Αναφορικά με την εταιρεία Wadnic Trading Ltd, Αρ. Αιτήσεως: 29/2018, 20/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A603 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον : Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ Αρ. Αιτήσεως: 29/2018 Αναφορικά με την εταιρεία Wadnic Trading Ltd, από τη Λευκωσία -και- Αναφορικά με τον Περί Εταιρείων Νόμο Κεφ.113 Ημερομηνία :20.12.2019 Εμφανίσεις : Για Αιτήτρια : . Α. Αναγνώστου, μαζί με κα Γ. Αθανασίου, για Χ. Κυριακίδη, Δ.Ε.Π.Ε . Για Καθ' ης η αίτηση : κα Χ. Χριστοφή, μαζί με κα Κ. Γκαρσού, για Δημητρίου και Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε Απόφαση Αντικείμενο της παρoύσας διαδικασίας είναι η αίτηση της Αιτήτριας, η οποία αξιώνει ως ακολούθως : Α) Απόφαση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον όπως η Εταιρεία WADNIC TRADING LTD τεθεί σε εκκαθάριση σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο (ΚΕΦ.113). Β) Απόφαση ή/και διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον το διορισμό του Επίσημου Παραλήπτη ως προσωρινού εκκαθαριστή της περιουσίας της Εταιρείας WADNIC TRADING LTD σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο (ΚΕΦ.113) Γ) Έξοδα πλέον τόκους πλέον Φ.Π.Α Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο (Κεφ. 113), άρθρα 209, 210, 211 (ε), 212(a), 212(β), 212(γ), 213, 214 και 216, στους περί Εταιρειών Θεσμούς Κανονισμοί 3, 4, 6 και 8, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Θεσμούς 1933 -1938, 92 και επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.48, Θ. 1-9 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Δημητριάδου. Κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου, η αίτηση δημοσιεύτηκε σε δύο εφημερίδες, καθημερινής κυκλοφορίας, παγκύπριας εμβέλειας την 11η .5.
- Η Καθ' ης η αίτηση στις 13.3.2018 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
- Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή είναι αντικανονική κα/ή παράτυπη και/ή άκυρη και/ή κατά παράβαση των σχετικών θεσμών και/ή στηρίζεται επί των λανθασμένων διατάξεων του Νόμου και/ή κανονισμών.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε και προωθείται κατά παράβαση της σχετικής Νομοθεσίας και των σχετικών Κανονισμών και/ή δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις προς έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
- Οι αιτητές χρησιμοποιούν την παρούσα διαδικασία για σκοπούς άσκησης πίεσης προς την καθ' ης η αίτηση.
- Οι αιτητές χρησιμοποιούν την παρούσα διαδικασία καταχρηστικά.
- Οι αιτητές χρησιμοποιούν την παρούσα διαδικασία κακόπιστα.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε εκβιαστικά και/ή ως μοχλός καταπίεση και/ή η αίτησησυνιστά όχημα πίεσης της εταιρείας.
- Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι παράτυπες και/ή αντικανονικές.
- Η καθ' ης η αίτηση δεν αδυνατεί να πληρώσει οποιαδήποτε χρέη της κα/ή υπάρχει απουσία μαρτυρίας ως προς την ανικανότητα της καθ ης η αίτηση να πληρώσει τα χρέη της και/ή μη πληρωμή και/ή συμμόρφωση προς πληρωμή χρεών δεν την καθιστά ανίκανη εφόσον οι αιτητές αποκρύπτουν σωρεία γεγονότων.
- Η καθ' ης η αίτηση δεν στερείται κινητής ή ακίνητης περιουσίας.
- Δεν είναι δίκαιο, ούτε και λογικό να εκδοθεί Διάταγμα Εκκαθάρισης της καθ' ής η αίτηση.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την καταχώρηση της παρούσας αίτησης.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
- Ουδέποτε επιδόθηκε δεόντως ή κανονικά οποιαδήποτε απαίτηση και/ή ειδοποίηση πληρωμής στην καθ' ης η αίτηση και/ή αυτή η επίδοση στον διευθυντή δεν έγινε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας και/ή στον τόπο του εγγεγραμμένου γραφείου και/ή στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας δεν αναφέρεται το πρόσωπο που παρέλαβε την εν λόγω ειδοποίηση και/ή αίτηση και/ή απαίτηση και ως εκ τούτου η επίδοση δεν μπορεί να θεωρηθεί δέουσα και/ή κανονική.
- Ουδέποτε επιδόθηκε δεόντως ή κανονικά οποιαδήποτε απαίτηση πληρωμής σε αξιωματούχο της καθ' ης η αίτηση και/ή στο εγγεγραμμένο γραφείο αυτής και/ή στο Διευθυντή αυτής στο εγγεγραμμένο γραφείο.
- Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία.
- Η καθ'ης η αίτηση εταιρεία ισχυρίζεται ότι η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική διότι, σύμφωνά με τον περί εταιρειών νόμο αν υπάρχει οποιαδήποτε απαίτηση θα πρέπει πρώτα να εξαντληθούν όλα τα μέτρα και διαδικασίες για είσπραξη τυχόν ποσού και έπειτα να αιτείται η διάλυση της Εταιρείας, που είναι το έσχατο μέτρο. Επιπλέον σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, για την επίτευξη ενός επιδιωκόμενου σκοπού, επιλέγεται εκείνο το μέτρο που είναι το πιο ευμενέστερο για τον διοικούμενο. Η καθ'ης η αίτηση εταιρεία δεν είναι ανίκανη να πληρώσει τυχόν χρέη, σχετικό είναι το άρθρο 212, β και/ή άλλως πως του περί εταιρειών νόμου Κεφ.
- Η εταιρεία έχει την οικονομική δυνατότητα και άλλους μελλοντικούς πόρους καθώς και κεφάλαιο. Η εταιρεία θα είναι έτοιμή να πληρώσει τυχόν οφειλές της προς τους αιτητές αφού πρώτα ξεκαθαριστούν με πλήρη ακρίβεια οποιαδήποτε οφειλόμενα ποσά.
- Δεν αναφέρεται συγκεκριμένο ποσό το οποίο είναι αμφισβητούμενο και/ή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και/ή έχει καταβληθεί μέρος αυτού και/ή ολόκληρο το ποσό από την καθ' ης η αίτηση.
- Η καθ' ης η αίτηση δεν οφείλει το ισχυριζόμενο ή οποιοδήποτε ποσό στους αιτητές και/ή εάν ήθελε φανεί ότι ποσό οφείλεται προς τους αιτητές τότε αυτό η καθ'ης η αίτηση δεν αμέλησε να το πληρώσει υπό τις συνθήκες που περιγράφονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αίλλη και/ή η καθ'ης η αίτηση επέδειξε καλή τη πίστη συμπεριφορά προς τους αιτητές για πληρωμή των χρεών της.
- Η εταιρεία ασχολείται με γενικούς σκοπούς ως το καταστατικό της και με την τελεσφορία της διαδικασίας και/ή ακρόασης της αγωγής με αρ. 2780/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος θα μπορεί να αποδώσει στους αιτητές οποιοδήποτε ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό και/ή ώστε να είναι σε θέση να μπορεί να αποπληρώσει οποιοδήποτε χρέος και/ή οφειλή.
- Η καθ'ης η αίτηση διαθέτει περιουσιακά στοιχεία στα οποία έχουν συμφέρον τρίτα πρόσωπα.
- Η αίτηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενο πρόσωπα.
- Το ισχυριζόμενο οφειλόμενο εξ αποφάσεως χρέος είναι κατά πολύ μικρότερο από την αξία των περιουσιακών στοιχείων και/ή το μελλοντικών εισοδημάτων της εταιρείας.
- Η αίτηση αν επιτύχει θα διαλύσει και/ή καταστρέψει και/ή εξαφανίσει την Καθ΄ης η αίτηση και το οφειλόμενο ποσό ίσως να μην εισπραχθεί, αν όμως παρασχεθεί ο απαραίτητος χρόνος για να ολοκληρωθεί η διαδικασία στην αγωγή με αρ. XXXX/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακος και/ή στο μεταξύ γίνουν σωστοί υπολογισμοί τυχόν οφειλόμενου ποσού τότε η καθ'ης θα μπορέσει να το καταβάλει.
- Οι αιτητές δεν έχουν καταβάλει τα νενομισμένα τέλη στο Τμήμα Εφόρου εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη.
- Η αίτηση εκκαθάρισης πρέπει να απορριφθεί καθώς τυχόν εκκαθάριση της εταιρείας θα αντίκειται στο δίκαιο της επιείκειας και/ή της αρχής της αναλογικότητας και/ή δεν είναι δίκαιο και/ή δεν θα εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης.
- Η καθ'ης η αίτηση αρνείται τόσο την αίτηση ημερ. 12/01/18 όσο και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και αρνείται και διαφωνεί πλήρως με όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς που προβάλλονται σε αυτές, εκτός όπου αναφέρεται το αντίθετο.
- Η καθ'ης η αίτηση αρνείται τις παραγράφους Α. 1, 2, 3, 4, Β. 5, 6, Γ. 7, 8, 9, Δ. 10, 10.1, 10.2, 10.3, 10.4 αυτής ως και τις αξιούμενες θεραπείες Δ.10, 10.1, 10.2, 10.3, 10.4 και αξιώνει απόρριψη της αίτησης. Η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Λίλη διευθυντή αυτής. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο ομνύων αναπτύσσει με λεπτομέρεια του λόγους ένστασης και επισυνάπτει συνολικά 19 Τεκμήρια. Επιπλέον, παραδέχεται την έκδοση της δικαστική απόφασης, η οποία αποτελεί τη βάση της απαίτησης πληρωμής, αλλά ισχυρίζεται ότι το οφειλόμενο ποσό είναι κατά πολύ μικρότερο. Σε σχέση με την επίδοση της απαίτησης πληρωμής, δήλωσε ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση ήταν κλειστό. Διαδικασία Κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου, η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων τηρουμένου του δικαιώματος αντεξέτασης. Αμφότερες οι πλευρές άσκησαν το δικαίωμα για αντεξέταση. H μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω. Αναφορά θα γίνει όπου χρειάζεται κατωτέρω. Μετά την ολοκλήρωση της εκατέρωθεν αντεξέτασης οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μέσω εμπεριστατωμένων αγορεύσεων προώθησαν ο καθένας τη θέση του. Νομική Πτυχή : Εν πρώτοις, ότι ως προς το θέμα της επίδοσης της αίτησης εκκαθάρισης, μέσω η επίδοσης αυτής στον Διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση εταιρεία, ενόψει των προνοιών του άρθρου Δ.5 θ, κρίνεται καλή επίδοση. Η περί του αντίθετου εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση δεν έχει υποστηριχτεί από σχετική νομολογία. Δοθέντος του πιο πάνω συμπεράσματος προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση. Σύμφωνα με το άρθρο 209 (β) του περί Εταιρειών Νόμου αίτηση εκκαθάρισης δύναται να υποβάλει μεταξύ άλλων, ο πιστωτής της εταιρείας. Ως προς την έννοια του πιστωτή διαφωτιστική είναι η απόφαση Αναφορικά με τη Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 2226, όπου κρίθηκε, επίσης, ότι η οφειλή πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης θεμελιώνεται στα άρθρα 211 και 212 του Περί Εταιρειών Νόμου, τα οποία διαλαμβάνουν τα ακόλουθα : «
- Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- ................................ (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της» Περαιτέρω το άρθρο 212 ορίζει τα ακόλουθα : «
- Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της.» Οι πρόνοιες των πιο πάνω άρθρων έχουν τύχει ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Όπως έχει εξηγηθεί στην υπόθεση G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ.14 : "Η διαφορά μεταξύ της γενικότερης εξέτασης του θέματος και των εξειδικευμένων περιπτώσεων του 212(α) και 212(β) είναι η εξής: Στις εξειδικευμένες περιπτώσεις, η εκπλήρωση των προϋποθέσεων που τίθενται οδηγούν από μόνες τους και στην κατάληξη. Εγείρεται δηλαδή το νομοθετικό τεκμήριο περί αδυναμίας πληρωμής χρεών. Αντίθετα, στην περίπτωση της γενικότερης εξέτασης του θέματος, το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου περιλαμβανομένων και εκείνων στην άλλη πλευρά της πλάστιγγας που θα ήθελε προβάλει η εταιρεία". Περαιτέρω στην απόφαση Pan-Aman Hotels Limited ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2002)1 (Δ) Α.Α.Δ. 1796, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Να τονίσουμε στο πλαίσιο αυτό ότι το άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές αλλά, όπως ελέχθη, εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει «άλλους τρεις» λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης.» Προκύπτει από τα πιο πάνω αυθεντίες ότι τo άρθρο 212 θεσπίζει νομοθετικό τεκμήριο περί της αδυναμίας της εταιρείας να πληρώσει το χρέος της, στις περιπτώσεις που επιβεβαιωθούν οι εξειδικευμένες προϋποθέσεις του άρθρου 212. Όπως έχει νομολογηθεί, σε περίπτωση που επιβεβαιωθούν τα στοιχεία του άρθρου 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει την εκκαθάριση της εταιρείας. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Μ. Μouletaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1649 και Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ v. Ηellenic Bank Public Company Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A877, Πολ. Έφεση Αρ. 368/09, ημερ. 20.11.
- Ιδιαιτέρα διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα της απόφασης Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ (ανωτέρω), όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «Η ανικανότητα πληρωμής χρεών που αναφέρεται στο άρθρο 211(ε) του Κεφ. 113, είναι η γενική ρύθμιση του θέματος. Το τι συνιστά ανικανότητα πληρωμής χρεών εξειδικεύεται στο άρθρο 212 και οποιαδήποτε των τριών διατάξεων του εν λόγω άρθρου τεκμαίρεται να σημαίνει ότι η εταιρεία αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της. Η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση της εταιρείας θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή. Με την ικανοποίηση του άρθρου 212 (α), η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ' ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική υπερ του απόφαση οπότε και η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την εταιρική αίτηση επί τους ουσίας της. (Pennington: Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675).» Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι, εάν κριθεί ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις είτε του άρθρου 212 (α) ή (β), το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην έκδοση του διατάγματος εκκαθάρισης. Αντίθετα στην περίπτωση που κριθεί ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των άρθρων 212 (α) ή (β), τότε το Δικαστήριο στα πλαίσια κρίσης της αίτησης υπό το πρίσμα του άρθρου 211 (ε), αξιολογεί την ενώπιον του μαρτυρία για να καταλήξει στο, εάν η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Ως θέμα λογικής προτεραιότητας θα εξετάσω πρώτα το κατά πόσο η Αιτήτρια εμπίπτει στην έννοια του εξ αποφάσεως πιστωτή. Κατά πόσο η Αιτήτρια εταιρεία αποτελεί εξ αποφάσεως πιστωτή. Διευκρινίζεται ότι στην υπό κρίση υπόθεση η Αιτήτρια εξασφάλισε Δικαστική απόφαση εναντίον της Καθ' ης αίτηση, στις 26.6.
- Επί της πιο πάνω απόφασης υπήρχε εκ συμφώνου αναστολή εκτέλεσης για περίοδο τεσσάρων μηνών από την έκδοσή της. Το πιο πάνω γεγονός αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός και γίνεται δεκτό στην παράγραφο 7 Β( i και ii) της ένορκης δήλωση που συνοδεύει την ένσταση. Από την ένορκη δήλωση της ομνύουσας για την Αιτήτρια προκύπτει ότι η Καθ΄ ης η αίτηση πλήρωσε έναντι του εξ αποφάσεως χρέους το ποσό των € 50 .000 ενώ το εξ αποφάσεως χρέος ανερχόταν στο ποσό των € 400.00, πλέον τόκο προς 5,5% από 24.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα. Συνεπώς, προκύπτει ότι η Καθ' ης η αίτηση οφείλει πόσο πέραν των € 5.
- Οι ισχυρισμοί του διευθυντή της Καθ' ης η αίτηση περί συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων και περί υπογραφής ιδιωτικού συμφωνητικού προς εξόφληση, δεν υποστηρίζεται από τα Τεκμήρια που ο ίδιος έχει καταθέσει. Συγκεκριμένα το Τεκμήριο 4, στο οποίο παρέπεμψε ο διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση, δεν φέρει υπογραφή οποιουδήποτε, ενώ το Τεκμήριο 5 φέρει μόνο υπογραφή εκ μέρους της Καθ' ης η αίτησης. Εφόσον τα εν λόγω έγγραφα δεν είναι υπογεγραμμένα και από τους δύο διαδίκους δεν μπορούν να θεωρηθούν ως ολοκληρωμένη και νομικά δεσμευτική σύμβαση και ως εκ τούτου δεν μπορεί να κριθεί ότι αυτά αναπτύσσουν τα όποια έννομα αποτελέσματα. Περαιτέρω, οι αναφορές του διευθυντή της Καθ΄ ης η αίτηση, σε σχέση με γεγονότα και δικαστικές διαδικασίες, οι οποίες προηγούντο της έκδοσης απόφασης και οδήγησαν στην καταχώρηση της αγωγής στο πλαίσιο της όποιας εκδόθηκε η υπό συζήτηση απόφαση, δεν μπορούν να επηρεάσουν τα πράγματα. Συγκεκριμένα στην απόφαση The Governor and the Company of the Bank of Scotland ν. Του πλοίου "Sapphire Seas"
(2002)1 ΑΑΔ 1563, με αναφορά στο σύγγραμμα των Spencer, Bower, Turner and Handley, The Doctrine of Res Judicata, σελ. 39: λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά : «αποφάσεις, διατάγματα και επιδικάσεις εκ συμφώνου είναι το ίδιο αποτελεσματικές όπως εκείνες που απαγγέλλονται μετά από ακροαματική διαδικασία για τη δημιουργία κωλύματος αναφορικά με την αιτία αγωγής και για την πραγματοποίηση συγχώνευσης των αιτιών αγωγής οι οποίες ηγέρθησαν στην αγωγή.» Εφόσον, λοιπόν, η έκδοση εκ σύμφωνου απόφασης έχει ως συνέπεια την συγχώνευση των αιτιών αγωγής, οι οποίες εγέρθηκαν στην αγωγή, δεν μπορεί η Καθ' ης αίτηση να ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει το επιδικασθέν ποσό τουλάχιστον για όσο χρόνο η εν λόγω απόφαση παραμένει σε ισχύ. Σχετική, επίσης, είναι η απόφαση Επίσημος Παραλήπτης ως Διαχειριστής της Περιουσίας του Πτωχεύσαντα Παπαγεωργίου άλλως Παπαγιώργη ν. Alpha Bank Ltd, ECLI:CY:AD:2019:A92, Πολιτική Έφεση Αρ. 488/2012, ημερομηνίας 18.3.
- Περαιτέρω, σημειώνεται ότι το άρθρο 212 απαιτεί όπως το οφειλόμενο ποσό πρέπει απλά να υπερβαίνει το ποσό των € 5.
- Στην υπόθεση Αναφορικά με τη Loukos Manufacturers Ltd (ανωτέρω), κρίθηκε ότι ο όρος "πιστωτής" είναι αρκετά μεγάλος, έτσι που να συμπεριλαμβάνει ένα πρόσωπο που έχει να λαμβάνει έστω και ένα μικρό ποσό που δεν υπερβαίνει τις £
- Εφόσον αποδειχθεί το πιο πάνω δεν απαιτείται να αποδειχθεί οτιδήποτε άλλο σχετικά με το οφειλόμενο ποσό. Στην υπό κρίση υπόθεση αφ' ης στιγμής εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση για το ποσό των € 400.000, πλέον τόκο προς 5,5% από 24.12.2011 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα και έναντι αυτού καταβλήθηκε μόνο το ποσό των € 50.000, προκύπτει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η Καθ' ης η αίτηση οφείλει πόσο πέραν των € 5.
- Εφόσον, λοιπόν, έχει αποδειχθεί το πιο πάνω, δεν απαιτείται να αποδειχθεί οτιδήποτε άλλο σχετικά με το οφειλόμενο ποσό. Συνακολούθα, εξάγεται το συμπέρασμα ότι στην υπό κρίση υπόθεση υφίσταται οφειλή, η οποία μάλιστα ενέχει χαρακτήρα εξ αποφάσεως χρέους, η εκτέλεση της οποίας σήμερα δεν τελεί υπό αναστολή και η απόφαση επί της οποίας ερείδεται δεν έχει παραμερισθεί. Εφόσον δεν έχει παραμερισθεί η απόφαση, η Αιτήτρια αποτελεί πιστωτή εν τη εννοία του Νόμου. Δοθέντος του πιο πάνω συμπεράσματος προχωρώ να εξετάσω το κατά πόσο συντρέχουν οι υπόλοιπες προϋποθέσεις του άρθρου 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου. Η συνδρομή των προϋποθέσεων του άρθρου 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου : Σύμφωνα με το άρθρο 212 (α) του περί Εταιρειών Νόμου ο αιτητής πρέπει να αποδείξει ότι είναι πιστωτής, στον οποίο η καθ' η ης αίτηση οφείλει ποσό πέραν των € 5.000 και επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση πληρωμής, η οποία παρέμεινε απλήρωτη για περίοδο πέραν των τριών εβδομάδων. Στην υπό κρίση υπόθεση αυτό που ουσιαστικά αμφισβητείται, από την Καθ΄ ης η αίτηση σχετικά με τις προϋποθέσεις του άρθρου 212(α), είναι η νομότυπη επίδοση της απαίτησης πληρωμής. Σύμφωνα με τον ομνύοντα για την Καθ' ης η αίτηση το εγγραμμένο γραφείο της εταιρείας ήταν κλειστό. Κατά την αντεξέτασή του, όμως, ανέφερε ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης αίτηση λειτουργεί. Ήταν υετικ΄ςο μάλιστα ότι το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης αίτηση πάντα λειτουργεί. Προσδιόρισε παράλληλα πως στην ένορκή του δήλωση εννοούσε ότι ενδεχομένως τον χρόνο που επιχειρήθηκε η επίδοση να ήταν κλειστό. Την πιο πάνω θέση υποστήριξε και η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ΄ ης η αίτηση στην γραπτή της αγόρευση. Η αναφορά ότι του ομνύοντος ότι ενδεχομένως κατά τον χρόνο που επιχειρήθηκε η επίδοση το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση να ήταν κλειστό, ενώ αυτό κατά κανόνα λειτουργεί κανονικά, συνιστά αόριστο ισχυρισμό και συνακόλουθα αόριστη αμφισβήτηση της επίδοσης. Έτσι στη βάση του ότι η ένορκη δήλωση του επιδότη αμφισβητήθηκε μόνο κατά αόριστο τρόπο, κρίνω ότι αυτή ότι συνιστά επαρκή απόδειξη της επίδοσης. Σχετική επί του προκειμένου, είναι η απόφαση Marfin Popular Bank Public Ltd v. Ανδρούλας Γεωργίου Κωστή
(2012)1 ΑΑΔ 1528, η οποία αφορούσε διαδικασία έκδοσης διατάγματος παραλαβής. Στην πιο πάνω υπόθεση κρίθηκε, ότι η ένορκη δήλωση του επιδότη, η οποία τέθηκε απλά στον φάκελο του Δικαστηρίου, ενόψει της αόριστης αμφισβήτησής της και της μη αντίκρουσής της, συνιστούσε επαρκή απόδειξη. Επιπλέον, τόσο ο ομνύοντας τον όρκο στην ένσταση για την Καθ' ης η αίτηση όσο και η συνήγορός αυτής συνέδεσαν τη θέση τους περί μη επαρκούς επίδοσης με το ότι, στο Τεκμήριο 6 επί της Αίτησης, δεν καταγράφεται πρόσωπο που παρέλαβε την απαίτηση πληρωμής. 'Έτσι, το επόμενο ερώτημα που ανακύπτει στην παρούσα είναι το κατά πόσο η επίδοση, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 6 επί της Αίτησης, είναι επαρκής επίδοση για τους σκοπούς του άρθρου 212(α). Σημειώνεται ότι στο Τεκμήριο 6 επί της Αίτησης καταγράφεται ότι η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε δια άφεσής της στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση. Ως προς το πιο πάνω ζήτημα διαφωτιστικά είναι τα όσα καταγράφονται στο σύγγραμμα του Δρος Α. Ποιητή, Η Εκκαθάριση Εταιρειών, 2η έκδοση, 2013, Μέρος Γ, Κεφάλαιο Β, σελ. 27 ως ακολούθως: «Παρά ταύτα ο Νόμος αναφέρει ρητά ότι αρκείται απλώς στην παράδοση ή άφεση της επίδοσης στο εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας.» Ακολούθως ο ευπαίδευτος συγγραφέας, αφού καταγράφει το λεκτικό του αγγλικού κειμένου του νόμου και το αντιπαραβάλλει με το ελληνικό κείμενο, καταλήγει στο ακόλουθο συμπέρασμα : «Για αυτό το λόγο η ορθή ερμηνεία είναι ότι απλή εγκατάλειψη στο εγγεγραμμένο γραφείο είναι αρκετή για να θεωρηθεί επίδοση εν τη εννοία της παρούσας διάταξης». Εφόσον, λοιπόν, η απλή εγκατάλειψη της απαίτησης πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο, πράξη που εννοιολογικά δεν περιέχει υποχρέωση προσδιορισμού του παραλήπτη, είναι επαρκής για σκοπούς του άρθρου 212 (α), έπεται ότι δεν απαιτείται, σε περίπτωση επίδοσης, να επιδίδεται σε συγκεκριμένο πρόσωπο ή σε πρόσωπο που κατέχει συγκεκριμένη ιδιότητα ή να καταγράφεται το ονοματεπώνυμο του προσώπου στο οποίο επιδόθηκε ή παραδόθηκε. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει από την ένορκη δήλωση επίδοσης, Τεκμήριο 6 επί Αίτησης, ότι η απαίτηση πληρωμής επιδόθηκε, δια άφεσής της στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση. Η πιο πάνω δήλωση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η επίδοση της απαίτησης πληρωμής έγινε νομότυπα κα κανονικά. Συνεπώς, υπό τα γεγονότα της παρούσας ικανοποιείται η προϋπόθεση της νομότυπης παράδοσης της απαίτησης πληρωμής στο εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω, από την ενώπιόν μου μαρτυρία προκύπτει ότι μετά την παράδοση της απαίτησης πληρωμής παρήλθε άπρακτη η προθεσμία των τριών εβδομάδων, αφού η Καθ' ης η αίτηση δεν ικανοποίησε την απαίτηση εντός του πιο πάνω χρονικού διαστήματος. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων η Καθ' ης η αίτηση όφειλε να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή, διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση. Σχετική είναι η απόφαση Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λτδ (ανωτέρω). Όπως υποδεικνύεται στην πιο πάνω απόφαση, με παραπομπή στο σύγγραμμα Pennington: Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675, η έκδοση απόφασης έχει ως αποτέλεσμα η εταιρεία να εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την εταιρική αίτηση επί της ουσίας. Η ίδια αρχή διατυπώνεται και στο σύγγραμμα Pennington: Company Law, 4η έκδοση σελ. 678-679, όπου καταγράφεται ότι με την έκδοση απόφασης εμποδίζεται η εταιρεία να αμφισβητεί την απαίτηση του αιτητή επί της ουσίας και οι μόνες υπερασπίσεις που μπορεί να εγείρει στην αίτηση εκκαθάρισης είναι ότι η απόφαση λήφθηκε διά δόλου ή συμπαιγνίας από τον αιτητή και τους διευθυντές της εταιρείας ή ότι η συναλλαγή που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης ήταν ultra vires των σκοπών της εταιρείας. Στην υπό κρίση υπόθεση η Καθ΄ ης η αίτηση δεν ήγειρε οποιοδήποτε ισχυρισμό περί λήψης της απόφασης διά δόλου ή συμπαιγνίας της Αιτήτριας με τους διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση ή ότι η συναλλαγή, η οποία οδήγησε στην έκδοση της απόφασης ήταν ultra vires των σκοπών της εταιρείας. Αρκείται μόνο να αναφέρει ο ομνύων ότι το κατ' ισχυρισμόν χρέος αμφισβητείται αλλά δεν προβάλλει οποιοδήποτε ισχυρισμό που να μπορεί να αποτελέσει επιτρεπτή επί της ουσίας αμφισβήτηση του χρέους και της αίτησης. Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι η επίδικη απόφαση, η οποία συνιστά τη βάση της απαίτησης, είναι έγκυρη και εκτελεστή και η Αιτήτρια είναι πιστωτής εν τη εννοία του Νόμου. Οι περί του αντιθέτου αιτιάσεις της Καθ' ης η αίτηση πέραν από αόριστες δεν είναι τέτοιας φύσης που να συνιστούν επιτρεπτή επί της ουσίας αμφισβήτηση του χρέους και της αίτησης. Υπό το φως όλων των ανωτέρω κρίνω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212 (α) του περί εταιρειών Νόμου Κεφ 113. Εφόσον, λοιπόν, έχουν επιβεβαιωθεί οι προϋποθέσεις του άρθρου 212 (α), το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Μ. Μouletaris Machinery Co. Ltd. (ανωτέρω) και Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) (ανωτέρω). Η πιο πάνω προσέγγιση έχει επιδοκιμασθεί και στην πρόσφατη απόφαση Suphire ( finance) Ltd v. Φωτίου, ECLI:CY:AD:2018:A189, Π.Ε 266/11, ημερομηνίας 24.4.2018. Οι ισχυρισμοί περί κατάχρησης Η καθ' ης η αίτηση εγείρει, ως λόγο ένστασης, ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική. Ασφαλώς, η κατάχρηση μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και το Δικαστήριο έχει σύμφυτη εξουσία να αποτρέπει καταχρηστικές συμπεριφορές. Σχετική είναι Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1A.A.Δ. 217. Όμως, όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Ευάγγελου Εμπεδοκλή
(2009)1 Α.Α.Δ. 529, η κατάχρηση αποφασίζεται με αναφορά σε συγκεκριμένα γεγονότα. Συγκεκριμένα, το Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση ανέφερε τα ακόλουθα : «Η κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές και δεν υπάρχουν εκ προοιμίου συμπεριφορές που μπορούν να καταταχθούν ως καταχρηστικές. Το όλο ζήτημα εξετάζεται πάντοτε υπό το φώς των συγκεκριμένων γεγονότων. (δέστε Ηλία (Αρ. 3)
(1995)1 Α.Α.Δ. 786 και Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλλα
(1995)1A.A.Δ. 217)» Παρόμοια ήταν η προσέγγιση και στην υπόθεση Πέτρος Πετράκη ν. Πέτρου Κίμωνος
(2006)1 ΑΑΔ 1311, όπου εξετάστηκε θέμα κατάχρησης διαδικασίας και λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Το όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Περαιτέρω, ιδιαίτερα διαφωτιστική ως προς το ζήτημα της κατάχρησης είναι η απόφαση Rashid v. Παπόρη, ECLI:CY:AD:2018:A274, Πολιτική Έφεση 198/2012, ημερομηνίας 6.6.2018, όπου κρίθηκε ότι το γεγονός πως πριν την καταχώρηση αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής έγιναν προσπάθειες εξώδικης διευθέτησης του χρέους, οι οποίες συνέχισαν και μετά την καταχώρηση της αίτησης, μέσω ανταλλαγής επιστολών, δεν μπορούσε να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί ύπαρξης κατάχρησης. Καταληκτικά το Εφετείο ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά : «Η προθυμία του εφεσείοντος να συμβιβάσει την υπόθεση ακόμη και μετά την έναρξη της πτωχευτικής διαδικασίας, δεν μπορεί να θεωρηθεί κατάχρηση σε βαθμό που να ανακόπτεται η διαδικασία από το ίδιο το Δικαστήριο. Ο εφεσείων χρησιμοποίησε μια καθ΄ όλα νόμιμη διαδικασία που του προσφέρεται από το Νόμο και δεν μπορεί να θυματοποιείται γι΄ αυτό.» Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Αυξεντίου (ανωτέρω) η αίτηση εκκαθάρισης, όπως και η διαδικασία πτώχευσης, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης, αλλά σκοπεί στην προστασία της περιουσίας του χρεώστη και ως εκ τούτου η παρούσα διαδικασία δεν αποσκοπεί, εκ της φύσης της, στην είσπραξη οποιουδήποτε ποσού. Συνεπώς, το γεγονός ότι στο παρελθόν έγιναν ενέργειες για διευθέτηση του χρέους δεν μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα περί κατάχρησης. Επιπρόσθετα, ακόμα και συζητήσεις να έγιναν μεταξύ του διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση και του δικηγόρου της Αιτητρίας, για πληρωμή εξόδων, απόσυρση της υπό εξέταση υπόθεσης και καταχώρησης άλλης στο μέλλον, δεν μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα περί κατάχρησης. Ιδίως υπό το φως της απόφασης RASHID (ανωτέρω) δεν μπορεί η Αιτήτρια να θυματοποιηθεί από την προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης. Επίσης, η απόσυρση αίτησης εκκαθάρισης και η καταχώρηση άλλης στο μέλλον δεν συνιστά από μόνη της κατάχρηση. Σχετικά παραπέμπω στις αποφάσεις Δημήτρης Κουτάλης ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολιτική Έφεση 36/2011, ημερομηνίας, 19.5.2016 και Χατζηγαβριήλ ν. NCR (Cyprus Ltd) Staff Profident Fund
(2012)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2743, οι οποίες αφορούσαν διαδικασίας πτώχευσης φυσικού προσώπου. Αφ' ης στιγμής η αίτηση εκκαθάρισης έχει τον ίδιο σκοπό με τη διαδικασία πτώχευσης, οι αρχές που καθιερώνουν οι πιο πάνω αποφάσεις ισχύουν κατ' αναλογίαν και στο ζήτημα της εκκαθάρισης. Κατ΄ αναλογίαν των πιο πάνω, η συζήτηση περί απόσυρσης αίτησης εκκαθάρισης και καταχώρηση άλλης στο μέλλον δεν μπορεί να οδηγήσει σε εύρημα περί κατάχρησης. Επιπρόσθετα, το γεγονός ότι έχει συσταθεί εμπράγματο βάρος (memo) επί της περιουσίας της Καθ' ης Αίτηση και υπέρ της Αιτήτριας, δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα περί κατάχρησης, αφού με την υπό κρίση διαδικασία δεν σκοπείται η είσπραξη οποιουδήποτε ποσού, αλλά η προστασία της περιουσίας της Καθ' ης αίτηση. Περαιτέρω, στην υπό κρίση υπόθεση δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε γεγονότα, τα οποία είτε από μόνα τους είτε σωρευτικά μπορούν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η παρούσα διαδικασία χρησιμοποιείται για σκοπό άλλο από τον σκοπό που προορίζεται. Δεν έχει τεθεί, επίσης, οποιαδήποτε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί προσπάθεια αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων από την Αιτήτρια εταιρεία. Το εάν η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα έχει ως αποτέλεσμα η Καθ' ης η αίτηση, να μην μπορεί να προωθεί δικαστικές αξιώσεις εναντίον τρίτων, αυτό δεν συνιστά μοχλό πίεσης, αλλά το φυσιολογικό αποτέλεσμα της διαπιστωθείσας ανικανότητας της Καθ' ης η αίτηση να εξοφλήσει το χρέος της. Συνεπώς, κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν έχουν καταδειχθεί γεγονότα που να στοιχειοθετούν τον ισχυρισμό περί κατάχρησης και ως εκ τούτου οι σχετικοί λόγοι κρίνονται απορριπτέοι και απορρίπτονται. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα ως το αιτητικό Α της Αίτησης. Αντίγραφο του παρόντος διατάγματος να επιδοθεί από την Αιτήτρια στον Επίσημο παραλήπτη. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτήριας, ως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ / cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο