ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. V.K. Citi Homes Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 565/2016, 28/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A634 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 565/2016 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Εναγόντων και
- V.K. Citi Homes Ltd
- XXXXX Γεωργίου
- Ranch Homes Ltd Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 20.9.2018 για Παραμερισμό Απόφασης Ημερομηνία: 28 Φεβρουαρίου, 2019 Για την Εναγόμενη αρ. 3 εταιρεία - Αιτήτρια: κ. Κυριάκου Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Παναγή ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 2.2.2016 οι Ενάγοντες καταχώρησαν την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και οι Εναγόμενοι αρ. 1 και 2 καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης στις 18.10.
- Την 8.2.2017 μετά από σχετική αίτηση εξεδόθη απόφαση εναντίον της Εναγομένης αρ. 3 λόγω παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης. Με την υπό εκδίκαση Αίτηση η Εναγόμενη αρ. 3 αξιοί τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.17 Θ.10, Δ.33 Θ.5, Δ.48 Θ.Θ.1 και 2, Δ.64 Θ..2, στο Άρθρο 30.3 (α) και (β) του Συντάγματος, στις αρχές του Δικαίου της επιείκειας, της Νομολογίας και των Συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Επί του σώματος της Αίτησης παρατίθενται και οι πιο κάτω «λόγοι αίτησης»: «
- Η απόφαση επί της ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής πρέπει να ακυρωθεί ή/και παραμεριστεί (set aside) ως παράτυπη ή/και αντικανονική καθότι δεν ακολουθήθηκε η προβλεπόμενη από τους θεσμούς πολιτικής δικονομίας διαδικασία.
- Η Αιτήτρια δεν έλαβε νόμιμη γνωστοποίηση της διαδικασίας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας λόγω κακής επίδοσης και κατά συνέπεια η απόφαση είναι καταχρηστική και θα πρέπει να παραμεριστεί ex debito justita.
- Η εν λόγω απόφαση εκδόθηκε ερήμην της Εναγόμενης 3 - Αιτήτριας.
- Η Αιτήτρια έχει εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση, προκειμένου να επιτύχει την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης, καθότι όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, ουδέποτε δεν έλαβε γνώση δια τη διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.
- Το Σεβαστό Δικαστήριο καλείται να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για επαναφορά δυνάμει των προνοιών των Δ.17, Θ.10, Δ.33, Θ.5 εξουσία η οποία δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά». Επιπλέον η Αίτηση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Χατζηκωνσταντά Αβρααμίδου διευθύντριας της Εναγομένης αρ. 3 εταιρείας η οποία αναφέρει ότι ουδέποτε έλαβε γνώση της διαδικασίας ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ούτε της επιδόθηκε οποιοδήποτε Κλητήριο Ένταλμα. Η Εναγόμενη αρ. 3 έπαψε να ασκεί εργασίες τα τελευταία 4 χρόνια και η επίδοση του Κλητηρίου έγινε στην διεύθυνση Αραδίππου με την οποία η εταιρεία δεν έχει καμία απολύτως σχέση και ούτε ο XXXXX Κυριάκου κατείχε ποτέ το αξίωμα του Διευθυντή αυτής ή άνηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο στο προσωπικό της. Παρέμεινε στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών ως Γραμματέας εκ παραδρομής εφόσον η Εναγόμενη αρ. 3 βρισκόταν στα πρόθυρα κατάρρευσης και δεν υφίστατο νόημα για αλλαγή στη δομή της. Πέραν των πιο πάνω είναι η θέση της Ενόρκως Δηλούσας ότι κατέληξε σε συμφωνία αναδιάρθρωσης των δανείων της Εναγόμενης αρ. 3 με την Τράπεζα Κύπρου η οποία, όμως, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί και η ύπαρξη memo από την πλευρά των Εναγόντων της δημιουργεί εμπόδια. Είναι η θέση της ότι από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η απόφαση θα πρέπει να παραμεριστεί ex debito justitae. Οι Ενάγοντες - Καθών η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.16, Δ.17 Θ.10, Δ.33 Θ.Θ.1-6, Δ.48 Θ.Θ.1-4, 8 και 9, και Δ.64, στο Άρθρο 30.3 (α) και (β) του Συντάγματος, στις αρχές του Δικαίου της επιείκειας και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτή εκτίθενται 10 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «(α) Οι καθ' ων η αίτηση ακολούθησαν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγμένη διαδικασία επίδοσης σύμφωνα με τη νομολογία και τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 08/02/2017, ως αυτές τάσσονται από το νόμο και τη νομολογία. (γ) Οι αιτητές απέτυχαν να επιδείξουν πως έχουν εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση και/ή καλόπιστη και/ή συζητήσιμη υπεράσπιση. (δ) Οι αιτητές δεν έδωσαν κανέναν ικανοποιητικό και/ή σοβαρό και/ή εύλογο λόγο που να δικαιολογεί τη μη καταχώρηση του σημειώματος εμφάνισης, παρόλο που το κλητήριο ένταλμα τους επιδόθηκε δεόντως και νομότυπα. (ε) Οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης. (στ) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου, των δικαιωμάτων του αντιδίκου και συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, εφόσον υπάρχει υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό εξέταση αίτησης. (ζ) Οι αιτητές έλαβαν δεόντως γνώση και/ή είχαν πράγματι γνώση της εναντίον τους αξίωσης. (η) Η παρούσα αίτηση αποτελεί εκ των υστέρων προσπάθεια των αιτητών να δικαιολογήσουν την έλλειψη ενδιαφέροντος των υποχρεώσεων τους προς τους καθ' ων η αίτηση. (θ) Τα γεγονότα στα οποία εδράζεται η αίτηση δεν στοιχειοθετούν και δεν επικαλούνται λόγο που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για την έκδοση διατάγματος που να παραμερίζει και/ή ακυρώνει την ήδη εκδοθείσα απόφαση υπέρ των καθ' ων η αίτηση. (ι) Η αιτούμενη ακύρωση και/ή παραμερισμός της απόφασης της εκδοθείσας απόφασης ημερομηνίας 08/02/2017 θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις». Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Θεοδώρου εκ των υπαλλήλων των Εναγόντων ο οποίος αναφέρει ότι πιστόν αντίγραφον του Κλητηρίου Εντάλματος επιδόθηκε στην Εναγομένη αρ. 3 την 15.11.2016 στον κ. XXXXX Κυριάκου. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση του επιδότη ο κ. Κυριάκου είναι Διευθυντής της Εναγομένης αρ. 3 και διαμένει στην Αραδίππου. Από έρευνα στην οποία έχει προβεί στον Έφορο δέχεται ότι όντως ο κ. XXXXX Κυριάκου είναι Γραμματέας και όχι Διευθυντής της Εναγομένης αρ. 3, θεωρεί όμως ότι και ο Γραμματέας είναι αξιωματούχος της εταιρείας, συνεπώς δεν επηρεάζεται το νομότυπο της επίδοσης. Είναι η θέση του ότι από την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση το μόνο λογικό συμπέρασμα που μπορεί να εξαχθεί είναι ότι η Εναγόμενη αρ. 3 έλαβε όντως γνώση της υπόθεσης που αντιμετώπιζε και κανένα λόγο δεν επικαλείται που να δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για παραμερισμό της απόφασης. Η ακρόαση της Αίτησης περιορίστηκε σε αγορεύσεις στο πλαίσιο των οποίων αμφότεροι οι συνήγοροι υποστήριξαν τις πιο πάνω θέσεις τους επικαλούμενοι τώρα και σχετική Νομολογία. Συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους εισηγήσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η ακύρωση απόφασης που εκδίδεται στην απουσία διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι αρχές με βάση τις οποίες ασκείται η σχετική διακριτική ευχέρεια σε αιτήσεις όπως η υπό εξέταση, έχουν αναλυθεί εκτενώς σε σωρεία αποφάσεων. Κλασική, επί του θέματος, απόφαση, αποτελεί η Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R.
- H απόφαση αυτή έχει υιοθετηθεί επανειλημμένα από την Κυπριακή Νομολογία. Εκείνο το οποίο προκύπτει από ανάγνωση των Ενόρκων Δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση και την Ένσταση είναι ότι η δικονομική διάταξη η οποία τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εκδίκαση Αίτηση είναι η Δ.17 Θ.
- Σε σχέση με αυτή παραθέτω απόσπασμα από την απόφαση Steven Bush κ.α v. Γιαννάκης Γιαννή,
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1342 όπου αναφέρθηκαν τα πιο κάτω: «Κατά την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για επαναφορά, την οποία παρέχει το Δικαστήριο η Δ.17, Θ.10, εξουσίας η οποία, όπως υποδείχθηκε στην Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, δεν εντάσσεται σε οποιαδήποτε στεγανά, το Δικαστήριο κατευθύνει την προσοχή του σε δύο κυρίως παράγοντες. Ο ένας αφορά το κατά πόσο έχει εξηγηθεί καθυστέρηση στην καταχώριση εμφάνισης και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό, με τρόπο ώστε να φαίνεται ότι η επαναφορά δεν αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σε αυτό λαμβάνεται υπόψη τόσο η στάση του αιτητή όσο και η αναγκαιότητα οριστικής λήξης της αντιδικίας αφού interest republicae ut sit finis litium. Ο άλλος παράγοντας αναφέρεται στο κατά πόσο καταδείχθηκε εκ πρώτης όψεως η συζητήσιμη υπεράσπιση στην απαίτηση.» (Βλ. επίσης Kotsapas v. Titan Construction and Engineering Company
(1961), 1 C.L.R. 317, Christoforou v. Kyriakoulli
(1963)2 C.L.R. 159, Mine & Quarry Services Ltd v. Α. Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1.Α.Α.Δ. 26, Ζήνωνα Μερκή v. Yiannoukas Holiday Inns Ltd
(1994)1 C.L.R. 1, Γιαννάκης Χρυσάνθου κ.α v. Marialla Construction Ltd, Πολ.Εφ. 9153 ημερ. 31.10.96, Vica Pica Disco Ltd κ.α. v. Happy Street Disco Ltd,
(1997)1(A) A.A.D. 28, Burns v. Kondel
(1971)1 Lloyds L.R. 554, Αντρέας Ιωάννου v. Το Σκάφος "VERONICA" Αγ. Ναυτ. 63/02, ημερ. 16.4.03, Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ v. Ελενα Ιακώβου
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 457, Milouca Motor Trading Ltd v. Χρυσάνθου Κουρτη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 941, Salamis Shipping Services Ltd v. Bata (Cyprus) Ltd,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1767, Γιάννη Ευάνθη ν. Κωνσταντίνου Δημάδη,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1822 και Χριστάκης Πίττας ν. Unigoods Trading Company Ltd,
(2004)1(Γ) Α.Α.Δ. 1761. Στην Φυλακτού v. Μιχαήλ
(1982)1 C.L.R. 204 εξετάστηκε και αναλύθηκε το καθήκον και το έργο του Δικαστηρίου σε αιτήσεις παραμερισμού[1]. Οι αρχές που προκύπτουν από την πιο πάνω αναφερόμενη Νομολογία μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως:
- Ο παραμερισμός απόφασης που εκδίδεται στην απουσία διαδίκου αποτελεί ζήτημα το οποίο εμπίπτει εντός της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
- Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το Δικαστήριο θα πρέπει να επιτύχει την εξισορρόπηση της ανάγκης να διατηρηθεί το δικαίωμα των διαδίκων να ακουστούν, με την ανάγκη εξασφάλισης της ταχείας απονομής δικαιοσύνης και της τελεσιδικίας των Δικαστικών αποφάσεων.
- Ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποδείξει ότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση στην ουσία της υπόθεσης, το οποίο αποτελεί και το πρωταρχικό καθήκον του. Επίσης όμως, πρέπει να καταδείξει σοβαρή και εύλογη αιτιολογία για την απουσία του με συνέπεια την έκδοση απόφασης εναντίον του.
- Η αίτηση για παραμερισμό πρέπει να υποβάλλεται έγκαιρα. Σε αντίθετη περίπτωση ο Αιτητής φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί προς παραμερισμό της απόφασης.
- Παρά την αποκάλυψη συζητήσιμης υπεράσπισης, αίτηση για παραμερισμό μπορεί να απορριφθεί εάν διαπιστωθεί «ότι ο Εναγόμενος επέδειξε αδιαφορία για την αγωγή η οποία προσλαμβάνει τη μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου» (βλ. Milouca (πιο πάνω) και Siberia Air v. Βρασίδα Πουλλικά, Πολ. Εφ. 11880, ημερ. 27.6.2005). Η Δ.17 Θ. 10 αναφέρει, σε μετάφραση, τα ακόλουθα: «Όπου έχει εκδοθεί απόφαση δυνάμει των προηγηθεισών Θεσμών της παρούσης Διαταγής, θα είναι νόμιμο για το Δικαστήριο στην κατάλληλη περίπτωση να παραμερίσει η διαφοροποιήσει τέτοια απόφαση υπό τέτοιους όρους όπως δυνατόν να είναι δίκαιο». Μελετώντας το περιεχόμενο του φακέλου διαφαίνονται τα εξής: Η αγωγή καταχωρίστηκε την 2.2.2016 και επιδόθηκε στους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 την 29.9.
- Όσον αφορά στην Εναγόμενη αρ. 3, σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση επίδοσης του επιδότη κ. XXXXX Δημητριάδη, την 15.11.2016 επέδωσε αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος στον κ. Γιάννο Κυριάκου Διευθυντή της Εναγομένης αρ. 3 έναντι της υπογραφής αυτού. Οι Ενάγοντες είχαν καταχωρήσει την 16.12.2016 αίτηση για απόφαση την οποία απέσυραν σε σχέση με τους Εναγόμενους αρ. 1 και 2 λόγω του ότι καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης και την προώθησαν μόνο σε σχέση με την Εναγόμενη αρ.
- Η επίδικη απόφαση εξεδόθη την 8.2.
- Εκείνο το οποίο προέχει είναι η εξέταση του κατά πόσο η επίδοση στον κ. XXXXX Κυριάκου, ο οποίος κατά κοινή αποδοχή των μερών κατά την μέρα της επίδοσης ήταν εγγεγραμμένος στον Έφορο Εταιρειών ως Γραμματέας της Εναγομένης αρ. 3, μπορεί να θεωρηθεί ορθή επίδοση. Η Δ.5 Θ.7 αναφέρει τα εξής: «
- In the absence of any statutory provision regulating service of process upon a corporate body, service of an office copy of a writ of summons or other process on the president or other head officer, or on the treasurer or secretary of such body, or delivery of such copy at the office of such body, shall be deemed good service; and in the case of any company not formed in Cyprus, the copy may be left at its place of business in Cyprus, or if there is no such place, with any person in Cyprus who appears to be authorized to transact business for the company in Cyprus, and such leaving of the copy shall he deemed good service unless the Court or a Judge otherwise orders. And where by any law provision is made for the service of any writ of summons or other process on any corporate body or any society or fellowship or any body or enumber of persons, corporate, or unincorporate, the service of the office copy of a writ may be effected accordingly». Ξεκάθαρα, συνεπώς, η επίδοση στον εγγεγραμμένο Γραμματέα της Εναγομένης αρ. 3 ήταν νόμιμη και εντός των προνοιών των Δικονομικών επιταγών. Το κατά πόσο η Εναγόμενη αρ. 3 θα μπορούσε να είχε επικαλεστεί την επίδοση στο πρόσωπο αυτό ως λόγο για τον οποίο η Διευθύντρια της εταιρείας δεν είχε λάβει γνώση και κατ' επέκταση παρέλειψε να εμφανιστεί η εταιρεία στην αγωγή, είναι άλλο θέμα. Μόνο η μη ύπαρξη καλής επίδοσης θα επέτρεπε τον παραμερισμό της απόφασης ex debito justitae χωρίς να εξεταστεί η ύπαρξη συζητήσιμης Υπεράσπισης. Κατ' επέκταση, από τη στιγμή που υπήρξε καλή επίδοση η Εναγόμενη αρ. 3 θα έπρεπε να είχε παραθέσει στην Αίτηση παραμερισμού τα στοιχεία που κατά την άποψη της στοιχειοθετούν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει πράγμα που αποστερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα να εξετάσει το κατά πόσο ικανοποιείται η προϋπόθεση αυτή που τίθεται από τη Νομολογία. Έπεται πως η Αίτηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία και απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα και άρα επιδικάζονται εναντίον της Εναγομένης αρ. 3 - Αιτήτριας και υπέρ των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Μ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]"In exercising its discretion, the Court must strive to balance two considerations fundamental for the administration of justice: The need to uphold effectively, on the one hand, the right of a party to be heard in his cause, and the need to ensure the expeditious transaction of judicial business, on the other. The speedy determination of judicial causes is not merely a matter of convenience but an all important factor for the effective vindication of the rights of the citizen. This principle is closely associated with another consideration likewise important for the administration of justice, that is, the need to uphold finality of judgments. If a party is lightly allowed to re-open a case, the imprint of finality, attaching to a judgment, with all that goes with it, and the certainty it imports in the management of human affairs, will disappear with grave consequence to the administration of justice. The effect of the case law is that the Court must not be astute to unseat a party from his right to be heard in his cause, so long as he discloses merits. But the Court may, nevertheless, decline to re-open the case if his conduct is such as to strike at the root of the administration of justice. Where the conduct of the party applying to set aside judgment is inexcusable, contumelious to the extent of gross disregard for the judicial process or the rights of his adversary, the Court may, in its discretion, refuse to set aside judgment." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο