Πουμπουρίδης ν. Γκουροβανίδου κ.α., Αγωγή: 2614/17, 31/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A620 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αγωγή: 2614/17 Μεταξύ: *** Πουμπουρίδης Ενάγοντος και
- *** Γκουροβανίδου
- *** Γκουροβανίδου Εναγομένων Αίτηση ημερ. 6.5.19 υπό Εναγομένων για Προδικαστική Εκδίκαση Ημερομηνία: 31 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους: κα Σ. Θεμιστοκλέους Για Ενάγοντα: κ. Νεοφύτου, για Νεοφύτου & Νεοφύτου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Υπεράσπιση τους οι Εναγόμενες ισχυρίστηκαν ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στερείται καθ' ύλην αρμοδιότητας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή καθότι τα επίδικα ζητήματα ρυθμίζονται από τον περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Ν.232/
- Την Υπεράσπιση τους την είχαν καταχωρίσει στις 8.3.18 και τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 21.3.18 με την καταχώριση Απάντησης από την άλλη πλευρά. Αυθημερόν καταχωρίστηκε και η Κλήση Οδηγιών η οποία ορίστηκε για τις 11.6.
- Στο σημείο 10 του Παραρτήματος τους οι Εναγόμενες σημείωσαν την ανάγκη εκδίκασης των προδικαστικών ενστάσεων και ότι στη βάση της νέας Δ.30 θα υπέβαλλαν ανάλογο αίτημα στα πλαίσια της Κλήσης Οδηγιών. Κατά την πρώτη δικάσιμο διαπιστώθηκε ότι η αξίωση υπερέβαινε σε αξία την καθ' ύλην αρμοδιότητα Επαρχιακού Δικαστή (ενώπιον του οποίου είχε τεθεί) και στη συνέχεια αφού τέθηκε ενώπιον Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή επαναορίστηκε για τις 9.10.18, για διεκπεραίωση της Κλήσης Οδηγιών. Κατά την εν λόγω δικάσιμο όμως δεν ζήτησαν οτιδήποτε άλλο από το Δικαστήριο ούτε λέχθηκε ότι θα προχωρούσε κάποια πλευρά με αίτηση για προδικαστική εκδίκαση. Ζητήθηκαν μόνο εκατέρωθεν διατάγματα αποκαλύψεων τα οποία και εκδόθηκαν, με την αγωγή να ορίζεται στις 4.12.
- Ο Ενάγων αποκάλυψε τα έγγραφα του στις 21.11.18 ενώ οι Εναγόμενες ζήτησαν και έλαβαν παράταση για να το πράξουν, οπότε η αγωγή παρέμεινε στις 7.2.19 για αυτό τον σκοπό. Ακολούθως εξασφαλίστηκε και νέα παράταση μέχρι τις 13.3.19 οπότε στο ενδιάμεσο καταχώρισαν και οι Εναγόμενες την αποκάλυψη τους. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 9.5.19 και στο ενδιάμεσο καταχωρίστηκε η παρούσα αίτηση με την οποίαν οι Εναγόμενες αιτούνται όπως εγκριθεί η προδικαστική εκδίκαση της ένστασης τους περί καθ' ύλην αναρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση της η Εναγόμενη 1, σύζυγος του Ενάγοντος, παραπέμπει στις αξιώσεις του Ενάγοντος ισχυριζόμενη ότι αυτός ζητά να τού αναγνωριστεί η συνεισφορά του στην απόκτηση του επίδικου διαμερίσματος θεωρώντας (εκείνος) ότι η ίδια είναι δικαιούχος προς εγγραφή μετά από συμφωνία που κατ' ισχυρισμόν του είχαν κάνει με την Εναγόμενη 2, αδελφή της, να το εγγράψει στο ζευγάρι. Χωρίς όμως ο Ενάγων να παρουσιάζει οποιαδήποτε συμφωνία. Είναι η θέση της πως η απαίτηση και η βάση της αγωγής του εδράζεται σε περιουσιακή διαφορά βασιζόμενη σε εμπίστευμα σε ακίνητη ιδιοκτησία που αποκτήθηκε μετά τον γάμο τους, η οποία εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Ένσταση Ο Ενάγων προέβαλε 12 λόγους προς απόρριψη της αίτησης οι οποίοι ως επί το πλείστον αφορούν όχι το κατά πόσον θα διαταχθεί η προδικαστική εκδίκαση αλλά την ίδια την ουσία της προδικαστικής ένστασης, δηλαδή το για ποιους λόγους κατά τη γνώμη του το παρόν Δικαστήριο έχει αρμοδιότητα. Οι λόγοι ένστασης επεξηγούνται και αναλύονται στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση του ιδίου, στην οποία επισυνάπτει και δύο επιστολές ως Τεκμήρια 1 και
- Νομική πτυχή Η προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου, το οποίο εγείρεται στις έγγραφες προτάσεις, βάσει της Δ.27, είναι θέμα το οποίο ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Με αναφορά σε παλαιότερη νομολογία το Ανώτατο Δικαστήριο συνόψισε τις εφαρμοζόμενες αρχές στην υπόθεση Χ'Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ.949 ως εξής: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα». Όπως επίσης έχει αναφερθεί στην Πιερίδης ν. Kevork Keshishian κ.ά.
(1996)1(Α) Α.Α.Δ.224: «Τίθεται ζήτημα νομικού σημείου το οποίο μπορεί να εκδικαστεί προκαταρκτικά μόνο πάνω στη βάση παραδεκτού πραγματικού υπόβαθρου. Κάθε δε τέτοιο σημείο υποχρεωτικά κρίνεται με γνώμονα τη δοσμένη πραγματική θεμελίωση του». Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία πως στην παρούσα περίπτωση η σχετική αίτηση έχει καταχωριστεί αργοπορημένα. Ο Ενάγων προέβαλε την καθυστέρηση αυτή (με τον Λόγο υπ' αρ.11) και κρίνω πως έχει δίκαιο. Οι Εναγόμενες συμμορφούμενες μεν με τις Οδηγίες Πρακτικής, Ε.Ε.Δ.4112, ημερ. 28.7.17, (αρ.5) έθεσαν το θέμα στο Παράρτημα 25 πλην όμως σαφέστατα παρέλειψαν κατά την πρώτη εμφάνιση στην Κλήση για Οδηγίες να ζητήσουν την έκδοση ανάλογων οδηγιών στη βάση του αιτήματος το οποίο είχαν καταγράψει. Αντιθέτως ζητήθηκαν διατάγματα για άλλα θέματα χωρίς οποιαδήποτε αναφορά στο ζήτημα της προδικαστικής εκδίκασης. Συνεπώς η αίτηση υπόκειται σε απόρριψη και μόνο για αυτό τον λόγο. Παρά την ως άνω κατάληξη όμως σημειώνω πως ούτως ή άλλως ένα τέτοιο θέμα εξετάζεται και αυτεπαγγέλτως αφού ένα πολιτικό Δικαστήριο για να αναλάβει δικαιοδοσία προς επίλυση συγκεκριμένης διαφοράς πρέπει να έχει ταυτοχρόνως καθ' ύλη και κατά τόπο αρμοδιότητα (Παπακόκκινου ν. Landbroke Group P.L.C. κ.ά.
(1999)1 Α.Α.Δ..844). Η δε δικαιοδοσία προσδιορίζεται από τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και η απόφαση επί του θέματος προϋποθέτει την αντιπαραβολή των επίδικων θεμάτων προς τις νομοθετικές πρόνοιες που καθορίζουν τη δικαιοδοσία (Μούρτζινος ν. Global Cruises S.A.
(1992)1(B) Α.Α.Δ.1160, Powertools Electro S.R.L. v. Black & Decker (Ελλάς) Α.Ε.
(2013)1(Γ) Α.Α.Δ.2182). Εντός των πλαισίων αυτών επισημαίνω πως όντως «περιουσία», στα πλαίσια του Ν.232/91, σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτάται πριν ή μετά τον γάμο από οποιονδήποτε των συζύγων. «Συνεισφορά» σημαίνει την οποιαδήποτε συνεισφορά των συζύγων στην απόκτηση ή τη δημιουργία περιουσίας. Η αξίωση του Ενάγοντος φαίνεται στην §30Α της Έκθεσης Απαίτησης του. Αυτό το οποίο αξιώνει είναι το ½ μερίδιο του επίδικου διαμερίσματος από την Εναγόμενη 2, δηλαδή την αδελφή της συζύγου του, για την οποία Εναγόμενη 2 δηλώνει (στην §25) ότι είναι μέχρι σήμερα η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος. Δεν αξιώνει κάτι από την ίδια την Εναγόμενη 1, πρώην σύζυγο του, σε σχέση με την ιδιοκτησία του. Όλες οι υπόλοιπες αξιώσεις τίθενται διαζευκτικά προς την αξίωση υπό Α και αφορούν και πάλι: · το ½ χρημάτων που έδωσαν ως ζεύγος, · το ½ επιστραφέντος Φ.Π.Α., · το ½ διαφυγόντων κερδών-ενοικίων, · προσωπικές του δαπάνες στο διαμέρισμα. Βασικά η όλη εκδοχή του Ενάγοντος είναι ότι ο ίδιος και η σύζυγος του συμφώνησαν με την Εναγόμενη 2 να αγοράσει η τελευταία το διαμέρισμα και να το εγγράψει επ' ονόματι του ζεύγους, δηλαδή Ενάγοντος και Εναγομένης 1, πράγμα που η Εναγόμενη 2 δεν τήρησε, οπότε ζητά από εκείνη είτε να τού μεταβιβάσει το ½ μερίδιο είτε να του επιστρέψει το ½ της απώλειας που είχε ο ίδιος, δηλαδή αποζημιώσεις στην περίπτωση που δεν επιτύχει η βασική αξίωση του. Οπουδήποτε έχει εμπλέξει την Εναγομένη 1 στις αξιώσεις, ήτοι στα αιτητικά Β-Στ και πάλι αυτά τα ίδια ποσά ζητά, δηλαδή το μερίδιο που έχει αξιώσει από την Εναγόμενη 2. Υπό αυτές τις περιστάσεις δεν θεωρώ ότι η αξίωση του συνιστά περιουσιακή διαφορά συζύγων ή ότι τίθεται βάσιμα ζήτημα καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα €700 συν Φ.Π.Α. προς όφελος του Ενάγοντος και εις βάρος των Εναγομένων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. (Υπ.) ............... Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Σ.Θ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο