ΠΕΤΡΟΣ ΧΡ. ΣΙΑΗΛΗΣ ΑΛΟΥΜΙΝΙΑ ΛΤΔ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΣ & ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 524/17, 23/12/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A614 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. ΤΑΛΑΡΙΔΟΥ - ΚΟΝΤΟΠΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 524/17 Μεταξύ: ΠΕΤΡΟΣ ΧΡ. ΣΙΑΗΛΗΣ ΑΛΟΥΜΙΝΙΑ ΛΤΔ ΕΝΑΓΟΥΣΑ και ΓΕΩΡΓΙΟΣ & ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ ------------------------------- Αίτηση ημερ. 4/4/19 Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2019 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Αλίκη Καρσλιάδου για Αργυρού & Δημοσθένους ΔΕΠΕ Για την Εναγομένη : Νίκος Μ. Ηλία για Νίκος Μ. Ηλία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση η εναγόμενη ζητεί δύο θεραπείες ήτοι παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 5/11/18 και όλες τις μετέπειτα διαδικασίες που βασίζονται στην απόφαση καθώς και διάταγμα του Δικαστηρίου που να παραμερίζει διάταγμα του Δικαστηρίου 28.3.18 για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Η αίτηση βασίζεται στις διαταγές 5,17,26 και 48 των θεσμών της πολιτικής δικονομίας. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση περιέχονται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Κυπριανού ο οποίος είναι διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας. Ισχυρίζεται ότι έλαβε γνώση της απόφασης διά μέσω του αδελφού του XXXXX Κυπριανού ο οποίος είχε κληθεί στο Δικαστήριο στα πλαίσια αίτησης εξέτασης σε σχέση με την οικονομική δυνατότητα της αιτήτριας εταιρείας να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Ισχυρίζεται ότι πριν από τις 28.11.18 δεν είχε λάβει γνώση της ύπαρξης της αγωγής. Στην συνέχεια επικοινώνησε με τους δικηγόρους του και προχώρησαν σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου από το οποίο προκύπτει ότι η αγωγή επιδόθηκε στις 25.9.2019 στον XXXXX Κυπριανού. Επισυνάπτεται ως τεκμήριο ιστοσελίδα του Εφόρου Εταιρειών που καταδεικνύει ότι αξιωματούχοι της εταιρείας είναι μόνο ο XXXXX Κυπριανού. Ο XXXXX Γεωργίου δεν ήταν διευθυντής της εναγόμενης κατά τον χρόνο επίδοσης της αγωγής και είχε κηρυχθεί σε πτώχευση. Ο XXXXX Κυπριανού δεν τον είχε ενημερώσει για το γεγονός της έγερσης της αγωγής. Η αιτήτρια επικαλείται αντικανονικότητα στην επίδοση της αγωγής με αποτέλεσμα να μην λάβει γνώση της καταχώρησης της αγωγής και κατά συνέπεια επειδή δεν έλαβε γνώση εκδόθηκε εναντίον της εταιρείας δικαστικής απόφασης. Στην συνέχεια επικοινώνησε ο δικηγόρος του XXXXX Ηλία με τους δικηγόρους της ενάγουσας και έγιναν συζητήσεις διευθέτησης της υπόθεσης προκειμένου να αποφευχθεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Η αιτήτρια θεωρεί ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή. Συγκεκριμένα, η εναγόμενη ασχολείται με οικοδομικές εργασίες και συνεργάστηκε με την ενάγουσα. Είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους ότι οι εργασίες που θα εκτελούσε η ενάγουσα θα ελέγχονταν από τον αρχιτέκτονα του έργου και θα εξέδιδε πιστοποιητικά πληρωμής. Το οφειλόμενο ποσό δεν έχει πιστοποιηθεί από τον αρχιτέκτονα. Το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό δεν είχε συμφωνηθεί και δεν ήταν εύλογη αμοιβή για τις υπηρεσίες. Πληρωμές προς την ενάγουσα θα λάμβαναν χώρα αφού η εναγόμενη θα πληρωνόταν από τους ιδιοκτήτες του έργου. Το κλητήριο ένταλμα εξέπνευσε στις 3.2.2018 και ανανεώθηκε με διαταγή του Δικαστηρίου μετά από την καταχώρηση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος στις 15.3.
- Οι ενάγοντες έχουν καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση και ισχυρίζονται ενόρκως ότι η επίδοση της αγωγής επιχειρήθηκε αρχικά στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας στον συνοικισμό ΙΙΙ 3, στα Λειβάδια στην Λάρνακα. Αυτό δεν έγινε εφικτό επειδή το εγγεγραμμένο γραφείο ήταν εγκαταλελειμμένο. Κατόπιν ερευνών ανακαλύφθηκε ότι η εναγόμενη είχε αλλάξει γραφείο και είχε μεταφέρει τα γραφεία της στην διεύθυνση XXXXX 3 Α στα XXXXX. Εκεί διαμένει ο XXXXX Κυπριανού. Αυτό επιβεβαιώνεται από διάφορες ιστοσελίδες στις οποίες η αιτήτρια διαφημίζεται και παρουσιάζουν την αιτήτρια να ασκεί τις εργασίες της εκεί. Στην εν λόγω διεύθυνση ήταν τοποθετημένη η ταμπέλα της αιτήτριας εταιρείας. Ο επιδότης επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον XXXXX Κυπριανού και τον ενημέρωσε για την ύπαρξη της αγωγής και την σκοπούμενη επίδοση στη πιο πάνω διεύθυνση και αυτός δέχθηκε να παραλάβει το κλητήριο ένταλμα. Το συγκεκριμένο πρόσωπο παρουσιάστηκε ψευδώς στον επιδότη ως διευθυντής της εταιρείας. Οπότε είναι θέση των καθ' ων η αίτηση ότι δεν υπάρχει αντικανονικότητα στην επίδοση της αγωγής. Περαιτέρω, η πληροφόρηση του XXXXX Κυπριανού προς τον αδελφό του είναι επιλεκτική διότι επέλεξε να τον ενημερώσει για την αίτηση μηναίων δόσεων αλλά όχι για την αγωγή. Επιβεβαιώνουν ότι οι δικηγόροι της αιτήτριας επικοινώνησαν μαζί τους για σκοπούς διευθέτησης της υπόθεσης πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει παραδοχή εμμέσως πλην σαφώς της οφειλής. Ως προς τις ενέργειες των αιτητών μεταγενέστερα αυτές καταγράφονται αναλυτικά στις παραγράφους 16,17 και 18 της Ένορκης δήλωσης του XXXXX Στεφάνου προς υποστήριξη της ένστασης.
- Ο κ. Δημοσθένους συμφώνησε και δεν έφερε αντίρρηση στην εν λόγω εισήγηση τους και ανέμενε όπως επανέλθουν με πρόταση για διευθέτηση, η οποία δεν υποβλήθηκε ποτέ. Όλοι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην παρ. 10 της ένορκης δήλωσης του κ. Κυπριανού περί διατεινόμενης προσπάθειας από την πλευρά των δικηγόρων της Αιτήτριας για συζήτηση και εξεύρεση λύσης δεν είναι τίποτα άλλο από χαλκεύματα και ψεύδη.
- Η Αιτήτρια ουδέποτε έδειξε οποιοδήποτε ενδιαφέρον για την επίλυσης της διαφοράς της με την Καθ' ης η Αίτηση ούτε και ενδιαφερόταν για την εξοικονόμηση του δικαστικού χρόνου, τον οποίο κατασπαταλούσε πλήρως. Είναι εμφανές ότι απλώς ενέπεζε την Καθ' ης η Αίτηση και το Δικαστήριο αφού από την ισχυριζόταν ότι επιθυμεί τη διευθέτηση χωρίς όμως να πράττει τα ανάλογα προς επίτευξη της και από την άλλη δήλωνε σε κάθε δικάσιμο ότι ενδέχεται να καταχωρήσει αίτηση παραμερισμού, προσπαθώντας έτσι να κερδίσει χρόνο και να καθυστερήσει τη διαδικασία μέχρις ότου δεχτεί την έντονη επίπληξη του Δικαστηρίου για την καθυστέρηση της υπόθεσης και την αβεβαιότητας της Αιτήτριας ως προς την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης.
- Μετά τη ρηθείσα παρατήρηση του Δικαστηρίου, η Αιτήτρια αφού διαπίστωσε ότι δεν μπορεί να καθυστερήσει περαιτέρω την υπόθεση καταχώρησε στις 0Λ/0Λ/2019 και μετά την πάροδο περίπου 6 μηνών από την επίδοση της αγωγής και 4 μηνών από την επίδοση και έγερση της αίτησης έρευνας, αίτηση παραμερισμού και σε μια απέλπιδα προσπάθεια να δικαιολογήσει την υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση (latches), την περιφρόνηση και τον εμπαιγμό που επέδειξε προς το Δικαστήριο και την Καθ' ης η Αίτηση και τα δικαιώματα αυτής, δε δίστασε να επιρρίψει την ευθύνη στους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση, οι οποίοι έδειξαν κάθε καλή προσπάθεια να διευθετηθεί η παρούσα. Αναφορικά με τον ισχυρισμό περί της ύπαρξης καλής υπεράσπισης στην αγωγή θεωρεί ότι είναι παράλογες επινοήσεις της αιτήτριας ο ισχυρισμός σε σχέση με την προηγούμενη έγκριση των εργασιών από τον αρχιτέκτονα για την έκδοση πιστοποιητικού πληρωμής η οποία θα γινόταν αφού η αιτήτρια θα πληρωνόταν από τους ιδιοκτήτες των έργων. Αναφορικά με το ζήτημα της ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος αυτό έγινε κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου μετά από καταχώρηση μονομερής αίτησης των εναγόντων στις 15.3.
- Οι λόγοι που είχαν επικαλεστεί τότε οι καθ' ων η αίτηση ήταν αδυναμία της επίδοσης εξαιτίας του γεγονότος ότι οι αιητητές απέφευγαν την επίδοση. Η Δ.17 θ.10 των διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας προνοεί ως ακολούθως, στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση εναντίον εναγόμενου ερήμην λόγω του ότι παρέλειψε να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή: " Where judgement is entered pursuant to any of the proceeding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary judgement upon such terms as may be just." Η νομολογία μας αναγνωρίζει δύο περιπτώσεις όπου είναι ορθό και δίκαιο να παραμερισθεί η εκδοθείσα απόφαση. Η πρώτη περίπτωση είναι όταν εκδίδεται απόφαση λόγω αντικανονικότητας στην διαδικασία που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης στην αγωγή. Σ' αυτή την περίπτωση δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση από το Δικαστήριο. Ο εναγόμενος ( ex debito justitiae) δικαιούται παραμερισμό της απόφασης αφού το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπήρχε αντικανονικότα στην διαδικασία με αποτέλεσμα να μην είχε δικαίωμα σε απόφαση ο ενάγοντας κατά τον δεδομένο χρόνο. Σε τέτοια περίπτωση το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση. Η δεύτερη περίπτωση είναι αυτή κατά την οποία η διαδικασία ήταν κανονική και ορθά είχε εκδοθεί η απόφαση αλλά ο εναγόμενος λόγω αβλεψίας ή παραλείψεως του δεν εμφανίσθηκε στην αγωγή με αποτέλεσμα να εκδοθεί απόφαση εναντίον του. Η διάκριση μεταξύ της πρώτης και δεύτερης περίπτωσης σύμφωνα με τον Lord Wright στην Αγγλική απόφαση Evans v Bartlam
(1937)2 ALL ER 646,656 η οποία υιοθετείται και εφαρμόζεται από τα Κυπριακά Δικαστήρια, είναι ότι στην περίπτωση όπου αποδεικνύεται ότι δεν θα έπρεπε να εκδοθεί απόφαση στην αγωγή με βάση τα γεγονότα το Δικαστήριο θα πρέπει να παραμερίσει την απόφαση ενώ στην περίπτωση όπου η έκδοση της απόφασης έγινε κανονικά και νομότυπα το Δικαστήριο θα ασκήσει την διακριτική του εξουσία υπέρ του παραμερισμού της απόφασης μόνο εάν ο εναγόμενος πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχουν γεγονότα που στοιχειοθετούν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης και που θα πρέπει να ακουσθούν στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της αγωγής. Θα πρέπει ο εναγόμενος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι προκαλείται αδικία εάν δεν παραμερισθεί η απόφαση διότι παρά την ύπαρξη καλής υπεράσπισης δεν δίδεται ευκαιρία στον εναγόμενο να ακουσθεί. "A discretion necessarily involves a latitude of individual choice, according to the particular circumstances, and differs from a case where the decision follows ex debito justitiae, once the facts are ascertained. In a case like the present , there is a judgement , which though by default , is a regular judgement, and the applicant must show grounds why the discretion to set it aside should be exercised in his favour. The primary consideration is whether he has merits, to which the Court should pay heed ; if merits are shown the court will not prima facie desire to let pass a judgement on which there has been no proper adjudication. The Court might also have regard to the applicants explanation why he neglected to appear after being served , though as a rule his fault in that respect can be sufficiently punished by the terms, as to costs.. The appellant here has an explanation , the truth of which is indeed denied by respondent , but at this stage I see no reason why he should be disbelieved on what appears to me to be a conflict on affidavits." Στην δεύτερη αυτή περίπτωση το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να παραμερίσει την απόφαση άλλα έχει την διακριτική εξουσία να παραμερίσει την απόφαση εάν ο εναγόμενος ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι: (α) έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή (β) η μη εμφάνιση του είναι δικαιολογημένη υπό της περιστάσεις. Ο εναγόμενος έχει το βάρος αποδείξεως σε σχέση με την ύπαρξη των πιο πάνω προϋποθέσεων. Σε σχέση με την ύπαρξή καλής υπεράσπισης στην αγωγή να σημειωθεί ότι ο εναγόμενος δεν είναι ανάγκη να αποδείξει την αλήθεια των γεγονότων που περιέχονται στην ένορκη του δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης παραμερισμού τα οποία θεμελιώνουν το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης περί της ύπαρξης καλής υπεράσπισης. Αυτό που θα πρέπει να αποδείξει ο εναγόμενος είναι ότι τα γεγονότα πού περιέχονται στην ένορκη του δήλωση εάν ήταν η αλήθεια θα αποτελούσαν καλή υπεράσπιση στην αγωγή. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Λευκίδου ν Αρίστου Κανναουρίδη Πολιτική Έφεση 10015 ημερ. 26.4.99, για να αποδειχθεί η ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην αγωγή σε αίτηση παραμερισμού της απόφασης δεν απαιτείται η απόδειξη της αλήθειας των ισχυρισμών με τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η απόδειξη γεγονότων σε ενδιάμεσες αιτήσεις με βάση των προνοιών της Δ.48 θ.4 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο σκοπός της αίτησης παραμερισμού δεν είναι για να εκδικασθεί η ουσία της αγωγής επί των γεγονότων και να γίνει αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά να εξετάσει το Δικαστήριο κατά πόσο υπάρχουν ισχυρισμοί που βασίζονται σε κάποια γεγονότα που αποτελούν υπεράσπιση στην αγωγή. Είναι γι' αυτό τον λόγο που τα γεγονότα αυτά δεν είναι ανάγκη να αποδειχθούν για την αλήθεια τους. «Η νομολογία σε σχέση με την Δ.48 θ.4 που παραθέσαμε αφορά σε κάθε ενδιάμεση αίτηση, σε σχέση με γεγονότα τα οποία πρέπει να αποδεικνύονται. Δεν τέμνεται με την Evans v Bartland και την Κυπριακή νομολογία ως προς τις αρχές που διέπουν το παραμερισμό απόφασης. Δεν επιβάλλει την απόδειξη γεγονότων που δεν χρειάζεται να αποδεικτούν». Όμως σε σχέση με τους λόγους μη εμφάνισης του εναγόμενου στην αγωγή είναι ανάγκη να αποδειχθούν τα γεγονότα που υποστηρίζουν την αίτηση του. Ως λόγο για την μη εμφάνιση τους στην αγωγή οι εναγόμενοι ανέφεραν ότι δεν έλαβαν γνώση της αγωγής. Εάν αυτός ο ισχυρισμός αποδειχθεί τότε είναι απόλυτος λόγος για να παραμερισθεί η απόφαση. Τούτου λέχθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζα Κύπρου Λτδ. ν Μιχαήλ 1 ΑΑΔ 1044
(2003). Λέχθηκε ότι εάν το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε καταλήξει σε θετικό εύρημα ότι ο εναγόμενος δεν είχε λάβει γνώση της αγωγής τότε έχει δικαίωμα σε παραμερισμό της απόφασης για να προβάλει την υπεράσπιση του. Σε εκείνη την περίπτωση ο εναγόμενος ανέφερε ότι έγινε επίδοση στην σύζυγο του με την οποία ήταν σε διάσταση και δεν επικοινωνούσαν. Ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να αποδειχθεί ο λόγος μη εμφάνισης στην αγωγή είναι με το συνηθισμένο τρόπο απόδειξης γεγονότων σε ενδιάμεσες αιτήσεις με βάση την Δ.48. Όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Luis Vuitton v Δερμοσακ Λτδ 1 ΑΑΔ 1454, 1463
(1992)η μαρτυρία η οποία υποστηρίζει την αίτηση παρέχεται με ένορκη δήλωση, όπως προβλέπεται στη Δ.
- Όταν υπάρχει διάσταση των γεγονότων μεταξύ των γεγονότων της ένορκης δήλωσης της αίτησης και της έντασης αυτά τα γεγονότα πρέπει να αποδειχθούν και ο αιτητής έχει το βάρος αποδείξεως. "Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξη τους από τον διάδικο που έχει το βάρος απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48 θ.4." Id at
- Στην υπόθεση Λευκίδου, πιο πάνω, υποδείχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι τα γεγονότα που αφορούν τον λόγο μη εμφάνισης του εναγόμενου θα πρέπει να αποδειχθούν κανονικά και να αποτελέσουν εύρημα του Δικαστηρίου. "Με προσδιορισμό το βάρος απόδειξης, ορισμένου γεγονότος, εφαρμόσαν την Δ.48 θ.4 αναφορικά με τη μεθοδο της απόδειξης του...Η νομολογία σε σχέση με τη Δ.48 θ.4 που παραθέσαμε αφορά σε κάθε ενδιάμεση αίτηση, σε σχέση με γεγονότα τα οποία πρέπει να αποδεικνύονται...Δεν επιβάλλει την απόδειξη γεγονότων που δεν χρειάζεται να αποδειχθούν. Εφαρμόζεται όμως και σε περιπτώσεις αιτήσεων για παραμερισμό, σε σχέση με γεγονότα τα οποία, στη βάση των αρχών της Evans v Bartlam πρέπει να αποδεικτούν.Οπως για παράδειγμα μπορεί να είναι οι λόγοι μη εμφάνισης ή της οποιας καθυστέρησης." Στο απόσπασμα της απόφασης Evans v Bartlam, πιο πάνω γίνεται αναφορά σε (ascertained facts)και έτσι προκύπτει ότι για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τον λόγο μη εμφάνισης στην αγωγή θα πρέπει να αποδειχθεί ως γεγονός στα πλαίσια αυτής της αίτησης με βάση τις πραγματικές παραστάσεις της κάθε πλευράς όπως προκύπτουν από τις ένορκες δηλώσεις. Περαιτέρω, όπως λέχθηκε στην απόφαση Miluca Motor Trading Ltd. v Χρυσάνθουν Κούρτη Πολτική Εφεση 9686 ημερ. 8 Αυγούστου 1997 οι εξηγήσεις που δίδει ο εναγόμενος για την μη εμφάνιση του στο Δικαστήριο δεν συνιστούν αυτομάτως και δικαιολογία. Περαιτέρω λέχθηκαν τα ακόλουθα: "Η νομολογία υποστηρίζει ότι μπορεί να απορριφθεί η αίτηση, παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, εφόσον διαπιστωθεί ότι ο εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και δικαιωμάτων του αντιδίκου". Ακόμη θα πρέπει το Δικαστήριο να εξετάσει και την όλη συμπεριφορά του διαδίκου παρά του γεγονότος ότι έχει καλή υπεράσπιση διαφορετικά το αποτέλεσμα, όπως επεξηγείται στην πιο πάνω απόφαση, θα είναι ότι " πορεία της δικαστικής διαδικασίας και τα αποτελέσματα της θα αφήνονταν αιωρούμενα μέχρι την εκδήλωση της θέσης του εναγόμενου, σε σχέση με την εναντίον του αγωγή." Στην παρούσα περίπτωση η εναγόμενη εταιρεία επικαλείται αντικανονικότητα της επίδοσης σε νομικό πρόσωπο ως αιτία για να παραμεριστεί η απόφαση στην αγωγή. Το κλητήριο ένταλμα δεν επιδόθηκε στην εγγεγραμμένη διεύθυνση της εταιρείας αλλά σε χώρο όπου η εταιρεία διεξήγαγε εργασίες και σε πρόσωπο που εμφανίσθηκε και είχε παρουσιαστεί στον δικαστικό επιδότη ως διευθυντής της εταιρείας. Tο πρόσωπο ήταν κατά τον χρόνο επίδοσης της αγωγής πτωχεύσας. To άρθρο 179 ποινικοποιεί την άσκηση καθηκόντων του διευθυντή στην περίπτωση προσώπου που έχει πτωχεύσει. Το ερώτημα είναι κατά πόσο το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο που είχε παρουσιαστεί ως πρόσωπο που διευθύνει την εταιρεία και που ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο πτωχεύσας επιδρά ως προς την νομιμότητα της επίδοσης με τρόπο που θα πρέπει να θεωρηθεί ότι αυτή η επίδοση υπήρξε αντικανονική ώστε δικαιωματικά να επιτραπεί στην εναγόμενη ο παραμερισμός της απόφασης. Το θέμα για την ορθή επίδοση σε εταιρικό πρόσωπο διέπεται από το άρθρο 372 του Κεφ. 113 και από την Δ.2 κ.5 των θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Αναφορικά με την επίδοση δικαστικών έγγραφων που επιδίδονται σε νομικό πρόσωπο το Εφετείο στην απόφαση Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν Chr. Michaelides (Εstates) Ltd 1 ΑΑΔ 43
(2002)επεξήγησε ότι αυτές οι διατάξεις πρέπει να διαβασθούν και να ερμηνευθούν με αναφορά το άρθρο 30 του Συντάγματος ώστε να κατοχυρωθεί το δικαίωμα του διάδικου να λάβει γνώση της διαδικασίας που εκκρεμεί εναντίον του. «Το επίμαχο άρθρ. 372, το οποίο βασικά επικαλείται η εφεσείουσα για να αποδείξει τη νομιμότητα της επίδοσης, προβλέπει ότι: «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». Η διάταξη αποτελεί αντιγραφή του άρθρ. 437
(1)του ομώνυμου αγγλικού νόμου του
- Η λέξη document (έγγραφο), που απαντάται στο άρθρο αυτό, περιλαμβάνει, σύμφωνα με την ερμηνεία που δόθηκε από τα αγγλικά δικαστήρια και κλητήριο ένταλμα αγωγής (Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 6, παραγρ. 275 στη σελ. 131). Διευκρινίστηκε περαιτέρω από την αγγλική νομολογία ότι η επίδοση είναι νομότυπη έστω και αν δεν καθορίστηκε σε ποιόν αφέθηκε το κλητήριο (βλ. Annual Practice 1958, σελ. 115, το στοιχείο "Proof of Service"). Ο δικηγόρος της Ιεράς Μητρόπολης Λεμεσού (εφεσείουσας) πρόβαλε ακριβώς τα ισχύοντα στο αγγλικό δίκαιο για να προωθήσει τη θέση του ότι έχουν εκπληρωθεί, στην προκείμενη περίπτωση, οι προϋποθέσεις νομιμότητας της επίδοσης, που περιέχει η πανομοιότυπη διάταξη 372 του ημεδαπού εταιρικού δικαίου. Ο πρωτόδικος δικαστής κατέληξε ότι, προκειμένου για επίδοση κλητηρίου σε νομικό πρόσωπο, πρέπει να εγχειρίζεται το κλητήριο στον κατά τις διατάξεις της Δ.5, θ.7 εκπρόσωπο του νομικού προσώπου, όπως τον πρόεδρο ή άλλο ψηλόβαθμο αξιωματούχο του. Το ουσιαστικό μέρος της Δ.5, θ.7 έχει ως εξής: "Ιn the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service;" Είναι σημαντικό ότι ο δικαστής προέβη σε εύρημα, με βάση το υλικό που του προσκομίστηκε, χωρίς τούτο να αμφισβητηθεί με την έφεση, ότι πράγματι η εφεσίβλητη δε γνώριζε για την αγωγή που κατατέθηκε εναντίον της. Το πληροφορήθηκε όταν πήρε επιστολή του δικηγόρου της Μητρόπολης που την καλούσε να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Γι' αυτό λοιπόν ο πρωτόδικος δικαστής συμπέρανε ότι η απόφαση ήταν ακυρωτέα ex debito justitie "λόγω κακής επίδοσης και παράβασης των συνταγματικών δικαιωμάτων των εναγομένων να πληροφορηθούν για τη διαδικασία που εγέρθηκε εναντίον τους." .s. 372 providing "a document may be served on a company by leaving it or sending it by post to the registered office of the company." It is doubtful whether this rule applies to service of judicial proceedings. If that were the case it would appear to me to fall short of complying with the provisions of Article 30.3 (a)." Tο ίδιο πνεύμα επικράτησε και στην υπόθεση Lexicon, ανωτέρω. Στην Balm Maritime Co., η επίδοση έγινε σύμφωνα με τη διάταξη
- Το ναυτοδικείο εντούτοις ακύρωσε την απόφαση, που λήφθηκε ερήμην των εναγομένων, καθοδηγούμενο από τη συνταγματική αρχή του άρθρ. 30.3.(α). Δεν αμφιβάλλουμε για την ορθότητα των παραπάνω πρωτόδικων αποφάσεων και ότι το ζήτημα της κανονικής επίδοσης κλητηρίου σε αγωγή βάσιμα έχει συσχετισθεί με το άρθρ. 30.3(α) και (β), θα προσθέταμε, του Συντάγματος. Η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο δικαστήριο. Τότε μόνο του παρέχεται η δυνατότης να υπερασπισθεί. Πρόκειται για δικαίωμα που έχει αναχθεί σε θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα. Το άρθρ. 30.3(α) και (β) περιλαμβάνεται στο χάρτη των "θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών" του Συντάγματος». Η καταχώρηση αίτησης διάλυσης γίνεται με εναρκτήρια αίτηση η νομική βάση της οποίας θεμελιώνεται στο άρθρο 213 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
- Οι πρόνοιες του άρθρου 213 είναι παρόμοιες με τις πρόνοιες του άρθρου 224 του Αγγλικού Companies Act
- Με βάση τον κανονισμό 3 των περί Εταιρειών Κανονισμών δύναται να χρησιμοποιείται η γενική πρακτική και διαδικασία που ισχύει στα Δικαστήρια στην Αγγλία εκτός εάν ο Νόμος ή οι κανονισμοί των εταιρειών προνοούν διαφορετικά». Στην υπόθεση Karaoglanian v Karaoglanian,
(1976)12 JCC 1656, ο Δικαστής Γ. Πικής εξέφρασε την άποψη ότι σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να έχουν εφαρμογή οι Αγγλικοί περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμοί
- Σε σχέση με το ζήτημα της επίδοσης ο κανονισμός 29 των Αγγλικών Κανονισμών προνοεί ότι η αίτηση διάλυσης εταιρείας κοινοποιείται στην εταιρεία αφού επιδοθεί στο εγγεγραμμένο της γραφείο της εταιρείας. Σε επεξηγηματικό σημείωμα (Schmitthoff and Thompson, Palmers Company Law) 21th edition Stevens & Sons Ltd 1968 Chapters 4 page 741, του εν λόγω κανονισμού αναφέρεται ότι στην περίπτωση που το εγγεγραμμένο γραφείο είναι κλειστό ή εάν για κάποιους λόγους είναι αδύνατη η επίδοση της αίτησης εκκαθάρισης στο εγγεγραμμένο γραφείο δύναται η αίτηση να επιδοθεί σε πρόσωπο υπεύθυνο που έχει σχέση με την εταιρεία. Στην περίπτωση που δεν έχει εφαρμογή ο κανονισμός 29 και έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (βλ. KMC Motors Ltd. Josephanco Trading), ισχύουν οι πρόνοιες της διαταγής 5, κανονισμός 7 που προβλέπουν ότι επίδοση στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας με παράδοση της αίτησης είναι καλή επίδοση. Παρατίθεται το κείμενο της διαταγής πιο κάτω:
- In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or enumber of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly. Εκείνο που προκύπτει από το λεκτικό της Δ.5 κ. 7 είναι ότι καλή επίδοση είναι αυτή που παραδίδεται σε τόπο όπου δραστηριοποιείται και διεξάγει εργασίες η εταιρεία ή εναλλακτικά όταν δοθεί σε πρόσωπο που εμφανίζεται ως πρόσωπο που έχει εξουσία να διεξάγει συναλλαγές και εργασίες εκ μέρους της εταιρείας (transact business for the company). Στην προκειμένη περίπτωση το κλητήριο ένταλμα έχει παραδοθεί στον χώρο που η εταιρεία διεξάγει τις εργασίες της στον αδελφό του μοναδικού διευθυντή της εταιρείας που με δική του πρωτοβουλία παρουσιάστηκε στον επιδότη ως διευθυντής της εταιρείας. Οι αιτητές δεν έχουν αμφισβητήσει ότι ο XXXXX Κυπριανού παρουσιάστηκε και δέχθηκε την επίδοση εκ μέρους της εταιρείας. Δεν έχουν ισχυριστεί ότι ο XXXXX Κυπριανού δεν είναι πρόσωπο που διεξάγει εργασίες εκ μέρους της εταιρείας. Δεν έχουν προβεί σε θετικό ισχυρισμό ότι ο XXXXX Κυπριανού πρόκειται για πρόσωπο που δεν έχει καμία σχέση με την εταιρεία. Αντίθετα, με βάση την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μου το συγκεκριμένο πρόσωπο εμφανίσθηκε ως διευθυντής της εταιρείας. Διευθυντής της εταιρείας δεν είναι πάντοτε κατ' ανάγκη ο εγγεγραμμένος διευθυντής της εταιρείας ως ορίζει ο νόμος. Επιπρόσθετα, η αιτήτρια έχει προσκομίσει θετική μαρτυρία ότι ο XXXXX Κυπριανού είναι το πρόσωπο που έθεσε υπόψη του μοναδικού διευθυντή της εταιρείας την αίτηση μηνιαίων δόσεων. Έχει τεθεί ενώπιον μου ικανοποιητική μαρτυρία που να θεμελιώνει εύρημα ότι ο XXXXX Κυπριανού είναι πρόσωπο που σχετίζεται με την εταιρεία και διεξάγει εργασίες εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας. Οπότε η αίτηση έχει επιδοθεί κανονικά ως ορίζει ο νόμος και δεν τίθεται ζήτημα αντικανονικότητα της επίδοσης. Ακόμη και να θεωρηθεί ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο λανθασμένα ασκούσε καθήκοντα του διευθυντή κατά τον επίδικο χρόνο ή λανθασμένα και χωρίς νόμιμο δικαίωμα είχε διορισθεί στην θέση του διευθυντή αυτό δεν σημαίνει ότι η εταιρεία δεν δεσμεύεται από τις πράξεις του έναντι τρίτων προσώπων που εν αγνοία τους θεωρούσαν ότι ενεργούσε ως διευθυντής της αιτήτριας εταιρείας. Η καθ' ης η αίτηση δεν έχει αποδείξει θετικά ότι ο XXXXX Κυπριανού εν αγνοία της εκτελούσε καθήκοντα του διευθυντή. Αντιθέτως, αφήνεται να νοηθεί ότι εκτελούσε αυτά τα καθήκοντα με την σύμφωνη γνώμη της εταιρείας εφόσον διεύθυνση της εταιρείας μετακινήθηκε στον τόπο της διαμονής του. Ο μοναδικός ισχυρισμός της καθ' ης η αίτηση ήταν ότι αυτό το πρόσωπο ενεργούσε ως διευθυντής της εταιρείας ενώ ήταν πτωχεύσας. Το άρθρο 174 του Κεφ. 113 προνοεί ότι οι πράξεις συμβούλου ή διαχειριστή είναι έγκυρες ανεξάρτητα από οποιαδήποτε έλλειψη η οποία δυνατό να αποκαλυφθεί αργότερα στο διορισμό ή προσόντα του. Στις περιπτώσεις που πρόσωπο ενεργεί ως διευθυντής εκ μέρους εταιρείας θεωρείται de facto διευθυντής ανεξάρτητα από το γεγονός ότι νομικά δεν κατέχει ή δεν δικαιούται να κατέχει τέτοια θέση. (βλ. Palmer's Company Law 24th edition Clive Schmitthoff Chapter Appointment and retirement of Directors par. 60-25 de-facto directors). Κατά συνέπεια δεν δύναται πρόσωπο να παρουσιάζεται εκ μέρους της εταιρείας να ενεργεί για λογαριασμό της εταιρείας με την εξουσιοδότηση της εταιρείας και μετά να επικαλεστεί ελάττωμα ή κώλυμα στον διορισμό του προς βλάβη των δικαιωμάτων τρίτων προσώπων. Με βάση τα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί από την καθ' ης η αίτηση προκύπτει ότι η επίδοση έγινε νομότυπα στον τόπο διεξαγωγής εργασιών της εταιρείας σε πρόσωπο που εμφανίστηκε και ενεργούσε για λογαριασμό της εταιρείας. Η επίδοση ήταν κανονική και έτσι η αιτήτρια δεν δικαιούται εξαιτίας αντικανονικότητας παραμερισμό της επίδοσης. Με βάση το ίδιο πραγματικό πλαίσιο θεωρώ ότι η αιτήτρια δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι δικαιολογημένα δεν έχει εμφανισθεί στην αγωγή. Εφόσον ο XXXXX Κυπριανού ενεργούσε τότε και εμφανίσθηκε για λογαριασμό της εταιρείας ως διευθυντής της εταιρείας στο τόπο που η εταιρεία διεξήγαγε εργασίες θα πρέπει να θεωρηθεί ότι η εταιρεία έλαβε γνώση της διαδικασίας και δεν έλαβε μέτρα να εμφανισθεί στην αγωγή. Εν πάσει περιπτώσει δεν θεωρώ ότι η αιτήτρια εταιρεία έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος αναγκαίο για να αποδείξει ότι δεν έλαβε γνώση της αγωγής ενόψει της έγκυρης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Παρόλο που η εταιρεία έλαβε γνώση της διαδικασίας η πρώτη φορά που αποφάσισε να κινηθεί στην διαδικασία ήταν κατά τον χρόνο που θα υπήρχαν συνέπειες που να προκύπτουν από την δικαστική διαδικασία ήτοι κατά τον χρόνο που το ίδιο πρόσωπο που εμφανίσθηκε ως διευθυντής της εταιρείας έλαβε με ιδιωτική επίδοση μαρτυρική κλήση για να εμφανιστεί σε διαδικασία εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης. Αναφορικά με την θέση των αιτητών ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή κρίνω ότι και πάλι οι αιτητές δεν έχουν παραθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου συγκεκριμένα στοιχεία ώστε να πείσουν ότι έχουν καλή υπεράσπιση στην αγωγή. Είναι ανάγκη οι ισχυρισμοί της αιτήτριας ότι ο αρχιτέκτονας του έργου δεν είχε ικανοποιηθεί με την εργασία των εναγόντων με αποτέλεσμα να μην εκδοθεί πιστοποιητικό πληρωμής της εργασίας να στοιχειοθετηθεί. Δεν έχουν παραθέσει τις λεπτομέρειες των γεγονότων που να τεκμηριώνουν τον πιο πάνω ισχυρισμό και ούτε έχουν επισυνάψει στην αίτηση υποστηρικτικό έγγραφο μαρτυρικό υλικό που αποδεικνύει τα πιο πάνω. Χωρίς αυτά τα στοιχεία και υλικό ο πιο πάνω ισχυρισμός στερείται πειστικότητας ως υπεράσπιση στην αγωγή. Η ευκολία με την οποία μπορεί να προβληθεί ένας τέτοιος ατεκμηρίωτος ισχυρισμός είναι μεγάλη. Εάν δεν απαιτηθεί στοιχειοθέτηση γενικών ισχυρισμών θα είναι εύκολο για την εναγόμενη να προβαίνει σε ατεκμηρίωτους ισχυρισμούς και να πετυχαίνει με μεγάλη ευκολία το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Στην υπόθεση Καλλής Ξενοφών ν Alpha Bank Ltd Πολιτική Έφεση 11115 ημερ. 18/6/02 λέχθηκε ότι τα στοιχεία πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας για να δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας υπέρ του παραμερισμού. "Αντλώντας κατεύθυνση από την Νομολογία η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης προϋποθέτει αλλά και εξυπακούει κάτι περισσότερο από την απλή παράθεση από τον αιτητή μιας εκδοχής , διαφορετικής από αυτή του ενάγοντα. Θα πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο κάποια αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξυπακούεται πως θα πρέπει να εμπεριέχουν κάποιο βαθμό πειστικότητας που θα καθορίζεται και θα καταδεικνύει μέσα από τους ιδίους τους προβαλλόμενους ισχυρισμούς ώστε η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην ασκείται επί ματαίω και μόνο αν θα εξυπηρετεί χρήσιμος σκοπός επιλύσεως της διαφοράς των διαδίκων. Αποδοχή ισχυρισμών χωρίς ίχνος υποστηρικτικού υλικού που να προσδίδει σ' αυτούς κάποια βαρύτητα θα ισοδυναμούσε με κλονισμό της βεβαιότητας που πρέπει να υπάρχει, τόσο για την τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων, όσο και για τα δικαιώματα των πολιτών." Στην παρούσα περίπτωση οι αιτητές όχι μόνο δεν έχουν τεκμηριώσει ισχυρισμό για καλή υπεράσπιση αλλά έχουν προβεί σε ισχυρισμό που έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό, πιο πάνω, ήτοι ότι το οφειλόμενο ποσό δεν είχε συμφωνηθεί και δεν αποτελεί εύλογη αμοιβή για τις εργασίες. Η λογική υπαγορεύει ότι δεν μπορεί να επικρατούν και τα δύο σενάρια ήτοι ότι υπήρχε συμφωνία αλλά ότι ο αρχιτέκτονας δεν πιστοποίησε την πληρωμή για την εκτέλεση της εργασίας και διαζευκτικά ότι δεν υπήρχε συμφωνία για την εκτέλεση εργασιών με αποτέλεσμα οι αιτητές να δικαιολογούνται στην μη πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Επομένως, όχι μόνο δεν έχει στοιχειοθετηθεί καλή υπεράσπιση στην αγωγή αλλά το αλλοπρόσαλλο των θέσεων των αιτητών καταδεικνύει την απουσία καλής υπεράσπισης στην αγωγή. Ο τελευταίος λόγος που δεν δικαιολογείται παραμερισμός της απόφασης είναι επειδή οι αιτητές αφού πληροφορήθηκαν για την έκδοση απόφασης εναντίον τους επέδειξαν αδικαιολόγητη ολιγωρία προς προώθηση αυτού του αιτήματος. Εισήλθαν σε διαπραγματεύσεις με τους καθ' ων η αίτηση για πέντε μήνες προς αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού και είναι μόνο όταν αυτές οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν που αποφάσισαν να καταχωρήσουν αίτηση για παραμερισμό της απόφασης. Υπό το φως όλων των ανωτέρων είναι αδικαιολόγητο το αίτημα των αιτητών και δεν δικαιούνται να διαταράξουν τα δικαιώματα που έχουν αποκτήσει οι καθ' ων η αίτηση ως εξ' αποφάσεως πιστωτές με τον παραμερισμό της απόφασης. Ως προς το Β μέρος της αίτησης κρίνω ότι ενόψει της αποτυχίας του Α μέρους της αίτησης το Β μέρος της αίτησης είναι άνευ αντικειμένου. Επί της ουσίας το ζήτημα της ανανέωσης του κλητηρίου εντάλματος αφορά διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 28 Μαρτίου
- Οι αιτητές δεν έχουν παραθέσει νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται το αίτημα τους. Στην απόφαση Yiannoplast Ltd v Του Πλοίου 'Role Allah' 1 ΑΑΔ 5266
(1991)η οποία εκδόθηκε σε αγωγή Ναυτοδικείου επεξηγήθηκε ότι ασκείται διακριτική εξουσία προς έγκριση ή άρνηση ανανέωσης κλητηρίου εντάλματος. Ως εκ τούτου δεν έχω δικαιοδοσία να αναθεωρήσω την ορθότητα έκδοσης του συγκεκριμένου διατάγματος. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της αιτήτριας και υπέρ της καθ' ης η αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο