(1)(γ), 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν14/60, στα αρ. 4-9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα αρ. 1-10 του Περί Επιβαρυντικών Διαταγμάτων Νόμου 1992, στα αρ. 1-34 του Κανονισμού Αρ. 1215/2012 του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 12ης Δεκεμβρίου 2012 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, στα Άρ. 1-26 του Κανονισμού (ΕΚ) Αρ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στα Κράτη Μέλη Δικαστικών και Εξώδικων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις, στα Άρ. 10 ΕΚ και 249 ΕΚ του Νόμου που κυρώνει την Συνθήκη Προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, στο άρθρο ΙΑ του Συντάγματος της Δημοκρατίας, στην Δ.38 Θ.Θ. 1-6, Δ.39 Θ.Θ. 1-21 και Δ.48 Θ.Θ.1-3, 4

(2)και 6-9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς και στη σύμφυτη εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία προβαίνει ο κ. XXXXX Ιορδάνους διοικητικός σύμβουλος της Ενάγουσας εταιρείας. Όπως αναφέρει ο κ. Ιορδάνους μετά τη μελέτη της ένστασης στο προσωρινό διάταγμα διευθετήθηκε συνάντηση μεταξύ του ιδίου και των δικηγόρων των Εναγόντων, ζητήθηκαν πληροφορίες από τον εκπρόσωπο της Κοινοπραξίας και από τον διοικητικό σύμβουλο της εταιρείας Medcon και έγιναν έρευνες στον Έφορο Εταιρειών. Η συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση αποσκοπεί στο να συμπληρώσει την αρχική ένορκη δήλωση του ομνύοντα. Οι Εναγόμενοι, ισχυρίζεται, ξεκαθάρισαν με την ένσταση τους στο προσωρινό διάταγμα που βασίζουν τους λόγους για τους οποίους διατείνονται ότι δεν είναι υπόχρεοι να καταβάλουν τις υπόλοιπες υποχρεώσεις τους και ότι δικαιούνται σε επιστροφή του ποσού των €370.

1. Είναι η θέση του ότι κατά τον χρόνο καταχώρησης της αγωγής δεν μπορούσε να φανταστεί ότι οι Εναγόμενοι θα προέβαλλαν τους ισχυρισμούς που προέβαλαν στην ένσταση τους και εισηγείται ότι ήταν προσχεδιασμένο από μέρους των Εναγομένων να θέσουν ζήτημα ακυρότητας της όλης συναλλαγής. Προκύπτει αναπόφευκτα ότι οι Εναγόμενοι εξασφάλισαν με ψευδείς παραστάσεις και δόλιο τέχνασμα τις υπογραφές των Εναγόντων στις Συμφωνίες Εκχώρησης και σε άλλα έγγραφα, πράγμα που συνιστά κατά την άποψη του ποινικό αδίκημα. Όπως ισχυρίζεται ο κ. Ιορδάνου θα είχε περιλάβει τα γεγονότα που επιθυμεί να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου τώρα εξ αρχής εάν οι Εναγόμενοι του είχαν εξηγήσει τους λόγους άρνησης του ποσού των €340.000 στις επιστολές τους που είχαν προηγηθεί της αίτησης για προσωρινό διάταγμα. Θεωρεί ότι οι ψευδείς ισχυρισμοί των Εναγομένων μόνο τώρα έχουν συγκεκριμενοποιηθεί και πρέπει να απαντηθούν μέσω της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Οι Εναγόμενοι αρ. 1 καταχώρησαν Ένσταση στην Αίτηση η οποία στηρίζεται στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.Θ. 1-9, Δ.39 - Θ.Θ. 1 και 2, ως και στη σύμφυτη εξουσία, διακριτική ευχέρεια και πρακτική του Δικαστηρίου. Σε αυτήν προβάλλονται 10 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «
2. Οι Ενάγοντες /Αιτητές δεν έχουν καταδείξει οποιοδήποτε λόγο και/ή «καλό λόγο» για τον οποίο θα πρέπει το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του αιτήματος τους για άδεια καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
3. Οι Ενάγοντες /Αιτητές με το αίτημα τους για άδεια καταχώρισης της επιδιωκόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, επιδιώκουν να αναβαθμίσουν και/ή να διορθώσουν και/ή να συμπληρώσουν παραλείψεις τους στην αρχική ένορκη δήλωση, πράγμα ανεπίτρεπτο σε τέτοια φύσεως αιτήσεις όπως η αίτηση ημερ. 08.11.2018 για την έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων.
4. Σε διαδικασίες όπως η διαδικασία της αίτησης ημερ. 08.11.2018, όπου εκδόθηκε μονομερώς διάταγμα την 14.11.2018, δεν επιτρέπεται η επανόρθωση πρωθύστερης παράλειψης έτσι ώστε να μεταβληθεί ή να αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο αφού η παροχή ενδιάμεσης θεραπείας συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά από τα γεγονότα που τεκμηριώνουν το αίτημα κατά τον χρόνο έκδοσης του μονομερούς διατάγματος.
5. Εάν τα γεγονότα που οι Ενάγοντες/Αιτητές επιδιώκουν να παρουσιάσουν μέσω της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι σχετικά με τα επίδικα θέματα, τότε η μαρτυρία αυτή θα έπρεπε να παρουσιαστεί και να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, κάτι που άλλωστε οι Ενάγοντες είχαν καθήκον να πράξουν, όταν καταχωρείτο η αίτηση ημερ. 08.11.2018 και πριν εκδοθεί μονομερώς το προσωρινό διάταγμα ημερ. 14.11.2018 και όχι σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Αντίθετα, εάν τα γεγονότα/μαρτυρία είναι άσχετα με τα επίδικα θέματα τότε σίγουρα δεν υφίσταται «καλός λόγος» για να επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και έτσι θα καθίσταται πλέον πρόδηλη η κακοπιστία του αιτήματος των Εναγόντων/Αιτητών.
6. Το αίτημα των Εναγόντων/Αιτητών για να τους δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ξεκάθαρα επιδιώκει την συμπλήρωση ηθελημένων κενών στα γεγονότα που επιλεκτικά έθεσαν οι Ενάγοντες με την αρχική τους ένορκη δήλωση, γεγονότα τα οποία έπρεπε εξ' αρχής να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου πριν εκδοθεί μονομερώς το προσωρινό διάταγμα, εντούτοις όμως οι Ενάγοντες εσκεμμένα δεν τα έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως είχαν καθήκον να πράξουν σε τέτοιου είδους διαδικασίες.
7. Κανένας νέος και/ή μη γνωστός και/ή μη προβλεπτός εκ των προτέρων στους Ενάγοντες/Αιτητές ισχυρισμός δεν τέθηκε από την Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση μέσω της Ε/Δ Θεοφάνους στην ένσταση της στην αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 08.11.2018, για τον οποίο απαιτείται άδεια για υποβολή συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Όλα τα γεγονότα και όλα ή σχεδόν όλα τα έγγραφα τα οποία που επιχειρούν οι Ενάγοντες/Αιτητές να θέσουν με την συμπληρωματική ένορκη δήλωση, ήταν εις γνώση τους πριν λάβουν μονομερώς δικαστικά μέτρα με την καταχώρηση της αίτησης για έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 08.11.2018, ενώ τα μόνα δυο έγγραφα τα οποία περιήλθαν στην κατοχή τους μετά την καταχώρηση της εν λόγω αίτησης για έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων, αφενός μεν το Έντυπο Σ2 δεν προσθέτει κάτι στους ισχυρισμούς και στα έγγραφα τα οποία οι Ενάγοντες είχαν στην κατοχή τους και παρέλειψαν να παρουσιάσουν στην εν λόγω αίτηση ημερ. 08.11.2018 και περαιτέρω προσχηματικά παρουσιάζεται ούτως ώστε οι Ενάγοντες να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα αναφορικά με την εν λόγω παράλειψη τους να παρουσιάσουν τους εν λόγω ισχυρισμούς και έγγραφα που είχαν στην κατοχή τους και αφετέρου η Ε/Δ XXXXX Keppel η οποία κατατέθηκε στα πλαίσια της αγωγής XXXXX/2018 - και όχι της παρούσας όπως λανθασμένα αναφέρεται στην Ε/Δ Λόίζου που συνοδεύει την επίδικη Αίτηση- επιχειρεί να μεταβάλει ανεπίτρεπτα τα στοιχεία τα οποία είχε ενώπιον του το Δικαστήριο και στα οποία Βάσισε τον συλλογισμό του ούτως ώστε να εκδώσει τα μονομερή διατάγματα ημερ. 14.11.
9. Από την ένορκη δήλωση ημερ. 14.01.2019 που συνοδεύει την επίμαχη αίτηση για άδεια καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης φαίνεται ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές επιδιώκουν δήθεν να απαντήσουν και να αντικρούσουν ισχυρισμούς που περιέχονται σε 30 και πλέον παραγράφους της ένορκης δήλωσης που συνόδευσε την ένσταση της Εναγομένης 1/Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση για έκδοση προσωρινών συντηρητικών διαταγμάτων ημερ. 08.11.2018 με μια προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση 34 σελίδων, γεγονός το οποίο καταδεικνύει με ξεκάθαρο τρόπο ότι ουσιαστικά επιδιώκεται η ενίσχυση της αρχικής τους μαρτυρίας με ψευδείς επεξηγήσεις και παράθεση εκτεταμένης μαρτυρίας η οποία θα έπρεπε αρχικά να είχε τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αφού ήταν αναμενόμενο ότι η Εναγόμενη 1/Καθ' ης η Αίτηση θα παρέθετε τους εν λόγω ισχυρισμούς με την ένσταση της εις απάντηση των πλήρη ελλιπή και παραπλανητικών ισχυρισμών των Εναγόντων αλλά και προς συμπλήρωση του πραγματικού υπόβαθρου της παρούσας υπόθεσης, το οποίο οι Ενάγοντες επιλεκτικά και μονόπλευρα παρουσίασαν στο Δικαστήριο για να επηρεάσουν την έκδοση μονομερώς του προσωρινού διατάγματος.
10. Δεν εξυπηρετείται ο σκοπός της ορθής απονομής της δικαιοσύνης ενώ τυχόν έκδοση του αιτούμενους διατάγματος θα προσθέσει στην διαδικασία αχρείαστη και/ή επανάληψη επιχειρηματολογίας και υφιστάμενων ισχυρισμών, προσθήκη νομικής επιχειρηματολογίας η οποία μπορεί να προωθηθεί στο στάδιο των αγορεύσεων, κάτι που καθίσταται πρόδηλο μέσα από μια απλή ανάγνωση της Ε.Δ. Λόίζου που υποστηρίζει την επίδικη Αίτηση και της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που αποτελείται από 69 παραγράφους οι οποίες εκτείνονται σε 34 σελίδες, γεγονός που από μόνο του επιβεβαιώνει ότι η περαιτέρω προώθηση της επίδικης Αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας.
11. Οι ισχυρισμοί/ζητήματα που οι Ενάγοντες/Αιτητές επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου δια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, ουσιαστικά τείνουν να μετατρέψουν την ακρόαση της αίτησης για την έκδοση ενδιάμεσων συντηρητικών διαταγμάτων ημερ. 08.11.2018 σε μικρή δίκη ουσίας (mini trial) γεγονός που δεν είναι επιτρεπτό.
12. Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου». Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Θεοφάνους εκ των δικηγόρων των Εναγομένων αρ. 1 ο οποίος επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αναφέρει ότι οι Ενάγοντες επιδιώκουν δια συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης να επανορθώσουν παραλείψεις παράθεσης ουσιωδών γεγονότων και εγγράφων που όφειλαν να είχαν αποκαλύψει εξ αρχής, πράγμα που δεν επιτρέπεται σε περιπτώσεις όπου έχει εκδοθεί μονομερώς διάταγμα. Αποτελεί θέση του ότι ο ισχυρισμός του κ. Ιορδάνους ότι δεν θα μπορούσαν οι Ενάγοντες να φανταστούν τα όσα αναφέρουν οι Εναγόμενοι είναι αυταπόδεικτα ψευδής αφού στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για προσωρινό διάταγμα οι Ενάγοντες ανέφεραν ότι οι Εναγόμενοι τους είχαν πληροφορήσει ότι η Συμφωνία Εκχώρησης ήταν άκυρη μεταξύ άλλων λόγω εξαναγκασμού και ψυχικής πίεσης. Επιπλέον οι Εναγόμενοι συγκεκριμενοποίησαν τις λεπτομέρειες του οικονομικού εξαναγκασμού με την επιστολή ημερ. 30.8.
13. Συνεπώς, παρά το ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν τους ισχυρισμούς των Εναγομένων, εν τούτοις δεν παρουσίασαν καθόλου την εκδοχή των Εναγομένων αναφορικά με το λόγο για τον οποίο αυτοί δεν πλήρωναν τα γραμμάτια. Για τους ισχυρισμούς που άπτονται της 1ης και 4ης ενότητας της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης οι Ενάγοντες είχαν επαρκή στοιχεία και γνώριζαν τις θέσεις των Εναγομένων αλλά επέλεξαν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Το ίδιο προβλεπτοί ήταν οι ισχυρισμοί και τα γεγονότα που παρουσίασαν οι Εναγόμενοι σε σχέση με την 2η και 3η ενότητα όπως φαίνεται από την επιστολή αυτών ημερ. 30.8.
14. Είναι η θέση του κ. Θεοφάνους ότι οι Ενάγοντες παρουσίασαν σκόπιμα στο Δικαστήριο μία απλή υπόθεση παραβίασης ή αθέτησης συμφωνίας και μη πληρωμής γραμματίων χωρίς αναφορά σε οποιοδήποτε γεγονός που έλαβε χώρα πριν από την υπογραφή της Συμφωνίας Εκχώρησης. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση είναι γεμάτη με επαναλήψεις ισχυρισμών που αποτελούν μέρος της αρχικής ένορκης δήλωσης ενώ το προτιθέμενο Τεκμήριο 22 θα έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στην αρχική ένορκη δήλωση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν ισχυρισμών τους και συγκεκριμένη αναφορά σε επιμέρους ζητήματα που εγείρονται στις αγορεύσεις αυτών θα γίνει πιο κάτω στην παρούσα όπου κριθεί απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Όπως αναφέρεται στην Δ.48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η μαρτυρία σε διαδικασία αιτήσεων δίδεται με ένορκες δηλώσεις. Η Διαταγή 48 Θ. 4

(2)αναφέρει τα ακόλουθα: «

(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Οι πιο πάνω πρόνοιες πρέπει να εξετάζονται σε συνδυασμό με την υποχρέωση του Αιτητή να αποδείξει τα γεγονότα, στον βαθμό που αυτός φέρει το βάρος απόδειξης τους. Όπως προκύπτει από το λεκτικό της σχετικής δικονομικής πρόνοιας, απαιτείται η στοιχειοθέτηση «καλού λόγου» ώστε να εγκριθεί από το Δικαστήριο το αίτημα για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η φράση αυτή, όμως, πρέπει να ερμηνευθεί σε συνάρτηση με το γενικότερο δικαίωμα και υποχρέωση κάθε διαδίκου να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα τα απαραίτητα, κατά την άποψη του, γεγονότα. Ο όρος «καλός λόγος» γενικώς ερμηνεύεται φιλελεύθερα ώστε να επιτρέπεται οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Στον γενικό αυτό κανόνα, όμως, δεν μπορεί να μην αποτελεί εξαίρεση η περίπτωση όπου επιζητείται άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης μετά τη μονομερή έκδοση διατάγματος. Και αυτό λόγω της αυστηρής απαίτησης για πλήρη αποκάλυψη από πλευράς Αιτητών κατά το στάδιο υποβολής της αίτησης για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Ούτε και μπορεί να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης με σκοπό την επανόρθωση παράλειψης ή τη μεταβολή ή αλλοίωση της εικόνας των γεγονότων που δόθηκε στο Δικαστήριο με την αρχική αίτηση. Παρά τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, το αίτημα διέπεται όντως από τις πρόνοιες της Δ.48 Θ.4 με αποτέλεσμα σε εξαιρετικές περιστάσεις να μπορεί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της παροχής άδειας. Θα πρέπει συνεπώς στο στάδιο αυτό να εξεταστεί το κατά πόσο οι λόγοι που προβάλλουν οι Ενάγοντες είναι τέτοιοι που να δικαιολογούν τον χειρισμό της παρούσας ως μία εξ αυτών των εξαιρέσεων. Μελετώντας την Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την υπό εκδίκαση Αίτηση προκύπτει ότι επιζητείται η άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Εναγομένων που καταγράφονται στις παραγράφους 39 - 42 της 'Ενορκης Δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση αλλά και σε σχέση με τους ισχυρισμούς των Εναγομένων περί εξαναγκασμού και αθέμιτης πίεσης. Μελετώντας τις προαναφερόμενες παραγράφους της Ένστασης, όμως, διαφαίνεται ότι και αυτές αποτελούν μέρος της εκδοχής των Εναγομένων ως προς οικονομικό εξαναγκασμό. Με τη θέση αυτή διαφωνεί η πλευρά των Εναγόντων και εισηγείται ότι θα πρέπει να της δοθεί η άδεια να απαντήσει σε αυτούς. Οι Εναγόμενοι, όμως, με τις πιο πάνω παραγράφους παραπέμπουν σε επιστολή που στάληκε από τους ίδιους τους Ενάγοντες και την απάντηση των Εναγομένων σε αυτήν και σε πρακτικά της Κοινοπραξίας, έγγραφα τα οποία ήσαν γνωστά στους Ενάγοντες από την καταχώρηση της αρχικής Αίτησης. Επίσης από το Τεκμήριο 8 στην Αίτηση για προσωρινό διάταγμα διαφαίνεται ότι οι ισχυρισμοί των Εναγομένων είχαν τεθεί στους Ενάγοντες έκτοτε, έστω χωρίς την παράθεση λεπτομερειών[1]. Κατ' επέκταση δεν θεωρώ ότι η παρούσα είναι η περίπτωση όπου θα πρέπει να δοθεί η ευκαιρία στην πλευρά των Εναγόντων να απαντήσουν στους πιο πάνω ισχυρισμούς. Σημειώνω δε ότι τα πλείστα που αναφέρονται στη προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση για το θέμα αποτελούν επιχειρήματα, υπάρχει όμως και αναφορά σε γεγονότα προγενέστερα της αίτησης για προσωρινό διάταγμα αλλά και σε έγγραφα τα οποία ο ίδιος ο κ. Ιορδάνους δηλώνει ότι τα είχε αλλά έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος να τα περιλάβει στην αρχική του Ένορκη Δήλωση, πράγμα που δεν μπορεί να διορθωθεί εκ των υστέρων. Διαφορετική είναι η θέση μου ως προς την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης του κ. XXXXX Kepel ημερ. 20.11.2018 η οποία και καταχωρίστηκε σε άλλη αγωγή μεταγενέστερα της αίτησης για προσωρινό διάταγμα. Δεδομένου ότι γνώση αυτής έλαβαν οι Ενάγοντες μετά που είχαν ήδη προβεί στην αρχική Ένορκη Δήλωση θεωρώ ότι θα πρέπει να επιτραπεί η καταχώρηση της δια συμπληρωματικής ενόρκου δηλώσεως. Δίδεται συνεπώς άδεια στους Ενάγοντες για καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης μόνο όσον αφορά στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Kepel ημερ. 20.11.2018 που καταχωρίστηκε στην αγωγή με αρ. XXXXX/18 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η Συμπληρωματική αυτή Ένορκη Δήλωση να καταχωριστεί εντός 10 ημερών από σήμερα. Ακολούθως οι Εναγόμενοι θα έχουν το δικαίωμα να καταχωρήσουν ένορκη δήλωση εις απάντηση εντός περαιτέρω 10 ημερών. Τα έξοδα της παρούσης θα ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης για προσωρινό διάταγμα. (Υπ.) ............... Μ. Παπαδοπούλου, Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] «Our clients further contend that the were induced in entering the Assignment Agreement on misrepresentations and/or coercion and/or undue influence and/or fraud and/or breach of warranty by yourselves and as a result of which our clients have suffered considerable loss». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο