← Κύπρος

Asadi Lavasani ν. Κουτρούπης κ.α., Αρ. Αγωγής: 5996/16, 28/5/2019

Asadi Lavasani ν. Κουτρούπης κ.α., Αρ. Αγωγής: 5996/16, 28/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A663 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5996/16 Μεταξύ: XXXXX Asadi Lavasani Ενάγοντα και

  1. XXXXX Κουτρούπης
  2. XXXXX Κακουλλής Εναγομένων Αίτηση ημερ. 14.2.2017 για Παροχή Ασφάλειας Εξόδων Ημερομηνία: 28 Μαΐου, 2019 Για τον Ενάγοντα - Καθ'ου η Αίτηση: κα Λαζαρίδου Ο Εναγόμενος αρ. 2 - Αιτητής παρουσιάζεται αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εκδίκαση Αίτηση ο Εναγόμενος αρ.2 - Αιτητής εξαιτείται τα πιο κάτω: «(Α) Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Ενάγοντας να καταβάλει στο Δικαστήριο ως εγγύηση και / ή ασφάλεια για τα έξοδα του Εναγομένου αρ. 2 το ποσό των €25.000 και/ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κριθεί δικαιολογημένο από το Δικαστήριο, εντός 20 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος και/ή εντός προθεσμίας την οποίαν το Δικαστήριο θα κρίνει εύλογη ή δικαιολογημένη υπό τις περιστάσεις. (Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να αναστέλλει κάθε διαδικασία στην αγωγή μέχρι της κατάθεσης της πιο πάνω εγγύησης και/ή ασφάλειας για τα έξοδα και σε περίπτωση εκπνοής της προθεσμίας χωρίς να κατατεθεί η πιο πάνω εγγύηση, τότε η αγωγή να θεωρείται ως απορριφθείσα». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.60 Θ.Θ. 1 και 6, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Κακουλλής, Εναγόμενος αρ. 2 ο οποίος αναφέρει ότι ο Ενάγοντας είναι Ιρανικής ιθαγένειας και έχει μόνιμη διαμονή στο Ιράν, ενώ δεν αναφέρεται καν η διεύθυνση του. Εκφράζει την άποψη ότι αυτός δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία στην Κύπρο και η αγωγή του καμία πιθανότητα επιτυχίας. Όπως τον συμβουλεύει ο δικηγόρος του τα έξοδα της αγωγής με δεδομένη την κλίμακα της είναι πιθανόν να ξεπεράσουν τις €20.
  3. Ο Ενάγοντας - Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 9, Δ.60, στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και στη Νομολογία. Σε αυτήν εκτίθενται 6 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.60 Θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των ζητούμενων Διαταγμάτων.
  5. Η οικογένεια του Ενάγοντα, η πρώην σύζυγος και το τέκνο του είναι μόνιμοι κάτοικοι Κύπρου και απλά ο ίδιος διαμένει στο Ιράν όπου εργάζεται.
  6. Ο Ενάγοντας διατηρεί ακίνητη ιδιοκτησία στην Κύπρο με αρ. εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ.21/52W2, τμήμα 4, τεμάχιο XXXXX στη Λευκωσία.
  7. Ο Εναγόμενος 2 δεν έχει καλή υπεράσπιση και/ή η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή σκοπό έχει να προκαλέσει περαιτέρω καθυστέρηση στην διεκπεραίωση αυτής.
  8. Η εν λόγω αίτηση παραβιάζει το άρθρο 6 της ΕΣΑΔ.
  9. Η παρούσα αίτηση συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και/ή έχει καταχωρηθεί καθυστερημένα». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Torkian πρώην συζύγου του Ενάγοντα η οποία εισηγείται ότι τα γεγονότα της υπόθεσης δεν συνηγορούν υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση τους αφού ο Ενάγοντας διαθέτει ακίνητη περιουσία στην Κύπρο. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους επικαλούμενοι και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η δικονομική πρόνοια η οποία διέπει την έκδοση τέτοιου είδους διαταγμάτων είναι η Δ.60 Θ.1 η οποία και αναφέρει τα εξής: «
  10. A plaintiff (and, in respect of a counter-claim which is not merely in the nature of a set-off, a defendant) ordinarily resident out of Cyprus ή Κράτους-Μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης may, at any stage of the action, be ordered to give security for costs, though he may be temporarily resident in Cyprus ή σε Κράτος-Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Νοείται ότι αλλοδαποί εργαζόμενοι με χαμηλό εισόδημα εξαιρούνται οποιασδήποτε διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων». Όπως προκύπτει από τη Νομολογία στην οποία αμφότεροι οι συνήγοροι παρέπεμψαν, το ζήτημα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Ο Εναγόμενος - Αιτητής φέρει το βάρος να καταδείξει εν πρώτοις ότι ο Ενάγοντας είναι πρόσωπο που διαμένει σε χώρα εκτός δικαιοδοσίας. Στην υπό εκδίκαση περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι ο Ενάγοντας είναι κάτοικος Ιράν, όπου και εργάζεται. Οι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για κατάληξη επί του ορθού τρόπου άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν τεθεί στην απόφαση Studland Holdings Ltd κ.α. ν Ευσταθίου

(2003)1 Α.Α.Δ.1809 με παραπομπή στην απόφαση Alahmari v. Alia the Royal Jordanian Airline
(1990)1 Α.Α.Δ. 434: «Στην Alahmari (ανωτέρω) αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 436: «Πράγματι δεν επιβάλλεται η έκδοση διαταγής για τα έξοδα ο,ποτεδήποτε ο ενάγων είναι κάτοικος εξωτερικού. Το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, όπως υποδηλώνει ο όρος "may" (δύναται) που απαντάται στο πλαίσιο της Δ.60 Κ1, που ασκείται δικαστικά. Το ίδιο υποστηρίζεται και από την αγγλική πρακτική, όπως συνοψίζεται στους Halsbury's Laws of England (4th ed., Vol. 37, pp. 384-385)». Στην ίδια πιο πάνω απόφαση λέχθηκαν επίσης και τα εξής: «Όταν τεθεί το θεμέλιο για την άσκηση της δικαιοδοσίας, με τη διαπίστωση ότι ο ενάγων (εφεσείων) έχει τη συνήθη κατοικία του στο εξωτερικό, οι παράγοντες οι οποίοι λαμβάνονται υπόψη στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι κατεξοχή δύο, η κατοχή εκ μέρους του ενάγοντα περιουσίας, και ιδίως ακίνητης (που δε μετακινείται εύκολα), στην Κύπρο, και η ισχύς της υπόθεσής του. Οι ίδιοι λόγοι λαμβάνονται υπόψη και στην άσκηση της ίδιας εξουσίας στο πλαίσιο της δευτεροβάθμιας δικαιοδοσίας με την εξής επιφύλαξη: Το βάρος για την τεκμηρίωση εκ μέρους του ενάγοντα (εφεσείοντα) ισχυρής υπόθεσης είναι πολύ μεγαλύτερο ενόψει της ετυμηγορίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου.» Πέραν των πιο πάνω, όπως φαίνεται και από την απόφαση Genemp Trading Ltd ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2011)1(Β) Α.Α.Δ.1314 εξετάζεται και ο χρόνος υποβολής της αίτησης και το κατά πόσο υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση αυτής. Ταυτόχρονα, όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να έχει ως αποτέλεσμα την αποστέρηση του δικαιώματος του Ενάγοντα να προσφύγει στο Δικαστήριο. Παραπέμπω προς τούτο στην απόφαση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης ν. Ιάκωβου Πέτρου κ.α.
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1698 όπου λέχθηκαν τα εξής: «Στις πιο πάνω υποθέσεις αντικείμενο συζήτησης ήταν η Δ.60 θ.1, που προνοεί για ασφάλεια εξόδων όταν ενάγων στην αγωγή ή εφεσείων σε έφεση είναι μόνιμος κάτοικος εξωτερικού και στερείται οποιασδήποτε περιουσίας στην Κύπρο. Οι νομικές όμως αρχές που ισχύουν για την πιο πάνω διάταξη, και τη Δ.35 που μας αφορά, είναι οι ίδιες. Η θεμελιακή σκέψη είναι πως η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, κατά την εξέταση τέτοιας αίτησης, έχει ως βάση τη δυνατότητα του ενάγοντος, ή του εφεσείοντος ανάλογα με την περίπτωση, να παράσχει την αιτούμενη ασφάλεια. Αν δεν διαθέτει τα οικονομικά μέσα το αίτημα απορρίπτεται. Η λογική πίσω από τη σκέψη έγκειται στην αρχή πως, αν η έκδοση διαταγής για παροχή ασφάλειας εξόδων απολήγει σε στέρηση του δικαιώματος πρόσβασης στο Δικαστήριο, τότε δεν εκδίδεται η διαταγή. Υπερισχύει το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο, που διασφαλίζουν οι πιο πάνω συνταγματικές και νομοθετικές διατάξεις». (βλ. επίσης και Studland (πιο πάνω)). Μελετώντας την Ένσταση διαφαίνεται ότι ο Ενάγοντας επικαλείται την ύπαρξη ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο. Μελετώντας, όμως, την Έκθεση Απαιτήσεως φαίνεται ότι η ακίνητη περιουσία την οποία επικαλείται είναι η επίδικη, αναφορικά με την οποία αποτελεί δικό του δικογραφημένο ισχυρισμό ότι το Πωλητήριο Έγγραφο δεν κατατέθηκε εμπρόθεσμα στο Κτηματολόγιο (πράγμα για το οποίο μέμφεται τον Εναγόμενο αρ. 2) με αποτέλεσμα αυτός να μην είναι προστατευμένος έναντι της αφερεγγυότητας του Εναγομένου αρ. 1 ή να προηγείται έναντι επιβαρύνσεων και υποθηκών επί του εν λόγω ακινήτου. Κατ΄επέκταση δεν θεωρώ ότι η εν λόγω ακίνητη περιουσία μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί επαρκή εξασφάλιση στο πλαίσιο της υπό εκδίκαση Αίτησης. Ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε εισήγηση ότι τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εμποδίσει την πρόσβαση του Ενάγοντα στο Δικαστήριο, αντιθέτως θέση του αποτελεί ότι είναι σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση. Θα πρέπει στο στάδιο αυτό να εξεταστεί η ισχύς της υπόθεσης του Ενάγοντα. Με την αγωγή του ο Ενάγοντας αξιοί εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 αποζημιώσεις για επαγγελματική αμέλεια ένεκα του ότι δεν τον συμβούλευσε ορθά αναφορικά με την κατάθεση του Πωλητηρίου Εγγράφου στο Κτηματολόγιο, για την σημασία έρευνας των κτηματολογικών μητρώων και αρχείων για την ύπαρξη ή όχι υποθηκών και άλλων εμπράγματων βαρών επί του ακινήτου, για τη αναγκαιότητα απόκτησης αδειών πολεοδομίας και οικοδομής αλλά και για αμελή σύνταξη του Πωλητηρίου Εγγράφου. Επιπλέον δικογραφείται η θέση ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 είχε ψευδώς δηλώσει στον Ενάγοντα ότι είχε υποβάλει αίτημα στο Υπουργικό Συμβούλιο για εξασφάλιση Άδειας το οποίο εξεταζόταν ενώ τέτοιο αίτημα ουδέποτε είχε υποβληθεί. Ο Εναγόμενος αρ. 2 δεν έχει καταχωρήσει Υπεράσπιση μέχρι και σήμερα. Από την Έκθεση Απαιτήσεως διαφαίνεται ότι η παρούσα δεν είναι η περίπτωση όπου μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν υφίσταται καλή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Καταλήγω συνεπώς ότι η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έκδοσης διατάγματος για παροχή ασφάλειας εξόδων. Δυστυχώς η αίτηση δεν συνοδεύεται από κατάλογο εξόδων ο οποίος βοηθά το Δικαστήριο στον υπολογισμό του ύψους του ποσού. Χωρίς αυτόν, η εισήγηση του Εναγομένου αρ. 2 για ποσό €25.000 είναι αυθαίρετη και δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Έχοντας υπόψιν μου τα καθορισμένα έξοδα για αγωγές της κλίμακας αυτής, αλλά και του ότι ο Εναγόμενος διατηρεί την ευχέρεια να αποταθεί εκ νέου στο Δικαστήριο για παροχή περαιτέρω ασφάλειας, έχω καταλήξει ότι στο παρόν στάδιο το διάταγμα θα πρέπει να είναι για ποσό €5.000. Εκδίδεται ακολούθως διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Ενάγοντας - Καθ' ου η Αίτηση όπως παράσχει ασφάλεια για τα έξοδα (security for costs) του Εναγομένου 2 - Αιτητή για το ποσό των €5.000,00 εντός 45 ημερών από σήμερα. Η ασφάλεια εξόδων αυτή να παρασχεθεί είτε με την κατάθεση του ποσού στον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας είτε με την παροχή σε αυτόν τραπεζικής εγγύησης για το ίδιο ποσό. Εκδίδεται επιπλέον διάταγμα όπως η περαιτέρω διαδικασία στην αγωγή ανασταλεί μέχρις ότου η πιο πάνω ασφάλεια εξόδων παρασχεθεί. Σε περίπτωση που η ασφάλεια δεν παρασχεθεί εντός της πιο πάνω προθεσμίας η αγωγή θα θεωρηθεί ως εγκαταλειφθείσα και ο Εναγόμενος αρ. 2 θα είναι ελεύθερος να διεκδικήσει τα έξοδα αυτής. Τα έξοδα εκδίκασης της Αίτησης αυτής δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ του Εναγομένου αρ. 2 - Αιτητή και εναντίον του Ενάγοντα - Καθ'ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.