Παπαδοπούλου ν. Βροντή Παπαδοπούλου, Αρ. Αγωγής: 4564/14, 3/6/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A665 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4564/14 Μεταξύ: XXXXX Παπαδοπούλου Ενάγουσα και XXXXX Βροντή Παπαδοπούλου Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 8.10.2018 για Προσθήκη Εναγομένων Ημερομηνία: 3 Ιουνίου, 2019 Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κα Βασιλείου Για την Εναγόμενη - Καθ'ης η Αίτηση: κα Βενιζέλου Για τους προτιθέμενους νέους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κα Κωνσταντινίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Την 7.8.2014 η Ενάγουσα καταχώρησε την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή με την οποία αξιοί εναντίον της Εναγόμενης ακύρωση της μεταβίβασης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 13/XXXXX (πιο κάτω αναφερόμενου ως «το Ακίνητο») που μεταβιβάστηκε από την Ενάγουσα στην Εναγόμενη συνεπεία δόλου και επανεγγραφή αυτού στο όνομα της Ενάγουσας. Όπως δικογραφείται στην Έκθεση Απαιτήσεως η Ενάγουσα ήταν κατά το 1980 ιδιοκτήτρια του Ακινήτου και η Εναγόμενη είναι θυγατέρα της. Από το 1980 η Ενάγουσα διαμένει σε μία εκ των δύο κατοικιών εντός του Ακινήτου ενοικιάζοντας την δεύτερη. Κατά ή περί τα μέσα 2013 η Ενάγουσα εξέφρασε την επιθυμία όπως το Ακίνητο μεταβιβαστεί στους υιούς της Εναγομένης με δικαίωμα της Ενάγουσας να κατοικεί στην μία κατοικία και να καρπούται τα οικονομικά οφέλη της άλλης, πράγμα με το οποίο η Εναγόμενη συμφώνησε. Η Εναγόμενη ανέλαβε να προβεί στις διαδικασίες για την μεταβίβαση αλλά την 10.12.2013 ενημέρωσε την Ενάγουσα ότι το Ακίνητο θα έπρεπε να μεταβιβαστεί στο δικό της όνομα λόγω του ότι τα αγόρια ήταν ανήλικα και η Ενάγουσα την πίστεψε και υπέγραψε. Μεταγενέστερα η Εναγόμενη ζήτησε από την Ενάγουσα να εγκαταλείψει το Ακίνητο και η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση ήταν η συνέπεια του δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων της Εναγομένης. Η Εναγόμενη με την Υπεράσπιση της αρνείται τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας και αναφέρει ότι ήταν επιθυμία της Ενάγουσας όπως το Ακίνητο μεταβιβαστεί επ'ονόματι της έχοντας πλήρη επίγνωση των πράξεων της. Ουδέποτε ζήτησε από την Ενάγουσα να εγκαταλείψει το Ακίνητο. Είναι η θέση της ότι η Ενάγουσα βρίσκεται σε ευάλωτη θέση και προωθεί την αγωγή κατόπιν αθέμιτης πίεσης και παρότρυνσης από τρίτα πρόσωπα. Την 11.2.2015 η Ενάγουσα καταχώρησε Απάντηση στην Υπεράσπιση με την οποία αρνείται τα όσα αναφέρει η Εναγόμενη και επαναλαμβάνει τους δικούς της ισχυρισμούς όπως αυτοί καταγράφονται στην Έκθεση Απαιτήσεως. Μετά που έλαβαν χώρα ένορκες αποκαλύψεις εγγράφων η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση. Την 8.10.2018 καταχωρίστηκε η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία η Ενάγουσα εξαιτείται τα πιο κάτω: «α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η προσθήκη της XXXXX ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ από XXXXX 1, XXXXX XXXXX, Λευκωσία, της XXXXX ΡΑΛΛΗ ΠΕΤΡΙΔΟΥ από XXXXX 1, XXXXX XXXXX, Λευκωσία, της XXXXX ΠΕΤΡΙΔΟΥ από Λεωφ. XXXXX, 67 Διαμ. XXXXX, XXXXX, XXXXX, Λευκωσία και του XXXXX ΡΑΛΛΗΣ από XXXXX 1, XXXXX XXXXX, Λευκωσία ως εναγόμενοι στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η τροποποίηση του Κλητηρίου Εντάλματος αναλόγως, με σκοπό τη συμμόρφωση του με υπό α. ανωτέρω, εντός 10 ημερών από την έκδοση του σχετικού διατάγματος. γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η επίδοση του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος στους εναγόμενους. δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η καταχώρηση Εκθέσεως Υπερασπίσεως από πλευράς εναγομένων εντός περαιτέρω 14 ημερών από της επιδόσεως του τροποποιημένου Κλητηρίου Εντάλματος». Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.Θ. 10 και 11 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, στη Νομολογία, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει η κα XXXXX Παπαδοπούλου, Ενάγουσα - Αιτήτρια. Η Ενάγουσα, αφού επαναλαμβάνει τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της περί δόλου της Εναγομένης, αναφέρει ότι η Εναγόμενη πώλησε το Ακίνητο στους προτιθέμενους νέους Εναγόμενους την 6.7.
- Δηλώνει, συνεπώς, ότι η προσθήκη των ατόμων αυτών ως Εναγομένων είναι απαραίτητη. Την 20.11.2018 ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Εναγόμενη δήλωσε ότι δεν έχει ένσταση στην Αίτηση. Ένσταση καταχώρησαν οι προτιθέμενοι νέοι Εναγόμενοι (οι οποίοι για σκοπούς της παρούσας θα αναφέρονται ως «οι Καθ'ων η Αίτηση). Η Ένσταση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.9 Θ.Θ.10 και 11, Δ.48 Θ.Θ 1-4, στον περί Συμβάσεων Νόμο Κεφ. 149, στο Κεφ. 224 (άρθρο 39 και επέκεινα) στη Νομολογία περί προστασίας καλόπιστων αγοραστών (bona fide purchaser) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 7 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Η αίτηση είναι παράτυπη καθότι δεν έχει επιδοθεί στους ενδιαφερομένους η υπό τον ως άνω αριθμόν και τίτλον αγωγή μεταξύ της ενάγουσας και της εναγομένης ούτε το τεκμήριο 1 το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 4 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας ημερομηνίας 8/10/
- Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και/ή είναι επιπόλαιη και ενοχλητική (frivolous and vexatious).
- Η επισυνημμένη στην αίτηση ένορκη δήλωση της αιτήτριας αποκαλύπτει μόνον την πώληση του επίδικου ακινήτου από την εναγομένη στα πρόσωπα που αναγράφονται στην παρ. (α) της αίτησης και δεν αποκαλύπτει οποιονδήποτε άλλον νομικό λόγο και/ή παράνομη συναλλαγή και/ή τυχόν συμπαιγνία μεταξύ εναγομένης και των ρηθέντων προσώπων, αγοραστών του επίδικου ακινήτου ώστε να δικαιολογείται η προσθήκη τους ως συνεναγομένων και/ή η εμπλοκή τους στη δικαστική διαδικασία της ως άνω αγωγής.
- Δεν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων καθότι τα εις την παρ (α) της αίτησης πρόσωπα είναι καλόπιστοι αγοραστές του επίδικου ακινήτου και ουδέν δικαίωμα έχει η ενάγουσα να στραφεί εναντίον τους.
- Τα ως άνω αναφερόμενα πρόσωπα αγόρασαν το επίδικο ακίνητο αφού προέβησαν σε ενδελεχή έρευνα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας για να ελέγξουν εάν τούτο ήταν βεβαρημένο με οποιονδήποτε εμπράγματο βάρος και/ή δικαίωμα επικαρπίας της αιτήτριας και η ρηθείσα έρευνα απέδειξε ότι το επίδικο ακίνητο ήταν ελεύθερο οποιουδήποτε εμπράγματου βάρους και/ή άλλου δικαιώματος οποιουδήποτε ατόμου.
- Από την ένορκη δήλωση της αιτήτριας δεν προκύπτει οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα για να προστεθούν οι ρηθέντες αγοραστές του επίδικου ακινήτου ως συνεναγόμενοι και /ή δεν υπάρχει περίπτωση ανεξάρτητα από την έκβαση της αγωγής μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης να επηρεαστούν τα δικαιώματα των καλόπιστων αγοραστών του ακινήτου.
- Οι ρηθέντες αγοραστές του επίδικου ακινήτου δεν είναι πρόσωπα η παρουσία και/ή η προσθήκη των οποίων είναι αναγκαία για να βοηθήσει το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως και αποτελεσματικά επί όλων των εγειρομένων στην υπόθεση ζητημάτων.1». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Ράλλη ενός εκ των Καθ'ων ο οποίος αναφέρει ότι αυτός μαζί με τις άλλες Καθ'ων αγόρασαν το Ακίνητο από την Εναγόμενη. Συναντήθηκαν στο γραφείο του δικηγόρου της Εναγομένης και η τελευταία τους ενημέρωσε ότι στην μία εκ των δύο κατοικιών διέμενε η μητέρα της αλλά θα την ενημέρωνε και θα έφευγε από το Ακίνητο όπως θα έφευγε και ο ενοικιαστής της άλλης κατοικίας. Τους διαβεβαίωσε ότι δεν υπήρχε οποιοδήποτε δικαίωμα επικαρπίας της Ενάγουσας στο Ακίνητο και τους προσκόμισαν και πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας, ενώ ουδέν ανάφεραν για την ύπαρξη της παρούσας αγωγής. Οι δικηγόροι των Καθ'ων η Αίτηση τους προέτρεψαν να κρατήσουν κάποιο ποσό από το τίμημα αγοράς για την κάλυψη τυχών εξόδων εάν η Ενάγουσα και ο ενοικιαστής δεν παρέδιδαν κατοχή. Οι Καθ'ων η Αίτηση έχουν καταχωρήσει την αγωγή XXXXX/18 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας λόγω του ότι τα προαναφερόμενα πρόσωπα δεν έχουν ακόμα αποχωρήσει. Το Ακίνητο μεταβιβάστηκε στο όνομα τους την 2.7.
- Είναι η θέση του ότι δεν είναι απαραίτητη η προσθήκη τους ως διάδικοι αφού είναι καλόπιστοι αγοραστές ενώ η παρουσία τους δεν είναι απαραίτητη για να μπορεί το Δικαστήριο να αποφανθεί επί των επίδικων θεμάτων μεταξύ Ενάγουσας και Εναγόμενης. Μετά από σχετική άδεια καταχωρίστηκε συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση από την κα Ειρήνη Ιωάννου, εκ των δικηγόρων της Ενάγουσας η οποία επισύναψε γραπτή βεβαίωση της Εναγόμενης, η οποία είχε εκ παραδρομής παραλειθφεί από την αρχική Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων οι συνήγοροι υποστήριξαν τις θέσεις τους. Αναφορά σε συγκεκριμένες εισηγήσεις θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.9 Θ. 10, που αποτελεί και την ουσιαστική δικαιοδοτική βάση της αίτησης, παρέχει την εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου την παρουσία του οποίου θεωρεί αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή[1]. Το όλο ζήτημα εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, και η απόφανση του κατά πόσο βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου όλοι οι αναγκαίοι διάδικοι είναι συναρτημένη προς τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στα δικόγραφα (βλ. Ανδρέας Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372, Mepa Underwriting Management Ltd v. Αγροτική Ανώνυμη Ελληνική Εταιρεία Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 Α.Α.Δ. 772). Όπως αναφέρθηκε στην απόφαση Perihan Mustafa Korkut v. Απόστολου Γεωργίου,
(2007)1(B) A.A.D. 1213: «Για να προστεθεί ένα πρόσωπο ως διάδικος δυνάμει της Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών θα πρέπει να κριθεί ως αναγκαίος διάδικος. Βασικό κριτήριο για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την προσθήκη διαδίκου, είναι κατά πόσο θα επηρεαστούν άμεσα τα νομικά δικαιώματα ή τα οικονομικά του συμφέροντα και ιδιαίτερα όταν υπάρχουν υπό αμφισβήτηση ή επηρεάζονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα ή συμφέροντα σε περιουσία όπου οι νόμιμοι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιπροσωπεύονται. Για το εάν ένας διάδικος είναι αναγκαίος ή όχι, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια. Μελέτη της Αγγλικής νομολογίας αποκαλύπτει διάφορες σχολές σκέψης για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δυνάμει της Δ.9 θ.10. (Βλ. Amon v. Raphael και Tuck & Sons Ltd.
(1956)1 All E.R. 273 και Gurtner v. Circuit
(1968)1 All E.R. 328). Όμως στην Κύπρο επικράτησε η σχολή η οποία αναγνωρίζει ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. (Βλ. Mepa Underwriting Management Ltd. κ.α. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλειών
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 772)». Παραπέμπω επίσης σε απόσπασμα από την απόφαση Παγκυπριακή Ασφαλιστική Λτδ ν. Χρίστος Μηνά,
(2003)1 Α.Α.Δ. 1818, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η προσθήκη διαδίκου διέπεται από την Δ.9 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Η τελευταία αντιστοιχεί με την Δ.16 θ.11 των Παλαιών Αγγλικών Διαδικαστικών Κανονισμών. Ο θ.11 έτυχε ερμηνείας από την Αγγλική νομολογία. Στην Amon v. Raphael Tuck & Sons Ltd
(1956)1 All E.R. 273 το θέμα τέθηκε ως εξής: «Το κριτήριο κατά πόσο δυνάμει της Δ.19 θ.11 το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να προσθέσει ως εναγόμενο πρόσωπο το οποίο ο ενάγων δεν επιθυμούσε να εναγάγει ήταν κατά πόσο το διάταγμα το οποίο ο ενάγων επεδίωκε στην αγωγή δυνατόν να επηρέαζε άμεσα τον παρεμβαίνοντα (δηλαδή τον προτεινόμενο διάδικο) με τον περιορισμό των νομίμων δικαιωμάτων των. γιατί ο μόνος λόγος ο οποίος δυνατόν να καθιστά την παρουσία ενός μέρους ενώπιον του Δικαστηρίου αναγκαία για να δυνηθεί το Δικαστήριο να αποφανθεί πλήρως (εντός της έννοιας της Δ.16 θ.11) ήταν ότι θα δεσμεύεται από το αποτέλεσμα της διαδικασίας.» Στην υπό εκδίκαση υπόθεση τα αιτητικά της Ενάγουσας περιλαμβάνουν την επανεγγραφή του Ακινήτου επ' ονόματι της. Κάτι τέτοιο αναμφίβολα θα επηρεάσει τους εγγεγραμμένους πλέον ιδιοκτήτες αυτού, ήτοι τους Καθ'ων η Αίτηση. Ούτε και θα μπορεί να εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, εάν και εφόσον η Ενάγουσα πετύχει στην αξίωση της, χωρίς οι Καθ'ων η Αίτηση να είναι διάδικοι στην αγωγή. Αποτελεί, συνεπώς, κατάληξη μου ότι οι Καθ'ων η Αίτηση είναι αναγκαίοι διάδικοι στην αγωγή, και η διακριτική μου ευχέρεια θα πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Εκδίδεται ακολούθως διάταγμα με το οποίο δίδεται άδεια για προσθήκη των Καθ'ων η Αίτηση ως Εναγόμενοι στην αγωγή, και όπως η εκδίκαση της υπόθεσης συνεχίσει με τους νέους διαδίκους όπως αυτοί θα διαμορφωθούν. Η Ενάγουσα να καταχωρήσει Έκθεση Απαιτήσεως εντός 25 ημερών από σήμερα με τον τίτλο της αγωγής όπως αυτός θα έχει τροποποιηθεί και να την επιδώσει σε όλους τους Εναγόμενους. Μετέπειτα να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας - Αιτήτριας και εναντίον των Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] «10. No cause or matter shall be defeated by reason of the misjoinder or non-joinder of parties, and the Court may in every cause or matter deal with the matter in controversy so far as regards the rights and interests of the parties actually before it. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, either upon or without the application of either party, and on such terms as may appear to the Court or Judge to be just, order that the names of any parties improperly joined, whether as plaintiffs or as defendants, be struck out, and that the names of any parties, whether plaintiffs or defendants, who ought to have been joined, or whose presence before the Court may be necessary in order to enable the Court effectually and completely to adjudicate upon and settle all the questions involved in the cause or matter, be added. No person shall be added as a plaintiff suing without a next friend, or as the next friend of a plaintiff under any disability, without his own consent in writing thereto. Every party whose name is so added as defendant shall be served with a writ of summons or notice in manner provided by Rule 11 of this Order or in such manner as may be prescribed by any special order, and the proceedings as against such party shall be deemed to have begun only on the service of such writ or notice». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο