← Κύπρος

ΚΑΔΗ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2922/2016, 16/12/2019

ΚΑΔΗ κ.α. ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 2922/2016, 16/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A592 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Αμπίζα, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2922/2016 Μεταξύ:

  1. XXXXX ΚΑΔΗ
  2. XXXXX ΚΑΔΗ
  3. FREKA FINANCE & INVESTMENTS LIMITED
  4. EMBROS DEVELOPMENTS LTD
  5. C.K. KADIS TRADING LTD Εναγόντων και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ Εναγομένων ------------- Αίτηση ημερομηνίας 5.9.2016 Ημερομηνία: 16 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Γρηγορίου με κα Πετρίδου και κα Λουκαρή για Δρ. Κ. Χρυσοστομίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε Για τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χρ. Χριστάκη ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, οι Ενάγοντες αξιούν τις ακόλουθες θεραπείες:
  6. «Απόφαση Δικαστηρίου ότι η σύμβαση του λογαριασμού του δανείου υπ' αριθμόν XXXXX500-8 είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή καταχρηστική.
  7. Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο λογαριασμός δανείου με αριθμό: XXXXX500-8, θα πρέπει από τις 31/05/2014 να μειωθεί κατά €41.506,54 (€38.528,28, + €2.978,26) και ότι το επιτόκιο θα πρέπει να είναι ύψους 5,00% επί του υπολοίπου αρχόμενης από την 31/12/
  8. Απόφαση Δικαστηρίου ότι η σύμβαση του λογαριασμού του δανείου υπ' αριθμό XXXXX638-1 είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή καταχρηστική.
  9. Απόφαση Δικαστηρίου ότι ο λογαριασμός δανείου με αριθμό: XXXXX638-1, θα πρέπει από τις 26/06/2014 να μειωθεί κατά €2.138,72, και ότι το επιτόκιο θα πρέπει να είναι ύψους 4,25% επί του υπολοίπου αρχόμενης από την 31/12/
  10. Απόφαση Δικαστηρίου ότι η σύμβαση του λογαριασμού του δανείου υπ' αριθμό XXXXX637-3 είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή καταχρηστική.
  11. Απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι ο λογαριασμός δανείου με αριθμό: XXXXX637-3, θα πρέπει από τις 05/09/2014 να μειωθεί κατά €1.411,86, και ότι το επιτόκιο θα πρέπει να είναι ύψους 4,25% επί του υπολοίπου αρχόμενης από την 31/12/
  12. Απόφαση Δικαστηρίου ότι η σύμβαση του λογαριασμού του δανείου υπ' αριθμό XXXXX599-6 είναι παράνομη και/ή άκυρη και/ή καταχρηστική.
  13. Απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο λογαριασμός δανείου με αριθμό: 7414599-6, θα πρέπει από τις 31/06/2014 να μειωθεί κατά €103.121,45 (€101.770,45 + €1351,00) και ότι επιτόκιο θα πρέπει να είναι ύψους 4,75% επί του υπολοίπου αρχόμενης από την 31/12/
  14. Απόφαση Δικαστηρίου ότι οι λογαριασμοί δανείου υπ' αριθμό XXXXX500-8, XXXXX638-1, XXXXX637-3 και XXXXX599-6 θα πρέπει από τις 23/1/15 να μειωθούν στο ποσό της σημερινής αξίας των ακινήτων που οι Ενάγοντες προσέφεραν στους Εναγόμενους με την επιστολή τους ημερ. 23/1/15 ως λεπτομερώς αναφέρεται στις παραγράφους 88 και 89 πιο κάτω.
  15. Γενικές και/ή τιμωρητικές αποζημιώσεις.
  16. Νόμιμο Τόκο.
  17. Έξοδα, πλέον έξοδα επίδοσης, πλέον Φ.Π.Α.» Στην αγωγή των Εναγόντων, οι Εναγόμενοι καταχώρησαν εμφάνιση στις 24.6.2016 ενώ στις 5.9.2016, χωρίς να έχει μεσολαβήσει άλλη ενέργεια, καταχώρησαν την παρούσα αίτηση, με την οποία ζητούν: «Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η διαδικασία στην παρούσα αγωγή ανασταλεί επ' αόριστο ή για τέτοιο χρόνο και υπό τέτοιους όρους ως το δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο, μέχρι την εκδίκαση και/ή ολοκλήρωση της υπό εξέλιξη διαιτητικής διαδικασίας με αρ. Δ.47/16 Υπ. 25 ενώπιον του Διαιτητή κου XXXXX Παπαλεξάνδρου». Την αίτησή τους, οι Αιτητές βασίζουν στα άρθρα 8 και 26 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ. 4, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 Θ1-9, Δ.49, στις αρχές του κοινοδικαίου και στις συμφυείς και αναφαίρετες εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση του Κύπρου Κύπρου, ημερομηνίας 5.9.2016, στην οποία αναφέρει τα εξής:
  18. «Είμαι στην υπηρεσία της Περιφερειακής Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Λευκωσίας Λίμιτεδ (Πρώην Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Γερίου), Εναγόμενοι-Αιτητές στην υπό τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή και συγκεκριμένα είμαι τμηματάρχης στο τμήμα τερματισμένων συμφωνιών και Διαιτησίας, γνωρίζω καλά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπικό χειρισμό και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Εναγόμενους-Αιτητές να προβώ και προβαίνω στην παρούσα Ένορκη Δήλωση.
  19. Οι Εναγόμενοι-Αιτητές στην παρούσα με ειδοποίηση ημερ. 20 Μαΐου 2016, σύμφωνα με τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22 του 1985 όπως τροποποιήθηκε (άρθρο 52 του νόμου και 78 και 79 των θεσμών), κάλεσαν τους Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5 να προσέλθουν στο γραφείο του Διαιτητή κου. XXXXX Παπαλεξάνδρου, για να παραστούν στη Διαιτησία ημερ. 30/6/2016 αναφορικά με τη διαφορά που προέκυψε με τους Εναγόμενους-Αιτητές σε σχέση με την σύμβαση πιστώσεως και/ή δανείου και/ή τρεχούμενου λογαριασμού αρ XXXXX500-8, του οποίου η πληρωμή κατέστη υπερήμερη. Η πιο πάνω αναφερόμενη ειδοποίηση επιδόθηκε στους Ενάγοντες-Καθ' ων η ECLI:CY:AD:2016:D147, Αίτηση 1, 2 και 5 στις 02/06/2016 από τον Ιδιώτη Επιδότη XXXXX Δ. Τσολιά. Αντίγραφο των επιδόσεων επισυνάπτεται ως Δέσμη Τεκμηρίου 1 στην παρούσα.
  20. Ενημερώθηκαν περαιτέρω ότι η απαίτηση των Εναγομένων-Αιτητών ανήρχετο σε ποσό εκ €586.099,47 (ΕΥΡΩ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΕΣ ΟΓΔΟΝΤΑ ΕΞΗ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΝΕΝΗΝΤΑ ΕΝΝΙΑ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΣΑΡΑΝΤΑ ΕΦΤΑ ΣΕΝΤ) πλέον τόκους και έξοδα.
  21. Η πιο πάνω κλήση για παραπομπή σε διαιτησία έγινε σύμφωνα με το άρθρο 15 της Γραπτής Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 22/02/2011 και το άρθρο 17 του Εγγράφου υποθήκης εκ μέρους τρίτου ημερομηνίας 22/02/2011 και με βάση τον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο (Νόμοι του 1985-2014) Θεσμοί 78 και 79 και τον Περί Διαιτησίας Νόμο Κεφ. 4 άρθρο
  22. Επισυνάπτονται αντίγραφα των πιο πάνω συμφωνιών ως Τεκμήρια 2 και
  23. Οι Ενάγοντες-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5, ενώ έλαβαν την πιο πάνω κλήση για εμφάνιση σε συγκεκριμένη ημερομηνία, ήτοι 30/6/2016 και προτού παρουσιαστούν στην εν λόγω διαδικασία, προχώρησαν στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής στις 07/06/2016, με την οποία αιτούνται ως η Απαίτησή τους στην παράγραφο 90 της έκθεσης απαίτησης (Αιτητικά Α-Κ).
  24. Είναι η θέση μου ότι η πιο πάνω αγωγή επιδιώκει την επίλυση ζητημάτων και/ή εγείρει θέματα η επίλυση των οποίων, ως πιο πάνω προκύπτει, έχει ήδη παραπεμφεί σε διαιτητική διαδικασία.
  25. Είναι δε εμφανές πως το εν λόγω διάβημα συνιστά και ή αποσκοπεί σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και παρέκκλιση από την υφιστάμενη διαιτητική διαδικασία της οποίας η εκδίκαση βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη.
  26. Επιπρόσθετα καταστρατηγεί τον ίδιο το σκοπό ύπαρξης της διαδικασίας διαιτησίας που δεν είναι άλλος από την ταχεία επίλυση ζητημάτων και τη μείωση κατά το δυνατό, των δικαστικών εξόδων.
  27. Με την καταχώρηση της παρούσας αγωγής επιχειρείται παρέμβαση του Δικαστηρίου στη διαιτητική διαδικασία, για λόγους άλλους από τους προβλεπόμενους στον Περί Διαιτησίας Νόμο.
  28. Πέραν των πιο πάνω, η καταχώρηση της παρούσας αγωγής αποτελεί ευθεία παρέκκλιση από τη δεδηλωμένη, βάσει των εγγράφων συμφωνίας, δέσμευση των Ενάγοντων-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5 για επίλυση της οποιασδήποτε διαφοράς που θα προκύψει στα πλαίσια διαιτητικής διαδικασίας. Με βάση τα πιο πάνω είναι σαφές πως το εν λόγω διάβημα είναι παράτυπο ή/και αντικανονικό ή/και παράνομο ή/και καταχρηστικό ή/και απαράδεκτο ή/και ενοχλητικό ή/και κακόβουλο ή/και καταπιεστικό ή/και εκδικητικό.
  29. Ευσεβάστως υποβάλλουμε πως το Δικαστήριο στα πλαίσια της εξουσίας που έχει για διαφύλαξη και προστασία της δικαιοσύνης, έχει καθήκον να προστατεύσει τη διαδικασία και το καλώς νοούμενο συμφέρον των μερών με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  30. Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων με κανένα τρόπο δεν παραβλάπτει τα συμφέροντα των Ενάγοντων-Καθ' ων η Αίτηση 1, 2 και 5 από τη στιγμή που όλα τα εγειρόμενα με αγωγή τους θέματα μπορούν να εκδικαστούν και/ή επιλυθούν στα πλαίσια της υπό εξέλιξη διαιτητικής διαδικασίας. Από την άλλη το να βρίσκονται σε εξέλιξη δύο παράλληλα διαβήματα, ήτοι διαιτησία και αγωγή, με τα ίδια ουσιαστικά προς επίλυση νομικά ζητήματα, αποτελεί απαράδεκτη και ανομιμοποίητη πρακτική, η οποία ουσιαστικά αναπαράγει τα νομικά ζητήματα με πανομοιότυπο τρόπο». Από την πλευρά τους, οι Ενάγοντες φέρουν ένσταση στην παρούσα αίτηση στη βάση των έντεκα λόγων που τίθενται στο σώμα της ένστασης, τους οποίους αναλύει ο Ενάγων 1 στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης. Μεταξύ άλλων, τίθεται από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα αγωγή δεν αφορά μόνο τον λογαριασμό για τον οποίο εκκρεμεί η διαιτητική διαδικασία, ενώ παράλληλα τους Ενάγοντες 3 και 4 δεν αφορά η διαιτητική διαδικασία. Από μόνο την ημερομηνία της αίτησης, καθίσταται εμφανής η σοβαρή αργοπορία στη διεκπεραίωση της. Αυτό όμως, οφείλεται αποκλειστικά στις διάδικες πλευρές οι οποίες, είτε γιατί έψαχναν διευθέτηση, είτε γιατί ανέμεναν το τι θα γίνει με τις διαδικασίες διαιτησίας, οι οποίες τελούν υπό στασιμότητα, είτε γιατί συμφώνησαν διευθέτηση και ανέμεναν υπογραφή συμφωνίας και απόσυρση της αγωγής, δαπάνησαν υπέρμετρα μεγάλο χρονικό διάστημα. Τελικώς, η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη, ο κάθε ένας, των θέσεων της δικής του πλευράς. Δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετούσε η επανάληψη των θέσεων των συνηγόρων. Αρκεί, πιστεύω, να αναφέρω ότι έχω με προσοχή μελετήσει το περιεχόμενο τους. Άλλωστε, το τι ακολουθεί εξετάζει ακριβώς τα εγειρόμενα θέματα. Βάση για την παρούσα αίτηση και σημείο αναφοράς για τους Αιτητές αποτελεί το άρθρο 8 του Κεφ. 4, με βάση το οποίο το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα για αναστολή της διαδικασίας αν ικανοποιηθεί ότι δεν υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί τη μη παραπομπή του θέματος σε διαιτησία σύμφωνα με το συνυποσχετικό και ότι ο αιτητής ήταν, όταν άρχισε η διαδικασία, και εξακολουθεί να είναι έτοιμος και πρόθυμος να πράξει οτιδήποτε το αναγκαίο για την κανονική διεξαγωγή της διαιτησίας. Όμως, στην παρούσα υπόθεση, υφίσταται ήδη διαδικασία διαιτησίας. Άλλωστε, το τι ζητείται είναι αναστολή της παρούσας μέχρι τη διεκπεραίωση της. Προφανώς αυτό σημαίνει ότι, για τους Αιτητές, οι Ενάγοντες μπορούν να εγείρουν τα θέματα που επιθυμούν στη διαδικασία της διαιτησίας, η οποία προηγήθηκε. Παραπέμποντας με αυτά σε εισήγηση ύπαρξης κατάχρησης της διαδικασίας. Άφθονη είναι η νομολογία αναφορικά με το υπό κρίση ζήτημα. Θα περιοριστώ σε αναφορά στην Πολιτική Έφεση 9495, αναφορικά με αίτηση της Beogradska D.D. ημερομηνίας 6.9.1996 στην οποία γίνεται λεπτομερής αναφορά και ανάλυση του θέματος και της νομολογίας. Μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα εξής: «Η κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του δικαστηρίου έχει γίνει στην υπόθεση Τζεννάρο Περέλλα v. Διευθυντή των Φυλακών, Πολιτική Έφεση 9173, 16.3.95 (απόφαση της ολομέλειας). Παραθέτουμε το σχετικό απόσπασμα: «Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Στην Περέλλα (πιο πάνω) έγινε αναφορά στην Constantinides v. Vima Ltd

(1983)1 C.L.R. 348, στην οποία αποφασίστηκε ότι τα κυπριακά δικαστήρια έχουν την ίδια εξουσία, όπως και τα αγγλικά δικαστήρια, να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικές δικαιοδοσίας. Αποφασίστηκε, επίσης, ότι η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές, και ότι ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδισή της. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθέτησε την ίδια προσέγγιση στην Re Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Πολιτική Έφεση 8894, 28.4.93. Αποφάσισε ότι: «.Η επίκληση των δικαιοδοσιών του Ανωτάτου Δικαστηρίου ελέγχεται προς αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου.». Και παρακάτω: «Όπως φαίνεται από την πιο πάνω επισκόπηση της Αγγλικής νομολογίας η τελευταία έχει υιοθετήσει κατά κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δυο διαδικασίες - της μεταγενέστερης. Έχει δε υιοθετήσει το μέτρο της απόρριψης σε ποινικές υποθέσεις (Βλ. Mills, πιο πάνω). Δεν έχει διατυπώσει οποιοδήποτε κανόνα ο οποίος ρυθμίζει το πότε εφαρμόζεται το ένα ή το άλλο από τα δύο μέτρα. Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω) όσο και το μέτρο της αναστολής (βλ. Κωνσταντινίδης και Υψαρίδης, πιο πάνω). Χωρίς να επιχειρούμε τη διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας». (Βλ. επίσης Αιτ. 130/96 επί της αφορώσι την αίτηση της εταιρείας Evand Promotions Ltd και άλλων, ημερομηνίας 19.11.96). Συναφώς προκύπτει ότι αν υφίσταται τέτοια κατάχρηση, το όποιο μέτρο αντιμετώπισης της αφορά τη μεταγενέστερη διαδικασία. Δεν τελεί υπό αμφισβήτηση ότι η παρούσα αποτελεί τη μεταγενέστερη διαδικασία. Όμως, εμφανώς η παρούσα αφορά επίδικα θέματα και διαδίκους που δεν εμπλέκονται στην αναφερόμενη διαιτητική διαδικασία. Σαφώς, δεν θα ήμουν σε θέση, στο πλαίσιο της παρούσας αίτησης, να διαχωρίσω συγκεκριμένη αξίωση η οποία δυνητικά να αποτελεί αντικείμενο κατάχρησης. Άλλωστε, ούτε καν ζητείται κάτι τέτοιο με την παρούσα. Ούτε όμως ορθό θα ήταν να ανασταλεί η παρούσα αγωγή, στο σύνολο της, λόγω πιθανής κάλυψης των θεμάτων συγκεκριμένης αξίωσης από τα θέματα που θα εξετάσει η διαιτητική διαδικασία. Η οποία, φυσικά, δεν φαίνεται να διεκπεραιώνεται αφού εκκρεμεί για τόσο χρόνο χωρίς οποιαδήποτε εξέλιξη. Η ύπαρξη κατάχρησης αποτελεί ζήτημα που μπορεί να εγερθεί από τους Εναγόμενους και στο πλαίσιο της υπεράσπισής τους με ειδική αναφορά στα θέματα που αφορά και λόγους στους οποίους βασίζεται. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρώ ότι η εξουσία του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί με τρόπο ώστε και οι δύο πλευρές να δυνηθούν να προβάλουν τις θέσεις τους επί του προκειμένου. Καταλήγω, συνεπώς, ότι η παρούσα αίτηση δεν θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη και θα πρέπει να απορριφθεί. Συνακόλουθα, η παρούσα αίτηση, απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Μ. Αμπίζας, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΑΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.