Pleiades Shipping Agents S.A. ν. Ανδριανόπουλος κ.α., Αρ. Αγωγής: 1002/19, 13/6/2019

(4), Δ.57 Θ.2 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν14/60 άρθρα 31, 32

(2), 42 και 47, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5 και 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρα 15, 17, 23 και 30 παράγραφοι 2 και 3, στα άρθρα 6 και 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, στον Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων), άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 12, 13, 15, 21, 44, 45, 46 και 49 στον φάκελο της δικογραφίας και στις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου», έχει δε ως πραγματικό υπόβαθρο, τα καταγραφόμενα σε ένορκη δήλωση δικηγόρου στην οποία και αναπτύσσονται οι λόγοι (αλλά και νομική επιχειρηματολογία) περί των ζητουμένων, κατά τα ακόλουθα: « ................................................................................

1. Το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 περιλαμβάνει τόσο απαγορευτικά Διατάγματα (βλ. διατακτικά υπό Β
2. Έως Β5, Γ και Δ) όσο και προστακτικά Διατάγματα τα οποία αφορούν την αποκάλυψη πληροφοριών και εγγράφων (βλ. διατακτικά υπό Α.1.
3. έως Α.1.9 - στο εξής «τα Διατάγματα Αποκάλυψης»). Τα Διατάγματα Αποκάλυψης είναι ευρύτατα και εξαιρετικά δραστικά. Συγκεκριμένα με αυτά οι Εναγόμενοι 1, 2, 3, 4, 5, 8, 9,10,11 και 12 διατάσσονται να: - «αποκαλύψουν οποιαδήποτε επαγγελματική συμφωνία ή συμφωνία συνεργασίας υπάρχει μεταξύ των Εναγόμενων 1-5 και τρίτα φυσικά ή νομικά πρόσωπα και αφορούν ίδιες υπηρεσίες που οι Εναγόμενοι 1-5 προσέφεραν στους Αιτητές. - αποκαλύψουν τιμολόγια ή άλλα έγγραφα με βάση τα οποία παρασχέθηκαν υπηρεσίες ή έγιναν χρεώσεις προς τους Εναγομένους 1-5 από τρίτους και αφορούν ίδιες ή παρόμοιες υπηρεσίες που οι Εναγόμενοι 1-5 προσέφεραν στους Αιτητές. - αποκαλύψουν συμφωνίες ή άλλα δικαιολογητικά με βάση τα οποία μεταφέρθηκαν από τους λογαριασμούς των Εναγόμενων 3, 4 και 5 χρηματικά ποσά πέραν των Ευρώ 10.
4. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 8,9,10,11,12 και 13 διατάσσονται να: - αποκαλύψουν το όνομα ή ονόματα των τελικών δικαιούχων των Εταιρειών 2,3,4 και
5. - αποκαλύψουν τα ονόματα των προσώπων που υπογράφουν και/ή δίδουν εντολές σε σχέση με τον χειρισμό των τραπεζικών λογαριασμών των Εναγομένων2,3,4 και 5 - αποκαλύψουν τις συμφωνίες μεταξύ (α) των τελικών δικαιούχων των Εναγομένων 2,3,4 και 5 με τους μετόχους (Εναγομένων 6), (β) των τελικών δικαιούχων των Εναγομένων 2,3,4 και 5 με τους γραμματείς (Εναγομένους 7) και (γ) των τελικών δικαιούχων των Εναγομένων 2,3,4 και 5 με τους διευθυντές των. - αποκαλύψουν τα λογιστικά βιβλία και σε περίπτωση που έχουν καταχωρηθεί στις αρμόδιες αρχές ελεγμένοι λογαριασμοί τους ελεγμένους λογαριασμούς των Εναγομένων 2,3,4 και
6. - αποκαλύψουν τιμολόγια ή οποιαδήποτε άλλα έγγραφα αποτελούν έξοδα των Εναγομένων 2,3,4 και 5 προς τρίτους καθώς και σχετικές πληρωμές τους αν υπάρχουν από την σύσταση τους μέχρι σήμερα. - αποκαλύψουν όλες τις κινήσεις και τις εκτελεσθείσες συναλλαγές που έγιναν μέσω των λογαριασμών των Εναγομένων 1-5 από τον Μάιο του 2016 μέχρι σήμερα. [...]»(η έμφαση έχει προστεθεί).
7. Αρχικά το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 περιλάμβανε πρόνοια που απαιτούσε την συμμόρφωση των Εναγόμενων με τα Διατάγματα Αποκάλυψης εντός 7 (επτά) εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 σε αυτούς (στο εξής «η αρχική προθεσμία»). Κατά την ημερομηνία που το εν λόγω Διάταγμα είχε οριστεί επιστρεπτέο (ήτοι στις 02/05/2019), οι δικηγόροι που εμφανίστηκαν εκ μέρους των Εναγόμενων 2-13 πληροφόρησαν το σεβαστό Δικαστήριο ότι οι εν λόγω Εναγόμενοι προτίθενται να ενστούν στην οριστικοποίηση του Διατάγματος και την σχετική αίτηση των Εναγόντων και ζήτησαν χρόνο για να καταχωρήσουν ενστάσεις. Επίσης ζήτησαν παράταση του χρόνου για συμμόρφωση των Εναγομένων 2-13 με τα Διατάγματα Αποκάλυψης ώστε να δοθεί στους δικηγόρους των εν λόγω Εναγομένων περισσότερος χρόνος να μελετήσουν τα έγγραφα που σχετίζονται με το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 και να συμβουλεύσουν τους πελάτες τους. Οι δικηγόροι των Εναγόντων δεν προέβαλαν ενστάσεις στα σχετικά αιτήματα και το σεβαστό Δικαστήριο έδωσε οδηγίες όπως οι ενστάσεις των Εναγόμενων 2-13 καταχωρηθούν μέχρι τις 03/06/2019 παρατείνοντας ταυτόχρονα το χρόνο για συμμόρφωση των Εναγομένων 2-13 με τα Διατάγματα Αποκάλυψης κατά 14 μέρες από την λήξη της αρχικής προθεσμίας. Το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 επιδόθηκε στον Εναγόμενο 1 στις 08/05/
9. Θέση των Εναγομένων 1-13 είναι ότι υφίστανται σοβαροί και έγκυροι λόγοι για ακύρωση του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 περιλαμβανομένων και των Διαταγμάτων Αποκάλυψης. Μεταξύ άλλων είναι θέση των Εναγομένων ότι οι Ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια, ότι οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην ΕΔ Βελλή είναι άκρως παραπλανητικοί και ότι οι Ενάγοντες παρέλειψαν να προβούν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα την παραπλάνηση του Δικαστηρίου. Είναι επίσης θέση των Εναγομένων ότι δεν πληρούνταν και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση των Διαταγμάτων Αποκάλυψης, ότι τα Διατάγματα Αποκάλυψης αποσκοπούν στην αλίευση μαρτυρίας και στην χρήση της σχετικής μαρτυρίας για αλλότριους σκοπούς και ότι η μαρτυρία την οποία οι Ενάγοντες έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου προς υποστήριξη του αιτήματος τους για έκδοση των Διαταγμάτων Αποκάλυψης ήταν αντιφατική και εν πάση περιπτώσει ανεπαρκής. Μεταξύ άλλων οι Ενάγοντες επικαλούνται στις παραγράφους 100, 101 και 130.1 και 130.2 της Ε.Δ Βελλή ως λόγο για έκδοση των Διαταγμάτων Αποκάλυψης ότι οι σχετικές πληροφορίες και δεδομένα είναι αναγκαίο να ανακαλυφθούν στους Ενάγοντες για σκοπούς εντοπισμού δήθεν ποσών που κατ' ισχυρισμό αποσπάστηκαν δόλια καθώς επίσης και για σκοπούς διαπίστωσης της ταυτότητας τυχόν άλλων προσώπων που εμπλέκονται στην κατ' ισχυρισμό απάτη και λήψης άλλων μέτρων εναντίον των Εναγομένων, χωρίς να εξειδικεύσουν και να συγκεκριμενοποιήσουν τους σχετικούς γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς τους και να τεκμηριώσουν έστω κατ'ελάχιστο την αναγκαιότητα έκδοσης τόσο δραστικών διαταγμάτων αποκάλυψης με αναφορά στο πως προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τις σχετικές πληροφορίες και τα σχετικά στοιχεία. Οι θέσεις αυτές των Εναγόμενων 1-13 θα επεξηγηθούν περαιτέρω στα πλαίσια των ενστάσεων που θα καταχωρήσουν.
10. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 1-13 επιζητούν να ανασταλεί η υποχρέωση συμμόρφωσης τους με τα Διατάγματα Αποκάλυψης ή να παραταθεί ο χρόνος για συμμόρφωση τους με τα εν λόγω Διατάγματα μέχρι το σεβαστό Δικαστήριο να αποφασίσει αφού καταχωρηθούν οι ενστάσεις των Εναγομένων κατά πόσο το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 θα πρέπει να οριστικοποιηθεί ή να ακυρωθεί. Υπό τις περιστάσεις ειλικρινά πιστεύω ότι το αίτημα αυτό των Εναγομένων 1-13 είναι δικαιολογημένο για τους εξής μεταξύ άλλων λόγους: i. Εάν οι Εναγόμενοι 1-13 αναγκαστούν να συμμορφωθούν με τα Διατάγματα Αποκάλυψης, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος η ένσταση που προτίθενται να καταχωρήσουν κατά του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019, να καταστεί άνευ αντικειμένου καθόσο αφορά τα Διατάγματα Αποκάλυψης αφού οι Ενάγοντες θα έχουν ήδη λάβει τις σχετικές πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα και θα έχουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τις εν λόγω πληροφορίες και τα εν λόγω έγγραφα για αλλότριους ή και εκδικητικούς σκοπούς προκειμένου να προκαλέσουν ζημιά στους Εναγόμενους ή και σε τρίτα πρόσωπα. Η ζημιά που οι Εναγόμενοι 1-13 θα υποστούν σε τέτοια περίπτωση δεν θα μπορεί να επανορθωθεί εάν το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 τελικά ακυρωθεί. Συναφώς σημειώνω ότι από τα όσα αναφέρονται στην ΕΔ Βελλή προκύπτει ότι οι Ενάγοντες προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τις σχετικές πληροφορίες και τα σχετικά έγγραφα για σκοπούς μεταξύ άλλων, προώθησης καταγγελιών στην αστυνομία ή και ποινικών διαδικασιών καθώς και επίσης και για σκοπούς δυσφήμησης των Εναγομένων ή και υποβολής αβάσιμων καταγγελιών εις βάρος τους. Σημειώνω επίσης ότι οι Ενάγοντες διαμένουν εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και ότι θα είναι δύσκολο να διασφαλιστεί η συμμόρφωση τους με τυχόν διάταγμα που μπορεί να εκδοθεί από το σεβαστό Δικαστήριο για επιστροφή ή καταστροφή και μη αποκάλυψη/χρήση των στοιχείων που θα αποκαλυφθούν σε περίπτωση που το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 τελικά ακυρωθεί. ii. Τα Διατάγματα Αποκάλυψης είναι ευρύτατα και τα στοιχεία που οι Εναγόμενοι 1-13 καλούνται να αποκαλύψουν περιλαμβάνουν πολλά ευαίσθητα δεδομένα καθώς και πληροφορίες άκρως εμπιστευτικής φύσης τις οποίες οι Εναγόμενοι 6-13 οι οποίοι είναι πάροχοι διοικητικών και άλλων υπηρεσιών έχουν μεταξύ άλλων συμβατική υποχρέωση να τηρούν ως εμπιστευτικές. iii Τα Διατάγματα Αποκάλυψης καλύπτουν πληροφορίες και δεδομένα που αφορούν τρίτα πρόσωπα εναντίον των οποίων ουδεμία αξίωση εγείρεται. Για παράδειγμα καλύπτουν πληροφορίες που αφορούν την ταυτότητα τρίτων προσώπων στα οποία οι Εναγόμενοι 1-5 παρείχαν ή παρέχουν παρόμοιες υπηρεσίες με αυτές που παρείχαν στους Ενάγοντες, συμφωνίες μεταξύ των Εναγομένων 1-5 και τέτοιων τρίτων προσώπων και χρεώσεις που έγιναν και τιμολόγια που εκδόθηκαν από τους Εναγόμενους 1-5 προς τέτοια τρίτα πρόσωπα. Σε περίπτωση αποκάλυψης ή και δημοσιοποίησης από τους Ενάγοντες τέτοιων εμπιστευτικών πληροφοριών που αφορούν πελάτες τους που δεν εμπλέκονται στην υπόθεση, η ζημιά που θα προκληθεί στο καλό όνομα των Εναγομένων 1-5 θα είναι τεράστια και δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί σε περίπτωση που το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 τελικά ακυρωθεί. iv. Από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους Ενάγοντες δεν προκύπτει ότι οι Ενάγοντες θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αν οι πληροφορίες και τα στοιχεία που καλύπτονται από τα Διατάγματα Αποκάλυψης δοθούν σε αυτούς μετά που θα δοθεί στους Εναγόμενους η δυνατότητα να καταχωρήσουν ενστάσεις και να ακουστούν και αφού το Δικαστήριο καταλήξει σε τελική απόφαση ως προς το κατά πόσο το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 θα οριστικοποιηθεί ή θα ακυρωθεί. ν. Είναι τουλάχιστον συζητήσιμο ότι τα Διατάγματα Αποκάλυψης ως αυτά έχουν εκδοθεί παραβιάζουν τις διατάξεις του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 27ης Απριλίου 2016, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την κατάργηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ (Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων) (στο εξής ο «Κανονισμός GDPR») αφού, μεταξύ άλλων: (α) Η παράγραφος 20 του προοιμίου του Κανονισμού GDPR αναφέρει τα εξής: "Ενώ ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται, μεταξύ άλλων, στις δραστηριότητες των δικαστηρίων και άλλων δικαστικών αρχών, το δίκαιο της Ένωσης ή των κρατών μελών θα μπορούσε να εξειδικεύει τις πράξεις και διαδικασίες επεξεργασίας σε σχέση με την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από δικαστήρια και άλλες δικαστικές αρχές. Η αρμοδιότητα των εποπτικών αρχών δεν θα πρέπει να καλύπτει την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, όταν τα δικαστήρια ενεργούν υπό τη δικαιοδοτική τους ιδιότητα, προκειμένου να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των δικαστικών λειτουργών κατά την άσκηση των δικαιοδοτικών τους καθηκόντων, περιλαμβανομένης της λήψης αποφάσεων. Η εποπτεία των εν λόγω πράξεων επεξεργασίας δεδομένων θα πρέπει να μπορεί να ανατεθεί σε ειδικούς φορείς στο πλαίσιο του δικαστικού συστήματος του κράτους μέλους, το οποίο θα πρέπει ιδίως να διασφαλίζει τη συμμόρφωση με τους κανόνες του παρόντος κανονισμού, να ευαισθητοποιεί μέλη των δικαστικών λειτουργών όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους βάσει του παρόντος κανονισμού και να επιλαμβάνεται καταγγελιών σε σχέση με τις εν λόγω διαδικασίες επεξεργασίας δεδομένων." (η έμφαση έχει προστεθεί). (β) οι πρόνοιες του Προσωρινού Διατάγματος (Διατακτικό υπό σημείο Α. παράγραφος
11. υποπαράγραφοι 1.
12. μέχρι 1.9 του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019) παραβιάζουν τις πρόνοιες του Κανονισμού GDPR ως ακολούθως:

(1)Η υποχρέωση για αποκάλυψη στους Ενάγοντες υπό μορφή ένορκης δήλωσης ως το Διατακτικό υπό σημείο Α παράγραφος

1. υποπαράγραφοι 1.
2. μέχρι 1.9 του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 παραβιάζουν τις πρόνοιες του Κεφαλαίου V Άρθρα 45-50 του Κανονισμού GDPR σε σχέση με την μεταφορά προσωπικών δεδομένων των Αιτητών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε σχέση με τα αναφερόμενα θα ήθελα να αναφέρω τα ακόλουθα: i. Οι πρόνοιες για τη διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτες χώρες (χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης) περιλαμβάνονται στο Κεφάλαιο V, Άρθρα 44 - 50 του Κανονισμού GDPR. Στο Άρθρο 44 του εν λόγω Κανονισμού αναφέρεται ότι "... Όλες οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου εφαρμόζονται με σκοπό να διασφαλίζεται ότι το επίπεδο προστασίας των φυσικών προσώπων που εγγυάται ο παρών κανονισμός δεν υπονομεύεται." ii. Η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα προς τρίτη χώρα μπορεί να πραγματοποιηθεί εφόσον η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αποφασίσει ότι διασφαλίζεται επαρκές επίπεδο προστασίας από την τρίτη χώρα, από έδαφος ή από έναν ή περισσότερους συγκεκριμένους τομείς στην εν λόγω τρίτη χώρα ή από τον εν λόγω διεθνή οργανισμό. Για μια τέτοια διαβίβαση δεν απαιτείται ειδική άδεια. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η Επιτροπή έχει μέχρι σήμερα αναγνωρίσει συγκεκριμένες χώρες, ως παρέχουσες επαρκές επίπεδο προστασίας. Σχετικό απόσπασμα από την ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
3. Σε αυτές τις χώρες δεν περιλαμβάνονται η Λιβερία την οποία οι Ενάγοντες στο Γενικά Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα και στην Αίτηση για Προσωρινά Διατάγματα δηλώνουν ως έδρα. iii. Σε περίπτωση απουσίας απόφασης επάρκειας δυνάμει του άρθρου 45 του Κανονισμού GDPR ή κατάλληλων εγγυήσεων δυνάμει του άρθρου 46 (το οποίο δεν έχει εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση), η διαβίβαση ή το σύνολο διαβιβάσεων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτη χώρα πραγματοποιείται μόνο εφόσον πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν την περίπτωση όπου η διαβίβαση είναι απαραίτητη για τη θεμελίωση, την άσκηση ή την υποστήριξη νομικών αξιώσεων. Όμως σε αυτές τις περιπτώσεις η διαβίβαση σε τρίτη χώρα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον εάν πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις μεταξύ των οποίων το ότι ο υπεύθυνος επεξεργασίας έχει εκτιμήσει όλες τις περιστάσεις που σχετίζονται με τη διαβίβαση των δεδομένων και έχει παράσχει, βάσει της εν λόγω εκτίμησης, τις δέουσες εγγυήσεις για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (Άρθρο 49

(1)του Κανονισμού GDPR), κάτι που έκδηλα δεν έχει γίνει στην υπό εξέταση περίπτωση.

(1)Οι πληροφορίες τις οποίες οι Αιτητές διατάσσονται να αποκαλύψουν στους Ενάγοντες σύμφωνα με το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 παραβιάζουν τις αρχές που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα οι οποίες καθορίζονται στο Άρθρο 5 του Κανονισμού GDPR διότι δεν περιορίζονται στο αναγκαίο για τους σκοπούς για τους οποίους τα δεδομένα μπορούν να υποβληθούν σε επεξεργασία σύμφωνα με τον εν λόγω Κανονισμό (αρχή της ελαχιστοποίησης των δεδομένων).

(2)Το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 στο βαθμό που διατάσσει τους Αιτητές να αποκαλύψουν της ζητούμενες πληροφορίες παραβιάζει το Άρθρο 6 του Κανονισμού GDPR λόγω του ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες των Αιτητών σε σχέση με τα προσωπικά τους δεδομένα υπερισχύουν του οποιουδήποτε συμφέροντος δύναται να έχουν οι Ενάγοντες σε σχέση με την Αγωγή. Ως εκ τούτου δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Κανονισμού GDPR σε σχέση με την νομιμότητα της επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των Αιτητών.

1. Ενόψει των όσων αναφέρονται πιο πάνω, ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ορθό, δίκαιο και προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης να μην αναγκαστούν οι Εναγόμενοι 1-13 να συμμορφωθούν με τα Διατάγματα Αποκάλυψης προτού το σεβαστό Δικαστήριο εξετάσει τις ενστάσεις τους και καταλήξει σε τελική απόφαση ως προς το κατά πόσο το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 θα πρέπει να ακυρωθεί ή όχι. Συναφώς σημειώνω ότι οι Εναγόμενοι 1-13 προτίθενται να καταχωρήσουν τις ενστάσεις τους εντός της προθεσμίας που έχει τεθεί από το Δικαστήριο ώστε η ακρόαση αναφορικά με το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 να μπορέσει να λάβει χώρα το συντομότερο δυνατό.
2. Όσο αφορά τις πρόνοιες που οι Εναγόμενοι 1-13 ζητούν να προστεθούν στο Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 με την παράγραφο Γ της υπό κρίση Αίτησης, αυτές αποσκοπούν στο να διασφαλιστεί, στο βαθμό που αυτό είναι πρακτικά δυνατό υπό τις περιστάσεις, ότι οποιεσδήποτε πληροφορίες ή οποιαδήποτε δεδομένα που θα αποκαλυφθούν στους Ενάγοντες βάσει των Διαταγμάτων Αποκάλυψης (σε περίπτωση που το Προσωρινό Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 οριστικοποιηθεί) δεν θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους Ενάγοντες για έκνομους ή αλλότριους σκοπούς ή σκοπούς που είναι ξένοι προς τους σκοπούς για τους οποίους εκδίδονται διατάγματα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal. Ειλικρινά πιστεύω ότι η προσθήκη των προνοιών αυτών καθίσταται αναγκαία δεδομένου ότι είναι προφανής η πρόθεση των Εναγόντων να αλιεύσουν μαρτυρία από τους Εναγόμενους ώστε να την χρησιμοποιήσουν για μη επιτρεπτούς σκοπούς περιλαμβανομένης μεταξύ άλλων, της προώθησης καταγγελιών στην αστυνομία ή και ποινικών διαδικασιών καθώς και επίσης και για σκοπούς δυσφήμησης των Εναγομένων ή και υποβολής αβάσιμων καταγγελιών εις βάρος τους. Σημειώνω ότι εν πάση περιπτώσει η συμπερίληψη ρητών προνοιών ως αυτές που οι Εναγόμενοι επιζητούν να προστεθούν αποτελεί ορθή πρακτική με βάση την σχετική νομολογία. .................................................................................». Υπάρχει ένσταση στο αίτημα, με τους σχετικούς λόγους να αποτυπώνονται στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης (δεκαεπτά εν συνόλω) με το απαύγασμα τους να σύγκειται στο ότι η αίτηση είναι καταχρηστική και άνευ ουσίας και εν πάση περιπτώσει πολύ απέχουσα από το να ικανοποιεί τα απαιτούμενα προς επιτυχία. Οι ενστάσεις, επεκτείνονται σε συνοδευτική ένορκη δήλωση, ως εξής: « ...................................................................................
3. Το Σεβαστό Δικαστήριο εξέδωσε μονομερώς το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 σύμφωνα με το οποίο μεταξύ άλλων οι Εναγόμενοι υποχρεώνονται να αποκαλύψουν συγκεκριμένα στοιχεία , έγγραφα και δικαιολογητικά διά ενόρκου δηλώσεως εντός 7 εργάσιμων ημερών από την επίδοση του Διατάγματος .
4. Κατά την ημερομηνία που το Διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο ήτοι την 02/05/2019 οι Εναγόμενοι ζήτησαν αρχικά 7 ημέρες παράταση και στην συνέχεια 14 ημέρες παράταση για να μπορέσουν να συμμορφωθούν με το διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 λόγω όγκου των εγγραφών όπως ανέφεραν και επιφύλαξαν το δικαίωμα τους για καταχώρηση ένστασης στην Αίτηση ημερομηνίας 16/04/2019 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το μονομερές διάταγμα.
5. Το Δικαστήριο εν τη απουσία ένστασης ενέκρινε το αίτημα τους για επιμήκυνση του χρόνου συμμόρφωσης για 14 ημέρες έτσι που οι Εναγόμενοι / Αιτητές θα έπρεπε να συμμορφωθούν με το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 μέχρι την 16/05/
7. Αντί αυτού οι Εναγόμενοι Αιτητές καταχώρησαν την παρούσα Αίτηση και στηριζόμενοι λανθασμένα και/ή εσφαλμένα στο ότι ο χρόνος συμμόρφωσης τους έληγε την 20/05/2019 οπότε και η Αίτηση ήταν ορισμένη για πρώτη εμφάνιση καθώς υπολόγισαν 14 ημέρες από την λήξη των 7 εργασίμων ημερών του Διατάγματος και όχι 14 ημέρες από την 02/05/2019 όπως η διαταγή του Δικαστηρίου.
8. Όπως με πληροφορεί ο XXXXX Μετζίτικος τέθηκε αυτό το θέμα στο Δικαστήριο την 20/05/2019 πλην όμως το πρακτικό δεν κατέστη δυνατό να εξασφαλιστεί μέχρι σήμερα για να διαλευκανθεί το ζήτημα αυτό με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να επιμηκύνει το χρόνο συμμόρφωσης μέχρι την 07/06/2019 που όρισε την παρούσα Αίτηση για οδηγίες.
9. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι οι Αιτητές / Εναγόμενοι έχουν ήδη υποπέσει σε παρακοή του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 και η οποιαδήποτε μεταγενέστερη διαταγή επιμήκυνση δεν θεραπεύει την παρακοή τους.
10. Οι Αιτητές είχαν την ευκαιρία να καταχωρήσουν αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος αναστολής μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αλλά δεν το έπραξαν και καθυστέρησαν με δική τους πρωτοβουλία ώστε σήμερα η παρούσα Αίτηση να καθίσταται άνευ αντικειμένου και/ή ουσίας και να υπόκειται για τον λόγο αυτό σε απόρριψη.
11. Ανεξάρτητα από τον πιο πάνω λόγο η Αίτηση υπόκειται σε απόρριψη και για πολλούς άλλους λόγους οι οποίοι καταγράφονται με λεπτομέρεια στην ένσταση και θα αναλυθούν κατωτέρω ο καθένας ξεχωριστά.
12. Όπως προκύπτει από την Αίτηση των Εναγομένων Αιτητών η νομική της βάση είναι λανθασμένη και/ή δεν δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για να αποφασίσει επί του αιτήματος των Αιτητών. Η διαταγή 64 η οποία καταγράφεται στην νομική βάση δεν αποκαθιστά την έλλειψη ή διορθώνει την νομική βάση της Αίτησης η οποία είναι εντελώς λανθασμένη.
13. Η επίκληση των Ευρωπαϊκών Κανονισμών και Συνταγματικών δικαιωμάτων από τους Αιτητές δεν μπορεί να αποτελεί νομική βάση για το αίτημα των Αιτητών που δεν είναι άλλο από αίτημα για αναστολή απόφασης .
14. Η αναστολή της απόφασης εξετάζεται υπό το πρίσμα και τις προϋποθέσεις της κάθε υπόθεσης σε σχέση με τα περιστατικά της και υιοθετούνται οι σχετικές αρχές όπως στην περίπτωση αναστολής απόφασης εκκρεμούσης έφεσης.
15. Το γεγονός ότι πρόκειται για μονομερές προσωρινό διάταγμα δεν εξυπακούει διαφορετική αντιμετώπιση ή προσέγγιση από το Σεβαστό Δικαστήριο καθώς ο χαρακτήρας του προσωρινού διατάγματος έχει να κάνει απλά με τον χρόνο ή διαφορετικά με την φύση του ως προσωρινό και όχι με την ουσία του αφού είναι μια Δικαστική απόφαση και φέρει όλες τις υποχρεώσεις και ισχύ που φέρει και οποιαδήποτε άλλη απόφαση Δικαστηρίου.
16. Με δεδομένη την φύση της αγωγής όπου ζητούνται χρήματα τα οποία αδιαμφισβήτητα προκύπτει ότι πληρώθηκαν από τους Ενάγοντες και πρέπει να ανιχνευθούν επειδή αποσπάστηκαν δόλια το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια και αφού προσμέτρησε όλους τους σχετικούς παράγοντες , έχοντας ενώπιον του πλούσια υποστηρικτική μαρτυρία εξέδωσε το μονομερές διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
18. Η παρούσα Αίτηση επιχειρεί να εξουδετερώσει την απόφαση του Δικαστηρίου εφόσον μετά από παράταση του χρόνου συμμόρφωσης που δόθηκε με την αιτιολογία μεγάλου όγκου εγγράφων επιχειρείται η κατάργηση του και ταυτόχρονα εξουδετερώνεται το επείγον της υπόθεσης το οποίο προκύπτει από την φύση της αξίωσης.
19. Είναι κατά τη ταπεινή μου άποψη μια προσπάθεια αναθεώρησης της απόφασης του Δικαστηρίου βασισμένη «έντεχνα» στο γεγονός ότι ζητείται η αναστολή μέχρι την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 16/04/2019 , γεγονός που μαρτυρεί τις πραγματικές προθέσεις των Αιτητών.
20. Αν εγκριθεί η παρούσα Αίτηση θα συνιστά εκμηδενισμό ή ανατροπή της απόφασης ημερομηνίας 19/04/2019 σκοπός της οποίας ήταν ακριβώς ο εντοπισμός κεφαλαίων και η αποκάλυψη απαραίτητων για την διαλεύκανση της υπόθεσης στοιχείων το συντομότερο δυνατό για λήψη των αναγκαίων μέτρων.
21. Αν εγκριθεί δηλαδή η αναστολή, έστω και μέχρι την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 16/04/2019, τότε θα παύσει η ουσία έκδοσης του διατάγματος. Με άλλα λόγια οι Αιτητές εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο παράτασης συμμόρφωσης που ζήτησαν ώστε να χρονοτριβούν και να προκαλέσουν περαιτέρω καθυστέρηση στην παρούσα υπόθεση.
22. Οι λόγοι που επικαλούνται οι Αιτητές για να στηρίξουν το αίτημα τους για αναστολή του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 είναι πολύ γενικοί και δεν είναι ικανοποιητικοί και επαρκής ώστε κατά την προσμέτρηση τους σε σύγκριση με την διασφάλιση της επιτυχίας των Καθ' ων η Αίτηση το Δικαστήριο να αποφασίσει υπέρ της αναστολής.
23. Αναφέρονται στην παράγραφο 7 της Ένορκης Δήλωσης της XXXXX Γιαπανά ημερομηνίας 10/05/2019 οι λόγοι για τους οποίους θεωρούν οι Αιτητές ότι πρέπει να εγκριθεί το αίτημα τους για αναστολή και παραθέτω κατωτέρω με σχόλια κάθε ένα από αυτούς: - Ότι σε περίπτωση που αναγκαστούν οι Αιτητές να αποκαλύψουν τις πληροφορίες που διατάσσονται με το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 η ένσταση τους στην Αίτηση ημερομηνίας 16/04/2019 θα καταστεί άνευ αντικειμένου και αν τελικά το διάταγμα ακυρωθεί η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη εφόσον οι Καθ' ων η Αίτηση θα έχουν ήδη λάβει τις πληροφορίες . Οι πληροφορίες αυτές υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν ή να δημοσιοποιηθούν και η ζημιά θα είναι ανεπανόρθωτη. - Το διάταγμα αποκάλυψης ημερομηνίας 19/04/2019 είναι ευρύτατο και οι Αιτητές 1-13 καλούνται να αποκαλύψουν ευαίσθητα δεδομένα άκρως εμπιστευτικής φύσης ενώ οι Αιτητές 6-13 είναι πάροχοι διοικητικών υπηρεσιών και έχουν μεταξύ άλλων συμβατική υποχρέωση να τηρούν εμπιστευτικές αυτές τις πληροφορίες. - Το διάταγμα αποκάλυψης καλύπτει πληροφορίες και δεδομένα τρίτων προσώπων οι οποίες σε περίπτωση που δημοσιοποιηθούν θα προκληθεί ζημιά στο καλό όνομα των Αιτητών 1-5 η οποία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί αν τελικά ακυρωθεί το διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
24. - Από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δεν προκύπτει οι Καθ' ων η Αίτηση να υποστούν ζημιά αν αναμένουν να λάβουν τις πληροφορίες αφού αποφασίσει το Δικαστήριο επί της αρχικής αίτησης ημερομηνίας 16/04/2019 επι της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
25. - Είναι τουλάχιστον συζητήσιμο ότι το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 παραβιάζει το Κανονισμό (ΕΕ) 2016/679 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 27ης Απριλίου
27. Ξεκινώντας θα πρέπει να αναφέρω ότι όλοι οι λόγοι είναι αβάσιμοι, γενικοί και αόριστοι χωρίς να εξειδικεύουν συγκεκριμένα γεγονότα και κύρια δεν τίθεται οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει ζημιά παρά εικασίες για το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ο πληροφορίες που θα αποκαλυφθούν.
28. Σε καμία περίπτωση αν αποκαλυφθούν οι πληροφορίες δεν θα καταστεί άνευ αντικειμένου η ένσταση των Αιτητών αναφορικά με την διατήρηση ή όχι του διατάγματος ημερομηνίας 19/04/
29. Στην περίπτωση που το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 ακυρωθεί το Δικαστήριο με βάση την Νομολογία έχει την εξουσία και την διακριτική ευχέρεια να διατάξει τέτοιους όρους οι οποίοι θα είναι δίκαιοι και ορθοί υπό τις περιστάσεις όπως για παράδειγμα διαταγής ως προς τα έξοδα ή άλλης κατάλληλης διαταγής , αν το κρίνει αναγκαίο, αναφορικά με την τύχη των πληροφοριών που περιήλθαν στην γνώση των Καθ' ων η Αίτηση. Ειδική μνεία στην νομολογία γίνεται και αναφορικά με τα έξοδα τα οποία μπορεί να επιδικαστούν προς όφελος οποιουδήποτε τρίτου εκτός και αν αυτός ο τρίτος ενέχεται στην αδικοπραξία και ακολουθηθεί ο βασικός κανόνας με βάση την επιτυχία του διαδίκου.
30. Το Διάταγμα αποκάλυψης δεν είναι ευρύτατο αλλά στοχεύει συγκεκριμένα σε αποκάλυψη του τελικού ή τελικών δικαιούχων των Αιτητών 2, 3, 4 και 5 και στην ανίχνευση των κεφαλαίων που οι Καθ' ων η Αίτηση έχουν πληρώσει στους Αιτητές 2, 3, 4 και
31. Η αποκάλυψη συμφωνιών που οι Αιτητές είχαν με τρίτους και αφορούν ίδιες ή παρόμοιες υπηρεσίες που οι Αιτητές παρείχαν στους Καθ' ων η Αίτηση αποσκοπεί στα ίδια ακριβώς πράγματα. Το γεγονός ότι οι Αιτητές 6-13 είναι πάροχοι διοικητικών υπηρεσιών και δεσμεύονται με συμβατική υποχρέωση είναι γεγονός που προφανώς λήφθηκε υπόψη καθώς αποτελεί ένα δεδομένο της υπόθεσης , δεν συνιστά όμως λόγο αναστολής μιας δικαστικής απόφασης.
32. Εξάλλου οι Αιτητές 6-12 είναι διευθυντές ή άλλοι αξιωματούχοι των Αιτητών 2-5 έτσι που δεν νομιμοποιούνται να απαλλάσσονται των ευθυνών που έλαβαν «κρυμμένοι» πίσω από την συμβατική υποχρέωση της παροχής διοικητικών υπηρεσιών. Η οποιαδήποτε συμβατική υποχρέωση γεννάται μεταξύ δύο προσώπων δεν είναι υπεράνω του Νόμου και φυσικά η ευθύνη των αξιωματούχων μιας εταιρείας δεν εξουδετερώνεται με την ύπαρξη μιας συμβατικής υποχρέωσης.
33. Το γεγονός ότι μπορεί να προκληθεί βλάβη στο καλό όνομα των Εναγομένων 1-5 εξυπακούει καταρχήν ότι οι Εναγόμενοι 1-5 έχουν καλό όνομα, κάτι που φαίνεται εκ πρώτης όψεως να μην παρουσιάζεται μέσα από τα αδιάσειστα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης ενώ ο γενικός αυτός ισχυρισμός δεν μπορεί να ευσταθεί. Είναι δεδομένο ότι οι πληροφορίες αποκάλυψης ζητήθηκαν για συγκεκριμένο σκοπό και αν σε οποιαδήποτε περίπτωση χρησιμοποιηθούν κακόπιστα τότε υπάρχουν διαδικασίες ή άλλα μέτρα για να ληφθούν ενώ έχει καταβληθεί και σχετική εγγύηση στο Δικαστήριο . Δεν ευσταθεί ούτε αυτός ο λόγος καθώς η δημοσιοποίηση ονομάτων τρίτων προσώπων δεν εξυπηρετεί κανένα συμφέρον και σίγουρα η αγωγή των Καθ' ων η Αίτηση σκοπό έχει να αποκαταστήσει τη ζημιά που υπέστηκαν οι Καθ' ων η Αίτηση και την αναζήτηση των πραγματικών υπευθύνων.
34. Ο ισχυρισμός ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι θα υποστούν ζημιά οι Καθ' ων η Αίτηση σε περίπτωση που δεν αποκαλυφθούν οι πληροφορίες δεν έχει λογική καθώς όπως αναφέρεται και πιο πάνω η έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 έγινε στην βάση αιτιολογημένης απόφασης και εκπλήρωσης συγκεκριμένων προϋποθέσεων που η μια από αυτές είναι ο κίνδυνος να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Καθ' ων η Αίτηση , κάτι που φαίνεται να προκαλείται σήμερα με την δικονομική συμπεριφορά των Αιτητών.
35. Το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/2019 δεν επηρεάζει τον Κανονισμό 2016/679 ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 27ης Απριλίου
36. Από τον εν λόγω Κανονισμό εξαιρούνται οι δικαστικές διαδικασίες και το Δικαστήριο είχε κάθε νόμιμη εξουσία αφού συνυπολόγισε ανάμεσα σε άλλα τις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal να εκδώσει το εν λόγω Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
37. Το κατά πόσο το Δικαστήριο θα έπρεπε να διέτασσε οποιεσδήποτε άλλες διαταγές για προστασία των δεδομένων που διέταξε να αποκαλυφθούν αυτό κατά την άποψη μας εναπόκειται στην διακριτική του ευχέρεια όμως δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης ή αναστολής. Θεωρώ ότι ακόμα και τώρα το Δικαστήριο διατηρεί την εξουσία να διατάξει οποιαδήποτε διαταγή θεωρήσει ορθή και δίκαιη αν πιστεύει ότι υπάρχει κίνδυνος δημοσιοποίησης ή κακόπιστης χρήσης των πληροφοριών που διέταξε να αποκαλυφθούν χωρίς οποιοδήποτε επηρεασμό του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/
39. Σε μια άλλη αναφορά στην Ε.Δ. της XXXXX Γιαπανά σε συνέχεια των πιο πάνω αναφέρεται ότι προσωπικά δεδομένα δεν μπορούν να μεταφερθούν εκτός Ευρώπης αν δεν πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις και στην παρούσα περίπτωση επειδή οι Καθ' ων η Αίτηση είναι Λιβεριανή εταιρεία παραβιάζεται ο σχετικός κανονισμός.
40. Η πιο πάνω θέση δεν μας βρίσκει σύμφωνους καθώς πρόκειται για εταιρεία που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα όπου διατηρεί κεντρικά γραφεία κάτι που φαίνεται και προκύπτει από όλα τα στοιχεία του φακέλου. Επίσης ακόμα και αν θεωρείται ότι είναι δεδομένα που μεταφέρονται εκτός Ευρώπης τότε ο υπεύθυνος επεξεργασίας στην παρούσα περίπτωση είναι το Σεβαστό Δικαστήριο και όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω μπορεί σε οποιοδήποτε στάδιο ανεξάρτητα από την έκδοση του Διατάγματος να διατάξει οποιουσδήποτε άλλους επιπλέον όρους για διασφάλιση της προστασίας των δεδομένων αν το κρίνει αυτό αναγκαίο.
41. Οι Αιτητές στην ουσία επιχειρηματολογούν για παραβίαση των προσωπικών δεδομένων και για απουσία όρων που να διασφαλίζουν την προστασία τονίζοντας παράλληλα πώς με τον τρόπο αυτό δεν υπήρξε περιορισμός της επεξεργασίας και γι αυτόν τον λόγο πρέπει να ανασταλεί ή να ακυρωθεί το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
43. Ο Λόγος για τον οποίο εξαιρούνται τα Δικαστήρια στα πλαίσια της δικαιοδοτικής τους λειτουργίας από τις αυστηρές πρόνοιες του πιο πάνω κανονισμού είναι ακριβώς γιατί ο Δικαστήριο ανάλογα με κάθε περίπτωση αξιολογεί , προσμετρά και συσχετίζει τα γεγονότα, μαρτυρία και περιστατικά της κάθε υπόθεσης και αποφασίζει ανάλογα ερχόμενο έτσι στην θέση του υπευθύνου επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων που έχει ενώπιον του ή την αποκάλυψη των οποίων διατάσσει.
44. Θεωρώ ότι η θέση τους είναι ανεδαφική και αν κριθεί ότι απουσιάζουν όροι ή διαταγές που να θέτουν περιορισμούς τότε απλά θα διαταχθούν τέτοιοι όροι ή διαταγές πλην όμως δεν θα ανασταλεί το Διάταγμα καθώς δε συντρέχει λόγος αναστολής του, τουλάχιστον στην παρούσα περίπτωση.
45. Το Δικαστήριο με βάση την νομολογία για να αποφασίσει την αναστολή του συγκεκριμένου διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal δεν έχει άλλη επιλογή από του να βασιστεί στις ίδιες νομολογιακές αρχές που καθιερώθηκαν αναφορικά με την Δ.35 Θ.18 όπου το Δικαστήριο καλείται να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για αναστολή απόφασης εκκρεμούσης έφεσης.
46. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης καθώς στην προσμέτρηση από το Σεβαστό Δικαστήριο αφενός της αποκάλυψης δεδομένων και αφετέρου στην στέρηση του διαδίκου να γευτεί του καρπούς της επιτυχίας της απόφασης του εύκολα προκύπτει το συμπέρασμα ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί.
47. Θεωρώ έντιμα και ειλικρινά ότι στην απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με την τύχη της παρούσας Αίτησης θα πρέπει να ληφθεί υπόψη και το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι , ειδικότερα οι Εναγόμενες 2-5 εταιρείες οι οποίες είναι νεοσυσταθείσες έλαβαν πληρωμές κάτω από τις περιστάσεις που περιγράφονται και δεν έχουν οποιοδήποτε άλλο κύκλο εργασιών, ενώ σε αντίθεση οι Ενάγοντες είναι εταιρεία με ιστορία, φήμη και διακρίνεται από την φερεγγυότητα της έτσι που οποιαδήποτε τυχόν ζημιά θα μπορούσε να προκύψει μπορεί να ικανοποιηθεί από τους Ενάγοντες σε αντίθεση με τους Εναγόμενους .
48. Με βάση την σχετική επί του θέματος νομολογία πρέπει να εξισορροπούνται δύο παράγοντες, να δρέψει άμεσα ο νικητής του δικαστικού αγώνα τους καρπούς της επιτυχίας του και να μην μείνει ο άλλος, αν νικήσει, με κενά χέρια. Φυσικά εδώ δεν πρόκειται για τελική απόφαση και άσκηση του δικαιώματος έφεσης αλλά για προσωρινό διάταγμα και πιθανότητες επιτυχίας στη κυρίως αίτησης όπου θα μπορούσε τελικά να ακυρωθεί το Διάταγμα ημερομηνίας 19/04/
50. Είναι η άποψη μου ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει με τις ίδιες περίπου αρχές βασιζόμενο στα πραγματικά δεδομένα της παρούσας υπόθεσης ήτοι ότι πρόκειται για ένα Διάταγμα προσωρινό και για το ενδεχόμενο επιτυχίας των Αιτητών στην εκδίκαση της Αίτησης ημερομηνίας 16/04/
51. Όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω τυχόν έγκριση της Αίτησης θα σήμαινε πλήρη εξουδετέρωση της απόφασης και της ουσίας ή της σημασίας και της δραστικότητας του Διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal.
52. Το συγκεκριμένο διάταγμα όντως δίδεται με μεγάλη φειδώ από το Δικαστήριο αλά το θέμα μας σε αυτή την διαδικασία δεν είναι να εφεσιβληθεί ή αναθεωρηθεί η απόφαση του Δικαστηρίου. Λαμβάνεται ως δεδομένο ότι το Διάταγμα δόθηκε τηρουμένων όλων των προϋποθέσεων και ως εκ τούτου η τελική απόφαση ούτως ή άλλως μπορεί ή όχι να το διαφοροποιήσει, αν όμως ανασταλεί ενδιάμεσα είναι σαν να μη δόθηκε ποτέ και/ή σαν να ακυρώνει την απόφαση που εκδόθηκε.
53. Σε περίπτωση που η παρούσα Αίτηση εγκριθεί θα υπάρχει δυσμενής επηρεασμός των συνταγματικών δικαιωμάτων των Καθ' ων η Αίτηση άρθρο 28 και άρθρο 30 καθώς λαμβανομένου υπόψη του είδους της αγωγής και των αξιώσεων οι Καθ' ων η Αίτηση Ενάγοντες θα στερηθούν του δικαιώματος τους να προσφύγουν στο Δικαστήριο εναντίον παντός υπευθύνου και να παλέψουν στην δικαστική αρένα με ισότητα όπλων όταν και εφόσον οι πληροφορίες αυτές που διατάχθηκε να αποκαλυφθούν παραμείνουν κρυφές για λόγους που δεν δικαιολογούνται.
54. Σε αντίθεση με τους Καθ' ων η Αίτηση αν αποκαλυφθούν τα στοιχεία και απορριφθεί η παρούσα Αίτηση οι Αιτητές δεν θα υποστούν ζημιά ή ανεπανόρθωτη ζημιά η οποία εν πάση περατώσει να μην μπορεί να αποκατασταθεί με την κατάλληλη διαταγή.
55. Άσκηση της διακριτής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της αναστολής μιας απόφασης θα πρέπει να δίδεται σε εξαιρετικές , ιδιάζουσες ή ειδικές περιστάσεις οι οποίες δεν συντρέχουν στην παρούσα υπόθεση.
56. Είναι ξεκάθαρο για τους Καθ' ων η Αίτηση ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε καταχρηστικά και/ή εκδικητικά και σκοπό έχει την παρακώλυση της δικαιοσύνης και τη πρόκληση καθυστέρησης για να εξαφανιστούν δικαιολογητικά και έγγραφα καθώς και τυχόν κεφάλαια θα μπορούσαν να εντοπιστούν από τις διαταχθείσες αποκαλύψεις.
57. Οι Αιτητές επιζητούν με τη Αίτηση τους πλην της αναστολής μέχρι την εκδίκαση της αίτησης ημερομηνίας 16/04/2019 την τροποποίηση του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 διά της προσθήκης λεκτικού με βάση το οποίο να απαγορεύεται να χρησιμοποιηθούν οποιαδήποτε στοιχεία αποκαλυφθούν σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Στην Ένορκη Δήλωση της XXXXX Γιαπανά γίνεται λόγος ότι είναι ξεκάθαρο για τους Αιτητές ότι οι πληροφορίες ζητήθηκαν για να χρησιμοποιηθούν σε καταγγελίες ή για να δυσφημήσουν τους Αιτητές.
58. Ευσεβάστως υποβάλλω ότι αυτοί οι ισχυρισμοί είναι σκανδαλώδεις και ανυπόστατοι καθώς δεν προκύπτει οτιδήποτε από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου που να μαρτυρεί ή να αφήνει υπόνοιες για εκμετάλλευση των αποκαλυφθέντων πληροφοριών κακόπιστα.
59. Η πιο πάνω θέση των Αιτητών βέβαια μαρτυρεί αδιαμφισβήτητα ότι έγνοια τους είναι η ακύρωση του Διατάγματος καθώς θα επιβεβαιώσει μερικούς βασικούς ισχυρισμούς των Καθ' ων η Αίτηση .Εξάλλου σκοπός του εκδοθέντος Διατάγματος είναι ο εντοπισμός των αδικοπραγούντων και η βοήθεια στην ανίχνευση κεφαλαίων που απωλέσθηκαν ή η προσφυγή στο Δικαστήριο των πραγματικών αδικοπραγούντων.
60. Το αν οι Καθ' ων η Αίτηση αποτάθηκαν στις Αστυνομικές αρχές είναι δικαίωμα τους και δεν σχετίζεται με την παρούσα διαδικασία, θεωρούν ότι είναι θύματα που υπέστηκαν ζημιά και προκλήθηκαν εις βάρος τους σοβαρά ποινικά αδικήματα αλλά αυτό είναι ανεξάρτητο από την παρούσα υπόθεση και σίγουρα μετά βεβαιότητας μπορώ να αναφέρω ότι οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αναμένουν αποκάλυψη για να αποταθούν στην Αστυνομία, δεν είναι με άλλα λόγια η αποκάλυψη βασικό συστατικό που θα χρησιμοποιηθεί για ποινική δίωξη. Η αστυνομία και γενικότερα η ποινική δίωξη έχει το δικό της τρόπο και μέσα για να ερευνήσει και να διεξάγει την κατά νόμο προβλεπόμενη διαδικασία.
61. Οποιαδήποτε πρόνοια ή διαταγή από το Δικαστήριο ότι οι Καθ' ων η Αίτηση ή αντιπρόσωποι τους δεν θα χρησιμοποιήσουν με οποιοδήποτε αθέμιτο τρόπο τις πληροφορίες που θα αποκαλυφθούν ή θα προκαλέσουν με οποιοδήποτε τρόπο δυσφήμιση είναι θεμιτή και είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να αποφασίσει αν και κατά την άποψη μας για τους λόγους που έχω παραθέσει ανωτέρω δεν είναι αναγκαία.
62. Στην ουσία δόθηκε χρόνος στους δικηγόρους των Αιτητών να μελετήσουν την σχετική ογκώδη μαρτυρία και αυτός ο χρόνος αναλώθηκε στην ετοιμασία της παρούσας Αίτησης για πρόκληση καθυστέρησης και εκμετάλλευσης των δικαστικών διαδικασιών καθώς ποτέ δεν λέχθηκε , αρκετές μέρες μετά την επίδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 19/04/2019 από τους Αιτητές ότι είχαν τέτοια πρόθεση παρά μόνο ζήτησαν χρόνο για να συμμορφωθούν.
63. Δυστυχώς ο χρόνος διαρρέει εις βάρος των Καθ' ων η Αίτηση και υπάρχει κίνδυνος ανά πάσα στιγμή για εξαφάνιση στοιχείων που είναι σημαντικά για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. .................................................................................». Άκουσα τους συνηγόρους και έλαβα υπόψιν στην πλήρη τους μορφή την αίτηση, την ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις και τα εκεί συνημμένα τεκμήρια. Σε ό,τι αφορά στο αιτητικό Α - και χωρίς πολλά - τα αναφερόμενα περί αναστολής δεν υποστηρίζονται από τη νομική βάση της αίτησης ώστε να παρέχεται τουτέστιν το βάθρο από το οποίο το Δικαστήριο θα μπορούσε να αποκομίσει δικαιοδοσία για αντίστοιχη απόφανση. Δεν προβλήθηκε ζήτημα δικονομικής παρατυπίας από τους εναγομένους/αιτητές, μήτε και πρόκειται περί τέτοιας έτσι κι αλλιώς, μια που η συζητούμενη παράληψη κρίνεται οπωσδήποτε ουσιώδης και καθοριστική ως προς τη νομική διάρθρωση τού αιτητικού Α. Είναι προσέτι αξιοσημείωτο πως κατά τη συζήτηση στην ακρόαση της αίτησης, κατέστη φανερό πως επικράτησε σύγχυση τόσον από τους εναγόμενους/αιτητές όσον (κυρίως) από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση, για το ποια ακριβώς είναι (αν είναι) η νομική βάση επί της οποίας εδράζεται το αιτητικό Α ώστε να μπορούσαν οι ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση, με την αναμενόμενη ασφάλεια, να τοποθετηθούν σχετικώς έχοντας παρεμπιπτόντως, διά του δεύτερου λόγου ένστασης, επισημάνει την περί ης ο λόγος παράλειψη ευθύς εξ αρχής. Το αιτητικό Α υπόκειται σε απόρριψη ως έωλο συγκεκριμενοποιημένης νομικής θεμελίωσης. Το αιτητικό Β επικεντρώνεται στο ότι η ζητούμενη παράταση χρόνου θα επικουρήσει στο να αποφευχθούν μη αναστρέψιμες επιπτώσεις για τους εναγομένους/αιτητές. Οι λόγοι εξηγούνται (και) στις παραγράφους 7-8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Συμφωνώ και λέγω πως, εν σχέσει προς αυτό, ορθή είναι και η επισήμανση των εναγομένων/αιτητών πως η παρούσα περίπτωση, ως εκ της φύσης της, απαιτεί προσεκτική στάθμιση, διάφορη όμως από εκείνη που θα κληθεί το Δικαστήριο (δική μου η πρόσθεση τούτη), να προβεί κατά την εκδίκαση οριστικοποίησης των μονομερώς εκδοθέντων διαταγμάτων ημερομηνίας 19.4.19 («τα διατάγματα»). Τούτο συνάγεται, όχι μόνο από τη σχετική νομολογία, αλλά και από τη δικαιϊκή και κοινή λογική των πραγμάτων (ασχέτως εάν τα δύο τελευταία κάποιες φορές δεν συμβαδίζουν κατ' ανάγκην). Για τούτη τη θεματική, θεωρώ εύστοχα και τα ακόλουθα - τα οποία και υιοθετώ όχι μόνο από δικαστική αβρότητα μα και από συγκλίνουσα θεώρηση - τα οποία αναφέρθηκαν από την Αδελφή Δικαστή Λ. Δημητριάδου, ΠΕΔ, στην Frugal Consultants Ltd v Strongfield Marketing Ltd, Αγ. 4624/16, ημ. 8.11.16 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας), στην οποία παρέπεμψαν οι δικηγόροι των εναγομένων/αιτητών, όπου υπογραμμίστηκαν και τα πιο κάτω συναφή με όσα ενεστώτως ενδιαφέρουν: « ................................................................................ Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Raja v. Hoogstraten

(2004)EWCA Civ 968: "The procedural history in the Motorola case illustrates the extent to which the courts will seek to accommodate, as a matter of urgency, a hearing to decide the question whether or not disclosure should be made pending the final determination of the application to set aside the freezing order; so as to avoid a position in which a party who has not been heard is faced with the dilemma of complying with an order which he seeks to challenge (and suffering irremediable prejudice thereby) or risking contempt". Είναι ορθή η επισήμανση του κ. Τριανταφυλλίδη ότι το υπό κρίση ζήτημα δεν έχει τύχει εξέτασης από την Κυπριακή νομολογία. Ως εκ τούτου θα πρέπει να ανατρέξουμε σε σχετική επί του θέματος Αγγλική νομολογία. Προτού το κάνουμε θεωρώ αναγκαίο να υπογραμμίσω ότι διατάγματα όπως αυτό που εξεδόθη της παρα. 3 της Αίτησης θεωρείται είδος επικουρικού (ancillary) διατάγματος για υποβοήθηση ενός διατάγματος παγοποίησης. Σκοπός ενός τέτοιου διατάγματος είναι να καταστήσει τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου στην έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος αποτελεσματική. Συγκεκριμένα μέσω τέτοιου διατάγματος εξασφαλίζεται, όπως έχει κατ΄ επανάληψη τονισθεί στην νομολογία, η αστυνόμευση ("being policed") ενός διατάγματος παγοποίησης ώστε να γνωρίζει ο Ενάγων ποια ακριβώς περιουσιακά στοιχεία είχε ο Εναγόμενος τη δεδομένη στιγμή για να μπορέσει σε μεταγενέστερο στάδιο να γνωρίζει αν υπήρξε συμμόρφωση με το διάταγμα παγοποίησης.[1] Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Malofeev v. VTB Capital plc

(2011)EWCA Civ 1252: "In order to be effective the worldwide freezing order, certainly in the context of this litigation, should be accompanied by an order for disclosure of assets". Επίσης στην ίδια υπόθεση σε άλλο σημείο τονίστηκε ότι ένα διάταγμα αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων συνήθως συνοδεύει ένα παγκοσμίου εμβέλειας διάταγμα παγοποίησης και ότι τέτοιας φύσης διάταγμα είναι αναγκαίο για να προσδώσει στο διάταγμα παγοποίησης το στοιχείο της αποτελεσματικότητας. Όπως συγκεκριμένα τέθηκε το θέμα: "An order for disclosure of assets normally accompanies a worldwide freezing order. Such an order is usually necessary to give the worldwide freezing order teeth". 'Όπως επεξηγείται στο Σύγγραμμα Commercial Injunctions του Steven Gee 6η έκδοση

(2016)η αιτιολογική βάση της έκδοσης διατάγματος αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων ως επικουρικό διάταγμα στο διάταγμα παγοποίησης έγκειται στο γεγονός ότι αφής στιγμής ο Αιτητής αποδείξει πραγματικό κίνδυνο αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων κρίνεται κατάλληλο κατά κανόνα να εκδοθεί το διάταγμα αποκάλυψης ουτως ώστε αυτό να υποβοηθήσει στην αποτελεσματικότητα του διατάγματος παγοποίησης. Σχετική είναι η ακόλουθη αναφορά: "23-013 It has become the usual practice of the court to order disclosure of information about assets as an ancillary order in aid of a freezing injunction,...... The justification for this is that once the claim has shown a real risk of dissipation of assets it will usually be appropriate to grant relief to assist the claimant make the injunction effective". Στην υπόθεση Motorola Credit Corporation v Uzan [2002] EWCA Civ 989 ο Δικαστής Waller LJ παρέπεμψε στην αναφορά του Δικαστή Steyn LJ στην Grupo Torras SA v. Al- Sabah (μη δημοσιευθείσα) ημερ. 16/2/94 ότι χωρίς το διάταγμα αποκάλυψης ένα διάταγμα παγοποίησης θα ήταν μία αναποτελεσματική διαδικασία στη μάχη κατά της διεθνούς απάτης ("relatively toothless procedure in the fight against rampant transnational fraud"). Στο στάδιο που είναι επιστρεπτέο ένα μονομερώς εκδοθέν διάταγμα παγοποίησης το οποίο συνοδεύεται από διάταγμα αποκάλυψης όπου ο Καθ΄ου η Αίτηση προτίθεται να ενστεί κατά της συνέχισης και οριστικοποίησης του διατάγματος παγοποίησης επιδιώκοντας την ακύρωση του προκύπτει, όπως έχει αναγνωριστεί στην Αγγλική νομολογία, μία ιδιάζουσα κατάσταση σε σχέση με το διάταγμα αποκάλυψης. Συγκεκριμένα εγείρεται το ζήτημα κατά πόσον το Δικαστήριο έχοντας πλέον ενώπιον του και τα δύο διάδικα μέρη μπορεί, ενόψει της αμφισβήτησης του διατάγματος παγοποίησης, να αναστείλει την άμεση συμμόρφωση του Καθ΄ου η Αίτηση με το διάταγμα αποκάλυψης. Στην υπόθεση Raja v. Hoogstraten

(2004)EWCA Civ 968 η διάσταση του πιο πάνω θέματος υπό το φως των συγκρουόμενων συμφερόντων που εγείρονται και της ανάγκης για εξισορρόπηση τέθηκε ως ακολούθως: "The problem in cases where an order for disclosure has been made at the same time as, and in order to give teeth to, a freezing order made without notice to the defendant is that the freezing order may be set aside after hearing full argument on both sides. If so, it will then be seen that there was no proper basis for the disclosure order. But, by that time, the defendant may have been irremediably prejudiced by the disclosure of assets which he should not have been required to disclose. On the other hand, if it is held after full argument that the freezing order should stand, then the claimant may be irremediably prejudiced if the order has not been capable of being policed in the meantime. The court is faced with the position (familiar, also, in other contexts) that whichever course it takes on an application which has to be decided without full argument may lead to irremediable prejudice to one side or the other. There is a balance to be struck". Στην υπόθεση Motorola Credit Corporation (ανωτέρω) αν και αναγνωρίστηκε ότι κατά κανόνα το Δικαστήριο θα απορρίψει αίτηση για αναστολή διατάγματος αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων σε υπόθεση όπου έχει εκδοθεί διάταγμα παγοποίησης, εντούτοις είναι δυνατόν να υπάρξουν περιπτώσεις όπου δικαιολογείται να δοθεί η αιτούμενη αναστολή. Τέτοιο ζήτημα ανάγεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου κατόπιν συνεκτίμησης διαφόρων και εν πολλοίς αντικρουόμενων παραγόντων[2]. Το πιο κάτω απόσπασμα από την παρα. 37 της εν λόγω απόφασης είναι κατατοπιστικό και το παραθέτουμε: "There will inevitably be situations where, on an application for a stay pending the outcome of an application for an order to be aside, one view may be taken with regard to the appropriateness of the freezing order remaining during the interim period, yet for a stay to be granted on the disclosure order. However, for the reasons indicated by Waller LJ in his judgment, the disclosure order, where there is a freezing order, is intimately involved in the effectiveness of the freezing order. Normally when making worldwide freezing orders it will be appropriate to make a disclosure order as well. The disclosure order gives the teeth which are critical to the freezing order". Μάλιστα στην παρα. 27 της πιο πάνω απόφασης υπεδείχθη ότι η αναφορά του πρωτόδικου Δικαστή ότι εκ πρώτης όψεως δεν αναστέλλεται το διάταγμα αποκάλυψης[3] είναι ενδεικτική ότι είναι δυνατόν να υπάρξουν περιπτώσεις όπου το διάταγμα αποκάλυψης θα πρέπει να ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της αίτησης αναφορικά με το διάταγμα παγοποίησης. Την παραθέτουμε: "He used the words "prima facie" deliberately because he did appreciate that there might be circumstances in which a disclosure order should be suspended while the setting aside of the full freezing order was being considered". ................................................................................. Στην υπόθεση Raja v. Hoogstraten (ανωτέρω) τονίστηκε ότι ενώ δεν υπάρχει γενικός κανόνας ότι ο Καθ΄ ου η Αίτηση σε αίτηση παγοποίησης δικαιούται σε παράταση της υποχρέωσης αποκάλυψης η οποία προκύπτει από σχετικό διάταγμα αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων που εξεδόθη εναντίον του, δεν είναι σωστή η θέση ότι πάντοτε τέτοια αίτηση θα τύχει απόρριψης. Ειδικότερα επισημάνθηκε ότι η υπόθεση Motorola (ανωτέρω), στην οποία απερρίφθη σχετικό αίτημα για παράταση, δεν αποτελεί αυθεντία για τέτοια θέση. Μάλιστα υπογραμμίστηκε ότι σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει η ανάγκη διασφάλισης ενός ισοζυγίου ανάμεσα στον δυσμενή επηρεασμό που προκαλείται στον Καθ΄ ου η Αίτηση ο οποίος καλείται να αποκαλύψει περιουσιακά στοιχεία τα οποία αργότερα προκύπτει ότι δεν θα έπρεπε να είχε αποκαλύψει και στον δυσμενή επηρεασμό στον Αιτητή από το γεγονός της μη αποκάλυψης περιουσιακών στοιχείων που αργότερα προκύπτει ότι θα έπρεπε να είχαν αποκαλυφθεί. Η πιο κάτω περικοπή από την απόφαση Raja (ανωτέρω) είναι σχετική: "105. The need to strike a balance between the prejudice to the defendant if he is required to disclose assets which it is later held he should not have been require to disclose and the prejudice to the claimant if the defendant is not required to disclose assets which it is later held he should have been required to disclose was recognised by this Court in the Motorola case. The decision in that case illustrates that there is no general rule that a party against whom a freezing order has been made is entitled to a stay of the disclosure obligations ancillary to that order until after it has been finally determined whether the freezing order should stand. Indeed, it provides support for the proposition that, in a normal case, a stay of the disclosure obligations is likely to be refused. But it is no authority for the proposition that a defendant will always be refused a stay of the obligation to make disclosure pending the final determination of his application to set aside the freezing order;..." ................................................................................. Υπό αυτά τα δεδομένα καλείται το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια για να αποφασίσει το υπό κρίση Αίτημα αναστολής. Βασικά καλείται να προβεί σε μια εξισορρόπηση ανάμεσα στο δυσμενή επηρεασμό που θα προκύψει είτε στη μια πλευρά, είτε στην άλλη ανάλογα με την απόφαση που θα λάβει. Εν ολίγοις θα κριθεί στη βάση της διαδικασίας εξισορρόπησης ποιος διάδικος υπόκειται σε μεγαλύτερη ταλαιπωρία είτε από την άμεση εφαρμογή του εκδοθέντος Διατάγματος αποκάλυψης, είτε από την αναστολή του. ................................................................................. Επανερχόμενη στη διαδικασία εξισορρόπησης λαμβάνω υπόψιν ότι στην προκειμένη περίπτωση οι Ενάγοντες γνωρίζουν συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία των Εναγομένων (τα οποία έχουν παγοποιηθεί) η αξία των οποίων εκτιμάται γύρω στα Δολάρια Αμερικής $ 65 εκατομμύρια και η οποία υπερκαλύπτει εκείνη της απαίτησης. Με αυτό το δεδομένο και στη βάση αυτών των περιουσιακών στοιχείων θα μπορούσαν, εκτιμώ, να παρακολουθούν και να επιτηρούν την κανονική εφαρμογή του Διατάγματος παγοποίησης χωρίς την ανάγκη αποκάλυψης περαιτέρω περιουσιακών στοιχείων από μέρους των Εναγομένων. Σε περίπτωση δε που σε οποιοδήποτε στάδιο περιέλθει στην αντίληψη των Αιτητών ότι τα πιο πάνω περιουσιακά στοιχεία έχουν αποξενωθεί ενώ εκκρεμεί το Διάταγμα παγοποίησης οι Ενάγοντες, πέραν των άλλων δικονομικών μέτρων που μπορούν να λάβουν, μπορούν να αποταθούν στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης περαιτέρω στοιχείων. Από την άλλη σε περίπτωση κατά την οποία οι Εναγόμενοι επιτύχουν την ακύρωση των προσωρινών Διαταγμάτων η άμεση, υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, προηγούμενη αποκάλυψη ως αυτή προβλέπεται στο Διάταγμα της παρα. 3 της Αίτησης θα τους προκαλούσε, θεωρώ, συγκριτικά μεγαλύτερη ζημιά από ό,τι στους Ενάγοντες. Ο στόχος πάντοτε σε υποθέσεις όπως η υπό εξέταση είναι η αποσόβηση και ή αποτροπή αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων προς αποφυγή ικανοποίησης στο μέλλον απόφασης του Δικαστηρίου. Και είναι μέσα σε αυτό το πλαίσιο που ενεργεί το Δικαστήριο εκδίδοντας τα ανάλογα διατάγματα. ........................................................................................». Κάτι τελευταίο εν σχέσει προς το αιτητικό Β, αφού αναπτύχθηκε και επιχειρηματολογία για τούτο από τους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση. Δεν διέκρινα προσπάθεια των εναγομένων/αιτητών για προληπτική κατά κάποιο τρόπο αποτροπή καταστάσεων και κωλυμάτων που ίσως να όρθωναν προσκόμματα στο όποιο εγχείρημα οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Η στόχευση των εναγομένων/αιτητών, αντικειμενικώς ιδωμένη, αφορά στη διασφάλιση των δικαιωμάτων τους πριν από την επιδιωκόμενη οριστικοποίηση των διαταγμάτων. Από τα τεθέντα λοιπόν στην υπόθεση - και δεν απολήγω τώρα τελεσιδίκως επί οποιασδήποτε επίδικης πτυχής της έχοντας κατά νουν και τα άλλα επίδικα θέματα και εκκρεμούσες ενδιάμεσες διαδικασίες στην αγωγή - ικανοποιούμαι ότι συντρέχουν όσα πρέπει για έγκριση του αιτητικού Β. Εξήγησα τους λόγους. Το αιτητικό Γ παραμένει εκτός πλαισίου, για ό,τι αφορά στις ανάγκες της κείμενης περίπτωσης. Τα ζητήματα που εγείρονται διά αυτού συνθέτουν (ή θα μπορούσαν να συνθέσουν) αντικείμενο εξέτασης στη διαδικασία για οριστικοποίηση των διαταγμάτων και αντιληπτό θα πρέπει να καταστεί πως τυχόν δικαστική απόφανση επί τούτω, αυτή τη στιγμή ενδιαμέσως, θα μπορούσε να προκαλέσει αλυσιδωτές δυσχέρειες απτόμενες ζητημάτων δικαστικής προ-απόφασης και άλλων τέτοιων (σε εκείνη τη διαδικασία), κάτι ανεπίτρεπτο, ως ήδη επεξήγησα και λίγο προηγουμένως υπό μια πλατύτερη οπτική. Το αιτητικό Γ υπόκειται σε απόρριψη. Εν κατακλείδι, η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδεται διάταγμα ως το αιτητικό Β. Τα αιτητικά Α και Γ απορρίπτονται. Μια ύστατη υποσημείωση, η οποία δυστυχώς απορρέει από τη δικονομική συμπεριφορά των διαδίκων. Δεν απαρτίζει η νύξη αυτή ψόγο, παρά μόνο αποτύπωση πραγματικότητας και συνίσταται στο ότι ο δικαστικός και ο δικηγορικός χρόνος που αναλώθηκε για την εκτυλισσόμενη αίτηση ήταν, αν όχι περιττός, τουλάχιστον δυσανάλογος με την αντικειμενική του στόχευση. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους και θα μπορούσε να παραπέμψει κανείς και στα όσα πριν από αρκετά έτη ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο στην Kipagrotiki Ltd v Σάββα

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1610, 1614-1615 (σε αίτηση αποκάλυψης εγγράφων) - τα οποία υιοθετώ και επαναλαμβάνω για τους δικούς μας σκοπούς - για το ότι δηλαδή «. ένα απλό ζήτημα που θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί κατά τρόπο πρακτικό και δίκαιο με στοιχειώδη συνεννόηση, περιεπλάκη αχρείαστα». Δεν αφορά η μνεία στην αποτροπή ενάσκησης παρεχόμενων δικονομικών δικαιωμάτων. Κάθε άλλο. Οι διάδικοι μπορούν να αποτείνονται (και αποτείνονται) στο Δικαστήριο για ό,τι οι περί πολιτικής δικονομίας θεσμοί, οι νόμοι ή και η νομολογία προβλέπουν. Θα πρέπει ωστόσο να βλέπει κάποιος το σύνολο της προκύπτουσας εικόνας. Σήμερα, ο χρόνος που αναλώθηκε για τα παρόντα θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί για εκδίκαση του ζητήματος οριστικοποίησης των διαταγμάτων. Δεν έγινε τούτο. Η δικονομική διαχείριση των διαδίκων με οδηγεί στο να μην ακολουθήσω την παγιωμένη αρχή πως τα έξοδα ακολουθούν συνήθως το αποτέλεσμα. Καμιά διαταγή για τα έξοδα. (Υπ)...................................... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο