφα προς επίδοση δεν ήταν σε επίσημη γλώσσα του κράτους στο οποίο επιδόθηκαν. III. Τα έγγραφα προς επίδοση παραδόθηκαν στις εταιρείες Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd και όχι στους Εναγόμενους 4 και 5 και ο Εναγόμενος 5 είχε παραιτηθεί από Διευθυντής της Lethendy Estates Limited στις 20/2/2019. Σύμφωνα με το Άρθρο 8

(1)του ΕΚ 1393/2007, ο παραλήπτης έχει δικαίωμα να αρνηθεί την επίδοση βάσει του Κανονισμού εάν αυτή έγινε σε γλώσσα μη κατανοητή στον παραλήπτη ή σε γλώσσα που δεν είναι επίσημη (ή μία εκ των επισήμων) γλώσσα του κράτους μέλους επίδοσης, εντός 1 εβδομάδας από την επίδοση. Ο παραλήπτης ενημερώνεται για το εν λόγω δικαίωμα του μέσω έντυπης βεβαίωσης, η οποία επισυνάπτεται ως παράρτημα II στον Κανονισμό. Το Άρθρο 8

(1)του Κανονισμού του διαλαμβάνει τα ακόλουθα:

1. Η υπηρεσία παραλαβής ενημερώνει τον παραλήπτη, μέσω της έντυπης βεβαίωσης που εμφαίνεται στο παράρτημα ΙΙ, ότι μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή κατά τη χρονική στιγμή της επίδοσης ή κοινοποίησης ή μπορεί να επιστρέψει την πράξη στην υπηρεσία παραλαβής εντός μιας εβδομάδας, εφόσον η πράξη που επιδίδεται ή κοινοποιείται δεν έχει συνταχθεί ή δεν συνοδεύεται από μετάφραση σε μία από τις ακόλουθες γλώσσες: α) σε γλώσσα την οποία ο παραλήπτης κατανοεί, ή β) στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής ή, εάν αυτό το κράτος έχει περισσότερες επίσημες γλώσσες, στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρόκειται να γίνει η επίδοση ή η κοινοποίηση. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην απόφαση C-519/13, Alpha Bank Cyprus Ltd v Dau Si Senh and others, μετά από παραπομπή ερωτημάτων από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου, αφού εξέτασε, μεταξύ άλλων, τις συνέπειες παράλειψης κοινοποίησης της βεβαίωσης (παράρτημα ΙΙ του Κανονισμού) αποφάσισε ότι η εν λόγω παράλειψη δεν συνεπάγεται ακύρωση της διαδικασίας και ότι δεν μπορεί παρά να είναι θεραπεύσιμη ούτως ώστε να εναρμονίζεται με το πνεύμα του Κανονισμού ο οποίος αποσκοπεί στην άμεση, ταχεία και αποτελεσματική διαβίβαση εγγράφων μεταξύ Κρατών Μελών. Παρατίθενται κατωτέρω οι παραγράφοι 59, 60, 65 - 67: «
2. Όσον αφορά τη δεύτερη αυτή πτυχή των προδικαστικών ερωτημάτων, όπως έχουν επαναδιατυπωθεί, τονίζεται ότι το άρθρο 8 του κανονισμού 1393/2007, σχετικά με την άρνηση παραλαβής της πράξεως, δεν περιέχει διατάξεις όσον αφορά τις έννομες συνέπειες που απορρέουν από την παράλειψη γνωστοποιήσεως στον παραλήπτη, διά του τυποποιημένου εντύπου του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/2007, του δικαιώματός του να αρνηθεί την παραλαβή της πράξεως αυτής.
3. Εξάλλου, δεν προκύπτει από καμία διάταξη του κανονισμού αυτού ότι η προαναφερθείσα παράλειψη συνεπάγεται ακυρότητα της διαδικασίας επιδόσεως ή κοινοποιήσεως.
4. Συνεπώς, μπορεί ευλόγως να γίνει δεκτό ότι, σε αμφότερες τις περιπτώσεις, επέρχονται όμοιες έννομες συνέπειες.
5. Εξάλλου, το να κηρυχθεί άκυρη είτε η προς επίδοση ή κοινοποίηση πράξη είτε η διαδικασία επιδόσεως ή κοινοποιήσεως δεν θα συμβάδιζε με τον σκοπό του κανονισμού 1393/2007, ο οποίος προβλέπει την άμεση, ταχεία και αποτελεσματική διαβίβαση, μεταξύ των κρατών μελών σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις.
6. Υπό τις συνθήκες αυτές, πρέπει να είναι δυνατή η θεραπεία της παραλείψεως της χρήσεως, για τις ανάγκες της γνωστοποιήσεως, του τυποποιημένου εντύπου του παραρτήματος II του κανονισμού 1393/2007.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην πιο πάνω υπόθεση το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατέληξε ότι το κατά πόσο ο παραλήπτης γνώριζε τη γλώσσα στην οποία έχει γίνει η επίδοση και κατά πόσο η άρνηση του να δεχτεί την επίδοση είναι δικαιολογημένη αποτελεί ζήτημα που εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει διατάξει την επίδοση να αποφασίσει λαμβανομένων υπόψη όλων των στοιχείων της συγκεκριμένης υπόθεσης. Η παράγραφος 73 της Απόφασης είναι απόλυτα σχετική και παρατίθεται κατωτέρω: «
7. Επιπλέον, σε περίπτωση που, μετά τη γνωστοποίηση αυτή, οι οικείοι παραλήπτες κάνουν χρήση του δικαιώματός τους αρνήσεως της παραλαβής της επίμαχης πράξεως, απόκειται στο δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υποθέσεως στο κράτος μέλος προελεύσεως να αποφανθεί εάν η άρνηση αυτή είναι δικαιολογημένη, λαμβανομένων υπόψη όλων των στοιχείων της συγκεκριμένης υποθέσεως, κατά τα προεκτεθέντα στις σκέψεις 41 έως 43 της παρούσας αποφάσεως.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όπως πολύ ορθά έχει επισημανθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα, κατά παρόμοιο τρόπο οι προτάσεις του Γενικού Εισαγγελέα ημερ. 22/1/2015 σε σχέση με την υπόθεση C-519/13, Alpha Bank Cyprus Ltd v Dau Si Senh and others καταλήγουν στη θέση ότι σε περιπτώσεις όπου παρατηρήθηκε παράλειψη παράδοσης της αναφερόμενης βεβαίωσης το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει πρώτα κατά πόσο τα έγγραφα που επιδόθηκαν συντάχθηκαν σε γλώσσα που ο παραλήπτης κατανοεί ή στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής. Το σχετικό απόσπασμα εντοπίζεται στις παραγράφους 39-41 και έχει ως εξής: «
8. Όσον αφορά τα δικαιώματα του αποστολέα και τους σκοπούς αποτελεσματικότητας και ταχύτητας του κανονισμού 1393/2007, θεωρώ ότι δεν μπορούν να διακυβευθούν για αμιγώς τυπικούς λόγους, οι οποίοι δεν θίγουν τα δικαιώματα άμυνας των παραληπτών .
9. Τούτο θα συνέβαινε εάν η έλλειψη της επίμαχης έντυπης βεβαιώσεως κατέληγε στην ακυρότητα της επιδόσεως ή της κοινοποιήσεως της επιδοτέας ή κοινοποιητέας πράξεως, ενώ θα μπορούσε να αποδειχθεί, για παράδειγμα, ότι ο παραλήπτης της πράξεως αυτής κατανοεί τη γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί η εν λόγω πράξη ή ότι η πράξη έχει συνταχθεί στην επίσημη γλώσσα του κράτους παραλαβής. Στη σκέψη 52 της αποφάσεως Leffler (C‑443/03, EU:C:2005:665), το Δικαστήριο κάνει λόγο, σε παρεμφερείς περιπτώσεις, για «αμιγώς παρελκυστική και προδήλως καταχρηστική άρνηση παραλαβής»

(28). «41. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση παραλείψεως επισυνάψεως της έντυπης βεβαιώσεως που εμφαίνεται στο παράρτημα II του κανονισμού 1393/2007 στην επιδοτέα ή κοινοποιητέα πράξη, στο εθνικό δικαστήριο απόκειται

(29)να ελέγξει αν η πράξη αυτή έχει συνταχθεί σε γλώσσα που κατανοεί ο παραλήπτης ή σε επίσημη γλώσσα του κράτους παραλαβής

(30)». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην προκειμένη περίπτωση δεδομένου ότι μαζί με την επίδοση των εγγράφων παραδόθηκαν Ρωσικές μεταφράσεις των εγγράφων που επιδόθηκαν, ήτοι στη μητρική γλώσσα των Εναγομένων 4 και 5, είναι ορθή, κατά την κρίση μου, η εισήγηση του κ. Κουάλη ότι, όχι μόνο η παράλειψη κοινοποίησης της βεβαίωσης δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της επίδοσης, αλλά η εν λόγω παράλειψη έχει ήδη θεραπευθεί εφόσον δεν επηρεάστηκαν δυσμενώς τα δικαιώματα των Εναγομένων 4 και

1. Και τούτο στη βάση του αδιαμφισβήτητου γεγονότος ότι οι Εναγόμενοι 4 και 5 έχουν λάβει γνώση της διαδικασίας και εμφανίστηκαν εγκαίρως σε αυτή. Σχετική με το υπό συζήτηση θέμα είναι και η υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v Si Senh Dau κ.α Πολ. Εφέσεις Ε23/13 - 29/13 ημερ. 12/4/2016, όπου αποφασίστηκε ότι οι τυπικές παραλείψεις είναι αυτοθεραπεύσιμες, ειδικά όταν ο Εναγόμενος έλαβε άμεσα γνώση της διαδικασίας και δεν επηρεάστηκαν τα δικαιώματα του. Μάλιστα από τα όσα αναφέρονται στην εν λόγω υπόθεση προκύπτει ότι τυπικές παραλείψεις ή η μη επίδοση μετάφρασης δεν ακυρώνει την επίδοση και ότι σε περιπτώσεις που ο Εναγόμενος δεν ερημοδίκησε αλλά εμφανίστηκε έγκαιρα στο Δικαστήριο, χωρίς να έχουν επηρεαστεί τα δικαιώματα του, το θέμα αυτοθεραπεύεται. Και τούτο αφού δεν θα έχει κανένα νόημα να ακυρωθεί η επίδοση και να λάβουν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνωρίζει. Παρατίθεται κατωτέρω σχετικό απόσπασμα από την εν λόγω Απόφαση: «Η μη επίδοση της προβλεπόμενης Βεβαίωσης. Ερχόμαστε τώρα στο σημείο που θεωρούμε πιο κρίσιμο, εφόσον για να το αποφασίσουμε θα χρειαστεί να ερμηνεύσουμε τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό κάτι που δεν είναι δυνατό να γίνει, εφόσον αποκλειστική αρμοδιότητα ερμηνείας της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, έχει το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι οι αγγλικές αρχές δεν θεώρησαν σκόπιμο να επιδώσουν την τυποποιημένη Βεβαίωση που προβλέπεται στο Άρθρο 8 και στο Παράρτημα ΙΙ του ΕΚ 1393/
2. Το λεκτικό της σχετικής Βεβαίωσης όπως διατυπώνεται στην ελληνική μετάφραση του Παραρτήματος ΙΙ του EK 1393/2007 έχει ως εξής:- [....] Όπως εύστοχα επισημάνθηκε πρωτοδίκως, ενδεχομένως να μην θεωρήθηκε από τις βρετανικές αρχές αναγκαία η επίδοση της Βεβαίωσης, επειδή σύμφωνα με την παράκληση της αρμόδιας Αρχής της Δημοκρατίας, η επίδοση των εγγράφων θα γινόταν με βάση το αγγλικό δίκαιο (βλ. Request for Service of Documents, παρ. 5.1 και Certificate of Service, παρ. 12.2.1.). Η μη επίδοση της Βεβαίωσης, πιθανόν να κρίθηκε από τις βρετανικές αρχές μη αναγκαία με βάση το αγγλικό δίκαιο, αφού όλα τα εισαγωγικά της δίκης έγγραφα που θα επιδίδονταν, συνοδεύονταν είτε με μετάφραση είτε ήταν στην αγγλική γλώσσα, πλην του διατάγματος του Δικαστηρίου, του οποίου όμως το Δικαστήριο δεν είχε διατάξει την επίδοση. Ενώ η βασική διαπίστωση του πρωτόδικου δικαστηρίου περί της αναγκαιότητας επίδοσης της Βεβαίωσης είναι ορθή, εντούτοις η διαπίστωση ως προς τις επιπτώσεις της παράλειψης, είναι με κάθε σεβασμό αντίθετες με το ευρωπαϊκό δίκαιο, εφόσον τα εθνικά δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να ερμηνεύουν ευρωπαϊκή νομοθεσία, εκτός αν η περίπτωση θεωρηθεί «acte clair». Κατά την κρίση μας η παρούσα περίπτωση δεν είναι τέτοια. Το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η επίδοση της τυποποιημένης Βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση ή κατά πόσο μπορεί να υπάρξουν εξαιρέσεις. Το δεύτερο ερώτημα που επίσης προκύπτει, είναι αν κριθεί ότι η επίδοση της Βεβαίωσης είναι αναγκαία σε κάθε περίπτωση, κατά πόσον η παράλειψη της στην προκειμένη περίπτωση συνιστά λόγο ακυρότητας της επίδοσης. Αν όχι, κατά πόσον η θεραπεία μπορεί να γίνει σύμφωνα με το πνεύμα του ΕΚ 1393/2007 με επίδοση στο δικηγόρο που εμφανίζεται υπό διαμαρτυρία, ο οποίος έχει αντίστοιχη υποχρέωση εκ μέρους των πελατών του να την παραλάβει ή θα πρέπει να γίνει με νέα επίδοση δυνάμει της διαδικασίας που προβλέπεται στον ΕΚ 1393/
3. Με δεδομένο ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν εκδόθηκε απόφαση εναντίον των Εφεσιβλήτων, αφού αυτοί αποτάθηκαν εγκαίρως στο Δικαστήριο για να παραμερίσουν την επίδοση, κατά την άποψή μας η παράλειψη, σύμφωνα με το όλο πνεύμα του ΕΚ 1393/2007, δεν θα έπρεπε να οδηγήσει σε ακυρότητα της όλης επίδοσης. Ακόμη και αν η παράλειψη εξισωθεί με άρνηση επίδοσης δυνάμει του Άρθρου 8 του ΕΚ 1393/2007, αυτή είναι θεραπεύσιμη σύμφωνα με τα νομολογηθέντα στην Leffler v. Berlin Chemie AG, ανωτέρω. Όμως δεν εναπόκειται σε εμάς να αποφασίσουμε το θέμα τελεσίδικα, αλλά στο ΔΕΕ στο οποίο θα πρέπει να αποστείλουμε προδικαστικό ερώτημα με παράκληση για επίσπευση της διαδικασίας εφόσον πρόκειται για διαδικαστικό θέμα από το αποτέλεσμα του οποίου εξαρτάται η πορεία όχι μόνο των υπό έφεση επτά υποθέσεων, αλλά και εκατοντάδων άλλων αγωγών που καταχωρίστηκαν από τους Εφεσείοντες και εκκρεμούν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Η κατάληξη. Κατά την κρίση μας το μέρος των επτά πρωτόδικων αποφάσεων που αφορά στην ακύρωση της επίδοσης για λόγους που άπτονται παραλείψεων σε σχέση με το εθνικό δίκαιο, είναι εσφαλμένο, καθότι οι όποιες παραλείψεις θα μπορούσαν υπό τις περιστάσεις των συγκεκριμένων υποθέσεων να θεραπευθούν, σύμφωνα με το πνεύμα που καθορίζει ο ΕΚ 1393/
4. Παρά τα πολλαπλά προβλήματα που εντοπίστηκαν στον τρόπο που έγινε η επίδοση δεν προκύπτει από τα έγγραφα που αποστάληκαν για επίδοση πραγματική παραπλάνηση των Εφεσιβλήτων, αφού αυτοί εμφανίστηκαν εγκαίρως ενώπιον του Δικαστηρίου. Πέραν τούτου, οι Εφεσίβλητοι δεν προσδιόρισαν τη φύση της κατ' ισχυρισμό παραπλάνησης τους, αλλά και πιο σημαντικά τις επιπτώσεις σ' αυτούς από οποιαδήποτε πιθανή παραπλάνηση». (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην πρωτόδικη υπόθεση του Ε.Δ. Λεμεσού Sergei Petrovich Poymanov v. Aletarro Ltd κ.α. (ανωτέρω) αποφασίστηκαν από την Έντιμη Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε), τα ακόλουθα με αναφορά και στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Sisenh Dau Π.Ε. 23/13, ημερ. 13/9/2013: «Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.

(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής. [...] Στη βάση λοιπόν αυτής της αποκρυσταλλωμένης και καθαρής αρχής που εξηγείται στη υπόθεση Alpha Bank (ανωτέρω), δεν έχω αμφιβολία ότι και αυτή η πτυχή της αίτησης ως εντελώς τυπολατρική πρέπει να αποτύχει. Η ίδια αντίληψη φανερώνεται και στην υπόθεση V.K.C. Quality Investments Ltd v. Shammusi-Deen Alabi, Sitta Bey Πολ. Έφ. 113/2012, ημερομηνίας 4.3.2013.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Σχετικά με τα πιο πάνω είναι επίσης και το ακόλουθο απόσπασμα από το Σύγγραμμα Κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007- Κανονισμός Επιδόσεων - Κατ' άρθρο Ερμηνεία, Π. Αρβανιτάκης και Ε. Βασιλακάκης

(2017), στη σελίδα 115: «Αν δεν υπάρχει άρνηση του παραλήπτη, ακόμη και όταν πρόκειται για επίδοση αμετάφραστης πράξεως σε γλώσσα την οποία ο ίδιος δεν κατανοεί, η κοινοποίηση ταυτίζεται κατ' αποτέλεσμα με την άτυπη επίδοση (formlose Zustellung), δηλαδή την οικιοθελή παραλαβή του επιδιδόμενου εγγράφου, οπότε [...] η επίδοση θεωρείται ως νόμιμη. Μεταγενέστερη επίκληση της μη κατανοήσεως της επιδοθείσας πράξεως δεν είναι δυνατή.» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Όσον αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών ότι θα πρέπει να παραμερισθεί η επίδοση στους Εναγόμενους 4 και 5 λόγω του ότι τα έγγραφα που παραδόθηκαν δεν ήταν σε επίσημη γλώσσα της Αγγλίας και της Σκωτίας αυτός με κάθε σεβασμό δεν κρίνεται βάσιμος εφόσον τα έγγραφα που είχαν επιδοθεί ήταν στην μητρική γλώσσα των Εναγομένων 4 και 5. Όπως έχει ήδη επισημανθεί ανωτέρω ο παραλήπτης μιας επιδοτέας πράξης μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή της με βάση τις πρόνοιες του Κανονισμού αν συντρέχει μία από τις δύο περιπτώσεις, είτε δηλαδή αν αυτή έγινε σε γλώσσα μη κατανοητή στον ίδιο (δηλ. τον παραλήπτη), είτε αυτή δεν έχει συνταχθεί στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής. Το πιο κάτω απόσπασμα από το Σύγγραμμα Κανονισμός (ΕΚ) 1393/2007- Κανονισμός Επιδόσεων - Κατ' άρθρο Ερμηνεία, Π. Αρβανιτάκης και Ε. Βασιλακάκης

(2017), στη σελίδα 106 είναι απόλυτα κατατοπιστικό: «Έτσι, ο παραλήπτης της επιδοτέας πράξεως μπορεί να αρνηθεί την παραλαβή της, αν η πράξη δεν συνοδεύεται από μετάφραση, εκτός αν συντρέχει μια από τις εξής δύο περιπτώσεις, όπως ορίζονται στο άρθρ. 8 § 1, οπότε και δεν είναι δυνατή η άρνηση και η επίδοση θεωρείται εξ ορισμού νόμιμη: α. Σύνταξη της πράξεως στη γλώσσα του κράτους μέλους παραλαβής [............... ] β. Σύνταξη της πράξεως σε γλώσσα που ο παραλήπτης κατανοεί» (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Προβλήθηκε τέλος ότι τα έγγραφα προς επίδοση παραδόθηκαν στις εταιρείες Lethendy Estates Limited και EG Capital Advisors Ltd και όχι στους Εναγόμενους 4 και 5 και ο Εναγόμενος 5 είχε παραιτηθεί από Διευθυντής της Lethendy Estates Limited στις 20/2/2019. Ούτε η πιο πάνω εισήγηση κρίνεται βάσιμη. Στην υπό εξέταση περίπτωση αφενός οι τρόποι επίδοσης της διαδικασίας στους Εναγόμενους 4 και 5 είχαν εξετασθεί και εγκριθεί στο πλαίσιο της Αίτησης βάση της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας και αφετέρου οι επιδόσεις, ως προβλέπονταν στο εν λόγω Διάταγμα, επέφεραν σε γνώση των Εναγομένων 4 και 5 την παρούσα διαδικασία στην οποία, όπως ήδη έχει επισημανθεί, αυτοί έχουν εμφανιστεί εγκαίρως. Κατάληξη Κατ΄ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει κα, συνεπώς, απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο να αποκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών/Εναγόμενων 4 και 5 καθώς και των εταιρειών Lethendy Estates Limited, και AG CAPITAL ADVISORS και προς όφελος του Καθ΄ου η Αίτηση/Ενάγοντα. (Υπ.)................. Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Λ.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο