← Κύπρος

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Acumen Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1356/12, 6/2/2019

Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Acumen Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1356/12, 6/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A625 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕYKΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1356/12 Μεταξύ: Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες -και-

  1. Acumen Ltd
  2. XXXXX Γεωργίου Γεωργιάδης
  3. Klokamelia Enterprises Ltd Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 12.6.2018 για Συνένωση Αγωγών Ημερ.: 6 Φεβρουαρίου,
  4. Για τους Εναγόμενους - Αιτητές: κ. Χριστοδούλου Για τους Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Κόκκινος ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτηση τους οι Εναγόμενοι εξαιτούνται την συνένωση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής με τις αγωγές αρ. 1200/12, 1321/12 και 1322/
  5. Η Αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.Θ. 2 - 5 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 7 και 9(e). Όπως καταγράφεται επί της Αιτήσεως τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται το αίτημα φαίνονται στο φάκελο από τα οποία προκύπτει ότι οι Ενάγοντες στρέφονται ουσιαστικά εναντίον των ιδίων Εναγομένων, οι δικηγόροι είναι οι ίδιοι, υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα και ο χρόνος είναι κατάλληλος και βολικός στα μέρη ώστε να καταστεί επιθυμητό όπως οι αγωγές συνενωθούν. Οι Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 Θ.Θ. 1 - 5, Δ.48 Θ.Θ. 1 - 4, 8 και 9 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Στην Ένσταση προβάλλονται 10 λόγοι ένστασης τους οποίους και κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιους: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. (β) Η καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (abuse of the process of the Court). (γ) Με την παρούσα αίτηση επιζητείται διάταγμα συνένωσης 4 αγωγών στις οποίες οι εναγόμενοι τελούν υπό διαφορετική ιδιότητα και/ή διαφέρουν. (δ) Με το αιτούμενο διάταγμα επιζητείται η συνένωση της παρούσας αγωγής με ακόμα 3 αγωγές χωρίς να καταδεικνύονται με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά νομικά ή πραγματικά θέματα τα οποία εγείρονται και στις 4 αγωγές. (ε) Οι αγωγές για τις οποίες ζητείται η συνένωση τους, περιέχουν και εγείρονται σε αυτές σοβαρά επίδικα θέματα, τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους, και οι απαιτήσεις των εναγόντων βασίζονται σε ξεχωριστές συμφωνίες και/ή ξεχωριστές τραπεζικές διευκολύνσεις. (στ) Ο αιτητής στην παρούσα αίτηση δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (η) Με την αιτούμενη συνένωση δεν θα διευκολυνθούν αλλά αντίθετα θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα των τεσσάρων αγωγών. (θ) Η παρούσα αίτηση έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση περαιτέρω καθυστέρησης και/ή κωλυσιεργείας και/ή επιδράδυνση και/ή αναστολή της όλης διαδικασίας. Εν πάση περιπτώσει έχει καταχωρηθεί πολύ καθυστερημένα, χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε δικαιολογία γι' αυτήν την καθυστέρηση. (ι) Με του αιτούμενο διάταγμα συνένωσης δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης και ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. Αντιθέτως υπάρχουν πρακτικές δυσκολίες και θα δημιουργηθούν περισσότερα αχρείαστα έξοδα. (κ) Το αιτούμενο διάταγμα δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί υπό τις περιστάσεις». Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Κουντούρη υπαλλήλου των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση ο οποίος εισηγείται ότι η Αίτηση θα έπρεπε να συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση. Επισημαίνει ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση αφού όλες οι αγωγές καταχωρίστηκαν το 2012, πλην όμως βρίσκονται σε διαφορετικά στάδια. Οι διάδικοι δεν είναι οι ίδιοι αφού η Εναγόμενη αρ. 3 στην παρούσα δεν συναντάται σε καμία άλλη αγωγή η δε Εναγόμενη αρ. 2 εκπροσωπείται από άλλο δικηγόρο στην αγωγή XXXXX/
  6. Οι συμφωνίες που αφορούν οι αγωγές είναι ξεχωριστές και αφορούν σε διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν από τους Ενάγοντες σε διαφορετικά πρόσωπα. Κατ' επέκταση δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα. Το γεγονός και μόνο ότι η Υπεράσπιση των Εναγομένων είναι σε γενικές γραμμές η ίδια δεν μπορεί να αλλάξει τα όσα αναφέρονται. Είναι η θέση του ότι τυχόν συνένωση των αγωγών θα δημιουργήσει πρακτικό πρόβλημα κατά την ακροαματική διαδικασία και οι μάρτυρες των Εναγόντων δεν θα είναι οι ίδιοι σε όλες τις αγωγές. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές κατά το στάδιο των αγορεύσεων υιοθέτησε την Αίτηση και δήλωσε ότι δεν έχει να προσθέσει οτιδήποτε. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Καθ'ων η Αίτηση αγόρευσε προς υποστήριξη της πιο πάνω θέση τους, επικαλούμενος τώρα και σχετική Νομολογία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 14 Θεσμός 2 παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για εξέταση του αιτήματος, και προνοεί, σε μετάφραση τα ακόλουθα: «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι αξιώσεις των αγωγών αυτών αφορούν σε κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία αφορούν οι αγωγές αυτές ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές[1]». Από τη Νομολογία προκύπτει ότι το ζήτημα εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο ασκεί αυτήν με γνώμονα το συμφέρον της δικαιοσύνης, ζυγίζοντας παράγοντες όπως την εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, καθώς και την αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αποτέλεσμα των πιο πάνω αρχών, είναι ότι η συνένωση δεν διατάσσεται, εκτός αν υπάρχουν τέτοια κοινά νομικά σημεία ή γεγονότα στις αγωγές, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση τους, σε περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από την συνένωση και συνεκδίκαση αυτή. Νοείται ότι η κάθε περίπτωση εξετάζεται με βάση τα δικά στης γεγονότα. Παραθέτω απόσπασμα από την υπόθεση Medcon Construction Ltd v. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ

(1997)1 Α.Α.Δ. 546, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Γενικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση (Μακρίδης v. Μιχαηλίδου, Π.Ε. 7901, ημερ. 30.5.90). Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία επί του προκειμένου, η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και ασκείται κατά τρόπο που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης, όπως ορθά τόνισε ο πρωτόδικος Δικαστής (Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401, και Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861). Στην υπόθεση Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 γίνεται μιά ανάλυση του θέματος με αναφορά στη νομολογία και εξηγούνται οι προϋποθέσεις κάτω από τις οποίες επεμβαίνει το Εφετείο στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου που περιλαμβάνουν και παράλειψη του να δώσει την πρέπουσα βαρύτητα στους παράγοντες που διέπουν το ζήτημα». (βλ. επίσης Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries κ.α.
(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 1721, Κυριάκος Μενελάου κ.α. ν. Κώστας Ξενοφώντος
(1989)1 C.L.R. 371 και Hadjiathanassiou v. Parperides and others
(1975)1 C.L.R. 401) Στην απόφαση Lukoil v. Μυλωνά, Πολ.Εφ. 139/2009, ημερ. 17.11.2011 αναφέρθηκαν τα εξής: «Οι πιο πάνω αρχές είναι βέβαια ορθές και αναμφισβήτητες αλλά δεν καταργούν το δικαίωμα του δικαστηρίου να συνενώσει δύο ή περισσότερες αγωγές αν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14, θ.2, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων (Samata Enterprises Ltd ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Συγκεκριμένα η Δ.14 θ.2 προνοεί ότι όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο δικαστήριο, είτε από τους ίδιους, είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ίδιων ή διαφορετικών εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό νομικό ή πραγματικό ζήτημα τέτοιας σημασίας, ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση των αγωγών, το δικαστήριο μπορεί να διατάξει τη συνένωση». Συνοψίζοντας τις αρχές που εφαρμόζονται αναφορικά με την έκδοση διαταγμάτων συνένωσης προκύπτουν τα πιο κάτω:
  1. Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση.
  2. Η έκδοση του διατάγματος είναι ζήτημα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.
  3. Κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας αυτής, το Δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο από την συνεκδίκαση θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των διαδίκων και η καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης.
  4. Παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων και η οικονομία του Δικαστικού χρόνου. Μελετώντας τα δικόγραφα και των 4 αγωγών παρατηρώ τα εξής: Η αγωγή αρ. 1356/12 στρέφεται εναντίον 3 Εναγομένων και εδράζεται επί συμφωνίας δανείου μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων αρ. 1 την αποπληρωμή του οποίου εγγυήθηκαν οι Εναγόμενοι αρ. 2 και 3, οι οποίοι είναι περαιτέρω και ενυπόθηκοι οφειλέτες. Οι Εναγόμενοι εκπροσωπούνται από το δικηγορικό γραφείο Μ.Ξ. Ιωάννου & Σία και με την Υπεράσπιση τους ισχυρίζονται ότι για αδιευκρίνιστους λόγους οι Ενάγοντες αρνήθηκαν να εγκρίνουν την πληρωμή επιταγών από τρεχούμενο λογαριασμό των Εναγομένων αρ. 1 με αποτέλεσμα αυτοί να καταχωρηθούν στο ΚΑΠ και η δόση του επίδικου δανείου να μην μπορεί να πληρωθεί. Η αγωγή είχε οριστεί για ακρόαση. Η αγωγή αρ. XXXXX/12 στρέφεται εναντίον μόνο του εδώ Εναγομένου αρ. 2 υπό την ιδιότητα του ως πρωτοφειλέτης σε δάνειο. Ο Εναγόμενος επικαλείται με την Υπεράσπιση του τον ίδιο λόγο που αναγράφεται πιο πάνω. Η αγωγή είχε οριστεί για ακρόαση. Η αγωγή αρ. XXXXX/12 στρέφεται εναντίον του εδώ Εναγομένου αρ. 2 αλλά και εναντίον της κας XXXXX Γεωργιάδου η οποία δεν είναι διάδικος στην αγωγή αρ. 1356/12 και αφορά σε τρεχούμενο λογαριασμό στο όνομα του Εναγομένου αρ. 1 τον οποίο και εγγυήθηκε η Εναγομένη αρ.
  5. Η Εναγόμενη αρ. 2 εκπροσωπείται από άλλο δικηγόρο και εκκρεμεί η καταχώριση δικογράφου από μέρους της. Ο δε Εναγόμενος αρ. 1, πέραν της υπεράσπισης σε σχέση με την άρνηση για πληρωμή επιταγών από λογαριασμό δανείου της εδώ Εναγομένης αρ. 1, προβάλλει και Ανταπαίτηση για διενέργεια λογαριασμού με παράνομες χρεώσεις, τόκους και έξοδα. Τέλος η αγωγή αρ. XXXXX/12 στρέφεται εναντίον των εδώ Εναγομένων αρ. 1 και 2 και αφορά σε τρεχούμενο λογαριασμό των Εναγομένων αρ. 1 το οποίο και εγγυήθηκε ο Εναγόμενος αρ. 2 ο οποίος είναι και ενυπόθηκος οφειλέτης. Σε αυτή την αγωγή οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση προβάλλοντας τη θέση ότι η επίδικη συμφωνία είναι άκυρη αφού οι Εναγόμενοι ουδέποτε αποφάσισαν να την καταρτίσουν περιέχει δε όρους που αντίκεινται στη Νομοθεσία. Οι Ενάγοντες επέτρεπαν πληρωμές μέχρι ποσού που ξεπερνούσε το συμφωνημένο όριο και επωφελούντο με την επιβολή χρεώσεων. Μετά από μη έγκριση πληρωμής επιταγών ο λογαριασμός καταχωρίστηκε στο ΚΑΠ. Όσον αφορά στη συμφωνία εγγύησης δικογραφημένη θέση των Εναγομένων είναι ότι αυτή είναι άκυρη και μη εκτελεστή αφού αντίκειται στις πρόνοιες της περί Εγγυητών Νομοθεσίας και ότι αυτός δεν εγγυήθηκε την αύξηση του ορίου. Αρνείται επιπλέον πως υπέγραψε το έγγραφο υποθήκης αρ. XXXXX/
  6. Από τα πιο πάνω διαφαίνεται ότι ούτε οι διάδικοι στις αγωγές είναι ταυτόσημοι αλλά ούτε τα επίδικα ζητήματα. Σημειώνω και τη θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου για τους Καθ'ων η Αίτηση ότι οι μάρτυρες των Εναγόντων δεν θα είναι οι ίδιοι. Κατ' επέκταση δεν ικανοποιούμαι ότι η έκδοση διατάγματος συνένωσης στην προκειμένη περίπτωση θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της δικαιοσύνης αλλά αντιθέτως θεωρώ ότι θα έχει ως αποτέλεσμα να περιπλακούν οι διαδικασίες. Επισημαίνω, μάλιστα, ότι η υπό εκδίκαση Αίτηση καταχωρίστηκε με πολύ μεγάλη καθυστέρηση αφού τα δικόγραφα σε όλες τις αγωγές συμπληρώθηκαν προ πολλού. Κατ' επέκταση η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα δεν υπάρχει λόγος να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, και επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. (Υπ.) Μ. Παπαδοπούλου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]
  7. When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.