CHRI & MA INVESTMENTS ADVISORY LIMITED ν. ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2727/17, 30/10/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A703 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2727/17 Μεταξύ: CHRI & MA INVESTMENTS ADVISORY LIMITED Εναγόντων και
- XXXXX ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ
- XXXXX ΠΑΠΑΖΑΧΑΡΙΟΥ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 13.6.2019 για Παράταση Καταχώρισης της Κλήσης για Οδηγίες Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου, 2019 Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χριστοδούλου Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Χ'Σέργης ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την 5.7.2017 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιούν αποζημιώσεις για απάτη. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης την 20.9.2017, και καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαιτήσεως την 12.4.2018, η Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση την 22.11.2018 και η Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση την 4.12.
- Η Κλήση για Οδηγίες των Εναγόντων, όμως, καταχωρίστηκε μόλις την 20.3.2019, των δε Εναγομένων στην Ανταπαίτηση την 5.3.
- Με την υπό εκδίκαση Αίτηση οι Ενάγοντες αξιούν τα πιο κάτω: «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος για την καταχώρηση Κλήσης Οδηγιών σύμφωνα με την Διαταγή 30 Θεσμός 1(β) για περίοδο 30 ημερών και/ή για περίοδο που θα ορίσει το Δικαστήριο από την σύνταξη του αιτούμενου διατάγματος ούτως ώστε η κλήση για οδηγίες ημερ.: 20/01/2019 να θεωρηθεί ότι καταχωρήθηκε εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1, 2
(1), Δ.57 Θ.2 και Δ.64, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στην γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Ιωάννου ασκούμενου δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων. Ο κ. Ιωάννου αναφέρει ότι εκ παραδρομής και από καλόπιστο λάθος η Κλήση για Οδηγίες καταχωρίστηκε καθυστερημένα. Εισηγείται ότι είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης να μην επηρεαστούν τα δικαιώματα των Εναγόντων από το καλόπιστο λάθος αυτό. Με συμπληρωματική του Ένορκη Δήλωση ημερ. 10.9.2019 ο κ. Ιωάννου πρόσθεσε ότι ανέμεναν κάποιες πληροφορίες και οδηγίες από τους πελάτες τους αναφορικά με την συνέχιση της υπόθεσης και ότι υπήρξε «εκ παραδρομής καθυστέρηση». Την 23.9.2019 ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εναγόμενους δήλωσε ότι δεν θα καταχωρήσουν Ένσταση και ότι αφήνει το θέμα στο Δικαστήριο. Παρά την έκφραση προβληματισμού από το Δικαστήριο ως προς την ικανοποίηση των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.30 για παράταση, ο συνήγορος για τους Ενάγοντες ανέφερε ότι δεν έχει κάτι να προσθέσει στα όσα αναφέρονται στην Αίτηση και στις Ένορκες Δηλώσεις. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας τροποποιήθηκε με σκοπό την δημιουργία ενός αποτελεσματικού δικονομικού πλαισίου για εκδίκαση υποθέσεων, αλλά και την αποφυγή καθυστερήσεων στην εκδίκαση αγωγών. Μέσα στο πλαίσιο αυτό καθορίζονται συγκεκριμένες προθεσμίες για τη λήψη των δικονομικών μέτρων από τους διαδίκους. Στην περίπτωση δε των προνοιών για καταχώρηση της Κλήσης για Οδηγίες, οι προθεσμίες αυτές τάσσονται αυστηρά. Κρίνω σκόπιμο να παραθέσω τις σχετικές παραγράφους της Δ.30 αυτούσιες παρά το ότι η σχετική Διαταγή δεν περιέχεται καν στη νομική βάση της Αίτησης: «
- (α) Ο ενάγων σε κάθε αγωγή υποχρεούται εντός τριάντα ημερών από το χρόνο κατά τον οποίο τα δικόγραφα θεωρούνται συμπληρωμένα και προτού λάβει οποιοδήποτε νέο μέτρο στην αγωγή, εκτός από αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα, να εκδώσει κλήση για οδηγίες, οριζόμενη ενώπιον του Δικαστηρίου σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των εξήντα ημερών. (β) ......... (γ) Σε περίπτωση που ο ενάγων αμελήσει ή παραλείψει να εκδώσει την προνοούμενη στην παράγραφο (α) πιο πάνω κλήση για οδηγίες, επιδίδεται ειδοποίηση προς τον ενάγοντα που εκδίδει ο εναγόμενος στον συνημμένο τύπο με την οποίαν τον ενημερώνει για την παράλειψη και τον καλεί όπως εντός 30 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης καταχωρήσει την αίτηση για οδηγίες. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης σε οποιαδήποτε από τις πιο πάνω πρόνοιες η αγωγή ή η ανταπαίτηση θα θεωρείται ως εγκαταλειφθείσα και θα απορρίπτεται από το Δικαστήριο στη λήξη της περιόδου των 60 ημερών, με έξοδα εναντίον του ενάγοντα ως θα είναι η περίπτωση. ................... 2.(β) Οι προθεσμίες των 30 ημερών που καθορίζονται ανωτέρω στους Θεσμούς 1(α) και 2(α) δεν παρατείνονται εκτός αν καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις εν λόγω προθεσμίες ή άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παράταση τους». Θεωρώ συνεπώς πως δεν μπορούν να τύχουν ερμηνείας τα όσα προβλέπονται στην Δ.57 με τρόπο που να υπερισχύσουν των ταχθέντων στην Δ.30 προθεσμιών, αφού η Δ.30 προβλέπει ρητά για τις προϋποθέσεις για παράταση των προθεσμιών των 30 ημερών αυτών. Ούτως ή άλλως στον Θ.3(β) της Δ.30 αναφέρεται ότι η Δ.57 θα διαβάζεται υπό το πρίσμα της Δ.
- Ούτε, όμως, και η Δ.64 μπορεί να στηρίξει το αίτημα, αφού δεν πρόκειται για περίπτωση παρατυπίας, θα ήταν δε παράλογο να μπορούσε κάποιος με επίκληση της Δ.64 να υπερβαίνει τις ρητές πρόνοιες της Δ.
- Ούτως ή άλλως στην απόφαση MI Holdings Public Ltd v. Τασούλα Γεωργίου Παναγή
(2006)1 Α.Α.Δ 298 λέχθηκαν τα εξής: «Η Δ.64 δεν αποτελεί πανάκεια για κάθε παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς (Πετρίχου ν. Χατζηιωσήφ
(1998)1 Α.Α.Δ. 81, 84). Δημιουργεί ένα διαδικαστικό μέσο το οποίο μπορεί να χρησιμοποιήσει ο διάδικος για να θεραπεύσει παρατυπίες στη διαδικασία, εφ΄ όσον αυτές είναι θεραπεύσιμες». Συνεπώς το μόνο που μπορεί να εξεταστεί είναι το κατά πόσο έχει καταδειχθεί στο Δικαστήριο ότι υπήρχε είτε αντικειμενική αδυναμία συμμόρφωσης με τις προθεσμίες είτε άλλος καλός λόγος που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της παράτασης των προθεσμιών αυτών. Τίποτε από αυτά που αναφέρει ο κ. Ιωάννου δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν εντός των πιο πάνω προϋποθέσεων. Ουσιαστικά εκείνο που προκύπτει και από τις δύο Ένορκες Δηλώσεις είναι ότι η καθυστέρηση οφείλετο σε παραδρομή και λάθος. Αντίθετη κατάληξη μου θα καταστρατηγούσε τον σκοπό θέσπισης της νέας Δ.30. Ουσιαστικά ο μοναδικός λόγος που η αγωγή δεν απορρίφθηκε ήδη ήταν το γεγονός ότι το Πρωτοκολλητείο δεν την είχε θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου προς τούτο. Κατ' επέκταση η Αίτηση δεν μπορεί παρά να απορριφθεί και απορρίπτεται. Δεδομένης δε της πιο πάνω κατάληξης η αγωγή δεν μπορεί παρά να απορριφθεί και απορρίπτεται δυνάμει της Δ.30 Θ.1 (γ). Τα έξοδα της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων και εναντίον του Ενάγοντα ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και η πληρωμή τους θα συνιστά προαπαιτούμενο στην καταχώρηση νέας αγωγής μεταξύ των ιδίων διαδίκων στο πλαίσιο της Δ.30 Θ.1(δ). (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο