← Κύπρος

Γεωργίου Μεττά κ.α. ν. Γεωργίου Παύλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4167/16, 7/5/2019

Γεωργίου Μεττά κ.α. ν. Γεωργίου Παύλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4167/16, 7/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A655 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4167/16 Μεταξύ: 1. XXXXX Γεωργίου Μεττά 2. XXXXX Γεωργίου Εναγόντων ν. 1. XXXXX Γεωργίου Παύλου 2. XXXXX Χριστοφίδη 3. XXXXX Γεωργίου 4. XXXXX Γεωργίου 5. XXXXX Γεωργιάδη Εναγομένων Ημερομηνία: 7 Μαΐου , 2019 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Εναγόμενους αρ. 1 - 4 - Αιτητές: Η κα Παπάμιχαηλ Για τους Ενάγοντες αρ. 1 και 2 - Καθ΄ων η Αίτηση: Ο κ. Νεοφύτου Αίτηση ημερομηνίας 16.1.2018 για παραμερισμό προσωρινού διατάγματος ΑΠΟΦΑΣΗ Την 6.9.2016 οι Ενάγοντες καταχώρησαν Κλητήριο Γενικώς Οπισθογραφημένο με το οποίο αξιούν εναντίον των Εναγομένων απόφαση για ειδική εκτέλεση συμφωνίας ανταλλαγής γης, αποζημιώσεις για απώλεια χρήσης τεμαχίου και διάταγμα κατεδάφισης οικοδομικών εργασιών καθώς και διαζευκτικά αναγνωριστικές αποφάσεις και διάταγμα επανεγγραφής μεριδίου τεμαχίου στο όνομα της Ενάγουσας αρ. 1. Ταυτόχρονα καταχωρίστηκε και αίτηση για προσωρινά διατάγματα στο πλαίσιο της οποίας το Δικαστήριο που επιλήφθηκε της Αιτήσεως εξέδωσε την 8.9.2016 μονομερώς το πιο κάτω διάταγμα με το οποίο: «.Διατάττει και απαγορεύει στην Εναγομένη 1 ή/και τους Εναγομένους 2 έως 4 να εμποδίζουν την συνεχή, ή/και απρόσκοπτη πρόσβαση δια μέσου του τεμαχίου υπό στοιχεία: (
  2. i)Αρ. Εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 2-218-387, Τεμάχιο XXXXX (πρώην τεμάχιο XXXXX), Τοποθεσία Μουττολάκανα, Κοινότητα Παλαιομέτοχο της επαρχίας Λευκωσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, προς όφελος του τεμαχίου με στοιχεία: (
  3. ii)Αριθμό Εγγραφής 0/XXXXX, Φύλλο/Σχέδιο 2-218-387, Τεμάχιο XXXXX (πρώην τεμάχιο XXXXX), Τοποθεσία Μουττολάκανα, Κοινότητα Παλαιομέτοχο της επαρχίας Λευκωσίας, το οποίο είναι υποκείμενο σε δικαίωμα διόδου πλάτους 3,66 μέτρων επί του ανατολικού συνόρου του τεμαχίου XXXXX (πρώην τεμάχιο XXXXX) μέχρι την πλήρη αποπεράτωση και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Ορίστηκαν επιπλέον άλλα αιτητικά για επίδοση. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 έως 4 καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης την 16.9.2016 και ο Εναγόμενος αρ. 5 την 20.9.2016. Δυστυχώς στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή υπήρξαν διαφορές με αποτέλεσμα την καταχώρηση και εκδίκαση αριθμού αιτήσεων. Ενδεικτικά σημειώνω ότι εξεδόθη απόφαση του Δικαστηρίου για αίτημα καταχώρισης συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων την 23.6.2017, απόφαση την 14.7.2017 αναφορικά με το κατά πόσο το προσωρινό διάταγμα εξακολουθούσε να βρίσκεται σε ισχύ, εκδικάστηκε η Αίτηση για Προσωρινό Διάταγμα στην οποία εξεδόθη Απόφαση την 25.9.2017 με την οποία αυτό οριστικοποιήθηκε και εξεδόθη και επιπλέον Διάταγμα ως το αιτητικό Α, απόφαση αναφορικά με τη διαδικασία εκδίκασης αιτήσεων παρακοής την 9.5.2018 καθώς και απόφαση για καταχώρηση συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων την 17.8.2018 και επιπλέον εξεδόθησαν διατάγματα εκ συμφώνου για καταχώρηση συμπληρωματικών Ενόρκων Δηλώσεων την 14.1.2019. Ταυτόχρονα εκκρεμεί αίτηση για παρακοή, αίτηση για διαγραφή παραγράφων από συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση και η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία οι Εναγόμενοι αρ. 1 έως 4 (πιο κάτω αναφερόμενοι απλώς ως «οι Εναγόμενοι») εξαιτούνται τα πιο κάτω: «Α. Την έκδοση νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου με την οποία να παραμερίζονται ή και ακυρώνονται: α) το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 8.9.2016 και κατέστη οριστικό στις 25.9.2017 με το οποίο απαγορεύεται στους Εναγόμενους 1-4 να παρεμποδίζουν την απρόσκοπτη πρόσβαση των Εναγόντων δια μέσου του δικαιώματος διόδου πλάτους 3,66 μέτρων και β) το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 25.9.2017 με το οποίο διακόπηκε ή και αναστάληκε η έναρξη και συνέχιση οικοδομικών και χωματουργικών εργασιών σε λωρίδα γης πλάτους 4,30 μέτρων ιδιοκτησίας της Εναγομένης 1, λόγω παράλειψης συνέχισης και ή προώθησης της διαδικασίας ή και λόγω παράλειψης καταχώρησης Έκθεσης Απαίτησης εντός ευλόγου χρόνου». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.20 Θ.1, Δ.26 Θ.1 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 7 και 9, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Ζαφείρας εκ των δικηγόρων των Εναγομένων ο οποίος κάνει αναφορά στο ιστορικό της υπόθεσης και επισημαίνει ότι οι Ενάγοντες μέχρι και την καταχώριση της υπό εκδίκαση Αίτησης δεν έχουν καταχωρήσει Έκθεση Απαιτήσεως παρά το γεγονός ότι προσωρινά διατάγματα εξακολουθούν να παραμένουν σε ισχύ. Όπως εισηγείται, η καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής από διάδικο προς όφελος του οποίου έχουν εκδοθεί παρεμπίπτοντα διατάγματα οδηγεί σε ακύρωση αυτών. Είναι η θέση του ότι η συνέχιση σε ισχύ των εκδοθέντων διαταγμάτων με την ταυτόχρονη επίδειξη αδράνειας στην προώθηση της αγωγής συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και εύλογη αιτία για ακύρωση των διαταγμάτων. Αυτοσκοπός των Εναγόντων ήταν η έκδοση και εκμετάλλευση των διαταγμάτων. Παρά το γεγονός ότι τα διατάγματα αυτά προξενούν τεράστια ζημιά στους Εναγόμενους και περιορίζουν τα δικαιώματα τους οι Ενάγοντες προβαίνουν σε διάφορα δικονομικά διαβήματα αλλά παραλείπουν προκλητικά να προωθήσουν την αγωγή τους με την καταχώρηση της Έκθεσης Απαιτήσεως χωρίς να έχουν παραθέσει κάποια αιτιολογία ή ζητήσει κάποια παράταση. Από τις Ένορκες Δηλώσεις που καταχώρησαν στην μονομερή αίτηση διαφαίνεται ότι είχαν στη διάθεση τους όλα τα απαραίτητα στοιχεία για σύνταξη του δικογράφου. Την 21.2.2018 καταχωρίστηκε από πλευράς Εναγόντων η Έκθεση Απαιτήσεως. Οι Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρισαν την 16.4.2018 Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19, Δ.20 Θ.Θ.1 και 9 Δ.26 Θ.Θ. 1-25, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 7 και 9 και Δ.57 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στη σχετική νομολογία και στις εγγενής εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου ως και επί των αρχών του κοινοδικαίου και της επιείκειας. Σε αυτήν προβάλλονται 10 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «1) Οι Αιτητές ουδέποτε έως σήμερα υπέβαλαν αίτηση για απόρριψη της Αγωγής λόγω μη προώθησης αυτής, παρά μόνο καταχώρισαν την παρούσα αίτηση για παραμερισμό και/ή ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων, χωρίς στο μεταξύ να έχουν καταχωρήσει έκθεση υπεράσπισης ως ήτο υποχρέωση τους σύμφωνα με τα χρονοδιαγράμματα που ορίζονται από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας, γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν έρχονται στο δικαστήριο με καθαρά χέρια και ότι το ενδιαφέρον των Εναγομένων 1-4 για τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της υπόθεσης, εντός εύλογου χρόνου, δεν είναι γνήσιο. 2) Η Αίτηση στερείται ορθής νομικής βάσης και είναι νομικά και πραγματικά ανυπόστατη. Ειδικότερα, όσον αφορά την Δ.26 θ. 1, η τελευταία δεν παρέχει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να παραμερίσει και/ή ακυρώσει τα διατάγματα, παρά μόνο να απορρίψει την Αγωγή αυτή καθεαυτή και άρα είναι θνησιγενής και υποκείμενη προς απόρριψη. 3) Οι Ενάγοντες καταχώρισαν έκθεση απαίτησης στις 21/02/2018, ενώ εκκρεμεί η καταχώρηση Υπεράσπισης από μέρους των Αιτητών για την οποία έχει ήδη καταχωριστεί Αίτηση για απόφαση ημερ. 09/03/2018 και επομένως η παρούσα υπό κρίση Αίτηση έχει καταστεί άνευ ουσίας και/ή συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. 4) Οι Ενάγοντες ακολούθησαν την ορθή διαδικασία και η οποιαδήποτε καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αμελή και ή δόλια συμπεριφορά τους, αλλά, μεταξύ άλλων, προκλήθηκε λόγω συμπεριφοράς των Εναγομένων 1-4 /Αιτητών για την οποία χρειάστηκε όπως οι Ενάγοντες προβούν στη λήψη επιπρόσθετων ενδιάμεσων μέτρων και/ή στην καταχώρηση αίτησης για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερ. 14/11/2016 στα πλαίσια της ενδιάμεσης Αίτησης ημερ. 06/09/2016 για την οποία λήφθηκε απόφαση στις 23/06/2017, μεσολάβησε επίσης ενδιάμεση απόφαση ημερ. 14/07/2017 μετά την προβολή της θέσεως των διάδικων μερών αναφορικά με την ισχύ του διατάγματος ημερ. 08/09/2016, η ίδια η εκδίκαση της Αίτησης ημερ. 06/09/2016 για την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος ημερ. 08/09/2016 το οποίο οριστικοποιήθηκε μόλις στις 25/09/2017 καθώς και εκδόθηκε νέο διάταγμα την 25/09/2017 καθώς και σημαντικότατα μεσολάβησε και η καταχώρηση Αίτησης Παρακοής ημερ. 16/12/2016, η οποία δεν έχει μέχρι σήμερα περατωθεί ενώ σημαντικότατα σχετίζεται άμεσα με την κατάφορη και συνεχή παραβίαση των επίδικων στην παρούσα αίτηση διαταγμάτων. Επίσης μεσολάβησε και η καταχώρηση έφεσης ημερ. 09/10/2017 από μέρους των Εναγομένων 1 & 2. Παράλληλα μεσολάβησαν διάφορα γεγονότα, και λήψη πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των περιεχόμενων εις τις ως άνω αναφερόμενες αιτήσεις ημερ. 06/09/2016, 14/11/2016 και 16/12/2016, οι οποίες σχετίζονταν άμεσα με τα επίδικα θέματα της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, και έπρεπε να μελετηθούν ενδελεχώς και να αξιολογηθούν ορθά, με σκοπό, μεταξύ άλλων, και την τυχόν ένταξη τους στα πλαίσια της Έκθεσης Απαίτησης. 5) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν διατάγματα ως η παρούσα αίτηση και η ισχύουσα Νομολογία δεν συνηγορεί υπέρ της έκδοσης τους αλλά υπέρ της απόρριψης της υπό κρίση αίτησης αφού, μεταξύ άλλων, οι περιστάσεις εκδόσεως των επίδικων διαταγμάτων δεν έχουν διαφοροποιηθεί παρά μόνο έχουν ισχυροποιηθεί λόγω της παραβατικής συμπεριφορά των Εναγομένων 1-4, γεγονός που συνηγορεί υπέρ της συνέχισης της ισχύος τους. 6) Οι Αιτητές καταχρηστικά επιχειρούν να επαναφέρουν θέματα τα οποία έχουν ήδη κριθεί με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 25/09/2017 και για τα οποία ήδη εκκρεμεί Αίτηση Παρακοής ημερ. 16/12/2016 της οποίας αναμένεται η εκδίκαση και η παραδειγματική τιμωρία των Εναγομένων 1-4 -Αιτητών λόγω συνεχούς παραβίασης των επίδικων Διαταγμάτων μέχρι και την ημερομηνία καταχώρησης αυτής της ενστάσεως. 7) Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα δημιουργήσει αδικία και/ή ανεπανόρθωτη ζημιά στους Ενάγοντες, εφόσον θα παρεμποδιστούν από του να διασφαλίσουν, όχι μόνο το τελεσφόρο της ενδιάμεσης απόφασης ημ. 25/09/2017 αλλά, επιπλέον, θα επηρεαστούν κατάφορα τα δικαιώματα τους αφού τα εκδοθέντα διατάγματα είναι τα μόνα που δύνανται να τους διαφυλάξουν την απρόσκοπτη πρόσβαση στην οικία τους, ενώ τυχόν ακύρωση τους θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για τους Ενάγοντες αφού τίποτα δε θα σταματά τους Εναγόμενους από το να αποκόψουν κάθε πρόσβαση στην οικία τους ευρισκομένης στο τεμάχιο XXXXX στην οποία μεταβαίνουν διά μέσου του δικαιώματος που έλαβαν μέσω του Δικαστικού Διατάγματος ημ. 25/09/2017, επί του εφαπτόμενου τεμαχίου υπ' αριθμόν XXXXX της Εναγομένης 1 ή/και της θυγατέρας της. 8) Ο ενόρκως δηλών δικηγόρος κος Δημήτρης Ζαφείρας στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση δεν έχει καμία θετική γνώση επί των γεγονότων που σχετίζονται με την παρούσα υπόθεση και ως εκ τούτου η ένορκη δήλωση του δεν μπορεί σε καμία απολύτως περίπτωση να γίνει αποδεκτή. 9) Τυχόν παραμερισμός των διαταγμάτων θα έχει ως μοναδική επίπτωση να πλήξει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. 10) Παράλληλα, ουδεμία ζημιά δεν υφίστανται οι Εναγόμενοι από τη συνέχιση ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων και ούτε τέτοια ζημιά εξειδικεύεται στην ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. XXXXX Ζαφείρα που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση γεγονός που καταδεικνύει, μεταξύ άλλων, την καταχρηστικότητα της παρούσας αίτησης». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Γεωργίου Ενάγοντα αρ. 2 ο οποίος επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αναφέρει ότι στο χρόνο που μεσολάβησε ως την καταχώρηση της Έκθεσης Απαιτήσεως οι Ενάγοντες δεν παρέμειναν αδρανείς αφού μεσολάβησε η καταχώρηση και εκδίκαση αιτήσεων ενώ ο όγκος των πληροφοριών που αφορούν στην υπόθεση είναι αρκετά μεγάλος και έπρεπε να μελετηθεί ενδελεχώς και να αξιολογηθεί από τους δικηγόρους τους. Σε συνδυασμό με τις πρακτικές δυσκολίες που υπήρξαν λόγω των συνεχών εξελίξεων και της ανάγκης για συνεργασία με τους δικηγόρους τους καταναλώθηκε αρκετός χρόνος. Η όποια καθυστέρηση δεν οφείλεται σε αμελή συμπεριφορά τους ή περιφρόνηση προς το Δικαστήριο. Τα διατάγματα πρέπει να παραμείνουν σε ισχύ η δε Αίτηση εισηγείται ότι γίνεται επί ματαίω αφού δεν υπάρχει επίκληση οποιασδήποτε συγκεκριμένης ζημιάς και αποτελεί προσπάθεια εύσχημου τρόπου υπερφαλάγγισης ή εκτροχιασμού των προνοιών των διαταγμάτων για την αποφυγή τιμωρίας στο πλαίσιο της αίτησης παρακοής. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους σημεία αυτών θα γίνει πιο κάτω όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εναγόμενους - Αιτητές παρέπεμψε στο αρ. 32

(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 το λεκτικό του οποίου και παραθέτω: «
(2)Οιovδήπoτε παρεμπίπτov διάταγμα, εκδoθέv συμφώvως τω εδαφίω
(1), δύvαται vα εκδoθή υπό τoιoύτoυς όρoυς και πρoϋπoθέσεις ως τo δικαστήριov θεωρεί δίκαιov, και τo δικαστήριov δύvαται καθ' oιovδήπoτε χρόvov, επί απoδείξει ευλόγoυ αιτίας, vα ακυρώση ή τρoπoπoιήση oιovδήπoτε τoιoύτov διάταγμα». Η κλασσική απόφαση για το επίδικο στην παρούσα ζήτημα και η οποία έχει υιοθετηθεί επανειλημμένα, είναι η Louis Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και Άλλης
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 όπου αναφέρθηκαν τα εξής: «Πριν τελειώσουμε, θέλουμε να επισύρουμε την προσοχή σε μια απαράδεκτη τακτική. Παρά την επιμονή των εφεσειόντων στην εξασφάλιση επειγόντως ενδιάμεσης θεραπείας, παρέλειψαν να προωθήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης, παραλείποντας μέχρι και την ακρόαση της έφεσης, τριάμισυ περίπου χρόνια μετά την αγωγή, να καταχωρήσουν την έκθεση με την απαίτησή τους. Θέλουμε να τονίσουμε ότι η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη. Η δίκη είναι η καθιερωμένη διαδικασία για τον καθορισμό και διακήρυξη των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των διαδίκων. Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι η αντικειμενική αδυναμία της άμεσης διεξαγωγής της δίκης. Επομένως βαρύνεται ο διάδικος που την επιδιώκει να προλειάνει, το ταχύτερο, το έδαφος για την εκδίκαση της υπόθεσης». Στην υπόθεση Άκης (Μεταφορές Δεμάτων Eξπρές) Λτδ ν. C. Koukkouris Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ.149 η καταχώρηση Έκθεση Απαιτήσεως 2 ½ χρόνια μετά την καταχώρηση της αγωγής κρίθηκε ότι άφηνε να νοηθεί ότι η επιδιωκόμενη έκδοση προσωρινού διατάγματος αποτελούσε αυτοσκοπό. Αναφέρθηκε ότι «Το κύριο έρεισμα για την παροχή προσωρινής θεραπείας είναι το επείγον του πράγματος, λόγω της αντικειμενικής αδυναμίας της άμεσης διεξαγωγής της δίκης» πράγμα που μετά από την πάροδο 2 ½ ετών είχε εκλείψει. Επιπλέον στην απόφαση Ελευθερίου ν. Λαϊκού Καφεκοπτείου, Πολ. Εφ. 39/0 ημερ. 23.1.2014 λέχθηκε ότι η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων θέτει στους ώμους του διάδικου που το επεδίωξε την υποχρέωση να προωθήσει την υπόθεση του επί της ουσίας το συντομότερο δυνατόν και η καθυστέρηση στην καταχώρηση της Έκθεσης Απαιτήσεως οδήγησε στον τερματισμό των προσωρινών διαταγμάτων με το σκεπτικό ότι η συνέχιση τους θα συνιστούσε κατάχρηση της διαδικασίας. Στην υπό εκδίκαση περίπτωση η Έκθεση Απαιτήσεως καταχωρίστηκε την 21.2.2018, ήτοι 1 ½ χρόνο περίπου μετά την καταχώρηση του Κλητηρίου Εντάλματος και ένα μήνα μετά την καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Δεδομένης της καταχώρησης και εκδίκασης μεγάλου αριθμού άλλων αιτήσεων στο μεταξύ θα συμφωνήσω ότι οι Ενάγοντες θα μπορούσαν να είχαν προωθήσει την υπόθεση τους επί της ουσίας πολύ πιο σύντομα. Το γεγονός ότι όλα τα αναγκαία γεγονότα για σύνταξη της Έκθεσης Απαιτήσεως τους ήταν εν γνώσει τους φαίνεται και από το ότι αυτά περιέχονται σε Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύαν τις λοιπές αιτήσεις που εκδικάστηκαν. Μελέτη, όμως, των διατακτικών του προσωρινού διατάγματος καταδεικνύει ότι αυτό αφορά σε παρεμπόδιση συνέχισης οικοδομικών εργασιών επί γης σε σχέση με την οποία αμφισβητείται το ποιος θα πρέπει να έχει κυριότητα. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κρίθηκε, μετά από ακροαματική διαδικασία, ότι δικαιολογείτο η οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση για απόφαση λόγω παράλειψης καταχώρισης Υπεράσπισης στις 3.7.2018, πλην όμως μέχρι σήμερα οι Εναγόμενοι αρ. 1 έως 4 - Αιτητές δεν έχουν καταχωρήσει την Υπεράσπιση τους, πράγμα που υποδηλοί ότι ούτε από δικής τους πλευράς υπάρχει ιδιαίτερη σπουδή για εκδίκαση της ουσίας παρά την οριστικοποίηση του προσωρινού διατάγματος. Θεωρώ ότι ο παράγοντας αυτός θα πρέπει να ληφθεί υπόψη. (βλ. Melouskia Commercial v Chumanchenko, Πολ. Εφ. Ε71/13 ημερ. 30.9.2014, όπου λέχθηκε ότι υπάρχουν περιπτώσεις που αποκτούν σημασία και άλλοι παράγοντες ώστε να κριθεί κατά πόσο «όντως το ενδιαφέρον της για την τήρηση της συνταγματικής επιταγής για εκδίκαση της υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου είναι γνήσιο»). Καταλήγω ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της απόρριψης της αιτήματος. Δεδομένου του ότι και οι δύο πλευρές έχουν καθυστερήσει στην καταχώρηση των δικογράφων τους κρίνω ορθό όπως η κάθε πλευρά επωμιστεί τα δικά της εξοδα. (Υπ.) Μαρίνα Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.