Κλατσιάς ν. ALLIANZ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, Αρ. Αγωγής: 2710/18, 27/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A662 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2710/18 Μεταξύ: XXXXX Κλατσιάς Εναγόντα - Αιτητή και ALLIANZ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 24.10.2018 για προσθήκη Ενάγοντα Ημερομηνία: 27 Μαΐου, 2019 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κα Γιώρκα Για τους Εναγόμενους - Καθ΄ων η Αίτηση: κ. Ησαΐας Για το Ενδιαφερόμενο Μέρος: κα Σολουκίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση ο Ενάγοντας - Αιτητής εξαιτείται τα πιο κάτω: «Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να προστίθεται ως διάδικος και/ή ως Ενάγουσα 2 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή η ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (ΣΕΔΙΠΕΣ). Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση του τίτλου της πιο πάνω αναφερόμενης αγωγής και των συναφών δικογράφων διά της προσθήκης της ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (ΣΕΔΙΠΕΣ), ως Ενάγουσας 2 εις τρόπο ώστε μετά την πιο πάνω τροποποίηση, ο τίτλος της υπό τον ως άνω αριθμό αγωγής να διαβάζεται ως ακολούθως: Αρ. Αγωγής: 2710/2018 Μεταξύ:
- XXXXX ΚΛΑΤΣΙΑΣ, εκ Λευκωσίας
- ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ (ΣΕΔΙΠΕΣ), εκ Λευκωσίας Ενάγοντες και ALLIANZ ΕΛΛΑΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ, (ΑΕ 2847) Εναγόμενη Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της Οπισθογράφησης Απαιτήσεως του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος (2.1) διά της διαγραφής ολόκληρης της Οπισθογράφησης και της αντικατάστασης της από την ακόλουθη νέα Οπισθογράφηση: «Η αξίωση των Εναγόντων εναντίον της Εναγομένης είναι:- Α. Ποσό ύψους €169.122,74, πλέον δεδουλευμένους τόκους, πλέον έξοδα από την 31/08/2018 και μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής, προς πλήρη εξόφληση της συμφωνίας δανείου με αριθμό λογαριασμού XXXXX508-0 και ημερομηνίας 10/09/2007, που σύνηψε ο Ενάγων με την Ενάγουσα 2, δυνάμει συμφωνίας ασφαλιστικής καλύψεως και/ή ασφαλιστηρίου συμβολαίου και/ή συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής, με αριθμό συμβολαίου XXXXX10, λόγω του ότι ο Ενάγων κατέστη μόνιμα ολικά ανίκανος για εργασία. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η άρνηση και/ή παράλειψη της Εναγόμενης να τηρήσει τους όρους του ασφαλιστηρίου συμβολαίου και/ή συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής, με αριθμό συμβολαίου XXXXX10, συνιστά συνεχιζόμενη παράβαση και/ή παράβαση του, με το οποίο η Εναγόμενη συμφώνησε να παρέχει στον Ενάγοντα ασφάλεια ζωής και/ή άλλα ωφελήματα. Γ. Αποζημιώσεις για παράβαση καθήκοντος, καλής πίστης και εμπιστευτικότητας (duty of good faith and trust) από την Εναγόμενη ως ασφαλιστής του Ενάγοντος και/ή αντιπρόσωπος του και/ή ότι αυτή ενήργησε κακόπιστα και/ή χωρίς καλή πίστη υπό τις περιστάσεις και/ή προκαλώντας ζημιά στον Ενάγοντα, ήτοι τη μη αποπληρωμή του οφειλομένου υπολοίπου της συμφωνίας δανείου με αριθμό λογαριασμού XXXXX508-0 και ημερομηνίας 10/09/2007, που σύνηψε ο Ενάγων με την Ενάγουσα
- Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναγνωρίζονται τα δικαιώματα της Ενάγουσας 2 για εξαργύρωση της Ασφάλειας Ζωής του Ενάγοντος με αριθμό συμβολαίου XXXXX10 επί της Εναγόμενης, προς όφελος της Ενάγουσας 2 για εκχώρηση των δικαιωμάτων του Ενάγοντος τα οποία απορρέουν από την Ασφάλεια Ζωής. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την Εναγόμενη όπως καταβάλει προς την Ενάγουσα 2 οποιοδήποτε ποσό χρημάτων και/ή οποιοδήποτε άλλο ωφέλημα και/η δικαίωμα της έχει ήδη παραχωρηθεί και/η θα παραχωρηθεί στο μέλλον σε σχέση με την Ασφάλεια Ζωής την οποία διατηρεί με αριθμό συμβολαίου XXXXX10 και/ή δυνάμει οποιουδήποτε άλλου συμβολαίου έχει εκδοθεί ή θα εκδοθεί εις αντικατάσταση του πιο πάνω, προκειμένου αυτά να χρησιμοποιηθούν έναντι και/ή προς εξόφληση των δανειακών υποχρεώσεων του Ενάγοντος προς την Ενάγουσα 2 δυνάμει της συμφωνίας δανείου με αριθμό λογαριασμού XXXXX508-0 και ημερομηνίας 10/09/
- Στ. Γενικές και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις λόγω παραβίασης συμβατικών και/ή νομίμων καθηκόντων της Εναγόμενης». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.Θ. 1- 6, Θ. 9, 10 και 11, Δ.12 Θ.Θ.1 - 5, Δ.16 Θ.9, Δ.25 Θ.Θ. 1-6,7 -9, Δ.48 Θ.Θ. 1- 3, 8
(4)και 9, Δ.57 Θ.2, Δ.59, Δ.63 Θ.1 και 2, Δ.64, στο ΄Αρθρο 30 του Συντάγματος, στο Αρθρο 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στη Νομολογία και στην σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Κλατσιάς Ενάγοντας - Αιτητής. Ο Ενάγοντας αναφέρει ότι την 10.9.2017 σύνηψε συμφωνία με την ΣΠΕ Λατσιών δυνάμει της οποίας του παραχωρήθηκε δάνειο ύψους Λ.Κ.55.000. Την ίδια μέρα εντάχθηκε σε ομαδικό Ασφαλιστήριο Συμβόλαιο Ζωής προς εξασφάλιση του δανείου, το οποίο συμβόλαιο είχε συνάψει η ΣΠΕ Λατσιών με την Εναγόμενη ασφαλιστική εταιρεία. Το 2012 ο Ενάγοντας διαγνώστηκε με μία ασθένεια των οφθαλμών και μετά από σχετικό αίτημα το Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων του ενέκρινε σύνταξη ανικανότητας σε ποσοστό 75%. Θέση του Ενάγοντα είναι ότι λόγω της ασθένειας έχει καταστεί μόνιμα και ολικά ανίκανος και η Εναγόμενη θα έπρεπε να του καταβάλλει ωφέλημα μόνιμης και ολικής ανικανότητας από ασθένεια, αίτημα όμως το οποίο αυτή απέρριψε με την αιτιολογία ότι η ανικανότητα του Ενάγοντα δεν είναι ολική. Όπως έχει ενημερωθεί ο κ. Κλατσιάς τα δικαιώματα που απορρέουν από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που υπέγραψε με την Εναγόμενη εταιρεία έχουν εκχωρηθεί στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα και άρα αυτή θα πρέπει να συνενωθεί ως Ενάγουσα αρ. 2 υπό την ιδιότητα της ως εκδοχέας του ασφαλιστηρίου συμβολαίου ο οποίος έχει και δικαίωμα να εγείρει απευθείας αγωγή. Σε περίπτωση μη έγκρισης της υπό εκδίκαση Αίτησης θα επηρεαστούν άμεσα τα οικονομικά και νομικά του συμφέροντα. Εισηγείται ότι το αίτημα υποβάλλεται καλόπιστα, χωρίς καθυστέρηση και σε πρώιμο στάδιο της διαδικασίας αφού τα δικόγραφα δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, ενώ δεν επηρεάζει με οποιοδήποτε τρόπο δυσμενώς τα δικαιώματα της Εναγόμενης που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Η Εναγόμενη - Καθ'ης η Αίτηση καταχώρισε Ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9, Θ.Θ.1-6, 9-11, Δ.12 Θ.Θ. 1-5, Δ.16 Θ.9, Δ.25 Θ.Θ.1-6, 7-9, Δ.48 Θ.Θ.1-3, 8
(4)και 9, Δ.57 Θ.2, Δ.59, Δ.63 Θ.Θ.1-2, Δ.64, στον φάκελο του Δικαστηρίου, στη Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 5 λόγοι Ένστασης, τους οποίους θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «1) Δεν ικανοποιούνται και/ή δεν πληρούνται οι όροι και προϋποθέσεις του Νόμου και/ή της Νομολογίας για την παροχή των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή η αίτηση είναι παράτυπη. 2) Ο αιτητής δεν έχει καταδείξει κατά πόσο η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ) επιθυμεί ή όχι την συνένωση της ως Ενάγουσας 2. 3) Δεν μπορεί να υποχρεωθεί οποιοδήποτε πρόσωπο να συνενωθεί ως ενάγων, εάν δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. 4) Η ορθή πρακτική είναι η συνένωση της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ) ως αναγκαίου διαδίκου και/ή ως Εναγομένης και όχι ως Ενάγουσας. 5) Γενικά, ο αιτητής με την αίτηση του δεν ικανοποιεί τις εκ του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Ελένης Πελεκάνου εκ των δικηγόρων της Εναγομένης η οποία επισημαίνει ότι σε κανένα σημείο στην Αίτηση δεν αναφέρει ο Ενάγοντας ότι η ΣΕΔΙΠΕΣ έχει ενημερωθεί για τις ισχυριζόμενες του αξιώσεις και κατά πόσο ζητήθηκε πριν από την έγερση της αγωγής η συνένωση της ως Ενάγουσα ή κατά πόσο αρνήθηκε κάτι τέτοιο. Είναι η θέση της ότι ουδέν πρόσωπο δύναται να υποχρεωθεί να συνενωθεί ως Ενάγοντας αν δεν το επιθυμεί, αφού η πρακτική είναι η συνένωση αυτού του ατόμου ως αναγκαίου Εναγόμενου. Ένσταση καταχώρησε και η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ) η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.Θ. 1 - 6, 9 - 11, Δ.12 Θ.Θ. 1 - 5, Δ.16 Θ.9, Δ.25 Θ.Θ. 1 - 9, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 3, 8
(4)και 9, Δ.57 Θ.2, Δ.63 Θ.Θ.1 και 2, Δ.64 στον φάκελο του Δικαστηρίου, στη Νομολογία και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται οι εξής 4 λόγοι ένστασης: «
- Δεν ικανοποιούνται και/ή δεν πληρούνται οι όροι και προϋποθέσεις του Νόμου και/ή της Νομολογίας για την παροχή των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή η αίτηση είναι παράτυπη.
- Δεν μπορεί να υποχρεωθεί οποιοδήποτε πρόσωπο να συνενωθεί ως ενάγων, εάν δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο.
- Η ορθή πρακτική είναι η συνένωση της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ (ΣΕΔΙΠΕΣ) ως αναγκαίου διαδίκου και/ή ως Εναγομένης και όχι ως Ενάγουσας.
- Γενικά, ο Αιτητής με την αίτηση του δεν ικανοποιεί τις εκ του Νόμου και της Νομολογίας προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων». Η Ένσταση αυτή συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Σολουκίδου εκ των δικηγόρων της ΣΕΔΙΠΕΣ η οποία αναφέρει ότι τα δικαιώματα του Ενάγοντα που απορρέουν από το ασφαλιστήριο συμβόλαιο έχουν εκχωρηθεί στην ΣΕΔΙΠΕΣ. Με βάση τη Νομολογία όταν ο εκδοχέας δεν εμφανίζεται να ενάγει υπό την εν λόγω ιδιότητα τότε ο εκχωρητής ενάγει ως εμπιστευματοδόχος του εκδοχέα ή ο εκδοχέας συνενώνεται στην διαδικασία ως εναγόμενος. Τέτοια προσθήκη της ΣΕΔΙΠΕΣ ως εναγόμενου θα έπρεπε να ζητά ο Ενάγοντας αφού η ΣΕΔΙΠΕΣ δεν μπορεί να υποχρεωθεί να συνενωθεί ως Ενάγουσα εάν δεν το επιθυμεί. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι για τον Ενάγοντα και την Εναγόμενη αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους ενώ η ευπαίδευτος συνήγορος για την ΣΕΔΙΠΕΣ δήλωσε ότι υιοθετεί την Ένσταση τους και δεν έχει να προσθέσει οτιδήποτε περαιτέρω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Μελετώντας τα αιτητικά διαφαίνεται ότι αυτό που επιζητείται είναι η προσθήκη διαδίκου, οι δε τροποποιήσεις είναι ζήτημα παρεπόμενο σε περίπτωση έγκρισης του αρχικού αυτού αιτήματος. Κατ' επέκταση η δικονομική πρόνοια που διέπει το θέμα είναι πρωτίστως η Δ.9 Θ.10 η οποία και παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή[1]. Το όλο ζήτημα εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, και η απόφανση του κατά πόσο βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα (βλ. Ανδρέας Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372, Mepa Underwriting Management Ltd v. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 Α.Α.Δ. 772). Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Perihan Mustafa Korkut v. Απόστολου Γεωργίου,
(2007)1 Α.Α.Δ. 1213: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)». Παραπέμπω επίσης σε απόσπασμα από την απόφαση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Χρίστος Μηνά,
(2003)1 Α.Α.Δ. 1818, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από την Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η τελευταία αντιστοιχεί με την Δ.16 θ.11 των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Ο θ.11 έτυχε ερμηνείας από την Αγγλική νομολογία. Στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd
(1956)1 All E.R. 273 το θέμα τέθηκε ως εξής: «Το κριτήριο κατά πόσο δυνάμει της Δ.19 θ.11 το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να προσθέσει ως εναγόμενο πρόσωπο το οποίο ο ενάγων δεν επιθυμούσε να εναγάγει ήταν κατά πόσο το διάταγμα το οποίο ο ενάγων επεδίωκε στην αγωγή δυνατόν να επηρέαζε άμεσα τον παρεμβαίνοντα (δηλαδή τον προτεινόμενο διάδικο) με τον περιορισμό των νομίμων δικαιωμάτων των. γιατί ο μόνος λόγος ο οποίος δυνατόν να καθιστά την παρουσία ενός μέρους ενώπιον του Δικαστηρίου αναγκαία για να δυνηθεί το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως (εντός της έννοιας της Δ.16 θ.11) ήταν ότι θα δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας.» Αυτό που προβληματίζει είναι ότι στην υπό εκδίκαση περίπτωση επιδιώκεται η προσθήκη Ενάγοντα και όχι Εναγόμενου. Μελετώντας το λεκτικό της Δ.9 Θ.10 προκύπτει ότι για να προστεθεί διάδικος ως Ενάγοντας απαιτείται η γραπτή συγκατάθεση του προσώπου αυτού. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει στην παρούσα. Η απαίτηση για ύπαρξη συγκατάθεσης του προτιθέμενου Ενάγοντα αντικατοπτρίζεται και στην Νομολογία στην οποία ο ίδιος ο Αιτητής παρέπεμψε. Παραθέτω απόσπασμα από το προοίμιο της απόφασης Three Rivers District Council and others v Bank of England
(1995)4 All E.R. 312: «Where there was an agreement to assign a legal chose, in equity the assignee became the owner and controller of the legal chose and was entitled to sue for the recovery of the chose, although as a matter of practice he was normally required by the court to join the assignor either as plaintiff or, if he refused to give his consent, as defendant». Ακολουθεί πως όπου δεν υπάρχει η συναίνεση του προτιθέμενου διαδίκου, αυτός θα πρέπει να προστεθεί ως Εναγόμενος και όχι ως Ενάγοντας. Εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου για τον Ενάγοντα ήταν ότι η μη προσκόμιση της απαιτούμενης συγκατάθεσης δεν επιφέρει αφ' εαυτής την απόρριψη της Αίτησης. Προς τούτο παρέπεμψε στην απόφαση της κας Στ. Χατζηγιάννη Α.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην αγωγή αρ. 2997/03 Mark Man Ltd v Banque Nationale de Paris Intercontinentale, ημερ. 11.12.
- Μελετώντας τα λεχθέντα στην εν λόγω απόφαση, όμως, διαφαίνεται ότι η εκφρασθείσα θέση ότι «Στην παρούσα περίπτωση τέτοια συναίνεση δεν έχει προσκομισθεί, παράλειψη όμως που δεν επιφέρει αφ' εαυτής και απόρριψη της αίτησης» παρέπεμπε σε απόσπασμα από το White Book 1958 σελ. 346 όπου αναφέρεται ότι: «The order may be made though no signed consent is produced on the hearing, the order being that A B be added as plaintiff on production of his consent in writing at the Central Office». Κατ' επέκταση και πάλι σε κάποιο στάδιο η συναίνεση αυτή θα προσκομίζετο. Ούτως ή άλλως στην πιο πάνω αγωγή η αίτηση για προσθήκη Ενάγοντα είχε υποβληθεί από τα ίδια τα πρόσωπα που επιθυμούσαν να προστεθούν, πράγμα που δεν ισχύει στην υπό εκδίκαση περίπτωση όπου η άποψη των προτιθέμενων διαδίκων δεν αποκαλύπτεται. Κατ' επέκταση η Αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Εναγομένης - Καθ'ης η Αίτηση και του Ενδιαφερομένου Προσώπου και εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής «
- No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο