Σκαπούλλης κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής 4924/2011, 20/12/2019

(1)του XXXXX Ναθαναήλ,

(2)του XXXXX Ευσταθίου και

(3)του XXXXX Μιχαήλ, για κατηγορίες που αφορούν τα επεισόδια στις 18.5.11 στη Λευκωσία και τις σωματικές βλάβες εναντίον των Εναγόντων 1, 2, 3 και

1. Προς τούτο, εκ συμφώνου κατατέθηκαν στο Δικαστήριο τα κατηγορητήρια στις ποινικές υποθέσεις XXXXX/12 και XXX/
2. Η 1η αναστάληκε και η 2η διακόπηκε. (Τεκμ.18 και 19).
3. Αφού ολοκληρώθηκε το ανακριτικό έργο της Αστυνομίας και λήφθηκαν πέραν των 40 καταθέσεων, διώχθηκαν 3 κατηγορούμενα πρόσωπα, ως το περιεχόμενο των κατηγορητηρίων Τεκμήρια 18 και
4. Η υπόθεση XXXXX/12, που είναι το Τεκμήριο 18, καταχωρίστηκε 10.12.12 και αναστάληκε με οδηγίες του υπεύθυνου Εισαγγελέα Λευκωσίας στις 27.03.14, διότι μετά από επανειλημμένες και πολύμηνες προσπάθειες εντοπισμού των κατηγορουμένων, δεν ανευρίσκοντο. Η υπόθεση XXX/15, κατηγορητήριο Τεκμήριο 19, καταχωρίστηκε στις 26.01.15 και διακόπηκε μετά από οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα στις 23.11.16, διότι μετά από επανειλημμένες και πολύμηνες προσπάθειες επίδοσης και εντοπισμού των κατηγορουμένων αυτοί δεν ανευρίσκοντο. Για την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν

(6)μάρτυρες: Ο XXXX Σκαπούλλης, Ενάγοντας 1 (ΜΕ1), ο XXXX Χατζηπαύλου, Ενάγοντας 4 (ΜΕ2), ο XXXX Σάββα, Ενάγοντας 2 (ΜΕ3), ο XXXX Πεππή, Ενάγοντας 3 (ΜΕ4), ο XXXX Κυριακίδης (ΜΕ5) και η XXXX Κωνσταντίνου (ΜΕ6). Ο ΜΕ1 είναι ο Ενάγοντας 1, 45 ετών και ένας από τους διευθυντές και γραμματέας των Εναγόντων 5 (τεκμήριο 1). Από τον Δεκέμβρη του 2005, άρχισε μαζί με τους υπόλοιπους διευθυντές των Εναγόντων 5, να λειτουργούν το εστιατόριο «Σκαραβαίος», το οποίο φιλοξενούσε καθημερινά κόσμο για ποτό, φαγητό και διασκέδαση, αλλά προωθούσε συγχρόνως και την καλλιτεχνική έκφραση. Επιπλέον, εξέδιδαν μηνιαία εφημερίδα με άρθρα για διάφορα καλλιτεχνικά, πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα και ήταν υπεύθυνοι για διάφορους διαγωνισμούς και εκδηλώσεις για την προώθηση ανερχόμενων και υφιστάμενων καλλιτεχνών εντός και εκτός Κύπρου, για τα οποία είχαν προβεί σε τεράστιες οικονομικές επενδύσεις, και επέδειξαν αφοσίωση. Το κέντρο «Σκαραβαίος» λειτουργούσε στην οδό Νικοκρέοντος, πάροδο της οδού Θεμιστοκλή Δέρβη και παράλληλο της Λεωφ. Γρίβα Διγενή, σε κεντρικό σημείο της Λευκωσίας και σε απόσταση 600 μ. από τον Αστυνομικό Σταθμό Λυκαβητού (τεκμήριο 2). Λειτουργούσε με ένα σεβαστό κύκλο εργασιών που συνολικά ανερχόταν στο ποσό των €500.000, το οποίο είχε μια σταθερή άνοδο μέχρι το επίδικο συμβάν. Αναφέρθηκε στον τελικό αγώνα κυπέλλου που διεξάχθηκε στις 18.5.11 μεταξύ των ποδοσφαιρικών ομάδων Ομόνοιας και Απόλλωνα, τον οποίο τελικά κέρδισε η Ομόνοια. Το βράδυ της εν λόγω ημερομηνίας, το κέντρο «Σκαραβαίος» λειτουργούσε κανονικά και ήταν γεμάτο με θαμώνες. Μετά το πέρας του αγώνα, ξέσπασαν πανηγυρισμοί/βιαιοπραγίες και παρανομίες, τις οποίες η Αστυνομική δύναμη παρακολουθούσε, όμως δεν έπραττε οτιδήποτε για να καθησυχάσει την ατμόσφαιρα και να προστατεύσει τους περαστικούς και την περιουσία τρίτων προσώπων. Ξέφρενοι οπαδοί της Ομόνοιας, με αφορμή τη νίκη της ομάδας τους, κατέκλυσαν το κέντρο της Λευκωσίας και προέβηκαν σε χουλιγκανισμούς, καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, πρόκληση ζημιών, δημόσια οχληρία, κλείσιμο των δρόμων, οχλαγωγίες και δημόσια εξύβριση. Η Αστυνομική δύναμη παρακολουθούσε χωρίς να επεμβαίνει και χωρίς να λάβει τα δέοντα μέτρα προς αποκατάσταση της τάξης και του Νόμου, με αποτέλεσμα οι οπαδοί να διανύσουν πεζοί απόσταση πέραν των 3 χλμ, διαλύοντας τα πάντα στο δρόμο τους και προκαλώντας δημόσιο τρόμο, ο οποίος γινόταν εντονότερος ενόσω η Αστυνομική δύναμη δεν σταματούσε τον όχλο, παρόλο που ήταν παρούσα καθ' όλη τη διαδρομή των χούλιγκανς και ήταν πλήρως ενήμερη για τον κίνδυνο που υπήρχε για τον κόσμο και την περιουσία του από τους χούλιγκανς, οι οποίοι απειλούσαν να επιτεθούν και διαλύσουν, όπως και εν τέλει έπραξαν (τεκμήρια 3 και 4). Το επίδικο βράδυ της 18.5.11 και μετά τις 22.00, παρατηρήθηκε από θαμώνες του «Σκαραβαίου», ομάδα των εν λόγω οπαδών, να μαζεύεται με γρήγορο ρυθμό εντός της οδού Νικοκρέοντος και σε απόσταση λίγων μέτρων από την είσοδο του «Σκαραβαίου». Ο ίδιος βρισκόταν στο γραφείο των Εναγόντων 5, ακριβώς απέναντι από τον «Σκαραβαίο», μαζί με τον Ενάγοντα 4 και τη Μαρία Παυλή, διεκπεραιώνοντας την έκδοση της εφημερίδας τους. Είδε από το παράθυρο του γραφείου αυξημένη κίνηση στο δρόμο και οπαδούς της Ομόνοιας και κατά τις 22.30 βγήκε έξω για να δει τι συμβαίνει. Συνάντησε τον XXXX Χαραλάμπους, ιδιοκτήτη της καφετέριας «Αλλού» απέναντι από τον «Σκαραβαίο», ο οποίος του ανέφερε ότι θα έκλεινε την καφετέρια επειδή είχε ενημερωθεί ότι έρχονταν εξαγριωμένοι οπαδοί για να προκαλέσουν ζημιές. Ο ίδιος περπάτησε ανάμεσα στους οπαδούς, μπήκε στο κέντρο, καθησύχασε τους συνεργάτες του και τους θαμώνες και βγήκε έξω για να πει στα άτομα που προκαλούσαν την ανησυχία να φύγουν. Ωστόσο, είδε κάποια άτομα να τρέχουν προς τον κύριο δρόμο και να φωνάζουν «φέρτε κι' άλλους». Όταν αντιλήφθηκαν τι επρόκειτο να γίνει τηλεφώνησαν αμέσως στην Αστυνομία για να μεταβεί επί τόπου και να προστατεύσει αυτούς, το υποστατικό τους και τους θαμώνες τους. Περαιτέρω, θαμώνες επικοινώνησαν με την Αστυνομία αμέσως και την κάλεσαν να προσέλθει επί τόπου, εφόσον ήταν έκδηλη η επιθετική διάθεση του πλήθους, το οποίο συνέχισε να μαζεύεται και ήταν έκδηλο ότι επίκειτο επίθεση. Η αστυνομία απάντησε σε όλα τα τηλεφωνήματα και επιβεβαίωσε ότι θα προσερχόταν στον χώρο εντός των επόμενων λεπτών, εφόσον είχε τονισθεί και γνωστοποιηθεί σ' αυτήν το επείγον του θέματος, ως και ότι επίκειτο μαζική επίθεση εναντίον του «Σκαραβαίου», των θαμώνων του και των Εναγόντων. Ο XXXXX Τορναρίτης ήταν επίσης παρών και του ανέφερε ότι είχε και καλέσει και αυτός την Αστυνομία. Ο ίδιος βρισκόταν έξω από τον «Σκαραβαίο», έβλεπε άτομα να φωνάζουν «φέρτε κι άλλους» και περιπολικά της Αστυνομίας να κινούνται στους κύριους δρόμους και ειδικότερα στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη, σε απόσταση 50 - 100 μ, χωρίς όμως να επέμβουν με οποιοδήποτε τρόπο στον όχλο που είχε μαζευτεί στην πάροδο τους (Νικοκρέοντος). Στάθηκε στην είσοδο του κέντρου και πρόσεχε, όσο περνούσε η ώρα, τον όχλο να μεγαλώνει με αποτέλεσμα, κατά τις 22.45 να γεμίσει όλος ο δρόμος από την είσοδο του κέντρου, ως το τέρμα του δρόμου που εφάπτεται με τον κύριο δρόμο, με εξαγριωμένους, συσπειρωμένους χούλιγκανς. Ενόψει του ότι υπήρχε αστυνόμευση στους δρόμους σε πολύ κοντινά και γειτονικά σημεία με το κέντρο «Σκαραβαίος» και βασιζόμενοι στην πιο πάνω πληροφορία και ενημέρωση, θεώρησαν ότι η ανταπόκριση της Αστυνομίας θα ήταν πραγματική και άμεση. Γι' αυτό και παρέμειναν στο κέντρο και συμβούλευσαν τους θαμώνες να μην ανησυχούν διότι η Αστυνομία ήταν καθοδόν για να διαλύσει τη συσπειρωμένη μάζα των εξαγριωμένων οπαδών. Εάν η Αστυνομία τους ενημέρωνε ότι θα αργούσε να ανταποκριθεί, τότε θα εκκένωναν άμεσα το κέντρο. Λίγα λεπτά αργότερα, οι οπαδοί άρχισαν να ρίχνουν διάφορα πράγματα εντός της αυλής του κέντρου όπου κάθονταν πελάτες, γι' αυτό και έσπευσαν αμέσως να τους προστατεύσουν, μεταφέροντας τους στο υπόγειο του κέντρου, όπου ήταν η αποθήκη και η κουζίνα, οι οποίοι ήταν φοβισμένοι και έκλαιγαν πανικοβλημένοι. Συνειδητοποίησαν πλέον ότι η Αστυνομία δεν επρόκειτο να φτάσει στο κέντρο και αποφάσισαν να αμυνθούν οι ίδιοι στους βίαιους και εξαγριωμένους χούλιγκανς που ήταν ακριβώς έξω από την πόρτα τους. Έτσι, αφού προνόησαν για την ασφάλεια των θαμώνων τους, επέστρεψε στην αυλή του κέντρου με σκοπό να σταματήσει τη ζημιά στο κέντρο τους και να διασώσει την επιχείρηση τους, εφόσον είχαν αρχίσει να σπάζουν τον εξωτερικό χώρο του κέντρου (τεκμήριο 5). Οι υπόλοιποι Ενάγοντες στάθηκαν δίπλα του και τότε κάποιος φώναξε στον XXXX Χατζηπαύλου (Ενάγοντα 4), «απόψε θα πεθάνετε». Αμέσως άρχισε η βίαιη επίθεση και άρχισαν να πέφτουν πέτρες, βόμβες κρότου λάμψης, μολότοφ και παρατήρησε ότι ερχόταν κόσμος και από την πίσω πλευρά του «Σκαραβαίου». Είδε τον Ενάγοντα 4 να καίγεται δίπλα του από έκρηξη μολότοφ και μπήκε μπροστά του για να τον προστατεύσει, όμως από τις πέτρες που έπεφταν έσπασε το δάκτυλο του στο αριστερό του χέρι. Στη συνέχεια είδε να κτυπούν τον Ενάγοντα 3 στο κεφάλι με ρόπαλο και μετά έπεσε στο πάτωμα και ο όχλος άρχισε να τον κτυπά με διάφορα αντικείμενα. Οι συνάδελφοι του μπήκαν στιγμιαία μπροστά του και του έδωσαν την ευκαιρία να σηκωθεί και τρέχοντας μπήκε μέσα στο κέντρο. Όλοι τράπηκαν σε φυγή προς τον κλειστό χώρο του κέντρου, ενώ έβλεπε και άκουγε πέτρες να πέφτουν βροχή πάνω στο κέντρο και η κεντρική πόρτα του κέντρου φλεγόταν από βόμβες μολότοφ. Από τη μέσα πλευρά, προσπαθούσε με πυροσβεστήρα να σβήσει τη φωτιά που είχε τυλίξει την πόρτα εισόδου. Όταν σταμάτησε να ακούει πέτρες και εκρήξεις και αφού έσβησαν τη φωτιά στην πόρτα και την άνοιξαν, είδε μπροστά του ένα αστυνομικό. Η επίθεση ολοκληρώθηκε χωρίς να τη σταματήσει η Αστυνομία και ο όχλος που είχε επιτεθεί εναντίον τους και του κέντρου τους, ολοκλήρωσε ανενόχλητος την ενέργεια του. Φοβήθηκε πάρα πολύ για τη ζωή του και όλοι μεταφέρθηκαν στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Ο ίδιος ήταν βαριά τραυματισμένος και σε κατάσταση σοκ. Κάποιος αστυνομικός δοκίμασε να του πάρει κατάθεση, όμως δεν θυμάται αν τελικά έδωσε κατάθεση και μέχρι σήμερα δεν ξαναμίλησε με αστυνομικό για το επίδικο περιστατικό. Για τους τραυματισμούς του κατέθεσε ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 6) και ανέφερε ότι μέχρι σήμερα υποφέρει οικονομικά, σωματικά και ψυχικά από τα πιο πάνω γεγονότα και πάσχει από ψυχική διαταραχή και ψυχοτραυματικό στρες (τεκμήριο 7). Σταμάτησε σχεδόν όλες τις προηγούμενες δραστηριότητες του αφού η παρουσία του σε ανοικτό μέρος με κόσμο, του προκαλεί άγχος, φοβία και στρες, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να λειτουργήσει κανονικά και να μην μπορεί να έρθει σε επαφή με άτομα γύρω του. Αυτό έχει άμεση επίδραση στην ψυχολογία του αλλά και οικονομικά διότι δεν μπορεί να εργαστεί και να διαχειριστεί κέντρα, εστιατόρια και μπαρ για τα οποία έχει γνώσεις και εμπειρία. Μετά τα επίδικα επεισόδια, το καλό πολιτιστικό και καλλιτεχνικό όνομα του «Σκαραβαίου» διαλύθηκε. Η πελατεία τους μειώθηκε ραγδαία και ο κύκλος εργασιών τους ήταν σχεδόν ανύπαρκτος. Αναγκάστηκαν τον Μάρτιο 2014 να κλείσουν τον «Σκαραβαίο» και έκτοτε παραμένει άνεργος λόγω των ψυχολογικών προβλημάτων και των σωματικών ανικανοτήτων που τον περιορίζουν στην ανεύρεση χειρωνακτικής εργασίας. Για την καθημερινή διαβίωση του βασίζεται σε φίλους και στην οικογένεια του και η ζημιά στην υγεία του είναι μη αναστρέψιμη. Τα επίδικα γεγονότα κατέστρεψαν την επιχείρηση τους εφόσον ο χώρος στιγματίστηκε ως επικίνδυνος για θαμώνες και είχε υποστεί τεράστιο οικονομικό πλήγμα για να τον επαναφέρουν στην αρχική του κατάσταση. Όλοι οι Ενάγοντες υπέστηκαν ζημιές σωματικά και ψυχικά και μέχρι σήμερα δεν κατάφεραν να επανέλθουν στην προτέρα κατάσταση τους. Ζήτησαν επανειλημμένα ενημέρωση για τις αστυνομικές ανακρίσεις, την οποία ουδέποτε έλαβαν, ουδέποτε τους ζητήθηκε να αναγνωρίσουν οποιοδήποτε από τους επιτεθέντες και μέχρι σήμερα δεν κλήθηκαν να δώσουν μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου, αν και οι δικηγόροι τους διαμαρτυρήθηκαν και ζήτησαν ενημέρωση (τεκμήρια 8 και 9). Ενημερώθηκε ότι καταχωρίστηκε η Ποινική Υπόθεση XXX/15 εναντίον κάποιων ατόμων που εμπλέκοντο στα επεισόδια, όμως μέχρι σήμερα δεν καταδικάστηκε κανένας. Η εν λόγω καθυστέρηση που παρατηρείται έχει τεράστια αρνητική επίδραση στην ψυχολογική του κατάσταση, διότι νιώθει ανασφάλεια και καθημερινά φόβο ότι ανεπηρέαστα άτομα θα επαναλάβουν εναντίον του τα επίδικα επεισόδια. Ισχυρίστηκε ότι η Αστυνομία το επίδικο βράδυ, ειδοποιήθηκε έγκαιρα και είχε επαρκή χρόνο για να προσέλθει προς αποκατάσταση της τάξης και για την προστασία τους, όμως έφτασε αργοπορημένα, παρόλο που έλαβε γνώση του έκδηλου κινδύνου και αποδέχθηκε την κλήση. Πέρασαν πάνω από 30 λεπτά από της ώρα της κλήσης μέχρι τη στιγμή που είδε για πρώτη φορά αστυνομικό, αν και η αστυνόμευση στην περιοχή ήταν εμφανής και η απόσταση από τον αστυνομικό σταθμό Λυκαβητού είναι μόλις 500 μ. Σε κάθε περίπτωση υπήρχε αστυνομική δύναμη στην περιοχή. Η δική του απαίτηση για ειδικές ζημιές ανέρχεται σε €26.000 (ιατρικά έξοδα €15.000, μεταφορικά €1.000, μελλοντικά θεραπευτικά έξοδα €10.000). Η απαίτηση των Εναγόντων 5, ως διαχειριστές και ιδιοκτήτες του κέντρου «Σκαραβαίος» είναι για €35.000, ως ειδικές ζημιές (επιδιορθώσεις και αποκατάσταση ζημιάς €20.000 και απώλεια εισοδημάτων €15.000). Ισχυρίστηκε περαιτέρω, ότι μειώθηκε η προσδοκία ζωής του λόγω των πολλαπλών τραυμάτων, για την οποία ζητά €30.000 ως αποζημίωση και αντιμετωπίζει προβλήματα στην καθημερινή διαβίωση του, μειωμένη απόδοση και ικανότητα. Αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και διαταραχές, οι οποίες του προκάλεσαν κατάθλιψη, μόνιμη ανικανότητα, απώλεσε κάθε ευμάρεια ζωής και διάθεση. Απαιτεί επίσης παραδειγματικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις λόγω της πλήρους αδιαφορίας και ανικανότητας μελών της Αστυνομίας να παράσχουν στοιχειώδη προστασία στους Ενάγοντες. Αντεξεταζόμενος ισχυρίστηκε ότι το κέντρο «Σκαραβαίος» δεν είχε σχέση με ποδοσφαιρικά θέματα, αλλά μόνο με καλλιτεχνικά και πολιτιστικά. Το επίδικο βράδυ στον «Σκαραβαίο» δεν υπήρχε οθόνη τηλεόρασης που πρόβαλλε τον επίδικο ποδοσφαιρικό αγώνα και πριν το επίδικο συμβάν δεν πρόβαλλαν ποτέ ποδοσφαιρικούς αγώνες. Η δράση του «Σκαραβαίου» ουδέποτε είχε σχέση με ποδόσφαιρο. Μετά τα επίδικα γεγονότα σταμάτησε να παρακολουθεί ποδόσφαιρο διότι δεν του το επέτρεπε ο ψυχισμός του. Ωστόσο, μετά το επίδικο συμβάν η κοινή γνώμη μετέτρεψε το «Σκαραβαίο» σε «ποδοσφαιρομάγαζο», δηλαδή έδειχνε πλέον σε οθόνες ποδοσφαιρικούς αγώνες, διότι ήταν η απαίτηση των παρευρισκόμενων και ένας τρόπος για να επιβιώσουν. Ο «Σκαραβαίος» επιδιορθώθηκε άμεσα και συνέχισε να λειτουργεί. Επέμενε ότι το επίδικο βράδυ τηλεφωνούσαν στην Αστυνομία, η οποία τους διαβεβαίωνε ότι θα ερχόταν στο μέρος, όμως αυτό δεν έγινε, αν και από τον «Σκαραβαίο» στην οδό Νικοκρέοντος, έβλεπε αστυνομικά περιπολικά να περνούν σε απόσταση 60 - 80 μ στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη. Από το απόγευμα της 18.5.11, βρισκόταν στο γραφείο με τον Ενάγοντα 4 και τη Μαρία Παυλή και επιμελούντο την έκδοση της εφημερίδας τους. Μετά τις 10.00 μ.μ. και ενώ ήταν στο γραφείο, πρόσεξε ασυνήθιστη κίνηση (15 - 25 ατόμων), με φωνές, στην οδό Νικοκρέοντος. Γι' αυτό κατά τις 10.30 μ.μ. βγήκε έξω για να ελέγξει τι συμβαίνει. Τα άτομα αυτά δεν ήταν συνηθισμένοι περαστικοί αλλά ήταν σε εγρήγορση με φανέλες και διακριτικά της Ομόνοιας, γι' αυτό και του κίνησαν την περιέργεια. Πέρασε μέσα από τα άτομα αυτά και πήγε στον «Σκαραβαίο». Δεν κοίταξε ρολόι, όμως υπολογίζει ότι η ώρα ήταν περίπου 10.30 μ.μ. Φτάνοντας στον «Σκαραβαίο» αντιλήφθηκε τα άτομα αυτά να τρέχουν προς τα πίσω και να φωνάζουν «φέρτε τζιαι άλλους, φέρτε τζιαι άλλους". Από τη στιγμή αυτή, ήταν σίγουρος για το τι θα ακολουθούσε. Τα γκαρσόνια και οι θαμώνες (περίπου 30) τον ενημέρωσαν ότι είχαν προκλήσεις δηλαδή φωνές και συνθήματα από τους λίγους οπαδούς και υπήρχε ανησυχία. Τότε τους είπε ότι θα το διευθετήσει και κατευθύνθηκε προς τους λίγους οπαδούς για να τους ρωτήσει αν θέλουν κάτι, να μιλήσει μαζί τους και να τους πει να φύγουν (δηλαδή να διαδραματίσει πυροσβεστικό ρόλο). Δεν θυμάται αν οι λίγοι οπαδοί έβριζαν, όμως εκείνη τη στιγμή και προτού προλάβει να τους μιλήσει, αυτοί άρχισαν να τρέχουν προς τη Θεμιστοκλή Δέρβη και φώναζαν «φέρτε τζιαι άλλους, φέρτε τζιαι άλλους". Αυτό έγινε μόλις βγήκε έξω από την κύρια είσοδο του «Σκαραβαίου» (στο κάγκελο της αυλής) και βγήκε στο δρόμο 1 - 2 μέτρα, χωρίς να τους πει ούτε μια λέξη. Έτσι δεν είχε την ευκαιρία να τους ηρεμήσει. Τότε επέστρεψε στον «Σκαραβαίο», συσκέφθηκε με τους συναδέλφους του για να προγραμματίσουν την αντίδραση τους και στην παρουσία του τηλεφώνησε στην αστυνομία ο Ενάγοντας 4 και ο XXXXX Τορναρίτης που ήταν θαμώνας και ενημέρωσαν ότι μαζεύοντο άτομα για να επιτεθούν στον «Σκαραβαίο». Δεν θυμάται την ακριβή ώρα, ίσως ήταν 10.32 μ.μ. Αυτοί τον ενημέρωσαν ότι είχαν λάβει τη διαβεβαίωση της Αστυνομίας ότι θα ερχόταν στο μέρος. Σε απόσταση περίπου 60 μ. από τον «Σκαραβαίο», έβλεπε (από την αυλή όπου στεκόταν) να μαζεύονται περισσότερα άτομα και περίμενε την Αστυνομία, έβλεπε τους φάρους τουλάχιστον τριών περιπολικών της Αστυνομίας στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη και έλπιζε να εισέλθει ένα περιπολικό στην οδό Νικοκρέοντος, πράγμα όμως που δεν έγινε ποτέ. Όταν έπαυσαν να έχουν ελπίδες για την προσέλευση της Αστυνομίας, μετέφεραν τους θαμώνες στο υπόγειο του υποστατικού και ο ίδιος με τους Ενάγοντες 2, 3 και 4 έμειναν έξω για να προστατεύσουν την περιουσία τους. Η ώρα ήταν περίπου 10.30 μ.μ., όπως προκύπτει και από το βίντεο του κλειστού κυκλώματος (τεκμήριο 5). Ο Ενάγοντας 4, στο προαύλιο, τηλεφώνησε δύο φορές στην Αστυνομία. Όταν αυξήθηκε ο κίνδυνος για τη σωματική τους ακεραιότητα, ο XXXXX Τορναρίτης έφυγε από τον «Σκαραβαίο» και όπως τον ενημέρωσε σε μεταγενέστερη συνάντηση τους, στην Θεμιστοκλή Δέρβη συνάντησε αστυνομικούς και τους είπε να μεταβούν στον «Σκαραβαίο». Ισχυρίστηκε ότι γύρω στις 10.30 μ.μ. βγήκε από το γραφείο και από την ώρα που έγιναν τα τηλεφωνήματα στην Αστυνομία μέχρι να φτάσει στο μέρος, παρήλθε περίπου μισή ώρα, ίσως 23 - 25 λεπτά και αφού οι χούλιγκανς ολοκλήρωσαν την αποστολή τους. Όταν τρομοκρατημένοι άνοιξαν την πόρτα του υποστατικού, τότε είδε τον πρώτο αστυνομικό, ενώ οι χούλιγκανς είχαν φύγει. Ο ίδιος και οι Ενάγοντες 2, 3 και 4 στάθηκαν στην είσοδο της αυλής (στο κάγκελο) για να αποτρέψουν τους χούλιγκανς να εισέλθουν μέσα στο υποστατικό και ήταν έτοιμοι να θυσιαστούν και να πεθάνουν για να προστατεύσουν την επιχείρηση τους και τους θαμώνες. Όταν συνειδητοποίησαν ότι δεν μπορούσαν να αποτρέψουν τον όχλο μπήκαν μέσα στο υποστατικό, ενώ οι χούλιγκανς συνέχισαν να ρίχνουν μολότοφ και προσπαθούσαν να τους κάψουν ζωντανούς. Επέμενε ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από το τηλεφώνημα στην Αστυνομία και τις διαβεβαιώσεις ότι θα έρχοντο στο μέρος μέχρι την επίθεση του όχλου, o οποίος επιτέθηκε με πολύ μίσος, μπήκε στην αυλή του κέντρου, έριχνε βόμβες μολότοφ, και φώναζαν «κρούστε τους, σκοτώστε τους, σκοτώστε τους». Έβλεπε τον όχλο να μεγαλώνει στη γωνιά Νικοκρέοντος και Θεμιστοκλή Δέρβη και πέρασε αρκετή ώρα, 16 - 20 λεπτά για να μαζευτούν και να τους επιτεθούν. Για να προστατεύσει τον εαυτό του, φόρεσε το κράνος του, όπως και οι Ενάγοντες 2 και 4, όταν βεβαιώθηκαν ότι δεν θα ερχόταν η αστυνομία. Επέλεξε να αντιμετωπίσει τον όχλο διότι αν έμπαινε στο υποστατικό το αποτέλεσμα θα ήταν τραγικότερο διότι θα έριχναν μολότοφ στο κτίριο και θα τους έκαιγαν ζωντανούς. Ισχυρίστηκε ότι από μέρους των Εναγόντων δεν υπήρξε καμιά πρόκληση και θεωρεί ότι την κύρια ευθύνη για τα επεισόδια την φέρει η αστυνομία, η οποία ενώ ειδοποιήθηκε έγκαιρα, δεν έπραξε οτιδήποτε για να τα αποτρέψει. Από τη στιγμή της επίθεσης μέχρι που είδε τον πρώτο αστυνομικό στην πόρτα, είχαν περάσει περίπου 10 - 15 λεπτά, δηλαδή η επίθεση διάρκεσε περίπου 10 λεπτά. Θυμάται ότι όταν βρισκόταν στο Απολλώνειο τον επισκέφθηκε κάποιος αστυνομικός, όμως δεν θυμάται αν έδωσε κατάθεση. Έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στην αστυνομία ημερομηνίας 25.5.12 (τεκμήριο 10). Αρνήθηκε ότι είχε εκθέσει από μόνος του τον εαυτό του σε κίνδυνο και επέμενε ότι έλπιζε μέχρι το τελευταίο λεπτό ότι θα παρέμβαινε η αστυνομία που είχε ειδοποιηθεί έγκαιρα, για να τον προστατεύσει. Αρνήθηκε επίσης ότι ο ίδιος και οι λοιποί διευθυντές του «Σκαραβαίου» ειδοποιήθηκαν επανειλημμένα από την αστυνομία για να υποβάλουν εκτίμηση των ζημιών τους και δεν το έπραξαν, όπως και ότι κλήθηκαν από την αστυνομία και αναγνώρισαν συγκεκριμένα άτομα. Μετά τα επίδικα επεισόδια, βλέπει εφιάλτες με το συγκεκριμένο περιεχόμενο και αισθάνεται άγχος και δυσφορία όταν βρίσκεται ανάμεσα σε κόσμο που δεν γνωρίζει. Γι' αυτό και επισκέφθηκε ψυχίατρο. Ο ΜΕ2 είναι ο Ενάγοντας 4, ένας από τους ιδρυτές του «Σκαραβαίου» και διευθυντής των Εναγομένων

1. Ανέφερε ότι σκοπός του «Σκαραβαίου» ήταν η προώθηση της καλλιτεχνικής έκφρασης και προς τούτο διοργάνωναν διάφορες εκδηλώσεις. Στις 18.5.11 συναντήθηκε με τον Ενάγοντα 1 και τη Μαρία Παυλή στο γραφείο απέναντι από τον «Σκαραβαίο» και ασχολούντο με την επόμενη έκδοση της εφημερίδας τους. Εκείνη την ημέρα, ήταν προγραμματισμένος ο τελικός αγώνας κυπέλλου στο ποδόσφαιρο, μεταξύ Απόλλωνα Λεμεσού και Ομόνοιας Λευκωσίας, ο οποίος διεξάχθηκε στο στάδιο ΓΣΖ στη Λάρνακα. Οι οργανωμένοι οπαδοί της Ομόνοιας (Θύρα 9) διοργάνωσαν συγκέντρωση στο οίκημα τους για να παρακολουθήσουν τον αγώνα και τις προηγούμενες ημέρες διαφήμιζαν στα κοινωνικά δίκτυα και στον τύπο, οργανωμένη και προγραμματιζόμενη εκδήλωση. Μετά τη λήξη του αγώνα, οι οπαδοί της Ομόνοιας διέσχισαν τη Λευκωσία ανενόχλητοι, με τη συνοδεία της αστυνομίας, καταστρέφοντας και βάζοντας φωτιές στο διάβα τους. Μετά τις 10.00 μ.μ. ο Ενάγοντας 1 έφυγε από το γραφείο για να δει τι συνέβαινε έξω όπου ακουγόταν φασαρία και σε 5 λεπτά τον ακολούθησε και ο ίδιος γιατί ο XXXXX Τορναρίτης ήταν στον «Σκαραβαίο» και τον περίμενε. Κλειδώνοντας την πόρτα, τον πλησίασε ο ιδιοκτήτης του café «Αλλού», XXXXX Χαραλάμπους και τον ενημέρωσε ότι είχε ειδοποιηθεί από κάποιο φίλο του να κλείσει το café (που ήταν απέναντι από τον «Σκαραβαίο»), διότι οι οπαδοί θα έρχονταν για να επιτεθούν στον «Σκαραβαίο». Το πρώτο πράγμα που έκαμε ήταν να τηλεφωνήσει στην αστυνομία. Διέσχισε το δρόμο, εισήλθε στην αυλή του «Σκαραβαίου» και παρακάλεσε τους XXXX Τορναρίτη και XXXX Κωνσταντίνου (Μ.Ε.6) να τηλεφωνήσουν στην αστυνομία. Ήταν σίγουρος ότι μετά από τηλεφώνημα βουλευτή, η ανταπόκριση της αστυνομίας θα ήταν άμεση. Μετά από 5 - 10 λεπτά τηλεφώνησε ξανά στην αστυνομία και τον διαβεβαίωσαν, όπως και την πρώτη φορά ότι θα έφταναν στον χώρο. Παρότρυνε επίσης πελάτες και προσωπικό να τηλεφωνήσουν στην αστυνομία. Κατά τον ίδιο χρόνο του τηλεφώνησε ο Ενάγοντας 3 - που βρισκόταν στην μπυραρία Ρωμύλος - και του ανέφερε ότι στην οδό Ευαγόρου ο όχλος έβαζε φωτιές και κατευθυνόταν, μέσω της Θεμιστοκλή Δέρβη, προς τον «Σκαραβαίο». Μετά από 10 λεπτά, έφτασε στον «Σκαραβαίο» ο Ενάγοντας 3 και του είπε ότι η πυροσβεστική υπηρεσία ακολουθούσε τον όχλο και έσβηνε τις φωτιές. Ισχυρίστηκε ότι περιπολικά πηγαινοέρχονταν στη Θεμιστοκλή Δέρβη και σε παρακείμενους δρόμους κοντά στον «Σκαραβαίο», ακούγονταν σειρήνες και φαίνονταν τα φώτα από τους φάρους, στην οδό Σπύρου Κυπριανού. Ο αστυνομικός σταθμός Λυκαβητού βρίσκεται σε απόσταση 600 μέτρων από τον «Σκαραβαίο». Ένιωσε φόβο και πανικό όταν αντίκρυσε 500 χούλιγκανς στην οδό Νικοκρέοντος με τσεκούρια, ρόπαλα και μαχαίρια να τρέχουν προς το μέρος τους και πίστεψε ότι θα πέθαινε. Μηχανικά στάθηκε στην είσοδο της αυλής για να υπερασπιστεί τους ανθρώπους που φιλοξενούσαν στον χώρο τους. Οι χούλιγκανς του έριξαν 3 μολότωφ από απόσταση 2 - 3 μέτρων. Η πρώτη δεν εξερράγηκε, όμως η δεύτερη εξερράγηκε και πήρε φωτιά το δεξί του πόδι, ενώ η τρίτη εξερράγηκε στο αριστερό πόδι του και πήρε φωτιά. Αντιδρώντας βρήκε χώμα για να κυλιστεί και να σβήσει τη φωτιά. Κατά τη διάρκεια της επίθεσης οι χούλιγκανς του φώναζαν «Χατζηπαύλου απόψε θα πεθάνεις», «απόψε θα πεθάνετε», «κρούστε τους». Αφού έσβησε τη φωτιά στο πόδι του, έτρεξε μέσα στο κτίριο και κλείδωσε την πόρτα, ενώ οι χούλιγκανς συνέχισαν να πετροβολούν το κτίριο και να ρίχνουν μολότοφ και βόμβες κρότου. Η εξωτερική πόρτα πήρε φωτιά και την έσβησε με πυροσβεστήρα ο Ενάγοντας
2. Μετά από λίγο υπήρξε ησυχία και ο όχλος αποχώρησε. Είδε τον Ενάγοντα 2 που κρατούσε το κομμένο δάκτυλό του, ενώ τα δικά του εγκαύματα ήταν βαθιά και το αριστερό πόδι του αιμορραγούσε. Στη συνέχεια μετέβηκαν στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Μίλησε με έναν αστυνομικό, αλλά βρισκόταν σε κατάσταση πανικού και υπό την επήρεια δυνατών παυσίπονων και ψυχοφαρμάκων και δεν θυμάται αν έδωσε κατάθεση ή αν απλώς περιέγραψε προφορικά το συμβάν. Μερικές ημέρες μετά, επικοινώνησε με την αστυνομία για να τους δώσει πληροφορίες για τα άτομα που εμπλέκοντο, αλλά ουδέποτε τον επισκέφθηκε οποιοσδήποτε. Ο ίδιος για 40 ημέρες δεν μπορούσε να περπατήσει λόγω των εγκαυμάτων και δεν μπορούσε να μεταβεί στην αστυνομία. Μετά από μερικές μέρες, ο XXXX Τορναρίτης τον επισκέφθηκε και τον ενημέρωσε ότι φεύγοντας το επίδικο βράδυ από τον «Σκαραβαίο», σταμάτησε ένα περιπολικό και τους είπε να πάνε άμεσα στον «Σκαραβαίο» γιατί κινδύνευαν. Ισχυρίστηκε ότι αν και ήταν πολύ κοινωνικός, μετά το συμβάν δεν μπορεί να βρίσκεται με άγνωστα άτομα, βγαίνει από το σπίτι του μόνο για τα άκρως απαραίτητα για την επιβίωση του και βασίζεται στην οικονομική στήριξη της οικογένειας του. Αισθάνεται απελπισμένος και φοβισμένος, αφού αποπειράθηκαν να τους δολοφονήσουν και κανένας δεν καταδικάσθηκε ως και ότι βρίσκεται σε συνεχή κίνδυνο γιατί οι δράστες και οι ηθικοί αυτουργοί παραμένουν μέχρι σήμερα ατιμώρητοι. Ουδέποτε κλήθηκε να παρουσιαστεί σε Δικαστήριο ή σε αστυνομικό σταθμό για να δώσει κατάθεση ή να αναγνωρίσει υπόπτους για την απόπειρα δολοφονίας του. Από την επίθεση υπέστηκε σημαντική βλάβη που χρειάζεται συνεχή παρακολούθηση και φαρμακευτική αγωγή (τεκμήριο 11). Υπέστη επίσης ανεπανόρθωτη βλάβη στην ψυχική του υγεία, και πάσχει από διαταραχή μετά από τραυματικό στρες, έχει συμπτώματα αποφυγής και χρειάζεται ψυχοθεραπευτική αγωγή (τεκμήριο 12). Συνεπεία των πιο πάνω, δεν μπορεί να εργαστεί για να υποστηρίξει οικονομικά τον εαυτό του και βασίζεται στη βοήθεια άλλων. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι Ενάγοντες 5, εξ όσων γνωρίζει, έχουν διαλυθεί και σήμερα δεν είναι διευθυντής τους. Κατά τον ουσιώδη χρόνο υπήρξε διευθυντής τους (τεκμήριο 1) όπως και οι Ενάγοντες 1 και
3. Το επίδικο βράδυ, λίγο μετά τις 10.00 μ.μ. έφυγε από το γραφείο, όμως δεν μπορεί να αναφέρει με ακρίβεια την ώρα. Ανέφερε ότι το 2011 ο «Σκαραβαίος» διέθετε οθόνες τηλεόρασης και κάποτε μετέδιδαν μόνο αγώνες του Champions League και όχι κυπριακό πρωτάθλημα. Δεν θυμάται αν το επίδικο βράδυ μετέδιδαν στον «Σκαραβαίο» τον επίδικο αγώνα. Στον «Σκαραβαίο» σύχναζαν φίλαθλοι του Αποέλ και ο ίδιος υπήρξε Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Φιλάθλων Αποέλ, από το 1995 - 1997 και από 2000 -
4. Το 2001 - 2002 διετέλεσε εκπρόσωπος τύπου του εν λόγω Συνδέσμου. Έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία ημερομηνίας 19.5.11 (τεκμήριο 13), όμως τόνισε ότι την είχε δώσει το ίδιο βράδυ και ενώ βρισκόταν με ψυχοφάρμακα και παυσίπονα για εγκαύματα στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Δέχθηκε ότι είχε αναφέρει στην κατάθεση του, τεκμήριο 13, ότι είχε δει τα πρώτα 15 άτομα να κατευθύνονται στην αυλή του «Σκαραβαίου», περί ώρα 10.50 μ.μ. Στο εστιατόριο υπήρχαν περί τους 40 θαμώνες και όταν μαζεύτηκαν περί τα 500 άτομα, μετέφεραν τους θαμώνες στο υπόγειο, ενώ ο XXXXX Τορναρίτης κατάφερε να φύγει. Ο ίδιος και οι υπόλοιποι Ενάγοντες στάθηκαν στην είσοδο του «Σκαραβαίου», ενώ κάποιοι από τον όχλο φώναζαν «Χατζηπαύλου απόψε θα πεθάνεις. Απόψε θα πεθάνετε, κρούστε τους». Μεταγενέστερα, ο ίδιος ανέφερε κάποια ονόματα στην αστυνομία τους οποίους δεν γνώριζε προσωπικά, αλλά πληροφορήθηκε από άλλο άτομο. Αυτά τα άτομα ήταν οι ηγέτες της επίθεσης εναντίον τους και γνώριζε 1-2 από αυτούς εξ όψεως. Τηλεφώνησε για πρώτη φορά στην αστυνομία όταν πληροφορήθηκε από τον γείτονα τους Αντρέα, ότι θα επιτίθεντο στον «Σκαραβαίο» και ανέφερε ότι κινδύνευαν. Δεν έκλεισαν τον «Σκαραβαίο» διότι αυτό θα έπαιρνε σίγουρα μισή ώρα, αλλά και γιατί η αστυνομία τον διαβεβαίωσε ότι ήταν καθ' οδόν, όπως και στο δεύτερο τηλεφώνημα του. Συμφωνεί με την κατάθεση του (τεκμήριο 13) ότι γύρω στις 22.50 πήγε στον «Σκαραβαίο» και τότε αντιλήφθηκε τα 15 άτομα περίπου να περιφέρονται μπροστά στον «Σκαραβαίο». Όταν αντιλήφθηκε τα 500 άτομα να έρχονται προς τον «Σκαραβαίο», ο ίδιος και οι λοιποί Ενάγοντες στάθηκαν στην είσοδο της αυλής και έβλεπε τους φάρους της αστυνομίας στην Θεμιστοκλή Δέρβη και άκουγε τις σειρήνες της. Δεν είχαν καμιά προηγούμενη ένδειξη ότι χούλιγκανς θα επιτίθεντο στον «Σκαραβαίο». Οι πλείστοι θαμώνες μπήκαν στο κτίριο και κάποιοι παρέμειναν έξω. Δέχθηκε ότι έδωσε συμπληρωματική κατάθεση στην αστυνομία ημερομηνίας 21.5.11 και διευκρίνισε ότι η παράγραφος 40 της γραπτής δήλωσης του (Έγγραφο Β) δεν ισχύει. Είχε αναφέρει κάποια ονόματα στην αστυνομία, όμως δεν κλήθηκε σε αναγνωριστική παράταξη για να τους αναγνωρίσει. Σήμερα είναι άνεργος. Από το 2001 μέχρι σήμερα, αρθρογραφεί σε αθλητικές εφημερίδες, εναντίον της βίας στα γήπεδα. Ο «Σκαραβαίος» συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 2013 - 2014, ήταν ασφαλισμένος και αποζημιώθηκε για τις υλικές ζημιές του κτιρίου. Δεν γνωρίζει γιατί οι χούλιγκανς επέλεξαν να τους επιτεθούν εκείνο το βράδυ. Ωστόσο δέχθηκε ότι στην κατάθεση του στην αστυνομία (τεκμήριο 13) είχε δώσει λόγο και εξήγηση για την επίθεση εναντίον τους. Όπως ανέφερε και στο τεκμήριο 13, απώθησαν λεκτικώς τα 15 άτομα που κατευθύνθηκαν προς το εστιατόριο με την παρουσία τους, χωρίς να τους κτυπήσουν. Ο ίδιος κρατούσε μια «μορίνα αλουμινένια» για να αμυνθεί και φόρεσε το κράνος της μοτοσυκλέτας του λόγω φόβου, όταν πλέον ήταν πεπεισμένος ότι ο όχλος εκινείτο προς το μέρος τους και ήταν η τελευταία του επιλογή για να προστατευθεί. Εάν έμπαιναν μέσα στο κτίριο, το οποίο είναι ξύλινο και εύφλεκτο, υπήρχε ο κίνδυνος με τις βόμβες που έριχναν να καούν ζωντανοί. Υπό τις περιστάσεις, έπραξαν ό,τι μπορούσαν για να σώσουν τους παρευρισκόμενους θαμώνες. Όταν έφτασε η αστυνομία, δεν υπήρχε κανένας από τους οπαδούς στο μέρος. Δεν θυμάται αν μετά το περιστατικό κλήθηκε από την αστυνομία για να δώσει στοιχεία των υλικών ζημιών του «Σκαραβαίου» και ουδέποτε πληροφορήθηκε ότι έγιναν συλλήψεις. Ο ΜΕ3 είναι ο Ενάγοντας
5. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι αν και δεν κατείχε οποιαδήποτε θέση στο εστιατόριο «Σκαραβαίος», βοηθούσε τους υπόλοιπους Ενάγοντες, τους οποίους γνώριζε από την παιδική του ηλικία. Ισχυρίστηκε ότι στις 18.5.11, βρισκόταν στον «Σκαραβαίο». Μετά τις 10.00 μ.μ. βγήκε από τον κήπο και πήγε απέναντι από την είσοδο του υποστατικού, όπου είχε σταθμεύσει τη μοτοσικλέτα του. Διασχίζοντας τον δρόμο πεζός, παρατήρησε κάποια άτομα εντός της οδού Νικοκρέοντος, οπαδούς της Ομόνοιας. Όταν έφτασε στη μοτοσικλέτα του και έβαλε το κράνος του, παρατήρησε ότι στην αρχή της οδού Νικοκρέοντος και στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη, υπήρχε ένας μεγάλος αριθμός οπαδών της Ομόνοιας, οι οποίοι ανέβαιναν στην οδό Νικοκρέοντος. Επέστρεψε στον «Σκαραβαίο» και συνάντησε τους Ενάγοντες 1 και 4, οι οποίοι του ανέφεραν ότι είχαν ήδη ειδοποιήσει την αστυνομία. Φτάνοντας στον κήπο του «Σκαραβαίου», πέτρες και διάφορα αντικείμενα άρχισαν να πέφτουν μέσα στον κήπο. Οι θαμώνες με τη βοήθεια των υπαλλήλων, μπήκαν μέσα το εστιατόριο, ενώ όλα τα άτομα του όχλου, βρίσκονταν ακριβώς έξω από την είσοδο του «Σκαραβαίου». Την ίδια ώρα είδε μια βόμβα μολότοφ να εκρήγνυται στα πόδια του Ενάγοντα 4 και να καίγεται, ενώ ο ίδιος δεχόταν κτυπήματα από διάφορα αντικείμενα. Ένα από τα κτυπήματα του έκοψε το δάκτυλο και σχεδόν το ακρωτηρίασε. Τότε εισήλθε εντός του υποστατικού, ενώ οι Ενάγοντες 1 και 3 δέχονταν κτυπήματα. Στη συνέχεια ξαναβγήκε έξω για να βοηθήσει τον Ενάγοντα 3 που βρισκόταν στο έδαφος και δεχόταν κτυπήματα και όλοι μπήκαν μέσα στο κτίριο. Εκείνη τη στιγμή, άτομα από τον όχλο έμπαιναν στον κήπο του εστιατορίου και προσπαθούσαν να σπάσουν και να κάψουν την πρόσοψη του κτιρίου, ρίχνοντας πέτρες και φωτοβολίες. Δεν θυμάται πώς, πότε και γιατί σταμάτησε η φασαρία. Θυμάται το ασθενοφόρο έξω από το εστιατόριο ως και ότι μεταφέρθηκε στο Απολλώνειο Νοσοκομείο και από εκεί στη Λάρνακα για την επικόλληση του δακτύλου του. Μετά το συμβάν ενημερώθηκε ότι η μοτοσικλέτα του είχε καταστραφεί και άτομα από τον όχλο είχαν κλέψει προσωπικά αντικείμενα και λεφτά των θαμώνων που είχαν αφήσει στα τραπέζια, ως και χρήματα από τις ταμειακές μηχανές του εστιατορίου που βρίσκονταν στον κήπο. Ισχυρίστηκε ότι μέχρι σήμερα δεν κλήθηκε από την αστυνομία για να αναγνωρίσει οποιονδήποτε ή για να δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε σε αστυνομικό σταθμό. Ούτε και υπήρξε μέχρι σήμερα καταδίκη για την επίθεση που δέχτηκε. Θυμάται ότι μια φορά είχε μιλήσει με κάποιον αστυνομικό, ο οποίος τον επισκέφθηκε στην κλινική όπου νοσηλευόταν στη Λάρνακα την επόμενη ημέρα του συμβάντος, αλλά δεν θυμάται τι του είχε πει διότι ήταν υπό την επήρεια σοβαρών φαρμάκων μετά την επέμβαση για την επικόλληση του δακτύλου του (τεκμήριο 14Α, Β). Συνεπεία του επίδικου περιστατικού, αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και παρακολουθείται από τον Δρ. Σ. Κυριακίδη (ΜΕ5) (τεκμήριο 15). Ενώ προηγουμένως ήταν κοινωνικό άτομο, πλέον αποφεύγει τον κόσμο και ταλαιπωρείται ασταμάτητα από κατάσταση αϋπνίας, ευερεθιστότητας και εύκολου ξαφνιάσματος. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι φίλος με τους υπόλοιπους Ενάγοντες πάνω από 30 χρόνια. Επισκεπτόταν τον «Σκαραβαίο» 2 - 3 φορές την εβδομάδα και λόγω φιλίας, επέβλεπε το ταμείο, χωρίς αμοιβή. Στο εστιατόριο, υπήρχε οθόνη τηλεόρασης, μέσω της οποίας προβάλλονταν μόνο ορισμένοι ποδοσφαιρικοί αγώνες, όπως το παγκόσμιο κύπελο. Δεν θυμάται αν το επίδικο βράδυ προβαλλόταν στο εστιατόριο μέσω της τηλεόρασης ο τελικός κυπέλου. Επέμενε ότι μετά τις 10.00 μ.μ. της 18.5.11, βγήκε στον κήπο του εστιατορίου. Δεν θυμάται ακριβώς την ώρα, όμως ήταν γύρω στις 10.00 μ.μ. Διασχίζοντας τον δρόμο, είδε κάποια άτομα - οπαδούς της Ομόνοιας - που δεν φαίνονταν φιλικά και περπατούσαν. Όταν φόρεσε το κράνος του, είδε τον όχλο στη Θεμιστοκλή Δέρβη, να κινείται προς τη Νικοκρέοντος και επέστρεψε στο εστιατόριο. Συνάντησε τους Ενάγοντες 1 και 4, του είπαν ότι είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία και σε λίγο άρχισαν να πέφτουν αντικείμενα μέσα στην αυλή. Ισχυρίστηκε ότι δεν είχε μπει από την αρχή εντός του κτιρίου γιατί σε τέτοια περίπτωση θα τους έκαιγαν ζωντανούς. Έμειναν έξω και εμπόδισαν τον όχλο να μπει εντός του κτιρίου. Μετά το κόψιμο του δακτύλου του, σοκαρίστηκε και μπήκε μέσα στο κτίριο. Αφού έδεσε το δάκτυλο του, μετά από 1 - 2 λεπτά ξαναβγήκε έξω. Ο Ενάγοντας 1 δεχόταν κτυπήματα, ενώ ο Ενάγοντας 3, λόγω των κτυπημάτων που είχε δεχθεί στο κεφάλι, είχε πέσει κάτω. Τότε επενέβηκε ο ίδιος, τους έσπρωξε προς τα πίσω και όλοι μπήκαν μέσα στο κτίριο. Ο όχλος συνέχισε να ρίχνει μολότοφ, πέτρες και φωτοβολίδες, μέχρι που ξαφνικά σταμάτησε η φασαρία. Μεταφέρθηκε στη Λάρνακα στον γιατρό Καλούδη και την επόμενη ημέρα τον επισκέφθηκε αστυνομικός στον οποίο έδωσε κατάθεση (Τεκμ.22) όμως δεν θυμάται τι είπε γιατί ήταν άυπνος, σοκαρισμένος και υπό την επήρεια φαρμάκων. Δεν θυμάται πότε επισκέφθηκε τον ψυχίατρο (ΜΕ5) για πρώτη φορά, ούτε και πόσες φορές τον επισκέφθηκε. Κατά τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν σε πρακτορείο στοιχημάτων, μέχρι και σήμερα. Δεν θυμάται την αστυνομία που έφτασε στο μέρος, πάρα μόνο το ασθενοφόρο. Ο ΜΕ4 είναι ο Ενάγοντας 3 και ένας εκ των διευθυντών των Εναγόντων
6. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι το απόγευμα της 18.5.11 βρισκόταν στην μπυραρία «Ρωμύλος» και παρακολουθούσε τον αγώνα του τελικού. Όταν τέλειωσε ο αγώνας, από μακριά άκουγε φασαρία από όχλο και φαίνονταν φώτα πυροσβεστικής. Μετά από λίγα λεπτά, είδε έναν τεράστιο όχλο οπαδών της Ομόνοιας να πανηγυρίζουν και να κάνουν ζημιές και τους ακολουθούσε πυροσβεστικό όχημα, το οποίο έσβηνε τις φωτιές από αντικείμενα μέσα στον δρόμο. Εκείνη τη στιγμή τηλεφώνησε στον Ενάγοντα 4 για να τον αστειεύσει για το συμβάν και μετά από 10 λεπτά μετέβηκε με το ποδήλατο του στον «Σκαραβαίο», ενώ η ώρα ήταν λίγο μετά τις 21.30 (9.30 μ.μ.). Ο όχλος είχε μαζευτεί στην αρχή της οδού Νικοκρέοντος και έκανε πολλή φασαρία. Ακούγονταν έντονα και φαίνονταν οι φάροι της αστυνομίας στους τοίχους και βιτρίνες στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη. Άρχισαν να πέφτουν διάφορα αντικείμενα, κυρίως πέτρες, στην αυλή του εστιατορίου και ο κόσμος που καθόταν εκεί άρχισε να τρέχει πανικοβλημένος για να προστατευθεί. Ο όχλος μπήκε στην αυλή του εστιατορίου και ο ίδιος κρατούσε μια καρέκλα και προσπαθούσε να προστατευθεί και να σταματήσει τον όχλο να εισέλθει μέσα στο υποστατικό. Σε κάποια στιγμή έχασε την καρέκλα και σήκωσε ένα μικρό παγκάκι, όμως έχασε την ισορροπία του, έπεσε στο έδαφος και εκεί κτυπήθηκε στο κεφάλι και ένιωσε το αίμα που έτρεχε στο μέτωπο του. Επίσης δέχθηκε χτύπημα στην εξωτερική μεριά της γροθιάς του και έσπασε το χέρι του στο σημείο αυτό. Όταν κατάφεραν και μπήκαν μέσα στο υποστατικό, ο όχλος συνέχισε την επίθεση του, έσπασε την πρώτη γυάλινη πόρτα που ήταν η τζαμαρία και έκαψε τη δεύτερη πόρτα που ήταν ξύλινη, πίσω από την οποία ευρίσκοντο. Όλη η πρόσοψη του εστιατορίου δεχόταν επίθεση. Ήταν βέβαιος ότι θα έμπαιναν μέσα στο εστιατόριο και θα τους σκότωναν, εφόσον ήταν παγιδευμένοι στο εσωτερικό του εστιατορίου. Σε κάποια στιγμή η φασαρία σταμάτησε και επήλθε ησυχία. Ο ίδιος και ο Ενάγοντας 2, μεταφέρθηκαν από κάποιο φίλο του στο Απολλώνειο Νοσοκομείο [τεκμήριο 16 (α), (β) και (γ)]. Εκεί τον προσέγγισε ένας αστυνομικός με τον οποίο είχε μια σύντομη συζήτηση για το τι έγινε, χωρίς όμως να θυμάται αν έγραφε οτιδήποτε. Μετά από 3-4 χρόνια, επικοινώνησε μαζί του κάποιος από την αστυνομία και μετέβηκε στην Πύλη Πάφου όπου ενημερώθηκε ότι είχε αλλάξει ο εξεταστής της υπόθεσης και θα καλείτο αργότερα για να δώσει κατάθεση. Δεν είχε άλλη επαφή με την αστυνομία και ουδέποτε κλήθηκε για να δώσει μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου. Ανέφερε ότι ο «Σκαραβαίος» ήταν οργανισμός που προωθούσε έντονα διάφορες πολιτιστικές πτυχές της κοινωνίας και έκανε σοβαρό έργο στην προώθηση καλών τεχνών εντός και εκτός Κύπρου. Μετά από την επίθεση, η όλη προσπάθεια και το καλό όνομα του «Σκαραβαίου» καταστράφηκε και στιγματίστηκε. Οι Ενάγοντες 1 και 4, ενώ ήταν αφοσιωμένοι στον στόχο αυτό, μετά την επίθεση δεν μπορούσαν να εργαστούν, ούτε σωματικά, ούτε ψυχολογικά. Ο ίδιος σήμερα εργάζεται ως παρκαδόρος. Μέχρι σήμερα δεν μπορεί να βρίσκεται σε χώρους με πολύ κόσμο, πολλή φασαρία και ιδιαίτερα σε χώρους κλειστούς. Είναι συνέχεια αγχωμένος και με τον παραμικρό απότομο ήχο, νομίζει ότι αμέσως πρέπει να κρυφτεί ή να διαφύγει. Επισκέφθηκε δύο φορές τον ψυχίατρο (ΜΕ5). Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι δεν θυμάται την ακριβή ώρα που μετέβηκε στον «Σκαραβαίο», όμως ήταν γύρω στις 9.30 μ.μ.. Ισχυρίστηκε ότι ενώ έπεφταν πέτρες και μολότοφ, άκουσε «XXXXX Χ'' Παύλου απόψε θα πεθάνεις» και είχε μια κρυφή ελπίδα ότι θα παρουσιαζόταν η αστυνομία, εφόσον την είχαν ειδοποιήσει τηλεφωνικώς. Υπολογίζει ότι τα άτομα που έριχναν πέτρες ήταν περίπου 350 και ήταν χούλιγκανς της Ομόνοιας, κουκουλοφόροι. Όταν έχασε την ισορροπία του και έπεσε στο έδαφος, είδε κάποιον να τον κτυπά με σίδερο στο κεφάλι. Ένιωσε το αίμα να τρέχει και μπήκε μέσα στο κτίριο για να δέσει το τραύμα του. Τότε μπήκαν όλοι μέσα στο κτίριο για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους, τους υπαλλήλους τους και την επιχείρηση τους και κλείδωσαν την πόρτα, με την ελπίδα ότι θα ερχόταν η αστυνομία αφού είχαν δει τον φάρο της αστυνομίας στη Θεμιστοκλή Δέρβη. Ισχυρίστηκε ότι η όλη επίθεση διάρκεσε περίπου 20 - 30 λεπτά και ξαφνικά τέλειωσε η φασαρία. Δεν θυμάται την συνομιλία του με τον αστυνομικό στο Απολλώνειο Νοσοκομείο και ουδέποτε έδωσε κατάθεση στην αστυνομία. Αναγνώρισε την υπογραφή του στην κατάθεση του στην αστυνομία ημερομηνίας 5.4.12 (τεκμήριο 17) και δεν θυμάται αν είχε αναφέρει στο τεκμήριο 17 την ώρα 11.00 μ.μ. (2η σελίδα). Στη συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι δεν θυμάται να έδωσε κατάθεση στην αστυνομία στις 5.4.12 και ούτε και αν την υπέγραψε. Ανέφερε ότι ο «Σκαραβαίος» σταμάτησε να λειτουργεί το 2013 - 2014, λόγω του σοκ που υπέστηκαν οι Ενάγοντες, αλλά και γιατί στιγματίστηκε ο χώρος από την επίθεση και ο κόσμος απέφευγε να τον επισκέπτεται. Ισχυρίσθηκε ότι απέφευγαν να προβάλλουν αγώνες στην τηλεόραση στον «Σκαραβαίο», εκτός αν το ζητούσαν οι πελάτες. Ο ΜΕ5 είναι ψυχίατρος. Ανέφερε στη μαρτυρία του ότι μετά το επίδικο περιστατικό εξέτασε τους Ενάγοντες 1 -
7. Την 1.8.11 εξέτασε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα 1 και διαπίστωσε ότι αυτός πάσχει από διαταραχή μετά από τραυματικό στρες (Post Traumatic Stress Disorder) (τεκμήριο 7). Επεξήγησε ότι για τη διάγνωση του μετατραυματικού στρες, απαιτείται να έχει προηγηθεί μια εμπειρία με έντονο στρες, στην οποία συνήθως κινδυνεύει η ζωή του ασθενούς και μέσα στους επόμενους 6 μήνες, εμφανίζονται διάφορα συμπτώματα που ταξινομούνται σε 3 ομάδες. Η πρώτη είναι η ομάδα των αναμνήσεων ή της αναβίωσης των περιστατικών, δηλαδή ο ασθενής έχει ακούσιες αναμνήσεις του περιστατικού, ξαναζεί το περιστατικό, έχει εφιάλτες όταν κοιμάται και flashbacks, δηλαδή ζωντανή αναβίωση του περιστατικού. Η δεύτερη είναι η ομάδα της αποφυγής, δηλαδή ο ασθενής αποφεύγει καταστάσεις και εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα που του θυμίζουν το περιστατικό. Εάν εκτεθεί σ' αυτά τα ερεθίσματα, του προκαλείται έντονο άγχος και δυσφορία. Στα πλαίσια της αποφυγής και για να προστατεύσει τον εαυτό του, τελικά αποστασιοποιείται κοινωνικά και τα συναισθήματα του γίνονται λιγότερο έντονα, με επιπτώσεις στις διαπροσωπικές του σχέσεις. Η τρίτη έχει σχέση με την υπερδραστηριότητα του αυτόνομου νευρικού συστήματος, το οποίο μπαίνει σε λειτουργία κάτω από καταστάσεις έντονου στρες, όταν πρέπει ο ασθενής να αντιμετωπίσει μια επείγουσα επικίνδυνη κατάσταση και βρίσκεται σε διαρκή εγρήγορση. Τότε ο ασθενής έχει έντονο θυμό, είναι ευέξαπτος, θυμώνει εύκολα, δυσκολεύεται να κοιμηθεί και να συγκεντρωθεί και υπεραντιδρά σε ειδικά ερεθίσματα που του θυμίζουν το περιστατικό. Οι ασθενείς με τραυματική διαταραχή, έχουν κάποια από τα συμπτώματα των πιο πάνω. Ο Ενάγοντας 1, σύμφωνα με το τεκμήριο 7, παρουσιάζει συχνές επώδυνες ανακλήσεις του περιστατικού και εφιάλτες που του προκαλούν έντονη δυσφορία και άγχος. Έχει συσσωρεύσει πολύ θυμό, τον οποίο με δυσκολία μπορεί να διαχειριστεί, ειδικά όταν αισθανθεί ότι απειλείται η σωματική του ακεραιότητα (πραγματική ή φανταστική απειλή). Παρουσιάζει συμπτώματα αποφυγής, δηλαδή αποφεύγει καταστάσεις που του θυμίζουν το περιστατικό, όπως σχετικές συζητήσεις και νυκτερινές εξόδους σε μέρη με πολύ κόσμο. Τέλος, παρουσιάζει συμπτώματα αυξημένης λειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, όπως αϋπνία, εύκολο ξάφνιασμα, ευερεθιστότητα και δυσκολίες συγκέντρωσης. Του χορηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή στην οποία ο Ενάγοντας 1 ανταποκρίθηκε ικανοποιητικά τους πρώτους μήνες, όμως έκτοτε η κατάσταση του παραμένει στάσιμη. Συνολικά εξέτασε τον Ενάγοντα 1, 15 φορές και συνεχίζει να τον επισκέπτεται, όπως και τη φαρμακευτική του αγωγή μέχρι σήμερα. Την 1.8.11 εξέτασε για πρώτη φορά και τον Ενάγοντα 4, ο οποίος, σύμφωνα με το τεκμήριο 12, πάσχει επίσης από διαταραχή μετά από τραυματικό στρες. Πάσχει επίσης από υπερθυρεοειδισμό, ο οποίος επιβαρύνει τη γενικότερη εικόνα του. Παρουσιάζει συχνές επώδυνες ανακλήσεις του περιστατικού και εφιάλτες, που του προκαλούν έντονη δυσφορία και άγχος. Παρουσιάζει επίσης συμπτώματα αποφυγής, δηλαδή αποφεύγει καταστάσεις που του θυμίζουν το περιστατικό, όπως σχετικές συζητήσεις, οι οποίες του προκαλούν έντονο θυμό. Έχει συμπτώματα αυξημένης λειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος όπως αϋπνία, εύκολο ξάφνιασμα, ευερεθιστότητα και δυσκολίες συγκέντρωσης. Αρχικά του χορήγησε φαρμακευτική αγωγή, όμως η ανταπόκριση του δεν ήταν ικανοποιητική και σε μερικούς μήνες διέκοψε την αγωγή και συνέχισαν ψυχοθεραπευτικά. Ο Ενάγοντας 4 τον επισκέφθηκε συνολικά 16 φορές και σταμάτησε πλέον τις συναντήσεις τους. Τα συμπτώματα του Ενάγοντα 4 ήταν λίγο εντονότερα από τους υπόλοιπους, χωρίς όμως ανταπόκριση στα φάρμακα που του χορηγούσε, εν αντιθέσει με τον Ενάγοντα 1, ο οποίος είχε κάποια ανταπόκριση. Συνέχισε με τον Ενάγοντα 4 ψυχοθεραπευτικά χωρίς φάρμακα, όμως αραίωσαν οι επισκέψεις του και εδώ και αρκετό καιρό (τους τελευταίους 8 - 9 μήνες) δεν τον επισκέφθηκε. Στις 6.3.12 εξέτασε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα 2 και συνολικά τον επισκέφθηκε 5 φορές. Σύμφωνα με το τεκμήριο 15 ο Ενάγοντας 2 πάσχει από την ίδια διαταραχή μετά από τραυματικό στρες και παρουσιάζει συχνές επώδυνες ανακλήσεις του περιστατικού και εφιάλτες. Παρουσιάζει συμπτώματα αποφυγής, δηλαδή αποφεύγει καταστάσεις που του θυμίζουν το περιστατικό, ως και συμπτώματα αυξημένης λειτουργίας του αυτόνομου νευρικού συστήματος, όπως αϋπνία, ευερεθιστότητα και εύκολο ξάφνιασμα. Τα τελευταία χρόνια, η κατάσταση του Ενάγοντα 2 παρουσίασε μικρή βελτίωση, η οποία όμως δεν είναι ικανοποιητική διότι μεγάλο μέρος των συμπτωμάτων δεν έχει υποχωρήσει. Ο Ενάγοντας 2 διέκοψε τη φαρμακευτική και ψυχοθεραπευτική θεραπεία δύο χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη του διότι ενώ αρχικά είχε μικρή βελτίωση, στη συνέχεια δεν βελτιωνόταν και αποφάσισε να σταματήσει. Ο Ενάγοντας 3 τον επισκέφθηκε μόνο δύο φορές και γι' αυτό δεν επιχείρησε οποιαδήποτε θεραπεία. Αρχικά τον επισκέφθηκε το 2012 και το 2017 για δεύτερη φορά. Παρουσίαζε παρόμοια συμπτώματα, όμως επειδή τον εξέτασε λίγες φορές, δεν μπορεί να αναφερθεί με βεβαιότητα γι' αυτά. Ισχυρίστηκε ότι η πιο πάνω πάθηση των Εναγόντων 1 και 4 ήταν αρκετά σοβαρή. Ο Ενάγοντας 4 έχει αποδιοργανωθεί πλήρως. Παρανοούσε ως προς τον τρόπο που αντιλαμβανόταν τον κόσμο και τη ζωή και μόνο σ' αυτόν δοκίμασε αντιψυχωσικά φάρμακα. Ο Ενάγοντας 4 είχε την αντίληψη ότι κινδυνεύει από οπαδούς της Ομόνοιας και παρουσίαζε φαινόμενα παρανοϊκού τύπου που εντάσσονται στη μετατραυματική διαταραχή και όχι σε άλλη παρανοϊκή κατάσταση όπως σχιζοφρένεια. Συγκεκριμένα, όταν έβλεπε ανθρώπους με πράσινα ρούχα στον δρόμο, έπρεπε να κρυφτεί. Σε κάποιες περιπτώσεις ήταν ανεξέλεγκτος και υπήρχε ο φόβος ότι θα μπορούσε να αντιδράσει λαμβάνοντας μέτρα. Νοιώθοντας ότι απειλείτο, υπήρχε η πιθανότητα να δράσει στα πλαίσια της αυτοάμυνας, γι' αυτό και του χορήγησε αντιψυχωσικά φάρμακα. Αυτά τα συμπτώματα έχουν υποχωρήσει αρκετά και σίγουρα αν έχουν μείνει κάποια, τα ελέγχει. Ο Ενάγοντας 1 αντέδρασε περισσότερο καταθλιπτικά παρά επιθετικά και με θυμό και εμφάνιζε συμπτώματα αυτομομφής, αυτοκατηγορίας, ότι έφταιγε και ότι θα μπορούσε να χειριστεί τα πράγματα καλύτερα, γι' αυτό και συνεχίζει τα φάρμακα. Παρόλο που ήταν εκ φύσεως αισιόδοξος, προβλέπει προσωπικές καταστροφές αλλά και γενικές, παγκόσμιες και οικονομικές καταρρεύσεις που δεν τον βοηθούν να προγραμματίσει τη ζωή του, ειδικά σε οικονομικό και επαγγελματικό επίπεδο. Ανέφερε ότι οι Ενάγοντες 1, 2 και 4 συνεχίζουν να έχουν τα πιο πάνω συμπτώματα, σε λιγότερο βαθμό αυτά των αναμνήσεων, όμως παρουσιάζουν συμπτώματα αποφυγής. Αποφεύγουν χώρους με πολύ κόσμο και δυνατούς θορύβους και η ευχαρίστηση που ελάμβαναν όταν βρίσκοντο ανάμεσα σε κόσμο, έχει μειωθεί πάρα πολύ και καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια για να τα καταφέρουν Συνεχίζουν να έχουν έντονο θυμό και αισθάνονται αδικία γι' αυτό που τους συνέβηκε, γεγονός που επιβαρύνει την ψυχολογική τους κατάσταση. Ειδικά ο Ενάγοντας 1 έχει δυσκολία στις διαπροσωπικές του σχέσεις και δεν νιώθει ευχαρίστηση από πράγματα που τον ευχαριστούσαν προηγουμένως. Οι Ενάγοντες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βελτιωθεί η κατάσταση τους, έλαβαν φάρμακα - ο Ενάγοντας 4 έλαβε 7 διαφορετικά φάρμακα - χωρίς επιτυχία. Υπήρξε βελτίωση σε όλους τους Ενάγοντες σε σχέση με τα συμπτώματα της επαναβίωσης των μνημονικών αναμνήσεων, τα οποία έχουν υποχωρήσει αρκετά, όμως η βελτίωση δεν ήταν πλήρης. Ανέφερε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που διαγιγνώσκονται με μετατραυματική διαταραχή, ζουν με τους περιορισμούς που τους επιβάλλουν τα συμπτώματα σε όλη τους τη ζωή. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι τα συμπτώματα παρουσιάζονται εντός 6 μηνών, όμως μερικές φορές παρουσιάζονται για πρώτη φορά, ίσως και χρόνια αργότερα. Εξέτασε για πρώτη φορά τον Ενάγοντα 2 στις 6.3.12, δηλαδή μετά πάροδο 10 μηνών από το περιστατικό, όμως του είχε αναφέρει ότι τα συμπτώματα είχαν αρχίσει από προηγουμένως. Η αίσθηση του κινδύνου της ζωής και σωματικής ασφάλειας είναι σημαντική για τέτοια διάγνωση. Η θεραπεία του μετατραυματικού στρες είναι δύσκολη και τα ποσοστά της πλήρους ίασης πολύ μικρά. Στους περισσότερους ασθενείς παραμένουν κατάλοιπα και δεν θεραπεύονται πλήρως. Οι μνημονικές ανακλήσεις είναι το πρώτο που θεραπεύεται, όμως μπορεί να παραμείνει α) αυτονομική υπερδραστηριότητα (αϋπνίες, δυσκολίες συγκέντρωσης) και β) το σοβαρότερο, η αποφυγή, δηλαδή ο ασθενής αποφεύγει να εκτίθεται σε καταστάσεις ή ανθρώπους που του θυμίζουν το περιστατικό και αυτό του προκαλεί τα περισσότερα προβλήματα στη ζωή του και μειώνει την ποιότητα της ζωής του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, κυρίως οι Ενάγοντας 1 και 4 λόγω της επίθεσης που δέχθηκαν από όχλο, φοβούνται, υπεραντιδρούν στην πολυκοσμία, στον έντονο θόρυβο και φασαρία. Επειδή πριν το περιστατικό εργάζοντο μέσα σε κόσμο, το γεγονός ότι δεν μπορούν πλέον να λειτουργήσουν το ίδιο ικανοποιητικά, τους αποστερεί πόρους και μέρος της ποιότητας της ζωής τους. Για τον Ενάγοντα 2, ο οποίος εργάζεται σε πρακτορείο στοιχημάτων, είναι ευκολότερα τα πράγματα. Γνωρίζει ότι ο Ενάγοντας 1 εργάζεται σήμερα σε εστιατόριο. Ο Ενάγοντας 2 τον επισκέφθηκε λίγες φορές και μετά που διέκοψε τις επισκέψεις του (2 χρόνια μετά την πρώτη επίσκεψη του) δεν γνωρίζει πλέον σε ποια κατάσταση βρίσκεται. Ανέφερε ότι διατηρούσε φιλικές σχέσεις με τους Ενάγοντες πριν το περιστατικό, όμως ως ασθενείς τον επισκέφθηκαν μετά την 1.8.
8. Γνωρίζει ότι ο Ενάγοντας 1 μετά το επίδικο περιστατικό περιόρισε πολύ το εύρος των κοινωνικών του επαφών. Συνέχισε να εργάζεται, με μειωμένη όμως αποδοτικότητα. Μετά την 1.8.11, οι Ενάγοντες 1 και 4 τον επισκέπτονταν συχνά, για λίγους μήνες, μια φορά τον μήνα. Χορήγησε αμέσως στον Ενάγοντα 1 φάρμακα για το μετατραυματικό στρες και συνεχίζει να παίρνει μέχρι σήμερα το φάρμακο Zoloft, το οποίο είναι ελαφριάς μορφής, είναι καθημερινό φάρμακο, χορηγείται εύκολα από ψυχίατρους και χρησιμοποιείται πολύ συχνά για κατάθλιψη από πολλούς ανθρώπους. Η τελευταία του συνάντηση με τον Ενάγοντα 1 ήταν 4 - 5 μήνες (πριν τη δικάσιμο 6.6.19). Ο Ενάγοντας 4 δεν ήταν ασθενής του πριν την 1.8.11, όμως είχε φιλικές σχέσεις μαζί του. Μετά πάροδο 6 - 7 μηνών από την 1.8.11, παρουσίασε παρανοϊκά συμπτώματα. Επεξήγησε ότι ο Ενάγοντας 4 δεν πίστευε ότι οι οπαδοί της Ομόνοιας είχαν σχεδιάσει την επίθεση εναντίον του για να τον εξοντώσουν. Απλώς περιστασιακά όταν έβλεπε ανθρώπους με κασκόλ της Ομόνοιας, πίστευε ότι κινδυνεύει και έμπαινε σε κατάσταση συναγερμού και ετοιμοπόλεμη. Η κατάσταση αυτή βρισκόταν στα όρια μεταξύ παράνοιας και έντονου φόβου. Ο ίδιος δεν είναι σίγουρος αν ήταν ακριβώς παρανοϊκό ή υπεραντίδραση του στα πλαίσια του μετατραυματικού στρες. Χορήγησε στον Ενάγοντα 4 αντιψυχωσικά φάρμακα τα οποία σταμάτησε σύντομα λόγω παρενεργειών. Γνώριζε τον Ενάγοντα 4 πριν το επίδικο περιστατικό, ο οποίος δεν αντιδρούσε με τον πιο πάνω τρόπο. Άρχισε να αντιδρά όπως πιο πάνω, μετά το περιστατικό. Ο ίδιος σύχναζε στον «Σκαραβαίο» και γνωρίζει ότι οι Ενάγοντες 1 και 4 ήταν φίλαθλοι Αποελίστες, όχι ιδιαίτερα φανατισμένοι, αλλά μετριοπαθείς. Ανέφερε ότι η κατάσταση των Εναγόντων 1 και 4 τα τελευταία 3 χρόνια είναι στάσιμη, γι' αυτό και οι επισκέψεις τους είναι πολύ αραιές. Ωστόσο, τα αποτελέσματα συχνής ψυχοθεραπείας είναι αβέβαια. Ενόψει της στάσιμης κατάστασης του Ενάγοντα 1, τα περιθώρια βελτίωσης του είναι πολύ μικρά και γι' αυτό θα περιμένει τον χρόνο, μαζί με τα φάρμακα που παίρνει ο Ενάγοντας 1, να λειτουργήσει επουλωτικά στο ψυχικό του τραύμα. Πρόσθεσε ότι οι περισσότεροι ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή έχουν κατάλοιπα, ακόμα και μετά από εντατική ψυχοθεραπεία. Δεν γνωρίζει αν οι Ενάγοντες 1 και 4 είχαν επισκεφθεί προηγουμένως ψυχίατρο, ούτε και αν λάμβαναν από πριν φαρμακευτική αγωγή. Ανέφερε ότι τα συμπτώματα της αϋπνίας, ευερεθιστότητας, δυσκολίας συγκέντρωσης (τεκμήριο 7) του Ενάγοντα 1, πολύ συχνά εμφανίζονται σε ανθρώπους που δεν πάσχουν από διαταραχή μετατραυματικού στρες. Όμως το σημαντικό είναι ότι προηγήθηκε των συμπτωμάτων των Εναγόντων, ένα έντονο ψυχοτραυματικό γεγονός και οι αναμνήσεις και ανακλήσεις, σχετίζονται με το γεγονός αυτό. Ισχυρίστηκε ότι ο Ενάγοντας 4 ήταν ο πιο συνεπής ασθενής του από τους υπόλοιπους Ενάγοντες και ακολουθούσε τη φαρμακευτική αγωγή που του χορηγούσε, όμως δυστυχώς δεν τα κατάφερε διότι τα φάρμακα δεν λειτουργούσαν στον ίδιο. Η διαταραχή του μετατραυματικού στρες δεν είναι εύκολο να θεραπευθεί και στην ουσία είναι μια μόνιμη κατάσταση. Τα συμπτώματα μπορούν να μειωθούν κατά πολύ και οι Ενάγοντες προσπάθησαν πολύ προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είχε εξετάσει τους Ενάγοντες πριν το επίδικο περιστατικό, όμως η γενικότερη συμπεριφορά τους μετά το περιστατικό έδειχνε μια γενικότερη αποδιοργάνωση, κοινωνική, επαγγελματική και προσωπική, που δεν υπήρχε προηγουμένως. Πριν το περιστατικό, οι Ενάγοντες λειτουργούσαν φυσιολογικά, ήταν πολύ δημοφιλείς και αποτελεσματικοί και δεν έπασχαν από αγοραφοβία, εφόσον βρίσκονταν καθημερινά στον «Σκαραβαίο», δηλαδή σε χώρο με πάρα πολύ κόσμο και η δουλειά τους, τους ευχαριστούσε. Αν τους προκαλούσε συμπτώματα άγχους και αγοραφοβίας, θα είχαν σταματήσει χρόνια πριν το περιστατικό. Η ΜΕ6 είναι λειτουργός έρευνας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Ανέφερε στη μαρτυρία της ότι από τις αρχές 2000 μέχρι το 2012 - 2013 ήταν συχνός θαμώνας στο εστιατόριο «Σκαραβαίος». Στις 18.5.11 το βράδυ, είχε επικοινωνήσει με τον Ενάγοντα 4 και εκδήλωσε την πρόθεση της να μεταβεί στον «Σκαραβαίο». Πλησιάζοντας με το αυτοκίνητο της την περιοχή, σε πάροδο που καταλήγει στην οδό Θεμιστοκλή Δέρβη, ακινητοποιήθηκε διότι πλήθος ανθρώπων κινείτο άτακτα στον δρόμο, είχαν καλυμμένα τα πρόσωπα τους, μετέφεραν σιδερένια αντικείμενα και κινούντο με κατεύθυνση προς το κέντρο της Λευκωσίας. Ήταν εν γνώσει της ότι το ίδιο βράδυ η Ομόνοια είχε κατακτήσει το κύπελλο και το πλήθος αποτελείτο από οπαδούς της που πανηγύριζαν τη νίκη της ομάδας τους. Όταν ακινητοποιήθηκε το αυτοκίνητο της, τηλεφώνησε ξανά στον Ενάγοντα 4 και τον ενημέρωσε σχετικά. Αυτός της είπε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία και την συμβούλευσε να μεταβεί στο εστιατόριο περπατητή, όπως και έπραξε. Όταν έφτασε στο υποστατικό, αντιλήφθηκε ένα μικρό μέρος του πλήθους με εχθρική διάθεση και διάθεση βίας προς το χώρο. Άρχισαν δηλαδή να μπαίνουν στην υπαίθρια αυλή του υποστατικού, προσπαθούσαν να πηδήξουν πάνω από τον φράκτη και να ξεριζώσουν δέντρα και κινούντο άτακτα, κλωτσώντας και σπρώχνοντας τραπέζια και καρέκλες. Η κατάσταση αυτή άρχισε να γίνεται πιο έντονη και η διάθεση ορισμένων πιο επιθετική προς τον χώρο. Άρχισαν να σημειώνονται κάποιες συμπλοκές στη βεράντα του υποστατικού, ακριβώς έξω από την κύρια είσοδο του κλειστού χώρου και ο κόσμος είχε ήδη απομακρυνθεί. Η ίδια βρισκόταν στο απέναντι πεζοδρόμιο και παρακολουθούσε τα επεισόδια. Κάποια στιγμή πήρε την πρωτοβουλία, μπήκε στον κήπο του εστιατορίου και φώναξε «Σταματήστε, τι κάνετε; Σταματήστε σας παρακαλώ». Όμως δεν της έδωσε κανένας σημασία. Κάποιος νεαρός με καλυμμένο πρόσωπο της είπε «φύγε, αν καταλάβουν ποια είσαι θα σε σκοτώσουν, φύγε τώρα». Κατ' εκείνη την περίοδο, ήταν υποψήφια βουλευτής με τον Δημοκρατικό Συναγερμό και τα επεισόδια έγιναν λίγες μέρες πριν τις βουλευτικές εκλογές του
9. Αντιλήφθηκε ότι η κατάσταση ήταν εκτός ελέγχου, απομακρύνθηκε, επέστρεψε στο απέναντι πεζοδρόμιο και κάθισε πίσω από έναν ανθώνα. Όταν άρχισαν να ρίχνουν φωτοβολίδες κατευθύνθηκε στην είσοδο μιας πολυκατοικίας και κρύφτηκε πίσω από έναν τοίχο. Όταν σταμάτησε ο θόρυβος, οι φωνές, τα σπασμένα γυαλιά, μπήκε στον κήπο του «Σκαραβαίου» και κτυπούσε για πολλή ώρα την πόρτα που ήταν ασφαλισμένη. Ήταν σε κατάσταση μεγάλης ανησυχίας, αγωνίας και φόβου και ανησύχησε πολύ. Σε κάποια στιγμή την άκουσε ο Ενάγοντας 3, άνοιξαν την πόρτα και μπήκε μέσα. Υπήρχαν σπασμένα γυαλιά, κομμάτια από ξύλο καμένα και οι θαμώνες, οι ιδιοκτήτες και οι υπάλληλοι, φοβισμένοι βγήκαν έξω από την κύρια είσοδο. Ο Ενάγοντας 4 ήταν σοβαρά τραυματισμένος, έξω επικρατούσε κατάσταση πανικού και άρχισε μια συζήτηση «πού είναι η αστυνομία, πού είναι η αστυνομία, γιατί δεν ήρθε η αστυνομία». Μετά από κάποια λεπτά, έφτασε ένα περιπολικό της αστυνομίας με έναν αστυνομικό. Η ίδια βρισκόταν στον δρόμο, είχαν καλέσει ασθενοφόρο και περίμεναν στον δρόμο. Κάποιοι, όπως και η ίδια ρώτησε τον αστυνομικό «γιατί καθυστερήσατε; Κάτι πρέπει να κάνετε, γιατί ήρθατε μόνος σας;». Δεν θυμάται τις ακριβείς απαντήσεις του, όμως είναι σίγουρη ότι προσπαθούσε να αποφύγει τις απαντήσεις. Ο αστυνομικός δεν πήρε καταθέσεις από τους παρόντες, δεν ρώτησε τι είχε συμβεί και ουδέποτε επικοινώνησε οποιοσδήποτε από την αστυνομία μαζί της για να τη ρωτήσει οτιδήποτε. Διευκρίνισε ότι είχε δει για πρώτη φορά το επίδικο βράδυ τους Ενάγοντες 1 και 4, όταν είχε πλησιάσει και λίγο προτού μπουν μέσα στο υποστατικό. Μετά τους ξαναείδε όταν τελείωσαν τα επεισόδια και της άνοιξαν την πόρτα. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι το πλήθος των ατόμων που πανηγύριζαν, αποτελείτο περίπου από 300 - 500 άτομα και κινούντο περπατητοί προς το κέντρο της πόλης χωρίς συνοδεία αστυνομίας, εφόσον κατά την πορεία τους προκαλούσαν μικροζημιές. Όταν έφτασε περπατητή στον «Σκαραβαίο» και στάθηκε στο απέναντι πεζοδρόμιο είδε 50 - 60 άτομα, να σταματούν στον «Σκαραβαίο» και ενεπλάκηκαν στα επίδικα γεγονότα. Όταν η ίδια πήρε την πρωτοβουλία και μπήκε στην αυλή (κήπο) του «Σκαραβαίου» φωνάζοντας «σταματήστε, τι κάνετε;», οι Ενάγοντες 1 και 4 ήδη είχαν μπει μέσα στο υποστατικό. Όταν έφτασε στον χώρο, η κύρια είσοδος ήταν ανοικτή, όμως όταν έγιναν εντονότερα τα επεισόδια, η πόρτα έκλεισε. Ισχυρίστηκε ότι από τη στιγμή που έφτασε περπατητή στον «Σκαραβαίο», μέχρι την ώρα που μπήκε στον εσωτερικό χώρο του εστιατορίου, παρήλθαν περίπου 30 - 40 λεπτά. Δεν είναι σίγουρη πότε οι Ενάγοντες 1 και 4 τραυματίστηκαν. Η πρώτη επαφή που είχε μαζί τους ήταν όταν η ίδια εισήλθε στον κλειστό χώρο του «Σκαραβαίου». Δεν θυμάται την ώρα που εξελίσσοντο οι συμπλοκές, όμως ήταν βράδυ και δεν ήταν μετά τις 11.00 μ.μ. Δεν θυμάται την ώρα που τηλεφώνησε στον Ενάγοντα 4 τη δεύτερη φορά όταν είχε ακινητοποιηθεί το αυτοκίνητο της. Μεταξύ της πρώτης και δεύτερης τηλεφωνικής της επικοινωνίας με τον Ενάγοντα 4, είχε μεσολαβήσει μισή ώρα περίπου. Όταν επισκεπτόταν το εστιατόριο, δεν προβάλλοντο ποδοσφαιρικοί αγώνες στις οθόνες τους. Για την πλευρά του Εναγόμενου κατέθεσαν

(4)μάρτυρες: ο XXXX Στυλιανού (ΜΥ1), ο XXXX Ανδρέου, Λοχίας XXXX (ΜΥ2), ο XXXX Θεοδώρου, Αστ. XXXX (ΜΥ3) και ο XXXX Λοΐζου, Αστ. XXXX (ΜΥ4). Ο ΜΥ1 ανέφερε στη μαρτυρία του ότι το 2011 υπηρετούσε στην Αστυνομία και κατείχε το βαθμό του Υπαστυνόμου στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Συγκεκριμένα τα τελευταία 10 χρόνια εργάστηκε στο ΚΕΜ-ΟΥΛΑΕ (Κέντρο Ελέγχου Μηνυμάτων και Ουλαμός Άμεσης Επέμβασης) της Αστυνομικής Διεύθυνσης Λευκωσίας, μέχρι τις 9.1.12 που αποχώρησε από την Αστυνομία. Στις 18.5.11 εργαζόταν ως αξιωματικός υπηρεσίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας από τις 19.00 μέχρι τις 07.00 της 19.5.11, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε «το λεγόμενο 199». Τα καθήκοντα του ήταν να επιλαμβάνεται όλων των σοβαρών αδικημάτων που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία της αστυνόμευσης της επαρχίας Λευκωσίας, αφού ενημερωθεί για οποιοδήποτε σοβαρό επεισόδιο, είτε από τους τοπικούς αστυνομικούς σταθμούς ή όταν απευθείας στον αρ. 199 λαμβάνετο οποιοδήποτε τηλεφώνημα από πολίτες. Διευκρίνισε ότι ως αξιωματικός υπηρεσίας πάντοτε τηρούσε σημειώσεις σε δικό του βιβλίο, σχετικά με τα τηλεφωνήματα που λάμβανε και με ποιόν συνομιλούσε. Έτσι, τήρησε σημειώσεις και για τις 18.5.11 (τεκμήριο 20). Προτού αναλάβει καθήκοντα, στις 18:45 ενημερώθηκε από συνάδελφο του αξιωματικό, ότι υπήρχε αγώνας ποδοσφαίρου εκτός Λευκωσίας μεταξύ των ομάδων Ομόνοια - Απόλλων στη Λάρνακα και ότι στο Fun Club της Ομόνοιας θα τοποθετούσαν μεγάλη οθόνη για να παρακολουθήσουν το ποδόσφαιρο, περίπου 300 άτομα. Θυμάται ότι είχαν τοποθετήσει τραπεζάκια στο δρόμο και είχαν ανάψει λάστιχα μέσα στο δρόμο, όμως είχαν μεταβεί επί τόπου περίπολα της ΜΜΑΔ και της Τροχαίας Λευκωσίας, επιλήφθηκαν της κατάστασης και άνοιξαν το δρόμο (τεκμήριο 20, σελίδα 1). Σε σχέση με αυτόν τον ποδοσφαιρικό αγώνα υπήρχε διαταγή επιχείρησης διότι όταν θα τελείωνε ο αγώνας και αναλόγως ποια ομάδα θα κέρδιζε, θα έρχονταν στη Λευκωσία για πανηγυρισμούς. Γι' αυτό υπήρχε αντιοχλαγωγική ομάδα, με επικεφαλής τον Υπαστυνόμο Γιαννακού, ο οποίος αρχικά επισκέφθηκε το σωματείο του Αποέλ όπου υπήρχαν συγκεντρωμένα περίπου 100 άτομα Αποελίστες (τεκμήριο 20, σελίδα 2). Για σκοπούς αστυνόμευσης της Λευκωσίας, η ΜΜΑΔ και η Τροχαία ήταν υπεύθυνοι για το σωματείο του Αποέλ και το Fun Club της Ομόνοιας. Όταν τέλειωσε ο αγώνας, περίπου στις 20:45, οι οπαδοί της Ομόνοιας πορεύοντο σε πορεία προς Λευκωσία. Η πορεία προς Λυκαβητό με 300 άτομα περίπου, άρχισε στις 21:47 (τεκμήριο 20, σελίδα 3). Σύμφωνα με την ενημέρωση που είχε, στις 22:38 έκαιγαν καλάθους στην οδό Αγίας Ελένης (τεκμήριο 20, σελίδα 4) και στις 22.44 έκαιγαν καλάθου στη Λεωφ. Μακαρίου, έξω από το κατάστημα Zara (τεκμήριο 20, σελίδα 4). Η ώρα 23.01 μίλησε τηλεφωνικώς με τον κ. Γιαννακού ο οποίος ήταν ο αξιωματικός υπεύθυνος της αντιοχλαγωγικής ομάδας και βρισκόταν με άλλους αστυνομικούς στη Λεωφ. Μακαρίου (τεκμήριο 20, σελίδα 4). Η ώρα 23.20 έλαβε τηλεφώνημα από τον XXXX Τορναρίτη του ΔΗΣΥ ο οποίος βρισκόταν στον «Σκαραβαίο» (τεκμήριο 20, σελίδα 5), ότι υπήρχε εκεί συμπλοκή. Τότε μέσω του ασυρμάτου του, ειδοποίησε όλα τα περιπολικά για να μεταβούν στον Σκαραβαίο διότι υπήρχε συμπλοκή. Σύμφωνα με τις σημειώσεις του στο τεκμήριο 20, σελίδα 8, στις 19.5.11, η ώρα 01.30 το Fun Club της Ομόνοιας ήταν κλειστό, η ώρα 1.32 το σωματείο του Αποέλ ήταν κλειστό (τεκμήριο 20, σελίδα 9), η ώρα 01.48 στο Σωματείο της Ομόνοιας υπήρχαν 5 άτομα (τεκμήριο 20, σελίδα 9 ) και περίπου την ίδια ώρα (1.48) υπήρχαν 4 τραυματίες στον «Σκαραβαίο». Ισχυρίστηκε ότι πριν τις 11.20 μ.μ. της 18.5.11, δεν είχε καμιά ενημέρωση για τον «Σκαραβαίο». Έλαβε τηλεφώνημα από τον Ν. Τορναρίτη στις 11.20 μ.μ.. Επεξήγησε ότι επειδή υπήρχε διαταγή επιχείρησης και πολλά άτομα, ο ίδιος έστειλε περίπολα της Τροχαίας, ΟΠΕ και ΚΕΜ-ΟΥΛΑΕ με αστυνομικούς που ήταν υπηρεσία εκείνο το βράδυ, αφού ήταν μεγάλη συμπλοκή. Η δική του εμπλοκή ως αξιωματικός υπηρεσίας, συνίστατο μόνο στο να στείλει περίπολα της αστυνομίας για τα οποία γίνονται καταχωρήσεις στα βιβλία από τον τοπικό σταθμό ή το ΤΑΕ. Κατά την αντεξέταση διευκρίνισε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο, η αστυνομία αστυνόμευε την επίδικη περιοχή η οποία άρχιζε από το Fun Club της Ομόνοιας και Αποέλ και όπου θα κατευθυνόταν η πορεία και σ' αυτήν την περιοχή υπήρχαν 2 περίπολα της ΜΜΑΔ, 2 περίπολα της Τροχαίας και αστυνομικοί σε διάφορα μέρη. Η αστυνομία δεν αστυνόμευε και δεν συνόδευε την πορεία, αλλά αστυνόμευε περιοχές. Επεξήγησε ότι ένας πολίτης όταν καλεί τον αριθμό 199, τότε καλεί την Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας. Αν καλέσει στον αριθμό 1460, τότε καλεί το Αρχηγείο Αστυνομίας. Εάν καλέσει τον τοπικό αστυνομικό σταθμό, θα κτυπήσει το τηλέφωνο του τοπικού σταθμού. Στο τεκμήριο 20, κατέγραψε τα τηλεφωνήματα στα οποία ο ίδιος συνομίλησε και δεν έχει καμιά σχέση με τα δελτία τύπου της Αστυνομίας τα οποία εκδίδει το Γραφείο Τύπου της Αστυνομίας. Κατά τον επίδικο χρόνο, ενημέρωσε τον Αστυνομικό Διευθυντή Λευκωσίας, τον Αρχηγό Αστυνομίας και τον αξιωματικό Αρχηγείου, η ώρα 07.00 της επόμενης ημέρας (19.5.11). Επανέλαβε ότι μετά τις 23.20, όταν έλαβε το τηλεφώνημα στον αριθμό 199, έστειλε τα περιπολικά στον «Σκαραβαίο». Γνωρίζει ότι το επίδικο βράδυ υπήρχε διαταγή με αξιωματικό υπεύθυνο της επιχείρησης, τον Υπαστυνόμο XXXX Γιαννακού και εντεταλμένους αστυνομικούς. Ο ίδιος δεν ήταν υπεύθυνος για τη γενική εποπτεία των συμβάντων. Επεξήγησε ότι όταν υπάρχει διαταγή επιχείρησης και υπεύθυνος αξιωματικός, αυτός ενημερώνει τον αξιωματικό υπηρεσίας για την πορεία και τα επεισόδια. Ο ίδιος ήταν υπεύθυνος να δίδει οδηγίες σε αστυνομικούς για να μεταβαίνουν στα μέρη όπου υπήρχαν επεισόδια εκτός της περιφέρειας της διαταγής επιχείρησης, για την οποία υπήρχε υπεύθυνος αξιωματικός ο κ. Γιαννακού που είχε αντιοχλαγωγική ομάδα. Το επίδικο βράδυ, τα καθήκοντα του ήταν να λαμβάνει τηλεφωνήματα στο γραφείο του στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας στον Στρόβολο και αν και εφόσον το έκρινε αναγκαίο, επικοινωνούσε για αποστολή περιπόλων και τον συντονισμό τους. Στο τέλος της βάρδιας του, ενημέρωσε τους προϊσταμένους του. Το πρώτο τηλεφώνημα που έλαβε ήταν η ώρα 11.20 μ.μ. από τον XXXXX Τορναρίτη, ότι υπήρχε συμπλοκή στον «Σκαραβαίο». Όπως προκύπτει από τη σελίδα 5 του τεκμηρίου 20, περί ώρα 00.57 της 19.5.11 έγιναν 4 συλλήψεις και στη σελίδα 9, περί ώρα 01.48, αναγράφονται 6 συλλήψεις. Αρνήθηκε ότι με βάση την Αστυνομική Διάταξη 1.54 ήταν δική του υποχρέωση η γενική εποπτεία. Ο ίδιος επόπτευε, σύμφωνα με τις πληροφορίες που λάμβανε από τους επί καθήκοντι αξιωματικούς και ενημέρωνε τους ανώτερους του. Επεξήγησε ότι σε μια πορεία 300-400 ατόμων, η αστυνομία δεν αστυνομεύει όλα τα άτομα. Στην προκειμένη περίπτωση έδρασε άμεσα και μετά το μοναδικό τηλεφώνημα από τον κ. Τορναρίτη στις 11.20 μ.μ., έστειλε αμέσως στον «Σκαραβαίο» περισσότερα από 10 περιπολικά. Έτσι μετά τις 11.20 μ.μ. μετέβηκαν στον «Σκαραβαίο» περισσότερα από 10 περιπολικά του ΟΠΕ, ΤΑΕ, Πύλης Πάφου, ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Διευκρίνισε ότι ο αριθμός 199 αφορούσε τηλεφωνήματα απευθείας στο ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Ο αριθμός 1460 αφορούσε τηλεφωνήματα στο Αρχηγείο Αστυνομίας, το οποίο στη συνέχεια, αν αφορούσε υπόθεση Λευκωσίας ενωνόταν με τον αξιωματικό υπηρεσίας Λευκωσίας στο ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Επίσης, εάν λαμβανόταν τηλεφώνημα σε αστυνομικό σταθμό και χρειαζόταν βοήθεια από το ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ, τότε ο αστυνομικός σταθμός τηλεφωνούσε επίσης στον αξιωματικό υπηρεσίας στο ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Ο ΜΥ2 υπηρετεί στο ΤΑΕ Αρχηγείου Αστυνομίας, όπως και τον Μάιο του

1. Ανέφερε ότι το επίδικο βράδυ, μετέβηκε με άλλα μέλη του Τμήματος του στο Απολλώνειο Νοσοκομείο διότι κάποιοι τραυματισθέντες είχαν μεταφερθεί εκεί. Έλαβε κατάθεση από τον Ενάγοντα 4 ως παραπονούμενο, η ώρα 00.35 στις 19.5.11 μέχρι 01.15, [τεκμήριο 13(Α)], από κάποιο πελάτη του «Σκαραβαίου» και τον γιατρό που τους εξέτασε. Ο ίδιος κατέγραψε το τεκμήριο 13(Α), την διάβασε στον Ενάγοντα 4, αυτός μονόγραψε κάθε σελίδα, υπέγραψε στο τέλος και έγραψε το όνομα του. Υπάρχει επίσης η πιστοποίηση ότι του τη διάβασε και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία του. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι προτού αρχίσει ο αγώνας, είχε μεταβεί στα γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας για ενίσχυση της ανακριτικής ομάδας του ΤΑΕ Λευκωσίας στην περίπτωση που θα υπήρχαν επεισόδια. Έλαβε την κατάθεση του Ενάγοντα 4 στις 00.35, όμως βρισκόταν στο Απολλώνειο για περίπου μισή ώρα προηγουμένως γιατί υπήρχε αρκετός κόσμος και αναστάτωση και περίμενε να ολοκληρωθεί η εξέταση του γιατρού για να συναντήσει τον παραπονούμενο, Ενάγοντα
2. Η διερεύνηση της υπόθεσης έγινε από το ΤΑΕ Λευκωσίας. Ο ΜΥ3 υπηρετεί στο ΤΑΕ Λευκωσίας όπως και τον Μάιο
3. Σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα έλαβε αριθμό καταθέσεων και προέβηκε σε συλλήψεις. Έλαβε συμπληρωματική κατάθεση [της κατάθεσης του τεκμηρίου 13(Α)] από τον Ενάγοντα 4, στις 21.5.11, στο σπίτι του διότι δεν μπορούσε να μετακινηθεί (τεκμήριο 21). Στο τεκμήριο 21 κατονόμασε συγκεκριμένα πρόσωπα τα οποία πιθανόν να εμπλέκονταν στην υπό διερεύνηση υπόθεση των επεισοδίων στον «Σκαραβαίο». Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι για τα επίδικα επεισόδια, έλαβε κατάθεση από κάποιους παραπονούμενους το βράδυ που επεσυνέβηκαν τα γεγονότα, προέβηκε σε σύλληψη ύποπτου προσώπου με το όνομα XXXX Αλέκου μετά από δικαστικό ένταλμα σύλληψης και έρευνας στο σπίτι του, ανέκρινε ύποπτο πρόσωπο και το κατηγόρησε γραπτώς. Ο ίδιος δεν ήταν ο ανακριτής της υπόθεσης, αλλά βοήθησε κατόπιν οδηγιών του ανακριτή που ήταν ο XXXXX Κώστα, Αστ. XXXXX. Ο ΜΥ4, τον Μάιο 2011 υπηρετούσε στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων Λάρνακας. Την επόμενη ημέρα των επίδικων επεισοδίων και ενώ βρισκόταν στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων, μετά από επικοινωνία του με το ΤΑΕ Λάρνακας, μετέβηκε στο νοσοκομείο Άγιος Ραφαήλ, όπου έλαβε κατάθεση από τον Ενάγοντα 2 (τεκμήριο 22), ο οποίος είχε τραυματιστεί στα επίδικα επεισόδια και μεταφέρθηκε εκεί για χειρουργική επέμβαση. Κατέγραψε ο ίδιος το τεκμήριο 22, την διάβασε στον Ενάγοντα 2, την πιστοποίησε και αυτός την υπέγραψε. Από τη θεώρηση της ενώπιον του Δικαστηρίου προσκομισθείσας μαρτυρίας, προκύπτει κατά αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι το βράδυ της 18.5.2011, οπαδοί της ποδοσφαιρικής ομάδας Ομόνοια, επιτέθηκαν στο κέντρο «Σκαραβαίος» που λειτουργούσε στην οδό Νικοκρέοντος στη Λευκωσία και εναντίον των Εναγόντων. Οι Ενάγοντες επιρρίπτουν την ευθύνη πρόκλησης των σωματικών βλαβών και ψυχολογικών προβλημάτων που υπέστηκαν, ως και των υλικών ζημιών που προκλήθηκαν στους Ενάγοντες 5 συνεπεία της εν λόγω επίθεσης, στην Αστυνομία η οποία αν και ειδοποιήθηκε έγκαιρα - ως είναι ο ισχυρισμός τους - και είχε επαρκή χρόνο για να προσέλθει προς αποκατάσταση της τάξης αλλά και για την προστασία τους, επέδειξε αδιαφορία και έφτασε αργοπορημένα, παρόλο που έλαβε γνώση του έκδηλου κινδύνου και αποδέχθηκε την κλήση. Επομένως, το ουσιώδες ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει, περιστρέφεται γύρω από το χρόνο κατά τον οποίο η Αστυνομία ειδοποιήθηκε για την επικείμενη επίθεση στον «Σκαραβαίο» ως και την αντίδραση και ανταπόκριση της στην κλήση της προς βοήθεια των Εναγόντων, σε συνάρτηση με το χρόνο που διενεργήθηκε η επίθεση εναντίον τους. Έχω παρακολουθήσει με την επιβαλλόμενη προσοχή όλους τους μάρτυρες να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Με την ίδια προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία τους, έχοντας συνεχώς υπόψη τις έγγραφες προτάσεις, το σύνολο της προσαχθείσας μαρτυρίας και τα επιχειρήματα - εισηγήσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων στο στάδιο των αγορεύσεων. Παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους Ενάγοντες, Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 να καταθέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ήταν έντονη και έκδηλη η προσπάθεια τους να πείσουν το Δικαστήριο ότι την όλη ευθύνη των συνεπειών της επίθεσης των οπαδών της Ομόνοιας εναντίον τους κατά το επίδικο βράδυ, το έφερε αποκλειστικά και μόνο η Αστυνομία. Ωστόσο, η εντύπωση που αποκόμισα από την εικόνα τους στο εδώλιο του μάρτυρα είναι πολύ πτωχή και αρνητική και η μαρτυρία τους σε σχέση με τα αμφισβητούμενα γεγονότα δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Τούτο γιατί αυτοί περιέπεσαν σε αντιφάσεις, επικαλέστηκαν ψεύδη και κατασκεύασαν εκ των υστέρων μαρτυρία, η οποία για τους λόγους που εξηγώ πιο κάτω δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται από το Δικαστήριο:
4. Ο Μ.Ε.1 έντονα και κατηγορηματικά ανέφερε αντεξεταζόμενος, ότι το κέντρο «Σκαραβαίος» ουδέποτε είχε σχέση με ποδόσφαιρο και ποδοσφαιρικά θέματα. Το επίδικο βράδυ δεν υπήρχε οθόνη τηλεόρασης που πρόβαλλε τον επίδικο ποδοσφαιρικό αγώνα και πριν το επίδικο συμβάν ουδέποτε πρόβαλλαν ποδοσφαιρικούς αγώνες. Αντίθετα, ο Μ.Ε.2 ισχυρίστηκε ότι κατά το επίδικο έτος 2011, ο «Σκαραβαίος» διέθετε οθόνες τηλεόρασης και κάποιες φορές μετέδιδαν ποδοσφαιρικούς αγώνες του Champion League και όχι κυπριακό πρωτάθλημα. Ο Μ.Ε.3 ανέφερε επίσης ότι στο «Σκαραβαίο» υπήρχε οθόνη τηλεόρασης μέσω της οποίας προβάλλονταν ορισμένοι ποδοσφαιρικοί αγώνες, όπως το παγκόσμιο κύπελλο. Την ίδια θέση τήρησε και ο Μ.Ε.4, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι προβάλλονταν ποδοσφαιρικοί αγώνες σε οθόνη τηλεόρασης στον «Σκαραβαίο» όταν το ζητούσαν οι πελάτες. Περαιτέρω, ο Μ.Ε.2 αν και ενώπιον του Δικαστηρίου ανέφερε ότι δεν θυμάται αν το επίδικο βράδυ μετέδιδαν στον «Σκαραβαίο» τον επίδικο αγώνα, στην κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμ.13Α, ανέφερε ότι ο επίδικος ποδοσφαιρικός αγώνας μεταξύ της Ομόνοιας και Απόλλωνα προβαλλόταν σε οθόνες που είχαν στον «Σκαραβαίο» και πελάτες τους τον παρακολουθούσαν. Ο Μ.Ε.3, ενώπιον του Δικαστηρίου επίσης ανέφερε ότι δεν θυμάται αν το επίδικο βράδυ προβαλλόταν ο επίδικος αγώνας στον «Σκαραβαίο» μέσω οθόνης τηλεόρασης. Ωστόσο, στην κατάθεση του στην Αστυνομία, Τεκμ.22, ανέφερε ότι το επίδικο βράδυ, μετέβηκε νωρίς στον «Σκαραβαίο» και μαζί με φίλους του παρακολουθούσαν στην τηλεόραση το ποδόσφαιρο. Οι πιο πάνω αντιφάσεις στη μαρτυρία των Εναγόντων κρίνονται ως ουσιώδεις, εφόσον η έκδηλη προσπάθεια του Μ.Ε.1 να παρουσιάσει τον «Σκαραβαίο» ως κέντρο αποστασιοποιημένο από το ποδόσφαιρο - με δεδομένη την επίδικη επίθεση εναντίον τους από οπαδούς ποδοσφαιρικής ομάδας - δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι σύμφωνα με τον Μ.Ε.2, στον «Σκαραβαίο» σύχναζαν φίλαθλοι του Αποέλ, ο ίδιος υπήρξε πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Φιλάθλων Αποέλ και διετέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του εν λόγω Συνδέσμου. Συνεπώς η θέση του Μ.Ε.1 ότι ο «Σκαραβαίος» ουδέποτε είχε σχέση με ποδοσφαιρικά ζητήματα και το ποδόσφαιρο, διαψεύδεται από τους Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.
5. Επιπρόσθετα, η θέση του Μ.Ε.1 ότι μετά το επίδικο συμβάν, η κοινή γνώμη μετέτρεψε το «Σκαραβαίο» σε «ποδοσφαιρομάγαζο» δηλαδή πρόβαλλε πλέον σε οθόνες τηλεόρασης ποδοσφαιρικούς αγώνες λόγω απαίτησης των παρευρισκομένων, στερείται κάθε λογικής και δεν γίνεται αποδεκτός. Η σοβαρότητα των επίδικων επεισοδίων, θα έπρεπε λογικά να οδηγήσει τους Ενάγοντες να λειτουργούν τον «Σκαραβαίο» κατά τρόπο που πράγματι να μην έχει σχέση με ποδόσφαιρο. Ο ισχυρισμός του Μ.Ε.1 ότι μετά τα επίδικα γεγονότα, σταμάτησε να παρακολουθεί ποδόσφαιρο γιατί δεν του επέτρεπε ο ψυχισμός του, ουδόλως συνάδει με το χαρακτηριστικό που ο ίδιος χρησιμοποίησε για τον «Σκαραβαίο» ως «ποδοσφαιρομάγαζο».
6. Ο Μ.Ε.2, ισχυρίστηκε αντεξεταζόμενος ότι δεν είχαν καμιά προηγούμενη ένδειξη ότι Χούλιγκανς θα επιτίθεντο στον «Σκαραβαίο» το επίδικο βράδυ. Ωστόσο, ο ίδιος κατά την κυρίως εξέταση ανέφερε ότι το επίδικο βράδυ, φεύγοντας μετά τις 10.00 μ.μ. από το γραφείο που διατηρούσαν απέναντι από τον «Σκαραβαίο», τον πλησίασε ο ιδιοκτήτης του Cafe «Αλλού» XXXX Χαραλάμπους και τον ενημέρωσε ότι είχε ειδοποιηθεί από φίλο του ότι οπαδοί της Ομόνοιας θα έρχονταν για να επιτεθούν στον «Σκαραβαίο». Ο Μ.Ε.1, αναφέρθηκε επίσης στη συνάντηση του με τον XXXXX Χαραλάμπους γύρω στις 10.30 μ.μ., ο οποίος του ανέφερε ότι είχε ενημερωθεί πως έρχονταν εξαγριωμένοι οπαδοί για να προκαλέσουν ζημιές. Συνεπώς, οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 είχαν προειδοποιηθεί νωρίτερα το ίδιο βράδυ για τις προθέσεις των οπαδών της Ομόνοιας να επιτεθούν στον «Σκαραβαίο».
7. Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι έφυγε από το γραφείο τους, περίπου στις 10.30 μ.μ.. Αντίθετα, ο Μ.Ε.2 ανέφερε ότι ο Μ.Ε.1 έφυγε από το γραφείο λίγο μετά τις 10.00 μ.μ., και σε πέντε λεπτά τον ακολούθησε και ο ίδιος. Ο Μ.Ε.1 ισχυρίστηκε ότι όταν μετέβηκε στον Σκαραβαίο και αντιλήφθηκε ότι επίκειτο επίθεση, τηλεφώνησαν αμέσως στην Αστυνομία, χωρίς όμως να διευκρινίσει ποιοι προέβηκαν σε σχετικά τηλεφωνήματα. Αναφέρθηκε και σε τηλεφωνήματα που έγιναν από θαμώνες προς την αστυνομία, χωρίς να παρουσιαστεί μαρτυρία θαμώνων ενώπιον του Δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει τέτοιο ισχυρισμό. Αναφέρθηκε και σε τηλεφώνημα του XXXX Τορναρίτη προς την Αστυνομία, ο οποίος επίσης δεν παρουσιάστηκε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο. Ο Μ.Ε.1 τοποθέτησε τα εν λόγω τηλεφωνήματα προς την Αστυνομία πριν τις 22.45, όταν ο όχλος άρχισε να μαζεύεται στην είσοδο του «Σκαραβαίου» και πριν την επίθεση που έγινε λίγα λεπτά αργότερα. Ωστόσο, το τηλεφώνημα του XXXX Τορναρίτη προς την αστυνομία επιβεβαιώθηκε από τον Μ.Υ.1, ο οποίος όμως, όπως ανέφερε, έλαβε τηλεφώνημα από τον XXXX Τορναρίτη η ώρα 23.
8. Η μαρτυρία του Μ.Υ.1 - η οποία γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω - διαψεύδει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του Μ.Ε.1 περί τηλεφωνημάτων προς την Αστυνομία πριν τις 22.45, όπως και τον ισχυρισμό του Μ.Ε.2 ότι τηλεφώνησε ο ίδιος στην αστυνομία λίγο μετά τις 10.00 μ.μ. δύο φορές, σε διάστημα 5 - 10 λεπτά. Περαιτέρω, ο ισχυρισμός του Μ.Ε.2 ότι είχε μεταβεί στον «Σκαραβαίο» λίγο μετά τις 10.00 μ.μ. όπου και δέχθηκαν μετά από λίγα λεπτά την επίθεση, διαψεύδεται από την κατάθεση του στην αστυνομία Τεκμ.13(Α), στην οποία, όπως ο ίδιος δέχθηκε και συμφώνησε με αυτήν, πήγε στον Σκαραβαίο στις 22.50 και τότε είναι που αντιλήφθηκε τα πρώτα 15 άτομα να κατευθύνονται προς την αυλή του «Σκαραβαίου».
9. Ο Μ.Ε.2, αν και ενώπιον του Δικαστηρίου ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει το λόγο που οι οπαδοί της Ομόνοιας τους επιτέθηκαν το επίδικο βράδυ, στην κατάθεση του στην Αστυνομία Τεκμ.13(Α) έδωσε λόγο και εξήγηση για την επίθεση εναντίον τους, ότι δηλαδή ήταν μέχρι το 2001 Πρόεδρος του ΠΑΣΥΦΙ ΑΠΟΕΛ ως και ότι οι συνιδιοκτήτες του «Σκαραβαίου» ήταν Αποελίστες και στο εστιατόριο σύχναζαν πολλοί Αποελίστες.
10. Η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ότι συνάντησε τους Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 στον «Σκαραβαίο» μετά τις 10.00 μ.μ., οι οποίοι του ανέφεραν ότι είχαν ήδη τηλεφωνήσει στην αστυνομία, δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Τούτο γιατί αυτή διαψεύδεται από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1, ο οποίος ανέφερε ότι το μοναδικό τηλεφώνημα που δέχθηκε το επίδικο βράδυ σε σχέση με την επίδικη επίθεση, ήταν από τον XXXX Τορναρίτη στις 23.
11. Η δε αναφορά του Μ.Ε.3 ότι συνάντησε τον Μ.Ε.2 μετά τις 10.00 μ.μ στο Σκαραβαίο, είναι αντίθετη και με τη θέση του Μ.Ε.2 στην κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμ.13Α), ότι αυτός πήγε στον «Σκαραβαίο» στις 22.
12. Περαιτέρω, η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ότι γύρω στις 10.00 μ.μ. είναι που αντιλήφθηκε για πρώτη φορά διασχίζοντας το δρόμο, οπαδούς της Ομόνοιας που δεν φαίνονταν φιλικοί, έρχεται σε άμεση αντίθεση με την κατάθεση του στην αστυνομία (Τεκμ.22), στην οποία ανέφερε ότι κατά η ώρα 11.00 μ.μ. αντιλήφθηκε 3 - 4 αυτοκίνητα να περνούν έξω από τον «Σκαραβαίο» και οι επιβάτες τους, οπαδοί της Ομόνοιας πανηγύριζαν και έριξαν κροτίδες στους θαμώνες. Είναι προφανές ότι ο Μ.Ε.3 προσάρμοσε τη μαρτυρία του και επικαλέστηκε ψεύδη ώστε να στηρίξει τη μαρτυρία των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 περί τηλεφωνημάτων στην αστυνομία πριν τις 22.45, ως ήταν η θέση του Μ.Ε.1 ενώπιον του Δικαστηρίου. Γι' αυτό και η μαρτυρία του Μ.Ε.3 δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο.
13. Για τους ίδιους λόγους δεν γίνεται αποδεκτή ούτε και η μαρτυρία του Μ.Ε.4, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος είχε μεταβεί στον «Σκαραβαίο» λίγο μετά τις 21.30, και τότε άρχισε η επίθεση από τον όχλο, με ρίψη αντικειμένων και πέτρων στην αυλή του εστιατορίου. Η θέση αυτή του Μ.Ε.4, έρχεται σε άμεση αντίθεση με τη μαρτυρία α) του Μ.Ε.1, ο οποίος τοποθέτησε την επίθεση μετά τις 22.45, β) του Μ.Ε.2 ο οποίος τοποθέτησε την επίθεση λίγο μετά τις 10.00 μ.μ. και στην κατάθεση του στην αστυνομία μετά τις 22.50 και γ) του Μ.Ε.3 ο οποίος την τοποθέτησε μετά τις 10.00 μ.μ. Είμαι πεπεισμένη ότι ο Μ.Ε.4 προσπάθησε με τη μαρτυρία του να τοποθετήσει την επίθεση των οπαδών της Ομόνοιας σε χρόνο που θα βοηθούσε την υπόθεση των Εναγόντων, όμως ανεπιτυχώς αφού έρχεται σε αντίθεση, με τη μαρτυρία των υπόλοιπων Εναγόντων και αφορά πολύ ουσιώδες σημείο για την υπόθεση τους.
14. Ο ισχυρισμός των Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2, ότι μετά από μερικές μέρες από το επίδικο συμβάν, ο XXXX Τορναρίτης τους ενημέρωσε ότι φεύγοντας το επίδικο βράδυ από τον Σκαραβαίο σταμάτησε ένα περιπολικό της αστυνομίας και τους είπε να μεταβούν άμεσα στον «Σκαραβαίο» δεν γίνεται αποδεκτός, αφού όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, μαρτυρία εκ μέρους του XXXX Τορναρίτη δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση από την πλευρά των Εναγόντων για την παράλειψη του να καταθέσει ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου.
15. Ο ισχυρισμός του Μ.Ε.2 ότι ουδέποτε κλήθηκε να παρουσιαστεί σε Δικαστήριο ή σε αστυνομικό σταθμό για να δώσει κατάθεση ή να αναγνωρίσει υπόπτους δεν είναι αποδεκτός από το Δικαστήριο. Τούτο γιατί κατά την αντεξέταση του δέχθηκε ότι έδωσε κατάθεση στην αστυνομία ημερ. 19.5.2011 (Τεκμ.13Α) - την οποία έλαβε ο Μ.Υ.2 - ως και συμπληρωματική κατάθεση ημερ. 21.5.2011 (Τεκμ.21) - την οποία έλαβε το Μ.Υ.3 - και στην οποία κατονόμασε συγκεκριμένα πρόσωπα που του επιτέθηκαν το επίδικο βράδυ. Ο Μ.Ε.2, θέλοντας να αποστασιοποιηθεί από την κατάθεση του Τεκμ.13Α, ισχυρίστηκε ότι έδωσε την εν λόγω κατάθεση του το ίδιο βράδυ, ενώ βρισκόταν με ψυχοφάρμακα και παυσίπονα για εγκαύματα στο Απολλώνειο Νοσοκομείο. Ούτε και αυτή η θέση του είναι αποδεκτή. Καμιά ιατρική μαρτυρία παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει ότι κατά το χρόνο της κατάθεσης του βρισκόταν υπό την επήρεια ψυχοφαρμάκων και παυσίπονων. Εξάλλου, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Υ.2, αυτός διάβασε το Τεκμ.13(Α) στον Μ.Ε2, ο οποίος μονόγραψε κάθε σελίδα, υπέγραψε στο τέλος και έγραψε το όνομα του, σύμφωνα δε με την πιστοποίηση, ο Μ.Υ.2 του την διάβασε και ως ορθή ο Μ.Ε.2 την υπέγραψε στην παρουσία του. Προφανώς ο Μ.Ε.2, όταν του υποδείχθηκαν κατά την αντεξέταση οι δύο καταθέσεις του στην αστυνομία Τεκμ.13(Α) και Τεκμ.21, ενώπιον του Δικαστηρίου αναγκάστηκε να δηλώσει ότι η παρ.40 της γραπτής του δήλωσης (έγγραφο Β) - με την οποία ισχυρίστηκε ότι αν και επικοινώνησε με την αστυνομία για να τους δώσει πληροφορίες για τα άτομα που εμπλέκονταν στο επίδικο συμβάν, ουδέποτε και κανένας δεν τον συνάντησε - δεν ισχύει. Στοιχείο που καταδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την ευκολία με την οποία ο Μ.Ε.2 προσέφυγε στο ψεύδος προκειμένου να καταφέρει να στοιχειοθετήσει ευθύνη της αστυνομίας, παρουσιάζοντας γεγονότα στο Δικαστήριο με παραπλανητικό τρόπο.
16. Για τους ίδιους λόγους η μαρτυρία του Μ.Ε.3 ότι δεν θυμάται τι είχε πει στον αστυνομικό που τον επισκέφθηκε στην κλινική διότι ήταν υπό την επήρεια σοβαρών φαρμάκων, δεν γίνεται αποδεκτή. Καμιά σχετική ιατρική μαρτυρία προσκομίσθηκε που να τεκμηριώνει κάτι τέτοιο και επιπρόσθετα, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μ.Υ.4, αυτός έλαβε κατάθεση από τον Μ.Ε.3, του την διάβασε, την πιστοποίησε και αυτός την υπέγραψε.
17. Ο Μ.Ε.1 παραπονέθηκε στη μαρτυρία του ότι μέχρι σήμερα δεν κλήθηκαν να δώσουν μαρτυρία ενώπιον Δικαστηρίου, ούτε και καταδικάστηκε οποιοσδήποτε και η καθυστέρηση που παρατηρείται έχει τεράστια αρνητική επίδραση στη ψυχολογική του κατάσταση. Η θέση αυτή του Μ.Ε.1, έρχεται σε αντίθεση με τα παραδεκτά γεγονότα που δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου υποπαρ. 3 και 4 ανωτέρω στη σελ. 6 της παρούσας απόφασης.
18. Ο Μ.Ε.1 κατέθεσε ως Τεκμ.5 βίντεο σε USB από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του υποστατικού τους και ανέφερε στη μαρτυρία του ότι θα κλητευόταν ως μάρτυρας, το άτομο που το επεξεργάστηκε προκειμένου να καταθέσει για τον τρόπο εξαγωγής του βίντεο από το κλειστό κύκλωμα ως και για την εγκυρότητα του. Ωστόσο κανένας μάρτυρας δεν κλητεύθηκε από τους Ενάγοντες και κανένας δεν κατέθεσε σχετικά με το Τεκμ.
19. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο καμιά βαρύτητα προσδίδει σ' αυτό.
20. Η αξίωση του Μ.Ε.1 για ειδικές ζημιές ύψους €26.000 ως και η απαίτηση των Εναγόντων 5 για ειδικές ζημιές ύψους €35.000 δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Τούτο γιατί καμιά σχετική μαρτυρία παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προς τεκμηρίωση των εν λόγω ποσών. Το μόνο ποσό το οποίο γίνεται αποδεκτό, είναι το ποσό των €200 ως ιατρικά έξοδα, ως και το ποσό των €1.000 ως κόστος μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης του Μ.Ε.1, σύμφωνα με το Τεκ.6 (ιατρική γνωμάτευση του Δρ. XXXX Μαντά ημερ. 23.10.2017), το περιεχόμενο του οποίου είναι παραδεκτό, ως αναφέρεται στη σελ.6 της παρούσας απόφασης. Περαιτέρω, αποδεκτό είναι και το ποσό των €3.500 για την μελλοντική χειρουργική διόρθωση του Μ.Ε.2 ως και το ποσό των €200 ως ιατρικά έξοδα, σύμφωνα με το Τεκμ.11 (ιατρική γνωμάτευση Δρ. XXXXX Μαντά ημερ. 23.10.2017) το περιεχόμενο του οποίου είναι επίσης παραδεκτό. Αποδεκτό είναι και το ποσό των €200 ως ιατρικά έξοδα του Μ.Ε.3, σύμφωνα με το Τεκμ.14(α), ως και το ποσό των €1.000 για μελλοντική επέμβαση του Μ.Ε.4 και το ποσό των €200 ως ιατρικά έξοδα, σύμφωνα με το Τεκμ.16(γ), το περιεχόμενο των οποίων είναι επίσης παραδεκτό. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, οι Ενάγοντες Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4, κρίνονται ως παντελώς αναξιόπιστοι και απορρίπτω τη μαρτυρία τους στο σύνολο τους. Η Μ.Ε.6 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με προφανή σκοπό να βοηθήσει τους Ενάγοντες στην υπόθεση τους. Αναφέρθηκε στην επίθεση που δέχθηκαν οι Ενάγοντες στον «Σκαραβαίο» το επίδικο βράδυ, η οποία όπως διευκρινίστηκε πιο πάνω δεν αμφισβητείται. Ωστόσο, η ίδια δεν ήταν σε θέση να αναφέρει την ώρα που έφτασε στο «Σκαραβαίο», την ώρα που εξελίχθηκε η επίθεση, ούτε και την ώρα που τηλεφώνησε όπως ισχυρίστηκε, δύο φορές στον Ενάγοντα 4 (Μ.Ε.2). Ανέφερε όμως ότι ήταν βράδυ και δεν ήταν μετά τις 11.00 μ.μ. Με αυτά τα δεδομένα, η μαρτυρία της Μ.Ε.6, ουδόλως υποστήριξε τη θέση των Εναγόντων περί ολιγωρίας της αστυνομίας, εφόσον η ίδια δεν ήταν παρούσα σε κανένα από τα τηλεφωνήματα που κατ' ισχυρισμό των Εναγόντων έγιναν προς την αστυνομία, ώστε να είναι σε θέση να τα επιβεβαιώσει. Ο ισχυρισμός της ότι σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ενάγοντα 4 (Μ.Ε.2) αυτός της είπε ότι θα τηλεφωνούσε στην αστυνομία, δεν γίνεται αποδεκτός, αφ' ης στιγμής η ίδια δεν ήταν παρούσα σε τέτοιο τηλεφώνημα, η δε σχετική μαρτυρία του Μ.Ε.2 δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο. Είναι αξιοσημείωτη η θέση της Μ.Ε.6 κατά την κυρίως εξέταση της, ότι είχε συναντήσει τους Ενάγοντες1 και 4 (Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2) όταν είχε πλησιάσει στο υποστατικό. Αντίθετα, κατά την αντεξέταση ισχυρίστηκε ότι όταν η ίδια μπήκε στην αυλή του «Σκαραβαίου», οι Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 ήδη είχαν μπει μέσα στο υποστατικό. Ωστόσο, ο Μ.Ε.2 (Ενάγοντας 4) στη δική του μαρτυρία, τοποθέτησε την Μ.Ε.6 με τον XXXX Τορναρίτη, να κάθονται στο τραπεζάκι δίπλα από τα σκαλιά, σε χρόνο προτού αρχίσει η επίθεση και μάλιστα, ισχυρίστηκε ότι αυτό έγινε τη στιγμή που ο ίδιος τηλεφωνούσε στην αστυνομία και παρακάλεσε και τους δύο δηλαδή τον XXXXX Τορναρίτη και Μ.Ε.6 για να τηλεφωνήσουν στην αστυνομία. Πρόκειται για εντελώς και εκ διαμέτρου αντίθετο ισχυρισμό του Μ.Ε.2 με όσα η Μ.Ε.6 ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου. Τονίζεται ιδιαίτερα η θέση της Μ.Ε.6 ότι η ίδια επικοινώνησε με τον Μ.Ε.2 δύο φορές, προτού ακόμα φτάσει στον «Σκαραβαίο». Περαιτέρω, η Μ.Ε.6 ισχυρίστηκε στη μαρτυρία της ότι όταν σταμάτησε η επίθεση, μπήκε στον κήπο του «Σκαραβαίου» και κτυπούσε για πολλή ώρα την πόρτα που ήταν ασφαλισμένη, ότι σε κάποια στιγμή άνοιξε την πόρτα ο Ενάγοντας 3 (Μ.Ε.4) και αφού όλοι οι θαμώνες, ιδιοκτήτες και υπάλληλοι βγήκαν έξω από την κύρια είσοδο, μετά από κάποια λεπτά έφτασε ένα περιπολικό της αστυνομίας με ένα αστυνομικό. Ούτε και αυτός ο ισχυρισμός της γίνεται αποδεκτός από το Δικαστήριο. Τούτο γιατί ο Μ.Ε.1 προέβαλε εντελώς διαφορετικό ισχυρισμό. Συγκεκριμένα ισχυρίστηκε ότι όταν σταμάτησε ο θόρυβος από πέτρες και εκρήξεις και αφού έσβησαν την πόρτα που καιγόταν και την άνοιξαν, είδε μπροστά του ένα αστυνομικό, χωρίς καν να αναφερθεί στην παρουσία της Μ.Ε.
21. Ούτε και οι Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.4 αναφέρθηκαν στην παρουσία της Μ.Ε.6 μετά την επίθεση. Τέλος, ο ισχυρισμός της Μ.Ε.6, ως συχνός θαμώνας στον «Σκαραβαίο», ότι δεν προβάλλονταν εκεί ποδοσφαιρικοί αγώνες, δεν γίνεται αποδεκτός για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των Μ.Ε.1, Μ.Ε.2, Μ.Ε.3 και Μ.Ε.
22. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η Μ.Ε.6 κρίνεται ως αναξιόπιστη και απορρίπτω τη μαρτυρία της στο σύνολο της. Έχω εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του Μ.Ε.5, ψυχιάτρου και έχοντας κατά νου τα προσόντα και την πείρα του - τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί - θεωρώ ότι είναι εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του θα προσεγγισθεί με βάση τις αρχές της υπόθεσης Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 Α.Α.Δ.

1. Παρατηρήθηκε σχετικά ότι καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του, έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Η μαρτυρία του Μ.Ε.5 περιστράφηκε γύρω από την εξέταση εκ μέρους του, των Εναγόντων 1 - 4 και τη διαπίστωση του ότι οι Ενάγοντες 1, 2 και 4 πάσχουν από διαταραχή μετά από τραυματικό στρες (Post Traumatic Stress Disorder). Ο Μ.Ε.5 με λεπτομερή και επιστημονικό τρόπο επεξήγησε στο Δικαστήριο τα συμπτώματα που οι Ενάγοντες 1, 2 και 4 παρουσίασαν μετά το επίδικο συμβάν. Διευκρίνισε ότι εξέτασε τους Ενάγοντες 1 και 4 την 1.8.2011, δηλαδή μετά πάροδο τριών μηνών και επεξήγησε ότι τα συμπτώματα συνήθως παρουσιάζονται εντός έξι μηνών αλλά μερικές φορές και μετά από χρόνια. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως ορθή σε σχέση με την διάγνωση του για τους Ενάγοντες 1 και 4, ως και για τον Ενάγοντα 2, τον οποίο εξέτασε στις 6.3.2012 δηλαδή μετά πάροδο δέκα μηνών, ως επιστημονική μαρτυρία που παρέμεινε αναντίλεκτη, αφού καμιά μαρτυρία προσκομίσθηκε από τον Εναγόμενο που να την αντικρούει και διαψεύδει. Σ' ότι αφορά τον Ενάγοντα 3, ο Μ.Ε.5 ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να αναφερθεί με βεβαιότητα για τα συμπτώματα του, εφόσον τον επισκέφθηκε μόνο το 2012 και
2. Συνεπώς είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Ενάγοντες 1, 2 και 4 συνεπεία της επίδικης επίθεσης παρουσίασαν συμπτώματα διαταραχής μετά από τραυματικό στρες. Με την επιβαλλόμενη προσοχή εξέτασα και τη μαρτυρία των Μ.Υ.1, Μ.Υ.2, Μ.Υ.3 και Μ.Υ.
3. Ο Μ.Υ.1 μου έκανε εξαιρετική θετική εντύπωση στο εδώλιο του μάρτυρα και δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι όλα όσα κατέθεσε στο Δικαστήριο, ανταποκρίνονται πλήρως στην αλήθεια. Αυτός απαντούσε με σταθερότητα, σαφήνεια και παραστατικότητα, χωρίς δισταγμό και υπεκφυγές και η μαρτυρία του σε κανένα σημείο της κλονίστηκε από την αντεξέταση, γι' αυτό και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολο της. Ουσιαστικά η μαρτυρία του περιστράφηκε γύρω από τα καθήκοντα του κατά τον επίδικο χρόνο, ως και τη σταθερή του θέση ότι το επίδικο βράδυ, το μόνο τηλεφώνημα που δέχθηκε, ως αξιωματικός υπηρεσίας στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας σε σχέση με τα επίδικα συμβάντα ήταν από τον XXXX Τορναρίτη, η ώρα 23.20, σύμφωνα με τις σημειώσεις του που σε ανύποπτο χρόνο τήρησε (Τεκμ.20). Σημαντική είναι η μαρτυρία του ότι τα τηλεφωνήματα στον αριθμό 199 εγίνοντο απ' ευθείας στο ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ. Τα τηλεφωνήματα στο Αρχηγείο Αστυνομίας στον αριθμό 1460, ως και τα τηλεφωνήματα στον αστυνομικό σταθμό, ενώνονταν με τον αξιωματικό υπηρεσίας του ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ δηλαδή με τον ίδιο. Με αυτά τα δεδομένα και έχοντας κατά νου ότι οι Ενάγοντες δεν διευκρίνισαν στη μαρτυρία τους σε ποιόν αριθμό ή υπηρεσία της Αστυνομίας απηύθυναν τα ισχυριζόμενα τηλεφωνήματα τους κατά το επίδικο βράδυ, αποδέχομαι χωρίς καμία επιφύλαξη τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 ότι το μοναδικό τηλεφώνημα που έγινε το επίδικο βράδυ, σχετικό με την επίδικη επίθεση οπαδών της Ομόνοιας στον «Σκαραβαίο», έγινε η ώρα 23.20 από τον XXXXX Τορναρίτη προς τον ίδιο και από κανένα άλλο. Η μαρτυρία των Μ.Υ.2, Μ.Υ.3 και Μ.Υ.4, περιστράφηκε γύρω από τη λήψη καταθέσεων από τους Ενάγοντες 2 και
4. Αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στο σύνολο της, ως μαρτυρία που ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι στις 18.5.2011 οι Ενάγοντες 1 - 4, δέχθηκαν επίθεση στο υποστατικό «Σκαραβαίος», από οπαδούς του ποδοσφαιρικού σωματείου Ομόνοιας. Το μόνο τηλεφώνημα που δέχθηκε η αστυνομία το επίδικο βράδυ και ειδικότερα ο Μ.Υ.1, ως αξιωματικός υπηρεσίας του ΚΕΜ - ΟΥΛΑΕ στην Αστυνομική Διεύθυνση Λευκωσίας, ήταν η ώρα 23.20 της 18.5.2011 από τον XXXX Τορναρίτη και αμέσως μέσω ασυρμάτου ειδοποίησε όλα τα περιπολικά για να μεταβούν στον «Σκαραβαίο». Το πρώτο περιπολικό έφτασε στο «Σκαραβαίο» μετά τη λήξη των επεισοδίων. Συνεπεία της εν λόγω επίθεσης, οι Ενάγοντες 1 - 4 υπέστηκαν τους σωματικούς τραυματισμούς που αναφέρονται στα Τεκμ.6, 11 (εκτός από το Ιατρικό Πιστοποιητικό ημερ. 6.8.2015 της Δρ. XXXX Ιωαννίδου Καδή), 14(α)(β) και 16(α-γ). Σ' ότι αφορά το πιστοποιητικό της Δρ. Καδή, σημειώνεται ότι αυτή δεν κατέθεσε ως μάρτυρας ενώπιον του Δικαστηρίου και η πλευρά των Εναγόντων καμιά εξήγηση έδωσε στο Δικαστήριο ως προς την απουσία τους ως μάρτυρας στη διαδικασία. Ως εκ τούτου το περιεχόμενο του δεν είναι αποδεκτό από το Δικαστήριο. Περαιτέρω οι Ενάγοντες 1, 2 και 4 παρουσίασαν συμπτώματα διαταραχής μετά από τραυματικό στρες. Με βάση την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων, αυτοί καταλογίζουν ευθύνη στην Αστυνομία διότι α) αν και ειδοποιήθηκε έγκαιρα και έλαβε γνώση του έκδηλου κινδύνου, είχε επαρκή χρόνο να προσέλθει προς αποκατάσταση της τάξης και την προστασία τους, όμως δεν ανταποκρίθηκε άμεσα στις κλήσεις τους και έφτασε αργοπορημένα, και β) δεν προέβηκε έγκαιρα στην απαραίτητη έρευνα για διαπίστωση των ενόχων και προσαγωγή τους ενώπιον του Δικαστηρίου και δεν προέβηκε στην άμεση σύλληψη τους και στην αποτελεσματική διερεύνηση των αδικημάτων. Σ' ότι αφορά το πρώτο ζήτημα, το Δικαστήριο αξιολόγησε τη μαρτυρία των Εναγόντων και δεν την αποδέχθηκε για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω. Συνεπώς οι Ενάγοντες απέτυχαν, ως είχαν το βάρος να αποδείξουν ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ειδοποίησαν έγκαιρα την αστυνομία για τον έκδηλο κίνδυνο επίθεσης εναντίον τους. Ειδικότερα, απέτυχαν να αποδείξουν α) την ώρα που άρχισε η επίθεση εναντίον τους ως και β) ότι κατ' εκείνο το χρόνο και/ή ενωρίτερα, ειδοποίησαν σχετικά την αστυνομία. Ως προς την ώρα που άρχισε η επίθεση εναντίον τους, σημειώνεται μεγάλη διάσταση στην εκδοχή των Εναγόντων, με αποτέλεσμα να είναι αδύνατο για το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ως προς αυτήν. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Μ.Ε.1, η επίθεση άρχισε λίγα λεπτά μετά τις 22.45, σύμφωνα με τον Μ.Ε.2 λίγα λεπτά μετά τις 10.00 μ.μ., σύμφωνα με τον Μ.Ε.3 γύρω στις 10.00 μ.μ. και σύμφωνα με τον Μ.Ε.4 λίγο μετά τις 21.
5. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστήριο αποδεκτή μαρτυρία ως προς την ώρα που άρχισε η επίθεση εναντίον των Εναγόντων και του «Σκαραβαίου», ούτε και ότι οι Ενάγοντες ειδοποίησαν την Αστυνομία έγκαιρα ως προς την επικείμενη επίθεση εναντίον τους. Αντίθετα, αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ως ανωτέρω, ότι το μόνο τηλεφώνημα που η αστυνομία δέχθηκε ήταν στις 23.20 από τον XXXX Τορναρίτη και συνεπώς πολύ αργότερα από την έναρξη της επίθεσης και σε σχέση με οποιαδήποτε εκδοχή των Εναγόντων ως προς την έναρξη της. Σ' ότι αφορά το δεύτερο ζήτημα ανωτέρω, σχετικές είναι οι ενέργειες της Αστυνομίας σύμφωνα με τα παραδεκτά γεγονότα υπό παρ. 3 και 4 που εκτίθενται στις σελ.6 της παρούσας απόφασης. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν ως είχαν το βάρος να αποδείξουν, ότι η Αστυνομία προέβηκε σε πλημμελή διερεύνηση της Υπόθεσης και μη προσαγωγή των ενόχων στο Δικαστήριο. Αντίθετα, με βάση τα παραδεκτά γεγονότα ικανοποιούμαι ότι η Αστυνομία προέβηκε στη δέουσα διερεύνηση της υπόθεσης, προέβηκε σε συλλήψεις ατόμων και προχώρησε στην καταχώριση δύο ποινικών υποθέσεων εναντίον τους. Η πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της αγωγής. Ενόψει τούτου, θεωρώ ότι με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου, είναι αχρείαστο να ασχοληθώ με το κατά πόσο εφαρμόζεται η αρχή «Volenti non fit injuria». Τούτο γιατί οι Ενάγοντες απέτυχαν να αποδείξουν και τεκμηριώσουν την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημιάς τους και πράξεων ή παραλείψεων της Αστυνομίας. Συνακόλουθα, η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος του Εναγόμενου και σε βάρος των Εναγόντων, όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο