← Κύπρος

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3431/2018, 3/4/2019

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3431/2018, 3/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A642 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3431/2018 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγοντας - Αιτητής και

  1. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ
  2. Κυπριακή Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Εναγόμενοι - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 17.1.2019 Ημερομηνία: 3 Απριλίου, 2019 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κα Καραπατάκη Για τους Εναγόμενους - Καθ'ων η Αίτηση: κα Κορφιώτη ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή καταχωρίστηκε την 14.12.2018 και με αυτήν ο Ενάγοντας αξιοί εναντίον των Εναγομένων απόφαση και διατάγματα απαγορεύοντας σε αυτούς να προχωρήσουν με την εκποίηση της υποθήκης με αρ. XXXXX/2011 και για ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου Ι που στάληκε από τους Εναγόμενους στον Ενάγοντα ην 24.8.
  3. Την 17.1.2019 καταχωρίστηκε με τη μορφή της μονομερούς αιτήσεως η υπό εκδίκαση Αίτηση με την οποία ο Ενάγοντας - Αιτητής εξαιτείται τα πιο κάτω: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύεται στους Εναγόμενους/Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2 και/ή στους αξιωματούχους τους και/ή στους Διευθυντές τους και/ή στους υπηρέτες τους και/ή στους αντιπροσώπους τους να προχωρήσουν στην εκποίηση και/ή στην αναγκαστική πώληση και/ή στη διαδικασία εκποίησης και/ή αναγκαστικής πώλησης του ακινήτου του Ενάγοντα/Αιτητή με αρ. εγγραφής 9/XXXXX, Φ/Σχ. 30/60W2, τμήμα 9, τεμάχιο XXXXX, στο Στρόβολο που βαρύνεται με την υποθήκη με αρ. XXXXX/2011 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 44ΙΑ-44ΙΑΑ, ως αυτές έχουν τροποποιηθεί και/ή ενσωματωθεί στον Ν.9/65 με τους Ν. 142 (Ι)/2014-Ν.87(Ι)/2018μέχρι την τελική εκδίκαση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου». Η Αίτηση στηρίζεται στο Μέρος VIA του Νόμου Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι και σήμερα, στα αρ. 4,5,6,7 και 9 του μέρους II του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα αρ. 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3 και 8, στα Αρ. 23, 26, 28 και 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο Αρ. 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στην εγγενή και σύμφυτη εξουσία, την πρακτική, στη σχετική Νομολογία και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Παπαγεωργίου Ενάγοντας - Αιτητής ο οποίος αναφέρει ότι από τα τέλη καλοκαιριού οποιαδήποτε εξυπηρετούμενα δάνεια και υγιή περιουσιακά στοιχεία που είχαν στην κατοχή τους οι Εναγόμενοι αρ. 1 έχουν εξαγοραστεί και περιέλθει στην κατοχή της Ελληνικής Τράπεζας Λτδ και στην κατοχή των Εναγομένων αρ. 1 και 2 έχουν παραμείνει όλες οι μη εξυπηρετούμενες χορηγήσεις. Ο ίδιος είναι εγγγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου με αρ. εγγραφής 9/3840 το οποίο υποθήκευσε με την υποθήκη αρ. XXXXX/11 για το ποσό των €235.000 πλέον τόκους. Την 24.5.2013 εξεδόθη εναντίον του διαιτητική απόφαση για ποσό €249.913,20 πλέον τόκους προς 9% ετησίως η οποία καταχωρίστηκε και ενεγράφη προς εκτέλεση στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας την 26.2.
  4. Την 24.8.2018 του επιδόθηκαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου Θ και Ι καθώς και έγγραφο με ονομασία κατάσταση λογαριασμού. Όπως αναφέρει, οι Εναγόμενοι είχαν επιδώσει σε αυτόν και στο παρελθόν τέτοιες Ειδοποιήσεις εναντίον των οποίων καταχώρησε Δικαστικές διαδικασίες τις οποίες απέσυρε κατόπιν συνεννόησης με τους Εναγόμενους. Την 11.1.2019 επιδόθηκε στον Ενάγοντα και η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με την οποία οι Εναγόμενοι τον πληροφορούν ότι την 14.5.2019 θα προχωρήσουν με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου του με τη διαδικασία του πλειστηριασμού. Είναι η θέση του Ενάγοντα ότι οι πρόνοιες των αρ. 44ΙΑ - 44ΙΑΑ του Ν.9/65 παραβιάζουν Άρθρα του Συντάγματος και συγκεκριμένα το Άρθρο 26 αφού έχει επηρεαστεί το δικαίωμα του να συμβάλλεται ελεύθερα αφού επέλεξε να συμβληθεί με τους Εναγόμενους και να αποδεχτεί τους όρους της σύμβασης υποθήκης στη βάση του νομικού πλαισίου που ίσχυε κατά την εν λόγω περίοδο το οποίο διασφάλιζε την εμπλοκή του Κτηματολογίου στις διαδικασίες εκποίησης και του έδιδε το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για το ζήτημα της επιφυλαχθείσας τιμής πώλησης. Εισηγείται περαιτέρω ότι οι πιο πάνω Νομοθετικές πρόνοιες παραβιάζουν και το Άρθρο 23 του Συντάγματος στο ότι ο ενυπόθηκος δανειστής έχει πλέον τη δυνατότητα να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο σε τιμή όχι μικρότερη του 50% της αγοραίας αξίας του. Παραβιάζουν επιπλέον το Άρθρο 30 του Συντάγματος αφού αποστερούν το δικαίωμα του να προσφύγει στο Δικαστήριο και να αμφισβητήσει την ορθότητα της Ειδοποίησης Τύπου Ι και της επισυνημμένης σε αυτήν κατάστασης λογαριασμού. Επίσης υπάρχει παραβίαση του Άρθρου 28 του Συντάγματος και της αρχής της ισότητας αφού αποστερεί στον Ενάγοντα τη δυνατότητα να απολαύσει την προστασία που του παρείχαν οι διαδικασίες εκποίησης πριν από τις τροποποιήσεις του Ν.9/65 ενώ πλήττεται και η αρχή της αναδρομικότητας. Από τα πιο πάνω προκύπτει, εισηγείται ο Ενάγοντας, πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Σε περίπτωση όπου αυτό δεν εκδοθεί οι Εναγόμενοι θα προχωρήσουν με την εκποίηση της XXXXX/2011 πράγμα που θα καταστήσει την αγωγή του άνευ αντικειμένου, η δε αποζημίωση που μπορεί να επιδικαστεί υπέρ του δεν θα είναι αρκετή ώστε να καλύψει τη ζημιά που θα υποστεί αφού οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 δεν έχουν οιαδήποτε περιουσία πλην των μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων των Εναγομένων αρ.
  5. Την 21.1.2019, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου για πρώτη φορά η Αίτηση, η ευπαίδευτος συνήγορος για τον Ενάγοντα ζήτησε όπως δοθούν οδηγίες για επίδοση αυτής. Μετά από την επίδοση της οι Εναγόμενοι - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν την 1.2.2019 Ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.39, Δ.48, Θ.Θ. 1-9, Δ.63, Δ.64, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 4, 5, 7, 8 και 9, στα αρ. 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί αρ. 27, 37, 44Α, 44Β, 44Γ, 44Δ, 44Ε, 44ΣΤ - 44ΙΑΑ, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς, Άρθρα 1-10, στην Κανονιστική Διοικητική Πράξη 185/2015, 107/2015, 57/2014 και 315/2013, στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας Άρ. 23, 26, 28 και 30, στη νομολογία, την διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν εκτίθενται 8 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
  6. Η Αίτηση είναι νόμω και/ή ουσία αβάσιμη και/ή στερείται της απαραίτητης πραγματικής και/ή νομικής βάσης και/ή υπόβαθρου για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  7. Η Αίτηση και/ή η προσκομισθείσα από τον Αιτητή μαρτυρία και/ή οι επικαλούμενοι λόγοι, δεν είναι ικανοί και/ή αρκετοί και/ή δεν πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων και/ή δεν πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις σύμφωνα με τον Νόμο και/ή την νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  8. Ο Ενάγων διά των διαταγμάτων που ζητά ουσιαστικά επιζητά να ανατρέψει και/ή να καταστήσει άνευ αποτελέσματος και/ή να ακυρώσει την απόφαση άλλου Δικαστηρίου το οποίο την 26.2.2014 επέτρεψε την εγγραφή προς εκτέλεση Διαιτητικής Απόφασης στην Αίτηση XXXXX/2013 Ε.Δ. Λευκωσίας.
  9. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και/ή ο Ενάγων ουδεμία βάση αγωγής έχει και/ή αποκαλύπτει και/ή ουδέν αγώγιμο δικαίωμα έχει να εγείρει την παρούσα αγωγή εναντίον των Εναγόμενων και/ή ήγειρε την αγωγή καταχρηστικά και/ή με αλλότρια κίνητρα και/ή οι ισχυρισμοί και/ή αξιώσεις του Ενάγοντα στο Κλητήριο Ένταλμα και/ή στο Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα είναι άσχετοι και/ή αντιφατικοί και/ή νομικά αβάσιμοι.
  10. Τα γεγονότα της υπόθεσης δεικνύουν πως σε κάθε περίπτωση ακόμα κι αν επιτύχει η αγωγή του Ενάγοντα, δεν τίθεται θέμα ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  11. Οι αξιώσεις και/ή οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα αποτιμώνται σε χρήμα και/ή είναι χρηματικής φύσης και/ή δεν έχει αμφισβητηθεί με οποιοδήποτε τρόπο η ικανότητα των Εναγόμενων να καταβάλουν τυχόν και/ή ενδεχόμενες επιδικασθείσες αποζημιώσεις σε περίπτωση επιτυχίας και/ή δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την φερεγγυότητα των Εναγόμενων και/ή την αδυναμία τους να τις καταβάλει.
  12. Το ισοζύγιο της ευχέρειας είναι σαφώς υπέρ των Εναγόμενων και/ή σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα οι Εναγόμενες θα στερηθούν τα εκ του Νόμου προβλεπόμενα δικαιώματα τους προς ανάκτηση των οφειλόμενων σε αυτή ποσών και/ή προς είσπραξη του ενυπόθηκου χρέους.
  13. Οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα είναι γενικοί και/ή αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι και/ή ασαφής και/ή έχουν τεθεί και/ή η Αίτηση και/ή η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και/ή με μοναδικό στόχο την καθυστέρηση και/ή παρακώλυση της διαδικασίας». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκες Δηλώσεις των κ.κ. XXXXX Ανδρέου και XXXXX Κωνσταντινίδου. Ο κ. Ανδρέου αναφέρει ότι ήταν Λειτουργός στο Τμήμα Εκποιήσεων της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας και από την 1.2.2018 έχει μεταφερθεί στην Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd η οποία ανέλαβε τη διαχείριση χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων της Εναγομένης αρ. 1 μεταξύ αυτών και το επίδικο δάνειο. Είναι η θέση του ότι τα στοιχεία ενεργητικού της Εναγομένης αρ. 1 υπερβαίνουν κατά πολύ τις υποχρεώσεις της δίδοντας στοιχεία τα οποία κατά την εισήγηση του την καθιστούν από τις πλέον φερέγγυες νομικές οντότητες στην Κύπρο. Η Εναγόμενη αρ. 2 ουδεμία σχέση έχει με τα οφειλόμενα από τον Ενάγοντα στην Εναγομένη αρ.
  14. Ο κ. Ανδρέου εκφράζει τη διαφωνία του με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα περί αντισυνταγματικότητας των Νομοθετικών προνοιών. Είναι η θέση του ότι, παρά το γεγονός ότι η διαιτητική απόφαση κατά του Ενάγοντα έχει επιβεβαιωθεί και Δικαστικά ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι των οφειλομένων, η δε υποθήκη παρέχει στην Εναγόμενη αρ. 1 το δικαίωμα εκποίησης «με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε αποφασισθεί». Ο δε Ενάγοντας δεν διόρισε ο ίδιος ανεξάρτητο εκτιμητή να προβεί σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου παρά το ότι είχε ειδοποιηθεί να το πράξει. Θεωρεί ότι δεν υπάρχει περιθώριο επιτυχίας της απαίτησης του Ενάγοντα και ότι δεν υφίσταται οτιδήποτε το επείγον ή ανεπανόρθωτο. Η κα XXXXX Κωνσταντινίδου αναφέρει ότι ήταν Υπεύθυνη Πελατών της Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ και από την 3.9.2018 έχει μεταφερθεί στην Εναγομένη αρ. 2 εταιρεία η οποία είναι θυγατρική εταιρεία της Εναγομένης αρ.
  15. Καμία συμβατική σχέση έχει ο Ενάγοντας με την Εναγόμενη αρ. 2 και καμία αιτία αγωγής υπάρχει στην αγωγή του εναντίον της. Με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στη διαδικασία αιτήσεων για προσωρινό διάταγμα το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαπίστωση του κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την επιτυχία της αίτησης. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας ούτε οδηγείται σε εξαγωγή συμπερασμάτων αξιοπιστίας γιατί αυτό είναι κάτι που θα συμβεί κατά το στάδιο της δίκης (Jonitexo Ltd v. Adidas

(1983)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, και οι αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το εν λόγω άρθρο, είναι οι ακόλουθες: (α) Να υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση κατά την δίκη (β) Να υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία (γ) Το ότι χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν ικανοποιούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις το Δικαστήριο πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557) Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, έχει λεχθεί ότι δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα. Η δε δεύτερη προϋπόθεση, ήτοι η ύπαρξη πιθανότητας ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία, αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Ο Αιτητής απλά πρέπει να καταδείξει ότι έχει μια ορατή δυνατότητα επιτυχίας (Odysseos v. Pieris Estates and Others, πιο πάνω, στη σελ.569 και επόμενες). Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Ως προς τις αρχές που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου βλ. Κοτ ν. Θεωρή
(1989)1 ΑΑΔ Ε 255, Karydas Taxi Co. Ltd v. Κomodikis
(1975)1 CLR 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231, M & M Transport Co Ltd v. Eteria Astikon Leoforion
(1981)1 CLR 695, Bacardy & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 788 και Pariko Aluminium Designs v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ.
  1. Από μελέτη του Γενικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος και της Έκθεσης Απαιτήσεως που καταχωρίστηκε την 22.2.2019 διαφαίνεται ότι ο Ενάγοντας περιορίζεται σε ισχυρισμούς για αντισυνταγματικότητα των προνοιών του Ν.9/
  2. Στην Ένορκη του Δήλωση προβαίνει σε μία σύνοψη των ισχυρισμών που προτίθεται να αναπτύξει. Σημειώνω ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε αξιολόγηση μαρτυρίας ή εξαγωγή ευρημάτων. Σημειώνω επίσης ότι η εξέταση ζητημάτων Συνταγματικότητας δεν γίνεται ακαδημαϊκά αλλά μόνο εκεί που κατάληξη επ' αυτών είναι απαραίτητη για επίλυση του επίδικου ζητήματος. Τα Δικαστήρια δεν εξετάζουν θέμα Συνταγματικότητας Νόμου in abstracto (βλ. Αναστάσιος Μαρκιτανής ν. Απόστολου Μουτζουρή
(2000)1(Β) Α.Α.Δ.923). Μέσα σε αυτά τα περιορισμένα δεδομένα θεωρώ ότι ικανοποιούνται οι πρώτες δύο προϋποθέσεις που θέτει το αρ. 32 του Ν.14/60 αφού τα ζητήματα αυτά θα πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της δίκης. Διαφορετική, όμως, είναι η κατάληξη μου αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση. Το αρ. 32 του Ν. 14/60 προβλέπει ότι το Δικαστήριο δεν εκδίδει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα εκτός εάν ικανοποιηθεί ότι με την μη έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι νομολογημένο ότι αν δεν είναι δυνατός ο δίκαιος υπολογισμός ζημιών, το Διάταγμα μπορεί να δοθεί (Karydas Taxi Services Ltd v. Komodikis
(1975)1 Α.Α.Δ. 330). Σε περίπτωση όμως που η επιδίκαση αποζημιώσεων στον Αιτητή στο τελικό στάδιο είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του, τότε η έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν είναι απαραίτητη (βλ. ΚΟΤ ν. Θεωρή (πιο πάνω)). Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την πώληση του ακινήτου. Σε περίπτωση, όμως, όπου ο Ενάγοντας πετύχει στην αγωγή του και διαφανεί ότι έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά, αυτή μπορεί εύκολα να αποτιμηθεί σε χρήμα. Δεν έχει αμφισβητηθεί η θέση της Εναγομένης αρ. 1 εταιρείας ότι είναι μία εκ των πλέον φερέγγυων νομικών οντοτήτων στην Κύπρο και έχει τη δυνατότητα να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό τυχών διαφανεί ότι δικαιούται ο Ενάγοντας. Κατ΄ επέκταση η προϋπόθεση αυτή δεν ικανοποιείται. Ακολουθεί ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, γι΄αυτό και επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων αρ. 1 και 2 - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον του Ενάγοντα - Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.