Παντελή ν. Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.α., Αρ. Αγωγής: 1175/07, 1/3/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A635 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1175/07 Μεταξύ: XXXXX Παντελή Ενάγοντας - Αιτητής -και-
- Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
- XXXXX Χατζηιωάννου Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση Αίτηση έρευνας ημερομηνίας 15.5.2018 Ημερ.: 1 Μαρτίου, 2019 Για τον Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Χριστοφόρου Ο Εναγόμενος αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση παρουσιάζεται αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Την 30.6.2015 εξεδόθη απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον των Εναγομένων αρ. 1 και 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα για ποσά €328.711,16 και €796,21 πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί των ποσών αυτών από 20.2.2007 μέχρι 14.10.2008, προς 5.5% ετησίως από 15.10.2018 μέχρι 31.12.2014 και προς 4% ετησίως από 1.1.2015 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα έξοδα της αγωγής €14.219, €59,00 και €496,00 πλέον τόκους επί αυτών και Φ.Π.Α.. Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές αιτούνται την εξέταση του Καθ'ου η Αίτηση αρ. 2 αναφορικά με την οικονομική του κατάσταση, την ικανότητα και τα μέσα του να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις, και την έκδοση διατάγματος πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους με δόσεις. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ.6 αρ. 14
(1)(ε), 82 - 91Α και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο Ενάγοντας ο οποίος κάνει αναφορά στην εκδοθείσα απόφαση και λέει περαιτέρω ότι ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας για την Εναγόμενη αρ. 1 επεστράφη ανεκτέλεστο. Ο δε Εναγόμενος αρ. 2 ουδέν ποσό κατέβαλε μέχρι σήμερα έναντι του εξ αποφάσεως χρέους παρά το γεγονός ότι έχει την ικανότητα να πληρώνει €1.000 μηνιαίως. Ο Εναγόμενος αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε Ένσταση στην Αίτηση, η οποία στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 αρ. 82 - 84, 87 και 91 Γ, Ε και Στ, στον περί Προστασίας Ορισμένων Εγγυητών Νόμο Ν.197(Ι)/2003, στα αρ. 1, 2, 23 και 42 του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου Ν9/65, στα αρ. 37 - 67 και 82 - 105 του περί Συμβάσεων Νόμου Κεφ. 149, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4 και Δ.64 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση εκτίθενται 9 λόγοι ένστασης, τους οποίους κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
- Όλα τα έξοδα διαβίωσης της οικογένειας του Εναγομένου 2 επωμίζεται η σύζυγος του.
- Η αίτηση υπό τις περιστάσεις είναι καταχρηστική, καταπιεστική και/ή ενοχλητική.
- Η αίτηση είναι αντικανονική και οι λόγοι που προβάλλονται δεν δικαιολογούν την καταχώρηση της.
- Οι ενάγοντες - αιτητές παράνομα προχωρούν μόνο εναντίον του εναγομένου
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρει αναληθή γεγονότα.
- Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι ελλιπής.
- Όλη η περιουσία του καθ'ου η Αίτηση είναι υποθηκευμένη και δεσμευμένη με μέμο.
- Ο καθ'ου η αίτηση έχει έφεση εναντίον των αιτητών στην αγωγή αρ.1175/
- Ο καθ'ου η αίτηση δεν έχει εισοδήματα για να μπορεί να δεσμευθεί με τακτική πληρωμή κάποιου ποσού». Η Ένσταση συνοδεύεται από την 'Ενορκη Δήλωση του Εναγομένου αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση ο οποίος αναφέρει τους λόγους για τους οποίους ο ίδιος θεωρεί ότι εξεδόθη απόφαση εναντίον του. Είναι η θέση του ότι η περιουσία του είναι όλη δεσμευμένη με επιβαρύνσεις και εκκρεμεί εναντίον του απόφαση σε Ειδοποίηση Πτώχευσης. Η σύζυγος του έχει μεγάλη ακίνητη περιουσία στην Κύπρο αλλά και ακίνητη και κινητή περιουσία στο εξωτερικό, όμως δεν είναι εμπλεκόμενο μέρος στην αγωγή. Ο Εναγόμενος αρ. 2 -Καθ'ου η Αίτηση καταθέτοντας προς το Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: Είναι ηλικίας 62 ετών και δεν εργάζεται. Ο λόγος για αυτό είναι ότι η Εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία σταμάτησε τις δραστηριότητες της και έχει πολλές Δικαστικές υποθέσεις με τις οποίες ασχολείται ο ίδιος. Λόγω του ότι τουλάχιστον 7 φορές τον μήνα έχει ακροάσεις δεν μπορεί να βρει δουλειά παρά το γεγονός ότι είναι κάτοχος πτυχίου Χημείας και μεταπτυχιακού στο Business Management. Ενώ σε κάποιες υποθέσεις έχει δικηγόρο εντούτοις ήταν η θέση του ότι ο ίδιος ξέρει πιο καλά να τες χειριστεί από τον δικηγόρο. Μοναδικό εισόδημα που έχει ο ίδιος είναι €400 από ενοίκιο μίας φάρμας την οποία όμως θα χάσει σύντομα. Εναντίον του εκκρεμεί αριθμός υποθέσεων για χρέη πολλών εκατομμυρίων έναντι των οποίων δεν καταβάλλει κάποιο ποσό, ενώ η περιουσία που κατέχει και είναι μεγάλης αξίας έχει επιβαρυνθεί με memo. Η σύζυγος του επίσης δεν εργάζεται αλλά είναι ιδιοκτήτρια περιουσίας πολλών εκατομμυρίων από την οποία έχει πολλά εισοδήματα από ενοίκια σε Κύπρο, Ελλάδα, Γαλλία και αλλού. Ήταν η θέση του ότι η σύζυγος του καλύπτει όλα τα έξοδα της οικογένειας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Τα άρθρα 82 - 87 του Ν.134
(1)/99 διέπουν την εξέταση αιτήσεων όπως η υπό εκδίκαση. Πέραν της Νομοθετικής ρύθμισης, υπάρχει και πλούσια Νομολογία επί του θέματος, την οποία, στον βαθμό που η εξουσία για έκδοση διατάγματος πληρωμής διά δόσεων δεν έχει επηρεαστεί από τον Ν.134
(1)/99, θεωρώ δεσμευτική. Το Δικαστήριο, σε τέτοιας μορφής αιτήσεις, πρέπει να εξισορροπήσει την ανάγκη για εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του Καθ΄ ου η Αίτηση. Ως αναφέρθηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. v. Μαρίας Κωνσταντίνου,
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1034: «Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Με αυτά θέλουμε να τονίσουμε ότι τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου». (Βλ. επίσης Παγωνίτσα Χριστάκη Παναγιώτου v. Μάρως Μιχαήλ
(1998)1 Α.Α.Δ.
(1)σελ. 422). Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις εξαρτάται άμεσα από τα εισοδήματα του Καθ΄ ου η Αίτηση σε συνάρτηση με το ποσό που είναι απαραίτητο για τις βασικές ανάγκες και τη συντήρηση του ιδίου και της οικογένειας του. Οι οικογενειακές ανάγκες εξετάζονται από το Δικαστήριο ανάλογα με τα δεδομένα της κάθε περιόδου. Δεν εκδίδεται διάταγμα αν αυτό θα επηρεάσει τις ικανότητες του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ. v. Θεοχάρης Χαραλαμπίδης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 556). (βλ. Επίσης Αντώνης Φλαγκοφά v. Αταλέζα Λτδ.
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686 Gesico Photographic v. JK Video Art Ltd.
(1991)1 Α.Α.Δ. 134, Κούλα Μιχαήλ v. Λαϊκή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Rolandis, Louka, Soteriades v. Koutsiou
(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R. 669). Στην απόφαση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος v. Τριχινάς
(1976)2 J.S.C. 411, τέθηκαν μερικοί από τους παράγοντες που το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπ΄ όψιν, χωρίς αυτοί να είναι εξαντλητικού χαρακτήρα, για τον καθορισμό του τρόπου αποπληρωμής του εξ αποφάσεως χρέους, και συγκεκριμένα: - Τα εισοδήματα του εξ αποφάσεως χρεώστη. - Οι βασικές ανάγκες του εξ αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του. - ΄Αλλες υποχρεώσεις του εξ αποφάσεως χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα. - Το ύψος του χρέους και ο χρόνος κατά τον οποίο θα πρέπει να πληρωθεί διά μηνιαίων δόσεων. Παρακολούθησα προσεκτικά τον Εναγόμενο αρ. 2 - Καθ΄ου η Αίτηση εν' όσο έδιδε προφορική μαρτυρία στο Δικαστήριο. Αυτός δεν μου έκανε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι αποφεύγει την πληρωμή των χρεών του ένεκα του ότι αμφισβητεί την ορθότητα των Δικαστικών αποφάσεων. Στο στάδιο αυτό, αναφέρω ότι το γεγονός ότι ο Εναγόμενος δεν εργάζεται δεν αποτελεί από μόνο του λόγο για την μη έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος εναντίον της. Στην Λέφος Σάββα v. Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ, Πολ. Εφεση 9542, ημερ. 20.6.1997, όπου υιοθετήθηκε η αγγλική υπόθεση Mc Ewan v. Mc Ewan
(1972)2 All E.R. 708, αποφασίστηκε ότι η απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με το ποσό που θα πληρώνει ο εξ αποφάσεως χρεώστης, δεν κρίνεται μόνο με αναφορά στα υφιστάμενα του εισοδήματα αλλά και με βάση την δυνατότητα του να εξασφαλίσει επικερδή εργοδότηση, εάν το επιθυμεί και καταβάλει προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο δεν μπορεί να αγνοηθεί ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 είναι ένα άτομο μορφωμένο, κάτοχος μεταπτυχιακού, και θα μπορούσε εύκολα, εάν το επιθυμούσε, να εξασφαλίσει επικερδή εργασία. Η απόφαση να μην το πράξει ήταν δική του και στηρίχθηκε στο ότι θεωρεί ότι μπορεί να χειρίζεται καλύτερα από δικηγόρο τις υποθέσεις της Εναγομένης αρ. 1 στο Δικαστήριο. Στην Παγωνίτσα Παναγιώτου v. Μιχαήλ (ανωτέρω) λέχθηκαν: «Το πρόβλημα της υγείας της εφεσείουσας, το οποίο θα μπορούσε και μπορεί να αντιμετωπιστεί, η αφοσίωση της προς τον συμβίον της τον οποίο θέλει να φροντίζει και οι ευθύνες της προς το παιδί της που διαμένει μαζί τους δεν αποτελούν, ακόμα και σωρευτικά ιδωμένα, βάσιμες αιτίες για τη μη αναζήτηση εργασίας εκ μέρους της. Αλλά και το επίπεδο μόρφωσης και κατάρτισης της, δεν αποτελούν αφ΄ εαυτών, στην σημερινή κυπριακή οικονομική πραγματικότητα εμπόδιο για την εξασφάλιση κάποιας εργασίας, Εκείνο που εν προκειμένω ελλείπει στην περίπτωση της εφεσείουσας είναι απλώς η αναγκαία βούληση. Η κατάληξη του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η εφεσείουσα δύναται να εργοδοτηθεί δεν ήταν εν προκειμένω μόνο εύλογη αλλά, θα λέγαμε, και επιβεβλημένη». (βλ. επίσης Νίκος Λουγκρίδης ν. Eurolife Limited,
(2004)1 ΑΑΔ 886. Θεωρώ ότι ο Εναγόμενος αρ. 2 - Καθ'ου η Αίτηση έχει την δυνατότητα και ικανότητα να εξεύρει εργασία εάν καταβάλει την δέουσα προσπάθεια. Έχει επαναπαυθεί επί του γεγονότος ότι λόγω των εισοδημάτων της συζύγου του δεν έχει επηρεαστεί ο τρόπος διαβίωσης του, χωρίς να νιώθει ότι πρέπει να καταβάλει προσπάθειες για αποπληρωμή των εξ αποφάσεως χρεών του. Συναφώς, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι θα πρέπει να εκδοθεί κάποιο διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται να πληρώνει ένα ποσό μηνιαίως για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους του και των εξόδων, αφού βεβαίως του παρασχεθεί κάποιο χρονικό περιθώριο ώστε να εξεύρει εργασία. Αφού στάθμισα την ανάγκη εκτέλεσης της Δικαστικής απόφασης και το ύψος του Δικαστικού χρέους με την ανάγκη για αξιοπρεπή διαβίωση του Εναγομένου αρ. 2 - Καθ΄ου η Αίτηση και της οικογένειας του, κατέληξα ότι αυτός μπορεί να καταβάλλει ποσό € 500,00 μηνιαίως έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του στην παρούσα αγωγή. Εν' όψει των πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο Εναγόμενος αρ. 2 - Καθ΄ου η Αίτηση να καταβάλλει στον Ενάγοντα - Αιτητή το ποσό των €500,00 μηνιαίως από 1.6.2019 μέχρι εξόφλησης. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα - Αιτητή και εναντίον του Εναγομένου αρ. 2 - Καθ΄ου η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο