← Κύπρος

Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 176/16, 30/5/2019

Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Ανδρέου κ.α., Αρ. Αγωγής: 176/16, 30/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A664 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 176/16 Μεταξύ: Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Ενάγοντες και

  1. XXXXX Ανδρέου
  2. XXXXX Ανδρέου Εναγομένων Ημερομηνία: 30 Μαΐου,
  3. Για τους Ενάγοντες: κα Κορφιώτη Για τον Εναγόμενο αρ. 2: κ. Ξενόπουλος με κα Γερολέμου ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, οι Ενάγοντες αξιούν εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 ποσό €238.957,27 πλέον τόκους προς 7.75% ετησίως από 1.1.2016 μέχρι εξοφλήσεως και εναντίον του Εναγομένου αρ. 1 διάταγμα για εκποίηση της υποθήκης με αρ. XXXXX/
  4. Συγκεκριμένα, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως, είναι η θέση των Εναγόντων ότι δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου ημερ. 26.5.2009 οι Ενάγοντες παραχώρησαν στον Εναγόμενο αρ. 1 δάνειο ύψους €200.
  5. Ο Εναγόμενος αρ. 2 εγγυήθηκε εγγράφως όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου αρ. 1 προς τους Ενάγοντες μέχρι και του πιο πάνω ποσού καθώς και υποθήκευσε το ακίνητο του με αρ. εγγραφής 0/XXXXX με την υποθήκη αρ. XXXXX/09 προς όφελος των Εναγόντων. Κατά ή περί τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο 2013 ο Εναγόμενος αρ. 2 μεταβίβασε το ακίνητο στον Εναγόμενο αρ. 1 υπό τον όρο ότι η προαναφερόμενη υποθήκη θα εξακολουθήσει να βαρύνει το ακίνητο. Οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να πληρώσουν αριθμό δόσεων και οι Ενάγοντες τερμάτισαν τη συμφωνία αξιώνοντας την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Ο Εναγόμενος αρ. 2 καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων. Δικογραφημένη του θέση αποτελεί ότι την 26.5.2009 συγκατατέθηκε να εγγραφεί η Υ5236/09 επί του ακινήτου του προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Εναγομένου αρ. 1 προς τους Ενάγοντες. Την 24.9.2013 κατόπιν συνεννόησης του Εναγομένου αρ. 2 με τους Ενάγοντες συμφωνήθηκε όπως ο Εναγόμενος αρ. 2 εγγράψει δυνάμει δωρεάς στον Εναγόμενο αρ. 1 την ενυπόθηκη περιουσία προς πλήρη αποδέσμευση του και ακύρωση της εγγύησης του. Η μεταβίβαση έγινε αφού ρητώς οι Ενάγοντες είχαν εκ των προτέρων συμφωνήσει την απαλλαγή του Εναγομένου αρ. 2 από εγγυητή του Εναγομένου αρ.
  6. Οι Ενάγοντες συνεχίζουν να έχουν υποχρέωση απαλλαγής του Εναγομένου αρ. 2 πλην όμως οι Ενάγοντες τον εξαπάτησαν και δεν τον έχουν απαλλάξει. Ανταπαιτεί συναφώς διάταγμα και αναγνωριστική απόφαση ότι η εγγύηση του έχει εξαλειφθεί ή ακυρωθεί καθώς και αποζημιώσεις συνεπεία απάτης. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν την 1.3.2016 Απάντηση στην Υπεράσπιση με την οποία απορρίπτουν τους ισχυρισμούς του Εναγομένου αρ. 2 και την Ανταπαίτηση του και εμμένουν στους δικούς τους ισχυρισμούς όπως αυτοί προκύπτουν από την Έκθεση Απαιτήσεως. Σημειώνω ότι το Κλητήριο Ένταλμα δεν επιδόθηκε στον Εναγόμενο αρ. 1 και η αγωγή εναντίον του δεν προχώρησε. Προς απόδειξη της υπόθεσης των Εναγόντων μαρτυρία έδωσαν οι κ.κ. XXXXX Χριστοδούλου και XXXXX Ναζίρης ενώ από πλευράς Εναγομένου μαρτυρία έδωσε μόνο ο ίδιος. Ο κ. XXXXX Χριστοδούλου ανέφερε ότι μέχρι την 22.5.2014 εργάζετο στην ΣΠΕ Στροβόλου οπότε και μεταφέρθηκε στην Ενάγουσα η οποία και είχε αναλάβει να παρέχει στην πρώτη υπηρεσίες διαχείρισης μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων. Την 1.2.2018 ο Μ.Ε.1 μεταφέρθηκε στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία ενεργεί εκ μέρους της Ενάγουσας έχοντας αναλάβει την διαχείριση αριθμού συμφωνιών μεταξύ αυτών και η επίδικη. Δυνάμει συμφωνίας δανείου Τεκμήριο 4 ημερ. 26.5.2009 η ΣΠΕ Λακατάμιας (πιο κάτω αναφερόμενη ως «η ΣΠΕ») παραχώρησε στον Εναγόμενο αρ. 1 πιστωτική διευκόλυνση ύψους €200.
  7. Ο Εναγόμενος αρ. 2, πατέρας του Εναγομένου αρ. 1, εγγυήθηκε εγγράφως όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου αρ. 1 μέχρι και του ποσού των €200.000 πλέον τόκους (Τεκμήριο 5). Επιπλέον με την XXXXX/09 υποθήκευσε το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/6097 (πιο κάτω αναφερόμενου ως «το Ακίνητο») προς όφελος της ΣΠΕ (Τεκμήριο 6). Την 14.8.2013 ο Εναγόμενος αρ. 2 μεταβίβασε το Ακίνητο στον Εναγόμενο αρ. 1 με την συγκατάθεση της ΣΠΕ υπό τον όρο ότι η XXXXX/09 θα εξακολουθούσε να βαραίνει το Ακίνητο. Η ΣΠΕ άνοιξε τον λογαριασμό με αρ. XXXXX430-6 αλλά λόγω παράλειψης των Εναγομένων να καταβάλλουν τις δόσεις τους, την 16.9.2016 τερμάτισε την λειτουργία του. Κατά την 31.12.2015 ο πιο πάνω λογαριασμός παρουσίαζε υπόλοιπο ύψους €238.957,27 πλέον τόκους προς 6.75% ετησίως από 1.1.2016 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων 2 φορές ετησίως. Ο κ. XXXXX Ναζίρης ανέφερε ότι από τον Σεπτέμβριο 2008 - Νοέμβριο 2013 κατείχε τη θέση του Εσωτερικού Ελεγκτή στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Ιδιωτικών Εργατοϋπαλλήλων Κύπρου (ΣΥ.Τ.Ι.Ε.Κ.) Λτδ και μετά από τη συγχώνευση αυτού με την ΣΠΕ Λακατάμιας ανέλαβε τη θέση του Διευθυντή Διεύθυνσης Οικονομικής Διαχείρισης της. Τώρα είναι Περιφερειακός Διευθυντής Ανάκτησης Χρεών της Λευκωσίας στην Altamira. Όπως είπε, ο Εναγόμενος αρ. 2 ήταν μέλος της Επιτροπείας της ΣΠΕ Λακατάμιας για αρκετά χρόνια. Ο κ. Ναζίρης αναφέρθηκε στον ισχυρισμό του Εναγομένου αρ. 2 ότι την 24.9.013 συμφωνήθηκε με προφορική συνεννόηση ότι θα ενέγραφε δυνάμει δωρεάς το Ακίνητο επ' ονόματι του Εναγομένου αρ. 1 προς αποδέσμευση και ακύρωση της προσωπικής του εγγύησης. Θέση του Μ.Ε.2 ήταν ότι αρμόδιο σώμα για την έγκριση απαλλαγής εγγυητή ήταν η Επιτροπεία της ΣΠΕ στην οποία θα έπρεπε να υποβληθεί γραπτό αίτημα. Η Επιτροπεία την 10.1.2014 ενέκρινε αίτημα του Εναγομένου αρ. 1 για διαγραφή τόκων υπερημερίας αλλά από έλεγχο του φακέλου δεν έχει εντοπίσει οποιοδήποτε αίτημα για απαλλαγή του Εναγομένου αρ. 2 ή οποιαδήποτε τέτοια απόφαση από την Επιτροπεία. Ούτως ή άλλως θέση του είναι ότι, από τη στιγμή που το δάνειο παρουσίαζε σοβαρές καθυστερήσεις η Επιτροπεία δεν θα μπορούσε να εγκρίνει τέτοιο αίτημα αφού το Ακίνητο ήταν ήδη υποθηκευμένο προς όφελος της ΣΠΕ. Ο Εναγόμενος αρ. 2 δέχτηκε ότι υπέγραψε τα Τεκμήρια 4, 5 και 6 και ειδικότερα δέχτηκε ότι την 25.6.2009 συγκατατέθηκε όπως εγγράψει την υποθήκη με αρ. XXXXX/09 επί του Ακινήτου προς εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Εναγομένου αρ. 1 προς την ΣΠΕ. Το 2013, μετά από προφορική συνεννόηση του με αντιπροσώπους της ΣΠΕ συμφωνήθηκε όπως εγγράψει, δυνάμει δωρεάς και άνευ ανταλλάγματος, το Ακίνητο επ' ονόματι του Εναγομένου αρ. 1 προς πλήρη αποδέσμευση του Εναγομένου αρ. 2 και ακύρωση της εγγύησης. Η ΣΠΕ συγκατατέθηκε στην μεταβίβαση αφού η XXXXX/09 θα εξακολουθούσε να βαρύνει το Ακίνητο. Είναι η θέση του ότι από την μεταβίβαση του Ακινήτου η ΣΠΕ (και άρα η Ενάγουσα) είχαν υποχρέωση απαλλαγής του από την εγγύηση που είχε παραχωρήσει. Αυτή, όμως, εξαπατώντας τον, συνεχίζει να τον παρουσιάζει ως εγγυητή. Θέση του Εναγομένου αρ. 2 είναι ότι υπήρξε σε βάρος του δόλος και/ή ψευδείς παραστάσεις από μέρους της ΣΠΕ, αφού γνώριζε εκ των προτέρων ότι δεν είχε πρόθεση να τον απαλλάξει αλλά τον προέτρεψε να μεταβιβάσει το Ακίνητο στον Εναγόμενο αρ.
  8. Προς υποστήριξη της εισήγησης αυτής ο Εναγόμενος αρ. 2 ισχυρίστηκε ότι η ΣΠΕ δέχτηκε να άλλο δώσει δάνειο στον Εναγόμενο αρ. 1 με εξασφάλιση οικόπεδο που βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το ενυπόθηκο χωρίς να ζητήσει οποιαδήποτε άλλη εξασφάλιση, πράγμα που κατά την άποψη του δείχνει ότι και ο ίδιος υπέγραψε μόνο υπό την ιδιότητα του ως ιδιοκτήτης του Ακινήτου και όχι ως εγγυητής. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Από την όλη μαρτυρία ενώπιον μου προέκυψε ότι τα θέματα λήψης δανείου και υπογραφής της εγγύησης Τεκμήριο 5 και της XXXXX/09 Τεκμήριο 6 από τον Εναγόμενο αρ. 2 δεν αμφισβητήθηκαν. Ο κ. XXXXX Χριστοδούλου δεν αντεξετάστηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο για τον Εναγόμενο και άρα τα όσα αυτός δήλωσε καθίστανται και ευρήματα του Δικαστηρίου. Όσον αφορά στην μαρτυρία του κ. XXXXX Ναζίρη σημειώνω ότι αυτός μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Παρατηρώ ότι η ουσία της μαρτυρίας του ήταν ότι προέβη σε έλεγχο του σχετικού φακέλου επί του οποίου δεν εντόπισε οποιοδήποτε αίτημα του Εναγομένου αρ. 2 για απαλλαγή του ούτε οποιαδήποτε απόφαση της Επιτροπείας προς τούτο, θέση την οποία αποδέχομαι. Η αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε περιστράφηκε γύρω από αρκετά ζητήματα τα οποία είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα, αλλά εν πάση περιπτώσει ο Μ.Ε.2 παρέμεινε σταθερός, δήλωνε δε απερίφραστα όταν δεν γνώριζε κάτι. Η θέση του ότι δεν υπήρχε αντάλλαγμα για την ΣΠΕ από την μεταβίβαση από πλευράς Εναγομένου αρ. 2 του Ακινήτου στον Εναγόμενο αρ. 1 ήταν λογική δεδομένου ότι αυτό ήταν ήδη υποθηκευμένο προς όφελος της ΣΠΕ, αλλά ούτως ή άλλως αποτελούσε απλώς την έκφραση μίας άποψης δικής του. Λογική επίσης ήταν η άποψη ότι, από την στιγμή που ο λογαριασμός παρουσίαζε σοβαρές καθυστερήσεις η ΣΠΕ δεν θα μπορούσε να είχε εγκρίνει ακύρωση εγγύησης. Ο Εναγόμενος αρ. 2, παρά το ότι δεν μου έδωσε την εντύπωση ανειλικρινούς μάρτυρα, προσπάθησε να στηρίξει την εκδοχή του επί ανεπίσημων συνομιλιών με άτομα αλλά και αντιλήψεις δικές του που δεν μπορούν να παρέχουν στην θέση του νομικό έρεισμα. Συγκεκριμένα παρατηρώ τα εξής: - Ο Εναγόμενος αρ. 2 δέχτηκε ότι κατά το χρόνο της μεταβίβασης του Ακινήτου στον γιο του Εναγόμενο αρ. 1 μεταβίβασε και άλλο ακίνητο σε αυτόν, όπως είχε μεταβιβάσει και στην θυγατέρα του, δια δωρεάς. Το γεγονός αυτό υποδηλοί ότι η μεταβίβαση του ενυπόθηκου Ακινήτου ήταν ασύνδετη με προτροπές της ΣΠΕ. - Ούτως ή άλλως δεν έχω πειστεί ότι η ΣΠΕ είχε κάποιο όφελος από το να μεταβιβαστεί το Ακίνητο από τον Εναγόμενο αρ. 2 προς τον Εναγόμενο αρ.
  9. Το Ακίνητο ήταν ήδη υποθηκευμένο προς όφελος της και η XXXXX/09 θα παρέμενε και μετά την μεταβίβαση, ο δε Εναγόμενος αρ. 2 είχε υπογράψει και ως εγγυητής. Κατ' επέκταση η θέση της ΣΠΕ παρέμενε αναλλοίωτη και μετά την μεταβίβαση. - Ο Εναγόμενος ήταν μέλος της Επιτροπείας της ΣΠΕ για 10 χρόνια, περίοδο που περιλάμβανε και αυτήν κατά την οποία ισχυρίζεται ότι λήφθηκε και η απόφαση για απαλλαγή του. Με αυτό το δεδομένο δεν μπορεί να είναι πειστική η θέση του ότι δήθεν «υπέγραψε εγγύηση ότι εγγυώμαι την εγγύηση του οικοπέδου» αφού ήταν γνώστης των διαδικασιών της τράπεζας. Υπέγραψε δε μέχρι και την συμφωνία δανείου ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Εναγόμενου αρ. 1 πράγμα που δείχνει ότι γνώριζε ολόκληρο το πακέτο των συμφωνιών που αφορούσαν στο δάνειο. - Ενώ δέχτηκε ότι για να δοθεί δάνειο ή για να χαριστούν τόκοι ύψους €400 έπρεπε να υπάρχει έγκριση της Επιτροπείας, ισχυρίζετο ότι για να απαλλαγεί από εγγύηση ύψους €250.000 δεν ήταν ανάγκη να υποβάλει καν αίτημα και αρκούσε το ότι το είχε συζητήσει προφορικά με τον Γραμματέα. Ενδεικτικό είναι και το ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 είπε ότι «ίσως να υπολόγιζ(ε)» ότι ο Γραμματέας θα το έπαιρνε στην Επιτροπεία, πράγμα που δείχνει ότι δεν επρόκειτο για επίσημη απαλλαγή του από την εγγύηση. - Προσπαθώντας να δικαιολογήσει την θέση του ισχυρίστηκε ότι η ΣΠΕ ζητούσε επιπρόσθετες εξασφαλίσεις μόνο όταν ο πρωτοφειλέτης δεν είναι και ενυπόθηκος οφειλέτης, θέση που δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική. Ισχυρίστηκε επιπλέον ότι ενυπόθηκος οφειλέτης και εγγυητής είναι αλληλένδετα, πράγμα που δεν ευσταθεί. Ούτε και η βεβαίωση Τεκμήριο 19 μπορεί να διαφοροποιήσει το γεγονός ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 υπέγραψε όντως το Τεκμήριο 5 το οποίο δεν αφήνει οποιαδήποτε αμφιβολία ότι πρόκειται για σύμβαση εγγύησης. - Παρά το ότι έλαβε επιστολές από την Ενάγουσα που του ζητούσε χρήματα υπό την ιδιότητα του εγγυητή εντούτοις δεν απάντησε ισχυριζόμενος ότι υπολόγισε ότι σιγά - σιγά θα τον έφευγαν από εγγυητή. Η θέση αυτή οδηγεί στο ότι κατά τον χρόνο λήψης των επιστολών ημερ. 19.2.2014 Τεκμήριο 11Α και 1.9.2014 Τεκμήριο 11Β γνώριζε ότι δεν είχε απαλλαγεί. - Σε άλλο στάδιο ο Εναγόμενος αρ. 2 ισχυρίστηκε ότι η Σύμβαση Εγγύησης Τεκμήριο 5 δεν είναι έγκυρη επειδή δεν του είχε ζητηθεί να παρουσιάσει τα περιουσιακά του στοιχεία ώστε αυτή να έχει κάποιο έρεισμα, θέση η οποία παρέμεινε μετέωρη. - Σε υποβολή που του τέθηκε από την ευπαίδευτο συνήγορο για την Ενάγουσα ότι οφείλει ποσό €238.957,27 πλέον τόκους ο Εναγόμενος αρ. 2 απάντησε ότι κάνει προσπάθειες με την Ενάγουσα να έλθουν σε κάποια συμφωνία και ότι όσο ποσό οφείλει θα βρεθεί, θέση που αντιφάσκει με τους ισχυρισμούς του ότι δεν είναι εγγυητής. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λακατάμιας ενεγράφη ως Συνεργατική Εταιρεία και λειτουργούσε σύμφωνα με τον περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 με έδρα την Λευκωσία. Την 24.7.2017 μετονομάστηκε σε Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ και την 3.9.2018 σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (Τεκμήριο 1). Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης και με έγγραφη συμφωνία η ΣΠΕ Λακατάμιας μετέφερε στην Ενάγουσα όλα τα στοιχεία του ενεργητικού και παθητικού της. Την 26.5.2009 με την Συμφωνία Δανείου Τεκμήριο 4 η ΣΠΕ συμφώνησε όπως παραχωρήσει στον Εναγόμενο αρ. 1 δάνειο ύψους €200.000 πλέον τόκους προς 6.25% ετησίως για την αγορά κατοικίας. Ο Εναγόμενος αρ. 2, πατέρας του Εναγομένου αρ. 1, με τη Σύμβαση Εγγύησης Τεκμήριο 5 εγγυήθηκε όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου αρ. 1 προς την ΣΠΕ μέχρι και του ποσού των €200.000 πλέον τόκους και, με την Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτου XXXXX/09 Τεκμήριο 6 υποθήκευσε το Ακίνητο προς όφελος της ΣΠΕ για το ίδιο ποσό. Την 12.8.2013 δόθηκε συγκατάθεση της ΣΠΕ όπως το Ακίνητο μεταβιβαστεί από τον Εναγόμενο αρ. 2 στον Εναγόμενο αρ. 1 νοουμένου ότι η υποθήκη με αρ. Υ5236/09 συνεχίσει να βαραίνει το Ακίνητο (Τεκμήριο 7) πράγμα που έγινε την 14.8.2013 (Τεκμήριο 8). Η ΣΠΕ άνοιξε στο όνομα του Εναγομένου αρ. 1 τον λογαριασμό αρ. XXXXX430-
  10. Στις 19.2.2014, 1.9.2014 και 31.7.2015 η ΣΠΕ απέστειλε στους Εναγόμενους επιστολές αναφορικά με καθυστερήσεις στον πιο πάνω λογαριασμό (Τεκμήρια 11Α, Β και Γ) ενώ σε συνεδρία της ημερ. 10.1.2014 (Τεκμήριο 15) η Επιτροπεία της ΣΠΕ αποφάσισε την διαγραφή τόκων υπερημερίας νοουμένου ότι ξοφληθούν άμεσα οι καθυστερήσεις. Αφού δεν υπήρξε ανταπόκριση, την 16.9.2015 με το Τεκμήριο 10 η ΣΠΕ τερμάτισε την λειτουργία του λογαριασμού και απαίτησε αποπληρωμή. Ο προαναφερόμενος λογαριασμός κατά την 31.12.2015 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο ύψους €238.957,27 πλέον τόκους. Το ποσό παραμένει οφειλόμενο μέχρι σήμερα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Αρχικά σημειώνω ότι η προδικαστική ένσταση που προβάλλεται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση δεν προωθήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας αλλά ούτε και με την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Εναγόμενο αρ.
  11. Κατ' επέκταση θεωρώ ότι αυτή έχει εγκαταλειφθεί. Μελετώντας τις αγορεύσεις και των δύο πλευρών προκύπτει ότι το ουσιαστικό στοιχείο της διαφοράς έγκειται στο κατά πόσο μπορεί να γίνει δεκτή η θέση του Εναγομένου αρ. 2 ότι έχει απαλλαγεί από την εγγύηση του. Όπως φαίνεται και από την αξιολόγηση που παρατίθεται πιο πάνω η εν λόγω θέση δεν έχει γίνει αποδεκτή. Ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι είχε προβεί σε προφορική συμφωνία με τον Γραμματέα της ΣΠΕ και θεώρησε ότι αυτό αρκούσε. Όπως, όμως, επισημαίνει και η ευπαίδευτος συνήγορος για την Ενάγουσα στην αγόρευση της, βάσει των Θεσμών 40 και 54 των περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμών αρμόδιο όργανο να αποφασίζει για τέτοια θέματα είναι η Επιτροπεία της ΣΠΕ, ο δε Γραμματέας είναι εκτελεστικό όργανο αυτής και ενεργεί σύμφωνα με τις εκάστοτε οδηγίες της. Εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Εναγόμενο αρ. 2 ήταν ότι το Τεκμήριο 7 θα πρέπει να ερμηνευθεί με τρόπο που να λαμβάνει υπόψιν το τι προηγήθηκε της υπογραφής του. Πέραν του γεγονότος ότι η θέση του Εναγομένου ως προς τη συμφωνία μεταξύ αυτού και της ΣΠΕ για ακύρωση της εγγύησης δεν έχει γίνει δεκτή, η θέση αυτή παραγνωρίζει τον γενικό κανόνα ότι εξωγενής μαρτυρία δεν είναι αποδεκτή για να προσθέσει, αφαιρέσει, τροποποιήσει ή αντικρούσει τους όρους του εγγράφου. Όπως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, η ερμηνεία εγγράφων είναι γενικά νομικό ζήτημα το οποίο αποφασίζεται από το Δικαστήριο. Εξωγενής μαρτυρία για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών δεν είναι αποδεκτή, αλλά και ούτε είναι επιτρεπτή η προσαγωγή μαρτυρίας για απόδειξη ότι υποκειμενικές προθέσεις των μερών δεν είναι σύμφωνες με τις ειδικές εκφράσεις που χρησιμοποιήθηκαν στο έγγραφο. Η βασική αρχή είναι ότι η πρόθεση των συμβαλλομένων είναι όπως εκφράστηκε στο έγγραφο. Στο σύγγραμμα Chitty On Contracts - General Principles, 25η έκδοση, στις παραγράφους 765 και 766 αναφέρεται ότι, σκοπός της ερμηνείας των όρων μίας γραπτής συμφωνίας, είναι το να διαφανεί από αυτούς η πρόθεση των συμβαλλομένων μερών. Περαιτέρω, τεκμαίρεται ότι οι συμβαλλόμενοι εννοούσαν αυτά τα οποία και αναγράφονται επί της συμφωνίας, και άρα οι λέξεις ερμηνεύονται ως έχουν[1]. Τίποτε στο έγγραφο Τεκμήριο 7 δεν επιτρέπει την ερμηνεία του με τρόπο που να υποστηρίζει την εκδοχή του Εναγομένου αρ.
  12. Ξεκάθαρα περιορίζεται στην παροχή συγκατάθεσης από πλευράς ΣΠΕ στην μεταβίβαση του Ακινήτου από τον Εναγόμενο αρ. 2 στον Εναγόμενο αρ. 1 με τους όρους που εκεί αναγράφονται. Κρίνω σκόπιμο να εξετάσω τις πρόνοιες της Σύμβασης Εγγύησης Τεκμήριο
  13. Η παράγραφος 1 αυτής αναφέρει τα εξής: «Σε αντάλλαγμα για την εκ μέρους της Συνεργατικής αποδοχή και συμφωνία να παραχωρήσει και/ή να συνεχίσει να παραχωρεί προς τον ΑΝΔΡΕΟΥ XXXXX Αρ. Ταυτ. XXXXX4842, από XXXXX 28 XXXXX XXXXX ΛΕΥΚΩΣΙΑ προσωπικά ή από κοινού με οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή πρόσωπα [και ο οποίος στη συνέχεια θα αναφέρεται «ο Πρωτοφειλέτης», (ο όρος αυτός όπου το κείμενο επιτρέπει θα περιλαμβάνει διαχειριστές, εκτελεστές, κληρονόμους, διαδόχους και εκδοχείς αυτού)] δάνειο και/ή πίστωση σε τρεχούμενο ή σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό και/ή άλλους λογαριασμούς και/ή άλλως πως δίδει πίστωση ή παρέχει τραπεζικές διευκολύνσεις ή άλλου είδους διευκολύνσεις για τέτοιο ποσό [το οποίο στη συνέχεια θα αναφέρεται «Το Ποσό του δανείου»] και με τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται στη Συμφωνία Δανείου και υπεγράφη μεταξύ του Πρωτοφειλέτη και της Συνεργατικής στις 26/05/2009, η οποία θα αναφέρεται στη συνέχεια «η Συμφωνία Δανείου» και η οποία επισυνάπτεται στην παρούσα Σύμβαση Εγγύησης και αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παρούσης Σύμβασης Εγγύησης, ο Εγγυητής με την παρούσα Σύμβαση Εγγύησης και αποζημίωσης εγγυάται προς τη Συνεργατική και αναλαμβάνει από κοινού και χωριστά (jointly and severally) όλες τις υποχρεώσεις του Πρωτοφειλέτη προς τη Συνεργατική μέχρι του ποσού του δανείου όπως αυτό περιγράφεται στην παράγραφο 14, πιο κάτω, και αναλαμβάνει την υποχρέωση, σε πρώτη ζήτηση εκ μέρους της Συνεργατικής, να πληρώσει στη Συνεργατική οποιοδήποτε ποσό καταστεί απαιτητό και πληρωτέο, πλέον τόκους, έξοδα, τραπεζικά δικαιώματα, φόρους, τέλη, επιβαρύνσεις, χαρτόσημα, δικαστικά ή δικηγορικά ή άλλα έξοδα καταστούν πληρωτέα και οφειλόμενα από τον Πρωτοφειλέτη, και περαιτέρω ο Εγγυητής συμφωνεί, δηλώνει, αναγνωρίζει και εγγυάται ότι όλοι οι όροι και οι πρόνοιες της Συμφωνίας Δανείου θα δεσμεύουν και τον ίδιο με τον ίδιο τρόπο και στην ίδια έκταση, προσωπικά και αλληλέγγυα». Δεν υπήρξε κάποια αμφισβήτηση είτε ότι το δάνειο όντως παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο αρ. 1 αλλά ούτε και ως προς το οφειλόμενο υπόλοιπο αυτού. Κατ' επέκταση κατάληξη μου αποτελεί ότι η Ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτηση της εναντίον του Εναγομένου αρ.
  14. Εκδίδεται ακολούθως απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 για ποσό €238.957,27 πλέον τόκους επί του ποσού αυτού προς 7.75% ετησίως από 1.1.2016 με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης των τόκων μία φορά ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αγωγής και της Ανταπαίτησης δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα γι' αυτό επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "The cardinal presumption is that the parties have intended what they have in fact said, so that their words must be construed as they stand. That is to say, the meaning of the document or of a particular part of it is to be sought in the document itself: "One must consider the meaning of the words used, not what one may guess to be the intention of the parties". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.