ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ κ.α. ν. ΛΟΙΖΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1095/14, 5/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A714 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1095/14 Μεταξύ:
- XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ
- XXXXX ΣΑΒΒΑ Εναγουσών και XXXXX ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΛΟΙΖΟΥ Εναγομένης --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 25.1.19 Για Αναστολή Εκτέλεσης Απόφασης Εκκρεμούσης Έφεσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 05 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Εναγόμενη/Αιτήτρια: Οι κ.κ Χ. Βελάρης και Ι. Θεοδοσίου, για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (ΔΘ2). Για τις Ενάγουσες/Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Φ. Χατζηχάννας, για Χατζηχάννας & ΣΙΑ ΔΕΠΕ (ΔΘ189). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Ζητείται από την εναγομένη/αιτήτρια η έκδοση διατάγματος «.που να διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης των διαταγμάτων υπ' αρ. 1 και 2 της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημ. 31/12/2018 μέχρι την εκδίκαση και την έκδοση απόφασης στην έφεση, η οποία έχει εγερθεί κατά της προαναφερομένης απόφασης με τον ως άνω τίτλο και αριθμό». Το αίτημα, που εδράζεται νομικώς (και) στην Δ.35ΘΘ2, 4, 18 και 19 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, υποστηρίζεται ως προς την πραγματική του διάσταση, από ένορκη δήλωση τού XXXXX Λοΐζου, συζύγου της εναγόμενης/αιτήτριας και πρεπόντως προς τούτο εξουσιοδοτημένου από αυτήν. Εκεί, παρατίθενται οι λόγοι που, κατά την άποψη του, συνηγορούν υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Αναφέρει ο ενόρκως δηλών και τα ακόλουθα σχετικά: « .................................................
- Στις 31/12/2018 μετά από ακροαματική διαδικασία εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Την 24.1.2019 καταχωρήθηκε έφεση κατά της ως άνω απόφασης, η οποία βρίσκεται εν αναμονή ορισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο. Αντίγραφό της επισυνάπτω ως Τεκμήριο
- Στην έφεση επισυνάπτεται και η εκδοθείσα απόφαση ημ. 31.12.
- Κατά τη γνώμη μου και σύμφωνα με τη νομική συμβουλή των δικηγόρων μου, η εν λόγω έφεση έχει καλή και συζητήσιμη υπόθεση. Πιο συγκεκριμένα, προβάλλονται 4 λόγοι έφεσης. Όπως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της Εναγομένης, ο πρώτος λόγος έφεσης αφορά στην εφαρμογή του κανόνα της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας, ο οποίος επέδρασε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας μου από το σεβαστό Δικαστήριο. Ο δεύτερος λόγος έφεσης προσβάλλει το εύρημα του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρχε περιουσιακό κώλυμα, ο τρίτος λόγος σχετίζεται με το αν ο αγοραστής ΧΧΧΧΧ Κωνσταντίνου ενήργησε ως καλόπιστος αγοραστής και ο τέταρτος λόγος σχετίζεται με την εφαρμογή της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να διατάξει κατεδάφιση των κτισμάτων αντί αποζημίωση. Ως εκ των πιο πάνω ειλικρινά πιστεύω και δεόντως με έχουν συμβουλεύσει ότι η έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης έχει ορατές πιθανότητες επιτυχίας.
- Εξ όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι που χειρίζονται την υπόθεση, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει την αναστολή εκτέλεσης απόφασης και για να εξασκήσει την διακριτική του ευχέρεια, λαμβάνει πρωτίστως υπόψη τις ειδικές περιστάσεις της υπόθεσης και αν πρόκειται να προκληθεί ανεπανόρθωτη βλάβη στον εκάστοτε αιτητή.
- Ο κυριότερος λόγος για τον οποίο ειλικρινά πιστεύω ότι πρέπει να δοθεί αναστολή εκτέλεσης αναφορικά με την εκδοθείσα απόφαση είναι η δυσανάλογη ταλαιπωρία και δυσχέρεια που θα προκληθεί στην Εναγόμενη από την κατεδάφιση των κτισμάτων. Τα κτίσματα περιλαμβάνουν το γκαράζ και μέρος της αυλής της οικίας μας. Σε αντίθεση, η περιουσία των Εναγουσών συνίσταται σε ένα άδειο οικόπεδο. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 2, δέσμη φωτογραφιών που δείχνουν την κατάσταση επί του εδάφους και οι οποίες είχαν κατατεθεί ως τεκμήριο 19 στην πρωτόδικη διαδικασία. Είναι φανερό ότι δεν προκαλείται οποιαδήποτε παρενόχληση ή αναστάτωση από την συνεχιζόμενη παρουσία των κτισμάτων στην περιουσία των Εναγουσών. Αντίθετα, θα προκληθούν αχρείαστα έξοδα και μεγάλη ταλαιπωρία στην Εναγόμενη, εάν στο τέλος ανατραπεί η πρωτόδικη απόφαση, αλλά στο μεταξύ θα έχουν ήδη κατεδαφιστεί τα κτίσματα. Ειλικρινά πιστεύω ότι, θα ήταν παράλογο να κατεδαφιστούν τα οικοδομήματα και να ανεγερθούν εκ νέου εντός των ορίων του οικοπέδου μας, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου και μεταγενέστερα, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, να κατεδαφιστούν ξανά και να κτιστούν πάλι εκεί που ήταν προηγουμένως.
- Καθ' όσον αφορά στο επιδικασθέν ποσό, το οποίο καλείται η Εναγόμενη να καταβάλει, αναγνωρίζω το δικαίωμα του επιτυχόντος διαδίκου να εισπράξει το ποσό αυτό και να γευτεί τους καρπούς της επιτυχίας του και δηλώνω την ετοιμότητα της Εναγόμενης να τα καταβάλει, μόλις υπολογισθούν και τα δικηγορικά έξοδα. Περαιτέρω, δηλώνω την ετοιμότητα της Εναγόμενης να καταβάλλει και το μηνιαίο ποσό των €337,00 μέχρι εκδίκασης και αποπεράτωσης της έφεσης. Όλα τα πιο πάνω φυσικά θα καταβληθούν με την επιφύλαξη του δικαιώματος της Εναγόμενης σε ανάκτησή τους σε περίπτωση ανατροπής της πρωτόδικης απόφασης. Δεν έχω λόγο να πιστεύω ότι, οι Εφεσίβλητες δεν θα επιστρέφουν τα χρήματα αυτά σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης. .................................................». Υπάρχει ένσταση στο αίτημα για οκτώ ξεχωριστούς αλλά εν τίνι τρόπω διασυνδεδεμένους μεταξύ τους λόγους, ως αυτοί απογράφονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Πρόθεσης Ένστασης, κατά τα εξής: «
- Η έφεση δεν έχει καμία προοπτική επιτυχίας και αυτό μπορεί να τύχει βέβαιης πρόγνωσης.
- Τυχόν έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος θα επενεργούσε ενάντια στα συμφέροντα της δικαιοσύνης εφόσον οι Ενάγουσες θ' αποστερηθούν χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας τους.
- Το ουσιαστικό μέρος της αρχικής αξίωσης των Εναγουσών το οποίο και τελικά πέτυχαν ήταν η κατεδάφιση του παράνομου κτίσματος και όχι η καταβολή μηνιαίας αποζημίωσης. Υπό αυτή την έννοια, θα παραταθεί αχρείαστα και αδικαιολόγητα η δυνατότητα στις Ενάγουσες ως επιτυχούσες διάδικους να γευθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους.
- Η καταβολή μηνιαίου ποσού ως εισηγείται η Εναγόμενη δεν μπορεί ν' αποτελέσει ουσιαστικό και δίκαιο αντιστάθμισμα εφόσον οι ιδιοκτήτες δεν αποστερούνται μόνο του δικαιώματος χρήσης του επίδικου μέρους της περιουσίας όπου διαπιστώθηκε η επέμβαση, αλλά του συνόλου του οικοπέδου.
- Υπό την ως άνω διατυπωθείσα έννοια, οι ιδιοκτήτες υφίστανται ανεπανόρθωτη ζημιά επειδή τους αποστερείται η δυνατότητα απόλαυσης του συνόλου της ιδιοκτησίας τους, ενώ ενδέχεται να υποστούν περαιτέρω ζημιά λόγω της συνέχισης της παρανομίας και περιορισμού της χρήσης του επίδικου οικοπέδου εις βάρος της οικονομικής προοπτικής τους από την πιθανή εκμετάλλευση του οικοπέδου.
- Το μέρος της οικοδομής για το οποίο εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης από το Σεβαστό Δικαστήριο αφορά μη αδειοδοτημένο κτίσμα το οποίο ουδέποτε εγκρίθηκε από την αρμόδια πολεοδομική αρχή για ανέγερση εφόσον δεν εμπίπτει σύμφωνα με τα επίσημα κτηματολογικά μητρώα εντός του οικοπέδου αρ.
- Ουδόλως επηρεάζονται τα δικαιώματα της Εναγομένης με την εκτέλεση του διατάγματος κατεδάφισης εφόσον δεν επηρεάζεται η οικία της Εναγόμενης καθαυτού παρά μόνον ο χώρος διόδου και στάθμευσης.
- Το τυχόν ισοζύγιο κλείνει ξεκάθαρα υπέρ των Εναγουσών οι οποίες υπέστησαν αξιοσημείωτη ζημιά από την αδυναμία πλήρους εκμετάλλευσης του ακινήτου τους και συνεχίζουν να υπόκεινται. Η δε κατ' ισχυρισμόν ταλαιπωρία που θα υποστεί η Εναγόμενη είναι ασύγκριτα μικρότερη λαμβανομένου ειδικότερα υπόψη ότι τα έξοδα για την κατεδάφιση και οικοδόμιση του τοίχου εντός του ορθού συνόρου θα γίνει με έξοδα των Εναγουσών». Η ένσταση θεμελιώνεται, υπό την οπτική των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση, από τα όσα καταγράφονται σε δύο συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις - η μια από τον XXXXX Κωνσταντίνου (πατέρα της ενάγουσας 1/καθ' ης η αίτηση και παππού της ενάγουσας 2/καθ' ης η αίτηση) και η άλλη από τον XXXXX Αθηνοδώρου (εγγεγραμμένου εκτιμητή ακινήτων) - στις οποίες, αναλόγως της ιδιότητας ενός εκάστου, αναδιπλώνονται αντίστοιχα επιχειρήματα ή και γεγονότα για απόρριψη του αιτήματος. Οι περικοπές που έπονται χρειάζονται, για να γίνουν πιο κατανοητές οι θέσεις των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση. Στην ένορκη δήλωση του XXXXX Κωνσταντίνου, τούτος λέγει μεταξύ άλλων: « .................................................
- Με την Αίτηση Αναστολής ο κ. ΧΧΧΧΧ Λοϊζου προβάλλει τη θέση ότι σύμφωνα με τη νομική συμβουλή των δικηγόρων του, η Έφεση που φαίνεται να καταχωρίστηκε στις 24.1.2019 κατά της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου «έχει καλή και συζητήσιμη υπόθεση» και ότι έχει «ορατές πιθανότητες επιτυχίας».
- Με κάθε σεβασμό, η νομική συμβουλή που λαμβάνω από τους δικηγόρους των Εναγουσών είναι ότι ουδεμία προοπτική επιτυχίας έχει η καταχωρηθείσα έφεση. Η δε πρόγνωση ως προς την αποτυχία της έφεσης μπορεί να γίνει με αρκετή βεβαιότητα. Στα πλαίσια της παρούσας αρκούμαι να αναφερθώ επιγραμματικά στα εξής γεγονότα ι- (α) Τα ευρήματα στα οποία κατέληξε το Δικαστήριο αφορούν ευρήματα σε σχέση με την αξιοπιστία μαρτύρων τα οποία σπανίως ανατρέπονται κατ' έφεση εκτός και εάν (α) αποδειχθεί από την Εφεσείουσα ότι τα ευρήματά του πρωτόδικου Δικαστηρίου, αντιστρατεύονται την κοινή λογική ή (β) έρχονται σε αντίθεση με αδιαμφισβήτητα μέρη της μαρτυρίας ή (γ) καταφαίνεται εξ αντικειμένου ότι είναι ανυπόστατα, παράλογα ή αυθαίρετα. Τούτο προφανώς και δεν συμβαίνει στην παρούσα. Ούτε και κάτι τέτοιο προωθείται ως λόγος ή αιτιολογία στους λόγους έφεσης. (β) Σε κάθε περίπτωση ο ΜΥ1, ΧΧΧΧΧ Λοϊζου και η μαρτυρία του όπως και η εκδοχή της Εναγόμενης, δεν έγινε αποδεκτή όχι μόνο στην βάση του κανόνα της μη παρουσίασης της καλύτερης δυνατής μαρτυρίας αλλά και για σωρεία άλλων λόγων τους οποίους και επεξήγησε αναλυτικά το Δικαστήριο στην απόφαση του. (γ) Συνεπώς, η Εναγόμενη απέτυχε παταγωδώς να παρουσιάσει την ελάχιστη μαρτυρία για να πείσει για τα περί ύπαρξης περιουσιακού κωλύματος. Η μαρτυρία του ΜΥ2, ΧΧΧΧΧ Παύλου (η οποία έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο υπό αίρεση) από μόνη της δεν μπορούσε ούτε και μπορεί να στοιχειοθετήσει την ύπαρξη περιουσιακού κωλύματος προς όφελος της Εναγόμενης. (δ) Τα όσα ακολούθησαν μετά την αγορά και μεταβίβαση του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ στον ΧΧΧΧΧ Κωνσταντίνου και ακολούθως τις Ενάγουσες, δεν επηρεάζουν με οποιοδήποτε αρνητικό τρόπο τα δικαιώματα των Εναγουσών, ούτε και καταδεικνύουν με οποιοδήποτε τρόπο πρότερη γνώση ικανή να μολύνει το καλόπιστο της αγοράς του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ από τον ΧΧΧΧΧ Κωνσταντίνου. (ε) Σε κανένα σημείο της αντεξέτασης των ΜΕ ούτε και στην μαρτυρία των ΜΥ τέθηκε ο ισχυρισμός ότι ο ΧΧΧΧΧ Κωνσταντίνου δεν ήταν καλή τη πίστη αγοραστής του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ. (στ)Σε ότι αφορά την έκδοση διατάγματος κατεδάφισης, το Δικαστήριο ενάσκησε την διακριτική του ευχέρεια δικαστικά και σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις νομολογιακές αρχές ώστε να μην παρέχεται κανένα πεδίο επέμβασης από το Εφετείο. (ζ) Ο δε ο λόγος που το οικόπεδο αρ. ΧΧΧΧΧ παραμένει ένα άδειο οικόπεδο, είναι ακριβώς λόγω της παράνομης επέμβασης από την Εναγόμενη η οποία δεν επέτρεπε ούτε και επιτρέπει μέχρι σήμερα την ανάπτυξη του. Προφανώς θα έπρεπε πρώτα ν' αρθεί η παρανομία ώστε να μπορέσουν οι ιδιοκτήτες του επίδικου οικοπέδου να προχωρήσουν στην ανάλογη ανάπτυξη. Το συμφέρον της δικαιοσύνης
- Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι τυχόν έγκρισης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής θα επενεργούσε ενάντια στα συμφέροντα της δικαιοσύνης εφόσον οι Ενάγουσες θ' αποστερηθούν χωρίς ουσιαστικό λόγο τους καρπούς της επιτυχίας τους.
- Δεύτερο, το ουσιαστικό μέρος της αρχικής αξίωσης των Εναγουσών το οποίο και τελικά πέτυχαν, ήταν η κατεδάφιση του παράνομου κτίσματος και όχι η καταβολή μηνιαίας αποζημίωσης. Υπό αυτή την έννοια, θα παραταθεί αχρείαστα και αδικαιολόγητα η δυνατότητα στις Ενάγουσες ως επιτυχούσες διάδικους να γευθούν τους καρπούς της επιτυχίας τους.
- Πέραν τούτου η καταβολή μηνιαίου ποσού ως εισηγείται η Εναγόμενη δεν μπορεί ν' αποτελέσει ουσιαστικό και δίκαιο αντιστάθμισμα εφόσον οι ιδιοκτήτες δεν αποστερούνται μόνο του δικαιώματος χρήσης του επίδικου μέρους της περιουσίας όπου διαπιστώθηκε η επέμβαση, αλλά του συνόλου του οικοπέδου. Ως με πληροφορεί ο δικηγόρος των Εναγουσών, έχει ήδη δώσει οδηγίες στον κ. ΧΧΧΧΧ Αθηνοδώρου να ετοιμάσει επικαιροποιημένη έκθεση εκτίμησης η οποία να πραγματεύεται και την πτυχή αυτή.
- Ως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω και διαφάνηκε άλλωστε και από την ενώπιον του Δικαστηρίου ακροαματική διαδικασίας, οι Ενάγουσες δεν μπορούσαν να προχωρήσουν στην πλήρη εκμετάλλευση και αξιοποίηση του οικοπέδου μέχρις ότου αρθεί η παράνομή επέμβαση.
- Υπό την ως άνω διατυπωθείσα έννοια, οι ιδιοκτήτες υφίστανται ανεπανόρθωτη ζημιά επειδή τους αποστερείται η δυνατότητα απόλαυσης του συνόλου της ιδιοκτησίας τους, ενώ ενδέχεται να υποστούν περαιτέρω ζημιά λόγω της συνέχισης της παρανομίας και περιορισμού της χρήσης του επίδικου οικοπέδου εις βάρος της οικονομικής προοπτικής του από την πιθανή εκμετάλλευση του οικοπέδου.
- Επιπλέον, ως διαφάνηκε και από την μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Αθηνοδώρου, ΜΕ3, την μαρτυρία του οποίου έκανε αποδεκτή το Δικαστήριο, το μέρος της οικοδομής για το οποίο εκδόθηκε διάταγμα κατεδάφισης αφορά μη αδειοδοτημένο κτίσμα το οποίο ουδέποτε εγκρίθηκε από την αρμόδια πολεοδομική αρχή για ανέγερση εφόσον δεν εμπίπτει σύμφωνα με τα επίσημα κτηματολογικά μητρώα εντός του οικοπέδου αρ.
- Τέλος, είναι η θέση μου ότι ουδόλως επηρεάζονται τα δικαιώματα της Εναγομένης με την εκτέλεση του διατάγματος κατεδάφισης εφόσον δεν επηρεάζεται η οικία της Εναγόμενης καθαυτό παρά μόνον ο χώρος διόδου και στάθμευσης. Συνεπώς τα όσα προβάλλονται από τον κ. ΧΧΧΧΧ Λοΐζου αποτελούν υπερβολές και παραπλανητικές αναφορές.
- Είναι επομένως εμφανές ότι, το τυχόν ισοζύγιο κλείνει ξεκάθαρα υπέρ των Εναγουσών οι οποίες υπέστησαν αξιοσημείωτη ζημιά από την αδυναμία πλήρους εκμετάλλευσης του ακινήτου τους και συνεχίζουν να υπόκεινται. Η δε κατ' ισχυρισμόν ταλαιπωρία που θα υποστεί η Εναγόμενη είναι ασύγκριτα μικρότερη λαμβανομένου ειδικότερα υπόψη ότι τα έξοδα για την κατεδάφιση και οικοδόμιση του τοίχου εντός του ορθού συνόρου θα γίνει με έξοδα των Εναγουσών. .................................................». Στην ένορκη δήλωση του Κίκη Αθηνοδώρου, λέγονται και τα πιο κάτω: « .................................................
- Ως έχω ήδη αναφέρει, στα πλαίσια της εντολής που μου δόθηκε από τον κ. ΧΧΧΧΧ Χατζηχάννα, μου ζητήθηκε όπως επίσης υπολογίσω το αγοραίο ενοίκιο για το συνολικό εμβαδό των 909 τμ του οικοπέδου. Ως αντιλαμβάνομαι το σκεπτικό υπολογισμού του ενοικίου του όλου οικοπέδου, έγκειται στην αδυναμία των ιδιοκτητών να προχωρήσουν στην πλήρη εκμετάλλευση του, ως θα μπορούσαν να πράξουν στην περίπτωση που όντως απομακρυνόταν το παράνομο κτίσμα.
- Διαπιστώνω ότι όντως οι ιδιοκτήτες του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ εμποδίζονται στο να εκμεταλλευτούν όλο το οικόπεδο τους εφόσον δεν θα είναι σε θέση να προωθήσουν την οποιαδήποτε αίτηση για οικοδόμηση οικίας. Δεδομένου ότι πρόκειται για εξόχως οικιστική περιοχή, δεν παρέχεται η δυνατότητα οποιοσδήποτε άλλης αξιοποίησης ή εκμετάλλευσης του οικοπέδου πέραν της οικοδόμησης οικίας. Υπό αυτή την έννοια η μη απομάκρυνση του παράνομου κτίσματος θα μπορούσε να παραλληλιστεί με αποστέρηση της χρήσης του όλου οικοπέδου.
- Στην βάση των πιο πάνω οδηγιών, προχώρησα στην ετοιμασία νέας εκτίμησης την οποία και επισυνάπτω στην παρούσα ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΚΑ
- Από την επικαιροποιημένη εκτίμηση που εκπόνησα προκύπτει ότι η αγοραία και κατά συνέπεια και η ενοικιαστική αξία του επίδικου οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ ως επίσης και της επίδικης λωρίδας έχει αυξηθεί από την προηγούμενη εκτίμηση που ετοίμασα. Συγκεκριμένα:- (α) Η αγοραία αξία του οικοπέδου αυξήθηκε από €999.900 που είχε υπολογιστεί με βάση την προηγούμενη μου εκτίμηση ημερ. 11.12.2014, (εφόσον η αγοραία αξία γης είχε υπολογιστεί €1.100/μ2 Χ 909 μ2) στις €1.090.800 (εφόσον €1.200/μ2 Χ 909 μ2). (β) Η αγοραία αξία της επίδικης λωρίδας αυξήθηκε από €101.200 (εφόσον €1.100/μ2 Χ 92 μ2) που είχε υπολογιστεί με βάση την προηγούμενη μου εκτίμηση, στις €110.400 (εφόσον €1.200/μ2 Χ 92 μ2). γ) Η ενοικιαστική αξία της επίδικης λωρίδας αυξήθηκε επομένως από €4.048/χρονιαίως ή €337/μηνιαίως σε €4.416/χρονιαίως ή €368/μηνιαίως (δ) Η ενοικιαστική αξία του όλου οικοπέδου υπολογίζεται σε €32.724/χρονιαίως ή €2.727/μηνιαίως
- Τέλος επαναλαμβάνω την θέση ότι, η επίδικη λωρίδα φαίνεται να αφορά μη αδειοδοτημένο και μη εγκεκριμένο κτίσμα εφόσον ουδέποτε, σύμφωνα με τα μητρώα του αρμόδιου κτηματολογίου, αποτελούσε μέρος του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ που ανήκει στην Εναγόμενη. Συνεπώς, ουδέποτε φαίνεται να δόθηκε άδεια από την αρμόδια πολεοδομική αρχή για οικοδόμηση του εν λόγω τοίχου, της διόδου και του στεγάστρου.
- Κατά παρόμοιο τρόπο δεν είναι δυνατόν να δοθεί τελική έγκριση στην οικία της Εναγόμενης εφόσον η παράνομη επέμβαση δεν μπορεί να αποτελέσει μέρος του τίτλου ιδιοκτησίας της. Κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό μόνον με εθελούσια πώληση της επίδικης λωρίδας από τους ιδιοκτήτες του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ, οπόταν θα ακολουθούσε αναπροσαρμογή των υφιστάμενων συνόρων με την απορρόφηση μέρους του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ από το οικόπεδο αρ. ΧΧΧΧΧ και την διόρθωση του κτηματολογικού μητρώου.
- Έχοντας υπόψη την άρνηση των ιδιοκτήτων του οικοπέδου αρ. ΧΧΧΧΧ να πράξουν κάτι τέτοιο, ως επίσης ότι δεν τίθεται θέμα απαλλοτρίωσης της επίδικης λωρίδας καθ' οιονδήποτε τρόπο, είναι παντελώς αδύνατο να δοθεί η οποιαδήποτε έγκριση από τις αρμόδιες αρχές για το παράνομο κτίσμα. .................................................». Έλαβα υπόψιν στην πλήρη τους μορφή, την αίτηση, την ένσταση, τις συνοδευτικές ένορκες δηλώσεις και τα εκεί συνημμένα τεκμήρια. Οι αρχές που διέπουν το προς απόφανση είναι νομολογιακώς εμπεδωμένες και απετέλεσαν σημείο αναφοράς και από τους δύο ευπαίδευτους δικηγόρους στις επιμελείς τους αγορεύσεις οι οποίοι μάλιστα εφοδίασαν το Δικαστήριο και με αντίγραφα των σχετικών αποφάσεων για να το διευκολύνουν. Συγκλίνω με τις θέσεις των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση και αποκλίνω με κάθε σεβασμό από εκείνες της εναγομένης/αιτήτριας. Εξηγώ εν συντομία. Η Δ.35Θ18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, έχει ερμηνευθεί κατά κόρον στη νομολογία μας. Στην Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 ΑΑΔ 1147, 1150-1151, λέχθηκε για παράδειγμα, ότι: « Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 Θ. 18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίστανται οι προϋποθέσεις για την προεξόφληση του αποτελέσματος της». Για την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης, με τη μικρή συνήθως και στην ομαλή πορεία των πραγμάτων σημασία που αποδίδεται στη μεταβλητή αυτή - και δεν αποφαίνομαι στοιχειωδώς περί της ουσίας της έφεσης (αλλά το πράττω καθηκόντως ως εκ του εξ ορισμού ιδιότυπου της εκτυλισσόμενης διαδικασίας) - αποφαίνομαι ότι η έφεση ταξινομείται ως αντικειμενικώς συζητήσιμη εν όλω ή εν μέρει και με ανάλογες πιθανότητες επιτυχίας. Απέληξα σε τούτο μελετώντας την Ειδοποίηση Εφέσεως (βλ. Τεκμήριο 1), όσα συνθέτουν την επίδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (υπό την παρούσα σύνθεση) και όσα άλλα ανέπτυξαν σήμερα οι δικηγόροι των διαδίκων επί της θεματικής. Το σίγουρο είναι πως δεν φαίνεται να απαρτίζει η περί ης ο λόγος έφεση περίπτωση όπου με βεβαιότητα θα μπορούσε κανείς να προγνώσει την επιτυχία ή την αποτυχία της κάτι που υπομιμνήστηκε ως ισχύουσα αρχή και παράμετρος και προσφάτως στην Vouros Healthcare Ltd v D.E.K.S.A. Ltd, ΠΕ207/15, ημ. 12.1.18 (στην οποία παρέπεμψε ο δικηγόρος των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση). Εκεί που σταχυολογείται ως εύστοχη η τοποθέτηση του κ. Χατζηχάννα, είναι με αναφορά στην Σοφοκλέους και Άλλης ν Παύλου
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 2047, 2058 - με την περικοπή που θα παραθέσω να μην δεσμεύει τη δική μου ανεξάρτητη κρίση επί του συζητούμενου - στην οποία το Εφετείο (διά του Φωτίου, Δ.), υπογράμμισε, υπό διαφορετικό δικονομικό πρίσμα (συναφές μολοντούτο με τα ενεστώτως αναλυόμενα), πως: « Παρά το γεγονός ότι οι εφεσείοντες για σκοπούς άρσης της παράνομης επέμβασης θα υποστούν μεγαλύτερο οικονομικό κόστος από την αξία του ακινήτου που αφορά η παράνομη επέμβαση, εντούτοις δεν βρίσκουμε ότι το ποσό των €13.210 που θα υποστούν οι εφεσείοντες είναι τόσο μεγάλο που θα πρέπει να αποστερηθεί ο εφεσίβλητος το μέρος της ακίνητης ιδιοκτησίας του που καλύπτει η παράνομη επέμβαση. Αυτό που καλείται να κατεδαφίσει και αν χρειαστεί να ανεγερθεί ξανά, είναι απλά ο διαχωριστικός τοίχος και όχι η ίδια η κατοικία ή μέρος αυτής. Δεν θεωρούμε ότι η έκδοση διατάγματος είναι υπό τις περιστάσεις καταπιεστική για τους εφεσείοντες. Επομένως καταλήγουμε ότι δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για να επιδικασθούν αποζημιώσεις αντί διατάγματος άρσης της παράνομης επέμβασης το οποίο ορθά εκδόθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο». Το απόσπασμα που μόλις παρέθεσα δίδει μια κάποια κατεύθυνση, ως δικαστικός έστω συνειρμός, περί της στάθμισης των πραγμάτων και μια που περί εξισορρόπησης και ζυγιάσματος ο λόγος, αποφαίνομαι ότι τα δικαιώματα της εναγομένης/αιτήτριας δεν θα αμβλυνθούν στην έκταση που προτάσσει σε περίπτωση μη έγκρισης του αιτήματος εφόσον εκείνο το οποίο θα μπορούσε δυνητικώς να επηρεαστεί είναι μόνο ο χώρος διόδου και στάθμευσης στο επηρεαζόμενο ακίνητο. Στην Demetriades Group of Companies Limited v APM Italian Type Ice-Cream Limited, ΠΕ 372/15, ημ. 15.2.17 - στην οποία επίσης παρέπεμψε ο κ. Χατζηχάννας - το Εφετείο (διά του Λιάτσου, Δ.), είπε και αυτά εν σχέσει προς παρόμοιο με το κειμένως συζητούμενο: « Η κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης στο πρόσωπο των Αιτητών, είναι, βεβαίως, δεσπόζον στοιχείο, δεδομένης της προαναφερθείσας ανάγκης εξισορρόπησης μεταξύ διασφάλισης των καρπών της επιτυχίας επιτυχόντος διαδίκου και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος άσκησης έφεσης. Οι Αιτητές όμως απέτυχαν να θεμελιώσουν κίνδυνο ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση ο υπό εξέταση ισχυρισμός προβάλλεται αόριστα και λαμβάνει τη μορφή γενικής επίκλησης. Το σχετικό βάρος για κατάδειξη ανεπανόρθωτης βλάβης εναποτίθεται στους ώμους του κάθε Αιτητή που επιζητεί αναστολή της εκτέλεσης εις βάρος του απόφασης. Όπως επίσης φέρει το βάρος να θεμελιώσει ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων, προκειμένου να καταστεί δυνατό να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο, όπως λέχθηκε, ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του (Χ″Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 ΑΑΔ 172, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους (ανωτέρω), Ελενίτσα Κωνσταντινίδη (ανωτέρω)). Ο,τι μπορεί να εξαχθεί από την ένορκο δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι πως περιστρέφεται ουσιαστικά γύρω από την επίκληση αδυναμίας εκτέλεσης της απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος των Αιτητών, χωρίς όμως να τεκμηριώνεται ανεπανόρθωτη βλάβη ή ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων ως προς το επίδικο αίτημα για αναστολή. Περαιτέρω, η αδιαμφισβήτητη εκτεταμένη παρανομία που καλύπτει το επίδικο ακίνητο καθιστά ανύπαρκτο τον κίνδυνο πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης, αφού, ακόμη και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, θα είναι παράνομη η κατοχή και χρήση του εν λόγω ακινήτου. Η τελεσιδικία συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και υποστυλώνει, ευρύτερα, το κράτος δικαίου. Υπό το πρίσμα αυτό και με δεδομένες τις γενικόλογες τοποθετήσεις της πλευράς των Αιτητών ως προς το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης και της ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων, δεν εντοπίζουμε έρεισμα αναστολής της εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης και αποστέρησης από τον επιτυχόντα διάδικο, τους Καθ΄ ων η αίτηση, των καρπών της επιτυχίας τους». Η φύση της επίμαχης διαφοράς αλλά και το ισοζύγιο των πραγμάτων, κατατείνουν στο ότι, τυχόν αναστολή εκτέλεσης της εφεσιβληθείσας απόφασης, θα στερούσε αδικαιολογήτως τους καρπούς της επιτυχίας των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση με επίφαση μιας μάλλον γενικόλογης και θεωρητικής τοποθέτησης εκ πλευράς εναγομένης/αιτήτριας περί πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης σε αυτήν εάν ήθελεν απορριφθεί η αίτηση. Δεν είναι ωστόσο αυτός ο σκοπός της διαδικασίας αναστολής εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης. Οι περί τούτω στοχεύσεις έχουν ήδη απογραφεί πιο πάνω ως φυόμενες από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία παρέθεσα ενδεικτικώς. Η όποια ταλαιπωρία θα υποστεί η εναγομένη/αιτήτρια θα είναι εν προκειμένω μικρότερη από αυτή των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση. Η εναγομένη/αιτήτρια δεν θα υποβληθεί σε έξοδα για την κατεδάφιση ή και την οικοδόμηση του αναφερόμενου τοίχου και στεγάστρου. Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν συντρέχουν τα προαπαιτούμενα για ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγουσών/καθ' ων η αίτηση και εναντίον της εναγομένης/αιτήτριας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο