← Κύπρος

ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ κ.α. ν. ALPHA BANK (CYPRUS) LTD, Αρ. Αγωγής:6191/15, 6/11/2019

ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ κ.α. ν. ALPHA BANK (CYPRUS) LTD, Αρ. Αγωγής:6191/15, 6/11/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A704 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:6191/15 Μεταξύ:

  1. XXXXX XXXXX ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ
  2. XXXXX ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ - ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ Ενάγοντες και ALPHA BANK (CYPRUS) LTD Εναγόμενοι Και δι' Ανταπαιτήσεως ALPHA BANK CYPRUS LTD και
  3. XXXXX XXXXX ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ
  4. XXXXX ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ - ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ
  5. XXXXX ΑΝΔΡΕΟΥ Αίτηση ημερομηνίας 10.9.2019 για προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνία: 6 Νοεμβρίου, 2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γεωργίου Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κα Πεκρή ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 15.12.2015 και με αυτήν οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων Διατάγματα που να κηρύττουν ότι το στεγαστικό δάνειο σε Ελβετικά Φράγκα είναι άκυρο καθώς και απόφαση που να κηρύττει ως άκυρες και χωρίς νομική ισχύ τις Συμφωνίες Δανείου καθώς και που να κηρύττει ότι οι υποθήκες που ενεγράφησαν έναντι του δανείου είναι άκυρες και ακυρώσιμες. Την 16.3.2018 καταχωρίστηκε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση και την 8.6.2018 Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Με την συμπλήρωση των δικογράφων η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες και λήφθηκαν δικονομικά διαβήματα. Ακολούθως η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση. Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Ενάγοντες αξιούν την έκδοση των πιο κάτω Διαταγμάτων: «Α. Προσωρινό και/ή Παρεμπίπτον Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλει και/ή να απαγορεύει άμεσα στους Εναγόμενους, ήτοι στην ALPHA BANK (CYPRUS) LTD, και σε όλους τους λειτουργούς και/ή αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς αυτών, να προχωρήσουν με διαδικασία πλειστηριασμού ως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (ως αυτός έχει τροποποιηθεί) και/ή με την επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ», αναφορικά με το ακίνητο επί της οδού XXXXX Αρ. 10, XXXXX, διαμέρισμα με αρ. θύρας XXXXX, Ενορία XXXXX, Δήμος Στροβόλου, Αρ. Εγγραφής 13/XXXXX, Φ/Σχ. 21/63W1, Τμήμα 13, Τεμάχιο XXXXX, επαρχία Λευκωσίας, δια το οποίο επιδόθηκαν ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «I» στους Αιτητές στις 02/09/19, μέχρι την εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και την έκδοση τελεσίδικης απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου. Β. Προσωρινό και/ή Παρεμπίπτον Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλει και/ή να απαγορεύει άμεσα στους Εναγόμενους, ήτοι στην ALPHA BANK (CYPRUS) LTD, και σε όλους τους λειτουργούς και/ή αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς αυτών, να προχωρήσουν με διαδικασία πλειστηριασμού ως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (ως αυτός έχει τροποποιηθεί) και/ή με την επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ», αναφορικά με το ακίνητο επί της οδού XXXXX 2, XXXXX, XXXXX, Δήμος Στροβόλου, Αρ. Εγγραφής 13/XXXXX, Φ.Σχ 21/63W1, Τμήμα 13, Τεμάχιο XXXXX, επαρχία Λευκωσίας, δια το οποίο επιδόθηκαν ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «I» στους Αιτητές στις 02/09/19, μέχρι την εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και την έκδοση τελεσίδικης απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου». Η Αίτηση στηρίζεται στα αρ. 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9, Δ.39, Δ.40, Δ.42, Δ.55 και Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4, 5, 7, 9, 14, 22, 23, 25, 26, 28, 32 - 34, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), ως τροποποιήθηκε, αρ. 35 έως 44 και Μέρος VIA (Άρθρα 44Α έως και 44ΙΑΑ), στους Περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου (9/1965), Κανονισμούς του 2015, στους Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 (622/1956), στο Αρ. 23 του Συντάγματος καθώς και στις αρχές τις επιείκειας (equity), στη νομολογία, την πρακτική, τη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Περικλέους - Αναστασάκη Ενάγουσας αρ. 2 η οποία αναφέρει ότι κατά τον Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2019 παραλήφθησαν από τους εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγόμενους αρ. 1, 2 και 3 Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι στις οποίες οι Εναγόμενοι προβαίνουν σε αναφορά ενός δήθεν οφειλόμενου ποσού την καταβολή του οποίου εντός 30 ημερών ζητούν, σε αντίθετη περίπτωση θα προχωρήσουν με διαδικασία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων. Θέση της Ενάγουσας είναι ότι το ποσό είναι παντελώς αυθαίρετο, υπέρογκο και παράνομο λόγω παράνομης μετατροπής του υπολοίπου των δανείων από Ελβετικό Φράγκο σε Ευρώ με λανθασμένη ισοτιμία αλλά και επιβολής παράνομων χρεώσεων. Όσον αφορά στα γεγονότα της υπόθεσης η Ενάγουσα αναφέρει ότι την 20.5.2008 με τον Ενάγοντα αρ. 1 σύζυγο της αποτάθηκαν στους Εναγόμενους με σκοπό την εξασφάλιση δανείου για αγορά και ανακαίνιση διαμερίσματος. Οι Εναγόμενοι τους πρότειναν την παροχή στεγαστικού δανείου σε Ελβετικά Φράγκα ύψους CHF240.500,00 και καταναλωτικού δανείου σε Ελβετικά Φράγκα ύψους CHF135.000,00 αναφέροντας τους ότι κάτι τέτοιο ήταν προς το συμφέρον των Εναγόντων και ότι θα ήταν πράξη κερδοφόρα γι' αυτούς αφού αποτελούσε επένδυση, το δάνειο θα ήταν χαμηλότοκο και το επιτόκιο θα ήταν σταθερό, το δε Ελβετικό Φράγκο αποτελούσε ανέκαθεν το πιο σταθερό νόμισμα. Τους διαβεβαίωσαν επιπλέον ότι δεν υπήρχε περίπτωση να υποστούν ζημιά από την ισοτιμία. Κατόπιν των πιο πάνω παραστάσεων οι Ενάγοντες υπέγραψαν τις επίδικες συμφωνίες και προχώρησαν στην αγορά και ανακαίνιση του διαμερίσματος. Το ποσό της δανειοδότησης αποδείχθηκε ανεπαρκές και οι Εναγόμενοι προέτρεψαν τους Ενάγοντες να χρησιμοποιήσουν πιστωτική κάρτα και το όποιο ποσό θα προστίθετο μετέπειτα σε αλλαγές των δανείων. Με την ολοκλήρωση, όμως, των εργασιών οι Ενάγοντες τους προέτρεψαν να προβούν σε σύναψη τρίτης συμφωνίας δανείου σε Ελβετικά Φράγκα και πάλι, πράγμα που έπραξαν οι Ενάγοντες. Είναι η θέση της Ενάγουσας ότι, παρά το γεγονός ότι οι Ενάγοντες κατέβαλλαν ανελλιπώς και δεόντως τις συμφωνηθείσες δόσεις, εντούτοις το υπόλοιπο εκάστου δανείου είναι μεγαλύτερο απ' ότι είχαν αρχικά λάβει λόγω παράνομης αύξησης της δόσης από τους Εναγόμενους, πράγμα που προκάλεσε και οικονομική δυσχέρεια στους Ενάγοντες. Αυτό είχε ως επακόλουθο την παύση πληρωμής των δόσεων. Η Ενάγουσα εισηγείται ότι από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή τους. Η Κατοικία 1 που αναφέρεται στο αιτητικό Α είναι η πρώτη κατοικία των Εναγόντων όπου διαμένουν με το ανήλικο παιδί τους, ενώ η Ενάγουσα αντιμετωπίζει ιατρικά προβλήματα σοβαρά. Η Κατοικία 2 που αναφέρεται στο αιτητικό Β είναι η οικία όπου διαμένει η πεθερά της ηλικίας 67 ετών μαζί με την μητέρα της ηλικίας 97 ετών η οποία έχει και την επικαρπία. Με αυτά τα δεδομένα είναι η θέση της Ενάγουσας ότι τυχών πώληση των δύο Κατοικιών θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, ψυχολογική πίεση και συναισθηματική βλάβη σε ένα παιδί 7 ετών και δύο ηλικιωμένες κυρίες που θα προκληθεί από την αποστέρηση της κατοικίας τους και την ανάγκη για μετακόμιση. Οι δε Εναγόμενοι ουδεμία ζημιά θα υποστούν από τυχών έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθ'ότι απλώς θα διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση πραγμάτων. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ν. 9/65αρ. 27, 44 Α - 44ΙΑΑ και παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς, ΚΔΠ 185/2015, στα αρ. 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.32, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Σεβαστού Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 10 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  6. Δεν πληρούνται σωρευτικά οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 αναφορικά με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και/ή δεν έχει τεκμηριωθεί με μαρτυρία η στοιχειοθέτηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, ήτοι: (α) Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. (β) Δεν υπάρχουν πιθανότητες οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στα πλαίσια της αγωγής τους. (γ) Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός και εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
  7. Οι αξιώσεις των Αιτητών είναι χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και η Καθ' ης η Αίτηση είναι σε θέση να καταβάλει τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στους Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της αγωγής τους, ούτε και έχει προσκομιστεί θετική μαρτυρία και/ή οιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου, παράγων ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της ενδιάμεσης Αίτησης καθότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου
  9. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση, με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά της. Ειδικότερα, το άρθρο 44Α παρέχει στον ενυπόθηκο δανειστή το δικαίωμα να προωθήσει παράλληλα τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με βάση το Μέρος VIA, το Μέρος VI ή με πολιτική αγωγή.
  10. Το αιτητικό που καταγράφεται στην Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθώς είναι δυσανάλογο και/ή υπέρμετρα επαχθές με το αποτέλεσμα που θα έχει για την Καθ' ης η Αίτηση, διότι σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος η Καθ' ης η Αίτηση θα αποστερηθεί του δικαιώματος που της παρέχουν οι Συμβάσεις Υποθηκών, το Σύνταγμα και ο Νόμος 9/1965, με αποτέλεσμα το ισοζύγιο της ευχέρειας να γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης, καθώς δεν είναι δίκαιο και εύλογο όπως εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες.
  11. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα διατηρήσει αλλά θα ανατρέψει το υφιστάμενο status quo, με βάση το οποίο έχει παραχωρηθεί στην Καθ' ης η Αίτηση δια των Συμβάσεων Υποθηκών, το δικαίωμα πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων.
  12. Οι Αιτητές δυνάμει των επίδικων Συμβάσεων Υποθηκών οι οποίες υπογράφηκαν και κατατέθηκαν προς όφελος και εις εξασφάλιση της Καθ' ης η Αίτηση, παραχώρησαν ανέκκλητα το δικαίωμα στην Καθ' ης η Αίτηση να πωλήσει τα επιβαρυμένα ακίνητα με οποιοδήποτε τρόπο επιθυμεί.
  13. Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που την συνοδεύει είναι γενικές και αόριστες και καταπιάνονται με άσχετα θέματα και/ή με θέματα που δεν σχετίζονται με τα επίδικα ζητήματα της κυρίως αγωγής, επομένως δεν αποσείουν το απαιτούμενο βάρος απόδειξης ώστε να εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες.
  14. Οι ισχυρισμοί αναφορικά με τη δανειοδότηση των Αιτητών σε ελβετικό φράγκο αφορούν στην ουσία της υπόθεσης και δεν θα εξετασθούν στο παρόν στάδιο. Εν πάση δε περιπτώσει, η Καθ' ης η Αίτηση τους απορρίπτει και ισχυρίζεται ότι ενημέρωσε δεόντως τους Αιτητές αναφορικά με τη δανειοδότησή τους σε ελβετικό φράγκο, στην οποία προέβησαν ελευθέρα βουλήσει.
  15. Η κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την ειδοποίηση Τύπου «Ι» είναι ορθή και πλήρης και εν πάση περιπτώσει δεν υπάρχει ενδεδειγμένο πρότυπο κατάστασης λογαριασμού ώστε η Καθ' ης η Αίτηση να βρίσκεται σε αντίθεση με το Νόμο και/ή δεν προβλέπεται εκ του Νόμου συγκεκριμένο πρότυπο κατάστασης λογαριασμού.
  16. Δεν συντρέχει η προϋπόθεση του κατεπείγοντος και/ή τυχόν μη έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν θα ανατρέψει, αλλά θα διατηρήσει το υφιστάμενο καθεστώς». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Νικολάου υπαλλήλου των Εναγομένων η οποία αναφέρει ότι λόγω παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων από τους Εναγόμενους προς τους Ενάγοντες ενεγράφησαν οι Υποθήκες με αρ. XXXXX/2008, XXXXX/2008 και XXXXX/
  17. Οι συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων τερματίστηκαν λόγω μη αποπληρωμής των χρεωστικών υπολοίπων και οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και προώθησαν τη διαδικασία εκποίησης. Είναι η θέση της ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αφού τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα δεν αποτελούν επαρκή μαρτυρία προς στοιχειοθέτηση της πληρότητας των προϋποθέσεων αλλά απλώς ισχυρισμούς της ιδίας. Η Ενάγουσα παραδέχεται την συνομολόγηση των συμφωνιών και εκείνο που φαίνεται να αμφισβητεί είναι το ύψος της οφειλής. Θέση της κας Νικολάου αποτελεί ότι η δανειοδότηση έγινε με πλήρη διαφάνεια και ενημέρωση των Εναγόντων περί του συναλλαγματικού κινδύνου και των όρων του δανείου. Εισηγείται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται εκ της υπογραφής των δανείων να προβάλλουν ισχυρισμούς περί κατάχρησης, απάτης και εξαναγκασμού. Αναφορικά με την κατάσταση λογαριασμού που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου Ι θέση της κας Νικολάου είναι ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε νομοθετική υποχρέωση ως προς τον τύπο αυτής. Με δεδομένο επιπλέον ότι οι Ενάγοντες πρέπει να αποδείξουν ότι οι συμφωνίες συνομολογήθηκαν ενάντια στη βούληση τους, ότι οι χρεώσεις δεν συνάδουν με τα συμφωνηθέντα και είναι καταχρηστικές όπως και το ότι κάθε περίπτωση κρίνεται με βάση τα δικά της περιστατικά, θεωρεί ότι η αγωγή δεν έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση εισηγείται ότι οι αξιώσεις των Εναγόντων αποτιμούνται σε χρήμα και οι Ενάγοντες είναι σε θέση να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις. Οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι έλαβαν δανειοδότηση και τα επίδικα ακίνητα υποθηκεύτηκαν προς όφελος των Εναγομένων δίδοντας της το δικαίωμα να τα πουλήσει για είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους και το γεγονός ότι πρόκειται για κατοικίες δεν μπορεί να διασώσει την υπόθεση των Εναγόντων. Ούτε όμως και το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων αφού το υφιστάμενο status quo αφορά τις επίδικες Συμβάσεις Υποθήκης με τις οποίες ήδη παραχωρήθηκαν τα δικαιώματα επί του ακινήτου στους Εναγόμενους. Με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Όπως αναφέρει και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Ενάγοντες στην αγόρευση του η αγωγή καταχωρίστηκε λόγω της διαφωνίας των Εναγόντων με τους Εναγόμενους για την ισοτιμία του Ελβετικού Φράγκου, το ύψος των δόσεων και το συνολικό ποσό των δανείων. Αναφορικά με δανεισμό σε Ελβετικό Φράγκο σημασία έχει και η απόφαση του Ευρωπαϊκου Δικαστηρίου με αρ. C-23/13 Kasler and Rabai v OTP Jelzalogkbank Zrt ημερ. 30.4.2014 που αφορούσε επίσης δάνεια σε ξένο συνάλλαγμα. Από τη Νομολογία αυτή προκύπτουν αυξημένες υποχρεώσεις προς τις Τράπεζες, εν προκειμένω τους Εναγόμενους. Με αυτό το δεδομένο, έχοντας υπόψιν μου ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της μαρτυρίας ή στην εξαγωγή ευρημάτων, θεωρώ ότι τα όσα η Ενάγουσα αναφέρει ότι προηγήθηκαν της απόφασης των Εναγόντων να λάβουν δανεισμό σε ξένο νόμισμα μπορούν να οδηγήσουν στο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στους Ενάγοντες να δείξουν ότι έχουν «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης των Εναγόντων. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτώντας μόνο πιθανότητα επιτυχίας. Όπως καταγράφεται πιο πάνω, η Ενάγουσα παραθέτει συγκεκριμένους ισχυρισμούς ως προς τις παροτρύνσεις και τις παραστάσεις που έγιναν προς τους Ενάγοντες από υπάλληλο των Εναγομένων ώστε να συναφθεί Συμφωνία Δανείου σε Ελβετικά Φράγκα. Οι ισχυρισμοί αμφισβητούνται από πλευράς Εναγομένων. Το παρόν, όμως, δεν είναι το στάδιο κατά το οποίο μπορεί να γίνει αξιολόγηση των ισχυρισμών αυτών. Σε περίπτωση όπου μετά από αξιολόγηση και εξέταση όντως γίνουν δεκτές οι θέσεις των Εναγόντων θα έχουν πιθανότητα να επιτύχουν στην αγωγή τους. Στρέφομαι τώρα στην τρίτη προϋπόθεση. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 ΑΑΔ 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται, και δεν έχει αμφισβητηθεί, ότι θα είναι σε θέση να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες για οποιαδήποτε ζημιά ήθελε θεωρηθεί ότι αυτοί υπέστησαν. Όπως, όμως, έχει αναφερθεί και στην πρόσφατη απόφαση Loucas Panayiotou Estates Ltd v. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Εφ. Ε203/2013 ημερ. 11.9.2019 (με αναφορά στις αποφάσεις
(2001)1 Α.Α.Δ.1245 και Highgate Primary School Ltd v. Στέλιου Φυλακτίδη
(2009)1(Α) Α.Α.Δ.317): «Η πιο πάνω νομολογία σαφώς προσδιορίζει ότι η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την υποκατάσταση της υλικής ζημιάς. Θα πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνονται υπόψη και άλλα στοιχεία, περιλαμβανομένης της προστασίας των δικαιωμάτων των αιτητών. Το θέμα αυτό, βεβαίως, δεν εξετάζεται αορίστως, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το περιεχόμενο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου και συμπεριλαμβάνονται μέσα στην ένορκη δήλωση, επί του προκειμένου, των εφεσειόντων». Το ένα ακίνητο είναι η κατοικία των Εναγόντων όπου διαμένουν με το 7χρονο παιδί τους, ενώ στην άλλη διαμένει η μητέρα και ηλικιωμένη γιαγιά του Ενάγοντα αρ. 1. Σε περίπτωση όπου αυτές πωληθούν με πλειστηριασμό θα είναι αδύνατο για τους Ενάγοντες να τις επανακτήσουν. Θα πρέπει επιπλέον να ληφθεί υπόψιν και η κατάσταση της υγείας της Ενάγουσας η οποία έχει πρόσφατα υποβληθεί σε καθετηριασμό και τοποθέτηση στέντ, όπως και η ηλικία της εξ ανταπαιτήσεως Εναγομένης αρ. 3 που διαμένει στην άλλη κατοικία. Κατάληξη μου, συνεπώς, αποτελεί ότι και η τρίτη προϋπόθεση ικανοποείται. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Halsbury's Vol. 21 σελ. 366[1]). H ανάγκη προστασίας των Εναγόντων πρέπει να σταθμίζεται προς την αντίστοιχη ανάγκη των Εναγομένων και συνεπώς θα εξετάσω στο παρόν στάδιο την επίδραση που ενδεχομένως θα είχε τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος στα συμφέροντα όλων. Οι Εναγόμενοι δεν έχουν ακόμη αποστείλει Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ ορίζοντας ημερομηνία για πλειστηριασμό, πράγμα που θα μπορούν να πράξουν σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που επιτύχουν στην αγωγή. Σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, όμως, υπάρχει κίνδυνος πώλησης με πλειστηριασμό της κατοικίας των Εναγόντων και της 97χρονης Εξ' Ανταπαιτήσεως Εναγομένης αρ. 3 με σοβαρές συνέπειες στην οικογένεια. Κατ' επέκταση κατάληξη μου αποτελεί ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων. Εκδίδεται συναφώς Προσωρινό και/ή Παρεμπίπτον Διάταγμα το οποίο αναστέλλει και/ή να απαγορεύει στους Εναγόμενους και σε όλους τους λειτουργούς και/ή αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς αυτών, να προχωρήσουν με διαδικασία πλειστηριασμού ως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (ως αυτός έχει τροποποιηθεί) και/ή με την επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ», αναφορικά με το ακίνητο επί της οδού XXXXX Αρ. 10, XXXXX, διαμέρισμα με αρ. θύρας XXXXX, XXXXX, Δήμος Στροβόλου, Αρ. Εγγραφής 13/XXXXX, Φ/Σχ. 21/63W1, Τμήμα 13, Τεμάχιο XXXXX, επαρχία Λευκωσίας, δια το οποίο επιδόθηκαν ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «I» στους Αιτητές στις 02/09/19, μέχρι την εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και την έκδοση τελεσίδικης απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Εκδίδεται επίσης Προσωρινό και/ή Παρεμπίπτον Διάταγμα με το οποίο αναστέλλει και/ή να απαγορεύει άμεσα στους Εναγόμενους και σε όλους τους λειτουργούς και/ή αντιπροσώπους και/ή εκδοχείς αυτών, να προχωρήσουν με διαδικασία πλειστηριασμού ως αυτή προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 1965 (ως αυτός έχει τροποποιηθεί) και/ή με την επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ», αναφορικά με το ακίνητο επί της οδού XXXXX 2, XXXXX, XXXXX, Δήμος Στροβόλου, Αρ. Εγγραφής 13/XXXXX, Φ.Σχ 21/63W1, Τμήμα 13, Τεμάχιο XXXXX, επαρχία Λευκωσίας, δια το οποίο επιδόθηκαν ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και Τύπου «I» στους Αιτητές στις 02/09/19, μέχρι την εκδίκαση της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής και την έκδοση τελεσίδικης απόφασης και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "Balance of convenience considered. Where any doubt exists as to the plaintiff's right, or if his right is not disputed, but its violation is denied, the Court, in determining whether an interlocutory injunction should be granted, takes into consideration the balance of convenience to the parties and the nature of the injury which the defendant, on the one hand, would suffer if the injunction was granted and he should ultimately turn out to be right, and that which the plaintiff, on the other hand, might sustain if the injunction was refused and he should ultimately turn out to be right. The burden of proof that the inconvenience which the plaintiff will suffer by the refusal of the injunction is greater than that which the defendant will suffer, if it is granted, lies on the plaintiff". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.