Πισσά κ.α. ν. Πιερίδου ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα Πισσά κ.α., Αρ. Αγωγής: 708/20, 17/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A683 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 708/20 Μεταξύ: 1. XXXXX Πισσά 2. XXXXX Πισσά Ενάγουσες - Αιτήτριες ν. 1. XXXXX Πιερίδου ως Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Πισσά 2. Zalou Property Ltd Εναγομένοι - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 31.3.2020 για Προσωρινό Διάταγμα Ημερ.: 17 Ιουλίου, 2019. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τις Ενάγουσες - Αιτήτριες: κα Θεράποντος Η Εναγόμενη αρ. 1 - Καθ'ης η Αίτηση παρουσιάζεται προσωπικά Για τους Εναγόμενους αρ. 2: κα Ρούσου Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγουσες καταχώρησαν την 31.3.2020 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή σε Κλητήριο Γενικώς Οπισθογραφημένο με την οποία αξιούν εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 δηλώσεις ότι η συμφωνία πώλησης μεταξύ Εναγομένης αρ. 1 και Εναγομένων αρ. 2 για αγορά ακινήτου με αρ. εγγραφής 2/XXXXX είναι άκυρη, ότι η μεταβίβαση του ακινήτου αποτελεί προϊόν παράβασης του περί Διαχειρίσεων Αποθανόντων Νόμου ή απάτης και δόλου και ότι η μεταβίβαση του ακινήτου από τους Εναγόμενους αρ. 2 προς οποιοδήποτε πρόσωπο πλην των Εναγουσών είναι άκυρη. Αξιούν επίσης διάταγμα που να διατάσσει τους Εναγόμενους αρ. 2 να μεταβιβάσουν το ακίνητο προς όφελος των Εναγουσών ή, διαζευκτικά, απόφαση για ποσό €100.000 ως αποζημίωση. Την ίδια μέρα καταχωρίστηκε και η υπό εκδίκαση Αίτηση για προσωρινό διάταγμα με την οποία οι Ενάγουσες αξιούν τα εξής: «Α. Απαγορευτικό Διάταγμα και/ή Προστακτικό Διάταγμα ή/και Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα ή/και Παρεμπίπτον ή/και Διηνεκές Διάταγμα του Δικαστηρίου που να παγοποιεί την μεταβίβαση ή/και πώληση του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ. 21/45 w2, Τεμάχιο XXXXX, Τμήμα 2, του Δήμου Άγιος Δομέτιος, στην επαρχία Λευκωσίας, από την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση 2 εταιρεία ZALOU PROPERTY LTD, HE 380519 (Οδός 28 Οκτωβρίου & Γρίβα Διγενή, Engomi Business Centre, 3ος όροφος, flat 308, Block C, 2414 Μακεδονίτισσα, Λευκωσία) προς οποιοδήποτε τρίτο μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου, (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Β. Απαγορευτικό Διάταγμα και/ή Προστακτικό Διάταγμα και/ή Διάταγμα Παγιοποίησης περιουσιακών στοιχείων Τύπου Mareva ή/και Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση 1 ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων της και/ή πληρεξουσίων ^ αντιπροσώπων και/ή υπηρετών της, από του να πωλήσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβαρύνουν και/ή αποξενώσουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή δωρίσουν το Ακίνητο με Αρ. N / Εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ. 21/45 w2, Τεμάχιο XXXXX, Τμήμα 2, του Δήμου Άγιος Δομέτιος, στην επαρχία Λευκωσίας, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Γ. Απαγορευτικό Διάταγμα και/ή Προστακτικό Διάταγμα και/ή Διάταγμα Παγιοποίησης περιουσιακών στοιχείων Τύπου Mareva ή/και Ενδιάμεσο Συντηρητικό Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη - Καθ' ης η Αίτηση 2 και/ή στον Δήμο Λευκωσίας, ενεργώντας μέσω των διευθυντών και/ή αξιωματούχων και/ή πληρεξουσίων αντιπροσώπων και/ή υπηρετών τους, να προβούν στην κατεδάφιση της κατοικίας που βρίσκεται εντός του Ακινήτου με Αρ. Εγγραφής 2/XXXXX, Φ/Σχ. 21/45 W2, Τεμάχιο XXXXX, Τμήμα 2, του Δήμου Άγιος Δομέτιος, στην επαρχία Λευκωσίας, μέχρι πλήρους εκδικάσεως και αποπερατώσεως της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής (περιλαμβανομένης και τυχόν εφέσεως που ήθελε καταχωρηθεί κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου). Η Αίτηση στηρίζεται βασίζεται στην Δ.28 Θ.Θ. 1-4, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3, 7-9, Δ.49, Δ.55, Δ.58 και Δ.64 Θ.Θ. 1-2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα αρ. 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα αρ. 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Συμβάσεων Νόμο, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμων, στον Περί Περιουσίας Αποθανόντων Προσώπων (Φορολογικές Διατάξεις) Νόμος του 2000 (78(Ι)/2000), στον Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμος Κεφ. 189 αρ. 29 - 36, 40 και 41 και στη διακριτική και/ή εγγενή εξουσία και/ή πρακτική ή/και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Πισσά Ενάγουσας αρ. 2. Η κα Πισσά αναφέρει ότι είναι θυγατέρα και, μαζί με την μητέρα της Ενάγουσα αρ. 1 και την αδελφή της Αναστασία, οι κληρονόμοι του αποβιώσαντα XXXXX Νικόλα Πισσά. Ο πατέρας της απεβίωσε χωρίς να αφήσει διαθήκη και την 24.8.2011 στο πλαίσιο της Διαχείρισης XXXXX/11 διορίστηκε διαχειρίστρια της περιουσίας του η Εναγόμενη αρ. 1. Ισχυρίζεται ότι η Διαχειρίστρια δεν τους είχε ενημερώσει για τα καθήκοντα και τις εξουσίες της και οι Ενάγουσες ήταν με την εντύπωση ότι την διόριζαν για να χειριστεί μίαν αγωγή που στρέφετο εναντίον του αποβιώσαντα. Θέση της είναι ότι η Εναγόμενη αρ. 1 ενήργησε με δόλιο τρόπο και εξαπάτησε τις Ενάγουσες για τον διορισμό της, ξεγελώντας τες ως προς τις συνέπειες του εγγράφου που υπέγραψαν για τον διορισμό της. Αυτό φαίνεται και από το ότι η Εναγόμενη αρ. 1 πέτυχε εναντίον τους επιδίκαση ποσού €140.000 το 2014 στην Επιτροπή Επίλυσης Διαφορών που προκύπτουν από παροχή υπηρεσιών των ασκούντων Δικηγορία. Είναι η θέση της Ενάγουσας αρ. 2 ότι, από έρευνα που έκανε στον φάκελο της Διαχείρισης, διαπίστωσε ότι η Εναγομένη αρ. 1 μέχρι και τον Οκτώβριο 2019 δεν είχε καταχωρήσει ενδιάμεσους ή τελικούς λογαριασμούς ως όφειλε, ούτε προέβη σε διαμοιρασμό της περιουσίας, θέματα που αποτελούν παραβίαση των καθηκόντων του Διαχειριστή και δείχνουν την σκόπιμη αμέλεια της Εναγομένης αρ. 1. Όταν ενημέρωσε την Εναγόμενη αρ. 1 αυτή την πληροφόρησε ότι δεν επιθυμεί να συνεχίσει να είναι Διαχειρίστρια και προσέφυγε στην προαναφερόμενη Επιτροπή, παρά το ότι δεν έχει αποχωρήσει από Διαχειρίστρια κρατώντας όμηρο την Διαχείριση. Περαιτέρω, ισχυρίζεται η Ενάγουσα, η Εναγομένη αρ. 1 προχώρησε στην πώληση του επίδικου ακινήτου σε πολύ χαμηλή τιμή χωρίς την άδεια και συναίνεση των Εναγουσών, πράγμα που υποδηλώνει ότι ενδεχόμενα να υπήρξε συναλλαγή μεταξύ των Καθ'ων η Αίτηση. Οι Ενάγουσες καταχώρισαν την 15.5.2017 αίτηση για παύση της Εναγομένης αρ. 1 από Διαχειρίστριας, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί. Η Εναγόμενη, όμως, δεν έχει προβεί μέχρι και σήμερα σε οποιαδήποτε πράξη για να αποπληρωθούν τα χρέη και κυρίως οι φόροι κατά παράβαση του αρ. 4 του περί Περιουσίας Αποθανόντων Προσώπων (Φορολογικές Διατάξεις) Νόμο 78(Ι)/2000. Η Εναγόμενη αρ. 1 αποφάσισε να προβεί σε πώληση του επίδικου ακινήτου για την δήθεν αποπληρωμή των χρεών της Διαχείρισης και σύνηψε την 27.6.2018 συμφωνία προς τούτο με τους Εναγόμενους αρ. 2, οι οποίοι πρόκειται να προχωρήσουν με την κατεδάφιση του ώστε να προβούν σε ανέγερση κτιρίου για δικούς τους σκοπούς. Εισηγείται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση καθώς η αγωγή αφορά συμφωνία πώλησης η οποία συνήφθη παράνομα, καθώς και δόλια μεταβίβαση ακινήτου δυνάμει απάτης και ψευδών παραστάσεων, με ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Θέση της περαιτέρω είναι ότι, αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο η Εναγόμενη αρ. 1 να προχωρήσει στην πώληση και των υπόλοιπων ακινήτων σε τρίτα πρόσωπα, ενώ το επίδικο ακίνητο θα κατεδαφιστεί από τον Δήμο Λευκωσίας και τότε θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, ενώ οι Ενάγουσες θα υποστούν οικονομική καταστροφή. Μετά την επίδοση της Αίτησης στους Εναγόμενους και πριν αυτοί καταχωρήσουν ενστάσεις ζητήθηκε και δόθηκε άδεια στις Ενάγουσες να καταχωρίσουν συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση. Σε αυτήν η Ενάγουσα αρ. 2 επισύναψε την ένσταση που η Εναγομένη αρ. 1 είχε καταχωρίσει στην αίτηση για παύση της από Διαχειρίστρια. Η Εναγόμενη αρ.1 καταχώρισε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, Δ.39, Δ.64 Θ.Θ. 1 και 2, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60αρ. 29, 31 και 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4, 5 και 9, στον περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Προσώπων Νόμο Κεφ. 189 αρ. 31, 32, 36, 40 - 42, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 8 λόγοι ένστασης τους οποίους κρίνω χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιους: «I. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά εντελώς ανυπόστατη, αδικαιολόγητη, αβάσιμη, αστήρικτη, ενοχλητική, άνευ ουσίας και επιπόλαια. II. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. ΙΙΙ. Από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης δεν στοιχειοθετείται και/ή δικαιολογείται και/ή αιτιολογείται η έκδοση των αιτούμενων θεραπειών είτε εναντίον της καθ'ης η αίτηση 1 είτε εναντίον των καθ'ων η αίτηση 2. IV. Δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα και/ή εύλογη αιτία αγωγής ούτε εναντίον των καθ'ων η αίτηση 2 ούτε εναντίον της καθ'ης η αίτηση 1. V. Το αιτούμενο διάταγμα Β εναντίον της καθ'ης η αίτηση 1 είναι αντιφατικό και/ή σε αντιπαράθεση τόσο με τα αιτούμενα διατάγματα Α και Γ, εναντίον των καθ'ων η αίτηση 2, όσον και με το περιεχόμενων των συνοδευτικών της αίτησης ενόρκων δηλώσεων και επισυναφθέντων τεκμηρίων. VI. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας και όχι γνήσιο αίτημα των αιτητριών. VII. Δεν είναι δίκαιο ούτε εύλογο υπό τις περιστάσεις η έκδοση της αιτούμενης θεραπείας. VIII. Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή ετσιθελική ή/και εκδικητική». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κα XXXXX Πέτρου Πιερίδου - Εναγομένης αρ. 1 η οποία αναφέρει ότι διορίστηκε Διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντα την 1.12.2011. Εξήγησε στις Ενάγουσες τα καθήκοντα και τις εξουσίες του διαχειριστή καθώς και τη δυνατότητα να διοριστούν οι ίδιες ως τέτοιες αλλά λόγω διαφορών μεταξύ των κληρονόμων αποφάσισαν τον διορισμό της Εναγομένης αρ. 1. Η συγκατάθεση των Εναγουσών σφραγίστηκε και πιστοποιήθηκε από τον κοινοτάρχη. Όσον αφορά στον καθορισμό των εξόδων από την Επιτροπή Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής αυτό έγινε όπως για όλους τους δικηγόρους. Αναφορικά με την Διαχείριση η Εναγόμενη αρ. 1 δηλώνει ότι καταχωρίστηκαν Ενδιάμεσοι Λογαριασμοί τον Αύγουστο 2018, τον Οκτώβριο 2019 και την 9.1.2020. Η Διαχείριση είχε πολλά χρέη τα οποία έπρεπε να πληρωθούν προτού γίνει διαμοιρασμός της περιουσίας, πλην όμως δεν υπήρχαν καθόλου μετρητά. Οι δε φορολογικές υποχρεώσεις του αποβιώσαντα ανέρχονταν σε €170.624,46 την 17.10.2012, ενώ χρέος στην Τράπεζα Κύπρου ανέρχετο σε €452.892,97. Μετά από πολλές παραστάσεις η Τράπεζα αποδέχτηκε ότι το υπόλοιπο ήταν λανθασμένο και η Διαχειρίστρια πέτυχε περιορισμό του χρέους στις €52.351,54. Παρά το ότι υπενθύμιζε την Ενάγουσα αρ. 1 ότι πρέπει να πληρωθούν οι οφειλές, αυτή δεν ανταποκρίνετο. Υπό αυτές τις συνθήκες η Εναγόμενη αρ. 1 δημοσίευσε προς πώληση 2 ακίνητα με σκοπό να πωλήσει το ένα εξ αυτών, αλλά υπήρξε ενδιαφέρον μόνο για ακίνητο στην οδό Δημοσθένη Σεβέρη αναφορικά με το οποίο γνώριζε ότι οι Ενάγουσες δεν επιθυμούσαν την πώληση του. Περί τα τέλη του 2017 ανέθεσε σε εκτιμητές ακινήτων ετοιμασία έκθεσης εκτίμησης αξίας 2 ακινήτων μεταξύ αυτών και το επίδικο. Η Εναγόμενη αρ. 1 αρνείται τους ισχυρισμούς ότι δεν την ενδιέφερε η Διαχείριση και εξηγεί ότι θα ήταν προς το συμφέρον και της ίδιας να ολοκληρώνετο νωρίτερα αλλά δεν το έπραξε για να προστατεύσει τα συμφέροντα της περιουσίας. Δεν έχει λάβει μέχρι σήμερα κανένα ποσό για την Διαχείριση αντιθέτως κάλυπτε έξοδα από την τσέπη της. Η εκτιμηθείσα αξία των επίδικου ακινήτου ήταν €290.000 και αυτό πουλήθηκε για €308.000. Την συμφωνία πώλησης απέστειλε στις Ενάγουσες οι οποίες εκπροσωπούνταν τότε και από δικηγόρο και ο οποίος συμφωνούσε. Σύντομα μετά από την μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου οι Εναγόμενοι αρ. 2 την ειδοποίησαν ότι υπήρχε ενοικιαστής σε μέρος αυτού και μετά από έρευνα διαπίστωσε ότι η Ενάγουσα αρ. 1 είχε υπογράψει ενοικιαστήριο έγγραφο με ενοικιαστή μετά την μεταβίβαση του ακινήτου και εισέπραττε ενοίκια από την Δημοκρατία για περίοδο που ιδιοκτήτες του ακινήτου ήταν οι Εναγόμενοι αρ. 2. Τελικώς η Εναγόμενη αρ. 1 αναγκάστηκε να καταβάλει από την Διαχείριση ποσό €1.500 στους Εναγόμενους αρ. 2 ώστε να δοθεί στον ενοικιαστή για να παραδώσει κενή και ελεύθερη κατοχή. Επίσης πληρώθηκαν οι οφειλές στο Τμήμα Φορολογίας, πράγμα το οποίο επίσης γνώριζαν οι Ενάγουσες. Αρνείται τους ισχυρισμούς ότι ενήργησε με οποιοδήποτε δόλο. Μάλιστα διευθέτησε μέσω των Εναγομένων αρ. 2 ώστε οι Ενάγουσες να παραλάβουν αντικείμενα τους από το ακίνητο. Ένσταση καταχώρισαν και οι Εναγομένοι αρ. 2 η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ.1 -4, Δ.39, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60αρ. 29, 31, 32 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 4, 5 και 9 στον Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Προσώπων Κεφ. 189 αρ. 31, 32, 36, 40, 41, 42 στην πρακτική του Δικαστηρίου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στην Νομολογία. Σε αυτήν προβάλλονται 18 λόγοι ένστασης τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: «1. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή καταχρηστική γιατί οι αιτήτριες δεν αναφέρουν τα πραγματικά γεγονότα και/ή περιστάσεις. 2. Οι αιτήτριες απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα και ως εκ τούτου η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. 3. Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή καταχρηστική και/ ή ενοχλητική γιατί οι αιτήτριες επιζητούν να αποστερήσουν από την Καθ' ης η Αίτηση 2 το Θεμελιώδες Συνταγματικό Δικαίωμα να απολαμβάνει απρόσκοπτη κατοχή χρήση και εκμετάλλευση της περιουσίας της οποίας είναι Νόμιμος ιδιοκτήτης. Η ιδιοκτησία προήλθε από αγοραστή δυνάμει γραπτής συμβάσεως. 4. Οι Αιτήτριες εμποδίζονται να επιδιώκουν ουσιαστικά ματαίωση και/ή ακύρωση της σύμβασης μεταξύ των καθ' ων η αίτηση 1 και 2 γιατί η καθ' ης η αίτηση 1 ενεργούσε Νομίμως ως Διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος Μ. Πισσά ,δυνάμει Διαταγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση διαχείρισης Αρ. XXXXX/2011 , και η καθ' ης η αίτηση 2 εταιρεία ενεργούσε νομίμως και καλόπιστα ως αγοραστής. 5. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 ενήργησε καθόλα νόμιμα και συμβατικά και οι Αιτήτριες δεν νομιμοποιούνται να έχουν οιανδήποτε απαίτηση από την Καθ' ης η Αίτηση 2. 6. Το σύνολο των ισχυρισμών των αιτητριών αφορούν την σχέση των με την Καθ' ης η Αίτηση 1 η οποία όμως ουδόλως επηρεάζει ή μπορεί να επηρεάσει τα δικαιώματα της Καθ' ης η Αίτηση 2, γι' αυτό και οι Αιτήτριες δεν νομιμοποιούνται να ζητούν ακύρωση του έγκυρου τίτλου ιδιοκτησίας ημερομηνίας 15/7/2019 της Καθ' ης η Αίτηση 2 στο επίδικο ακίνητον στην αγορασθείσα ακίνητη περιουσία. 7. Η Αίτηση είναι Νομικά και πραγματικά αβάσιμη . 8. Η Νομική Βάση της Αίτησης πάσχει και/ή είναι ελλιπής και/ή δεν ανταποκρίνεται στις αιτούμενες θεραπείες. 9. Η παρούσα Αίτηση πλήττει και είναι αντίθετη με βασικό Κανόνα του Κυπριακού Δικαίου και των Αρχών της Νομολογίας ότι ο Καλής Πίστεως Τρίτος προστατεύεται από την δικαιοσύνη. Η Καθ' ης η Αίτηση 2 καλή τη πίστη αγόρασε το ακίνητο από τη Καθ' ης η Αίτηση 1 το οποίο εξόφλησε και έχει μεταβιβαστεί σε αυτήν. 10 Η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου γιατί: (α). Το επίδικο ακίνητο έχει πωληθεί νομίμως στην εταιρεία Zalou Property Ltd δυνάμει έγγραφου συμφωνίας στις 27/6/2018 (β). Το πωλητήριο έγγραφον ημερομηνίας 27/6/2018 χαρτοσημάνθηκε στις 28/6/2018 και κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 2/7/2018 αριθμός ΠΩΕ 1035/18. (γ). Το τίμημα πώλησης εξοφλήθηκε πλήρως (δ). Στις 15/7/2019 μεταβιβάστηκε το ακίνητο στην καθ' ης η αίτηση 2 και εκδόθηκε τίτλος ιδιοκτησίας (ε). Υπεβλήθηκαν στις αρμόδιες αρχές αιτήσεις για : (ί) Πολεοδομική άδεια και Οικοδομική Άδεια ανέγερσης πολυκατοικίας στο ακίνητο (
- ii)Αίτηση για άδεια κατεδάφισης των παλαιών οικοδομών στο ακίνητο (στ). Μετά την άδεια κατεδάφισης των υφιστάμενων οικοδομών από τον Δήμο Αγίου Δομετίου , που εγκρίθηκε στις 11/3/20 και τους δόθηκε στις 30/4/20 οι οικοδομές κατεδαφίστηκαν. 11. Οι ισχυρισμοί των εναγουσών και της ενόρκως δηλούσας ότι δεν γνώριζαν για την πώληση του ακινήτου και δεν συμφωνούσαν με αυτήν είναι αναληθής γιατί έχουμε γνώση ότι γνώριζαν και συμφωνούσαν με την πώληση. 12. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και συγκεκριμένα οι αιτήτριες δεν φαίνεται να έχουν έννομο συμφέρον εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2 , αποκρύπτουν γεγονότα και κανένα κατεπείγον θέμα δεν τεκμηριώνουν και καταχώρησαν την αγωγή και την αίτηση τους 20 μήνες μετά την υπογραφή της συμφωνίας. 13. Δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα και/ή εύλογη αιτία αγωγής εναντίον της καθ' ης η αίτηση 2. 14. Οι αιτήτριες αναφέρουν ότι αποτάθηκαν στο Δήμο Λευκωσίας ενώ η αρμόδια αρχή είναι ο Δήμος Αγίου Δομετίου. 15. Οι ενέργειες των αιτητριών εμποδίζουν την καθ' ης η αίτηση 2 στην οικονομική χρήση της περιουσίας της και προκαλούν σ' αυτήν συνέχεις ζημιές. 16. Ενέργειες το)ν αιτητριών που γίνονται τώρα μετά από 2 χρόνια εναντίον των καλόπιστων αγοραστών είναι αντίθετες με τις αρχές και τα συναλλακτικά ήθη και θέσμια και αντίθετες με την Ελευθερία των Συμβάσεων όπως κατοχυρώνονται με το άρθρο 26 του Συντάγματος. 17. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 18. Γενικά η Αίτηση είναι Νομικά και ως προς τα γεγονότα αδικαιολόγητη και αστήρικτη και για αυτό πρέπει να απορριφθεί». Η Ένσταση αυτή συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Ζαλούμη διευθυντή των Εναγομένων αρ. 2 η οποία είναι εταιρεία που ασχολείται με επιχειρήσεις αγοράς και ανάπτυξης ακινήτων. Το επίδικο ακίνητο αγόρασαν με σκοπό να ανεγείρουν σε αυτό πολυκατοικία. Αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγουσών και δηλώνει ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει τις σχέσεις των Εναγουσών με την Εναγόμενη αρ. 1 αλλά ούτε τον αφορούν ή δεσμεύουν. Η Εναγόμενη αρ. 1 νόμιμα προχώρησε στην μεταβίβαση του ακινήτου με σύμβαση ημερ. 27.6.2018 η οποία χαρτοσημάνθηκε και κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας, το δε τίμημα έχει ξοφληθεί πλήρως. Μετά την έκδοση τίτλου ιδιοκτησίας επ' ονόματι των Εναγομένων αρ. 2 υποβλήθηκαν αιτήσεις για Πολεοδομική Άδεια και Άδεια Οικοδομής ενώ, μετά την έκδοση άδειας κατεδάφισης, οι οικοδομές στο ακίνητο κατεδαφίστηκαν στις 30.4.2020. Είναι η θέση του ότι οι ισχυρισμοί των Εναγουσών ότι δήθεν δεν γνώριζαν για την πώληση του ακινήτου είναι αναληθείς, αφού από το 2018 τους είχε σταλεί αντίγραφο της συμφωνίας πώλησης και κανένα μέτρο έλαβαν για να την εμποδίσουν. Ο δε δικηγόρος των Εναγουσών επικοινωνούσε τηλεφωνικά με τον δικηγόρο των Εναγομένων αρ. 2 υποβάλλοντας αιτήματα όπως η Εναγόμενη αρ. 2 εισέλθει στην οικοδομή και παραλάβει έπιπλα, βιβλία και γραφική ύλη που υπήρχε εκεί, πράγμα το οποίο έγινε. Οι Εναγόμενοι αρ. 2 έχουν υποστεί μέχρι στιγμής αρκετά έξοδα για μελέτες και ετοιμασίες ενώ έλαβαν και δάνειο για την ανάπτυξη του οικοπέδου. Εισηγείται ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα ή εύλογη αιτία αγωγής εναντίον των Εναγομένων αρ. 2 και ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, οι δε Ενάγουσες έχουν επιδείξει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της Αίτησης. Μετά από άδεια την 10.6.2020 καταχωρίστηκε και δεύτερη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας αρ. 1. Σε αυτήν αναφέρει ότι η Εναγόμενη αρ. 1 υπέβαλε κατάλογο εξόδων ενώπιον της Επιτροπής Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για καθορισμό του ποσού της αμοιβής της από την περιουσία του αποβιώσαντα. Μετά από ακροαματική διαδικασία επιδικάστηκε υπέρ της Εναγομένης αρ. 1 ποσό €142.837,31 ως αμοιβή για εξωδικαστηριακές υπηρεσίες που προσέφερε, πλέον έξοδα εκτίμησης της περιουσίας. Όπως ενημερώθηκε από τους δικηγόρους της, η πιστοποίηση της απόφασης δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί με τέτοιο τρόπο και ως εκ τούτου θα πρέπει να παραμεριστεί και να επανεξεταστεί η αίτηση της Εναγομένης αρ. 1. Θέση της είναι ότι η πιστοποίηση που εκδόθηκε δεν είναι έγκυρη. Περαιτέρω η Ενάγουσα αρ. 2, πέραν της επανάληψης ισχυρισμών που καταγράφει και στην αρχική της Ένορκη Δήλωση, αναφέρει ότι παρά τις προσπάθειες των δικηγόρων της το ακίνητο εν τέλει κατεδαφίστηκε και εκεί υπήρχε μεγάλης και ιστορικής αξίας κινητή περιουσία του αποβιώσαντα που η Εναγόμενη αρ. 1 όφειλε να είχε προστατεύσει. Η δε Συμφωνία Πώλησης αναφέρεται σε ακίνητη ιδιοκτησία και πουθενά δεν λέει ότι με αυτήν πωλείται και η κινητή περιουσία που βρισκόταν στο ακίνητο. Η παράλειψη της Εναγομένης αρ. 1 να την προστατεύσει ζήμιωσε την Διαχείριση περίπου €20.000. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 καταχώρισαν Απαντητικές Ένορκες Δηλώσεις. Η Εναγόμενη αρ. 1 αρνείται τους νέους ισχυρισμούς της Ενάγουσας διερωτώμενη τι σχέση έχουν με τις αιτούμενες θεραπείες. Όσον αφορά στην μη εκδίκαση της Αίτησης, ευθύνη αποδίδει στις Ενάγουσες που ζητούσαν αναβολή και χρόνο για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Ουδέποτε την είχαν ενημερώσει ότι ο αποβιώσαντας είχε κινητή περιουσία εντός του ακινήτου, η δε ίδια επισκέφτηκε διάφορες φορές το ακίνητο και ο χώρος ήταν άδειος. Από την πώληση του ακινήτου στον συγκεκριμένο χρόνο μπόρεσε να πληρώσει τις οφειλές του αποβιώσαντα στο Τμήμα Φορολογίας με την διαδικασία ρύθμισης ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών με εξοικονόμηση πέραν των €100.000. Ο κ. XXXXX Ζαλούμης διαφωνεί με το ότι υπήρχαν οποιαδήποτε νέα γεγονότα, αλλά εν πάση περιπτώσει τα όσα η Ενάγουσα αναφέρει ουδόλως επηρεάζουν την εξέλιξη της υπό εκδίκαση Αίτησης. Η δε κατεδάφιση του ακινήτου καθιστά την Αίτηση άνευ αντικειμένου. Επαναλαμβάνει ότι οι Ενάγουσες επισκέφτηκαν, μετά από διευθετήσεις που έκαναν οι Εναγομένοι αρ. 2, το ακίνητο και παρέλαβαν όσα αντικείμενα επιθυμούσαν. Μετά δε την τελευταία παραλαβή αντικειμένων από την οικοδομή οι ίδιες οι Ενάγουσες άφησαν ανοικτή την οικοδομή γεγονός που αποδείκνυε ότι δεν ήθελαν να πάρουν οτιδήποτε άλλο. Πέραν των πιο πάνω όλοι οι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των πιο πάνω θέσεων τους, επικαλούμενοι και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557)., Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.
- Στην υπό εκδίκαση αγωγή δεν έχει ακόμη καταχωριστεί Έκθεση Απαιτήσεως και άρα δεν μπορεί να αντληθεί γνώση ως προς την ακριβή βάση αγωγής. Παρατηρώ, από τις αιτούμενες θεραπείες, όμως ότι αξιώνεται η ακύρωση συμφωνίας πώλησης και μεταβίβασης ακινήτου ένεκα του ότι αυτά είναι προϊόν απάτης ή δόλου ή ψευδών παραστάσεων. Από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση προκύπτει ότι η Ενάγουσα αρ. 2 καταλογίζει στην Εναγόμενη αρ. 1 πώληση του ακινήτου με δόλιο τρόπο και ψευδείς παραστάσεις. Προβληματίζει το κατά πόσο πράξεις που καταλογίζουν οι Ενάγουσες στην Εναγόμενη αρ. 1 αναφορικά με παραβάσεις των καθηκόντων της ως Διαχειρίστρια μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αγωγής. Επίσης ούτε μπορεί στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας να ελεγχθεί η ορθότητα απόφασης της Επιτροπής Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής. Παρά ταύτα, ενόψει των ισχυρισμών ότι η Εναγόμενη αρ. 1 δόλια σύνηψε με τους Εναγόμενους αρ. 2 συμφωνία πώλησης χωρίς την συγκατάθεση των Εναγουσών σε ποσό χαμηλότερο απ' ότι η ισχυριζόμενη αξία του ακινήτου, καταλήγω ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στο πλαίσιο του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 για δόλο, απάτη ή ψευδείς παραστάσεις. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις Αιτήτριες να δείξουν ότι έχουν «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης των Εναγουσών. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτώντας μόνο πιθανότητα επιτυχίας. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τις θέσεις των Εναγουσών δεν προσκομίστηκε. Ειδικά εν' όψει ισχυρισμών των Εναγομένων (που δεν αμφισβητήθηκαν από τις Ενάγουσες) ότι αυτές γνώριζαν για την επικείμενη πώληση και έλαβαν και αντίγραφο της προτιθέμενης συμφωνίας. Διαφαίνεται ότι οι θέσεις των Εναγουσών στηρίζονται σε εικασίες και όχι σε δεδομένα. Όσα δε αναφέρονται για κινητή περιουσία στο ακίνητο δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο των δικογραφημένων θεραπειών. Κατ' επέκταση κατάληξη μου αποτελεί ότι δεν έχει ικανοποιηθεί η δεύτερη προϋπόθεση που θέτει το αρ.
- Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου η οποία σφραγίζει και την τύχη της Αίτησης θα απέρριπτα αυτήν και για το ότι δεν ικανοποιείται ούτε και η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/
- Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 ΑΑΔ 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Το ακίνητο έχει ήδη μεταβιβαστεί και κατεδαφιστεί. Συνεπώς, οποιαδήποτε τυχόν απόφαση ήθελε εκδοθεί υπέρ των Εναγουσών θα μπορεί να αφορά μόνο σε αποζημιώσεις. Κανένας δε ισχυρισμός δεν τέθηκε ότι οι Εναγόμενοι αρ. 1 ή/και 2 δεν θα είναι σε θέση να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό ήθελε επιδικαστεί εναντίον τους. Των πιο πάνω δεδομένων η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίων των Εναγουσών αρ. 1 και 2 - Αιτητριών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο