← Κύπρος

Mastercon Constructions Ltd ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3371/16, 3/7/2019

Mastercon Constructions Ltd ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Αρ. Αγωγής: 3371/16, 3/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A674 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3371/16 Μεταξύ: Mastercon Constructions Ltd Ενάγοντες και Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 29.5.2019 για προσωρινό Διάταγμα Ημερομηνία: 3 Ιουλίου, 2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χριστοδούλου Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κα Νεοφύτου ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 7.7.2016 και με αυτήν οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων απόφαση ότι τα οφειλόμενα από σύμβαση δανείου ποσά, τα συμβατικά επιτόκια, χρεώσεις και όροι της συμφωνίας είναι άκυρα και παράνομα και/ή αντίκεινται στον περί Καταχρηστικών Ρητρών Νόμο. Η Έκθεση Απαιτήσεως καταχωρίστηκε την 7.12.2016 και με αυτήν προβάλλεται η θέση ότι οι όροι για μεταβολή κατά την κρίση των Εναγομένων, όπως και οι οποιοιδήποτε τόκοι και άλλες χρεώσεις ήταν παράνομοι και καταχρηστικοί, όπως παράνομα και καταχρηστικά οι Εναγόμενοι αύξησαν το επιτόκιο. Κατ' επέκταση αποτελεί δικογραφημένη θέση των Εναγόντων ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού θα έπρεπε να ήταν €10.656 πλέον τόκους προς 4.5% ή/και το συμβατικό. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την 26.2.2018 Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία αρνούνται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ισχυριζόμενοι, μεταξύ άλλων, ότι οι Ενάγοντες διατηρούσαν τόσο λογαριασμό δανείου όσο και λογαριασμό παρατραβήγματος. Αναφερόμενοι στο ιστορικό των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι όλες οι χρεώσεις και επιτόκια είχαν γίνει αποδεκτά από τους Ενάγοντες και αποτελούσαν όρους των μεταξύ τους συμφωνιών οι οποίες είναι καθόλα νόμιμες και έγκυρες, αρνούνται δε ότι δημιουργούν εις βάρος των Εναγόντων ανισότητα ή είναι καταχρηστικοί. Αποτελεί επιπλέον θέση τους ότι οι επίδικες συμφωνίες δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο. Δυνάμει των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών οι Ενάγοντες οφείλουν στους Εναγόμενους ποσά €297.090,28 και €31.209,01 πλέον τόκους προς 10.25% και 9.75% αντίστοιχα τα οποία ανταπαιτούν, ενώ αξιώνονται και διατάγματα για εκποίηση των υποθηκών με αρ. XXXXX/2005 και XXXXX/2012. Μετά την συμπλήρωση των δικογράφων η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες, στο πλαίσιο των οποίων έλαβε χώρα η αποκάλυψη εγγράφων εκατέρωθεν. Την 27.5.2019 δόθηκαν οδηγίες για καταχώριση ονομαστικών καταλόγων με σύνοψη μαρτυρίας δυνάμει της Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και η αγωγή παραμένει ορισμένη την 26.2.2020 για ακρόαση. Την 29.5.2019 καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία οι Ενάγοντες - Αιτητές εξαιτούνται τα πιο κάτω: «Α. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η έναρξη και/ή συνέχιση της διαδικασίας Πλειστηριασμού και/ή πώλησης των ακινήτων με αριθμό δηλώσεων Υποθηκών XXXXX/12 και XXXXX/2005 αντίστοιχα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, μέχρι νεώτερης διαταγής του δικαστηρίου και/ή μέχρις ότου εκδικασθεί η παρούσα αγωγή των πιο πάνω αιτητών. Β. Διάταγμα αναστολής έναρξης και/ή συνέχισης οποιασδήποτε διαδικασίας πλειστηριασμού και/ή πώλησης μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Γ. Διάταγμα και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι οποιοιδήποτε «τύποι» εκδόθηκαν και/ή θα εκδοθούν δυνάμει της κείμενης νομοθεσίας στα πλαίσια διαδικασίας πλειστηριασμού των ακινήτων με αριθμό δηλώσεως Υποθηκών XXXXX/12 και XXXXX/2005 αντίστοιχα του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, είναι παράνομοι ως εμπεριέχοντες αυθαίρετους υπολογισμούς τόκων, χρεώσεων και δικηγορικών εξόδων και μη εκκαθαρισμένη απαίτηση. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους εναγόμενους να διεκδικήσουν και/ή απαιτήσουν οποτεδήποτε οιονδήποτε ποσό από τους ενάγοντες αναφορικά με τους λογαριασμούς τους και/ή λογαριασμούς των εναγόντων με αρ. XXXXX939-01 και/ή XXXXX939-02 που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή πριν το Δικαστήριο αποφασίσει για το πραγματικώς οφειλόμενο ποσό τους δυνάμει της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την τελεσιδικία της παρούσας αγωγής με αμετάκλητη απόφαση». Η Αίτηση στηρίζεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/1965 αρ. 32Α, 44Α , 44Β, 44Ζ, 44Γ

(1)έως
(4)(α) - (δ), στους Περί Πωλήσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.Ν.11 σελ. 109 αρ. 4(α)(β), 5, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (περιορισμός πωλήσεων) Ν.82
(1)/02 αρ. 3-7, στον περί Οφειλετών (Αναβολή και περιορισμός Πωλήσεως ακινήτου περιουσίας) Ν.2/1960αρ. 2, 4
(2)
(5)
(6), 5 και 6, στον περί Οφειλετών (αναβολή και περιορισμός των Πωλήσεων ακινήτου Περιουσίας) Διαδικαστικό Θεσμό του 1960, στα αρ. 4,5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο αρ. 32 του περί Δικαστηρίου Νόμου Ν. 14/60και στα Άρ. 6-32 του Συντάγματος, στους περί της ίδρυσης και λειτουργίας Ταμείου Αποζημίωσης επενδύσεων πελατών Τραπεζών Κανονισμούς ΚΔΠ 530/2004, στην Οδηγία 144-2007-15 του 2015 για την συνέχιση της λειτουργίας και την λειτουργία του Ταμείου Αποζημίωσης Επενδυτών ΕΠΕΥ - οδηγία του TAE ΚΔΠ 175/2015 (καταργήθηκε με ΚΔΠ 76/2019 εν ισχύ 8/3/19), στον περί Ίδρυσης Ταμείου Νομικής Αρωγής σε επενδυτές και περί συναφών θεμάτων Νόμο Ν.103(ι)/05(καταργητικός Ν.130(0/2017 εν ισχύ 6/10/2017), στους περί της Ίδρυσης και λειτουργίας Ταμείου Αποζημίωσης Επενδυτών πελατών ΚΕΠΕΥ Κανονισμούς ΚΔΠ 531/2004, στην Οδηγία ΟΔ.87-07 της επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου για τη λειτουργία του Ταμείου Αποζημίωσης Επενδυτών ΚΔΠ 76/2019, στον περί της Ίδρυσης Εθνικού Ταμείου Αλληλεγγύης Ν.11(ι)/2013, στον περί του Εθνικού Ταμείου Επενδύσεων και του Κυπριακού Οργανισμού διαχείρισης επενδύσεων για συναφή θέματα Νόμος Ν.33(0/2019, στον περί Ταμείου Κοινωνικής συνοχής Ν. 124(ι)/2002, στον Νόμο που προνοεί για τη σύσταση και λειτουργία Ταμείου Αλληλεγγύης για την απασχόληση και την κοινωνική συνοχή Ν.6(ι)/2014, στον περί του Ανεξάρτητου Φορέα Κοινωνικής στήριξης Νόμος Ν.156(Ι)/2014 και στον περί Ανεξάρτητου Φορέα Κοινωνικής Στήριξης (λειτουργία της επιτροπής Διαχείρισης και κριτήρια επιλογής) Κανονισμοί ΚΔΠ 21/
  1. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Πατσαλοσαββή εξ Ανταπαιτήσεως Εναγομένου αρ. 2 και διευθυντή της Ενάγουσας - Αιτήτριας ο οποίος αναφέρει ότι την 20.5.2019 επιδόθηκε στους Εναγόμενους Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με ημερομηνία πλειστηριασμού την 25.6.2019 από την οποία καθίσταται φανερό ότι οι Εναγόμενοι προχωρούν με διαδικασία πλειστηριασμού των υποθηκών με αρ. XXXXX/12 και XXXXX/05 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Θέση του είναι ότι η ύπαρξη της αγωγής και ανταπαίτησης εμποδίζει αφ' εαυτής την συνέχιση της διαδικασίας πλειστηριασμού και θα πρέπει να δοθεί αναστολή αυτής καθότι υπάρχουν εκκρεμή ζητήματα προς εκδίκαση που αφορούν στο ύψος της οφειλής αλλά και του κατά πόσο είναι δυνατή η εκτέλεση διαταγμάτων εκποίησης από οργανισμούς είτε ιδιωτικού είτε δημόσιου δικαίου που δεν έχουν τα εχέγγυα εκτέλεσης ή εκποίησης ακινήτου αφού παραβιάζεται η Νομοθεσία και το Σύνταγμα. Εισηγείται ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του επείγοντος αλλά και οι λοιπές προϋποθέσεις για έκδοση διατάγματος. Την 6.6.2019, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά η Αίτηση, δόθηκαν οδηγίες για επίδοση της Αίτησης. Μετά από την επίδοση της οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 4, 5, 7, 8 και 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/1960αρ. 21, 29-32, 42 και 43, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.32, Δ.35, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ.1-8, Δ.63 Θ.Θ. 1 και 2, και Δ.64, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (Ν.9/1965)αρ. 5, 21, 27, Μέρος VI, Μέρος VIA 44Α - 44ΙΑΑ και στα παραρτήματα αυτού, στον περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου σύμφωνα με το Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Κανονισμοί του 2015, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224 αρ. 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς αρ. 1-18, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως και στις Αρχές της ίσης Μεταχείρισης των διαδίκων, στις αρχές της επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική Νομολογία επί του θέματος. Σε αυτήν προβάλλονται 20 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  2. (α) Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή δεν αποτελεί ορθό δικονομικό διάβημα και/ή αντίκειται στις ρητές νομοθετικές διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, ως ετροποποιήθη (εφεξής ο «Νόμος» και/ή ο «Ν.9/1965») διότι σύμφωνα με το Μέρος VIA του Ν.9/1965, η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού από τον ενυπόθηκο δανειστή είναι δυνατό να ακυρωθεί μόνο μέσω της καταχώρησης Αίτησης Έφεσης εναντίον της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» εντός 30 ημερών από την επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης και για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι τίθενται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ
(3)του Νόμου. (β) Εν προκειμένω, η παρούσα Αίτηση αντιστρατεύεται και/ή καταστρατηγεί το Μέρος VIA του Νόμου διότι η διαδικασία εκποίησης δεν δύναται να τερματισθεί και/ή απαγορευθεί με την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Άνευ βλάβης,
  1. Οι Ενάγοντες/Αιτητές δεν έχουν δικαίωμα και/ή έννομο συμφέρον να ζητούν τις αιτούμενες ενδιάμεσες θεραπείες σε σχέση με την υποθήκη υπ' αριθμό XXXXX/2012 και/ή να ζητούν την αναστολή της διαδικασίας πλειστηριασμού και/ή πώλησης του ακινήτου δυνάμει της υποθήκης υπ' αριθμό XXXXX/2012 ήτοι ακινήτου το οποίο δεν τους ανήκει και/ή στο οποίο δεν έχουν συμφέρον και/ή να εμποδίζουν την εκτέλεση σύμβασης στην οποία δεν είναι μέρος.
  2. Καμία από τις προϋποθέσεις που απαιτούνται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60δεν πληρείται και/ή συνυπάρχει και/ή δεν έχει ικανοποιηθεί. Ειδικότερα: (α) Δεν υπάρχει βάση αγωγής εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση και/ή δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή (εφεξής η «Αγωγή»). (β) Δεν υπάρχουν πιθανότητες οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στην Αγωγή. Οι θέσεις και οι ισχυρισμοί των Αιτητών δεν υποστηρίζονται από τέτοια στοιχεία, πληροφορίες και δεδομένα που να δημιουργούν προοπτική επιτυχίας τους κατόπιν εκδίκασης της υπόθεσης. Παραμένουν στην σφαίρα της γενικής λεκτικής διατύπωσης και ως εκ τούτου δεν καταδεικνύεται πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής τους. (γ) Δεν έχει διαφανεί ότι εκτός εάν δεν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
(4)(α) Καμία ανεπανόρθωτη ζημία δεν έχει υποδειχθεί στη περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, ενώ οι αξιώσεις των Αιτητών είναι δυνατό να αποτιμηθούν σε χρήμα. (β) Επιπλέον, δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα των Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν τυχόν αποζημιώσεις στους Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους, παράγων ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της παρούσας Αίτησης. Οι Καθ' ων η Αίτηση είναι καθόλα φερέγγυοι, δεν έχουν κανένα πρόβλημα πληρωμής οποιωνδήποτε αποζημιώσεων ήθελε διατάξει το Σεβαστό Δικαστήριο σε περίπτωση που αποφανθεί ότι οι Αιτητές δικαιούνται σε αποζημιώσεις και δεν υπάρχει μαρτυρία που να αποδεικνύει το αντίθετο. (γ) Από την άλλη, οι Αιτητές είναι οφειλέτες χρέους προς τους Καθ' ων η Αίτηση και δεν φαίνεται να κατέχουν και/ή δεν αναφέρουν ότι κατέχουν περιουσιακά στοιχεία και/ή περιουσιακά στοιχεία ικανά να αποζημιώσουν τους Καθ' ων η Αίτηση για τις ζημίες που θα υποστούν συνεπεία της έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων.
  1. Η μη έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει οποιαδήποτε ζημία και/ή ανεπανόρθωτη ζημία στους Αιτητές, ενώ η έκδοση τους θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση και καταστρατηγεί τα νόμιμα δικαιώματα τους σύμφωνα με το Μέρος VIA του Νόμου.
  2. Οι αξιώσεις των Αιτητών χρηματικής φύσεως και/ή αποτιμώνται σε χρήμα και δεν αμφισβητείται η ικανότητα των Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν τυχόν επιδικασθείσες αποζημιώσεις στους Αιτητές σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής τους, ούτε και έχουν προσκομίσει τυχόν μαρτυρία που να καθιστά τους Καθ' ων η Αίτηση αφερέγγυους, παράγων ο οποίος οδηγεί σε απόρριψη της Αίτησης καθότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  4. (α) Ως διαφαίνεται από την παρούσα Αίτηση, με την Αγωγή τους οι Αιτητές επί της ουσίας αμφισβητούν το ύψος του οφειλόμενου ποσού και όχι το κατά πόσο υπάρχει οφειλή προς τους Καθ' ων η Αίτηση. Επίσης, ακόμη και στη περίπτωση που όροι των επίδικων συμφωνιών κριθούν αόριστοι ή και καταχρηστικοί, γεγονός το οποίο δεν είναι αποδεκτό, αυτό δεν οδηγεί σε ακύρωση των συμβάσεων αλλά το Δικαστήριο δύναται να εισαγάγει όρους στα έγγραφα με σκοπό να διασώσει το κύρος αυτών και με σκοπό να αποδώσει σε αυτά εμπορική δραστικότητα. (β) Εν προκειμένω, ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας της Αγωγής εκείνο που το Δικαστήριο θα αποφασίσει είναι εάν υπήρξαν παράνομες χρεώσεις και/ή το ύψος του τελικού οφειλόμενου ποσού και οι Καθ' ων η Αίτηση θα διαταχθούν σε επιστροφή των ποσών που χρεώθηκαν παράνομα, θεραπεία η οποία ξεκάθαρα είναι χρηματική. Τυχόν παράνομες χρεώσεις δεν συμπαρασύρουν σε ακυρότητα τις επίδικες Υποθήκες.
  5. Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει σαφώς υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και δεν είναι δίκαιη και/ή εύλογη η έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων καθότι παραβιάζει τα εκ του Νόμου δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση και/ή είναι άδικο και/ή προκαλεί δυσανάλογες ζημιές στους Καθ' ων η Αίτηση.
  6. Συγκεκριμένα, αλλά όχι περιοριστικά, το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει σαφέστατα υπέρ της μη έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων καθότι: (α) Δεν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα και οι Καθ' ων η Αίτηση να αποστερούνται τα εκ του Νόμου και/ή του Συντάγματος προβλεπόμενα δικαιώματα τους για ανάκτηση των οφειλόμενων ποσών και/ή ειδικότερα στη βάση των δυνατοτήτων που τους παρέχει το ίδιο το νομοθετικό πλαίσιο για εκποίηση των επίδικων υποθηκών στη βάση της προωθούμενης διαδικασίας η οποία διεξήχθη απρόσκοπτα και ορθά. (β) Σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα προσωρινά διατάγματα, αυτό σημαίνει ότι οι Καθ' ων η Αίτηση θα εμποδίζονται για πέραν των 4 χρόνων περίπου (μέχρι και την εκδίκαση της Αγωγής) από το να προχωρήσουν με την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους για είσπραξη του λαβείν τους ενώ οι Αιτητές θα εξακολουθούν μέχρι και την εκδίκαση της Αγωγής ήτοι για ακόμα -τουλάχιστον-4 χρόνια να επωφελούνται από την μη καταβολή των οφειλόμενων ποσών προς τους Καθ' ων η Αίτηση. (γ) Τυχόν έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, θα παραβιάσει και/ή έχει ήδη παραβιάσει τα συνταγματικά και/ή άλλα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση και συγκεκριμένα τα συνταγματικά τους δικαιώματα που διασφαλίζονται από τα άρθρα 23, 25, 26 και 28 του Συντάγματος. (δ) Τυχόν εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, είναι προς το συμφέρον των Αιτητών καθότι θα μειωθεί το οφειλόμενο υπόλοιπο τους προς τους Καθ' ων η Αίτηση.
  7. (α) Η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης ένα μόλις μήνα πριν την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού των ενυπόθηκων ακινήτων γίνεται σκόπιμα και/ή καταχρηστικά και/ή οι Αιτητές καθυστέρησαν σκόπιμα να ενεργήσουν διότι αν και γνώριζαν από τον Οκτώβριο του 2018 όταν τους επιδόθηκαν δεόντως οι ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «I» ημερ.08/10/2018 ότι ξεκίνησε η διαδικασία πλειστηριασμού των επίδικων υποθηκών, δεν έλαβαν κανένα διάβημα να σταματήσουν την προωθούμενη διαδικασία και είναι μόλις σήμερα ήτοι σχεδόν 8 μήνες μετά που αποφάσισαν να προχωρήσουν με την παρούσα Αίτηση. (β) Εάν οι Αιτητές γνήσια επιζητούσαν την προστασία του Δικαστηρίου μέσω προσωρινών διαταγμάτων, θα καταχωρούσαν τέτοια αίτηση νωρίτερα και/ή όταν τους επιδόθηκε η ειδοποίηση κατά τον τύπο «I» με την οποία πληροφορήθηκαν την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης. (γ) Συνακόλουθα (ι) οι Αιτητές καθυστέρησαν και/ή δεν έδρασαν εγκαίρως και/ή κανένα διάβημα δεν έλαβαν προηγουμένως για αποτροπή των επίδικων πλειστηριασμών και (ιι) η Αίτηση αναιτιολόγητα και χωρίς καμία εξήγηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση και/ή καταχωρήθηκε σκόπιμα σε αυτό το στάδιο για να φέρει το Δικαστήριο προ τετελεσμένων γεγονότων.
  8. Ουδόλως πληρούνται και/ή συντρέχουν οι προϋποθέσεις που τίθενται από τα Άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 ως τροποποιήθηκε.
  9. (α) Δεν καταδεικνύεται ούτε καν εκ πρώτης όψεως υπόθεση ούτε και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής, με δεδομένο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ενήργησαν νόμιμα και/ή άσκησαν νόμιμα τα δικαιώματα τους προχωρώντας με την επίδοση των ειδοποιήσεων «Τύπου Θ», «Τύπου I» «Τύπου ΙΑ», «Τύπου ΙΒ» και το «Δελτίο Α» στους Αιτητές με σκοπό την έναρξη και προώθηση της διαδικασίας εκποίησης με βάση το Μέρος VIA του Νόμου. (β) Επειδή κατέστη υπερήμερο το ενυπόθηκο χρέος ως ο Νόμος ορίζει, οι Καθ' ων η Αίτηση ξεκίνησαν νομίμως και κανονικώς την διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου, για πώληση των ακινήτων που βαρύνονται με τις Υποθήκες XXXXX/2012 και XXXXX/
  11. (α) Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται (estoppel) να ισχυρίζονται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτούς από την στιγμή που το ενυπόθηκο ακίνητο δυνάμει της Υποθήκης XXXXX/2005 υποθηκεύτηκε κατόπιν πρωτοβουλίας των ιδίων των Αιτητών και κατόπιν της ελεύθερης τους συναίνεσης προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση δίδοντας το δικαίωμα στους Καθ' ων η Αίτηση δυνάμει της επίδικης υποθήκης να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο για την είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους σε περίπτωση παραβίασης όρων των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων που εξασφαλίζουν. (β) Οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται (estoppel) να ισχυρίζονται ότι θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά σε αυτούς από την στιγμή που το ενυπόθηκο ακίνητο δυνάμει της Υποθήκης XXXXX/2012 δεν τους ανήκει και/ή δεν είναι οι ίδιοι οι ενυπόθηκοι οφειλέτες. Επιπλέον, οι Αιτητές κωλύονται και/ή εμποδίζονται (estoppel) αφής στιγμής δε η ενυπόθηκος οφειλέτιδα Μαρία Γρηγόρη Πατσαλοσαββή ενέγραψε την αναφερόμενη υποθήκη προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση κατόπιν της ελεύθερης της συναίνεσης δίδοντας το δικαίωμα στους Καθ' ων η Αίτηση να πωλήσουν το ενυπόθηκο ακίνητο για την είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους σε περίπτωση παραβίασης όρων των συμφωνιών πιστωτικών διευκολύνσεων που εξασφαλίζουν. (γ) Εν προκειμένω, με την υποθήκη XXXXX/2012 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας η XXXXX Γρηγόρη Πατσαλοσαββή/ενυπόθηκος οφειλέτιδα και με την υποθήκη XXXXX/2005 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας οι Αιτητές/ενυπόθηκοι οφειλέτες ανέκκλητα κατέστησαν τους Καθ' ων η Αίτηση/ενυπόθηκο δανειστή, πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους δίδοντας σε αυτούς πληρεξουσιότητα, ανάμεσα σε άλλα να πωλούν τα ενυπόθηκα ακίνητα με οποιοδήποτε τρόπο και για οποιοδήποτε ποσό με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζουν οι υποθήκες.
  12. Τα ενυπόθηκα ακίνητα και/ή οι επίδικες υποθήκες δεν αποτελούν αντικείμενο της Αγωγής και/ή οι Αιτητές δεν αμφισβητούν με την Αγωγή είτε την νομιμότητα της εγγραφής των εν λόγω υποθηκών επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση, είτε το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να προχωρούν με την διαδικασία εκποίησης του Μέρους VIA του Νόμου.
  13. (α) Οι Καθ' ων η Αίτηση στις σχέσεις τους με τους Αιτητές ενεργούσαν και ενεργούν πάντοτε με καλή πίστη, έντιμα, δίκαια, καλόπιστα, με διαφάνεια και με την δέουσα επιμέλεια και επαγγελματισμό που απαιτείται από ένα τραπεζικό οργανισμό. (β) Οι επίδικες συμφωνίες υπεγράφησαν από τα μέρη με την ελεύθερη βούληση των Αιτητών και οι Αιτητές είχαν δικαίωμα να λάβουν ανεξάρτητη νομική συμβουλή αν το επιθυμούσαν. (γ) Οι Καθ' ων η Αίτηση ουδέποτε προέβησαν σε ψευδείς, αμελείς και/ή παραπλανητικές παραστάσεις προς τους Αιτητές και ουδέποτε εξαπάτησαν ή και εξώθησαν τους Αιτητές στη σύναψη των επίδικων συμφωνιών. (δ) Οι Αιτητές ενήργησαν κερδοσκοπικά αποκτώντας αθέμιτο πλουτισμό με τη χρήση του ποσού των δανείων και καταχώρησαν την Αγωγή με μοναδικό σκοπό την αποφυγή εκπλήρωσης των υποχρεώσεων τους έναντι των Καθ' ων η Αίτηση. (ε) Οι Αιτητές εμποδίζονται και/ή κωλύονται από το να προωθούν την παρούσα διαδικασία εφόσον έχουν ελευθέρα βουλήσει υπογράψει και συνεπώς δεσμευτεί με τους όρους των μεταξύ των μερών συμφωνιών.
  14. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από τους Καθ' ων η Αίτηση με βάση τις δυνατότητες που τους παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του νόμου προβλεπόμενα δικαιώματα τους και πουθενά δεν υποστηρίζεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό εξέταση Αίτηση ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν είχαν δικαίωμα να επιδιώξουν τα νόμιμα δικαιώματα τους επί των ενυπόθηκων ακινήτων και/ή ότι η προωθούμενη διαδικασία είναι παράτυπη και/ή παράνομη και/ή μη δικαιολογημένη.
  15. Η καταχώρηση της Αίτησης είναι επιπόλαια (frivolous), ενοχλητική (vexatious), εκβιαστική και αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και/ή σκοπό έχει να καθυστερήσει τους Καθ' ων η Αίτηση από το να ασκήσουν τα εκ του Ν.9/1965 απορρέοντα δικαιώματα τους και να προωθήσουν την εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων με ιδιωτικό πλειστηριασμό.
  16. (α) Η απόφαση των Καθ' ων η Αίτηση να προωθήσουν την διαδικασία του ιδιωτικού πλειστηριασμού δυνάμει του Μέρους VIA του Ν.9/1965 είναι εύλογη και/ή οι Καθ' ων η Αίτηση προωθούν την διαδικασία πώλησης των ενυπόθηκων ακινήτων με πλειστηριασμό ορθά και νομότυπα, με βάση τις δυνατότητες που τους παρέχονται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα δικαιώματα τους. (β) Τυχόν επιτυχία της Αίτησης θα αποστερήσει από τους Καθ' ων η Αίτηση την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων τους, καταστρατηγώντας τον σκοπό θέσπισης του Μέρους VIA του Νόμου.
  17. (α) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη. (β) Η Αίτηση στερείται οποιουδήποτε κατάλληλου υποβάθρου και/ή πραγματικού υποβάθρου που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών. (γ) Δεν παρατίθεται κανένας βάσιμος λόγος στη βάση του οποίου το Δικαστήριο να μπορέσει να εξασκήσει την διακριτική ευχέρεια του υπέρ των Αιτητών. (δ) Οι Αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους και/ή τα αναφερόμενα, στην Ένορκη Δήλωση του κου. Γρηγόρη Πατσαλοσαββή που υποστηρίζουν την επίδικη Αίτηση, γεγονότα δεν μπορούν να στηρίξουν τις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων. (ε) Δεν υπάρχει νομικό ή και πραγματικό υπόβαθρο που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων «Γ» και «Δ» και/ή οι αξιώσεις των Αιτητών είναι παντελώς ανεδαφικές και δεν μπορούν να εκδοθούν.
  18. (α) Η παρούσα Αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the court). (β) Η Αίτηση είναι αποτέλεσμα εκ των υστέρων σκέψεων των Αιτητών και/ή καταχωρήθηκε για να εξυπηρετήσει αλλότριους σκοπούς και/ή είναι καταχρηστική και/ή κατασπαταλεί το πολύτιμο χρόνο του Δικαστηρίου και/ή προκαλεί αχρείαστα έξοδα». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Πιέρα υπαλλήλου της εταιρείας APS Debt Servicing Cyprus Ltd στην οποία μεταφέρθηκε η διαχείριση των προβληματικών λογαριασμών των Εναγομένων μεταξύ αυτών και οι επίδικοι. Όπως αναφέρει, η προσπάθεια ακύρωσης της διαδικασίας εκποίησης με την εξασφάλιση προσωρινών διαταγμάτων στο πλαίσιο αγωγής δεν συνάδει με τη νομοθεσία. Παραθέτει με λεπτομέρεια το ιστορικό των μεταξύ των διαδίκων συμφωνιών και τροποποιήσεων ή αναθεωρήσεων αυτών και αναφέρει ότι από 15.10.2014 οι Ενάγοντες ήδη δεν συμμορφώνονταν με τις υποχρεώσεις τους πράγμα που οδήγησε στον τερματισμό των λογαριασμών από πλευράς Εναγομένων την 19.7.
  19. Την 8.2.2017 με επιστολή τους οι Εναγόμενοι ενημέρωσαν τους Ενάγοντες ότι προτίθεντο να ξεκινήσουν τη διαδικασία πλειστηριασμού δυνάμει του Ν.9/65 επισυνάπτοντας και την Ειδοποίηση Τύπου Θ. Την 17.10.2018 επιδόθηκε στους Ενάγοντες και η Ειδοποίηση Τύπου Ι συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού, και την 7.2.2019 η Ειδοποίηση Τύπου ΙΒ. Λόγω μη συμμόρφωσης των ενυπόθηκων οφειλετών και των ενδιαφερομένων προσώπων με το περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι οι Εναγόμενοι απέστειλαν την 8.5.2019 και 14.5.2019 σε αυτούς Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ για τις υποθήκες με αρ. Υ2212/12 και Υ11500/05 αντίστοιχα. Είναι η θέση της κας Πιέρα ότι η ύπαρξη της αγωγής ή της ανταπαίτησης δεν αποτελεί επαρκή λόγο για να εμποδίσει τη συνέχιση της διαδικασίας εκποίησης. Οι Ενάγοντες δεν αποκαλύπτουν με την Ένορκη Δήλωση τους καλή υπόθεση ή παρουσιάζουν οποιαδήποτε στοιχεία που να δεικνύουν ότι έχουν έστω πιθανότητες επιτυχίας. Ούτε καν στην Έκθεση Απαιτήσεως υπάρχει συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών τους. Εισηγείται ότι οι Ενάγοντες καθυστέρησαν σκόπιμα να προωθήσουν την υπό εκδίκαση Αίτηση. Επιπλέον εισηγείται ότι δεν πληρείται η τρίτη προϋπόθεση του αρ. 32 του Ν.14/60 αφού οι ίδιοι οι Ενάγοντες παραδέχονται ότι βάση της αγωγής τους είναι η αμφισβήτηση του ύψους της οφειλής και όχι κατά πόσο υπάρχει οφειλή. Σε περίπτωση δε που αποδειχθεί ότι υπάρχουν υπερχρεώσεις η ζημιά είναι καθαρά οικονομική, εύκολα υπολογίσιμη και αρκεί η επιδίκαση αποζημιώσεων. Η οικονομική κατάσταση των Εναγομένων δεν έχει αμφισβητηθεί ούτε και υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι αυτοί δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν τυχόν χρηματική απόφαση εναντίον τους, πράγμα που οδηγεί στο ότι δεν τίθεται ζήτημα πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς. Με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Μελετώντας την Έκθεση Απαιτήσεως φαίνεται ότι υπάρχει ισχυρισμός ότι όροι της συμφωνίας είναι παράνομοι ή καταχρηστικοί καθώς και ότι οι Εναγόμενοι παράνομα αύξησαν το συμβατικό επιτόκιο. Παρά το γεγονός ότι οι ισχυρισμοί αυτοί τίθενται εντελώς αόριστα χωρίς συγκεκριμενοποίηση των συμβατικών όρων που αφορούν, για σκοπούς της παρούσας θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι καταδεικνύουν ένα σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Από μελέτη, όμως, της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση προκύπτει ότι δεν έχει παρατεθεί κανένα στοιχείο που να υποστηρίζει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Τα μόνα που αναφέρονται επί της ουσίας είναι τα πιο κάτω, τα οποία και παραθέτω αυτολεξεί: «Είναι ισχυρισμός μου ότι η ύπαρξη της παρούσας αγωγής και ανταπαίτησης μέχρι την τελεσιδικία της με αμετάκλητη απόφαση εμποδίζει αφ' εαυτής την συνέχιση της διαδικασίας πλειστηριασμού και θα πρέπει να δοθεί αναστολή της διαδικασίας εκτέλεσης, καθότι υπάρχουν εκκρεμή ζητήματα προς εκδίκαση τα οποία μεταξύ άλλων αφορούν το ζήτημα του ύψους της οφειλής και/ή του χρέους αλλά και του ζητήματος του κατά πόσο είναι δυνατή η εκτέλεση διαταγμάτων εκποίησης από οργανισμούς είτε ιδιωτικού είτε δημοσίου δικαίου που δεν έχουν τα εχέγγυα εκτέλεσης και/ή εκποίησης ακινήτου αφού παραβιάζεται τόσο Εθνική Νομοθεσία (περιλαμβανομένου του Συντάγματος) όσο και Ευρωπαϊκή και/ή διεθνής Νομοθεσία. Επίσης όπως λαμβάνω νομική συμβουλή επίκειται η στήριξη δανειοληπτών μέσω διαφόρων ταμείων αρωγής, αποζημίωσης αλληλεγγύης και κοινωνικής συνοχής». Σημειώνω ότι η δεύτερη προϋπόθεση του αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 εξετάζεται σε συνάρτηση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Αιτητών. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει καμία δικογράφηση θέσεων περί αντισυνταγματικότητας ή νομιμότητας της διαδικασίας εκποίησης. Όσον αφορά δε τα λοιπά ζητήματα, η Ένορκη Δήλωση περιέχει μόνο μία αόριστη αναφορά στην ύπαρξη τους, η οποία δεν είναι τέτοια που να επιτρέπει εξέταση από το Δικαστήριο για σκοπούς κατάληξης επί του κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Κατ' επέκταση κατάληξη μου αποτελεί ότι οι Ενάγοντες απέτυχαν να στοιχειοθετήσουν την δεύτερη προϋπόθεση που θέτει το αρ. 32 του Ν14/60 για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου η οποία σφραγίζει και την τύχη της Αίτησης, σημειώνω ότι θα απέρριπτα αυτήν και για το ότι δεν έχει στοιχειοθετηθεί ούτε η τρίτη προϋπόθεση. Το αρ. 32 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 Α.Α.Δ. 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στην Αιτήτρια στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων της, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά εάν υπάρξει αποξένωση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση, όμως, όπου οι Ενάγοντες πετύχουν στην αγωγή τους και διαφανεί ότι έχουν υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, αυτή μπορεί εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα. Δεν έχει αμφισβητηθεί η ικανότητα των Εναγομένων να αποζημιώσουν τους Ενάγοντες για οποιοδήποτε ποσό τυχών διαφανεί ότι δικαιούται. Κατ' επέκταση ούτε και αυτή η προϋπόθεση δεν ικανοποιείται. Ακολουθεί ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι' αυτό και επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων - Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.