ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ν. A. VASSIADES ESTATES LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 1949/18, 8/7/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A677 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1949/18 Μεταξύ: XXXXX ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Ενάγοντα - Αιτητή ν
- A. VASSIADES ESTATES LIMITED
- XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ
- XXXXX ΦΡΑΝΤΖΗ ΥΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ Ως ΠΑΡΑΛΗΠΤΗ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ A. VASSIADES ESTATES LIMITED Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερ. 19.7.2018 για Προσωρινό Διάταγμα Ημερ.: 8 Ιουλίου, 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Αργυρού Για τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Βραχίμης Για τον Εναγόμενο αρ. 3: κα Χριστοδούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 19.7.2018 και με αυτήν αξιώνεται η έκδοση Διαταγμάτων για τερματισμό παράνομης επέμβασης και δεσμευτικότητας συμφωνίας, όπως και αποζημιώσεις σε σχέση με τα πιο πάνω. Την ίδια μέρα καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία ο Ενάγοντας - Αιτητής αξίωσε τα πιο κάτω: «(Α) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα, με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι - Καθ' ών η αίτηση, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών τους, όπως παύσουν άμεσα και/ή εντός της προθεσμίας που θα καθορίσει το Δικαστήριο, να επεμβαίνουν και/ή παρεμβαίνουν παράνομα και/ή ενοχλούν και/ή παρεμποδίζουν με οποιοδήποτε τρόπο τον Ενάγοντα, από την ελεύθερη, κενή και ανενόχλητη απόλαυση, της κατοχής και χρήσης των καταστημάτων που ενοικιάζει επί της οδό XXXXX αρ. 10, στον XXXXX της επαρχίας Λευκωσίας, το οποίο ευρίσκεται επί του τεμαχίου XXXXX, του φύλου 21-ΧΧΙ, σχεδίου XXXXX, (καταστήματα Β και Γ και/ή 2-4) (3 καταστήματα), μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Διαζευκτικά με το αιτητικό (Α): (B) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα, με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι -Καθ' ών η αίτηση, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών τους, να εισέρχονται και/ή χρησιμοποιούν και/ή κατέχουν και/ή να αποξενώσουν και/ή να εκμεταλλεύονται και/ή επεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο στα υποστατικά και/ή στους χώρους που κατέχει νόμιμα και/ή δυνάμει έν ισχύ Ενοικιαστηρίου Εγγράφου, ημερομηνίας 01ης Ιανουαρίου 2013, ο Ενάγοντας - Αιτητής, στην παρούσα αίτηση και συγκεκριμένα του μισθίου επί της οδό XXXXX αρ. 10, στον XXXXX της επαρχίας Λευκωσίας, το οποίο ευρίσκεται επί του τεμαχίου XXXXX, του φύλου 21-ΧΧΙ, σχεδίου XXXXX, (καταστήματα Β και Γ και/ή 2-4) (3 καταστήματα), μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής και/ή μέχρι την έκδοση απόφασης στην παρούσα αγωγή και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα των αιτητικών (Α) και (Β): (Γ) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα, με το οποίο να απαγορεύεται και να διατάσσονται οι Εναγόμενοι - Καθ' ών η αίτηση, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών τους, να εισέρχονται και/ή διέρχονται και/ή παρεμβαίνουν και/ή να χρησιμοποιούν κι/ή εκμεταλλεύονται καθ' οιονδήποτε τρόπο τα επίδικα ακίνητα, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα αρ.1 - Αιτητή, και/ή να απέχουν από οποιασδήποτε μορφής επέμβασης επ' αυτών, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Δ) Προσωρινό Διάταγμα και/ή αναγνωριστική διακήρυξη και/ή δήλωση ότι η συμφωνία Ενοικίασης, ημερομηνίας 01ης Ιανουαρίου 2013, η οποία καταρτίστηκε μεταξύ του Ενάγοντα - Αιτητή και της Εναγόμενης αρ.1 - Καθ' ής η αίτηση, αναφορικά με την ενοικίαση του υποστατικού (καταστήματα Β και Γ) που ευρίσκεται στο τεμάχιο XXXXX, του φύλλου 21-XXI, σχεδίου XXXXX, στην οδό Ναβαρίνου αρ. 10, στον Άγιο Ανδρέα, στην Λευκωσία είναι δεσμευτική για όλους τους διαδίκους και/ή έχει δεσμευτικό χαρακτήρα και/ή εν πάση περιπτώσει δεν δύναται να τερματιστεί και/ή ακυρωθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο, μέχρι την πλήρη εκδίκαση και αποπεράτωση της αγωγής και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. (Ε) Προσωρινό Προστακτικό Διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι -Καθ' ών η αίτηση, αλληλέγγυα και/ή και/ή ξεχωριστά, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών τους, όπως εγγράψουν και/ή μεταβιβάσουν και/ή συνδέσουν και/ή μεταφέρουν τον λογαριασμό της υδατοπρομήθειας, επ' ονόματι του Ενάγοντα - Αιτητή, ως νόμιμου κατόχου και/ή ενοικιαστή του υποστατικού (καταστήματα Β και Γ και/ή 2-4) (3 καταστήματα), που ευρίσκεται στο τεμάχιο XXXXX, του φύλλου 21-XXI, σχεδίου XXXXX, στην οδό XXXXX αρ. 10, στον XXXXX στην Λευκωσία. (Ζ) Προσωρινό Απαγορευτικό Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζονται και/ή απαγορεύεται στους Εναγόμενους - Καθ' ών η αίτηση, προσωπικά και/ή μέσω των αξιωματούχων και/ή αντιπροσώπων και/ή εντολοδόχων και/ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί εκ μέρους και/ή κατ' εντολή και/ή για λογαριασμό και/ή προς όφελος και/ή κατόπιν οδηγιών τους, να προβούν και/ή να διακόψουν την παροχή του ηλεκτρικού ρεύματος και/ή την παροχή νερού και/ή οποιασδήποτε άλλης κοινωφελής υπηρεσίας που προσφέρεται και/ή παρέχεται στο υποστατικό (καταστήματα Β και Γ και/ή 2-4) (3 καταστήματα), που ευρίσκεται στο τεμάχιο XXXXX, του φύλλου 21-XXI, σχεδίου XXXXX, στην οδό XXXXX αρ. 10, στον XXXXX στην Λευκωσία». Η Αίτηση στηρίζεται στα αρ. 2, 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, στα αρ. 2, 21, 22, 29 - 32, 39, 41 - 44 και 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στο Αρ. 23 του Συντάγματος, στις Δ.Δ. 39, 40, 42Α , Δ.48 Θ.Θ. 1 έως 4, 8 και 9, Δ.57 57 Θ. 2 και Δ.59 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα αρ. 2, 3, 11 - 14, 36, 43, 46 και 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, στα αρ. 10, 17, 18, 22, 142, 193, του Περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, στα αρ. 33 και 33Α του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 στο αρ. 2 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου Κεφ.224, στο Δίκαιο της Επιείκειας (Equity), στις αρχές του Κοινοδικαίου (Common Law) και στις συμφυείς και γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου καθώς και επί της σχετικής νομολογίας. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Χριστοφόρου, Ενάγοντα - Αιτητή. Ο Ενάγοντας αναφέρει ότι εργάζεται ως ασφαλιστικός σύμβουλος και περί το 2012 άρχισε να ψάχνει για υποστατικό να στεγάσει τις εργασίες του. Τον Ιανουάριο 2013 εντόπισε το κατάστημα στην οδό XXXXX 10, στον XXXXX (πιο κάτω αναφερόμενου ως «το Υποστατικό») και ο Εναγόμενος αρ. 2 του παρουσιάστηκε ως ο ιδιοκτήτης του χώρου και ότι εκπροσωπούσε την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία. Την 1.1.2013 υπέγραψαν ενοικιαστήριο έγγραφο και ο Ενάγοντας κατέβαλε στον Εναγόμενο αρ. 2 τοις μετρητοίς ποσό €3.600 που αφορούσε στα ενοίκια του πρώτου χρόνου. Όταν προσπάθησε να μεταβιβάσει το ρεύμα στο όνομα του η ΑΗΚ τον πληροφόρησε ότι υπήρχαν οφειλές ύψους €9.000 καθώς και ότι λόγω ατασθαλιών είχε αφαιρεθεί ο μετρητής, πράγμα που ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν του είχε αποκαλύψει. Ο Εναγόμενος αρ. 2 ισχυρίστηκε ότι το υπόλοιπο είχε αφήσει η προηγούμενη εταιρεία. Μετά, όμως, από έρευνα στην οποία προέβη ο Ενάγοντας ανακάλυψε ότι η προηγούμενη εταιρεία που ενοικίαζε το Υποστατικό ήταν η M.O.B. Ministry of Beauty Limited πίσω από την οποία ήταν πάλι ο Εναγόμενος αρ.
- Ο Ενάγοντας ζήτησε επιστροφή του ποσού που είχε καταβάλει αλλά ο Εναγόμενος αρ. 2 του είπε ότι δεν τα έχει πλέον. Συμφώνησαν τότε όπως ο Ενάγοντας χρησιμοποιεί το Υποστατικό σαν αποθήκη χωρίς ηλεκτρισμό μέχρι να ξοφληθεί το υπόλοιπο στην ΑΗΚ, και μετά την εξόφληση αυτού ο Ενάγοντας θα άρχιζε ξανά να καταβάλλει ενοίκιο. Περί τον Οκτώβριο 2017 ο Ενάγοντας προχώρησε και τοποθέτησε διαφημιστικές πινακίδες αφού ο Εναγόμενος αρ. 2 του είχε υποσχεθεί ότι είναι κοντά στο να ξοφλήσει την Α.Η.Κ., τον δε Μάιο 2018 τον ενημέρωσε ότι είχε απομείνει ποσό €2.773,45 και είχε υποβάλει και αίτηση για επανατοποθέτηση μετρητή. Ο Εναγόμενος αρ. 2 είπε στον Ενάγοντα να καταβάλει το πιο πάνω ποσό στην Α.Η.Κ. και να αποκοπεί σταδιακά από μελλοντικά ενοίκια, ενώ θα κατέβαλλε και ενοίκια του χρόνου όλου. Ο Ενάγοντας το έπραξε. Μετέβησαν μαζί με τον Εναγόμενο αρ. 2 στα γραφεία της Α.Η.Κ. την 22.5.2018 όπου η υπάλληλος αυτής κα Παυλίνα Σίφουνα τον διαβεβαίωσε ότι μετά την πληρωμή του πιο πάνω ποσού θα μπορούσε να μεταβιβάσει τον λογαριασμό στο όνομα του αλλά θα έπρεπε να κατατεθούν περαιτέρω ηλεκτρολογικά σχέδια. Μετά την πληρωμή της Α.Η.Κ. ο Ενάγοντας μετέβη με τον αρχιτέκτονα στο Υποστατικό ο οποίος ετοίμασε νέες κατόψεις και εργολάβος άρχισε να διαμορφώνει τον χώρο ανάλογα. Ο Ενάγοντας με τον Εναγόμενο αρ. 2 συμφώνησαν να μεταβούν στην Υδατοπρομήθεια ώστε να μεταφερθεί και ο λογαριασμός του νερού στο όνομα του, όπου ανακάλυψε και εκεί την ύπαρξη υπολοίπου ύψους €80.05 ενώ έπρεπε να καταβληθεί και ποσό €125.00 για να μπορεί να γίνει η μεταβίβαση. Την 28.6.2018, και ενώ ο Ενάγοντας είχε ήδη ξοδέψει αρκετά χρήματα, ο Εναγόμενος αρ. 2 τον ενημέρωσε ότι ενοικίασε το κατάστημα σε κάποια κα Μαρία έναντι €600 μηνιαίως και ότι αν επιθυμούσε ο Ενάγοντας θα έπρεπε να συνεννοηθεί μαζί της για να της καταβάλλει ενοίκιο. Σε ερώτηση του Ενάγοντα ως προς το γιατί έπραξε κάτι τέτοιο ο Εναγόμενος αρ. 2, ο τελευταίος απάντησε ότι εάν ο Ενάγοντας ξανακοντέψει στο κατάστημα θα του κόψει τα πόδια του. Την επόμενη μέρα ο Ενάγοντας διαπίστωσε ότι είχαν σκιστεί και όλες οι διαφημιστικές πινακίδες αλλά είχαν παραβιαστεί και αλλαχθεί και οι κλειδαριές με αποτέλεσμα να μην μπορεί να εισέλθει εντός του Υποστατικού. Όταν ανακάλυψε ότι για την Εναγόμενη αρ. 1 είχε διοριστεί διαχειριστής μετέβη στην τράπεζα η οποία τον διαβεβαίωσε ότι δεν είχε πρόβλημα να συνεχίσει να κατέχει και χρησιμοποιεί το Υποστατικό. Την 19.7.2018 και ενώ οι εργάτες δούλευαν εντός του Υποστατικού ο Εναγόμενος αρ. 2 μετέβη εκεί και άρχισε να τους φωνάζει και να τους καλεί να εγκαταλείψουν αυτό. Ο Ενάγοντας μετέβη στο μέρος και ο Εναγόμενος αρ. 2 του παρέδωσε επιστολή από την Εναγόμενη αρ. 1 ότι η συμφωνία τερματίζεται. Η επιστολή είναι υπογραμμένη από τον Εναγόμενο αρ. 2 και όχι από τον διαχειριστή της Εναγομένης αρ.
- Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος και ότι ο Εναγόμενος τον έχει ήδη απειλήσει μία φορά και προχώρησε και άλλαξε τις κλειδαριές. Την 19.7.2018, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε ενώπιον Δικαστηρίου η Αίτηση για πρώτη φορά, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Ενάγοντα - Αιτητή περιόρισε το αίτημα του στο αιτητικό (Α), διάταγμα το οποίο και εξεδόθη μονομερώς. Μετά την επίδοση της Αίτησης οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 5 και 8, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4 έως 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60αρ. 32 και 64Α, στα αρ. 2, 4 και 34 του περί Ενοικιοστασίου Νόμου 1983 (Ν.23/1983), στα Αρ. 23,26, 28 και 30 του Συντάγματος, και στην πρακτική, νομολογία, αρχές επιείκειας, και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 8 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Tο Επαρχιακό Δικαστήριο δεν έχει καθ' ύλη δικαιοδοσία προς εκδίκαση της παρούσας αγωγής.
- Ο Αιτών παρέλειψε να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων στην παρούσα υπόθεση και/ή απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα και/ή περιέλαβε στην ένορκο δήλωση του ψευδείς και/ή ελλιπείς και/ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς πάνω σε ουσιώδη για την υπόθεση θέματα.
- Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που προνοούνται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14 του 1960 για έκδοση ενδιάμεσου προσωρινού διατάγματος και/ή δεν συντρέχουν οι νομικές και ουσιαστικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τον νόμο και την νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. 3.
- Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην αγωγή. 3.
- Η μη έκδοση του προσωρινού ενδιάμεσου διατάγματος δεν θα καταστήσει δύσκολη ή αδύνατη την απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο για τους Αιτούντες και/ή θα καταστεί δύσκολη ή αδύνατη η απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο για τον Καθ' ου η αίτηση. 3.
- Ο Αιτών δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην κυρίως υπόθεση του.
- Η αίτηση του Αιτούντα είναι καταχρηστική και/ή κακόβουλη και/ή κακόπιστη και/ή αποσκοπεί αλλότρια και/ή εδράζεται σε αλλότρια κίνητρα και/ή δεν προβάλει και/ή δεν αποκαλύπτει καλόπιστη πρόθεση (bona fide intention) για να ζητήσει την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και/ή θεραπειών.
- Η αίτηση του Αιτούντα εδράζεται σε παράνομες ενέργειες του και/ή στην παραβίαση των δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση 1 και
- Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλείνει υπέρ της μη οριστικοποίησης και/ή ακύρωσης του διατάγματος και/ή εν πάση περιπτώσει δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό το πρίσμα όλων των δεδομένων της περίπτωσης να παραμείνουν σε ισχύ τα διατάγματα.
- Συνέχιση της ισχύος των διαταγμάτων θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω στέρηση και παραβίαση των Συνταγματικά κατοχυρωμένων θεμελιωδών δικαιωμάτων των Καθ' ων η αίτηση.
- Δεν είναι δίκαιο και εύλογο υπό το πρίσμα όλων των δεδομένων της υπόθεσης να παραμείνουν σε ισχύ τα διατάγματα». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου αρ. 2 ο οποίος αναφέρει ότι η Εναγόμενη αρ. 1 είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου επί του οποίου βρίσκεται το επίδικο Υποστατικό και στην Εναγόμενη αρ. 1 έχει διοριστεί διαχειριστής από την Alpha Bank, ο οποίος όμως έχει παραιτηθεί προ πολλού. Τον Απρίλιο 2008 το κατάστημα είχε ενοικιαστεί στην κα XXXXX Κωνσταντίνου και λειτουργούσε ως κέντρο ομορφιάς από την εταιρεία M.O.B. Ministry of Beauty η οποία του ανήκει. Η κα Κωνσταντίνου ήταν αισθητικός και μαζί συμφώνησαν όπως η Εναγόμενη αρ. 1 ενοικιάσει το κατάστημα και όπως η εταιρεία M.O.B. συνεχίσει να διεξάγει εργασίες στο κατάστημα χωρίς όμως η κα Κωνσταντίνου να της δώσει κατοχή αυτού. Επιπλέον η κα Κωνσταντίνου είχε αγοράσει τον εξοπλισμό και επίπλωση τα οποία αποπλήρωνε με δόσεις των €500, κατέβαλλε δε ενοίκιο στην Εναγόμενη αρ. 1 ύψους €
- Λόγω της οικονομικής κρίσης η κα Κωνσταντίνου σταμάτησε να δραστηριοποιείται στο κατάστημα και τον Απρίλιο 2013 συμφώνησε με την Εναγόμενη αρ. 1 όπως τερματιστεί το ενοικιαστήριο έγγραφο στα 5 χρόνια. Η εταιρεία M.O.B. τερμάτισε εργασίες στο κατάστημα στις αρχές Ιανουαρίου 2014 αλλά η κα Κωνσταντίνου συνέχισε να διατηρεί την κατοχή του καταστήματος. Τον Οκτώβριο 2015 προσεγγίστηκε από τον Ενάγοντα ο οποίος επιθυμούσε να ενοικιάσει το κατάστημα και ο Εναγόμενος αρ. 2 πληροφόρησε σχετικά την κα Κωνσταντίνου. Οι συζητήσεις, όμως, με τον Ενάγοντα δεν κατέληγαν και ο Εναγόμενος αρ. 2 ενημέρωσε την κα Κωνσταντίνου ότι θα προσπαθούσε να βρει άλλο ενοικιαστή. Δεν συζήτησαν με την κα Κωνσταντίνου οτιδήποτε για τα επόμενα 2 χρόνια αλλά στις αρχές του 2017 ο Εναγόμενος αρ. 2 της είπε ότι είχε δώσει στον Ενάγοντα ένα κλειδί για την πίσω πόρτα και τους κώδικες για την μπροστινή πόρτα ώστε να επιθεωρήσει τις εγκαταστάσεις. Η κα Κωνσταντίνου ανησύχησε και άλλαξε τις κλειδωνιές. Τον Μάρτιο 2018 ενοικίασε το διαμέρισμα που εφαπτόταν στο κατάστημα και τον Ιούνιο άλλαξε την ηλεκτρική πόρτα στην πρόσοψη του καταστήματος αφού ο ηλεκτρισμός δεν ήταν συνδεδεμένος, μετά από συμφωνία με τον Ενάγοντα. Τον Μάιο 2018 η Εναγόμενη αρ. 3 πλήρωσε το ρεύμα και ανέλαβε να μπογιατίσει το κατάστημα αλλά οι σχέσεις τους κατέρρευσαν. Θέση του είναι ότι ο Ενάγοντας ψεύδεται αναφορικά με το ότι επικοινώνησε μαζί του το 2013 αφού η πρώτη τους επικοινωνία έγινε τον Ιανουάριο
- Οι κατόψεις του Υποστατικού παραδόθηκαν τον Ιούνιο 2018 και όχι το 2013 και το συμβόλαιο υπογράφτηκε τον Μάιο 2018 και όχι τον Ιανουάριο
- Αρνείται τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα περί απλήρωτου λογαριασμού στην Α.Η.Κ. Ουδέποτε ζητήθηκε η επιστροφή χρημάτων από τον Ενάγοντα και όλοι οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα περί αποθήκης ήταν ιδέα του Ενάγοντα για να μπορεί να ενώσει το ρεύμα. Ο Ενάγοντας τον έπεισε να υπογράψει ενοικιαστήριο του 2013 για να ενώσει το ρεύμα επειδή έτσι δεν θα χρειαζόταν επανέλεγχος από την Α.Η.Κ. Με αυτόν τον τρόπο ο Ενάγοντας τον ξεγέλασε. Τις διαφημίσεις έβαλε ο Ενάγοντας αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είχε και την κατοχή του καταστήματος. Θέση του Εναγομένου αρ. 2 είναι ότι ο λόγος που δεν πήγε στην Υδατοπρομήθεια να υπογράψει για την μεταφορά του νερού ήταν επειδή ο Ενάγοντας αρνείτο να πληρώσει το ποσό των €25.000 για εμπορική εύνοια. Για το ότι το κατάστημα ήταν ενοικιασμένο στην κα Κωνσταντίνου ο Ενάγοντας ήταν ενήμερος από την αρχή των ουσιαστικών τους συνομιλιών. Ο Εναγόμενος αρ. 2, όμως, δέχεται ότι στην κα Κωνσταντίνου είπε αναληθώς ότι συζητούσε με τον Ενάγοντα για αγορά της εμπορικής εύνοιας έναντι €100.000 αλλά και ότι οι εργάτες είχαν παράνομα παραβιάσει τις κλειδαριές. Η κα Κωνσταντίνου εξασφάλισε μονομερώς διάταγμα από το Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων. Θέση του Εναγομένου αρ. 2 είναι ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του αρ. 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και ότι το διάταγμα εξεδόθη μονομερώς κατόπιν απόκρυψης ουσιωδών γεγονότων. Ισχυρίζεται ότι το εκδοθέν διάταγμα παραβιάζει τα δικαιώματα του για δίκαιη δίκη και αποσκοπεί στην στέρηση της ελεύθερης απόλαυσης της περιουσίας του. Ένσταση καταχώρησε και ο Εναγόμενος αρ. 3 στις 15.10.2018 η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1-9, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 4, 5 και 7, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν. 14/60αρ. 32, στον περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος του 2011 (81(Ι)/2011) και ειδικότερα στα αρ. 1, 2 και 5 στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Σε αυτή προβάλλονται 5 λόγοι ένστασης τους οποίους επίσης παραθέτω αυτούσιους: «Α. Το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί ή/και η υπό κρίση αίτηση θα πρέπει να απορριφτεί καθότι η αξίωση του ενάγοντα βασίζεται σε άκυρη ή/και εξ υπαρχής άκυρη ή/και παράνομη συμφωνία ενοικίασης. Β. Ο ενάγοντας δεν αποκαλύπτει καλή βάση αγωγής ή και ορατή πιθανότητα επιτυχίας εναντίον του εναγόμενου 3 - καθ' ου η αίτηση
- Γ. Ο ενάγοντας δεν έχει ή/και δεν αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα (locus standi) εναντίον του εναγομένου 3 - καθ' ου η αίτηση 3 είτε προσωπικά είτε εκ της ιδιότητας του ως παραλήπτης / διαχειριστής της εναγομένης
- Δ. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει προς όφελος απόρριψης της αίτησης. Ε. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επηρεάσει ή/και θα επιφέρει βλάβη ή/και ζημιά ή/και αδικία σε τρίτα αθώα πρόσωπα». Η Ένσταση αυτή συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Φραντζής ο οποίος διορίστηκε παραλήπτης και διαχειριστής της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας την 3.12.2010 δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης που η Εναγόμενη αρ. 1 είχε παραχωρήσει προς την Alpha Bank Cyprus Ltd. Το εν λόγω ομόλογο αφορά στο σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας της Εναγομένης αρ. 1 και περιλαμβάνει το επίδικο Υποστατικό. Στον Εναγόμενο αρ. 2 είχε αναφέρει ότι, ως παραλήπτης και διαχειριστής, ήταν το μόνο πρόσωπο που είχε εξουσία να διαχειρίζεται την περιουσία της Εναγομένης αρ. 1 με σκοπό να την πουλήσει προς εξόφληση του χρέους, και του ζήτησε να παραδώσει την ελεύθερη και κενή κατοχή του Υποστατικού. Ο Εναγόμενος ανέφερε ότι επιθυμούσε να αγοράσει ο ίδιος το Υποστατικό ενώ δεν ανέφερε σε αυτόν οτιδήποτε περί συμφωνίας ενοικίασης ή άδειας κατοχής ή χρήσης του Υποστατικού. Όταν περί τα τέλη 2012 είχε καθοριστεί η αξία και τιμή πώλησης του Υποστατικού ο κ. Φραντζής επιχείρησε να εντοπίσει τον Εναγόμενο αρ. 2 αλλά πληροφορήθηκε ότι είχε εγκατασταθεί μόνιμα στις Η.Π.Α. Έκτοτε δεν είχε οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί του μέχρι που έλαβε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και μετέπειτα την αίτηση με αρ. Ε87/18 του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων. Είναι η θέση του Ομνύοντα ότι ο Ενάγοντας με την αγωγή του αξιώνει θεραπείες που απορρέουν από συμφωνία ενοικίασης ημερ. 1.1.2013 όμως, από 3.12.2010 που ο κ. Φραντζής διορίστηκε διαχειριστής, ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν είχε νομική εξουσία να συνάψει οποιαδήποτε τέτοια συμφωνία. Θεωρεί, συνεπώς, ότι ο Ενάγοντας δεν έχει καλή βάση αγωγής ή πιθανότητες επιτυχίας. Θέση του κ. Φραντζή είναι ότι, σε περίπτωση οριστικοποίησης του διατάγματος θα επιτραπεί στον Ενάγοντα να διατηρήσει την κατοχή του Υποστατικού εμποδίζοντας αυτόν από το να το πωλήσει με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς στους δικαιούχους. Πιστεύει ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν δικαιολογείται η διατήρηση του status quo αφού αυτό δημιουργήθηκε στην βάση μίας εξ υπαρχής άκυρης, παράνομης και χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ συμφωνίας ενοικίασης. Η ακρόαση περιορίστηκε σε αγορεύσεις, στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους, επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas
(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Ενάγων να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 2015. Στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή δεν έχει καταχωριστεί ακόμα Έκθεση Απαιτήσεως πράγμα που οδηγεί στο ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις θα πρέπει να εξεταστούν από τα όσα παρατίθενται στις Ένορκες Δηλώσεις σε συνάρτηση με τα αιτητικά στο Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Προκύπτει, εδώ, μία ιδιόμορφη κατάσταση πραγμάτων. Ο Ενάγοντας ενάγει τόσο την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία, όσο και την Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία μέσω του διαχειριστή και παραλήπτη αυτής ως διαφορετικούς Εναγόμενους. Από τη στιγμή, όμως, που δεν αμφισβητείται ότι στην Εναγόμενη αρ. 1 έχει διοριστεί παραλήπτης και διαχειριστής δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης από τις 3.12.2010 μοναδικός διάδικος θα έπρεπε να ήταν η Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία. Από τη Νομολογία διαφαίνεται ότι ο διορισμός Παραλήπτη - Διαχειριστή αναστέλλει μεν τις εξουσίες των Διευθυντών εταιρείας, αυτοί όμως διατηρούν κατάλοιπα εξουσιών. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση για άδεια καταχώρησης Prohibition του Νίνου Α. Χατζηρούσου (υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης της εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd)
(2011)1 A.A.D.1703 στην οποία υπάρχει ενασχόληση με το θέμα και στην οποία παρέπεμψε και ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Εναγόμενο αρ. 3: «Όσον αφορά την ίδια την ουσία της αίτησης για λήψη άδειας, δεν διαπιστώνεται να υπάρχει καν συζητήσιμη εκ πρώτης όψεως υπόθεση, διότι παρόλο που δεν καταχωρήθηκαν τα ίδια τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης ώστε να διαπιστωθεί εξ αυτών η επακριβής εμβέλεια του ρόλου του αιτητή στην υπό εξέταση αίτηση, εντούτοις ο ίδιος περιγράφει τον εαυτό του όχι μόνο ως παραλήπτη («receiver»), (ως φαίνεται στον τίτλο της καταχωρηθείσας αίτησης), αλλά και ως διαχειριστή («manager») (παρ. (α) όνομα και περιγραφή της ιδιότητας του και παρ. Γ(α) της Έκθεσης και παρ. 1, 11, 12, 15, 26 και 27 της ένορκης δήλωσης). Παρόλο που δεν προσφέρεται η επίδικη αίτηση για μια σε βάθος ανάλυση επί των εξουσιών του παραλήπτη-διαχειριστή, μπορεί να λεχθεί ότι σύμφωνα με τα συγγράμματα Pennington: Company Law, 3η έκδ., σελ. 427 και 435 και Ranking & Spicer' s Company Law, 11η έκδ., σελ. 219, ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: «But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently.» Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan [1986] 3 All E.R. 94: «Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty.» Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της». Σημειώνω ότι στην Newhart Development Ltd v. Co-operative Commercial Bank Ltd
(1978)2 All E.R. 896 λέχθηκε ότι ο διορισμός Παραλήπτη δεν αφαιρεί την εξουσία των Διευθυντών να εγείρουν αγωγή στο όνομα της εταιρείας υπό τον όρο όμως ότι δεν επεμβαίνουν στο έργο του Παραλήπτη - Διαχειριστή να εκποιήσει τα επιβαρυμένα ακίνητα της εταιρείας ή να επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματα του κατόχου ομολόγου διακινδυνεύοντας τα περιουσιακά αυτά στοιχεία. Συνεπώς, στο πλαίσιο της εξέτασης των πρώτων δύο προϋποθέσεων του αρ. 32 του Ν14/60, και χωρίς φυσικά να προβαίνω σε αξιολόγηση μαρτυρίας ή εξαγωγή ευρημάτων στο στάδιο αυτό, διαφαίνεται ότι κατά το 2013 ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν είχε εξουσία να υπογράψει συμφωνία με τον Ενάγοντα στο όνομα της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας. Τέτοιο δικαίωμα είχε μόνο ο διαχειριστής και παραλήπτης της Εταιρείας. Δεν μπορεί, όμως, να μην τονιστεί ότι ο Εναγόμενος αρ. 3 δεν αμφισβήτησε τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι αυτός αποτάθηκε στους κατόχους του ομολόγου οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι δεν είχαν ένσταση να συνεχίσει να ενοικιάζει το Υποστατικό. Όσον αφορά στο θέμα της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου, με βάση μόνο τις δικογραφημένες αξιώσεις, δεν προκύπτει έλλειψη τέτοιας. Οι αξιώσεις αφορούν, μεταξύ άλλων, στα αστικά αδικήματα της παράνομης επέμβασης, απάτης και ψευδών παραστάσεων και οχληρίας θέματα που εμπίπτουν εντός της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου. Θέση του Ενάγοντα είναι ότι εξαπατήθηκε και κατέβαλε ποσά για ενοικίαση του Υποστατικού και ανακαίνιση αυτού, καθώς και άλλα παρεμφερή ποσά ένεκα της πεποίθησης του (μετά και την διαβεβαίωση από υπάλληλο της Alpha Bank Cyprus Ltd) ότι είχε δικαίωμα ενοικίασης και κατοχής του Υποστατικού. Το ποία εκδοχή ως προς τα γεγονότα ισχύει είναι ζήτημα φυσικά που θα κριθεί από το εκδικάζον την αγωγή Δικαστήριο, αφού ως είναι καλά γνωστό το παρόν δεν είναι το στάδιο κατά το οποίο θα επιλυθούν ή αποφασιστούν τα ζητήματα αυτά, πολλά εκ των οποίων απαιτούν και ευρήματα κατόπιν αξιολόγησης μαρτυρίας. Το Δικαστήριο δεν προβαίνει στο στάδιο αυτό σε αξιολόγηση μαρτυρίας. Τα πιο πάνω, όμως, σε συνάρτηση με την συμφωνία ενοικίασης και τις αποδείξεις πληρωμών που επισυνάπτονται στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα με οδηγούν στο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στον Ενάγοντα να δείξει ότι έχει «πιθανότητα επιτυχίας». Το Δικαστήριο εξετάζει στο στάδιο αυτό την ισχυρότητα της μαρτυρίας (evidential strength) της υπόθεσης του Ενάγοντα. Το επίπεδο με το οποίο θα κριθεί η μαρτυρία δεν είναι ψηλό, απαιτώντας μόνο πιθανότητα επιτυχίας. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω ο Ενάγοντας θέτει κάποια γεγονότα με την Ένορκη του Δήλωση. Σε περίπτωση όπου μετά από αξιολόγηση όντως γίνουν δεκτές οι θέσεις του αυτές, ο Ενάγοντας θα έχει πιθανότητα να επιτύχει στην αγωγή του, έστω σε κάποια από τα αιτητικά του. Στρέφομαι τώρα στην τρίτη προϋπόθεση. Το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 ΑΑΔ 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Ο Ενάγοντας έχει καταβάλει ποσά στον Εναγόμενο αρ. 2 αναφορικά με την ενοικίαση του Υποστατικού αλλά και ενοίκια προκαταβολικά. Ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν προβάλλει τη θέση ότι δύναται να αποζημιώσει τον Ενάγοντα σε περίπτωση που αυτός πετύχει στην αγωγή του, η δε περιουσία της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας βρίσκεται υπό διαχείριση δυνάμει ομολόγου επιβάρυνσης. Κατ' επέκταση, θεωρώ ότι ο Ενάγοντας έχει ικανοποιήσει την τρίτη προϋπόθεση αφού εάν όντως ευσταθούν τα πιο πάνω θα είναι σχεδόν αδύνατη η αποζημίωση αυτού σε μετέπειτα στάδιο. Στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει επίσης να εξετάσει αν είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα (βλ. Halsbury's Vol. 21 σελ. 366[1]). H ανάγκη προστασίας του Ενάγοντα πρέπει να σταθμίζεται προς την αντίστοιχη ανάγκη των Εναγομένων και συνεπώς θα εξετάσω στο παρόν στάδιο την επίδραση που ενδεχομένως θα είχε τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος στα συμφέροντα όλων. Ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν θα υποστεί οποιαδήποτε επίδραση αφού ούτως ή άλλως η περιουσία της Εναγομένης αρ. 1 έχει περιέλθει στον διαχειριστή και παραλήπτη αυτής. Ο Ενάγοντας δυνάμει της συμφωνίας ενοικίασης υποχρεούται στην καταβολή ενοικίου. Το ενοίκιο αυτό, που είναι πληρωτέο στην Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία, θα περιέρχεται πλέον υπό τον έλεγχο του Εναγομένου αρ. 3, με αποτέλεσμα να προστατεύει την Alpha Bank Cyprus Ltd από τυχόν ζημιά. Σε περίπτωση, όμως, που ο Ενάγοντας αναγκαστεί να εγκαταλείψει το Υποστατικό μετά που έχει ήδη καταβάλει σεβαστά ποσά για την ανακαίνιση του θα προκληθεί σε αυτόν δυσμενής επηρεασμός. Κατ' επέκταση κατάληξη μου αποτελεί ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της οριστικοποίησης του διατάγματος ημερ. 30.7.2018. Πέραν των πιο πάνω ο Εναγόμενος αρ. 2 έχει θέσει ζήτημα μη αποκάλυψης από μέρους του Ενάγοντα. Αιτήσεις της φύσεως αυτής, όπου επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, επιβάλλουν στον αιτητή την πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Αν διαφανεί ότι κάτι τέτοιο δεν έχει λάβει χώρα, το Δικαστήριο δύναται, για τον λόγο αυτό και μόνο, να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, όπου αναφέρθησαν τα ακόλουθα: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον αιτητή την αποκάλυψη στο Δικαστήριο όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην Δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberrimae fidae). Ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα που γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα εγνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο, ή μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά: «Δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει την διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία. Τα γεγονότα πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση». (βλ. επίσης μεταξύ άλλων Brink's Mat Ltd v. Elcombe and others
(1998)1 W.L.R. 1356 - 1357, Γενικός Εισαγγελέας (Νο. 2) ν. Σαββίδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 349, Χριστιάνα Στυλιανού ν. Ανδρέα Στυλιανού
(1992)1 Α.Α.Δ. 583, Δήμου Πάφου ν. Σοφοκλή Βοσκού
(2001)1 Α.Α.Δ. 1168, Demstar Ltd v. Zim Israel Navigation Co. Ltd
(1996)1 A.A.D. 597). Όπως αναφέρθηκε και στην απόφαση Resola (Cyprus) Ltd ν. Χρήστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598 πρόθεση εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση διατάγματος λόγω παράλειψης αποκάλυψης ουσιωδών γεγονότων. Το κριτήριο είναι κατά πόσο η μη αποκάλυψη συγκεκριμένων γεγονότων συνιστά, εξ' αντικειμένου, ουσιώδους σημασίας στοιχείο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, οπόταν, στην απουσία του, αυτή τούτη η απόφαση του Δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής. Τα όσα όμως τίθενται από πλευράς Εναγομένου ως ουσιαστικά γεγονότα τα οποία δεν αποκαλύφθηκαν συνιστούν απλώς την δική του εκδοχή ως προς τα γεγονότα, και όχι δεδομένα. Συνεπώς δεν θεωρώ ότι η απόκρυψη αυτών θα πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη για τον λόγο αυτό και μόνο του διατάγματος. Των πιο πάνω δεδομένων το Διάταγμα ημερομηνίας 30.7.2018 οριστικοποιείται. Τα αιτητικά (Β) έως (Ζ) απορρίπτονται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και οι Εναγόμενοι αρ. 1, 2 και 3 - Καθ'ων η Αίτηση καταδικάζονται να πληρώσουν τα έξοδα του Ενάγοντα - Αιτητή όσον αφορά στην διαδικασία εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] "Balance of convenience considered. Where any doubt exists as to the plaintiff's right, or if his right is not disputed, but its violation is denied, the Court, in determining whether an interlocutory injunction should be granted, takes into consideration the balance of convenience to the parties and the nature of the injury which the defendant, on the one hand, would suffer if the injunction was granted and he should ultimately turn out to be right, and that which the plaintiff, on the other hand, might sustain if the injunction was refused and he should ultimately turn out to be right. The burden of proof that the inconvenience which the plaintiff will suffer by the refusal of the injunction is greater than that which the defendant will suffer, if it is granted, lies on the plaintiff". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο