ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ SOLINOVA, Αρ. Αίτησης: 3/18, 16/12/2019

(2011)1Γ ΑΑΔ 2179). 8. Η Σύμβαση και τα πρόσθετα Πρωτόκολλα υπερισχύουν των διατάξεων του περί Έκδοσης Φυγοδίκων Νόμου, Ν. 97/1970, όπως τροποποιήθηκε («Ν.97/1970»), ο οποίος καθορίζει γενικά τις προϋποθέσεις και την διαδικασία έκδοσης φυγοδίκου (βλ. άρθρα 9

(5), (γ) και 13

(3)του Ν. 97/1970).

1. Σύμφωνα με την εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Τεκμήριο 1) τα αδικήματα που καταλογίζονται στην Εκζητούμενη αφορούν το αδίκημα της απάτης που διαπράχθηκε από οργανωμένη ομάδα ή σε ιδιαίτερα ευρεία κλίμακα κατά παράβαση του άρθρου 159 § 4 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας («ΠΚΡΟ»). Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής: «Σύμφωνα πάντοτε με τα έγγραφα έκδοσης, σε απροσδιόριστη ημερομηνία το 2016 αλλά όχι αργότερα από τις 14/10/2016, η SOLINOVA από τη Μόσχα στην οποία βρισκόταν συνωμότησε με τρίτα πρόσωπα και με πρόθεση και δόλο, έχοντας επίγνωση των ενεργειών της και γνώση του αντικειμένου, ενήργησε ως μέρος οργανωμένης ομάδας κατά των συμφερόντων του Ρωσικού κράτους με σκοπό την κλοπή συγκεκριμένων ομοσπονδιακών κονδυλίων που παραχωρούνταν για την πραγματοποίηση σειράς διεθνών εκθέσεων και παρουσιάσεων για προαγωγή στο εξωτερικό των επιτευγμάτων της ιατρικής στη Ρωσία, και εξαπάτησε το κράτος μέσω της υποβολής προσφορών σε σχετικό διαγωνισμό πλειοδότησης, εκ μέρους κατονομαζόμενων στα έγγραφα εταιριών που τελούσαν υπό τον έλεγχο της SOLINOVA και των συνεργών της, σε παραφουσκωμένες τιμές που δεν ανταποκρίνονταν στις πραγματικές, δημιουργώντας με τον τρόπο αυτό πλασματικό ανταγωνισμό. Το αποτέλεσμα των ως άνω παράνομων ενεργειών και της απάτης ήταν η κατακύρωση του διαγωνισμού στην εταιρεία Agency for Independent Special Expertise LLC (εφ' εξής «LLC AISE» που τελούσε υπό τον έλεγχο της SOLINOVA και του σύνεργού της, Valkovskiy, για το ποσό των 9.300.00 ρωσικών ρουβλίων, ήτοι κατά τουλάχιστον 1.500.000 ρωσικά ρούβλια πέραν της πραγματικής τιμής αγοράς, και η εξασφάλιση σε απροσδιόριστη ημερομηνία αλλά όχι αργότερα από τη 14η Οκτωβρίου 2016 της υπογραφής του κρατικού συμβολαίου υπ' αρ. 078/GK ημερ. 14/10/2016 μεταξύ της εταιρείας «LLC AISE» και του Ρωσικού κράτους. Σύμφωνα με τα έγγραφα έκδοσης, το ποσό των 9.300.00 ρωσικών ρουβλίων μεταφέρθηκε κατά την περίοδο 28/10/2016 - 16/12/2016 σε λογαριασμό διακανονισμού της «LLC AISE» που έλεγχε ο Valkovskiy. Συνεπεία της ως άνω απάτης, το Ρωσικό κράτος υπέστη ζημιά πέραν του ποσού των 1.500.000 ρωσικών ρουβλίων (ΕΥΡ 21.651,63 περίπου). Επιπρόσθετα, σε απροσδιόριστη ημερομηνία αλλά όχι αργότερα από την 1/11/2016, η SOLINOVA συνωμότησε με τρίτα, κατονομαζόμενα και μη στα έγγραφα, πρόσωπα και με τον ίδιο τρόπο, ήτοι μέσω απάτης και διογκωμένων προσφορών που υπέβαλαν, στα πλαίσια σχετικού διαγωνισμού για τη σύναψη κρατικής σύμβασης για τη διοργάνωση πολιτιστικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, εταιρείες που τελούσαν υπό τον έλεγχο της ίδιας και των συνεργών της, εξασφάλισε την υπογραφή του κρατικού συμβολαίου με αρ. 095/GK ημερ.1/11/2016 προς όφελος της εταιρείας GELIOS LLC που τελούσε υπό τον έλεγχο της SOLINOVA και των συνεργών της. Σύμφωνα με τα έγγραφα έκδοσης, το συμβόλαιο με αρ. 095/GK ημερ.1/11/2016 υπεγράφη στη Μόσχα για το ποσό των 14.900.000 ρωσικών ρουβλίων, δηλαδή, κατά τουλάχιστον 1.500.000 ρωσικά ρούβλια περισσότερο από την πραγματική αξία σύμφωνα με τα δεδομένα της αγοράς., Σύμφωνα πάντοτε με τα έγγραφα έκδοσης, το ποσό των 14.900.00 ρωσικών ρουβλίων μεταφέρθηκε κατά την περίοδο 11/11/2016 - 19/12/2016 από συγκεκριμένο κρατικό τρεχούμενο λογαριασμό στο λογαριασμό της GELIOS LLC που έλεγχαν οι συνεργοί, προκαλώντας πραγματική ζημιά στο Ρωσικό κράτους ύψους 1.500.000 ρωσικών ρουβλίων (ΕΥΡ 22.130,51 περίπου), ήτοι ζημιά σε ιδιαίτερα ευρεία κλίμακα.»
2. Από το λεκτικό της εξουσιοδότησης διαφαίνεται ότι η υπόθεση αφορά δύο περιπτώσεις συμφωνιών με αρ. 078/GK και 095/GK, όπου σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές, κατακυρώθηκαν δημόσιες προσφορές σε εταιρείες ελεγχόμενες από την Εκζητούμενη (και των συνεργών της) για ποσό που υπερέβαινε κατά 1.5 εκ ρούβλια στην κάθε περίπτωση της πραγματικής αξίας, σύμφωνα με τα δεδομένα της αγοράς, αφού προηγουμένως δημιουργήθηκε πλασματικός ανταγωνισμός από εταιρείες, πάλι που τελούσαν υπό τον έλεγχο της ιδίας και των συνεργών της, που πλειοδότησαν, εσκεμμένα, σε «παραφουσκωμένες» τιμές.
3. Και οι δύο προσφορές αφορούν δημόσιο οργανισμό, τον «Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad, and International Humanitarian Cooperation». Οι αναφορές στα υπόλοιπα έγγραφα αλλά κατά την προφορική μαρτυρία της Εκζητούμενης και των μαρτύρων της ήταν στην Rossotrudnichestvo που είναι η ονομασία του στα Ρωσικά. Για σκοπούς ευκολίας, κατά την παράθεση της μαρτυρίας τους, θα γίνεται αναφορά στον οργανισμό ως, «RVO».
4. Η Εκζητούμενη αντιτίθεται στο αίτημα έκδοσης της στη Ρωσική Ομοσπονδία. Έχει εγείρει αριθμό ζητημάτων. Συγκεκριμένα:

(1)αμφισβητεί την επάρκεια περιγραφής αλλά και το υπόβαθρο μαρτυρίας των αδικημάτων που της καταλογίζονται και τη γνησιότητα των κινήτρων δίωξης της·

(2)θέτει ως κώλυμα στην έκδοση της ιατρικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει, το οποίο σύμφωνα με το Ρωσικό Δίκαιο, αποτελεί λόγο μη κράτησης της· και

(3)ισχυρίζεται ότι ενδεχόμενη κράτηση της σε κρατητήριο της Ρωσικής Ομοσπονδίας θα έχει ως επακόλουθο την υποβολή της σε συνθήκες που θα συνιστούν απάνθρωπη μεταχείριση της κατά παράβαση του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου («ΕΣΔΑ»).

1. Η Εκζητούμενη θέτει επίσης ζήτημα παράνομου περιορισμού της από την Κυπριακή Αστυνομία μέχρι την έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης. ΙΙ. Η ΠΡΟΣΚΟΜΙΣΘΕΙΣΑ ΜΑΡΤΥΡΙΑ
2. Η Δημοκρατία παρουσίασε 4 μάρτυρες, την κα. XXXXX Χατζηπροδρόμου, Νομικής Λειτουργού στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (ΜΑ 1), τον Αστ. Κωνσταντίνου (ΜΑ 2), την Αστ. Ζάκου (ΜΑ 3) και την Δρ. XXXXX Motkova, Νευρολόγου στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας (ΜΑ 4). Πέραν της δικής της μαρτυρίας, η Εκζητούμενη παρουσίασε ως μάρτυρες τον κ. XXXXX Artem Alekseevich, δικηγόρο (ΜΥ 2), την κα. XXXXX Alpern, ακτιβίστριας και συγγραφέως για ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Ρωσική Ομοσπονδία (ΜΥ 3) και τον κ. XXXXX Borisovich Obolets, δικηγόρου (ΜΥ 4).
3. Στην υπόθεση έχουν κατατεθεί συνολικά 77 Τεκμήρια και 4 Τεκμήρια προς Αναγνώριση. Για σκοπούς έκδοσης της απόφασης μου δεν έλαβα υπόψη μου τα Τεκμήρια προς Αναγνώριση (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν Epco Cyprus Ltd

(2007)1Β ΑΑΔ 883, Lefkaritis Bros Ltd v Tanya Shipping Office

(1987)1 CLR 47, Demeco Co. v Beckhoff

(1988)1 CLR 82).

1. Μαρτυρία για την ακρίβεια της μετάφρασης της γραπτής δήλωσης της Εκζητούμενης από τα Ρωσικά (Τεκμήριο 29) στα Ελληνικά (Τεκμήριο 30) έδωσε η κα. XXXXX Ζερβού. Με κοινή δήλωση όμως των μερών, που έγινε ακολούθως, η μαρτυρία της έγινε δεκτή οπότε και δεν θα σχολιάσω περαιτέρω το ζήτημα. Τα έγγραφα που παρουσίασε η πλευρά της Εκζητούμενης επίσης είχαν μεταφραστεί στα Ελληνικά από την κα Ζερβού. Όλα κατατέθηκαν με κοινή δήλωση αποδοχής της ακρίβειας της μετάφρασης από τα Ρωσικά στα Ελληνικά (Τεκμήρια 36, 38 - 44, 46, 47, 49 - 51 και 54 - 61, 65, 68, 69 - 74). Οφείλω να πω ότι η συνεργασία που επέδειξε σε σχέση με το ζήτημα αυτό η συνήγορος της Αιτούσας ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική και εξοικονόμησε πολύτιμο δικαστικό χρόνο.
2. Το ίδιο θα πρέπει να λεχθεί και από πλευράς συνηγόρου Εκζητούμενης η οποία δεν έθεσε οποιοδήποτε ζήτημα με τις Αγγλικές μεταφράσεις των εγγράφων της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Μετάφραση στην Ελληνική γλώσσα (δυνάμει του άρθρου 23 της Σύμβασης) δεν απαιτήθηκε και ως εκ τούτου εξοικονομήθηκε πολύτιμος χρόνος. Α. Η Μαρτυρία προς Υποστήριξη του Αιτήματος Μαρτυρία κας XXXXX Χατζηπροδρόμου (ΜΑ 1)
3. Η ΜΑ 1 ανέφερε ότι εργάζεται στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως ως νομικός και χειρίζεται θέματα της μονάδας διεθνούς νομικής συνεργασίας. Κατέθεσε τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήρια:

(1)Τεκμήριο 1: Εξουσιοδότηση του Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, ημερ. 9/7/2018 της οποίας την ευθύνη ετοιμασίας είχε η ίδια.

(2)Τεκμήριο 2: Καλυπτική επιστολή ημερομηνίας 2/7/2018 του Υπουργείου Εξωτερικών προς το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως με την οποία διαβιβάστηκε η ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

(3)Τεκμήριο 3: Ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερομηνίας 2/7/2018.

(4)Τεκμήριο 4 (4Α κείμενο στα Ρωσικά, 4Β Αγγλική μετάφραση): Το αίτημα της Γενικής Εισαγγελίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας για έκδοση της Εκζητούμενης, με τις διαβεβαιώσεις τήρησης των προνοιών του άρθρου 3 ΕΣΔΑ και του κανόνα της ειδικότητας. Σύμφωνα με τη διαβεβαίωση η εκζητούμενη: «...will be kept in a special facility in compliance with the standards, stipulated in the European Convention for the Protection of Human Rights and Fundamental Freedoms of 04.11.1950, and the European Prison Rules of 11.01.2006, if extradited. Officers of the Embassy of the Republic of Cyprus to Russia will be able to visit her at any time in order to monitor compliance with the guarantees provided in the present request for extradition.»

(5)Τεκμήριο 5 (5Α κείμενο στα Ρωσικά, 5Β Αγγλική μετάφραση): Πιστοποιητικό περιγραφής των αδικημάτων που της καταλογίζουν με βάση το άρθρο 159 § 4 ΠΚΡΟ και συγκεκριμένα σε σχέση με τη συμφωνία Νο. 078/GC. Αξίζει να σημειωθεί ότι από την ανάγνωση του Αγγλικού κειμένου γίνεται αναφορά και στη δεύτερη συμφωνία την οποία επίσης αριθμούν ως Νο. 078/GC.

(6)Στο Τεκμήριο 5Α, αναφέρονται τα ακόλουθα ως προς το πρώτο αδίκημα (σύμβαση Νο. 078/GC): This criminal case was initiated on February 9, 2017 by the First Department for Investigation of Particularly Important Cases (on crimes in the field of transport security and corruption) of the Moscow Interregional Investigation Directorate of Transport of the Investigative Committee of the Russian Federation against K.S. Ermakov, the Vice-Rector for commercial activities and modernization at the Federal State Budgetary Educational Institution of Higher Education "Moscow State Technical University of Civil Aviation", L.S. Lazgieva, Advisor to the Head of the Federal Agency for Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad and for International Humanitarian Cooperation as well as managers of commercial entities D.R. Sinelnikov, S.A. Brevnov, D.Yu. Melnichenko, V.S. Sorokin, S.B. Valkovsky and M.V. Solinova according to paragraph 4, art. 159 of the Criminal Code of the Russian Federation. The preliminary investigation found out that in 2016, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by investigation were well aware of the needs of the Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad, and International Humanitarian Cooperation in the performance of works as part of international exhibition and presentation service packages aimed at the promotion of achievements of the Russian medical science abroad and therefore planned in advance the scope and nature of services necessary to carry out these international activities and their cost necessary for a criminal group to steal the funds in the future through the performance of such activities at a lower cost. For the execution of a criminal intent, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by investigators prepared the commercial offers from the entities controlled by the latters which amounted to overestimated values compared to the initial (maximum) price of the above measures intended to prove the agreement value necessary for them. Following criminal wrongdoing by S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by the investigators, a state contract No. 078/GC dated 14.10.2016 on the performance of a package of works as part of international exhibition and presentation service packages aimed at the promotion of achievements of the Russian medical science abroad was signed between the Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad and International Humanitarian Cooperation and a legal entity controlled by them to the amount of 9,300,000 rubles, that is, to a price not corresponding to the market value, which, in the same period of time, were transferred from the settlement account of the Federal Treasury Department to the bank account of the legal entity controlled by them, from where the amount of at least 1,500,000 rubles were stolen by S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by the investigators which caused property damages to the Russian Federation on particularly large scale.

(7)Ως προς το δεύτερο αδίκημα (σύμβαση Νο. 095/GC) αναφέρονται τα ακόλουθα: «Moreover, in the same period of time, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by investigation were well aware of the needs of the Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad, and International Humanitarian Cooperation in the performance of works as part of international exhibition and presentation service packages aimed at the promotion of achievements of the field of choreography abroad and therefore planned in advance the scope and nature of services necessary to carry out these international activities and their cost necessary for a criminal group to steal the funds in the future through the performance of such activities at a lower cost. In order to steal the funds, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by the investigators involved L.S. Lazgieva, the Advisor to the Head of the Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad, and International Humanitarian Cooperation, into the criminal group as well as representatives of other legal entities D.R. Sinelnikov and S.A. Brevnov, who, among other things, were required to provide a legal entity meeting the requirements for the performance of this contract to participate in this competition. Subsequently, L.S. Lazgieva, D.R. Sinelnikov, S.A. Brevnov, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons unidentified by the investigators, provided this legal entity with the necessary requirements for participation in this competition and prepared commercial offers with an overestimated price of the initial (maximum) price of the above activities necessary for them to justify the cost of this contract.. L.S. Lazgieva, D.R. Sinelnikov, S.A. Brevnov, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by investigation committed unlawful actions and the result was state contract No. 078/GC signed on 11.11.2016 between the Federal Agency for the Commonwealth of Independent States, Compatriots Living Abroad, and International Humanitarian Cooperation and an entity controlled by them on the performance of works as part of international exhibition and presentation service packages aimed at the promotion of Russian achievements of the field of choreography abroad to the amount of 14,000,000 rubles, that is, to a price corresponding to the market value, which, in the same period of time, was transferred from the settlement account of the Federal Treasury Department to the settlement account of the legal entity controlled by them, from where the amount of at least 1,500,000 rubles were stolen by L.S. Lazgieva, D.R. Sinelnikov, S.A. Brevnov, S.B. Valkovsky, M.V. Solinova and persons not identified by the investigators which caused property damages to the Russian Federation on particularly large scale.»

(8)Τεκμήριο 6 (6Α κείμενο στα Ρωσικά, 6Β Αγγλική μετάφραση): Αφορά μετάφραση των άρθρων 158 (κλοπή), 159 (Απάτη), άρθρο 15 (κατηγορίες αδικημάτων) και 78 (παραγραφή) του ΠΚΡΟ.

(9)Τεκμήριο 7: Απόφαση του Εισαγγελέα, ημερ. 4/10/2017 στα Ρωσικά, για δίωξη της Εκζητούμενης για τα εν λόγω αδικήματα. Η μετάφραση στα Αγγλικά αποστάλθηκε στη ΜΑ 1 σε κατοπινό χρόνο (σχετικά τα ηλεκτρονικά μηνύματα Τεκμήρια 22 και 23) και συγκεκριμένα 24/8/2018 (Τεκμήριο 24, μαζί με το καλυπτικό ηλεκτρονικό μήνυμα).

(10)Τεκμήριο 8 (8Α κείμενο στα Ρωσικά, 8Β Αγγλική μετάφραση): Απόφαση ημερομηνίας 17/10/2017 (Αστυνομίας) για διεθνή αναζήτηση της Εκζητούμενης. Στο εν λόγω έγγραφο γίνεται αναφορά και στις σχετιζόμενες με την Εκζητούμενη, κατ΄ ισχυρισμό, εταιρείες που ωφελήθηκαν από τη διαπραξη του αδικήματος.

(11)Τεκμήριο 9 (9Α κείμενο στα Ρωσικά, 9Β Αγγλική μετάφραση): Απόφαση του Εφετείου της Μόσχας, ημερομηνίας 28/11/2017, με την οποία επικυρώθηκε η πρωτόδικη απόφαση ημερομηνίας 2/11/2017 για την κράτηση της Εκζητούμενης.

(12)Τεκμήριο 10 (10Α κείμενο στα Ρωσικά, 10Β Αγγλική μετάφραση): Το ένταλμα αναζήτησης της Εκζητούμενης ημερ. 28/9/2017 του Εισαγγελέα.

(13)Τεκμήριο 11: Η βεβαίωση της υπηκοότητας της Εκζητούμενης και ότι αυτή συνεχίζει να τη διατηρεί. Το Τεκμήριο 13 (13Α κείμενο στα Ρωσικά, 13Β Αγγλική μετάφραση) είναι επίσης σχετικό με το ζήτημα.

(14)Τεκμήριο 12 (12Α κείμενο στα Ρωσικά, 12Β Αγγλική μετάφραση): Η απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου της Μόσχας ημερομηνίας 2/11/2017 για την κράτηση της Εκζητούμενης. Η απόφαση αφορά την κράτηση της για 1 μήνα και 8 μέρες από την ημερομηνία παράδοσης της στις Ρωσικές Αρχές. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα ακόλουθα: «Taking the above into account, being guided by Article 108 of the Criminal Procedure Code of the Russian Federation, the court - DECIDED: To select a preventive measure in relation to XXXXX Vladimirovna, born on November 16, 1963, charged with criminal offence provided for by Part 4 Article 159, Part 4 Article 159 of the Criminal Procedure Code of the Russian Federation in a form of imprisonment for the period of 01 (one) month 08 (eight) days form the moment of transfer of the latter to law enforcement agencies of the Russian Federation in case of extradition or deportation to the territory of the Russian Federation or from the moment of her actual detention in the territory of the Russian Federation.» (Έμφασις δική μου)

(15)Τεκμήριο 14: Ηλεκτρονικό μήνυμα της ΜΑ 1 προς τις Ρωσικές Αρχές με το οποίο ζητούσε να διευκρινιστεί αν το ένταλμα σύλληψης ήταν το Τεκμήριο 12 (Απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου) ή το Τεκμήριο 10 (ένταλμα αναζήτησης).

(16)Τεκμήριο 15: Ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Makarov με την οποία προσδιορίζει το Τεκμήριο 12 ως το ένταλμα σύλληψης.

(17)Τεκμήριο 16: Ηλεκτρονικό μήνυμα της ΜΑ 1 προς τον κ. Makarov Ρωσικές Αρχές με το οποίο ζητούσε να διευκρινιστούν επί της πρωτόδικης Δικαστικής Απόφασης (Τεκμήριο 12) η αναγραφή της συμφωνίας ως 078/ΕΚ σε ένα σημείο και ως 078/GK σε άλλο, η ορθή αναγραφή του ονόματος κάποιας από τις αναφερόμενες εταιρείες και τα συμβαλλόμενα μέρη και στις δύο συμφωνίες.

(18)Τεκμήριο 17: Η απάντηση του κ. Makarov. Με την οποία διευκρίνισε το όνομα της εταιρείας και ότι υπήρξαν 2 συμφωνίες. Ως προς τον αριθμό της συμφωνίας επιφυλάχθηκε.

(19)Τεκμήριο 18: Αφορά ηλεκτρονικό μήνυμα του κ. Makarov με την οποία απέστειλε διορθωμένα κείμενα του Τεκμηρίου 5 (διορθώθηκε η αρίθμηση της 1ης συμφωνίας από σε EK σε GK) και της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, Τεκμήριο 12. Τα εν λόγω έγγραφα της διαβιβάστηκαν και με ρηματική διακοίνωση μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών την 16/7/2018 (Τεκμήριο 19)

(20)Τεκμήριο 20: Επιστολή ημερομηνίας 8/6/2018 του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης με την οποία ζητείτο η έκδοση Πιστοποιητικού δυνάμει του περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου, Ν. 103(Ι)/2002.

(21)Τεκμήριο 21: Επιστολή ημερ. 14/6/2019 του Υπουργείου Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας με επισυνημμένο σχετικό Πιστοποιητικό ότι η Ρωσική Ομοσπονδία έχει κυρώσει την Σύμβαση και τα πρόσθετα πρωτόκολλα, από την 9/3/

2. Κατά την αντεξέταση της αρνήθηκε ότι ο Τύπος 1 (εξουσιοδότηση Υπουργού) δεν τηρήθηκε πιστά, ότι ετοίμασε την εν λόγω εξουσιοδότηση χωρίς να έχει επαρκείς πληροφορίες και ότι προέβη σε συμφωνία με τον κ. Makarov για διόρθωση των εγγράφων και δη του εντάλματος σύλληψης. Σημείωσε ότι η Αγγλική μετάφραση δεν είχε λάθος. Αρνήθηκε επίσης εισήγηση ότι απαιτείτο να ακολουθηθεί η διπλωματική οδός για την παροχή διευκρινίσεων. Δήλωσε άγνοια για την ύπαρξη απόφασης της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ανταγωνισμού ημερ. 29/9/2016 η οποία δεν είχε διαπιστώσει προβλήματα υπερτίμησης (Τεκμήρια προς Αναγνώριση 2Α - Ρωσικό κείμενο και 2Β - Ελληνική Μετάφραση). Μαρτυρία Αστ. Κωνσταντίνου (ΜΑ 2)
3. Σύμφωνα με την αστυνομική κατάθεση του (Τεκμήριο 25), την 30/4/2018[1] ήταν σε εντεταλμένη υπηρεσία στο οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου από τις 19:00 μέχρι την 07.00 της επόμενης. Περί ώρα 20:55 ανέκοψε όχημα το οποίο ερχόταν από τα κατεχόμενα στις ελεύθερες περιοχές. Σ' αυτό επέβαιναν η Εκζητούμενη και ο σύζυγος της. Κατά τον έλεγχο των διαβατηρίων τους διαπιστώθηκε ότι αυτή βρισκόταν στο «stop list». Ενημερώθηκε το γραφείο της Interpol καθώς και το ΤΑΕ Λευκωσίας. Η Αστ. Ζάκου (ΜΑ 3) προσήλθε ακολούθως στο οδόφραγμα και παρέλαβε την εκζητούμενη για τα περαιτέρω.
4. Αντεξεταζόμενος αρνήθηκε ότι δεν ενημέρωσε την Εκζητούμενη και το σύζυγο της για τον λόγο που δεν τους επέτρεπαν να αναχωρήσουν και ότι όταν διαμαρτυρήθηκαν με την παρέλευση μισής ώρας τους απείλησε με σύλληψη. Αν και δέχθηκε ότι δεν ήταν «ελεύθεροι να φύγουν» αρνήθηκε ότι τελούσαν υπό περιορισμό. Δέχθηκε επίσης ότι η Εκζητούμενη είχε πάει τουαλέτα «μάλλον φρουρούμενη». Η ΜΑ 3 έφτασε στο σημείο στις 22:
5. Μαρτυρία Αστ. Ζάκου (ΜΑ 3)
6. Η ΜΑ 3 υιοθέτησε την Αστυνομική της κατάθεση ως μέρος της κυρίως της εξέτασης (Τεκμήριο 26). Είναι τοποθετημένη στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Την 31/5/2018 και η ώρα 02:20 στα Γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας συνέλαβε, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης την Εκζητούμενη. Πληροφόρησε την Εκζητούμενη τους λόγους σύλληψης στα Αγγλικά και αυτή απάντησε «ok». Ακολούθως τέθηκε υπό κράτηση στα Αστυνομικά κρατητήρια της Ομορφίτας.
7. Της σύλληψης είχε προηγηθεί ενημέρωση την 30/5/2018 του Αξιωματικού Υπηρεσίας από την Αστυνομία στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου, οπότε και η ίδια μετέβη με περίπολο στο οδόφραγμα και την μετέφερε στα Γραφεία του ΤΑΕ Λευκωσίας. Ο σύζυγος της Εκζητούμενης τους ακολούθησε με το δικό του όχημα. Στο χώρο του ΤΑΕ η Εκζητούμενη συνέχιζε να διατηρεί τα προσωπικά της αντικείμενα και το κινητό της της τηλέφωνο. Η όλη διαδικασία διήρκησε 2 - 3 ώρες. Αυτό είναι σύνηθες, ανέφερε, αφού πρέπει να συνεννοηθεί η Αστυνομία με τη Νομική Υπηρεσία για την έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης. Η Εκζητούμενη υπέγραψε το έντυπο πληροφόρησης και παραλαβής εγγράφων δικαιωμάτων στα Ρωσικά (Τεκμήριο 27 - το έντυπο παραλαβής). Αναφέρθηκε σε κάποιο πρόβλημα υγείας αλλά δεν επιθυμούσε να την εξετάσει γιατρός.
8. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε ότι δεν ανέφερε στην Εκζητούμενη τους λόγους σύλληψης της. Κατά το χρόνο αναμονής της έκδοσης του εντάλματος η Εκζητούμενη δεν τελούσε υπό σύλληψη αλλά δεν ήταν ελεύθερη να αποχωρήσει. Αρνήθηκε ότι αυτό συνιστούσε παράνομο περιορισμό. Τη φαρμακευτική αγωγή της Εκζητούμενης στον Σταθμό, την έφερε η θυγατέρα της Εκζητούμενης. Μαρτυρία Δρ. XXXXX Motkova (ΜΑ 4)
9. Η ΜΑ 4 ανέφερε ότι είναι Ειδικός Νευρολόγος και εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Μετείχε στο Ιατροσυμβούλιο που εξέτασε την Εκζητούμενη. Στο Ιατροσυμβούλιο μετείχε ακόμη μια ιατρός, η Δρ. Ασσιώτου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ανέφερε αντεξεταζόμενη, η διάγνωση ενέπιπτε στη δική της ειδικότητα, δηλ. του Νευρολόγου. Η ΜΑ 4 μελέτησε, μεταξύ άλλων, έγγραφα που της έδωσε η Εκζητούμενη σε ηλεκτρονική μορφή (σε CD). Μετά την εξέταση ετοίμασε έκθεση ημερομηνίας 19/12/2018 την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
10. Στην έκθεση αναφέρονται τα ακόλουθα: «Το Ιατροσυμβούλιο συνήλθε στις 19 Δεκεμβρίου 2018 και ώρα 12:40μ.μ, εξέτασε την υπόθεση της ανωτέρω και σύμφωνα με τις ιατρικές εκθέσεις των θεραπόντων ιατρών, τις εργαστηριακές και κλινικές εξετάσεις διαπίστωσε ότι πάσχει από XXXXX από το
11. Το 1984 υποβλήθηκε σε XXXXX για καταπολέμηση της ασθένειας. Η ασθενής βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με XXXXXX (60mg 3-4 χάπια ημερησίως). Η πορεία της νόσου είναι σταθερή (τουλάχιστον τα τελευταία 10 χρόνια δεν έχει νοσηλευτεί λόγω της ασθένειας, δεν χρειάστηκε αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής). Στη παρούσα φάση παροδικά παρουσιάζει διπλωπία, βλεφαρόπτωση, δυσκαταποσία, αδυναμία στα άκρα, τα οποία διορθώνονται με αύξηση της δόσης της XXXXX. Η XXXXX είναι χρόνια ανίατη ασθένεια, η οποία χρήζει συνεχόμενης φαρμακευτικής αγωγής και ιατρικής παρακολούθησης. Στην πορεία οι ασθενείς δύναται να παρουσιάσουν Μυασθενειακές κρίσεις που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή τους αν δεν τους παρασχεθεί επείγουσα ιατρική βοήθεια. Οι κίνδυνοι επιδείνωσης της ασθένειας είναι ανεξάρτητοι του χώρου διαμονής (φυλακής ή όχι).»
12. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι οι ασθενείς οι οποίοι αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα μόνο με πυριδοστιγμίνη είναι «τυχεροί». Μυασθενική κρίση, ανέφερε, μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια η οποία μπορεί να αποτελέσει επείγουσα ιατρική κατάσταση. Αν δεν δοθεί ιατρική βοήθεια έγκαιρα μπορεί να προκληθεί θάνατος στον ασθενή. Το στρες από μόνο του δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση. Σωματική και μυϊκή κόπωση όμως μπορούν. Δεν μπορούσε να τοποθετηθεί ξεκάθαρα αν περιορισμός στη φυλακή (ή σε χώρο κράτησης) θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα για την Εκζητούμενη. Αφορούσε ζήτημα συνθηκών κράτησης και εξαρτάτο από την ανταπόκριση του προσωπικού φύλαξης της. Επιδείνωση των συμπτωμάτων μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε ώρες ή σε μέρες. Δεν γνώριζε αν θα μπορούσε το προσωπικό των φυλακών (στη Ρωσία) να ανταποκριθεί. Για το ζήτημα της ενδεχόμενης επιδείνωσης της κατάστασης λόγω φυλάκισης ήταν ζήτημα για το οποίο ρωτήθηκε ειδικά το ιατροσυμβούλιο. Β. Η Μαρτυρία για την Εκζητούμενη Μαρτυρία Εκζητούμενης
13. Η Εκζητούμενη υιοθέτησε τη γραπτή της δήλωση ως μέρος της κυρίως της εξέτασης (Τεκμήριο 29, κείμενο στα Ρωσικά και Τεκμήριο 30, Ελληνική μετάφραση). Η μαρτυρία της είχε τρία σκέλη. Το πρώτο σκέλος αφορούσε τη σύλληψη της στην Κύπρο, το δεύτερο τα καταλογιζόμενα σ' αυτήν αδικήματα στη Ρωσική Ομοσπονδία και το τρίτο την ασθένεια της.
14. Όσον αφορά τον έλεγχο που έγινε στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου, ανέφερε ότι ο ΜΑ 2 παρέλαβε τα διαβατήρια τους για έλεγχο ενώ τους έκανε νόημα να σταθμεύσουν το αυτοκίνητο. Η συνεννόηση έγινε με χειρονομίες αφού αυτός μιλούσε σ' αυτούς στα Ελληνικά. Ανέμεναν στο μεταξύ στο όχημα τους. Μετά από 30 λεπτά περίπου εξήλθαν του οχήματος τους και ζήτησαν τα διαβατήρια τους. Του μιλούσαν στα Αγγλικά και αυτός δεν ανταποκρινόταν. Άλλος Αστυνομικός πήρε το κλειδί του οχήματος. Παρά τις διαμαρτυρίες τους δεν το επέστρεψε. Τους οδήγησε σε ένα εσωτερικό χώρο και έκλεισε την εσωτερική πόρτα Επειδή συνέχιζαν να διαμαρτύρονται ο ΜΑ 2 τους απείλησε ότι θα τους συλλάβει. Η ίδια, όταν χρειάστηκε να πάει τουαλέτα, πήγε με τη συνοδεία γυναίκας αστυφύλακα. Τους είχαν περιορίσει χωρίς να τους αναφέρουν το λόγο. Ακολούθως ήρθε η ΜΑ 3 η οποία τη μετέφερε στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Πάλι δεν της δόθηκαν εξηγήσεις. Περί ώρα 02:00 π.μ. την συνέλαβαν. Το ένταλμα ήταν στα Ελληνικά. Επειδή δεν της επέτρεπαν να αποχωρήσει από το χώρο, ο σύζυγος και η θυγατέρα της, της έφεραν τα φάρμακά της τις πρωινές ώρες. Αντεξεταζόμενη αρνήθηκε εισήγηση ότι στο οδόφραγμα είχε ενημερωθεί ότι βρισκόταν στο «stop list». Δέχθηκε ότι υπέγραψε το έντυπο παραλαβής εγγράφου των δικαιωμάτων της χωρίς όμως να ενημερωθεί πλήρως για το περιεχόμενο του βιβλιαρίου ή ότι αρνήθηκε τις υπηρεσίες γιατρού.
15. Ως προς το εργασιακό της ιστορικό ανέφερε ότι στη Ρωσία εργάστηκε στον εκπαιδευτικό τομέα ως διευθύντρια και ως εμπειρογνώμονας. Από τον Απρίλιο 2004 μέχρι και τον Ιούνιο 2006, διετέλεσε αναπληρώτρια επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Εκπαίδευσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως κυβερνητικός υπάλληλος. Ακολούθως εργάστηκε σε ινστιτούτα εμπειρογνωμόνων και συμβουλευτικές εταιρείες ως ειδικός στον τομέα της εκπαίδευσης και των ομοσπονδιακών συμβάσεων. Έχει επίσης διδακτορικό τίτλο στα Οικονομικά. Μετά τον Ιούνιο του 2006 ουδέποτε εργάστηκε ως κυβερνητικός υπάλληλος. Την περίοδο 2016 - 2017 εργαζόταν στην εταιρεία Nexia Pacioli Consulting (Τεκμήριο 36 - αντίγραφο της φορολογικής της δήλωσης). Λόγω των δραστηριοτήτων της κατέστη ευρέως γνωστή στον τομέα της.
16. Όσον αφορά τα καταλογιζόμενα σ' αυτήν αδικήματα, ανέφερε ότι οι δύο συμβάσεις αφορούν την RVO. Ουδέποτε εργάστηκε στην RVO ή στις εμπλεκόμενες με αυτήν εταιρείες. Προς επίρρωση των ισχυρισμών της παρουσίασε αντίγραφα του «βιβλιάριου εργασίας» της (Τεκμήριο 37). Δεν γνωρίζει, ανέφερε, τους Sinelnikov και Brevnov. Συναντήθηκε με τη Lazgieva 2 φορές τα τελευταία 10 χρόνια σε συνέδρια εμπειρογνωμόνων. Τον Valkovski τον γνωρίζει από ανάλογα συνέδρια. Ο Valkovski είναι μεγάλος σε ηλικία και σοβαρά άρρωστος. Συνελήφθη σε σχέση με κατηγορίες ξεπλύματος χρήματος και παρέμεινε υπό κράτηση. Μόλις έκαμε την καταγγελία εναντίον της αφέθηκε ελεύθερος. Η ίδια δεν σχετίζεται με τις εν λόγω συμβάσεις. Όπως φαίνεται από τις πληροφορίες που συνέλεξε, οι συμβάσεις έχουν επικυρωθεί από την Αντιμονοπωλιακή Αρχή και η RVO φαίνεται να εκτέλεσε τις συμφωνίες (Τεκμήρια 38 - 41).
17. Ειδικότερα, όσον αφορά το χρόνο διάπραξης του δεύτερου αδικήματος, αυτή βρισκόταν στο Βερολίνο με τον ετοιμοθάνατο πατέρα της ο οποίος έπασχε από καρκίνο του αίματος (Τεκμήριο 34, Φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου της και Τεκμήριο 38, εκτυπώσεις κρατήσεων για πτήσεις). Μετά το θάνατο του ήρθε στην Κύπρο για να βελτιώσει την υγεία της.
18. Η θέση της είναι ότι πρόσωπα που μονοπώλησαν την αγορά για την προμήθεια αγαθών, έργων και υπηρεσιών για το Ρωσικό Εκπαιδευτικό σύστημα είχαν κίνητρο, λόγω της φήμης της, να οργανώσουν ψεύτικη επίθεση εναντίον της ώστε να προωθήσουν δικό τους εκπρόσωπο στη θέση εκείνη. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ήταν αδύνατο να διαπράξει αυτά που της καταλογίζουν, ότι δηλαδή αύξησε την αρχική τιμή του διαγωνισμού. Οι προσφοροδότες πάλι θα μπορούσαν να δώσουν πιο χαμηλή τιμή. Η Αντιμονοπωλιακή Επιτροπή δεν εντόπισε κάτι μεμπτό.
19. Υποφέρει από την XXXXX. Το 1984 υποβλήθηκε σε XXXXX για να βελτιώσει την κατάσταση της. Λόγω του άγχους της, το τελευταίο διάστημα, η κατάσταση της επιδεινώθηκε και η δοσολογία των φαρμάκων της αυξήθηκε. Όπως πληροφορήθηκε από τον Ρώσο δικηγόρο της, η ασθένεια από την οποία πάσχει βρίσκεται στον κατάλογο σοβαρών ασθενειών που απαγορεύουν την κράτηση και φυλάκιση της. Δεν υπέστη ποτέ μυασθενική κρίση. Δεν γνωρίζει επομένως πως να συμπεριφερθεί σε περίπτωση που αντιμετωπίσει τέτοια κρίση. Αν υποστεί κρίση πρέπει να ληφθούν επείγοντα μέτρα. Τυχόν προφυλάκιση της θα τη θέσει σε κίνδυνο.
20. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι κατά την έκδοση του εντάλματος σύλληψης (Τεκμήριο 12) βρισκόταν στην Κύπρο. Ουδέποτε ειδοποιήθηκε. Διόρισε τον δικηγόρο όταν ειδοποιήθηκε ότι κάποιοι προσπαθούσαν να ανοίξουν το διαμέρισμα της. Μαρτυρία κ. Moskvin XXXXX (ΜΥ 2)
21. O MY 2 υιοθέτησε 3 γραπτές δηλώσεις ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήρια 43, 44 και 51). Είναι πτυχιούχος νομικής της Κρατικής Ακαδημίας της Μόσχας. Αποφοίτησε την 30/6/1999 με ειδικότητα στο Ποινικό Δίκαιο (Τεκμήριο 52 - αντίγραφο του πτυχίου[2]). Ασκεί το επάγγελμα του δικηγόρου στη Μόσχα από το 2000 με δικαίωμα υπεράσπισης προσώπων σε ποινικές υποθέσεις (Τεκμήριο 53 - αντίγραφο της δικηγορικής ταυτότητας[3]).
22. Από τον Σεπτέμβριο του 2017 ανέλαβε την υπεράσπιση της Εκζητούμενης. Για τον λόγο αυτό, ανέφερε, έχει συγκεντρώσει αρκετά στοιχεία σε σχέση με τα καταλογιζόμενα σ' αυτήν αδικήματα. Η μαρτυρία του αφορούσε τα ακόλουθα ζητήματα, το νομικό πλαίσιο σε σχέση με την κράτηση ή φυλάκιση προσώπων στη Ρωσική Ομοσπονδία που υποφέρουν από ορισμένες ασθένειες, τις συνθήκες κάτω από τις οποίες διατάχθηκε η κράτηση της Εκζητούμενης και την ποιότητα της μαρτυρίας εναντίον της.
23. Ως προς το ζήτημα του νομοθετικού πλαισίου, ανέφερε (βλ. επίσης Τεκμήριο 51) ότι σύμφωνα με το άρθρο 99 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας («ΠΔΡΟ») όταν λαμβάνεται απόφαση σχετικά με τη σύλληψη προσώπου πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία και η κατάσταση της υγείας του. Σύμφωνα με το άρθρο 110 ΠΔΡΟ δεν μπορεί να εφαρμοστεί το προληπτικό μέτρο της κράτησης σε κατηγορούμενο που πάσχει από σοβαρή ασθένεια. Η XXXXX (κωδικός νόσου σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας - XXXXX) περιλαμβάνεται στον κατάλογο σοβαρών ασθενειών που εμποδίζουν την κράτηση υπόπτων ή προσώπων που κατηγορούνται για διάπραξη εγκλημάτων που εγκρίθηκε το ψήφισμα αρ. 3 της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 14/1/2011 (Τεκμήριο 55) και στον κατάλογο ασθενειών που εμποδίζουν την εκτέλεση της ποινής που εγκρίθηκε το ψήφισμα αρ. 3 της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 6/2/2014 όπως τροποποιήθηκε την 19/5/2017 με το Ψήφισμα αρ. 598 (Τεκμήριο 54). Η Εκζητούμενη θα κρατηθεί σε «special facility» κρατητήριο δηλαδή και όχι στη φυλακή. Οι συνθήκες στα κρατητήρια είναι πολύ άσχημες. Οι κατάλογοι αυτοί έγιναν γιατί δεν μπορεί να παρασχεθεί η αναγκαία ιατρική περίθαλψη σε σοβαρά αρρώστους. Η ιατρική της εξέταση από ιατροσυμβούλιο θα είναι χρονοβόρα και αχρείαστη. Οι κατάλογοι αυτοί έγιναν λόγω της, γνωστής όπως ανέφερε υπόθεσης «Magnitsky».
24. Ως προς το ζήτημα της ποιότητας της μαρτυρίας για τα αδικήματα που της καταλογίζονται, ανέφερε ότι η μόνη μαρτυρία που έχουν είναι του Valkovski ο οποίος είχε εμπλακεί σε παράνομες χαρτοοικονομικές συναλλαγές και είχε συλληφθεί. Είναι ηλικίας 65 ετών με βεβαρημένη υγεία. Κατά τη διάρκεια της κράτησης του ανακρίθηκε επανειλημμένως. Ονόμασε την Εκζητούμενη ως «συνεργό του» αφού κρατήθηκε για τρείς μήνες. Την ίδια μέρα κινήθηκε υπόθεση εναντίον της, και την επόμενη, δηλαδή την 18/9/2017, αφέθηκε ελεύθερος μετά από αίτημα του Ανακριτή. Η μαρτυρία του δεν επαληθεύτηκε σύμφωνα με το άρθρο 77 ΠΔΡΟ.
25. Ο ΜΥ 2 αναφέρθηκε εκτενώς και στις συμβάσεις με αρ. 078/GK και 095/GK. Η Εκζητούμενη σύμφωνα και με το βιβλιάριο εργασίας της ουδέποτε εργάστηκε στην RVO (Τεκμήριο 41 - Βιβλιάριο εργασίας και Τεκμήριο 37 - επιστολή της RVO) ούτε σχετίζεται με τις εταιρείες ANSE και Gelios, ως μέτοχος ή διευθύνουσα Σύμβουλος. Η AGT είναι μεγάλη εταιρεία η οποία το 2017 είχε κύκλο εργασιών ύψους 600 εκ Ρουβλιών. Τόνισε ότι στο ένταλμα αναφέρεται ξεκάθαρα ότι η Εκζητούμενη διέπραξε τα αδικήματα ενώ ήταν στέλεχος (as an Official) της RVO (Τεκμήριο 45 - Εκτύπωση του ηλεκτρονικού μηνύματος της αναζήτησης της, «Wanted Person Diffusion»). Δεν είναι δυνατόν, ανέφερε, να είναι κατευθυνόμενη από την Εκζητούμενη. Και οι δύο συμφωνίες κρίθηκαν από την Αντιμονοπωλιακή Υπηρεσία ήλεγξε του διαγωνισμούς και εξέδωσε άδειες για την σύναψη των συμβάσεων. Η Σύμβαση 078/GK ελέγχθηκε 2 φορές. Η σύμβαση 095/GK, ελέγχθηκε μια φορά εξονυχιστικά και εντοπίστηκαν μόνο τυπικές παραβάσεις οι οποίες δεν καθιστούσαν το διαγωνισμό άκυρο ούτε έχουν σχέση με τα αδικήματα (σχετικά τα Τεκμήρια 38, επιστολή της Αντιμονοπωλιακής Υπηρεσίας 30/7/2018 και Απόφαση ημερ. 27/12/2017 και 40, Απόφαση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ανταγωνισμού ημερ. 29/9/2016). Εκτύπωση από την ιστοσελίδα της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανταγωνισμού ότι οι συμβάσεις δεν έχουν επηρεαστεί κατατέθηκε ως Τεκμήριο
26. Αναφέρθηκε επίσης και σε άλλα παραδείγματα συμβάσεων για να γίνει κατανοητός ο τρόπος που λειτουργούν τα όργανα αυτά (Τεκμήρια 41, 47 και 48).
27. Ουδείς από τα διοικητικά συμβούλια όλων των εταιρειών, της RVO αλλά και της Αντιμονοπωλιακής Επιτροπής ανέφερε το όνομα της Εκζητούμενης. Ουδείς εξ αυτών διώκεται. Δεν υπάρχει επομένως μαρτυρία ότι η Εκζητούμενη είχε αυξήσει τις τιμές των διαγωνισμών, ούτε πως θα μπορούσε να πράξει κάτι τέτοιο. Αν και η θέση του Ανακριτή (Τεκμήριο 50, επιστολή του ΜΥ 2 και απάντηση του Ανακριτή - κ. Rudakov) ήταν ότι έλαβε καταθέσεις από το διοικητικό Συμβούλιο της RVO, αυτές δεν του δόθηκαν. Αν υπήρχε υπόθεση εναντίον της θα προχωρούσαν ερήμην, δεν το πράττουν όμως γιατί η υπόθεση δεν αποδεικνύεται.
28. Η Εκζητούμενη, ήταν η θέση του, ουδέποτε κλήθηκε να δώσει κατάθεση. Αυτός παρέλαβε εκ μέρους της το κατηγορητήριο. Ο εξεταστής γνώριζε που βρισκόταν αφού προηγουμένως της τηλεφώνησε. Κατά την εμφάνιση του στο Δικαστήριο εκ μέρους της ο ΜΥ 2 ανέφερε ότι είχε περιορισμένη πληροφόρηση για την ασθένεια της Εκζητούμενης. Ενημέρωσε το Δικαστήριο δεν κατείχε όμως αποδεικτικά. Στο Εφετείο κατείχε έγγραφα που δόθηκαν από συγγενικά της πρόσωπα. Αυτά όμως χρονολογούνταν και δεν έγιναν δεκτά. Ο Ανακριτής δεν συνεργάζεται σε σχέση με το ζήτημα. Αν και δέχθηκε αντεξεταζόμενος, ότι σύμφωνα με τη νομοθεσία που παρέθεσε (Τεκμήρια 54 και 55) θα μπορούσε να συγκληθεί Ιατροσυμβούλιο στη Ρωσική Ομοσπονδία για να εξετάσει την κατάσταση της, ανέφερε ότι υπήρχε ήδη πόρισμα του Κυπριακού Ιατροσυμβουλίου. Εν πάση περιπτώσει η επανεξέταση της προϋποθέτει την κράτηση της. Μαρτυρία κας XXXXX Alpern (ΜΥ 3)
29. Η ΜΥ 3 υιοθέτησε την γραπτή δήλωση της (Τεκμήριο 56) ως μέρος της κυρίως της εξέτασης. Το 1998 εντάχθηκε στη μη κυβερνητική οργάνωση Moscow Centre for Prison Reform. Για 15 έτη κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου. Στα πλαίσια των καθηκόντων της προέβαινε σε εισηγήσεις για μεταρρυθμίσεις. Εργάστηκε με κατάδικους στη Γαλλία, στο Ηνωμένο Βασίλειο, στη Νορβηγία, στην Πολωνία και στις Η.Π.Α. Ενασχολήθηκε ιδιαίτερα με γυναίκες κρατούμενες και έγγραψε βιβλία (Τεκμήριο 59 - εξώφυλλο βιβλίου που επιμελήθηκε το 2012 - «Το δικαίωμα στη Ζωή και στην αξιοπρέπεια στους τόπους καταναγκαστικής κράτησης» σε σχέση με τα ζητήματα κράτησης γυναικών και Τεκμήριο 61 - εξώφυλλο βιβλίου που έγγραψε «Όνειρο και πραγματικότητα των γυναικείων φυλακών»). Λόγω των δραστηριοτήτων της έλαβε υποτροφίες (Τεκμήριο 66 - φωταντίγραφο διπλώματος του Bureau of Educational and Cultural Affairs 2002) και χορηγίες (Τεκμήριο 67 - Επιστολή χρηματοδότησης μελέτης της από το ίδρυμα Macarthur στις Η.Π.Α ημερ. 13/4/2001) και τιμήθηκε (Τεκμήριο 57 - Τιμητικό δίπλωμα για το 2018 από το Moscow Human Rights Watch - Helsinki). Για τη μελέτη της «Γυναίκες στο Σύστημα Ποινικής Δικαιοσύνης» βραβεύτηκε στην Ουαλία και έλαβε τιμητική διάκριση από τον Πρωθυπουργό της Γαλλίας.
30. Δυνάμει ειδικής νομοθεσίας που θεσπίστηκε στη Ρωσική Ομοσπονδία σε σχέση με τη ρύθμιση της τάξης και των κανονισμών επιτήρησης των φυλακών το 2008 (Τεκμήριο 64, ο Νόμος 76-FZ στα Αγγλικά), σχηματίστηκαν Επιτροπές Επιτήρησης (Public Oversight Commissions). Το 2008 διορίστηκε σε μία από αυτές που αφορούσε τη Μόσχα. Τέλεσε μέλος της Επιτροπής για 8 χρόνια από το 2008 μέχρι το 2016 (Τεκμήριο 58 - οι ταυτότητες της ημερ. 8/12/2010, 18/11/2013 και 1/11/2016). Το γεγονός ότι ήταν μέλος της Επιτροπής είναι παραδεκτό. Η εν λόγω επιτροπή είχε προβεί και σε έρευνα για τα αίτια θανάτου του Sergei Magnitsky το 2009 (Τεκμήριο 60 - Εκτύπωση των ονομάτων των μελών της Επιτροπής από τη σχετική ιστοσελίδα και Τεκμήριο 63, η έκθεση).
31. Στην δήλωση της αναφέρθηκε σε 4 περιστατικά (που κατέληξαν σε θάνατο) για τα οποία είχε ίδια γνώση. Δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στα περιστατικά αυτά. Αυτό που έχει σημασία είναι η θέση της, ότι υπάρχει συστημικό πρόβλημα στην αντιμετώπιση προβλημάτων υγείας των καταδίκων και των κρατουμένων. Υπάρχει ανέφερε, μεγάλο ποσοστό θανάτων στις φυλακές και κρατητήρια (Τεκμήριο 62 - Μελέτη για τα έτη 2005 - 2015), αφού γύρω στο 10% των κρατουμένων πεθαίνουν και γενικά υπερπληθυσμού στα κρατητήρια (Τεκμήριο 65 - Επιστολή της Επιτροπής το 2016 για τα κρατητήρια SIZO - 6).
32. Σε σχέση με τα κρατητήρια γυναικών της Μόσχας (SIZO - 77/1), τον Απρίλιο 2016, ο παρεχόμενος χώρος για κάθε κρατούμενη δεν υπερέβαινε τα 2,3 - 2,6 τ.μ. αντί των προβλεπόμενων 4 τ.μ. Αρνήθηκε εισήγηση ότι κάθε κρατούμενη έχει προσωπική τουαλέτα και τηλεόραση και ότι η Ρωσική Ομοσπονδία τηρεί τις υποχρεώσεις της δυνάμει της σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ως προς το ζήτημα της υγείας της Εκζητούμενης εξέφρασε τον ακόλουθο προβληματισμό. Ενώ οι αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση της υγείας της, και ενώ η κράτηση της δυνάμει του νόμου απαγορεύεται, δεν έχουν αναφέρει τί προτίθενται να πράξουν σε περίπτωση έκδοσης της. Μαρτυρία κ. XXXXX Obolets (ΜΥ 4)
33. Ο ΜΥ 4 υιοθέτησε γραπτή δήλωση του ως μέρος της κυρίως του εξέτασης (Τεκμήριο 68). Είναι πτυχιούχος φιλολογίας, απόφοιτος του Κρατικού Πανεπιστημίου του Stavropol, και νομικής (Ακαδημία Κρατικών Υπηρεσιών Βορείου Καυκάσου, 2008) και δικηγόρος, μέλος του δικηγορικού συλλόγου της Μόσχας. Είναι πολίτης της Ρωσικής Ομοσπονδίας και του Ισραήλ και κατοικεί στο Ισραήλ. Είναι νομικός Σύμβουλος της οργάνωσης «Barristers» στην Ουκρανία, ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του «Κέντρου Βοήθειας για τη Διεθνή Προστασία» στο Στρασβούργο και νομικός σύμβουλος της οργάνωσης «Wifund» στη Στοκχόλμη. Την περίοδο 2003 - 2010 εργάστηκε αρχικά ως βοηθός και στη συνέχεια ως ασκούμενος στη διεθνή ομάδα δικηγόρων στην υπόθεση Yukos. Από το 2013 εκπροσωπεί πολίτες της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του Ισραήλ και της Ουκρανίας ενώπιον της Επιτροπής Ελέγχου των αρχείων της Interpol. Προφορικά ανέφερε ότι εκπροσωπεί και Ρώσους πολίτες στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου («ΕΔΔΑ»).
34. Ανέλαβε ως Εμπειρογνώμονας να γνωματεύσει κατά πόσο οι αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας μπορούν να συμμορφωθούν με τις εγγυήσεις που δίδουν δυνάμει του άρθρου 3 ΕΣΔΑ, καθώς και των Ευρωπαϊκών Σωφρονιστικών Κανόνων ημερ. 11/1/2006, και αν υπάρχουν παραδείγματα μη συμμόρφωσης τους σε άλλες περιπτώσεις έκδοσης. Για την ετοιμασία της γνωμοδότησης μελέτησε την αναφορά του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κ. Karapetyan, ημερ. 26/6/2018 (Τεκμήριο 4Α και Β) και τη γνωμοδότηση του του Ιατροσυμβουλίου (Τεκμήριο 28).
35. Ως προς τη δυνατότητα συμμόρφωσης με τις πρόνοιες του άρθρου 3 ΕΣΔΑ ανέφερε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν μπορεί να συμμορφωθεί γενικά ούτε ειδικά σε σχέση με την Εκζητούμενη. Στην Ετήσια Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας παγκοσμίως για το έτος 2016 αναφέρεται ότι στη Ρωσική Ομοσπονδία υπάρχει οξύ πρόβλημα βασανιστηρίων σε σωφρονιστικά ιδρύματα το οποίο ακόμη δεν έχει επιλυθεί. Όταν η μαρτυρία είναι αδύνατη, όπως στην παρούσα περίπτωση, ανέφερε, οι υπόδικοι συχνά βασανίζονται για να εξασφαλιστεί ομολογία. Στην προκειμένη περίπτωση η ασθένεια της Εκζητούμενης καθιστά την σωματική και ηθική της ταλαιπωρία αναπόφευκτη και θα είναι αδύνατο να της παρασχεθεί η αναγκαία ιατρική βοήθεια.
36. Η χρηματοδότηση για φάρμακα στα κρατητήρια είναι ανεπαρκής. Το 2013 οι ανάγκες για φάρμακα ικανοποιήθηκαν μόνο κατά 32,8% και για εξοπλισμό μόνο κατά 10,4 % (Τεκμήριο 69). Έκτοτε, η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Εκτέλεσης Ποινών δεν παρέχει πληροφορίες. Ως πρόσφατο παράδειγμα ελλιπούς ιατρικής περίθαλψης καταδίκου αναφέρθηκε στο θάνατο του Malczewski που καταδικάστηκε το 2016 σε τετραετή ποινή φυλάκισης και πέθανε τον Ιούνιο του 2018 από ιογενή μηνιγγίτιδα αφού δεν έλαβε την αναγκαία φαρμακευτική αγωγή και ιατρική βοήθεια σε μια φυλακή όπου υπήρχε υπερπληθυσμός κρατουμένων (Τεκμήριο 71 - δημοσίευμα από εφημερίδα για το θάνατο).
37. Η αδυναμία των Ρωσικών αρχών να ανταποκριθεί, πρόσφατα αποτέλεσε και αντικείμενο σε υπόθεση ενώπιον Γερμανικών Δικαστηρίων, όπου το Ανώτατου Δικαστηρίου της Δρέσδης ακύρωσε τη διαταχθείσα έκδοση Ρώσου υπηκόου καρκινοπαθή, καθότι ήταν αδύνατο να του παρασχεθεί η αναγκαία ιατρική βοήθεια, το κόστος της οποίας ανερχόταν στα €3000 μηνιαίως (Τεκμήριο 70). Αναφέρθηκε επίσης και σε πελάτη του που είχε εκδοθεί στη Ρωσία από την Ιταλία με τις ίδιες διαβεβαιώσεις (Τεκμήριο 72) για αν κρατηθεί εν τέλει σε ακατάλληλα κρατητήρια και να υφίσταται σκληρή μεταχείριση (Τεκμήριο 74 - επιστολή του κρατούμενου ημερ. 24/6/2019 προς την Ιταλική Πρεσβεία για δουν τις συνθήκες κράτησης του και Τεκμήριο 73 - επιστολή ημερ. 14/6/2019 του συνηγόρου του).
38. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι, από τη στιγμή που οι Ρωσικές αρχές ενημερώθηκαν για το πόρισμα του Κυπριακού Ιατροσυμβουλίου, έπρεπε να τοποθετηθούν ως προς την περαιτέρω μεταχείριση της. Ο ίδιος ο Γενικός Εισαγγελέας μπορούσε δυνάμει του άρθρου 37 της Ποινικής Δικονομίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας να παρέμβει και να ζητήσει μεταβολή των όρων της. Η όλη αντιμετώπιση, ήταν η άποψη του, δείχνει ότι η διαβεβαίωση είναι απλά τυπικού χαρακτήρα. Ενώ η κράτηση της απαγορεύεται επιμένουν να παραγνωρίζουν την κατάσταση. Από τη στιγμή που είναι ήδη διαγνωσμένη δεν υφίσταται θέμα επανεξέτασης της. Αποτελεί υποχρέωση του ανακριτή να διαπιστώνει την κατάσταση υγείας του υπόπτου ή του υποδίκου. Στην προκειμένη περίπτωση, ενώ ο ανακριτής ενώ έχει όλα τα στοιχεία δεν προέβη σε οποιοδήποτε διάβημα.
39. Σε ερώτηση του Δικαστηρίου ανέφερε, ότι η Εκζητούμενη θα έχει το δικαίωμα να αιτηθεί αναθεώρηση της πρωτόδικης απόφασης ή και να εφεσιβάλει την απόφαση. Η έφεση όμως θα πάρει χρόνο, ενώ η πρωτόδικη απόφαση μέχρι να αναθεωρηθεί υφίσταται. ΙΙΙ. Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΣΥΝΗΓΟΡΩΝ
40. Και οι δύο συνήγοροι με παρέπεμψαν στην Κυπριακή Νομολογία επί του θέματος. Η συνήγορος της Εκζητούμενης αναφέρθηκε επίσης σε Αποφάσεις του ΕΔΔΑ αλλά και Αγγλικών Δικαστηρίων. Στις πλείστες των αποφάσεων στις οποίες με παρέπεμψαν γίνεται αναφορά πιο κάτω και δεν κρίνω σκόπιμο να τις επαναλάβω. Θα αναφερθώ μόνο στα επιχειρήματα τους. Οφείλω να πω ότι οι παραπομπές ήταν ιδιαίτερα βοηθητικές και καθοδηγητικές για το Δικαστήριο.
41. Η συνήγορος της Εκζητούμενης ανέπτυξε τις τρείς θέσεις που αναφέρθηκαν στο εισαγωγικό μέρος της απόφασης, στις §§ 12 και 13, πιο πάνω. Ο ενδεχόμενος κίνδυνος εκζητούμενος να υποστεί μεταχείριση κατά παράβαση του άρθρου 3 ΕΣΔΑ, ανέφερε, εξετάζεται κατά το χρόνο έκδοσης. Η Εκζητούμενη έχει διαγνωσθεί με Μυασθένεια από μάρτυρα της Αιτούσας. Οι διαβεβαιώσεις που έχουν δοθεί δεν είναι ικανές να αποσείσουν το κίνδυνο, δεδομένης της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σε σχέση με τα προβλήματα υπερπληθυσμού που παρουσιάζονται στα κρατητήρια. Η μαρτυρία εναντίον της Εκζητούμενης είναι αδύνατη, ενώ τα γεγονότα δεν διευκρινίζονται με έκθεση όπως απαιτεί η Σύμβαση. Δεν ακολουθήθηκε επίσης η ορθή διαδικασία, αφού σύμφωνα με τις επίσημες δηλώσεις που κατατέθηκαν σε σχέση με τη Σύμβαση αρμόδια αρχή παραλαβής αιτημάτων είναι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και όχι το Υπουργείο Εξωτερικών.
42. Η συνήγορος της Αιτούσας εισηγήθηκε ότι με την μαρτυρία που παρουσίασε έχουν ικανοποιηθεί οι προϋποθέσεις έκδοσης με βάση τη Σύμβαση. Ως προς τις θέσεις των ΜΥ 2, 3 και 4, ανέφερε ότι δεν ήταν αμερόληπτες και αντικειμενικές. Παρουσίασαν περιστατικά της τελευταίας δεκαετίας, ασύνδετα με την παρούσα περίπτωση. Περαιτέρω το πρόβλημα υγείας της Εκζητούμενης δεν είχε τεθεί ενώπιον των Ρωσικών Δικαστηρίων, ενώ είναι δεκτό από τον ΜΥ 4 ότι νέο αίτημα για να αφεθεί ελεύθερη είναι δυνατό να γίνει με την έκδοση της στη Ρωσική Ομοσπονδία. ΙV. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
43. Σύμφωνα με τη νομολογία επί του θέματος (βλ. ΓΕ ν Shimkevich, Πολιτική Έφεση 235/2012, 30/3/2017), το πρωτόδικο Δικαστήριο προσεγγίζει τα ζητήματα με βάση την αρχή της αβροφροσύνης, καθότι αφορούν διακρατικές σχέσεις και η περίπτωση έκδοσης φυγοδίκων έχει ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος, τηρουμένων πάντοτε των εχεγγύων που παρέχουν οι συνθήκες και εσωτερική νομοθεσία. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στην Έκθεση Γεγονότων, στα δικαιολογητικά έγγραφα που τη συνοδεύουν αλλά και ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει. Η απόδειξη τους όπως και οποιαδήποτε υπεράσπιση του εκζητούμενου, είναι θέματα που αφορούν το Δικαστήριο της χώρας που αιτείται την έκδοση του (βλ. Shimkevich, ανωτέρω, με αναφορά στις Makushin

(2012)1Α ΑΑΔ 567 και Re Evans [1994] 1 WLR 1006, Mechavor (Αρ.2)

(2001)1Β ΑΑΔ 1228).

1. Εκείνο που δικαιούται ο εκζητούμενος να αποδείξει είναι ότι η αιτούσα χώρα καταχράται τη διαδικασία και όχι ν' αμφισβητεί προσαχθείσα μαρτυρία για έκδοση του από την αιτούσα χώρα. Αυτό που εξετάζεται, επομένως, είναι αν από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την Έκθεση Γεγονότων και των συνοδευτικών εγγράφων, αποκαλύπτεται επιλήψιμη συμπεριφορά που να παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικού αδικήματος με βάση την ημεδαπή νομοθεσία (βλ. Shimkevich, ανωτέρω, με αναφορά στην ΓΕ ν Konovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Πολιτική Έφεση 436/2011, 30/9/2015).
2. Στην Shimkevich, ανωτέρω, τονίστηκε ότι: «...... σύμφωνα με το Άρθρο 9

(5)(γ) του Ν.97/70, όπως τροποποιήθηκε από το Ν.97/90όπου η Αίτηση στηρίζεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Φυγοδίκων που κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με το Ν.97/70εφαρμόζονται οι διατάξεις της εν λόγω Σύμβασης, αντί των διατάξεων της παραγράφου (α) του εδαφίου

(5)του Άρθρου 9 του Ν.97/90 που προβλέπει την προσαγωγή επαρκών αποδεικτικών στοιχείων ώστε να δικαιολογείται παραπομπή σε δίκη εάν το αδίκημα διεπράττετο εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας.»

1. Ως εκ τούτου, οι προϋποθέσεις για την έκδοση, τίθενται από το Άρθρο 12 της Σύμβασης (όπως αυτό τροποποιήθηκε από τις πρόνοιες του Άρθρου 5 του Δεύτερου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της Σύμβασης - βλ. Ν.17/1984). Αυτό, προνοεί τα εξής: «
2. Η αίτηση θα διατυπώνεται γραπτώς και θα απευθύνεται από το Υπουργείο ∆ικαιοσύνης του αιτούντος Μέρους προς το Υπουργείο ∆ικαιοσύνης του Μέρους από το οποίο ζητείται η έκδοση· παραταύτα, η χρησιµοποίηση της διπλωµατικής οδού δεν αποκλείεται. Άλλα µέσα επικοινωνίας µπορούν να συµφωνηθούν απ'ευθείας µεταξύ δύο ή περισσοτέρων Μερών.
3. Προς υποστήριξιν της αιτήσεως θέλουσι προσαχθή: (α) το πρωτόκολλον ή επίσηµον αντίγραφον, είτε εκτελεστής καταδικαστικής αποφάσεως, είτε εντάλµατος συλλήψεως ή ετέρας τινός πράξεως, εχούσης την αυτήν ισχύν, και εκδιδοµένης κατά τας τύπους τους καθοριζοµένους υπό της Νοµοθεσίας του αιτούντος Μέρους. (β) έκθεσις των πράξεων δι' ας ζητείται η έκδοσις, ο τόπος και χρόνος πράξεως, ο κατά Νόµον χαρακτηρισµός και αι παραποµπαί εις τας νοµοθετικάς διατάξεις αίτινες έχουσιν εφαρµογήν και αίτινες δέον να εµφαίνωνται κατά το δυνατόν ακριβέστερον. (γ) αντίγραφον των κατ' εφαρµογήν διατάξεων ή, εφ' όσον τούτο δεν καθίσταται εφικτόν, δήλωσις περί του εν εφαρµογή δικαίου, ως και ο κατά το δυνατόν ακριβέστερος χαρακτηρισµός του καταζητουµένου ατόµου και πάσα ετέρα πληροφορία δυναµένη να καθορίση την ταυτότητα και την εθνικότητα τούτου.».
4. Το Δικαστήριο επομένως, εξετάζει μόνο αν έχουν παρουσιαστεί τα δικαιολογητικά στοιχεία που προνοούνται στο Άρθρο 12 της Σύμβασης, που αρκούν για να αιτιολογήσουν την έκδοση (βλ. Re Mechanov

(2003)1Α ΑΑΔ 217, 231). Ακολούθως, το Δικαστήριο, έχοντας ικανοποιηθεί για την ύπαρξη τους, προχωρεί και εξετάζει κατά πόσο κωλύεται η έκδοση εκζητούμενου, για οποιοδήποτε άλλο λόγο που προβλέπεται στη Σύμβαση ή στη Νομολογία. V. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

1. Προχωρώ συνεπώς, με γνώμονα τις προαναφερόμενες αρχές της νομολογίας, στον σχολιασμό της ενώπιον μου τεθείσας μαρτυρίας, προς τον σκοπό διαπίστωσης του κατά πόσο πληρούνται στην προκείμενη περίπτωση οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την έκδοση της Εκζητούμενης. Αξιολόγηση της κας XXXXX Χατζηπροδρόμου (ΜΑ 1)
2. Η μαρτυρία της ΜΑ 1 ήταν τυπικής φύσεως και κατέθεσε τα έγγραφα που κατείχε στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων της. Δεν τίθεται θέμα κρίσης της αξιοπιστίας της ίδιας, έστω και αν μέρος της αντεξέτασης της αφορούσε κάποιες από τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Σε κάθε περίπτωση η αναζήτηση κάποιων διευκρινίσεων ήταν καθ' όλα επιτρεπτή και υποχρέωση της στην ορθή εκτέλεση των καθηκόντων της. Ως εκ τούτου η σημασία της μαρτυρίας της περιορίζεται στο περιεχόμενο των εγγράφων που κατέθεσε. Αξιολόγηση των Αστ. Κωνσταντίνου (ΜΑ 2) και Ζάκου (ΜΑ 3)
3. Ο ΜΑ 2 ήταν το πρόσωπο που αρχικά σταμάτησε στο οδόφραγμα Αγίου Δομετίου την Εκζητούμενη και η ΜΑ 3 αυτή που την μετέφερε στο ΤΑΕ Λευκωσίας. Η αντεξέταση και των δύο στρεφόταν ως προς τη συμπεριφορά τους έναντι της Εκζητούμενης, της επάρκειας πληροφόρησης της και στον περιορισμό της πριν να εκδοθεί το προσωρινό ένταλμα σύλληψης. Παρά το γεγονός ότι επιτράπηκε η αντεξέταση τους επί αυτών των ζητημάτων, δεν έχει καταδειχθεί η τελική σχετικότητα τους με τα επίδικα ζητήματα. Η εγκυρότητα του προσωρινού εντάλματος δεν έχει προσβληθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο. Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν γινόταν δεκτό ότι η Εκζητούμενη περιορίστηκε παράνομα (και αντισυνταγματικά) δεν υφίσταται ζήτημα μόλυνσης της διαδικασίας με εξασφάλιση λ.χ. μαρτυρίας συνεπεία τέτοιας παράνομης σύλληψης. Ως τούτου το παράπονο της Εκζητούμενης δεν επιδρά στη νομιμότητα της παρούσας διαδικασίας. Το μόνο σχόλιο που θα μπορούσε να λεχθεί από πλευράς Δικαστηρίου είναι ότι η Αστυνομία θα μπορούσε να κινηθεί με μεγαλύτερη σπουδή υπό τις περιστάσεις. Μαρτυρία της Δρ. XXXXX Motkova (ΜΥ 4)
4. Τα προσόντα της ΜΥ 4 δεν αμφισβητήθηκαν. Αφού έλαβα υπόψη τα προσόντα και την πείρα της σε συνάρτηση με τη νομική πλευρά του θέματος (βλ. Evangelou a.ο. v Ambizas a.ο.

(1982)1 CLR 41, 57 - 58), κρίνω ότι αυτή είναι εμπειρογνώμονας μάρτυρας σε θέματα της ειδικότητας της, δηλ. Ειδικός Νευρολόγος. 65. Όσον αφορά εμπειρογνώμονες, το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει τη θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε εν όλω, είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματα του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας, έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και ότι η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων (Vasilico Cement Works Ltd v Stavrou

(1978)1 ΑΑΔ 389, 397 και Νικολάου ν Σταύρου

(1992)1 ΑΑΔ 746, 750). Σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει διιστάμενη ιατρική μαρτυρία. 66. Η ΜΥ 4 μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας και θεωρώ ότι έδωσε στο Δικαστήριο την ακριβή εικόνα της κατάστασης υγείας της Εκζητούμενης, όπως αυτή ήταν κατά τον χρόνο εξέτασης της. Κρίνω τη ΜΥ 4 αξιόπιστη μάρτυρα και προβαίνω στα ακόλουθα ευρήματα:

(1)Η Εκζητούμενη πάσχει από τη XXXXX από το 1983. Το 1984 υποβλήθηκε σε XXXXX για καταπολέμηση της ασθένειας. Η Εκζητούμενη βρίσκεται υπό ιατρική παρακολούθηση και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή με XXXXX (60mg, 3-4 χάπια ημερησίως). Η πορεία της νόσου την τελευταία τουλάχιστον δεκαετία είναι σταθερή, δεν χρειάστηκε να νοσηλευτεί ούτε να αλλάξει την φαρμακευτική της αγωγή. Το γεγονός, ότι η Εκζητούμενη αντιμετώπιζε τα συμπτώματα μόνο με Πυριδοστιγμίνη την καθιστούσε τυχερή.

(2)Στην παρούσα φάση, η Εκζητούμενη, παροδικά, παρουσιάζει διπλωπία, βλεφαρόπτωση, δυσκαταποσία, αδυναμία στα άκρα, συμπτώματα τα οποία διορθώνονται με αύξηση της δόσης της XXXXX.

(3)Η XXXXX είναι χρόνια, ανίατη ασθένεια, η οποία, χρήζει συνεχόμενης φαρμακευτικής αγωγής και ιατρικής παρακολούθησης. Στην πορεία οι ασθενείς μπορεί να παρουσιάσουν Μυασθενειακές κρίσεις που θέτουν σε κίνδυνο την ζωή τους αν δεν τους παρασχεθεί επείγουσα ιατρική βοήθεια. Μυασθενική κρίση μπορεί να προκαλέσει δύσπνοια. Αν δεν δοθεί ιατρική βοήθεια έγκαιρα μπορεί να προκληθεί θάνατος στον ασθενή. Το στρες από μόνο του δεν έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να προκαλέσει επιδείνωση. Σωματική και μυϊκή κόπωση όμως μπορούν. Η επιδείνωση των συμπτωμάτων μπορεί να εξελιχθεί μέσα σε ώρες ή μέσα σε μέρες.

1. Ως προς τους κινδύνους από ενδεχόμενη κράτηση της Εκζητούμενης, δεν ήταν διατεθειμένη να δεχθεί ότι η κράτηση από μόνη της θα μπορούσε να αποτελέσει λόγο επιδείνωσης. Διευκρίνισε όμως και δέχομαι, ότι διατήρηση της κατάστασης της υγείας της θα εξαρτάτο από τις συνθήκες κράτησης της και την ανταπόκριση (ή μη) του προσωπικού φύλαξης της. Το πως και που θα κρατείτο στη Ρωσική Ομοσπονδία και κάτω από ποιες συνθήκες δεν ήταν ζητήματα που γνώριζε. Αξιολόγηση της μαρτυρίας της Εκζητούμενης
2. Όπως ανέφερα πιο πάνω η μαρτυρία της ήταν εκτενής και είχε τρία σκέλη. Ως προς το ζήτημα της σύλληψης της, δέχομαι ότι κάποια δυσκολία ή ασυνεννοησία με τους Αστυνομικούς πρέπει να υπήρξε. Από την άλλη θεωρώ ότι υπήρξε κάποια τάση υπερβολής επί αυτού του ζητήματος. Άλλωστε τα οποιαδήποτε παράπονα της, ακόμη και αν κριθούν βάσιμα, δεν οδηγούν πουθενά στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας για τους λόγους που εξήγησα κατά την αξιολόγηση των ΜΑ 2 και
3. Όσον αφορά την ουσία των όσων της καταλογίζονται πάλι δέχομαι ότι νιώθει έντονα για τις θέσεις της, όμως το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να υπεισέλθει στην ουσία της μαρτυρίας (ή της Υπεράσπισης) (βλ. Shimkevich, ανωτέρω). Αποτελούν ζητήματα που θα μπορούσαν να τεθούν μόνο ενώπιον του Ρωσικού Δικαστηρίου. Ως προς τα κίνητρα δίωξης της, δηλαδή από ανταγωνιστές, αυτό αποτελούσε απλή εικασία και δεν μπορεί να οδηγήσει πουθενά στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας.
4. Ως προς το ζήτημα της υγείας της, η ασθένεια της έχει επιβεβαιωθεί και από την ΜΥ
5. Δέχομαι από τη μαρτυρία της ότι ουδέποτε υπέστη μυασθενική κρίση και ότι δεν γνωρίζει πως θα αντιδράσει αν υποστεί τέτοια κρίση. Ως προς τη θέση της για επιδείνωση, λόγω άγχους, αυτή θα έπρεπε να υποστηριχθεί από σχετική ιατρική μαρτυρία και δεν μπορεί να γίνει δεχτή. Αξιολόγηση των κ.κ. Moskvin XXXXX (ΜΥ 2), XXXXX Alpern (ΜΥ 3) και XXXXX Obolets (ΜΥ 4)
6. Οι ΜΥ 2, 3 και 4 κατέθεσαν ως πραγματογνώμονες. Ο ΜΥ 2 και ως μάρτυρας γεγονότων που περιστοιχίζουν την εκκρεμούσα υπόθεση της Εκζητούμενης στη Ρωσική Ομοσπονδία. Οι αρχές αξιολόγησης πραγματογνωμόνων παρατέθηκαν πιο πάνω (βλ. §§ 64 - 65).
7. Οι ΜΥ 2 και 4 έχουν δικαίωμα άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος στη Ρωσική Ομοσπονδία. Τα προσόντα τους δεν αμφισβητήθηκαν. Με τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου τα δέχομαι. Δέχομαι επίσης ότι και οι δύο ήταν σε θέση να καταθέσουν σε σχέση με πρόνοιες του Ρωσικού Δικαίου. Όσον αφορά τον ΜΥ 4 δέχομαι ότι ενόψει και της διαχείρισης υποθέσεων σχετιζόμενων με ανθρώπινα δικαιώματα ήταν σε θέση καταθέσει σε σχέση με ζητήματα κρατουμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία.
8. Όσον αφορά την ΜΥ 3 η κατάρτιση της για τα θέματα που κατέθεσε ήταν καθαρά εμπειρική. Δεν ήταν δηλαδή σπουδασμένη νομικός. Τα όσα ανέφερε σε σχέση με την εμπειρία της, τις θέσεις που κατείχε, το συγγραφικό της έργο και τις διακρίσεις της, δεν αμφισβητήθηκαν. Στο Δικαστήριο επίσης δεν τέθηκε κανένας λόγος αμφισβήτησης της γνησιότητας των όσων παρουσίασε. Δέχομαι, στη βάση των όσων αναφέρθηκαν στη Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)1 ΑΑΔ 984, 988, ότι έχει εκτενή πείρα σε θέματα κράτησης καταδίκων και κρατουμένων στη Ρωσική Ομοσπονδία και ότι μπορούσε να καταθέσει σε σχέση με αυτά τα ζητήματα. Αξιολόγηση του κ. Moskvin XXXXX (ΜΥ 2) 73. Ο ΜΥ 2 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ως προς τα ζητήματα Ρωσικού Δικαίου κατέθεσε ως προς τις εφαρμοζόμενες διατάξεις που αφορούν κρατούμενους ή καταδίκους που υποφέρουν από συγκεκριμένες ασθένειες. Οι διατάξεις αυτές δεν αμφισβητήθηκαν από τη συνήγορο της Δημοκρατίας. Σε σχέση με τα ζητήματα μαρτυρίας του που αφορούν την υπόθεση, αλλά και την αντιμετώπιση του από τις αρχές, υπήρξε υποκειμενικότητα. Αν και δεν επιδρά στην αξιοπιστία του, οι απόψεις του για τη δύναμη της υπόθεσης εναντίον της Εκζητούμενης, δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο επίλυσης ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Ούτε καταδεικνύει ενδεχόμενα αλλότρια κίνητρα δίωξης εναντίον της. Από τη μαρτυρία του δέχομαι ότι κατά την εμφάνιση του ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου τη Ρωσική Ομοσπονδία δεν ήταν σε θέση να παραθέσει λεπτομέρειες της κατάστασης υγείας της Εκζητούμενης και ότι στην έφεση επίσης δεν έγινε δεκτή μαρτυρία γι' αυτό το ζήτημα. Ως προς τις νομοθετικές διατάξεις της Ρωσικής Ομοσπονδίας δέχομαι τα ακόλουθα:

(1)Σύμφωνα με το άρθρο 99 ΠΔΡΟ, όταν λαμβάνεται απόφαση σχετικά με τη σύλληψη προσώπου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη η ηλικία και η κατάσταση της υγείας του.

(2)Σύμφωνα με το άρθρο 110 ΠΔΡΟ δεν μπορεί να εφαρμοστεί το προληπτικό μέτρο της κράτησης σε κατηγορούμενο που πάσχει από σοβαρή ασθένεια. Η XXXXX (κωδικός νόσου σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας - XXXXX) περιλαμβάνεται στον κατάλογο σοβαρών ασθενειών που εμποδίζουν την κράτηση υπόπτων ή προσώπων που κατηγορούνται για διάπραξη εγκλημάτων που εγκρίθηκε το ψήφισμα αρ. 3 της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 14/1/2011 (Τεκμήριο 55) και στον κατάλογο ασθενειών που εμποδίζουν την εκτέλεση της ποινής που εγκρίθηκε το ψήφισμα αρ. 3 της Κυβέρνησης της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 6/2/2014 όπως τροποποιήθηκε την 19/5/2017 με το Ψήφισμα αρ. 598 (Τεκμήριο 54).

(3)Σε σχέση με την εφαρμογή των πιο πάνω κανονισμών προβλέπεται διαδικασία ιατρικής εξέτασης του καταδικασθέντα ή του κρατούμενου. Αξιολόγηση της κας XXXXX Alpern (ΜΥ 3)

1. Η ΜΥ 3 επίσης μου έκανε καλή εντύπωση και την κρίνω αξιόπιστη. Παρά το γεγονός ότι η μαρτυρία της θα μπορούσε να έχει περιοριστεί σε κάποια ζητήματα, δέχομαι ότι εκ της θέσεως της στην Επιτροπή Επιτήρησης από το 2008 - 2016, ήταν σε θέση να γνωρίζει την κατάσταση των κρατητηρίων και ειδικά των γυναικείων κρατητηρίων στη Μόσχα, τουλάχιστον για την περίοδο 2008 -
2. Από τη μαρτυρία της δέχομαι ότι τουλάχιστον μέχρι και το 2016 υπήρχε πρόβλημα υπερπληθυσμού στα κρατητήρια γυναικών και ότι στην κάθε κρατούμενη αναλογούσαν 2,3 - 2,6 τ.μ. αντί των προβλεπόμενων 4 τ.μ. Δέχομαι επίσης ότι υφίσταται πρόβλημα ιατρικής περίθαλψης κρατουμένων. Το περιστατικό θανάτου κρατούμενης το 2019 που περιέγραψε όμως δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι η Εκζητούμενη θα τύχει αυτής της μεταχείρισης. Αξιολόγηση του κ. XXXXX Obolets (ΜΥ 4)
3. Η μαρτυρία του ΜΥ 4 αφορούσε κυρίως τη δυνατότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας να συμμορφωθεί με τις εγγυήσεις δυνάμει του άρθρου 3 του ΕΣΔΑ που έδωσε ο Γενικός Εισαγγελέας με το Τεκμήριο
4. Παρουσίασε σε σχέση με το ζήτημα ανάλογη περίπτωση, πελάτη του που είχε εκδοθεί από την Ιταλία, αλλά και άρνηση Γερμανικού Δικαστηρίου να επιτρέψει την έκδοση καρκινοπαθή. Προσέγγισα τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη προσοχή. Αν και δεν τίθεται ζήτημα σε σχέση με την αξιοπιστία του, στη μαρτυρία του για τις συγκεκριμένες υποθέσεις δεν μπορεί να δοθεί ιδιαίτερη βαρύτητα. Τα παραδείγματα που ανέφερε δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι εφαρμόζονται κατ' αναλογία και στην Εκζητούμενη. Το γεγονός ότι ο πελάτης του, ο οποίος εκδόθηκε από την Ιταλία, έχει υποστεί κακομεταχείριση δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι και η Εκζητούμενη θα υποστεί την ίδια μεταχείριση. Ως προς τα ζητήματα υπερπληθυσμού η μαρτυρία του δεν προσθέτει κάτι περισσότερο σε σχέση με αυτά που ανέφερε η ΜΥ
5. Η προσέγγιση επίσης του Γερμανικού Δικαστηρίου επίσης αφορούσε ειδική περίπτωση. Από τη μαρτυρία του δέχομαι ότι μέχρι το 2013 η χρηματοδότηση για φάρμακα στα ρωσικά κρατητήρια είχε ικανοποιηθεί κατά 32,8% και σε ιατρικό εξοπλισμό μόνο κατά 10,4% και ότι έκτοτε δεν εκδίδονται στοιχεία. Στα ζητήματα της Ρωσικής Ποινικής Δικονομίας η μαρτυρία του συμπίπτει με αυτή του ΜΥ 2 και γίνεται αποδεκτή.
6. Τέλος και οι τρείς μάρτυρες ΜΥ 2, 3 και 4 εξέφρασαν τον προβληματισμό τους για τη μη αντίδραση των Ρωσικών Αρχών μετά τη ετοιμασία της έκθεσης του Κυπριακού Ιατροσυμβουλίου. Ο ΜΥ 4 ανέφερε συγκεκριμένα ότι ο Γενικός Εισαγγελέας με βάση το άρθρο 37 ΠΔΡΟ, θα μπορούσε να ζητήσει μεταβολή των όρων της. Όλοι ανέφεραν ότι θα έπρεπε τουλάχιστον να γίνει κάποια αναφορά ως προς την αποδοχή ή μη της διάγνωσης και πως θα τύχει διαχείρισης, δεδομένης της θέσης ότι η κράτηση της θα προσκρούει στη Ρωσική νομοθεσία. Αν και εύρημα κακοπιστίας από πλευράς Ρωσικών Αρχών κατά της Εκζητούμενης δεν θα μπορούσε να εξαχθεί ως εισηγήθηκαν, η διαχείριση της διάγνωσης είναι ζήτημα το οποίο με προβλημάτισε και στο οποίο θα επανέλθω στη συνέχεια. VI. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ Η υποβολή του αιτήματος - άρθρο 12

(1)της Σύμβασης. 77. Στην προκείμενη περίπτωση, σε συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Άρθρου 12

(1)της Σύμβασης, διαβιβάστηκε, δια της διπλωματικής οδού, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Δημοκρατίας από το Υπουργείο Εξωτερικών, η ρηματική διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στη Λευκωσία, που έλαβε το έγγραφο, αναφορά στο οποίο γίνεται στην συνέχεια, από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Τεκμήρια 2 και 3). Μέσω της διπλωματικής οδού αποστάλθηκαν και τα υπόλοιπα έγγραφα (Τεκμήρια 4 - 13 και 19). Δεν υφίσταται θέμα παράβασης του άρθρου 12

(1)της Σύμβασης. Η ύπαρξη εντάλματος σύλληψης - άρθρο 12

(2)(α) της Σύμβασης.

1. Το Τεκμήριο 12 (12Α στα Ρωσικά, 12Β στα Αγγλικά), αφορά την απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου της Μόσχας ημερ. 2/11/2017 για την κράτηση της Εκζητούμενης για 1 μήνα και 8 ημέρες από την ημερομηνία παράδοσης της στις Ρωσικές Αρχές σε σχέση με τα αδικήματα που αποτελούν αντικείμενο του αιτήματος έκδοσης. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 9 (9Α στα Ρωσικά, 9Β στα Αγγλικά), το Εφετείο της Μόσχας με απόφαση ημερ. 28/11/2017, επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση.
2. Αποτελεί κοινό έδαφος, ότι ο ΜΥ 2 εκπροσώπησε την Εκζητούμενη στις πιο πάνω διαδικασίες. Δεν αμφισβητείται επομένως η ύπαρξη απόφασης για τη σύλληψη της Εκζητούμενης αλλά η νομική ορθότητα της.
3. Είναι γεγονός ότι αποστάλθηκε διορθωμένο κείμενο της πρωτόδικης απόφασης (Τεκμήρια 18 και 19). Δεν θεωρώ ότι το ζήτημα αυτό επηρεάζει καθόλου την παρούσα διαδικασία, ούτε δόθηκε μαρτυρία ότι κάτι τέτοιο ήταν ανεπίτρεπτο με βάση το Ρωσικό Δίκαιο. Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα αφορά τα Ρωσικά Δικαστήρια (βλ. Makushin

(2012)1Α ΑΑΔ 567, 577) και δεν σχετίζεται με το Κυπριακό Δίκαιο ως προς τον τρόπο έκδοσης ή το λεκτικό ενταλμάτων σύλληψης (βλ. Sergeevna (Αρ. 1)

(2012)1Β ΑΑΔ 1373, 1377). Έκθεση των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση - άρθρο 12

(2)(β) της Σύμβασης 81. Στην Kolesnikov

(2008)1Α ΑΑΔ 594, σελ. 601 - 602, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς τη σημασία και αναγκαιότητα προσκόμισης έκθεσης πράξεων: «Η προσαγωγή της προβλεπόμενης από το Άρθρο 12

(2)(β) της Σύμβασης έκθεσης των πράξεων, αποβλέπει στη σαφή πληροφόρηση τόσο του ίδιου του εκζητούμενου προσώπου όσο και των αρχών της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, περί των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου. Η γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε χαρακτηρισμούς των πράξεων δεν είναι αρκετή και δεν υποκαθιστά την απαιτούμενη από το νόμο προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση. Η έκθεση των πράξεων ερμηνεύεται ότι σημαίνει τη σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχθούν, θα συνιστούν το αδίκημα ή τα αδικήματα που αντιστοιχούν στον «κατά νόμο χαρακτηρισμό» (των πράξεων), στοιχείο το οποίο συνιστά χωριστή και αυτοτελή προϋπόθεση του Άρθρου 12

(2)(β) της Σύμβασης (ανωτέρω). Η προσαγωγή της έκθεσης των πράξεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για την έκδοση φυγοδίκων. Η μη προσαγωγή του συγκεκριμένου αυτού στοιχείου, χωρίς δυνατότητα λογικής υποκατάστασής του από άλλα αξιόπιστα στοιχεία που προσάγονται για σκοπούς έκδοσης αναπόφευκτα καθιστά απορριπτέα την αίτηση έκδοσης.» 82. Στο Τεκμήριο 5 (5Α κείμενο στα Ρωσικά, 5Β Αγγλική μετάφραση), όπως το παρέθεσα πιο πάνω (βλ. § 16

(5)-

(7)), παραθέτει με επάρκεια τα αδικήματα που καταλογίζονται στην Εκζητούμενη. Υπενθυμίζω ότι αυτό που εξετάζεται είναι αν από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με την Έκθεση Γεγονότων και των συνοδευτικών εγγράφων (βλ. επίσης Τεκμήρια 8, 9 και 12), αποκαλύπτεται επιλήψιμη συμπεριφορά που να παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικού αδικήματος με βάση την ημεδαπή νομοθεσία (βλ. §§ 56 - 58, πιο πάνω) Ο νομικός χαρακτηρισμός και οι παραπομπές στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και παροχή αντιγράφων - άρθρο 12

(2)(β) της Σύμβασης 83. Καθοριστικό για την έκδοση φυγοδίκου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοσή του σε συσχετισμό με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία (βλ. Konovalova, ανωτέρω, Golov v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(2001)1Β ΑΑΔ 1109), τηρουμένου βεβαίως του στοιχείου της διπλής εγκληματικότητας το οποίο είναι πάντα αλληλένδετο με το χρόνο διάπραξης του εγκλήματος (βλ. Konovalova, ανωτέρω, Νικολαΐδης ν Αστυνομίας

(1999)1Γ ΑΑΔ 1964).

1. Από το Τεκμήριο 5 (5Α κείμενο στα Ρωσικά, 5Β Αγγλική μετάφραση), προκύπτει ότι στην Εκζητούμενη καταλογίζονται αδικήματα απάτης κατά παράβαση του άρθρου 159 § 4 του ΠΚΡΟ. Το Τεκμήριο 6 (6Α κείμενο στα Ρωσικά, 6Β Αγγλική μετάφραση) περιέχει αποσπάσματα του ΠΚΡΟ και συγκεκριμένα τα άρθρα 158 (κλοπή), 159 (απάτη), άρθρο 15 (κατηγοριοποίηση αδικημάτων) και στο άρθρο 78 (παραγραφή). Σύμφωνα με το άρθρο 159 § 4, απάτη μεγάλης κλίμακας, τιμωρείται με ποινή στερητική της ελευθερίας μέχρι 10 έτη με ή χωρίς πρόστιμο μέχρι 1 εκατομμύριο ρούβλια ή μέχρι 3 ετήσιους μισθούς ή άλλο εισόδημα με ή χωρίς ποινή στερητική της ελευθερίας μέχρι 2 έτη.
2. Με βάση τα πιο πάνω στοιχεία ικανοποιούνται επομένως, οι προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου. Ικανοποιούνται επίσης οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 της Σύμβασης (όπως τροποποιήθηκε από τον Ν. 17/1984) ότι το αδίκημα πρέπει να τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους ή με αυστηρότερη ποινή.
3. Ως προς το ζήτημα της αρχής της αμφίπλευρης εγκληματικότητας, δεν είναι αναγκαίο να υπάρχει ταύτιση των ποινικών αδικημάτων στις δύο χώρες, αλλά, απλώς, να συνυπάρχει το στοιχείο της διπλής εγκληματικότητας, δηλαδή, να στοιχειοθετείται από την ίδια μαρτυρία, η διάπραξη αδικημάτων τόσο στη χώρα που επιδιώκει την έκδοση, όσο και στη χώρα που θα προβεί στην έκδοση (βλ. Gani v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 134, Hachem v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 ΑΑΔ 191, Suray

(2011)1Α ΑΑΔ 453, Kotlyarenko v Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(2011)1Α ΑΑΔ 505, Λουκά

(2012)1Β ΑΑΔ 1827, Makushin, ανωτέρω και Konovalova, ανωτέρω).

1. Στην Kotlyarenko, ανωτέρω, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (σελ. 516): «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου επιβεβαιώνει την αρχή ότι το κριτήριο, κατά την απόφαση έκδοσης φυγοδίκου, δεν είναι το κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα Σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα του ημεδαπού δικαίου δυνάμει του ημεδαπού νόμου, αλλά ότι η συμπεριφορά του φυγόδικου θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το ημεδαπό δίκαιο».
2. Όπως εξηγείται στις αποφάσεις, γνώμονα προσδιοριστικό των αδικημάτων στην Δημοκρατία, αποτελεί η υπουργική εξουσιοδότηση, σε συνάρτηση με τα αναφερόμενα και καθοριζόμενα στην αίτηση ως προς το νόμο του αιτούντος κράτους (βλ. Hachem

(1991)1 ΑΑΔ 723, Petrov

(1996)1 ΑΑΔ 535 και Efimov

(2009)1Α ΑΑΔ 326).

1. Το ότι η συμπεριφορά που καταλογίζεται από τις αρχές του αιτούντος κράτους στον εκζητούμενο, συνιστά κολάσιμη πράξη κατά το ποινικό δίκαιο της χώρας αυτής, δεν είναι θέμα που τίθεται προς εξέταση από το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται του αιτήματος έκδοσης, εφόσον αυτό εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των αρμόδιων αρχών του αιτούντος κράτους και ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός περί του γεγονότος αυτού, πρέπει να εκλαμβάνεται ως δεδομένος (βλ. Konovalova, ανωτέρω).
2. Συνεπώς, σε ότι αφορά την υπό κρίση υπόθεση, το Δικαστήριο, δεν μπορεί παρά να λάβει ως δεδομένο ότι η συμπεριφορά που καταλογίζεται από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Εκζητούμενη συνιστά ποινικό αδίκημα.
3. Σύμφωνα επίσης με την Υπουργική εξουσιοδότηση (βλ. Τεκμήριο 1), η, κατ' ισχυρισμό, συμπεριφορά της εκζητούμενης, τιμωρείται ποινικά και στην Δημοκρατία, δυνάμει των προνοιών των άρθρων 20 (αυτουργοί), 24 (ποινή συνέργειας μετά τη διάπραξη κακουργήματος), 255 (κλοπή), 262 (γενική ποινή κλοπής), 297 (ορισμός ψευδών παραστάσεων), 300 (απάτη), 302 (συνομωσία προς καταδολίευση), 371 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος), 372 (συνομωσία προς διάπραξη πλημμελήματος) του Ποινικού Κώδικα, τα οποία τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Οι θέσεις αυτές με βρίσκουν σύμφωνο. Ως εκ τούτου οι προϋποθέσεις του εν λόγω άρθρου έχουν ικανοποιηθεί. Χαρακτηρισμός του εκζητούμενου και κάθε άλλη πληροφορία δυνάμενη να καθορίσει την ταυτότητα και την εθνικότητα του - άρθρο 12

(2)(γ) της Σύμβασης. 92. Το ζήτημα αυτό δεν ήταν επίδικο, δεν αμφισβητήθηκε δηλαδή ότι η Εκζητούμενη ήταν το πρόσωπο που αναζητείτο. Η Ρωσική Ομοσπονδία με το Τεκμήριο 11 παρέδωσε επαρκή στοιχεία τα οποία δεν αντικρούστηκαν (βλ. Ghincul, Πολιτική ECLI:CY:AD:2016:D70, Αίτηση Αρ. 3/2016, 5/2/2016). 93. Με την πιο πάνω μαρτυρία έχει τεθεί, από πλευράς της Αιτούσας το αναγκαίο υπόβαθρο με βάση τη Σύμβαση. Απομένουν να εξεταστούν οι θέσεις της Εκζητούμενης, αν δηλαδή ενόψει και της κατάστασης της υγείας της θα έχει ως επακόλουθο την υποβολή της σε συνθήκες που θα συνιστούν απάνθρωπη μεταχείριση της κατά παράβαση του άρθρου 3 ΕΣΔΑ. Το άρθρο 3 ΕΣΔΑ 94. Σύμφωνα με το άρθρο 3 ΕΣΔΑ: «Ουδείς επιτρέπεται να υποβληθή εις βασάνους ούτε εις ποινάς ή μεταχείρισιν απανθρώπους ή εξευτελιστικάς.» 95. Στην Soering v UK, Application no. 14038/88, 7/7/1989, § 91, λέχθηκε ότι απόφαση συμβαλλόμενου κράτους να εκδώσει εκζητούμενο ενδέχεται να συνιστά παραβίαση του άρθρου 3 ΕΣΔΑ αν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι θα υποστεί βασανιστήρια ή κακομεταχείριση στη χώρα έκδοσης. 96. Όπου ο εκζητούμενος εγείρει τέτοιο κίνδυνο, φέρει και το βάρος απόδειξης του. Με την προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας, το βάρος μετατίθεται στην αιτούσα να εξαλείψει την αμφιβολία. Στην Saadi v Italy, Application No. 37201/06, 28/2/2008, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «125. However, expulsion by a Contracting State may give rise to an issue under art 3, and hence engage the responsibility of that State under the Convention, where substantial grounds have been shown for believing that the person concerned, if deported, faces a real risk of being subjected to treatment contrary to art 3. In such a case art 3 implies an obligation not to deport the person in question to that country (see Soering v UK [1989] ECHR 14038/88 at paras 90-91, 7 July 1989; Vilvarajah v UK [1991] ECHR 13163/87 at para 103; Ahmed v Austria [1996] ECHR 25964/94 at para 39; HLR v France [1997] ECHR 24573/94 at para 34, 29 April 1997; Jabari v Turkey [2000] ECHR 40035/98 at para 38; and Salah Sheekh v Netherlands [2007] ECHR 1948/04 at para 135, 11 January 2007).» ..... 128. In determining whether substantial grounds have been shown for believing that there is a real risk of treatment incompatible with art 3, the Court will take as its basis all the material placed before it or, if necessary, material obtained proprio motu (see HLR v France [1997] ECHR 24573/94 at para 37, and Hilal v UK [2001] ECHR 45276/99 at para 60). In cases such as the present the Court's examination of the existence of a real risk must necessarily be a rigorous one (see Chahal v UK [1996] ECHR 22414/93 at para 96). 129. It is in principle for the applicant to adduce evidence capable of proving that there are substantial grounds for believing that, if the measure complained of were to be implemented, he would be exposed to a real risk of being subjected to treatment contrary to art 3 (see N v Finland [2005] ECHR 38885/02 at para 167, 26 July 2005). Where such evidence is adduced, it is for the Government to dispel any doubts about it. 130. In order to determine whether there is a risk of ill-treatment, the Court must examine the foreseeable consequences of sending the applicant to the receiving country, bearing in mind the general situation there and his personal circumstances (see Vilvarajah v UK [1991] ECHR 13163/87 at para 108 in fine). (Έμφασις δική μου) (Σχετική είναι επίσης η Ahmad v UK, Applications nos. 24027/07, 11949/08, 36742/08, 66911/09 and 67354/09, 10/4/2012, §§ 128 - 132) 97. Τα κριτήρια εξέτασης και το μέτρο απόδειξης είναι το ίδιο, είτε η περίπτωση αφορά απέλαση είτε έκδοση φυγόδικου (βλ. Harkins v UK, Application 9146/07, 17/1/2012, § 128). Εφόσον ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ως προς την ύπαρξη βάσιμων λόγων, είναι υπόχρεο να μην προχωρήσει στην έκδοση του εκζητούμενου (βλ. Saadi, ανωτέρω, § 125). Σε κάθε περίπτωση, όπου οι κρατικές αρχές έχουν πληροφορίες ότι υφίσταται κίνδυνος κακομεταχείρισης στο κράτος έκδοσης, πρέπει να διενεργούν κατάλληλη αξιολόγηση (proper assessment) της κατάστασης και δεν θα πρέπει να εκδώσουν τον εκζητούμενο εκτός εάν έλαβαν μέτρα αντιμετώπισης του κινδύνου (βλ. Garabayev v Russia, Application no. 38411/02, 7/6/2007, §§ 74, 78 - 79). 98. Η διπλωματικές εγγυήσεις από το κράτος από το οποίο ζητείται η έκδοση για να διασφαλιστούν τα δικαιώματα του εκζητούμενου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εκτίμηση του κινδύνου κακομεταχείρισης, αν και σε αριθμό υποθέσεων ενώπιον του ΕΔΔΑ, όπου υπήρχε μαρτυρία για το αντίθετο, αυτές δεν κρίθηκαν επαρκείς (βλ. Chahal v UK, Application no. 22414/93, 15/11/1996, § 105). Στην Othman v UK, Application no. 8139/09, 17/1/2012, §§ 188 -189, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα ως προς τον τρόπο που το Δικαστήριο θα πρέπει να αξιολογεί τις εγγυήσεις που δίδονται: «188. In assessing the practical application of assurances and determining what weight is to be given to them, the preliminary question is whether the general human rights situation in the receiving State excludes accepting any assurances whatsoever. However, it will only be in rare cases that the general situation in a country will mean that no weight at all can be given to assurances .... 189. More usually, the Court will assess first, the quality of assurances given and, second, whether, in light of the receiving State's practices they can be relied upon. In doing so, the Court will have regard, inter alia, to the following factors: (

1. i)whether the terms of the assurances have been disclosed to the Court ...; (
2. ii)whether the assurances are specific or are general and vague ...; (iii) who has given the assurances and whether that person can bind the receiving State ...; (
3. iv)if the assurances have been issued by the central government of the receiving State, whether local authorities can be expected to abide by them ...; (
4. v)whether the assurances concerns treatment which is legal or illegal in the receiving State ...; (
5. vi)whether they have been given by a Contracting State ...; (vii) the length and strength of bilateral relations between the sending and receiving States, including the receiving State's record in abiding by similar assurances ...; (viii) whether compliance with the assurances can be objectively verified through diplomatic or other monitoring mechanisms, including providing unfettered access to the applicant's lawyers ...; (
6. ix)whether there is an effective system of protection against torture in the receiving State, including whether it is willing to cooperate with international monitoring mechanisms (including international human rights and whether it is willing to investigate allegations of torture and to punish those responsible ...; (
7. x)whether the applicant has previously been ill-treated in the receiving State ....; and (
8. xi)whether the reliability of the assurances has been examined by the domestic courts of the sending/Contracting State ...» 99. Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία επί του θέματος, στην απουσία ξεκάθαρης, συγκροτημένης και πειστικής μαρτυρίας, τεκμαίρεται ότι κράτος μέλος της ΕΣΔΑ θα τηρήσει τις υποχρεώσεις του. Το τεκμήριο ανατρέπεται όταν το ΕΔΔΑ έχει εκδώσει «πιλοτική απόφαση» εναντίον του αιτούντος κράτους, με την οποία διαπιστώνονται συστημικά ή λειτουργικά προβλήματα ευρύτερης σημασίας. Στην Shmatko v Russian Federation [2018] EWHC 3534 (Admin), § 36, αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «36. The practice of giving assurances in cases of this kind derives from leading cases in the jurisprudence of the European Court of Human Rights (ECtHR). The starting point is a presumption that any Member State of the Council of Europe is able and willing to fulfil its obligations under the Convention in the absence of clear, cogent and compelling evidence to the contrary (see Krolik v Poland [2012] EWHC 2357 (Admin) per Sir John Thomas P). The presumption is rebutted when the ECtHR has issued a pilot judgment against the requesting state identifying systemic or structural problems of wider significance; see Dzgoev at paragraph 42.» 100. Ακολούθως, αφού έγινε αναφορά στην πιλοτική απόφαση του ΕΔΔΑ, Ananyev v Russia, Applications nos. 42525/07 and 60800/08, 10/1/2012, που αφορούσε παράβαση του άρθρου 3 ΕΣΔΑ λόγω υπερπληθυσμού στα κρατητήρια της Ρωσικής Ομοσπονδίας, λέχθηκαν τα εξής ως προς τη μαρτυρία που το αιτούν κράτος θα πρέπει να προσκομίσει: «38. Where a pilot judgment has been given the requesting state may, nevertheless, adduce evidence that there is no real risk of the detainee's Article 3 rights being violated. It may produce evidence that the systemic problem or problems identified in the pilot judgment have been dealt with by improvements in prison conditions, or it may give assurances that if the fugitive is returned he will be kept in particular prisons which do not suffer from the defects identified in the pilot judgment.» 101. Στο σύγγραμμα, Harris, O' Boyle & Warbrick, Law of the European Convention on Human Rights, (3rd edn OUP, Oxford 2014), αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με τη σημασία έκδοσης «πιλοτικών αποφάσεων» (σελ. 141): «A pilot judgment is the Court's response to the recurring problem of repetitive or 'clone cases', ie large numbers of cases raising essentially the same issue of which there are some 47,000 in the Court's current docket. . The Court itself proposed the introduction of a 'pilot judgment procedure' in cases which were related to a systemic or structural problem in the country concerned. It was envisaged that the pilot judgment would give rise to an accelerated execution procedure before the Committee of Ministers and would impose on the state an obligation to address the structural problem and thereby provide domestic redress in respect of applications pending in Strasbourg. In the Court's view, applicants will gain redress more speedily if an effective remedy is established at national level than if their cases are processed on an individual basis by the Court.» 102. Και στη σελ. 151: «The pilot judgment procedure reflects the view of the Court that its role should not be to act as a claims commission examining large numbers of repetitive cases and, further, that states must assume their responsibilities to tackle the root problems underlying repetitive complaints. It also reflects the reality that the Court is not capable of dealing with such large numbers of frequently well-founded complaints. The essential challenge facing the Court is to ensure that the root problems are addressed by the state within a reasonable time frame and that pending cases that have been adjourned pending the outcome of the pilot procedure can be repatriated following the introduction of satisfactory corrective measures. The procedure thus pursues the aim of restoring the balance in the relationship between the international and the domestic protection of human rights by emphasizing the importance of providing a national remedy.» 103. Η κατάσταση υγείας ενός προσώπου, όπου καταδεικνύεται ότι δεν θα λάβει επαρκή ιατρική φροντίδα, δύναται να αποτελέσει λόγο για τη μη έκδοση του. Στην Aswat v UK, Application no. 17299/12, 16/4/2013, αναφέρθηκαν τα εξής στην § 50: «50. On many occasions the Court has held that the detention of a person who is ill may raise issues under Article 3 of the Convention and that the lack of appropriate medical care may amount to treatment contrary to that provision (see Sławomir Musiał v. Poland, no. 28300/06, § 87, 20 January 2009 with further references therein). ..... There are three particular elements to be considered in relation to the compatibility of an applicant's health with his stay in detention: (
9. a)the medical condition of the prisoner, (
10. b)the adequacy of the medical assistance and care provided in detention, and (
11. c)the advisability of maintaining the detention measure in view of the state of health of an applicant (ibid. and Dybeku v. Albania, no. 41153/06, § 41, 18 December 2007).» (Έμφασις δική μου) 104. Η υποθέσεις που σχετίζονται με το άρθρο 3 ΕΣΔΑ, διακρίνονται από αυτές, όπου ο εκζητούμενος εγείρει ζήτημα δίωξης για πολιτικά ή αλλότρια κίνητρα. Σημειώνω ότι σύμφωνα με την Κυπριακή Νομολογία, σε υποθέσεις όπου εγείρεται τέτοιο θέμα, το βάρος απόδειξης το φέρει ο εκζητούμενος, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) (βλ. Konovalova, ανωτέρω) και δεν μετακυλά στην Αιτούσα. Η Νομολογία μας ακολουθεί αυτή του ΕΔΔΑ. Όπως αναφέρθηκε στην Khodorkovskiy v Russia, Application no. 5829/04, 31/5/2011, § 256: «.....Particularly, the Court notes that there is nothing in the Court's case-law to support the applicant's suggestion that, where a prima facie case of improper motive is established, the burden of proof shifts to the respondent Government. The Court considers that the burden of proof in such a context should rest with the applicant.» (Έμφασις δική μου) (βλ. επίσης Khodorkovskiy v Russia, Applications nos. 11082/06 and 13772/05, 25/7/2013, § 903) 105. Στην προκειμένη περίπτωση αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου, αλλά και μέρος της μαρτυρίας που παρουσίασε η Αιτούσα, ότι η Εκζητούμενη πάσχει από μυασθένεια. Είναι επίσης δεκτό ότι χρήζει φαρμακευτικής αγωγής επί καθημερινής βάσεως. Το Δικαστήριο έχει επίσης προβεί σε εύρημα ότι με βάση τις διατάξεις του δικαίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας η κράτηση ατόμων με μυασθένεια δεν επιτρέπεται. Με βάση τη μαρτυρία της ΜΥ 3 έγινε δεκτό ότι τουλάχιστον μέχρι και το 2016 υπήρχε πρόβλημα υπερπληθυσμού στα Ρωσικά κρατητήρια γυναικών ενώ το ΕΔΔΑ έχει εκδώσει και πιλοτική απόφαση για το ζήτημα στην Ananyev, ανωτέρω. Με βάση τα πιο πάνω δεδομένα κρίνω ότι η Εκζητούμενη έχει παρουσιάσει επαρκή μαρτυρία ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να πιστεύεται ότι με την έκδοση της και την επακόλουθη κράτηση της θα υποστεί μεταχείριση που προσκρούει στις διατάξεις του άρθρου 3 ΕΔΔΑ. 106. Σύμφωνα με τη Saadi, ανωτέρω, η αιτούσα είχε πλέον το βάρος να εξαλείψει την αμφιβολία. Έλαβα υπόψη μου και τις δύο αποφάσεις των Ρωσικών Δικαστηρίων, κατ' έφεση και πρωτόδικα που είναι απόλυτα σεβαστές. Διαφαίνεται ότι ανέμεναν να έχουν συγκεκριμένη μαρτυρία για την κατάσταση της υγείας της Εκζητούμενης. Με την εξασφάλιση αυτής της μαρτυρίας επίσημα από την Κυπριακή Δημοκρατία, αναμενόταν να τοποθετηθούν με συγκεκριμένες και λεπτομερείς διαβεβαιώσεις οι Ρωσικές Εισαγγελικές Αρχές ως προς την περαιτέρω μεταχείριση της Εκζητούμενης, λαμβανομένου υπόψη, ότι σύμφωνα με το δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας η κράτηση της απαγορεύεται. 107. Ενόψει και της Ananyev, ανωτέρω, έπρεπε να δοθούν και επιπρόσθετες διασφαλίσεις σε σχέση με τον χώρο κράτησης της και τη δυνατότητα χορήγησης φαρμακευτικής αγωγής σε περίπτωση που θα έπρεπε να κρατηθεί, έστω και για λόγους τυπικούς, μέχρι εξέτασης της από Ρωσικό Ιατροσυμβούλιο. Αυτό δεν έγινε, με αποτέλεσμα η αρχική διαβεβαίωση (Τεκμήριο 4) που δόθηκε να μην ανταποκρίνεται στα ιδιαίτερα περιστατικά της Εκζητούμενης. Ως εκ τούτου το αίτημα δεν μπορεί να επιτραπεί. VII. ΚΑΤΑΛΗΞΗ 108. Το αίτημα απορρίπτεται. 109. Η απόφαση να κοινοποιηθεί στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. (Υπ.)............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Προφορικά ανέφερε την 30/6/2018 και αντεξεταζόμενος την 30/5/2018, που είναι προφανώς η ορθή ημερομηνία. [2] Το περιεχόμενο του μεταφράστηκε προφορικά από τη μεταφράστρια στη διαδικασία. [3] Το περιεχόμενο του μεταφράστηκε προφορικά από τη μεταφράστρια στη διαδικασία. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο