Ουλούπη ν. Ουλούπη, Αρ. Αγωγής: 2078/11, 29/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A640 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, A.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2078/11 Μεταξύ: XXXXX Ουλούπη Ενάγουσας και XXXXX Ουλούπη Εναγομένου Ημερομηνία: 29 Μαρτίου, 2019 Για την Ενάγουσα: κ. Κ. Δημητριάδης Για τον Εναγόμενο: κ. Ντ. Πασπαλίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιοί γενικές, ειδικές και παραδειγματικές αποζημιώσεις για ζημιά που υπέστη συνεπεία απάτης, δόλου και ψευδών παραστάσεων του Εναγομένου. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως αποτελεί δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι αυτή διέμενε στην Αμερική, ήταν διαζευγμένη και μητέρα μίας θυγατέρας ενώ εργάζετο ως ασφαλίστρια. Τον Εναγόμενο γνώρισε μέσω της μητέρας και αδελφού του και περί το τέλος του 2007 ο Εναγόμενος πλησίασε την Ενάγουσα φιλικά και μετέπειτα ερωτικά. Παρουσιάστηκε σε αυτήν ως πολύ καλός κύριος, τίμιος, έμπιστος και πληγωμένος και με τεχνάσματα κέρδισε την εμπιστοσύνη της ίδιας και της ανήλικης θυγατέρας της. Εξαπάτησε την Ενάγουσα να τον παντρευτεί με μοναδικό κίνητρο να της αποσπάσει χρήματα και οι διάδικοι τέλεσαν πολιτικό γάμο την 26.2.
- Ακολούθως με συνεχείς και επίμονες ψευδείς παραστάσεις, δόλο και απάτη ο Εναγόμενος απέσπασε από την Ενάγουσα το συνολικό ποσό των€99.
- Όταν ολοκλήρωσε το σχέδιο του ο Εναγόμενος δεν ξαναγύρισε στην Αμερική και δεν έχει μέχρι σήμερα επιστρέψει το προαναφερόμενο ποσό στην Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του αρνείται την απαίτηση της Ενάγουσας. Είναι η θέση του ότι αυτός παρουσιάστηκε στην Ενάγουσα με ειλικρίνεια σε αντίθεση με αυτήν που έδειχνε στην αρχή της γνωριμίας τους ένα εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα και εξελίχθηκε σε ένα εκδικητικό άτομο. Ουδέποτε χρησιμοποίησε ψυχική πίεση ή δόλο για να αποσπάσει χρήματα από την Ενάγουσα ενώ είναι η θέση του ότι κάποια ποσά που του έδωσε η Ενάγουσα τα χρησιμοποίησε κατόπιν οδηγιών της για αποπληρωμή υποχρεώσεων της ιδίας αλλά και εξόδων που αφορούσε στην κοινή τους διαβίωση η οποία ήταν πολυτελής και δαπανηρή. Ο ίδιος διατηρούσε δική του επιχείρηση και κατά τη διάρκεια της διαμονής του ζεύγους στην Κύπρο κατέβαλλε σημαντικά ποσά για τα έξοδα τους και προσπαθούσε να δημιουργήσει άνετες συνθήκες διαβίωσης για την Ενάγουσα και την θυγατέρα της. Θέση του είναι ότι η Ενάγουσα επέστρεψε στην Αμερική λόγω μη προσαρμογής της θυγατέρας της στην Κύπρο, ο δε Εναγόμενος προσπάθησε να σώσει τον γάμο του, απέτυχε όμως λόγω της συμπεριφοράς και νοοτροπίας της Ενάγουσας. Η Ενάγουσα καταχώρησε την 19.5.2015 Απάντηση στην Υπεράσπιση με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς του Εναγόμενου που καταγράφονται στην Υπεράσπιση του ισχυριζόμενη ότι αυτοί αποτελούν δεύτερες εκ του πονηρού σκέψεις. Κατά την ακρόαση μαρτυρία έδωσαν οι διάδικοι ενώ ο Εναγόμενος κάλεσε και τον κ. XXXXX Τενίζη. Η Ενάγουσα ανέφερε ότι γεννήθηκε στη Λεμεσό αλλά από μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ. Είναι διαζευγμένη και μητέρα δύο θυγατέρων και κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζετο ως ασφαλίστρια. Στην Αμερική γνώρισε την μητέρα και τον αδελφό του Εναγομένου, όπου η μητέρα του της τον περιέγραψε ως ένα πολύ καλό άνθρωπο με τον οποίο θα μπορούσε να ζήσει ευτυχισμένη και να δημιουργήσει μία νέα οικογένεια. Περί το τέλος του 2007 βρέθηκε με τον Εναγόμενο στο σπίτι του αδελφού του και αυτός την προσέγγισε, της μίλησε για τη ζωή του και άρχισε να της τηλεφωνά και κέρδισε την αγάπη της τότε 7 ½ ετών θυγατέρας της. Μετά από πιέσεις η Ενάγουσα ενέδωσε και τον Ιανουάριο 2008 βγήκε μαζί του σε εστιατόριο, αλλά δεν έμεινε ευχαριστημένη. Ο Εναγόμενος συνέχισε όμως να της τηλεφωνά και να της λέει ότι του ήρθε ο έρωτας «κατακούτελα». Μέσω των τηλεφωνικών τους συνομιλιών δημιουργήθηκε μεταξύ τους μία συναισθηματική σύνδεση. Τον Φεβρουάριο 2008 ο Εναγόμενος επέστρεψε στην Αμερική για να γιορτάσουν μαζί τη μέρα του Αγίου Βαλεντίνου. Της αγόρασε ρούχα αξίας $800 και της έβαλε $500 στο πορτοφόλι της με σκοπό να την εντυπωσιάσει. Την 26.2.2008 ενώ η Ενάγουσα οδηγούσε της ζήτησε να σταματήσει, μπήκε σε ένα χρυσοχοείο όπου αγόρασε δαχτυλίδι και της ζήτησε να τον παντρευτεί. Παρουσιάζοντας τον σφοδρά ερωτευμένο άντρα, με δώρα και τεχνάσματα κέρδισε την εμπιστοσύνη της και την εξαπάτησε να τον παντρευτεί. Την 26.2.2008 παντρεύτηκαν στο Δημαρχείο της Νέας Υόρκης. Λίγες μέρες μετά τον γάμο όταν ο Εναγόμενος πήρε είδηση ότι η Ενάγουσα είχε κάνει δάνειο $100.000 της είπε ότι χρειαζόταν επειγόντως χρήματα στην Κύπρο και την έπεισε να του δώσει $30.000 σε μετρητά την 29.2.
- Ακολούθως του έδωσε με επιταγές ποσό $30.000 την 14.3.2008, ποσό $20.000 την 24.3.2008 και $10.000 την 18.7.
- Τον Απρίλιο του 2008 η Ενάγουσα ήρθε Κύπρο και ο Εναγόμενος της συμπεριφέρθηκε σαν να ήταν πριγκίπισσα και η μητέρα του σαν να ήταν κόρη της. Επέστρεψε στην Αμερική την 27.5.2008 και τον Ιούλιο του 2008 ήρθε Κύπρο με την θυγατέρα της για μόνιμη εγκατάσταση. Τον Οκτώβριο 2008 ο Εναγόμενος και η μητέρα του την πίεζαν να πουλήσει ένα χωράφι της επειδή ο Εναγόμενος χρειάζετο €65.000 για να καταθέσει ως εγγύηση για ένα μεγάλο έργο που είχε κερδίσει, πράγμα που η Ενάγουσα έπραξε. Την 30.9.2008 έδωσε ποσό €25.000 σε μετρητά στον Εναγόμενο και από την πώληση του χωραφιού του έδωσε άλλες €20.000, ενώ κατέθεσε ποσό €54.000 σε κοινό τους τραπεζικό λογαριασμό. Ο Εναγόμενος σταδιακά απέσυρε ολόκληρο το ποσό αυτό. Από τον Δεκέμβριο 2008 ο Εναγόμενος άρχισε να την πιέζει να επιστρέψει στην Αμερική και αυτή ενέδωσε. Την 20.2.2009 που ο Εναγόμενος πήγε στην Αμερική της έδειξε άλλο πρόσωπο και είχε απαιτήσεις. Όταν αυτή δεν ικανοποίησε τις χρηματικές απαιτήσεις του Εναγομένου ο τελευταίος εξαφανίστηκε και ο γάμος τους διαλύθηκε από Δικαστήριο των ΗΠΑ. Ήταν η θέση της Ενάγουσας ότι από τις δόλιες και ψευδείς παραστάσεις και απάτη του Εναγομένου υπέστη οικονομική ζημιά την οποία αξιοί. Ο Εναγόμενος ανέφερε ότι εργάζεται ως ντετέκτιβ από το 1989 και την 19.12.2007 επισκέφτηκε την Νέα Υόρκη στο πλαίσιο μίας δουλειάς που είχε αναλάβει. Εκεί, στο σπίτι του αδελφού του, γνώρισε την Ενάγουσα η οποία έδειξε ενδιαφέρον για εκείνο και τον φλέρταρε. Του άρεσε και αυτού και την 26.2.2008 παντρεύτηκαν έχοντας συμφωνήσει να ζήσουν στο σπίτι του στην Κύπρο. Προτού φύγει από την Κύπρο έδωσε στην Ενάγουσα ποσό $30.000 από δικά του λεφτά, τα οποία του επέστρεψε η Ενάγουσα με επιταγή δική της την 14.3.2008 (Τεκμήριο 2). Του έδωσε επίσης επιταγή για ποσό $20.000 (Τεκμήριο 3) για να αγοράσει εξοπλισμό για το σπίτι όπου θα διέμεναν και επιταγή για ποσό $10.000 (Τεκμήριο 4) για να την εξαργυρώσει ώστε να δώσει δώρο στη θυγατέρα της που παντρεύτηκε τον Ιούλιο του
- Τον Νοέμβριο 2008 άνοιξαν ένα κοινό λογαριασμό στον οποίο κατέθεσαν ποσό €54.000 το πλείστο εκ του οποίου προήλθε από την πώληση χωραφιού της Ενάγουσας. Ήταν η θέση του ότι προσπάθησε με κάθε τρόπο να προσφέρει όσο το δυνατό καλύτερες συνθήκες διαβίωσης στην Ενάγουσα πηγαίνοντας την σε ακριβά εστιατόρια, ξενοδοχεία και ταξίδια. Η Ενάγουσα δεν πλήρωσε τίποτε από τους λογαριασμούς της στην Αμερική για όσο διάστημα ήταν στην Κύπρο και ακόμα και τα προσωπικά της έξοδα πληρώνονταν από τα κοινά τους χρήματα. Περί τα τέλη του 2008 η Ενάγουσα αποφάσισε να επιστρέψει στην Αμερική και του είπε να τραβήξει ποσό €11.500 από τον κοινό λογαριασμό ώστε να τα πάρει μαζί της. Ήταν η θέση του Εναγόμενου ότι ουδέποτε ζήτησε χρήματα από την Ενάγουσα από το δάνειο που αυτή είχε κάνει στην Αμερική και ουδέποτε αυτή του έδωσε $30.000 μετρητά ούτε και έλαβε ποτέ το ποσό των €25.000 από την Ενάγουσα. Σε μία προσπάθεια να σώσει τον γάμο του ο Εναγόμενος επέστρεψε στη Νέα Υόρκη και προς το σκοπό αυτό απέσυρε από τον κοινό λογαριασμό ποσό €15.
- Διαπίστωσε μία ψυχρότητα εκ μέρους της Ενάγουσας και μία τάση υποτίμησης του, ενώ αυτή του πρότεινε να της κάνει τον messenger και τον ταξιτζή για τις δουλειές της και να του δίνει $2.
- Ο ίδιος θεώρησε προσβλητική την πρόταση και, σε συνδυασμό με την αδιαφορία της Ενάγουσας, αποφάσισε να επιστρέψει στην Κύπρο. Ο κ. XXXXX Τενίζης ανέφερε ότι κατά το 2007 ασχολείτο με την εμπορία τηλεφώνων και ζήτησε από τον Εναγόμενο να πάει στην Αμερική να βρει ένα άνθρωπο που τον είχε ξεγελάσει και να πάρει τα χρήματα του πίσω. Υπέγραψαν την Συμφωνία Τεκμήριο 14 και έδωσε στον Εναγόμενο $20.000 ενώ τα υπόλοιπα του τα έδωσε κάποιους μήνες μετά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η Ενάγουσα μου έδωσε την εντύπωση ατόμου που προσπάθησε να πει στο Δικαστήριο την αλήθεια, πλην όμως, ίσως λόγω συναισθηματικής φόρτισης, σε πολλά σημεία περιέπεσε σε υπερβολές. Δεν μπορώ παρά να σημειώσω ότι αυτή υπήρξε ιδιαίτερα ευκολόπιστη όσον αφορά στον Εναγόμενο και δεχόταν αβασάνιστα κάθε υπερβολική του συμπεριφορά. Αποτέλεσμα τούτου ήταν και οι επιπόλαιες ενέργειες της ίδιας, όπως το να παντρευτεί ένα άντρα που ήξερε πολύ λίγο χρόνο και να μετακομίσει μαζί με την ανήλικη της θυγατέρα στην Κύπρο για να είναι μαζί του. Το υπερβολικό της ιστορίας που παρουσίασε δεν μπορεί να αγνοηθεί εάν κάποιος αναλογιστεί ότι πρόκειται για μία μεσήλικα γυναίκα επιχειρηματία που διέμενε στη Νέα Υόρκη και υπήρξε ξανά παντρεμένη. Σημειώνω ενδεικτικά τα πιο κάτω: - Η Ενάγουσα γνώρισε τον Εναγόμενο τον Ιανουάριο 2008 και στο πρώτο ραντεβού μάλιστα είπε ότι δεν της είχε κάνει καλή εντύπωση. Παρά ταύτα, τον παντρεύτηκε στις 26.2.2008 επειδή, όπως είπε, την έπεισε ότι ήταν σφόδρα ερωτευμένος μαζί της και είχε παίξει με τη ψυχολογία της μικρής της θυγατέρας. - Εντύπωση προκαλεί η παραδοχή της ότι με τον Εναγόμενο δεν έκαναν καμία κουβέντα για τα οικονομικά όταν παντρεύτηκαν αλλά της άρεσε που αυτός ήταν ντετέκτιβ επειδή, όπως ισχυρίστηκε, μία κοπέλα θέλει να νιώθει κάποια ασφάλεια. - Η περιγραφή του Εναγομένου ως ενός άντρα που φορούσε ράσα και προσευχόταν, έβαζε χρήματα πάνω σε τάφο φίλης του και έκλαιγε από έρωτα για την Ενάγουσα ακούγοντας λαϊκά τραγούδια είναι υπερβολική. Δέχομαι, όμως, ότι η Ενάγουσα πίστεψε ότι ο Εναγόμενος ήταν πολύ ερωτευμένος μαζί της, πράγμα που ήταν λογικό να πιστέψει με δεδομένο ότι αυτός επέστρεψε στην Αμερική μόλις ένα μήνα μετά που την γνώρισε, της έκανε ακριβά δώρα και της έκανε πρόταση γάμου εντός 1 ½ μηνός από τη γνωριμία τους. - Όσον αφορά, όμως, στα χρήματα που ισχυρίζεται ότι έδωσε στον Εναγόμενο θα πρέπει να σημειωθούν τα πιο κάτω: o Η Ενάγουσα παραδέχτηκε ότι το δάνειο το είχε κάνει από μόνη της και ο Εναγόμενος δεν γνώριζε ότι αυτή είχε υποβάλει τέτοια αίτηση στην τράπεζα. Του έδωσε τις επιταγές αλλά η ίδια δέχτηκε, αντεξεταζόμενη ότι όταν ήρθε Κύπρο ο Εναγόμενος της έδειξε ότι είχε κατατεθειμένο σε τράπεζα ποσό €60.000 που αντιστοιχεί στα ποσά των Τεκμηρίων 2, 3 και
- o Δέχτηκε επίσης ότι από τον Απρίλιο μέχρι και τον Νοέμβριο του 2008 που ζούσε στην Κύπρο με τον Εναγόμενο η ίδια δεν είχε τραπεζικό λογαριασμό και ότι ο Εναγόμενος άνοιξε ένα λογαριασμό κοινό για τους δύο τους. Παρά το γεγονός ότι ισχυρίστηκε ότι για όλα της τα έξοδα έβγαζε χρήματα από την κάρτα της Αμερικής εντούτοις ο ισχυρισμός αυτός παρέμεινε μετέωρος αφού δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε κατάσταση λογαριασμού. Ούτε μπορεί να εξαχθεί κάποιο συμπέρασμα από την προσκόμιση από πλευράς Ενάγουσας των Τεκμηρίων 9, 10 και
- Το ότι καταστάσεις λογαριασμού μπορούν να δοθούν για μόνο μέχρι 7 χρόνια πίσω δεν μπορεί να έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, αφού η αγωγή κινήθηκε το 2011 και από τον Μάρτιο 2015 είχε ήδη καταχωριστεί η Υπεράσπιση του Εναγομένου με την οποία αυτός ισχυρίζετο ότι τα χρήματα δαπανήθηκαν για τα κοινά τους έξοδα. Είχε συνεπώς η Ενάγουσα την ευκαιρία να αποταθεί εμπρόθεσμα για λήψη της απαραίτητης προς απόδειξη της θέσης της κατάστασης. o Σημειώνω επίσης ότι η Ενάγουσα δέχτηκε ότι ποσό $12.000 το πήρε η ίδια για το ταξίδι της στην Αμερική όπως και ότι ποσό $1.000 δαπανήθηκε για την αγορά των εισιτηρίων. o Για το ποσό των $30.000 σε μετρητά που ισχυρίστηκε ότι έδωσε στον Εναγόμενο δεν προσφέρθηκε καμία απόδειξη και θεωρώ ότι δεν έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. o Δεδομένων των πιο πάνω θεωρώ ότι η Ενάγουσα έδωσε τις επιταγές Τεκμήρια 2, 3 και 4 στον Εναγόμενο εν γνώσει της ότι αυτές χρησιμοποιήθηκαν για τα έξοδα της κοινής τους διαβίωσης στην Κύπρο. o Όσον αφορά όμως στο προϊόν πώλησης του χωραφιού της, η Ενάγουσα με έπεισε ότι ουδέποτε υπήρξε πρόθεση της αυτό να χρησιμοποιηθεί για καθημερινά έξοδα. Αυτό διαφαίνεται και από το ότι το πλείστο ποσό αναλήφθηκε από τον Εναγόμενο σε περίοδο μεταγενέστερη της αναχώρησης της Ενάγουσας από την Κύπρο και αφού οι σχέσεις των δύο είχαν ήδη διασαλευτεί. o Θα πρέπει, όμως, να τονιστεί ότι το ποσό πώλησης στο Κτηματολόγιο δηλώθηκε ως €60.000 (Τεκμήριο 5) και άρα αυτή θα θεωρηθεί ότι είναι και η πραγματική τιμή πώλησης. Αυτό αναπόφευκτα επηρεάζει και τη θέση της Ενάγουσας ότι έδωσε στον Εναγόμενο ποσό €20.000 σε μετρητά, αφού από την κατάσταση λογαριασμού Τεκμήριο 6 φαίνεται ότι κατατέθηκε ποσό €54.000 στην Τράπεζα από την πώληση. Ο Εναγόμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση, περιέπεσε σε αντιφάσεις και σε πολλά σημεία οι ισχυρισμοί του δεν βρίσκουν έρεισμα στη λογική. Παραθέτω ενδεικτικά τα ακόλουθα: - Ο ισχυρισμός του ότι αυτός έδωσε στην Ενάγουσα $30.000 μετρητά στην Αμερική για να του τα δώσει αυτή πίσω με επιταγή δεν πείθει. Αφενός δεν εξήγησε τον λόγο γιατί να γίνει κάτι τέτοιο και, αφετέρου, στην Αμερική ζούσε και ο αδελφός του μέσω του οποίου θα ήταν πιο λογικό να είχε κάνει τη συναλλαγή αφού την Ενάγουσα μόλις την είχε γνωρίσει. - Ισχυρίστηκε ότι ο Μ.Υ.2 του έδωσε $34.000 σε μετρητά για να τα πάρει όλα μαζί του στην Αμερική. Αυτή η θέση δεν μπορεί να αληθεύει δεδομένου ότι είπε ότι ξόδεψε $4.000 μαζί με την Ενάγουσα και του περίσσεψε ποσό $30.000 το οποίο έφερε πίσω Κύπρο. Η δε δουλειά ισχυρίστηκε πως ολοκληρώθηκε με επιτυχία. - Ο Εναγόμενος έδιδε απαντήσεις σε μία προσπάθεια να καλύψει καταστάσεις. Παράδειγμα τούτου ήταν η θέση του ότι δήθεν τα λεφτά για τα δίδακτρα της θυγατέρας της Ενάγουσας ήταν κοινά αλλά η Ενάγουσα πήρε την απόδειξη γιατί ήθελε να την πάρει στην Αμερική όπου ο πρώην σύζυγος της την έπαιρνε Δικαστήριο, θέση η οποία εν πάση περιπτώσει δεν υποβλήθηκε στην Ενάγουσα ώστε να τοποθετηθεί. Ενώ έλεγε ότι το ποσό των €3.000 προήλθε και από τον ίδιο και από την Ενάγουσα ερωτηθείς να πει τι ποσό προήλθε από τον ίδιο είπε ότι δεν θυμόταν. - Ο ισχυρισμός του ότι χρειάζετο €15.476 για τα έξοδα του ταξιδιού του στην Νέα Υόρκη μετά τον χωρισμό τους είναι υπερβολικός. - Δέχτηκε ότι όλα τα χρήματα από τον κοινό λογαριασμό τα έκανε ανάληψη αυτός. Όταν ρωτήθηκε σχετικά, όμως, είπε ότι δεν θυμόταν τον λόγο για τον οποίο τα έπιασε. Όσον αφορά στον κ. XXXXX Τενίζη θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα όσα είπε προφορικά στο Δικαστήριο δεν συνάδουν με τα όσα αναγράφονται στο Τεκμήριο
- Ισχυρίστηκε ότι προσέλαβε τον Εναγόμενο για να πάρει πίσω τα χρήματα του από κάποιον που τον είχε ξεγελάσει, αλλά το Τεκμήριο 14 αναφέρει ότι τον εργοδοτεί για αναλάβει την αγορά τηλεφώνων για λογαριασμό του. Ο δε ισχυρισμός του ότι το Τεκμήριο 14 γράφει ότι ο Εναγόμενος 'θα ερευνήσει' δεν ευσταθεί. Εντύπωση προκαλεί και η θέση ότι άλλαξε ποσό Λ.Κ.20.000 σε περίπτερα και τα έδωσε σε μετρητά στον Εναγόμενο χωρίς καν να πάρει απόδειξη. Τούτων λεχθέντων η μαρτυρία του Μ.Υ.2 δεν προσθέτει κάτι ουσιαστικό στην εκδοχή του Εναγόμενου, αντιθέτως την καταρρίπτει αφού τα μετρητά που δήθεν είχε μαζί του ήταν για αγορά τηλεφώνων. Της πιο πάνω αξιολόγησης δεδομένης, αποτελεί εύρημα μου ότι η Ενάγουσα γεννήθηκε την 11.11.1960 στην Κύπρο και από μικρή ηλικία εγκαταστάθηκε στην Αμερική. Κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν διαζευγμένη και μητέρα 2 θυγατέρων, η μία εκ των οποίων ήταν ανήλικη. Εργάζετο στην Αμερική ως ασφαλίστρια. Το τέλος του 2007 γνώρισε την μητέρα του Εναγομένου η οποία της τον περιέγραψε ως ένα εξαίρετο άνθρωπο. Στο σπίτι του αδελφού του γνώρισε και τον Εναγόμενο, ο οποίος εργάζετο ως ντετέκτιβ. Τον Ιανουάριο 2008 οι διάδικοι βγήκαν για φαγητό αλλά ο Εναγόμενος δεν έκανε πολύ καλή εντύπωση στην Ενάγουσα. Ο Εναγόμενος όμως συνέχισε να επικοινωνεί με την Ενάγουσα και μετά που είχε επιστρέψει στην Κύπρο δείχνοντας της ότι ήταν ερωτευμένος μαζί της. Τον Φεβρουάριο 2008 ο Εναγόμενος επέστρεψε στη Νέα Υόρκη όπου έκανε ακριβά δώρα στην Ενάγουσα. Την 26.2.2008 της έκανε πρόταση γάμου και παντρεύτηκαν την ίδια μέρα στο Δημαρχείο της Νέας Υόρκης. Η Ενάγουσα έδωσε στον Εναγόμενο 3 επιταγές, τα Τεκμήρια 2, 3, και 4 για ποσά $30.000, $20.000 και $10.000 αντίστοιχα. Τον Απρίλιο η Ενάγουσα ήρθε στην Κύπρο για εγκατάσταση με την ανήλικη θυγατέρα της. Στο στάδιο αυτό οι σχέσεις των διαδίκων ήταν πολύ καλές και ζούσαν πλουσιοπάροχη ζωή. Τον Οκτώβριο 2008 η Ενάγουσα πώλησε ένα χωράφι ιδιοκτησίας της έναντι ποσού €60.000 και καταθέσαν στον κοινό τους λογαριασμό ποσό €54.
- Τον Δεκέμβριο 2008 οι σχέσεις των διαδίκων είχαν διασαλευτεί και η Ενάγουσα επέστρεψε με τη θυγατέρα της στην Αμερική. Για τον σκοπό αυτό έγινε ανάληψη ποσού €11446,66 από τον κοινό λογαριασμό Τεκμήριο
- Ο Εναγόμενος ξαναπήγε στην Αμερική στις 20.2.2009 αλλά η σχέση δεν διασώθηκε και ο γάμος των διαδίκων διαλύθηκε από Δικαστήριο των Η.Π.Α. Το λοιπό ποσό του κοινού τραπεζικού λογαριασμού αναλήφθηκε από τον Εναγόμενο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Θα εξετάσω αρχικά την προδικαστική ένσταση που προβάλλεται από πλευράς Εναγομένου ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αγωγή και αρμόδιο είναι το Οικογενειακό Δικαστήριο. Την εισήγηση αυτή ο ευπαίδευτος συνήγορος στήριξε στο ότι οι διάδικοι ήσαν νόμιμοι σύζυγοι και τα επίδικα χρήματα δόθηκαν κατά τη διάρκεια του γάμου τους. Αντίθετη ήταν η θέση του ευπαιδεύτου συνήγορου για την Ενάγουσα ο οποίος εισηγήθηκε ότι η Ενάγουσα δεν προβάλλει αξίωση για συμμετοχή στην περιουσία του Εναγομένου και ούτε η αγωγή αφορά θέματα περιουσιακών στοιχείων μεταξύ συζύγων. Τα δικαιοδοτικά όρια ενός Δικαστηρίου καθορίζονται ρητά από τον Νόμο. Το γεγονός και μόνο ότι διάδικος καταχώρησε εμφάνιση, δεν μπορεί να προσδώσει αρμοδιότητα στο Δικαστήριο, αλλά ούτε και τα μέρη, με την συγκατάθεση τους, μπορούν να πράξουν κάτι τέτοιο (βλ. Michaelidou v. Gregoriou
(1988)1 C.L.R. 88). Το άρθρο 30 του Συντάγματος αναφέρει ότι, κάθε άτομο δικαιούται σε ανεπηρέαστη, δημόσια ακροαματική διαδικασία μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, ενώπιον αμερόληπτου, ανεξάρτητου και αρμόδιου Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, και αποκλειστική πηγή αναζήτησης τους είναι η Έκθεση Απαιτήσεως. Ο περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων και άλλων Συναφών Θεμάτων Νόμος Ν. 232/91αναφέρει στο άρθρο 2 ότι «περιουσία» σημαίνει την κινητή και ακίνητη ιδιοκτησία η οποία αποκτήθηκε πριν από το γάμο με την προοπτική του γάμου ή οποτεδήποτε μετά τη σύναψη του γάμου από οποιοδήποτε από τους συζύγους. Παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Natalia Tsiklauri v. Artur Isakov, Πολ. Εφ. Ε8/14 ημερ. 25.1.2016 στο οποίο παρέπεμψε και ο κ. Δημητριάδης στην αγόρευση του και το οποίο τυγχάνει εφαρμογής: «Με την πάροδο των χρόνων, από της εγκαθίδρυσης του Οικογενειακού Δικαστηρίου το 1990, έχει αναπτυχθεί σχετική νομολογία, η οποία πραγματεύεται τις διάφορες πτυχές αξίωσης ενός συζύγου για συμμετοχή στην περιουσία του άλλου συζύγου, υπό διάφορες περιστάσεις. Ιδιαίτερα, απασχόλησε κατά πόσο συγκεκριμένη περιουσία, η οποία φαίνεται να ανήκει σε εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, στην πραγματικότητα, αποτελεί μέρος της περιουσίας του συζύγου, κατά του οποίου στρέφεται η αγωγή και η σχετική αξίωση, (βλ. Ανδρέου ν. Κυριάκου κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 896, Φιλίππου ν. Φιλίππου,
(2003)1 Α.Α.Δ. 1343 και Αποστόλου κ.ά. ν. Ιωάννου κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 604). Ο εκδικάσας Δικαστής έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην πτυχή αυτή, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στην προαναφερθείσα απόφασή του. Η παρούσα περίπτωση, όμως, προδήλως, δεν αφορά σε θέματα περιουσιακών σχέσεων μεταξύ συζύγων, αφού η αιτία, την οποία η εφεσείουσα προβάλλει με την αγωγή της, δεν περιλαμβάνει αξίωση για συμμετοχή σε περιουσία του πρώην συζύγου της, εφεσίβλητου 1. Για την ακρίβεια, δε διαπιστώνεται να υπάρχει, ούτε κατά το ελάχιστο, ομοιότητα της αξίωσης της εφεσείουσας στην υπό αναφορά αγωγή της ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου με την αξίωση που προνοείται στο άρθρο 14
(1)του Ν. 232/1991. Αντιθέτως, η εφεσείουσα, με την αξίωση της, όπως αυτή διαπιστώνεται από την έκθεση απαιτήσεως, επιδιώκει να της επιστραφεί η περιουσία, η οποία, κατ' ισχυρισμό, της ανήκει αποκλειστικά και την οποία ο πρώην σύζυγός της έχει οικειοποιηθεί, κατά τον τρόπο που έχει προαναφερθεί». Μελετώντας την Έκθεση Απαιτήσεως προκύπτει ξεκάθαρα ότι η αξίωση στηρίζεται στο αστικό αδίκημα της απάτης και στις αρχές του αδικαιολόγητου πλουτισμού. Δικαιοδοσία για εκδίκαση τέτοιων θεμάτων κέκτηται το Επαρχιακό Δικαστήριο και άρα η προδικαστική ένσταση δεν μπορεί να πετύχει. Σε αστικές υποθέσεις, όπως και η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των Εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με τη μαρτυρία η οποία κρίνεται αξιόπιστη (βλ. μεταξύ άλλων Κυριάκος Σοφοκλέους ν. Γιώτας Κυριάκου,
(2010)1 Α.Α.Δ.). Το αρ. 36 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 αναφέρει τα εξής: «Απάτη 36. Απάτη συvίσταται σε ψευδή παράσταση γεγovότoς, η oπoία γίvεται εv γvώσει τoυ ψεύδoυς αυτής, ή χωρίς πίστη για τo αληθές αυτής ή απερίσκεπτα, αδιάφoρα τoυ κατά πόσo είvαι αληθής ή ψευδής, με σκoπό όπως τo πρόσωπo πoυ εξαπατήθηκε εvεργήσει με βάση αυτή: Νoείται ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση εκτός αv αυτή έγιvε με σκoπό εξαπάτησης τoυ εvάγovτα και πράγματι εξαπάτησε αυτόv, και αυτός εvέργησε με βάση αυτή και εξαιτίας αυτoύ υπέστη ζημιά: Νoείται περαιτέρω ότι καμιά αγωγή δεv εγείρεται σε τέτoια παράσταση για τo χαρακτήρα, τη συμπεριφoρά, τηv πίστη, τηv ικαvότητα, τo επιτήδευμα ή τις συvαλλαγές oπoιoυδήπoτε πρoσώπoυ, η oπoία έγιvε με σκoπό εξασφάλισης πίστωσης, χρημάτωv ή αγαθώv στo πρόσωπo αυτό, εκτός αv η παράσταση αυτή έγιvε γραπτώς και υπoγράφτηκε από τov ίδιo τov εvαγόμεvo». Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα «Αστικά Αδικήματα - Δίκαιο και Αποφάσεις» των κ.κ. Αρτέμη και Ερωτοκρίτου, Τόμος 1, σελ. 120: «Το αδίκημα της απάτης συνίσταται στην εν γνώσει του εναγομένου ψευδή παράσταση με την πρόθεση να ενεργήσει ο ενάγων βασιζόμενος σ' αυτή και με το αποτέλεσμα να ενεργήσει έτσι και να υποστεί ζημιά. Τα αναγκαία συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι (α) παράσταση γεγονότος, (β) ότι ο εναγόμενος γνώριζε ότι η παράσταση ήταν ψευδής ή δεν είχε γνήσια πεποίθηση ότι ήταν αληθής, (γ) ότι έγινε με πρόθεση να ενεργήσει ο ενάγων βασιζόμενος σ' αυτή, (δ) ότι ο ενάγων ενήργησε με βάση αυτή και. (ε) υπέστη ζημιά». Από την αξιολόγηση και τα ευρήματα του Δικαστηρίου που παρατίθενται πιο πάνω προκύπτει ότι δεν έχει αποδειχθεί το ότι ο Εναγόμενος προέβη σε όλες τις πράξεις από την γνωριμία του με την Ενάγουσα, τις επιδείξεις αγάπης και έρωτα αλλά και στη σύναψη γάμου με σκοπό να αποσπάσει από αυτήν χρήματα. Έπεται πως, παρά την πλήρως εμπεριστατωμένη αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για την Ενάγουσα επί του θέματος, η σχετική βάση αγωγής δεν μπορεί να πετύχει. Διαφορετική, όμως, είναι η κατάληξη μου όσον αφορά στον αδικαιολόγητο πλουτισμό από μέρους του Εναγομένου του προϊόντος πώλησης του χωραφιού της Ενάγουσας. Ο αδικαιολόγητος πλουτισμός, ως έχει νομολογηθεί, δεν αποτελεί αυτόνομη αιτία αγωγής (βλ. Minerva Finance Investment Ltd v. Γεώργιου Γεωργιάδη
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2173) εντάσσεται όμως στις θεραπείες που δημιουργήθηκαν από το δίκαιο της επιεικείας. Παρέχεται δε, κάτω από το γενικότερο πλαίσιο της αποκατάστασης ειδικής θεραπείας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες το Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι δίκαιο να διατάξει την επιστροφή χρημάτων ή άλλης περιουσίας (βλ. Παναγιώτη Κίτση ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1077, Ismini Kyriacou Hjiloizi and others v. Irini Iona
(1963)2 C.L.R. 11). Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 5 το ακίνητο πουλήθηκε έναντι ποσού €60.000 την 27.11.
- Την 28.11.2008 κατατέθηκε σε κοινό λογαριασμό το ποσό των €54.000 (Τεκμήριο 6). Αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου μετά από αξιολόγηση πως δεν ήταν σκοπός της Ενάγουσας τα χρήματα αυτά να χρησιμοποιηθούν για την καθημερινή ζωή των διαδίκων. Αφαιρώντας το ποσό των €11.446,66 που η Ενάγουσα δέχτηκε ότι χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς του δικού της ταξιδιού στην Αμερική, όλο το υπόλοιπο ποσό αναλήφθηκε από τον Εναγόμενο για δικούς του σκοπούς και μάλιστα μετά που η Ενάγουσα είχε επιστρέψει στην Αμερική και η σχέση τους ήδη καταρρεύσει. Συνεπώς ο Εναγόμενος έχει πλουτίσει αδικαιολόγητα εις βάρος της Ενάγουσας κατά πόσο €42.553,
- Εκδίδεται συναφώς απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου για ποσό €42.553,34 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από 23.3.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο