Αναφορικά με την Περιφερειακή Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λευκωσίας Λτδ ν. Σπίθα Λίμιτεδ κ.α., Γεν. Αίτηση αρ.: 296/17, 19/4/2019

(1)(nn), στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο Ν.22/85αρ. 52, 49Γ & 49ΣΤ, στον Περί Διαιτησίας Νόμο (Κεφ. 4) αρ. 21, στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς Θ. 79, στον περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 αρ. 37, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Γιαννή υπαλλήλου των Αιτητών. Ο κ. Γιαννή αναφέρει ότι οι Καθ'ων η Αίτηση συνήψαν συμφωνία δανείου, εγγύησης και υποθήκης με την ΣΠΕ Λατσιών. Λόγω παράβασης των όρων της συμφωνίας δανείου η διαφορά παραπέμφθηκε σε διαιτησία ενώπιον του Διαιτητή κ. XXXXX Παπαλεξάνδρου με αρ. Δ.533/8 -

1. Την 13.2.2013 κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας στην παρουσία του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 εξεδόθη απόφαση υπέρ της ΣΠΕ Λατσιών και εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 για ποσό €97.622,09 πλέον τόκο προς 8% ετησίως και έξοδα με δικαίωμα εκποίησης της υποθήκης XXXXX/
2. Η απόφαση γνωστοποιήθηκε στους Καθ'ων η Αίτηση οι οποίοι δεν άσκησαν έφεση κατά αυτής εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας και ούτε έχουν ξοφλήσει μέχρι σήμερα το εξ αποφάσεως χρέος τους. Οι Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στον Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμο 22/85 αρ. 51, 52 [1]β, 52[2][3][4][5], στους Περί Συνεργατικών Εταιρειών Θεσμούς 142/87 Θ. 79 στο Νόμο Περί Διαιτησίας Κεφ. 4 αρ. 2, 6, 7, 8, 9, 21 και 22, στα Αρ. 28 και 30.

(1),

(2),

(3)και

(4)του Συντάγματος και στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, Δ.5, Δ.6, Δ.40 Θ.8, Δ.48, Θ.Θ. 1-4,8,9, Δ.47, Δ.55, στο Αρ. 6 της ΕΣΔΑ στις αρχές της Φυσικής Δικαιοσύνης και στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση εκτίθενται 17 λόγοι ένστασης, τους οποίους και θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «

1. Η αίτηση ημερομηνίας 11/04/2017 στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση και/ή στηρίζεται σε μη ορθή νομική βάση και ή είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
2. Στην αίτηση των αιτητών δεν υπάρχει το πραγματικό υπόβαθρο για χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας και δεν έχουν επισυναφθεί πρωτότυπα έγγραφα χωρίς να δίνεται εξήγηση για αυτή την παράλειψη.
3. Έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα των καθ'ων η αίτηση για να λάβουν γνώση της υπόθεσης εναντίον τους και ή οι αιτητές έχουν παραβιάσει βασικές αρχές της φυσικής δικαιοσύνης στην διαδικασία της επίδικης διαιτησίας και στην επίδοση της διαιτητικής απόφασης.
4. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου για την εγγραφή και την εκτέλεση της διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 13/02/
6. Οι αιτητές δεν έχουν επιδώσει την διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 13/02/2013 την οποία θέλουν να εγγράψουν με αποτέλεσμα οι καθ'ων η αίτηση να μην λάβουν γνώση για την έκδοση της διαιτητικής απόφασης και ή οι δεν έγινε επίδοση της ισχυριζόμενης διαιτητικής απόφασης ημερομηνίας 13/02/2013 προς τους καθ'ων η αίτηση η οποία ήταν κακή.
7. Οι καθ'ων η αίτηση δεν είχαν δίκαιη δίκη από τον ορισμό του XXXXX Παπαλεξάνδρου ως Διαιτητή ένεκα της προηγούμενης εργοδότησης του στον Συνεργατισμό και της έλλειψης γνώσεων και πείρας ως νομικού και δικηγόρου και ή σπουδών στα νομικά.
8. Η διαιτητική απόφαση ημερομηνίας 13/02/2013 η οποία αναφέρεται στην υπό εκδίκαση αίτηση και στην ένορκο δήλωση που τη συνοδεύει δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή απόφαση και δεν φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα δικαστικής απόφασης.
9. Οι αιτητές δεν επέδωσαν στους καθ'ων η αίτηση αντίγραφο της διαιτητικής απόφασης σύμφωνα με τον τύπο αριθμό 46 με τον οποίο παρέχεται στους καθ'ων η αίτηση το δικαίωμα να ενστούν στην διαιτητική απόφαση μέσα σε 21 μέρες από την επίδοση της γνωστοποίησης να υποβάλει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο όπως προνοεί το άρθρο 52[4] του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και ως εκ τούτου δεν έχει αρχίσει η προβλεπομένη από το εν λόγω άρθρο προθεσμία.
10. Έχουν παραβιασθεί τα δικαιώματα των καθ' ων η αίτηση για δίκαιη δίκη και έχουν παραβιασθεί οι αρχές της φυσικής δικαιοσύνης εφόσον δεν τηρούνταν πρακτικά της ακροαματικής διαδικασίας και ούτε καταχωρήθηκαν δικόγραφα που να υπάρχουν δικογραφημένες θέσεις των αιτητών και να γνωρίζουν οι καθ' ων η αίτηση τι αντιμετώπιζαν εναντίον τους.
11. Ο διαιτητής δεν ακολούθησε οποιεσδήποτε διαδικασίες όπως προβλέπεται στον Περί Διαιτησίας Νόμο και ή τους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας αναφορικά με την καταχώρηση δικογράφων και ούτε τηρούσε οποιαδήποτε πρακτικά.
12. Ο διαιτητής XXXXX Παπαλεξάνδρου δεν είναι νομικός και ούτε έχει την νομική ή την δικηγορική πείρα να εκδικάσει την υπόθεση που είναι στην κλίμακα των €100,000.- με €500,000.- που στα Επαρχιακά Δικαστήρια καθ' ύλην αρμόδιοι είναι μόνο Ανώτεροι Επαρχιακοί Δικαστές.
13. Η αιτήτρια ουδέποτε επέδωσε και ή γνωστοποίησε στους καθ' ων η αίτηση ότι θα παράπεμπε την υπόθεση στον Έφορο Συνεργατικών για διαιτησία παραβιάζοντας το δικαίωμα τους να γνωρίζουν την υπόθεση εναντίον τους και να προσφύγουν στο Δικαστήριο για αμφισβήτηση της παραπομπής στην διαιτησία και του διορισμού του Διαιτητή.
14. Η διαιτητική διαδικασία δεν γνωστοποιήθηκε στους καθ' ων η αίτηση για να παραστούν και να διορίσουν δικηγόρο και η διαιτητική απόφαση δεν είναι νομότυπη και έγκυρη απόφαση και δεν αποπ^ώνει τι έλαβε υπόψιν και πως κατέληξε ο διαιτητής στην έκδοση της απόφασης του αλλά γενικά και αόριστα καταδικάζει τους καθ'ων η αίτηση στην καταβολή του ποσού που αναφέρεται στην απόφαση του.
15. Δεν υπήρχαν κανονισμοί σε ισχύ για την επίδικη διαιτησία σύμφωνα με το άρθρο 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου όπως τροποποιήθηκε και επομένως η οποιαδήποτε διαδικασία έγινε είναι παράνομη. Δεν είχε δικαιοδοσία ο διαιτητής να εκδικάσει την υπόθεση και ούτε ο Έφορος να παραπέμψει την υπόθεση σε διαιτησία.
16. Υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας εφόσον οι αιτητές στέρησαν το δικαίωμα των καθ'ων η αίτηση να ασκήσουν τα προβλεπόμενα ένδικα μέσα εναντίον του διορισμού του διαιτητή και εναντίον της απόφασης του με τον τρόπο που χειρίστηκαν την υπόθεση.
17. Δεν είχε εξουσία εκ του νόμου ο διαιτητής να διατάξει την εκποίηση της επίδικης υποθήκης και ως εκ τούτου η απόφαση του είναι παράνομη και ή άκυρη.
18. Ο ενόρκως δηλών XXXXX Γιαννή δεν είχε καμία σχέση με τους επίδικους δανεισμούς των καθ1 ων η αίτηση ή την ΣΠΕ Λατσιών και ότι αναφέρει στην ένορκη δήλωση του είναι εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να αναφέρει την πηγή της γνώσης του». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Ευαγγέλου, Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2, ο οποίος αναφέρει ότι ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και η Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 έλαβαν οποιαδήποτε επίδοση ή γνωστοποίηση παραπομπής σε διαιτησία ώστε να μπορέσουν να φέρουν ένσταση στον διορισμό του Διαιτητή σε σχέση με τον οποίο είναι η θέση του ότι δεν ήταν κατάλληλο πρόσωπο εφόσον δεν έχει νομικές γνώσεις. Οι υπαλλήλοι των Αιτητών τους έφεραν προ τετελεσμένων γεγονότων αφού τον κάλεσαν τηλεφωνικώς μία μέρα πριν από την έναρξη της Διαιτησίας να παραστεί χωρίς να πληροφορηθούν από πριν για τον διορισμό του Διαιτητή. Ουδέποτε του είπαν ότι έχει το δικαίωμα να διορίσει δικηγόρο και αυτός ουδέποτε δέχτηκε την έκδοση απόφασης εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση. Θέση του είναι ότι ο ίδιος ουδέποτε εμφανίστηκε στα γραφεία των Αιτητών για διαδικασία διαιτησίας και η διαιτητική απόφαση δεν τους επιδόθηκε. Την απόφαση είδαν για πρώτη φορά οι Καθ'ων η Αίτηση με την επίδοση της υπό εκδίκαση Αίτησης. Αποτελεί περαιτέρω θέση του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ότι η απόφαση δεν φέρει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα Δικαστικής απόφασης και είναι αποτέλεσμα κακοδικίας. Εισηγείται ότι ο Διαιτητής δεν ακολούθησε διαδικασίες που προβλέπονται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, δεν είναι νομικός και η απόφαση δεν αποτυπώνει τι έλαβε υπόψιν του και πως κατέληξε στην έκδοση της. Δεν υπήρχαν Κανονισμοί σε ισχύ σύμφωνα με το αρ. 52 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου και άρα η όλη διαδικασία είναι άκυρη και παράνομη. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους σημεία αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το άρθρο 52

(1)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου Ν.22/85όποτε εγείρεται οποιαδήποτε διαφορά που αφορά στις εργασίες εγγεγραμμένης εταιρείας «μεταξύ μελών, πρώην μελών, προσώπων αξιούντων μέσω μελών καταθετών, οφειλετών ή των εγγυητών τους», τέτοια διαφορά παραπέμπεται στον Έφορο, ο οποίος έχει το δικαίωμα να παραπέμψει αυτήν προς επίλυση σε διαιτησία. Από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση φαίνεται ότι η διαφορά παραπέμφθηκε όντως σε διαιτησία. Επισυνάπτεται επιπλέον έντυπο υπογραμμένο από την XXXXX Ευαγγέλου σύζυγο του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 περί παραλαβής της Ειδοποίησης Κλήσης σε Διαιτησία. Από το Τεκμήριο Β στην Αίτηση, όμως, προκύπτει ότι η κλήση αυτή επιδόθηε για την Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1 εταιρεία στην XXXXX Ευαγγέλου η οποία δεν αναφέρεται να έχει κάποια ιδιότητα σε σχέση με αυτή. Μάλιστα η καταγραφή είναι ότι δόθηκε στην XXXXX Ευαγγέλου για τον χρεώστη Σπίθα Λτδ «μέσω Διευθυντή Ηλία Ευαγγέλου». Σύμφωνα με τη Δ.5 Θ.7: «In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or number of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly». Στην απόφαση του Διαιτητή Τεκμήριο Γ στην Αίτηση, όμως, καταγράφεται ότι παρουσιάστηκε ο Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 ο οποίος αναγνώρισε το χρέος. Εν πάση περιπτώσει, δεδομένης της περιορισμένης εμβέλειας των ζητημάτων που μπορούν να εξεταστούν σε αιτήσεις τέτοιας φύσεως, το ουσιαστικό είναι ότι η Διαιτητική απόφαση επιδόθηκε στον Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 προσωπικά και υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής της Καθ'ης η Αίτηση αρ. 1. Κατ' επέκταση τα θέματα της κακής επίδοσης της κλήσης θα έπρεπε να είχαν προβληθεί με Έφεση δυνάμει του αρ. 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/85, πράγμα που δεν έγινε. Συνεπώς δεν παρέχεται ευχέρεια για εξέταση τους στο πλαίσιο της παρούσας. Όπως αναφέρθηκε και στη απόφαση Ανδρέας Χατζηγεωργίου Νικολάου ν. Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αγλαντζιάς,

(2012)1 Α.Α.Δ.707: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι΄ αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι΄ αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του και ορθά εφάρμοσε τις προαναφερόμενες νομικές αρχές». Όλοι οι λόγοι που προβάλλονται στην Ένσταση αφορούν στην καταλληλόλητα του Διαιτητή, στην ισχυριζόμενη κακοδικία από πλευράς αυτού και στην μη επίδοση της κλήσης, παρά το ότι ο Καθ'ου παραδέχεται ότι ειδοποιήθηκε από τους Αιτητές για την Διαιτησία. Αποτελούν, συνεπώς, ζητήματα τα οποία θα έπρεπε να είχαν εγερθεί είτε κατά τη Διαιτησία είτε με Έφεση κατά της απόφασης και δεν παρέχεται ευχέρεια για εξέταση τους στην υπό εκδίκαση διαδικασία. Εκδίδεται ακολούθως Διάταγμα ως τα αιτητικά (Α) και (Β) της Αίτησης. Τα έξοδα της Αίτησης δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, και άρα επιδικάζονται εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση αρ. 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα και υπέρ των Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο