Χαραλαμπίδου ν. Ιεράς Μονής Κύκκου, Αρ. Αγωγής: 1190/09, 16/5/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A721 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1190/09 Ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.7.13 Μεταξύ: XXXXX Σ. Χαραλαμπίδου Ενάγουσας και Ιεράς Μονής Κύκκου Εναγομένης --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Μαΐου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα: Οι κ.κ. Ε. Ευσταθίου και Κ. Καμένος, για Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου ΔΕΠΕ (ΔΘ36). Για την Εναγομένη: Ο κ. Κ. Βελάρης, για Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (ΔΘ2). ΑΠΟΦΑΣΗ Η ενάγουσα αξιώνει από την εναγομένη: « Α. . δήλωση και/ή διαταγή του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα εδικαιούτο να απαιτήσει και να καταστεί ιδιοκτήτρια κατά κυριότητα εκτάσεως γης 21 σκαλών 1 προσταθίου και 500 τ.π. (28 δεκάρια και 479 τ.μ.) δυνάμει των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.1984 ως αυτή ετροποποιήθη μεταγενεστέρως και/ή δυνάμει καταπιστεύματος και/ή Β. Δήλωση του Σεβαστού Δικαστηρίου ότι η ενάγουσα δικαιούται να απαιτήσει από την εναγομένη την επ' ονόματι της εγγραφή εκτάσεως γης κατά κυριότητα 6 δεκαρίων και 230 τ.μ. δυνάμει των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.1984 και ως ετροποποιήθη μεταγενεστέρως, δηλαδή του μέρους της επίδικης έκτασης γης η οποία αναφέρεται στην Έκθεση Απαιτήσεως, την οποία παρέλειψε να της μεταβιβάσει δυνάμει των όρων της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.1984 ως αυτή ετροποιήθη μεταγενεστέρως. Γ. Διαζευκτικά διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εναγομένη όπως μεταβιβάσει στην ενάγουσα έκταση γης 6 δεκαρίων και 230 τ.μ. όμορη και/ή παρακείμενη του επιδίκου τεμαχίου το οποίο ανέλαβε να της μεταβιβάσει δυνάμει της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.1984 και η οποία γη σήμερα είναι όμορη προς τα τεμάχια υπ' αρ. XXXXX και XXXXX, χρηματικώς ισάξια προς το οφειλόμενο μέρος του επιδίκου τεμαχίου, και/ή Δ. Γενικές και/ή Ειδικές αποζημιώσεις που υπέστη η ενάγουσα λόγω της αθέτησης της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.1984 . εκ μέρους της εναγομένης. ....................................................». Είναι εκδοχή της ενάγουσας ότι καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους τούτη ασχολούνταν με γεωργικές εργασίες καλλιεργώντας και γη που ενοικίαζε. Η εναγομένη, ως ιδιοκτήτρια εκτάσεων γης, νοίκιαζε μέρος αυτής με μακροχρόνια ενοικίαση σε τρίτους (και στην ενάγουσα) για εκχέρσωση και μετατροπή της γης σε καλλιεργήσιμη. Προς τούτο, η εναγομένη συμβλήθηκε με την ενάγουσα για δενδροκαλλιέργεια και καλλιέργεια λαχανικών εντός του τεμαχίου XXXXX, έκτασης 651 σκαλών, υπ' αριθμόν εγγραφής XXXXX, Φ/Σχ. ΧΧΙ.53.WI και 52Ε2.1 και 2, W1 και 2, στην Έγκωμη, Λευκωσία. Διά της συμφωνίας (ημερομηνίας 21.10.72), η εναγομένη παραχώρησε στην ενάγουσα έκταση 200 σκαλών. Η ενάγουσα τήρησε τους όρους της συμφωνίας επενδύοντας και ποσό ΛΚ173.780 (€296.920,76) από 1.11.72-30.6.
- Η εναγομένη αθέτησε τη συμφωνία και η ενάγουσα υπέστηκε ζημιές. Όταν απέτυχαν οι προσπάθειες φιλικού διακανονισμού, η ενάγουσα καταχώρισε κατά της εναγομένης την αγωγή XXXXX/83, η οποία τελικώς διευθετήθηκε. Ως μέρος της διευθέτησης συμφωνήθηκε ότι, έναντι παράδοσης ελεύθερης κατοχής των 200 σκαλών, θα παραχωρούνταν στην ενάγουσα από την εναγομένη κατά κυριότητα 20 σκάλες γης χωρίς επιβαρύνσεις. Για τούτο, συνομολογήθηκε η συμφωνία ημερομηνίας 27.11.
- Η εναγομένη όταν αποκαλύφθηκε πως μέρος του τεμαχίου που διέθεσε στην ενάγουσα για τη διευθέτηση ανήκε σε τρίτους, προέβη σε παραστάσεις για να δοθεί προς την ενάγουσα τεμάχιο γης 21 σκαλών, 1 προσταθίου και 500 τετραγωνικών ποδών (28475τ.μ.). Περί τον Ιανουάριο 2003, διαχώρισε τη γη που προοριζόταν για την ενάγουσα και αντί να μεταβιβάσει σε αυτήν τη συμφωνηθείσα έκταση, της μεταβίβασε τα τεμάχια 5860 (υπ' αριθμό εγγραφής 4/XXXXX, Φ/Σχ. 21/52Ε1, Τμήμα 4, εκτάσεως 3 δεκαρίων, 72τ.μ.) και XXXXX (υπ' αριθμό εγγραφής 4/XXXXX, Φ/Σχ. 21/52.Ε1, Τμήμα 4, εκτάσεως 19 δεκαρίων και 177τ.μ.), συνολικής έκτασης 16,5 σκαλών μόνο. Από την ακαταστασία αυτή (ως ειδικώς τη χαρακτήρισε η ενάγουσα στη μαρτυρία που κάλεσε) που οφειλόταν στους χειρισμούς της εναγομένης, οι συμβληθέντες στη συμφωνία 27.11.84 (ενάγουσα/εναγομένη), προχώρησαν περί τον Φεβρουάριο 2002 σε χειρόγραφη τροποποίηση της ως το Τεκμήριο 33 («η τροποποιητική συμφωνία»). Με την τροποποιητική συμφωνία, η εναγομένη όφειλε να παραδώσει προς την ενάγουσα δύο τεμάχια γης συνολικής έκτασης 28475τ.μ. (σε μορφή οικοπέδου), κάτι όμως που η εναγομένη δεν τήρησε οικειοποιούμενη εις βάρος της ενάγουσας έκταση 6 δεκαρίων και 230τ.μ. Παρά τις οχλήσεις της ενάγουσας προς την εναγομένη για τήρηση της τροποποιητικής συμφωνίας, η εναγομένη δεν συμμορφώθηκε, όθεν και η αξίωση. Αποτελεί θέση της εναγομένης πως πράγματι είχαν γίνει οι συμφωνίες ημερομηνίας 21.10.72 και 27.11.84 με την ενάγουσα. Με αναφορά και στη συμφωνία ημερομηνίας 27.11.84, η εναγομένη λέγει ότι το τεμάχιο XXXXX ήταν χωράφι και δεν θα μπορούσε κατά την τότε πολεοδομική κατάσταση να διαχωριστεί σε οικόπεδα και θα ήταν αδύνατον τα μέρη να είχαν συμφωνήσει για παραπάνω έκταση για χώρους πρασίνου, δρόμους, πεζοδρόμια και άλλα για να καταστεί εφικτός ο διαχωρισμός. Επειδή το τεμάχιο XXXXX τέμνεται από δημόσιο δρόμο που δεν είχε κατασκευαστεί, η εναγομένη παρεχώρησε προς την ενάγουσα χαριστικώς ανάλογη έκταση μίας περίπου σκάλας ώστε η συνολική γη που θα λάμβανε τούτη, να μην μειωνόταν από τον χώρο που θα απαιτούνταν για την κατασκευή του δημόσιου δρόμου. Έτσι, όταν η εναγομένη αποτάθηκε στην Ιερά Σύνοδο για σχετική άδεια, επιδίωξε παραχώρηση προς την ενάγουσα έκτασης 21 σκαλών και όχι 20 σκαλών κατά τις προβλέψεις τής συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.
- Αργότερα, παραχωρήθηκε από την εναγομένη στην ενάγουσα (και πάλι χαριστικώς) στενή λωρίδα γης 1400τ.μ. κατά μήκος της ανατολικής πλευράς του κτήματος η οποία παρεμβαλλόταν μεταξύ του κτήματος και του δημόσιου δρόμου. Το κτήμα όταν έγινε αντιληπτό ότι κομμάτι του βορειοανατολικού μέρους του ανήκε σε τρίτους, αποφασίστηκε πως έπρεπε να μετατοπιστεί από απόψεως οριοθέτησης νοτιότερα κατά 500 τόσα τετραγωνικά μέτρα. Αυτό θα συνιστούσε μετατόπιση χωρίς μείωση της παραχωρηθείσας έκτασης προς την ενάγουσα. Η εναγομένη αποτάθηκε στο Κτηματολόγιο για διαχωρισμό του τεμαχίου XXXXX για να δοθεί στην ενάγουσα το τμήμα που είχε συμφωνηθεί ότι θα της δινόταν. Το εγχείρημα της αίτησης διαχωρισμού εγκαταλείφθηκε το 2002 προσκρούοντας σε νομοθετικά εμπόδια. Κατά τον ίδιο χρόνο η ενάγουσα αποφάσισε να διαχωρίσει το δυτικό τμήμα του κτήματος σε οικόπεδα (17 σκάλες) καταθέτοντας και τις ανάλογες αιτήσεις. Η άδεια δόθηκε. Όταν συμπληρώθηκαν οι διαχωρισμοί, η εναγομένη μεταβίβασε στην ενάγουσα έκταση συνολικού εμβαδού 28238τ.μ. που αντιστοιχούσε σε 21 σκάλες και 1540τ.μ., πέραν με άλλα λόγια των 20 σκαλών που είχαν καθοριστεί διά των συμφωνηθέντων την 27.11.
- Από τον διαχωρισμό προέκυψαν τρία τεμάχια. Το τεμάχιο XXXXX (24520τ.μ.), το τεμάχιο XXXXX (3072τ.μ.) και το τεμάχιο XXXXX (640τ.μ.). Η ενάγουσα, εκμεταλλευόμενη λάθος που εντοπίστηκε στον τίτλο ιδιοκτησίας του τεμαχίου XXXXX (όπου αναφερόταν πως το τεμάχιο ήταν εμβαδού 19173τ.μ. αντί εμβαδού 24520τ.μ.), στόχευσε στην εξασφάλιση πρόσθετης έκτασης (ή την αξία αυτής) και στο πλαίσιο τούτο ανεδείχθησαν και τα περί της δήθεν τροποποιητικής συμφωνίας τα οποία η εναγομένη, μαζί με τα άλλα, απορρίπτει διαρρήδην. Για τον λόγο ότι η τροποποιητική συμφωνία συναπαρτίζει καίριο μέρος της υπόθεσης τής ενάγουσας - μ' όλο που η τροποποιητική συμφωνία οριακώς είναι που πληροί τα δικογραφικώς ελάχιστα στην Έκθεση Απαίτησης άνευ ωστόσο παράπονου από την εναγομένη ή αιτήματος λεπτομερειών από μέρους της (βλ. κατ' αναλογίαν, Marketventures Ltd v Δικωμίτη
(2009)1(Α) ΑΑΔ 383, 392-395) - και μια που θα γίνεται εφεξής στην τροποποιητική συμφωνία, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της ως τούτο αποδίδεται, σε έντυπη μορφή, στο Τεκμήριο 34, κατά τα ακόλουθα: « Με το παρών η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΥΚΚΟΥ(Ι.Μ.Κ.) και η XXXXX Χαραλαμπίδου (Σ.Χ.) συνεκφωνήσαν να τροποποιήσουν την συμφωνία ημερ. 27/11/1984 ως εξής: 1) Η έκταση από 26756 τ.π. (πράσινου χρώματος) αυξάνεται σε 28475 τ.μ. απαλλαγμένα από δημοσίους δρόμους/πράσινο/πλατείες κτλ με το ίδιο τίμημα αγοράς (δυνάμει αποζημιώσεως, αγωγή: XXXXX/83) £80,000.00 από το τεμάχιο XXXXX αρ. εγγρ. XXXXX) Με την παραχώρηση αυτή η Σ.Χ. αποζημιώνεται για την ζημιά της λόγω πωλήσεως σε αυτήν γης που ανήκει σε τρίτους με αποτέλεσμα να είναι περίκλειστη 2) Οι οιωνδήποτε φόροι και/ή τελών κτηματικών και/ή άλλων προκύψουν θα πληρωθούν από την Ι.Μ.Κ. 3) Η Ι.Μ.Κ. ως ιδιοκτήτης αναλαμβάνει την ευθύνη της μεταβίβασης της συμφωνηθείσας εκτάσεως 28475 τ.π. προς την Σ.Χ. 4) Ολοι οι οροί του παρώντος είναι ουσιώδης και υπερισχύουν της συμφωνίας 27/11/1984 5) Με το παρών τα μέρη συνεφώνησαν όπως διευθετήσοσι τας διαφοράς των εξωδίκως και φιλικώς. 6) Παράβαση οποιουδήποτε όρου δίδει το δικαίωμα στο αναίτιο μέρος να ζητήσει νόμιμες αποζημιώσεις πέραν οιωνδήποτε άλλης θεραπείας που καθορίζεται στην παρούσα τροποποιητική συμφωνία. Υπογραφή ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΓΙΑ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΚΥΚΚΟΥ Υπογραφή XXXXX Χαραλαμπίδου ΜΑΡΤΥΡΕΣ 1. Υπογραφή XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ 2. Υπογραφή XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ». Στην υπόθεση δηλώθηκαν ως παραδεκτά (και εγκρίθηκαν δικαστικώς) γεγονότα για συνιστώσες των επίδικων θεμάτων. Ενέταξα και ανέλυσα όλα ανεξαιρέτως (τα πολύ περιορισμένα) παραδεκτά αυτά γεγονότα στο μαρτυρικό υλικό θεωρώντας τα ως δεδομένα (βλ. κατ' αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501) και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιο μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2)
(2000)2 ΑΑΔ 628, 640). Για στοιχειοθέτηση της αξίωσης, η ενάγουσα παρουσίασε τη μαρτυρία των XXXXX Κολιανδρή (ΜΕ1), Πρωτοπρεσβύτερου XXXXX Δημητρίου (ΜΕ2), XXXXX Μακρίδου (ΜΕ3), XXXXX (XXXXX) Παυλίδη (ΜΕ4), XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) και XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6), ενώ η εναγομένη, προς επίρρωση της υπεράσπισης, τη μαρτυρία των XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1), XXXXX Μαρδά (ΜΥ2), XXXXX Παύλου (ΜΥ3) και Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4). Οι αναφορές των μαρτύρων και τα τεκμήρια αξιολογήθηκαν πλήρως, έστω και αν δεν εκτίθενται ρητώς στο κείμενο (βλ. κατ' αναλογίαν, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937), μη χρειαζούμενης τής καταγραφής και επανάληψης του περιεχομένου τους εκτός μιας περίληψης για πρακτικούς πρωτίστως λόγους (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων
(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου
(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Ό,τι καθηκόντως επράχθη είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων υπό το φως της δικογραφίας, η συνάρθρωση με τη μαρτυρία και η κατάληξη σε ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεοντίου ν Καραγιώργη, ΠΕ 189/12, ημ. 12.7.18, Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd v Παύλου και Άλλου, ΠΕ 240/10, ημ. 20.12.17, Βασιλείου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 12/15, ημ. 4.7.17, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας
(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Οι περικοπές μεταφέρθηκαν ανεπάφως από τα πρακτικά, τις γραπτές αγορεύσεις και τη δικογραφία. Οι XXXXX Παυλίδης (ΜΕ4), XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6) και XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1), έδωσαν μαρτυρία ως πραγματογνώμονες για πλείστα όσα θέματα ενέπιπταν εντός της ειδικότητας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Σάββα ν Α/φοί Κουρίδη Λτδ, ΠΕ 74/12, ημ. 26.2.18, Νικολάου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 162/14, ημ. 2.5.17, Αντωνίου ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 766, 785-787). Συνοψίζω τη μαρτυρία των μαρτύρων. Ο XXXXX Κολιανδρής (ΜΕ1), υπάλληλος στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, είπε για τη φύση και έκταση των επίδικων τεμαχίων αλλά και για τις χωρομετρικές και άλλες κτηματολογικές εργασίες και ενέργειες που διεκπεραιώθηκαν. Ο Πρωτοπρεσβύτερος XXXXX Δημητρίου (ΜΕ2), ως Αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου, κατέθεσε πρακτικά συνεδριών της Ιεράς Συνόδου. Η Πρωτοκολλητής XXXXX Μακρίδου (ΜΕ3), κατέθεσε αντίγραφο του γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος στην αγωγή 1003/83 που καταχωρίστηκε την 26.2.83, όπως και άλλων εγγράφων στην υπόθεση εκείνη. Ο XXXXX Παυλίδης (ΜΕ4), εκτιμητής ακινήτων, εξήγησε και ανέλυσε Εκτίμηση Ακινήτου που ετοίμασε, ως το Τεκμήριο
- Ο XXXXX Χαραλαμπίδης (ΜΕ5) - γιος της ενάγουσας - κατέθεσε για γεγονότα που συναπαρτίζουν την αξίωση, προτάσσοντας και προβλήματα υγείας της μητέρας του που ως ισχυρίστηκε, την απέτρεψαν από το να παραστεί η ίδια αυτοπροσώπως στη δίκη ως μάρτυς. Ο XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6), Αγρονόμος και Τοπογράφος Μηχανικός, είπε για το κόστος διαχωρισμού οικοπέδων με ειδική αναφορά στα επίδικα, εξηγώντας και Εκτίμηση που ετοίμασε, ως το Τεκμήριο
- Ο XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1), Τοπογράφος Μηχανικός, επεξήγησε διαβήματα του μετά από οδηγίες της ενάγουσας για διαχωρισμό των επίμαχων ακινήτων και άλλα παρεμφερή ζητήματα. Ο XXXXX Μαρδάς (ΜΥ2), αφυπηρετήσας Κτηματολογικός Λειτουργός, τοποθετήθηκε και επί διαβημάτων που συνέβησαν όταν τούτος υπηρετούσε στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας, για προσδιορισμό της έκτασης γης που η εναγομένη είχε φερόμενα παραχωρήσει ή και μεταβιβάσει προς την ενάγουσα. Ο XXXXX Παύλου (ΜΥ3), υπεύθυνος λογιστηρίου της εναγομένης, εξήγησε τις σχέσεις των διαδίκων με επικέντρωση στα αμφισβητούμενα. Ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4), παρέθεσε τη θέση της εναγομένης απορρίπτοντας την εκδοχή της ενάγουσας. Στις ικανές και επιμελείς τους αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε αποδοχή των αντίστοιχων θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία - και τις αγορεύσεις. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση στο να βλέπει και αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη, τις ευκαιρίες τους για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και τις όποιες υπερβολές, ανακολουθίες ή αντιφάσεις τους σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις, τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν προσεκτικός να μην αποδώσω υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής, μια και τούτο ενέχει επικινδυνότητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να φανερώνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι πάντοτε από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων
(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Σταθμίζοντας τη μαρτυρία τελούσα σε εγρήγορση μήπως και συμπλέξω απαραδέκτως την αξιοπιστία με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Για τους πραγματογνώμονες μάρτυρες δεν θεώρησα τον τρόπο τους στο εδώλιο σημαντικό όσο άλλων μαρτύρων και τούτο από σαφείς υποδείξεις της νομολογίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Genzyme Corporation v Kayat Trading Limited, ΠΕ 199/14, ημ. 25.5.18 και Αθηνής ν Δημοκρατίας
(1990)2 ΑΑΔ 41, 62-65). Αυτό δεν σημαίνει πως αξιολόγησα τη μαρτυρία των ειδικών αυτών εκτός των καθιερωμένων αρχών ή ότι τους αντιμετώπισα κατά διαφορετικό τρόπο από τους υπόλοιπους μάρτυρες, μια και τούτο θα ήταν ως αρχή κατακριτέο (βλ. κατ' αναλογίαν, Κοινοτικό Συμβούλιο Ομόδους ν Κονναρή
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 2298, 2309-2310 και Ψάλτης ν Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 113, 119). Αναμφιβόλως η σοβαρότητα και υπευθυνότητα με την οποία οι μάρτυρες που κατέθεσαν ως πραγματογνώμονες είδαν το έργο τους, συνέθεσε στοιχείο αξιολόγησης τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιτσιγιώργη και Άλλος ν Αδελφών Γαλάζη (Ομόρρυθμης Εταιρείας)
(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1811, 1814). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. κατ' αναλογίαν, Ρ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 253/17, ημ. 28.2.19, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά συσχέτισα και αντιπαρέβαλα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου
(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου
(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 599, 609, πραγματεύθηκα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης (που δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς ή και καθόλου) - πέραν από δυνητικώς δεικτική αποδοχής της μαρτυρίας τού αφορούντος μάρτυρα επί της όποιας κρίσιμης πτυχής, με εξαίρεση (στην κανονική πορεία των πραγμάτων), τους πραγματογνώμονες μάρτυρες (βλ. κατ' αναλογίαν, Μιχαηλίδου και Άλλου ν Societe Generale Bank - Cyprus Limited, Ποιν. Έφ. 233/16, ημ. 10.9.18) - ως δηλωτική αλληλοαναίρεσης στην προώθηση των θέσεων τού αντεξετάζοντος, ή ως αποδυναμωτική τούτων, ζυγιάζοντας την εκάστοτε παράβλεψη, αναλόγως της σοβαρότητας της και με το απόσταγμα της ζύμωσης αυτής να αντανακλάται στα δικαστικά ευρήματα και συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου
(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Ως αυθωρεί θα αναλύσω εκτενέστερα, οι XXXXX Κολιανδρής (ΜΕ1), Πρωτοπρεσβύτερος XXXXX Δημητρίου (ΜΕ2), XXXXX Μακρίδου (ΜΕ3), XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6) XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1), XXXXX Μαρδάς (ΜΥ2), XXXXX Παύλου (ΜΥ3) και Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4), μου προξένησαν καλή εντύπωση ως μάρτυρες, καθότι ήσαν σταθεροί, ορθολογικοί, συνεπείς και αταλάντευτοι κατά την αντεξέταση, σε αντίθεση με τους XXXXX Παυλίδη (ΜΕ4) και XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), οι οποίοι ήσαν (ανάμεσα σε άλλα), αντιφατικοί, ασυνεχείς, γενικοί, αόριστοι και κλονισθέντες κατά την αντεξέταση. Εξηγώ. Ο XXXXX Κολιανδρής (ΜΕ1), κλήθηκε από την ενάγουσα - ως ελέχθη από τους ευπαίδευτους δικηγόρους της κατά την αντεξέταση του μάρτυρα από τον κ. Βελάρη - «.για να δώσει τη μαρτυρία προς υποστήριξη της αγωγής και των αξιώσεων της. Του εζητήθη να μας παρουσιάσει εκείνα τα οποία κατά τη γνώμη μας, εμένα και του κυρίου Καμένου, προήγαγαν την υπόθεση της Ενάγουσας..» αλλά και «.για να παρουσιάσει ορισμένους φακέλους από τους οποίους η Ενάγουσα, η πλευρά της Ενάγουσας δια να θεμελιώσει ό,τι αναφέρεται στην έκθεση της, στο δικόγραφο της, έκρινε ότι θα παρουσιαστούν στο Δικαστήριο.». Είναι γεγονός πως ο μάρτυς θα μπορούσε από την αρχή της μαρτυρίας του να είναι πολύ πιο άμεσος στις απαντήσεις του, με υπόψιν και το ότι κλήθηκε νωρίς στην κυρίως εξέταση να καταθέσει το Τεκμήριο 18 που συνδέεται με ουσιώδη εκδοχή της ενάγουσας για το εμβαδόν του επίδικου τεμαχίου XXXXX και την ορθότητα ή σφαλερότητα τής εμβαδομέτρησης έπειτα από επαναϋπολογισμό του εμβαδού από τον κτηματολογικό λειτουργό XXXXX Παντοπώλη («ο XXXXX Παντοπώλης»), ως το Τεκμήριο 18
(11)- για το τεμάχιο XXXXX όμως και όχι για το τεμάχιο XXXXX - ως φαίνεται να γράφτηκε εκ λάθους στο αναφερόμενο τεκμήριο κατά τα συζητηθέντα. Έχοντας παρατηρήσει τον μάρτυρα να καταθέτει όπως και τον τρόπο υποβολής των ερωτήσεων, τούτος δεν μου δημιούργησε την εντύπωση ότι ήθελε να παραπλανήσει. Απεναντίας, εδράζονταν στην ερμηνευτική του για γραμμή εγγράφων, περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 18, μη έχοντας ιδιαίτερη γνώση ή πρωτότυπη αντίληψη των απασχολούντων στην παρούσα αγωγή. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Κολιανδρή (ΜΕ1). Οι Πρωτοπρεσβύτερος XXXXX Δημητρίου (ΜΕ2) και XXXXX Μακρίδου (ΜΕ3), έδωσαν τυπικής μορφής μαρτυρία (χωρίς να μειώνεται η σημασία της), με τα λεχθέντα τους να παραμένουν κατά βάσιν αναντίλεκτα. Δέχομαι τη μαρτυρία του Πρωτοπρεσβύτερου XXXXX Δημητρίου (ΜΕ2) και της XXXXX Μακρίδου (ΜΕ3). Ο XXXXX Παυλίδης (ΜΕ4), εκτίμησε το επίδικο κτήμα ως οικόπεδο και όχι ως χωράφι κατά το ισχύον στους κρίσιμους χρόνους πολεοδομικό καθεστώς (Τεκμήρια 29-31). Έτσι, ο μάρτυς δεν ενασχολήθηκε καν με τον εντοπισμό συγκριτικών χωραφιών στην περιοχή μην μπορώντας να τοποθετηθεί για το αν υπήρχαν όντως χωράφια στην περιοχή που δεν είχαν διαχωριστεί και ενέπιπταν στην ίδια πολεοδομική ζώνη. Η προσέγγιση του αφαιρεί από τη μαρτυρία του την όποια βαρύτητα θα μπορούσε να έχει για επίλυση των επίδικων θεμάτων. Τούτων δοθέντων, ο μάρτυς ουχί εσκεμμένως, δεν κατόρθωσε να εφοδιάσει το Δικαστήριο με τα απαραίτητα εργαλεία για να μπορέσει να καταλήξει στα δικά του αντικειμενικά συμπεράσματα για τα ζητούμενα. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Παυλίδη (ΜΕ4). Ο XXXXX Χαραλαμπίδης (ΜΕ5), μου προκάλεσε πάρα πολύ αρνητική εντύπωση ως μάρτυς και εκτός από τις γενικότερες διαπιστώσεις που απέγραψα ως αποτύπωση της γενικότερης αξιολογικής εικόνας που εξέπεμψε ως μάρτυς, καταγράφω προσθέτως και τα εξής ως αιτιολογικό υπόβαθρο. Αρχίζω με τις αναφορές του μάρτυρα για αδυναμία της ενάγουσας/μητέρας του να προσέλθει ως μάρτυς και να προωθήσει πρωτογενώς την υπόθεση της. Ο μάρτυς είπε ότι η ενάγουσα «.έχει σοβαρά προβλήματα υγείας, έχει σοβαρό αιματολογικό πρόβλημα, οξεία ημικρανία, αστάθεια, έχει επίσης προβλήματα με τους νεφρούς, πολλά πράγματα κύριε Πρόεδρε, είναι 78 ετών», καταθέτοντας συγχρόνως και ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 17.12.15, ως το Τεκμήριο 26 («το ιατρικό πιστοποιητικό»), στο οποίο γράφεται από κάποιον γιατρό XXXXX Νικολένκο πως η ενάγουσα «.πάσχει από οξεία ημικρανία, κρίση άγχους, οξύ σοκ, σοβαρό αιματολογικό πρόβλημα, αστάθεια και αδυνατεί να δώσει μαρτυρία ενώπιον του δικαστηρίου». Ο μάρτυς, ως τον έβλεπα ενώ κατέθετε, δεν φάνηκε να λέγει την όλη αλήθεια των πραγμάτων στα κρίσιμα μέρη της εκδοχής της ενάγουσας. Η όλη συμπεριφορά του ανέδιδε υπερβολή και εμμονή στο να πείσει, αθεμίτως, πως όσα έλεγε ή όσα φαίνονται στο ιατρικό πιστοποιητικό, αντανακλούν την πραγματική κατάσταση της ενάγουσας. Τόσο ασυμβίβαστες ήσαν οι αναφορές του που αναφέρθηκε και σε προβλήματα που δεν γράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό (όπως τα «.προβλήματα με τους νεφρούς.» και το ότι η ενάγουσα «.έχει αιμοπετάλια αριθμό 33, αριθμό 33 να έχει άνθρωπος είναι πολύ επικίνδυνο. Αν ο κύριος Βελάρης νομίζει ότι η μητέρα μου θα έρθει εδώ με αιμοπετάλια αριθμό 33 είναι πολύ επικίνδυνο για την υγεία της..»), παραλείποντας ο μάρτυς να πει για άλλα προβλήματα που αναφέρονται στο ιατρικό πιστοποιητικό, όπως «.κρίση άγχους, οξύ σοκ.». Βεβαίως - με τούτο να άπτεται της βαρύτητας και όχι τής αξιοπιστίας της μαρτυρίας του - ο μάρτυς δεν κατέθεσε ως πραγματογνώμονας για τα αίτια, αιτιατά, επιπτώσεις, σοβαρότητα και άλλα τινά για την υγεία της ενάγουσας, ως απεικονίζονται στο ιατρικό πιστοποιητικό, ούτε και για το αν η ενάγουσα «.αδυνατεί να δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου». Αυτό λοιπόν, δεν μπορεί να αποταυτιστεί από το κατά πόσον η ενάγουσα, διά του μάρτυρος - ή ο ίδιος ο μάρτυς - κατάφερε να πείσει για το ευσταθές της απόφασης της να μην δώσει μαρτυρία η ίδια και αντ' αυτού να διαμηνύσει τα όσα ήθελε μέσω του υποτίθεται εξουσιοδοτημένου από αυτήν γιου της XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5). Το βάρος απόδειξης για το ότι η ενάγουσα δεν μπορούσε να έλθει στο Δικαστήριο ως μάρτυς βάραινε την ίδια στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. κατ' αναλογίαν, Knight and Another v Knight and Others
(2019)EWHC 915 (Ch), R v C (Rev 1) (2019 EWCA Crim 623, Horncastle and Others v The United Kingdom
(2013)ECHR 146, R ν Shabir
(2012)EWCA Crim 2564). Ο κ. Βελάρης αμφισβήτησε σφοδρώς το ιατρικό πιστοποιητικό απαιτώντας προσέλευση του XXXXX Νικολένκο για να αντεξεταστεί επ' αυτού, με τους δικηγόρους της ενάγουσας να λέγουν σε μια από τις περιπτώσεις των παρακλήσεων/αιτημάτων του κ. Βελάρη, πως ο «.κύριος Νικολένκο θα μπορεί να έρθει μετά που θα τελειώσει η αντεξέταση.» (του αντεξεταζόμενου την ώρα εκείνη XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5)), με όμοιες ή παρόμοιες τοποθετήσεις να εντοπίζονται και στη μαρτυρία του τελευταίου ο οποίος δήλωνε (με αναφορά στην ενάγουσα), ότι ήταν διατεθειμένος να φέρει «.τον γιατρό, τα χαρτιά του νοσοκομείου που δείχνουν το πρόβλημα της». Δεν προσήλθε ως μάρτυς ο XXXXX Νικολένκο. Τούτη η παράλειψη, όσον δικαιωματική κι αν ήταν - που ήταν - άφησε ως παρεπόμενο την αποδυνάμωση τού μέρους εκείνου τής μαρτυρίας του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) που αφορά σε εξ ακοής μαρτυρία για αποδιδόμενες στην ενάγουσα αρχικές δηλώσεις, με τον μάρτυρα να μην μπορεί (λόγω χρόνου, χώρου, ηλικίας), να δώσει τη δική του πρωτογενή ή και πρωτότυπη μαρτυρία σε πλείστες θεματικές που κειμένως ενδιαφέρουν (βλ. κατ' αναλογίαν, Kireev v Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 273/17, ημ. 22.4.19). Ο μάρτυς ρωτήθηκε και για γεγονότα που εμμέσως παρουσιάζονταν να αφορούν στην αγωγή (κατά την άποψη της εναγομένης) - όπως για το ότι η ενάγουσα «.μετέτρεψε μια γη η οποία ήταν χέρσα και άγονη σε κερδοφόρα καλλιεργήσιμη, οι ίδιοι ισχυρισμοί είχαν προβληθεί και στην αγωγή XXXXX του 2005» - με τον μάρτυρα να μην απαντά καθαρώς παραπέμποντας και στην επικείμενη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην έφεση που, ως είπε, καταχωρίστηκε στην αγωγή XXXXX/05, τονίζοντας πως υπάρχει μεγάλη πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης, συμπλέκοντας στις απαντήσεις του και κριτική της δικαστικής εκείνης απόφασης χωρίς να την έχει αναγνώσει, δυνάμενος παρά ταύτα να εκφράζει και άποψη για τις πιθανότητες στην έφεση. Ο μάρτυς αντεξετάστηκε και για το πώς η ενάγουσα μεταξύ 1972 και 1980, ως ο ίδιος εξειδικευμένως ανέφερε στη γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β), παραπέμποντας και στην εκεί επισυνημμένη Λογιστική Έκθεση (Τεκμήριο 27), δαπάνησε/επένδυσε ποσό ΛΚ173.780,00 για εκχέρσωση της δοθείσας σε αυτήν ακαλλιέργητης γης και επέκεινα τής καλλιέργειας και εκμετάλλευσης της (Τεκμήριο 28). Παρόλο που θεώρησε πρόσφορο να αναφερθεί στην κυρίως εξέταση με φαινόμενη βεβαιότητα στην παράμετρο αυτή, ο μάρτυς δεν μπορούσε να κατατοπίσει για την πηγή των εσόδων της ενάγουσας παραδεχόμενος ότι εάν η ενάγουσα «.ήταν εδώ για να δώσει μαρτυρία, θα μπορούσε να μας διαφωτίσει.». Εκτός από την προκύψασα δυσαρμονία μεταξύ της γραπτής κατάθεσης του μάρτυρα (Έγγραφο Β) και των όσων τούτος παρέθεσε διά ζώσης στη δίκη, χρωματίζεται μελανά (και διά αυτού του παραδείγματος) η μη έλευση της ενάγουσας ως μάρτυρα στη δίκη, με άμεσο επακόλουθο και την αποστέρηση της εναγομένης από τη δυνατότητα αποτελεσματικής αντεξέτασης της ενάγουσας (σε αντίθεση με τον μάρτυρα). Ο μάρτυς προέταξε ως δόρυ (ή και ασπίδα καταπώς βλέπει κανείς τα πράγματα), τη Λογιστική Έκθεση (Τεκμήριο 27), για να δείξει πτυχές των οικονομικών δυνατοτήτων και άλλων επάλληλων θεμάτων της ενάγουσας. Όμως δεν μπορούσε να δώσει βαρύνουσα μαρτυρία για το έγγραφο αυτό, όχι μόνο γιατί ο συντάκτης του στο μεταξύ έχει αποβιώσει, αλλά και γιατί ο μάρτυς δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει τα σχετικά αποδεικτικά ή άλλα έγγραφα που μνημονεύονται σε αυτό. Περιπλέον, ο μάρτυς ήταν και αμφιρρεπής στον προσδιορισμό των επίδικων ακινήτων αναφερόμενος παραδείγματος χάριν στη συμφωνία 27.11.84 (Τεκμήριο 29) σε χωράφια, εξηγώντας ότι όταν έγινε η συμφωνία τα κτήματα «ήταν χωράφι», ενώ σε επόμενη αντεξεταστική δικάσιμο (πάλι με αναφορά στη συμφωνία 27.11.84 -Τεκμήριο 29), απαντώντας σε ερωτήσεις αν τα κτήματα ήσαν χωράφια ή όχι, αμφισβήτησε τον χρησιμοποιούμενο ορισμό «χωράφι» από τον κ. Βελάρη, δεικνύοντας πως στη συμφωνία 27.11.84 -Τεκμήριο 29 δεν γίνεται αναφορά στον όρο χωράφι και να καταλήγει πως «.Εγώ δεν γνωρίζω τι ήταν. Εγώ γνωρίζω ότι δεν λέει χωράφι. Είναι το Τεκμήριο 29, δεν λέει πουθενά χωράφι, απλώς παραπλανά το Δικαστήριο κύριε Πρόεδρε». Η απάντηση αυτή με κατά νουν και την προηγηθείσα τοποθέτηση του προσέθεσε ακόμη ένα συστατικό αναξιοπιστίας. Ο μάρτυς δεν δίστασε να απομακρυνθεί από την αλήθεια και για θέματα που ευκόλως μπορούσαν να διαπιστωθούν με τρόπο αντιμαχόμενο εκείνου που τούτος εισηγούνταν. Ως παράδειγμα - και συμφωνώ - οι συνήγοροι της εναγομένης προέταξαν τη θέση του μάρτυρα στην αντεξέταση πως η τροποποιητική συμφωνία είχε κατατεθεί στον κτηματολογικό φάκελο Π222/04 ο οποίος (κατά τον XXXXX Κολιανδρή (ΜΕ1)) είχε χαθεί, με έρευνα που επακολούθησε στο μηχανογραφημένο σύστημα του Κτηματολογίου να δεικνύει ότι δεν είχε «.εντοπιστεί η πιθανή κατάθεση τέτοιας συμφωνίας» (Τεκμήριο 59). Δεν μπορεί να μην αποτυπωθεί ως παρένθεση και το ότι η θέση του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) περί απώλειας τού περί ου ο λόγος κτηματολογικού φακέλου - με υπονοούμενα μάλιστα περί αθέμιτης εμπλοκής τού XXXXX Μαρδά (ΜΥ2) - έμειναν αναπόδεικτα και αδίκως αιωρούμενα για τον XXXXX Μαρδά (ΜΥ2) και τον δικηγόρο της εναγομένης. Μένοντας στο κρίσιμο θέμα της τροποποιητικής συμφωνίας, όσα είπε ο XXXXX Χαραλαμπίδης (ΜΕ5), εκφράστηκαν ως εμφανώς παραπέμποντα σε απροθυμία σύμπραξης του με την αλήθεια. Μια αξιοπρόσεκτη συνιστώσα της μαρτυρίας του μάρτυρα επί αυτού του θέματος είναι και το ότι τούτος απέφυγε ευσχήμως να πει ανοικτά στη γραπτή δήλωση (Έγγραφο Β), ποιος ήταν ο συντάκτης της τροποποιητικής συμφωνίας, με τον μάρτυρα να απαντά σε ερωτήματα για τις συνθήκες και περιεχόμενο του Τεκμηρίου 33, δίδοντας έμφαση και στο ότι ως μάρτυρες στην τροποποιητική συμφωνία υπέγραψαν ο ίδιος και ο αδελφός του (XXXXX Χαραλαμπίδης), με την ενάγουσα να παρίσταται (κατά τα συμφραζόμενα) και να υπογράφει και εκείνη, την τροποποιητική συμφωνία. Ο XXXXX Χαραλαμπίδης, για λόγους που δεν εξηγήθηκαν, δεν κλήθηκε ως μάρτυς για το σημαίνων αυτό τμήμα της εκδοχής της ενάγουσας, αφήνοντας, η δικαιωματική κατά τα άλλα επιλογή, ζοφερές πτυχές της υπόθεσης της ενάγουσας ως έγινε και με τον XXXXX Νικολένκο. Παρεμπιπτόντως, αντί το μέρος αυτό της άποψης του μάρτυρα (και της ενάγουσας), να συγκεντρώσει όλη τη δυναμική τής υπάρχουσας (κατά τον ίδιον) μαρτυρίας για την υπό αναφοράν εκδοχή, ο μάρτυς επικεντρώθηκε σε γενικόλογες, συμπερασματικές και διάτρητες λογικής τοποθετήσεις, σε αντίθεση πάντως με άλλα μέρη της μαρτυρίας του (που είτε δεν αμφισβητήθηκαν ουσιωδώς ή αφορούσαν σε παράπλευρες διαστάσεις δευτερευούσης ή και τριτευούσης σπουδαιότητας), στις οποίες ο μάρτυς ήταν λεπτομερέστατος και κατηγορηματικός (εικόνα πόρρω απέχουσα από εκείνη που ανεδείχθη κατά τις απαντήσεις του περί της τροποποιητικής συμφωνίας). Χρησιμεύει εδώ μια παρέκβαση. Το ότι ο μάρτυς παρουσιάστηκε ακριβής επί εκφάνσεων της μαρτυρίας που στη μεγαλύτερη έκταση τους κατατέθηκαν άνευ αντιρρήσεως κιόλας από την εναγομένη, δεν υπονοεί, αν και εκτιμήσιμη ως αξιολογική μεταβλητή, πως και οι υπόλοιπες αναφορές του μάρτυρα ήσαν ή θα πρέπει να κριθούν ως εξίσου αληθείς. Τα πράγματα δεν λειτουργούν στον τομέα αυτό μηχανιστικώς ή συναθροιστικώς κατά τα πρότυπα μαθηματικών εξισώσεων. Αντιθέτως (και κατανοεί κανείς τη σοφία της παγίως εκπεφρασμένης επί τούτω νομολογιακής αρχής), η μαρτυρία και κατ' επέκτασιν η αξιοπιστία ενός μάρτυρα εξετάζεται συνολικώς και όχι αποσπασματικώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Nat Jango Fashion Ltd v AK Ποχτζελιάν & Υιοί (Διανομείς) Λτδ, ΠΕ 105/14, ημ. 15.10.18, Βασιλείου ν Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 254, 260-261). Επανέρχομαι. Ο κ. Βελάρης αμφισβήτησε τη γνησιότητα της τροποποιητικής συμφωνίας η οποία υπενθυμίζω αφορά στο Τεκμήριο 33 (και έχουν τη σημασία τους τα αμέσως ακολουθούντα για την έκταση και ένταση τής εναντίωσης), λέγοντας ο συνήγορος πως για «. το Τεκμήριο 33 κύριε Πρόεδρε έχω να πω ότι, ενίσταμαι στο Τεκμήριο 33 και ζητώ να παρουσιαστεί το πρωτότυπο διά να σταλεί, αφού μας εξηγηθεί η προέλευση του, διότι πρόκειται περί πλαστού εγγράφου. Υπό την έννοια του ότι, οι Εναγόμενοι δεν παραδέχονται αυτά τα μικρά γραμματάκια τα οποία έχουν προστεθεί πάνω από τις υπογραφές, οι οποίες είχαν τεθεί για έναν εντελώς διαφορετικό λόγο. Αντιλαμβάνομαι τη σοβαρότητα του αυτού, θα ζητήσω να παραπεμφθεί στην Αστυνομία για τον εξής λόγο, το έγγραφο αυτό αν θυμάστε από τη μαρτυρία του κτηματολογίου, είχε υπογραφτεί ένεκα του ότι, ένα μικρό μέρος στο πάνω βόρειο μέρος του κτήματος, ενώ είχε περιληφθεί εις το σχέδιο που αποτελούσε παράρτημα στη συμφωνία, δεν ανήκε στη Μονή Κύκκου. Εις αντιστάθμισμα δε αυτού, η Μονή Κύκκου, έδωσε ένα κομμάτι στο κάτω μέρος του κτήματος αυτού, όπως σημειώνεται στο σχέδιο αυτό όπου και οι μονογραφές. Η θέση των Εναγομένων είναι ότι, τα γράμματα αυτά πάνω από τις υπογραφές οι οποίες αφορούσαν ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, προσετέθηκαν από τον Εναγόμενο και αποτελούν πλαστογραφία». Μετά την τοποθέτηση και ύστερα από αρκετές αντεξεταστικές ερωτήσεις, ο κ. Βελάρης υπέβαλε στον μάρτυρα πως το Τεκμήριο 33 (τροποποιητική συμφωνία) «.είναι πλαστό και ότι εσείς ή η μητέρα σας ή πρόσωπο κατ' εξουσιοδότηση της, έχει προσθέσει αυτά τα γράμματα από πάνω», με τον μάρτυρα να απαντά πως τα τεθέντα δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Σε επόμενη δικάσιμο ο κ. Βελάρης ανέφερε ότι δεν θα προχωρούσε με εξέταση της τροποποιητικής συμφωνίας από πραγματογνώμονα. Αυτό - σε αντίθεση εισήγησης των δικηγόρων της ενάγουσας - δεν μπορεί να αναχθεί σε μαρτυρία και άρα στη συναρμογή ανάλογου υποβάθρου, αφού η θέση του κ. Βελάρη (ως προερχόμενη από δικηγόρο εν είδει αγόρευσης), δεν μπορεί να αποκτήσει μαρτυριακό κύρος για ό,τι εδώ ενδιαφέρει μια και ο δικηγόρος, υπό την επαγγελματική του ιδιότητα, δεν καθίσταται φορέας μαρτυρίας - εκτός και αν είναι μάρτυς - αλλά μονάχα εκφραστής επιχειρημάτων βασισμένων σε μαρτυρία ή και νομικές αρχές (βλ. κατ' αναλογίαν, Αναφορικά με την Αίτηση του Αντώνη Κυριάκου, Πολ. Αίτ. 78/16, ημ. 3.8.16, Selmani και Άλλου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 235/13, ημ. 5.6.15, ΝΑ Theophanous (Matic) Laundries Ltd v Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)3 ΑΑΔ 793, 797, El Fath Co for International Trade SAE v EDT Shipping Ltd και Άλλος
(1992)1(Β) ΑΑΔ 1255, 1270). Ακόμη και αν μπορούσε να αποδοθεί μαρτυριακή αξία στην περί ης ο λόγος δήλωση του δικηγόρου της εναγομένης, τούτη δεν θα μπορούσε παρά να ταξινομηθεί (στο απόγειο της) ως ουδέτερη, ergo μη βοηθητική για τις αντίδικες πλευρές (βλ. κατ' αναλογίαν, Διεθνές Κέντρο Υγείας Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν Καρβέλλα, ΠΕ 288/18, ημ. 12.3.19). Ο δικηγόρος της εναγομένης επικεντρωνόμενος μετά από μακρά αντεξέταση στην τροποποιητική συμφωνία, υπέβαλε στον μάρτυρα το αντικειμενικώς λογικό ερώτημα, γιατί επιλέγηκε η ιδιόχειρη καταγραφή τής τροποποιητικής συμφωνίας και όχι η απευθείας δακτυλογράφηση της, όπως έγινε εξάλλου και με την αποτύπωση του κειμένου της στο Τεκμήριο 34 (σε εύθετο κατά τον μάρτυρα χρόνο). Ο μάρτυς που διόλου δεν εντυπωσίασε το Δικαστήριο ούτε και επί αυτής της ενότητας - ακριβώς το αντίστροφο - είπε ότι το Τεκμήριο 34 (το δακτυλογραφημένο κείμενο) δεν είχε ετοιμαστεί την ίδια μέρα που είχε συνταχθεί η τροποποιητική συμφωνία και πως το Τεκμήριο 34 «.έχει γίνει μετά από υπόδειξη του δικηγόρου μου, να φαίνεται καθαρώς τι είναι κτυπημένο, τι είναι γραμμένο. Πήγαμε εκεί, είπε ο Μητροπολίτης στο σχέδιο να φανεί ακριβώς ποια είναι η έκταση, διότι το πρόβλημα Εντιμότατε είναι ότι η Ιερά Μονή Κύκκου έμπλεξε τους δικούς της διαχωρισμούς με το τεμάχιο που είχε να παίρνει η μητέρα μου και τα είχαν κάνει στα κυπριακά λέγοντας σαλάτα». Ακολούθησε η συμπλήρωση αντίστοιχης υποβολής προς τον μάρτυρα από τον κ. Βελάρη, ότι αυτά που αποτυπώνονται στην τροποποιητική συμφωνία «.Τα έγραψες εκ των υστέρων πάνω σε σχέδιο που είχε υπογραφεί για άλλο σκοπό και το παρουσιάζεις ως έγγραφο, το οποίο αποτελεί συμφωνία των μερών. Εξού και ακολουθείς γεωγραφικά επί του σχεδίου τη γραμμή που είχαν αρχικά και οι υπογραφές», με τον μάρτυρα να απορρίπτει την υποβολή αντιτάσσοντας - και πάλι με καθόλου πειστικό τρόπο - πως «.το Τεκμήριο 29 έχει το και ο Κύκκος, όταν συναντηθήκαμε να μιλήσουμε, το είχε μαζί του ο ηγούμενος και έγινε τότε, τότε προτείνασιν να γραφτεί πάνω στο σχέδιο για να φαίνεται καθαρά τι παίρνει ο καθένας και φαίνεται ξεκάθαρα κύριε Πρόεδρε τι είναι». Από αυτές τις ερωταποκρίσεις - και εκτός των άλλων που προανέφερα - ανεφύη εξαίφνης και μια έτερη διάσταση (μετά μάλιστα από μια ομολογουμένως εκτενή αναφορά στην τροποποιητική συμφωνία σε διάφορες δικασίμους που προηγήθηκαν) και δη πως ο μάρτυς έκρινε καλόν να αναγγείλει (πολύ καθυστερημένως) το ότι ο ίδιος είναι που κατέγραψε με το χέρι τα διαλαμβανόμενα στην τροποποιητική συμφωνία και πως αυτό έγινε γιατί οι συμβαλλόμενοι «.προτείνασιν να γραφτεί πάνω στο σχέδιο για να φαίνεται καθαρά τι παίρνει ο καθένας και φαίνεται ξεκάθαρα κύριε Πρόεδρε τι είναι», χωρίς να είναι σε θέση ο μάρτυς να απαντήσει πειστικώς για ποιο λόγο η τροποποιητική συμφωνία δεν γράφτηκε σε «.ένα καθαρό σχέδιο και πήρετε ένα που είναι ήδη υπογεγραμμένο.», αποδίδοντας τον χειρισμό στην ενάγουσα και στην εναγομένη, διατεινόμενος πως «.εγώ δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη γιατί αποφάσισαν τότε να γράψουν επί αυτού του σχεδίου, ήταν δική τους απόφαση, εγώ εκτέλεσα.». Με αυτή του την απάντηση ο μάρτυς ανέδειξε και τη δυνητική απήχηση που θα μπορούσε να έχει η πρωτογενής μαρτυρία της ενάγουσας (που δεν δόθηκε) - και που κάθε άλλο παρά περιφερειακής ή και τυπικής υφής θα μπορούσε να κατηγοριοποιηθεί - αφού κατά τον μάρτυρα η επιλογή σύνταξης τής τροποποιητικής συμφωνίας εκπορεύθηκε (κατά τα περιγραφέντα) και από απόφαση της ενάγουσας για την οποία όμως ο μάρτυς δεν μπορούσε να παράσχει διασαφηνίσεις (μόλο που παρευρισκόταν στην καταγραφή και υπογραφή της τροποποιητικής συμφωνίας), με συνεπόμενο να αφεθεί κενό στη μαρτυρία και να εξασθενίσει έτι περισσότερον η εκδοχή της ενάγουσας σε ό,τι αφορά, καταλεπτώς, στο τι η ίδια προτείνει ως την αλήθεια των πραγμάτων (και) για την τροποποιητική συμφωνία (βλ. κατ' αναλογίαν, Γιανναρά ν Κρεμμαστού, ΠΕ 114/13, ημ. 23.4.19). Η απουσία της ενάγουσας από το εδώλιο αποστέρησε από το Δικαστήριο, την εναγομένη - και την ίδια την ενάγουσα στο τέλος - την ευκαιρία επεξήγησης κάθε θέματος αφορούντος στην τροποποιητική συμφωνία, με τη μαρτυρία του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) και αξιόπιστη να κρινόταν, να μην εμπεριέχει (στο αποκορύφωμα της) τα αναγκαία εκείνα στοιχεία προς διάπλαση άλλων δικαστικών συνειρμών. Με όλα αυτά - και το υπομιμνήσκω μετ' επιτάσεως - δεν καταλογίζεται στον μάρτυρα αναξιοπιστία αλλά αναδεικνύονται ως παράγοντες που ποσώς μπορούν να παραγνωριστούν κατά την αποτίμηση της θέσης τής ενάγουσας περί των διαδραματισθέντων στους ουσιώδεις χρόνους. Αξιοσημείωτο είναι και το ότι στην αντεξέταση του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4), ο τελευταίος υπέδειξε ως δική του (ρητορική) απορία, εκείνο που και ο κ. Βελάρης είχε ρωτήσει τον XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), ως προς το γιατί, αφού τέτοια ήταν η πρόθεση των μερών, η τροποποιητική συμφωνία δεν δακτυλογραφήθηκε, με τον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρο (ΜΥ4), να απαντά παραστατικώς «.Θα μου πείτε ότι έπρεπε να γράψουμε αυτά τα στενογραφημένα, τα μικρογραφικά, για να υπογράψουμε; Δεν μπορούσαμε να υπογράψουμε σε καμίαν κόλλα καθώς πρέπει; Δεν σας ξενίζει αυτό; Ούτε υπέγραψα». Παρ' όλη την απάντηση τού Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4), τούτος δεν αντεξετάστηκε επί της εκδοχής τού XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) - αν μη τι άλλο διερευνητικώς - για την κοινή, υποτίθεται, απόφαση των συμβαλλομένων να καταγράψουν την τροποποιητική συμφωνία κατά τα περιγραφέντα από τον XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), ώστε να δοθεί η ευχέρεια στον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρο (ΜΥ4), να εξειδικεύσει ό,τι είναι που θα ήθελε επί της σημαίνουσας αυτής πτυχής, αλλά προσέτι και περί της δήθεν υπαγόρευσης της τροποποιητικής συμφωνίας από αυτόν προς τον XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), ή και για το αν πραγματικώς ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4), υπέγραψε επιτόπου την τροποποιητική συμφωνία, ασχέτως αν η υπογραφή που φαίνεται εκεί παρουσιάζεται ως δική του. Για ό,τι και να αξίζει ως προβληματική περί του ελλείμματος συνοχής και συνταιριάσματος στην προβολή των εκδοχών της ενάγουσας ή και του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), υποσημειώνεται πως μηδέποτε υποβλήθηκαν στον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρο (ΜΥ4) μαρτυριακές αναφορές του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5) για συναντήσεις των δυο στο Μετόχι του Κύκκου ή στο κατάστημα ΙΚΕΑ, ή για ανταλλαγή απόψεων περί του νόμιμου και δίκαιου των απαιτουμένων από την ενάγουσα για να δυνηθεί ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4) να διασαφήσει ό,τι είναι που θα επιθυμούσε. Ως αξιολογική κατακλείδα για τον XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), απογράφω πως δεν υποβίβασα σε σχέση προς αυτόν (ή οποιονδήποτε άλλον μάρτυρα), τους εγγενείς κινδύνους κρίσης της αξιοπιστίας (ή της αναξιοπιστίας) τους, μόνο από τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο (βλ. κατ' αναλογίαν, Taniwha v The Queen
(2016)NZSC 123, Νικολάου ν Παπαϊωάννου
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806-1807, R v Barrett
(2007)VSCA 95). Καλύφθηκε και πριν τούτο, διά αυτοκαθοδήγησης. Μ' όλα αυτά, η δυνατότητα τής διά ζώσης παρατήρησης των μαρτύρων επί του εδωλίου δεν παύει από το να συναποτελεί σημαίνοντα κριτήριο αποτίμησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Γιουσελής ν Γιωργάλλας, ΠΕ 501/12, ημ. 14.5.19, Μαυροσκούφη ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ΠΕ 352/08, ημ. 16.4.14, Σάββα ν Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως (Αρ 2)
(2002)1(Β) ΑΑΔ 1228, 1248-1249). Έτσι έγινε και εδώ, τόσον για τον XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), όσον και για τους λοιπούς μάρτυρες, με τη μαρτυριακή συμπεριφορά του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5), να κατατάσσεται εν προκειμένω ως άκρως δυσμενής. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Χαραλαμπίδη (ΜΕ5). Ο XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6), είπε για το κόστος μετατροπής ακινήτων σε οικόπεδα, με τη μαρτυρία του να είναι σύντομη και να μην αμφισβητείται στην ουσία της από την εναγομένη. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Παπαγεωργίου (ΜΕ6). Ο XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1), εξήγησε τις περιστάσεις υπό τις οποίες, με οδηγίες της ενάγουσας, ετοίμασε σχέδιο διαχωρισμού των επίδικων κτημάτων σε οικόπεδα και δρομολόγησε τις προσήκουσες διαδικασίες για υποβολή των σχετικών αιτήσεων στις αρμόδιες αρχές, διευκρινίζοντας ταυτοχρόνως πως η εναγομένη δεν είχε επικοινωνία με τον ίδιον ή με την Chant Topo Services Ltd στην οποία ο μάρτυς ήταν συνιδιοκτήτης με άλλο πρόσωπο (το οποίο έχει εν τω μεταξύ αποβιώσει), με την εταιρεία αυτή να ειδικεύεται σε οριοθετήσεις, χωρομετρήσεις, τοπογραφικές εργασίες, υδραυλικές και υδρολογικές μελέτες, διαχωρισμούς οικοπέδων και άλλα συναφή. Οι δικηγόροι της ενάγουσας επέκριναν τη μαρτυρία του μάρτυρα (με υπόδειξη και στην παράγραφο 7 της γραπτής του δήλωσης-Έγγραφο Γ) ότι ο XXXXX Χαραλαμπίδης (ΜΕ5) παρακολουθούσε εκ του σύνεγγυς και λάμβανε γνώση κάθε σταδίου των αναληφθεισών (από τον μάρτυρα και την εταιρεία του) εργασιών και πως η εναγομένη δεν είχε επικοινωνία με τον XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1) ή την Chant Topo Services Ltd για τις εργασίες αυτές. Επομένως, πέραναν οι δικηγόροι της ενάγουσας, η θέση του μάρτυρα πως «.ο ισχυρισμός που όπως μας λέχθηκε έχουν προβάλει ότι ο διαχωρισμός είχε δήθεν γίνει με πρωτοβουλία και ενέργειες της Ιεράς Μονής Κύκκου δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα», αντιφάσκει (ή έστω αντιμάχεται) τόσον με το Τεκμήριο 48, που ο ίδιος ο μάρτυς επισύναψε στη γραπτή του δήλωση-Έγγραφο Γ, όπου απογράφεται ότι η αίτηση οριοθέτησης υποβλήθηκε από την εναγομένη (στο δικό της όνομα και διεύθυνση), όσον και με το Τεκμήριο 51 (στο οποιο επίσης ανέδειξε ο μάρτυς στη γραπτή του δήλωση-Έγγραφο Γ) και το οποίο σχετίζεται με συμβόλαιο μεταξύ της εναγομένης και της Χαρίλαος Αποστολίδης & Σια Λτδ. Οι θέσεις των δικηγόρων αδικούν τον μάρτυρα αφού τούτος ήταν σαφής ευθύς εξ αρχής στη μαρτυρία του, άρα δεν μπορεί να ομιλεί κανείς ευκόλως περί αντιφάσεων, πως, η αναφορά του στην εναγομένη και η συμπερίληψη του ονόματος της σε αιτήσεις που υποβάλλονταν αναφορικώς προς ό,τι είναι που ο μάρτυς και η εταιρεία του ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν, γινόταν «.τυπικά μόνο εκ μέρους της Μονής Κύκκου επειδή ήσαν οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του κτήματος (εφ' όσον τότε δεν υπήρχε ξεχωριστός τίτλος για το υπό διαχωρισμό τμήμα του) αλλά όμως για λογαριασμό της κ. Χαραλαμπίδου η οποία ήταν η πελάτιδά μας και η άμεσα ενδιαφερόμενη». Τούτο, αναδύεται και από το περιεχόμενο των συζητούμενων εγγράφων (Τεκμήρια 48 και 51), με το Τεκμήριο 48 (αίτηση για οριοθέτηση με επίσπευση) να υποβάλλεται από την εναγομένη «.(για XXXXX Χαραλά)» (την ενάγουσα) - αυτολεξεί είναι η αναφορά - και με το Τεκμήριο 51 (Συμβόλαιο) να αποτυπώνει ότι τούτο γινόταν μεταξύ της προαναφερθείσας Χαρίλαος Αποστολίδης & Λτδ και της εναγομένης «.(για XXXXX Χαραλαμπίδη).». Τα ίδια (με τις κατάλληλες αναπροσαρμογές), φύονται και από το Τεκμήριο 53 (Αίτηση Τελικής Χωρομετρίας-Εγγραφής Οικοπέδων). Δεν διαφεύγει την προσοχή πως τα δικαιώματα διαχωρισμού οικοπέδων (και άλλα) ύψους ΛΚ26.400/€45.107,08 (αφορούντα στο Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λευκωσίας), πληρώθηκαν, ως το Τεκμήριο 54, από την ενάγουσα (και όχι την εναγομένη). Το αυτό έγινε και για την αμοιβή της Chant Topo Services Ltd (ύψους ΛΚ1.437,50/€2.456,11), για την επίβλεψη και τον τελικό έλεγχο των εργασιών, με το τιμολόγιο να εκδίδεται στο όνομα της ενάγουσας και να πληρώνεται από αυτήν (και όχι από την εναγομένη). Εκεί που έχουν δίκιο οι συνήγοροι της ενάγουσας είναι κατά βάσιν στο ότι ο μάρτυς αντί να περιοριστεί σε γεγονότα που γνώριζε για την υπόθεση, επεκτάθηκε - δίδοντας συν τω χρόνω και δικαιώματα στους αντιδίκους να τον σχολιάσουν - σε συλλογιστικές και εικασίες για το αν ισχυρισμοί που προβλήθηκαν περί του αντιθέτου από την ενάγουσα και μάρτυρες της πως ο διαχωρισμός είχε «.γίνει με πρωτοβουλία και ενέργειες της εναγομένης» δεν κατοπτρίζει την πραγματικότητα. Αυτά συνιστούσαν περιττολογία και κακώς ξεδιπλώθηκαν ως μαρτυρία από τον μάρτυρα. Η διαπίστωση αυτή δεν αμβλύνει ή αλλοιώνει το κατά τα άλλα συμπαγές της μαρτυρίας του μάρτυρα, η οποία ούτε και σε άλλες πτυχές ελέγχεται, σε βαθμό που να ταξινομείται ως αναξιόπιστη. Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Χ" Γιάγκου (ΜΥ1). Ο XXXXX Μαρδάς (ΜΥ2), ήταν λεπτομερής και ειλικρινής επεξηγώντας και σειρά εγγράφων και φακέλων, ως φερ' ειπείν τα Τεκμήρια 1, 2, 4, 11, 18, 20, 21 και 37. Αντεξετάστηκε εντόνως - σε κόσμια όμως πλαίσια από τον κ. Ευσταθίου όπως πάντα - μένοντας ακλόνητος. Το ότι ο μάρτυς παρακαθόταν (πριν καταθέσει), εντός της δικαστικής αίθουσας (κάτι που έθιξαν οι δικηγόροι της ενάγουσας στις αγορεύσεις τους), δεν επηρέασε τα όσα ο μάρτυς είπε ενόρκως ή διαρθρώνει άνευ ετέρου λόγο απόρριψης της μαρτυρίας του ή μείωση της εμβέλειας αυτής και αυτό το αποτυπώνω ως απαύγασμα αναγκαίας αυτοκαθοδήγησης περί των σύμφυτων κινδύνων σε τέτοιες περιπτώσεις, ακόμη και εκεί όπου ένας τέτοιος μάρτυς παρουσιάζεται ως πραγματογνώμονας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ηλιάδης ν Βενιζέλου και Άλλων
(2009)1(Β) ΑΑΔ 960, 968-969, R v Shaw
(2002)EWCA Crim 3004, Economides and Another v The Police
(1983)2 CLR 301, 312). Οι δικηγόροι της ενάγουσας υποστήριξαν ότι η μαρτυρία του μάρτυρα «.ήταν αναληθής, αντιφατική και παραπλανητική και δεν συνάδει ούτε με τους ενώπιον του Δικαστηρίου Φακέλους και τα κατατεθέντα έγγραφα τεκμήρια». Δεν είναι τούτη την εικόνα που απεκόμισε το Δικαστήριο. Αναπτύχθηκε εκ πλευράς ενάγουσας πως ο μάρτυς στην προσπάθεια του να «.αμφισβητήσει το επίσημο εμβαδόν του τεμαχίου XXXXX σε 19,177τ.μ.» ανέφερε «.ως εμβαδόν 24,520τ.μ., (παράγραφοι 15.2, 15.3, 15.4 και 15.5 της Γραπτής του Δήλωσης), βασισμένος σε μέτρηση που έγινε το 2000, εμβαδόν που συμπίπτει με το εμβαδόν του κ. Παντοπώλη του 2011, που όπως αναφέρουμε σε άλλο στάδιο της αγόρευσής μας επαραμερίσθη και ακυρώθη από το ίδιο το Κτηματολόγιο». Προς εδραίωση της άποψης οι ευπαίδευτοι δικηγόροι - καίτοι δεν αντεξέτασαν τον μάρτυρα επί της πτυχής - παρέπεμψαν στα Σημειώματα 16-17 στον κτηματολογικό φάκελο-Τεκμήριο 2 (με το Σημείωμα 18 να είναι και εκείνο σχετικό). Η θέση των δικηγόρων παραβλέπει τον εμβαδομετρικό επαναϋπολογισμό του τεμαχίου που κοινοποιήθηκε στην εναγομένη την 15.2.11 (Τεκμήριο 18), με τον οποίο το εμβαδόν υπολογίστηκε σε 24.520τ.μ. αντί σε 19.177τ.μ. Οι τοποθετήσεις του μάρτυρα σε συνδυασμό και με όσα εξεικονίζει και συνθέτει ως επί του εδάφους πραγματικότητα το Τεκμήριο 18, υπερισχύουν κάθε προγενέστερης αναφοράς για το εμβαδόν τού επίδικου ακινήτου, ως του πιο πρόσφατου και προερχόμενου από παράπονο της εναγομένης προς τον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Λευκωσίας ημερομηνίας 26.1.11 (Τεκμήριο 18(2-11)). Ο μάρτυς ήταν ξεκάθαρος και για την έκταση του ακίνητου που μεταβιβάστηκε στην ενάγουσα, με παραπομπή και στα Τεκμήρια 16, 18 και 31. Προτάχθηκε επιπροσθέτως - μάλλον ως σημείο ανατρεπτικό της βαρύτητας της μαρτυρίας τού μάρτυρα παρά ως αξιολογική μεζούρα της αξιοπιστίας του - ότι το «.κατ' επανάληψη αναφερόμενο «λάθος» της έκτασης του XXXXX, χωρίς ποτέ και στα τόσα χρόνια που παρήλθαν να αλλάξει ο σχετικός Τίτλος και η αναγραφόμενη επίσημη έκταση των 19,177τ.μ. και χωρίς ασφαλώς να προσκομισθεί από την πλευράν τους η κάλλιστη μαρτυρία προς την κατεύθυνση αυτή, που δεν είναι παρά κάποιος εν ενεργεία αρμόδιος Κτηματολογικός Λειτουργός, γεγονός που απέφυγαν». Μήτε και αυτό με βρίσκει συγκλίνοντα. Ο μάρτυς τοποθετούμενος παρέπεμψε ως πηγή γνώσης και αναφοράς του στο Τεκμήριο 18, μη δυνάμενος να επεκταθεί αυθεντικώς ώστε να εγείρεται έστω κατά συζήτησιν, θέμα καλύτερης δυνατόν μαρτυρίας από εν ενεργεία σε αντίθεση με αφυπηρετήσαντα κτηματολογικό λειτουργό. Το ότι ο κτηματολογικός τίτλος του επίδικου ακινήτου (Τεκμήριο 10), αποτυπώνει μια διάφορη εικόνα από εκείνη που περιέγραψε ο μάρτυς και η οποία εμφαίνεται στο Τεκμήριο 18, δεν δομεί εμπόδιο στην ευχέρεια του μάρτυρα να υπομνήσει όσα το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας απεφάσισε στο Τεκμήριο 18, ή στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας από το να αποφασίσει ως το Τεκμήριο 18, ή και στον μάρτυρα να δώσει αποδεκτή εξωγενή μαρτυρία αντιμαχόμενη των κτηματολογικών τίτλων (Τεκμήριο 10), μια και ο τίτλος απαρτίζει μόνο εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ιδιοκτησίας του κτήματος ή της έκτασης που περιγράφεται εκεί, με την ισχύ του να υποχωρεί όταν καταδειχθεί, όπως εδώ, κάποιο συναφές λάθος (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρυσοστόμου ν Φράγκου και Άλλου
(2000)1(Α) ΑΑΔ 622, 629, Theodorou v Hadji Antoni
(1961)CLR 203, 208). Ούτε και το ότι φαίνεται να μην κατατέθηκε από τους άμεσα ενδιαφερομένους αίτημα διόρθωσης κτηματολογικού τίτλου, εξανδραποδίζει την όποια μαρτυριακή τοποθέτηση για την έκταση του κτήματος ως περιγράφεται στον κτηματολογικό τίτλο ή αποτρέπει ή μπορεί να αποτρέψει a priori αντίθετο εύρημα με όσα συμπεριλαμβάνει ο κτηματολογικός τίτλος, βάσει αξιόπιστης και αναντίρρητης μαρτυρίας από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ν Σταύρου και Άλλων, ΠΕ 156/10, ημ. 24.3.15). Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Μαρδά (ΜΥ2). Ο XXXXX Παύλου (ΜΥ3), εξέφρασε τα πράγματα ως τα βίωσε ή και τα ερμήνευσε δευτερογενώς χωρίς τάσεις ψεύδους ή παραπλάνησης. Υποδείχθηκε από τους δικηγόρους της ενάγουσας πως ενώ ο μάρτυς είπε αρχικώς ότι ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4) δεν υπέγραψε ή αποδέχθηκε την τροποποιητική συμφωνία, στην αντεξέταση ο XXXXX Παύλου (ΜΥ3) δέχθηκε, στα πολλά πως η υπογραφή στην τροποποιητική συμφωνία είναι ή μπορεί να είναι εκείνη του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4). Το ότι ο μάρτυς αναφέρθηκε σε συζήτηση του με τον Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρο (ΜΥ4), για το αν η υπογραφή στην τροποποιητική συμφωνία ήταν ή δεν ήταν εκείνη του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4) - με τον τελευταίο να του λέγει πως «.πιστεύει ότι είναι η υπογραφή του χωρίς να είναι 100% σίγουρος» - δεν ισοδυναμεί με παλινδρόμηση ή σταχυολογεί τη μαρτυρία του XXXXX Παύλου (ΜΥ3) ως αμφιταλαντευόμενη. Συμφώνως των λεχθέντων του, δεν αποτέλεσε αντικείμενο αναφοράς τού Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4) το αν ο τελευταίος συμφώνησε ή δεν συμφώνησε με όσα απογράφονται στην τροποποιητική συμφωνία ως όροι αλλά για το αν η υπογραφή που παρουσιάζεται εκεί είναι ή δεν είναι η δική του. Οι δύο αυτές ερμηνευτικές δεν εξισώνονται λελογισμένως με παραδοχή υπογραφής της τροποποιητικής συμφωνίας ως νόμιμης τοιούτης (κατά την εκδοχή της ενάγουσας), ή εντάσσει τη μαρτυρία του XXXXX Παύλου (ΜΥ3), ως αναξιόπιστη ή και ως αντιστρατευόμενη τη μαρτυρία του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4). Δέχομαι τη μαρτυρία του XXXXX Παύλου (ΜΥ3). Ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4), ήταν υποδειγματικός ως μάρτυς. Κατέθεσε άνευ διαθλάσεων. Έγινε λόγος εκ μέρους της ενάγουσας πως υπήρξε αντιφατικός και ανακόλουθος λόγω αμνημοσύνης σε αναφορές του για το αν υπέγραψε ή όχι την τροποποιητική συμφωνία. Ο μάρτυς αρνήθηκε με δριμύτητα ότι υπέγραψε την τροποποιητική συμφωνία, απορρίπτοντας και περί του αντιθέτου υποβολές του κ. Ευσταθίου, δηλώνοντας πως «.έχω μνήμη ελέφαντα, ακόμα δεν τρελάθηκα ούτε έπαθα αμνησία και ξέρω πολύ καλά τι υπέγραψα. Δεν θα υπέγραφα ένα τέτοιο κείμενο ετεροβαρές χωρίς να το παρουσιάσω στην Ιερά Σύνοδο. Ακόμα και να είναι αληθές, που δεν είναι, επειδή δεν αποταθήκαμε στην Ιερά Σύνοδο δεν ισχύει, ουδεμίαν αξίαν έχει..». Όταν ο συνήγορος επανήλθε ρωτώντας τον για ποιο λόγο υπέγραψε ολογράφως την τροποποιητική συμφωνία αφού «.έχετε μνήμη ελέφαντα . Πέστε στο Δικαστήριο», ο μάρτυς είπε πως το θεώρησε φυσικό να υπογράψει το σχέδιο πάνω στο οποίο συντάχθηκε κατ' ισχυρισμόν η τροποποιητική συμφωνία αφού μπορεί να το είχε απαιτήσει η ενάγουσα και ότι δεν ένοιωθε πως θα έπρεπε να απολογηθεί «.γιατί έβαλα την υπογραφή μου μαζί με τη XXXXX γι' αυτό το νέο τεμάχιο που αυξήθηκε προς δυσμάς--.». Αυτές οι απαντήσεις χρησιμοποιήθηκαν από τον αντεξετάζοντα με δεινότητα για να καταδείξουν πως ο μάρτυς από τη μια, δήλωνε ότι είχε πολύ δυνατή μνήμη για ανάκληση των όσων εκτυλίχθηκαν γύρω από την υπογραφή της τροποποιητικής συμφωνίας (και όχι μόνο) και από την άλλη, πως δεν μπορούσε να θυμηθεί το τι είχε επισυμβεί, αλλά και για το ότι, ενώ διατράνωνε πως δεν είχε υπογράψει την τροποποιητική συμφωνία, με αυτά που ισχυριζόταν έδειχνε προς μια ανάστροφη πορεία παραδεχόμενος τωόντι πως είχε υπογράψει την τροποποιητική συμφωνία. Τα πράγματα δεν έχουν έτσι. Δεν πρέπει να λησμονείται πως η τροποποιητική συμφωνία αφορά ως εικόνα (κατά τον μάρτυρα) - και ως πραγματική μαρτυρία υπό αυτή την οπτική (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Hunt and Others (1814-1823) All ER Rep 456, 459-460, Boyle v Wiseman
(1855)11 Exch 360, 367) - ένα σχέδιο/σχεδιαγράφημα/τοπογραφικό ως το Τεκμήριο 31 (που είναι πανομοιότυπο με εκείνο επί του οποίου εμφαίνεται η τροποποιητική συμφωνία (Τεκμήριο 33)) στο οποίο (Τεκμήριο 31) ως κατ' επανάληψιν δήλωσε ο μάρτυς, απεικονίζεται το τεμάχιο γης που δόθηκε στην ενάγουσα από την εναγομένη και ο δρόμος πρωταρχικής σημασίας που διαπερνά το τεμάχιο, με αυτό μάλιστα το γεγονός να είναι και το αίτιο που η εναγομένη έκρινε ότι θα ήταν άδικο να υποστεί η ενάγουσα απώλεια του εμβαδού που δικαιούνταν κατά τις προβλέψεις της συμφωνίας 27.11.84 (Τεκμήριο 29) κρίνοντας ο μάρτυς πως έπρεπε να της δοθεί η επίδικη έκταση των 21 σκαλών, 1 προσταθιού και 500 τετραγωνικών μέτρων. Ο μάρτυς, καταθέτοντας, ήταν πέραν από αυτόδηλο ότι έβλεπε μπροστά του την τροποποιητική συμφωνία όχι ως νόμιμη συμφωνία αλλά ως σχέδιο/σχεδιαγράφημα/τοπογραφικό όπου εντυπωνόταν η οριοθέτηση (με τις αντίστοιχες μονογραφές/υπογραφές των εμπλεκομένων και του ιδίου), τού μέρους εκείνου του επίμαχου τεμαχίου που θα αποδιδόταν στην ενάγουσα από την εναγομένη, με τον μάρτυρα να τονίζει (πειστικώς ως εικόνα και ουσία), πως «Ούτε ναι ούτε τίποτε...απλώς προστέθηκε αυτό το κομμάτι, γι' αυτό και βάλαμε τις μονογραφές και τις υπογραφές μας αλλά χωρίς να υπάρχει αυτό το πλαστό κείμενο από πάνω, ύστερα προστέθηκε αυτό, γι' αυτό δεν υπάρχει Αίτηση στην Ιερά Σύνοδο». Άρα, ουδέν αξιολογικώς μεμπτόν για τον μάρτυρα στην προκειμένη. Προβλήθηκε (κυρίως διά των αντεξεταστικών ερωτήσεων) ως ένα ακόμα δείγμα αστοχίας μνήμης του μάρτυρα και το ότι τούτος διισχυρίστηκε πως το σχέδιο/σχεδιαγράφημα/τοπογραφικό (Τεκμήριο 31) «.ήτανε με τη συμφωνία του 1984 καρφιτσωμένο μαζί». Ο μάρτυς εννοούσε (δοσμένο αποφαίνομαι ότι είναι τούτο), τη συμφωνία 27.11.84 (Τεκμήριο 29), επί της οποίας (ως αυτό κατατέθηκε στη δίκη) δεν προσαρτάται άλλο έγγραφο εκτός από το συμφωνητικό έγγραφο 21.10.72 ως Παράρτημα Α (Τεκμήριο 28). Ο μάρτυς, ως παρατήρησα, διαισθανόμενος ότι αμφισβητούνταν η αναφορά του και ιδίως τα περί ανυπαρξίας ημερομηνίας επί του Τεκμηρίου 31 και επί της τροποποιητικής συμφωνίας (Τεκμήριο 33), είπε με ελεγχόμενη αλλά συνάμα δηκτική οξύτητα για το Τεκμήριο 31, πως δεν «.φέρει ημερομηνία διότι, έστω και αν έγινε λίγες μέρες μετά, το κάναμε, το προσκολλήσαμε μαζί με την κύρια συμφωνία. Από 20 έγινε 21 σκάλες, 1 προστάθι και 500 τετραγωνικά μέτρα. Ζητούμε από την Ιερά Σύνοδο 21 σκάλες, 1 προστάθι και 500 τετραγωνικά μέτρα, χωρίς να υπάρχει πουθενά η ημερομηνία, υπογράφτηκαν απευθείας. Φαίνεται από τα έγγραφα ότι αποταθήκαμε στην Ιερά Σύνοδο και ζητούσαμε αυτό το εμβαδόν που είπαμε, άρα και εδώ το ίδιο συμβαίνει. Επειδή τούτο το σχέδιο αφορά την κυρία συμβιβαστική συμφωνία του 1984, το προσήψαμε, το ενώσαμε μαζί με την κύρια συμφωνία και γι' αυτό δεν χρειαζόταν ημερομηνία. Αυτή είναι η ουσία των πραγμάτων, εμείς δεν είμαστε εδώ για να πελαγοδρομούμε και να προσπαθούμε να πιάσουμε το πόδι του άλλου. Έπρεπε να κάνω και μια δήλωση εξ' αρχής. Πραγματικά για εμένα ισχύει η συμφωνία του 1984, όλα τα άλλα τα θεωρώ δαιμονικά σενάρια φανταστικής παραπλάνησης, που μόνο ένας νοσηρός νους θα μπορούσε να τα επεξεργαστεί. Λυπούμαι που μιλώ σκληρά, αλλά έχω εξοργιστεί από όταν διάβαζα τα πρακτικά της διαδικασίας. Όλα είναι ψεύδη, δεν υπάρχει τίποτε άλλο, όλα είναι ασύστολα ψεύδη τα οποία απορρίπτονται και γι' αυτό εγώ να πρέπει να υποστώ αντεξέταση σε γεγονότα που δεν είναι υπαρκτά, που είναι στη φαντασία, για να κορεστεί η πλεονεξία ορισμένων. Εμείς καθημερινά δίδουμε σε χήρες, ορφανά κτλ, τεράστιες εκτάσεις και στον Δήμο και για την παιδεία, όμως δεν δέχομαι με δόλο και απάτη να πάρουν ούτε ένα τετραγωνικό μέτρο από τη Μονή. Είμαι ευαίσθητος σ' αυτό το θέμα και γι' αυτό μάχομαι και θα μάχομαι για να διαφυλάξω την περιουσία της Μονής». Με αντεξεταστικό σθένος, θεσμικώς επιτρεπτό, για ξεψάχνισμα τής θέσης του μάρτυρα, υπεβλήθη σε αυτόν πως δεν εντοπίζεται - και σωστά - επί του Τεκμηρίου 29 συνημμένο το σχέδιο/σχεδιαγράφημα/τοπογραφικό (Τεκμήριο 31) και έτσι, ως διαμορφωθείσα πλέον υποβολή προς τον μάρτυρα, η μη σύναψη του Τεκμηρίου 31 επί του Τεκμηρίου 29 δεν μπορεί παρά να οφείλεται, ως γεγονός πια, στο αποδυναμωμένο μνημονικό του μάρτυρα. Αφήνοντας παραπλεύρως το ότι η ενάγουσα προτάσσει (επί παραδείγματι στις παραγράφους 12 και 14 στην Έκθεση Απαίτησης) - και με αναφορά πιθανόν στο Τεκμήριο 20 - πως η «.ακριβής περιγραφή του μέρους της καθαρής γης που ανέλαβε η εναγομένη να μεταβιβάσει κατά κυριότητα επ' ονόματι της ενάγουσας εσημειώθη στο Παράρτημα Β της συμφωνίας με πράσινο χρώμα επί του Τοπογραφικού Σχεδίου και εξαιρούντο από αυτό οι προσχεδιασμένοι δρόμοι.», υπογραμμίζεται ότι ο μάρτυς αποσαφήνισε (για το Τεκμήριο 29) πως, όταν «.λέω προσαρτημένο δεν είναι ανάγκη να είναι καρφιτσωμένο αλλά ήταν μαζί με το Τεκμήριο 31». Οι εξηγήσεις του ήσαν ανυπόκριτες και το ίδιο όσες ανέπτυξε για τη σημασία του καλούμενου (ως τροποποιητική συμφωνία) σχεδίου/σχεδιαγραφήματος/τοπογραφικού (Τεκμήριο 33), λέγοντας ότι εκεί είναι τα «.νέα σύνορα του τεμαχίου που μεταφέρθηκε προς δυσμάς», όχι όμως δυνάμει νέας συμφωνίας τοσούτω μάλλον της τροποποιητικής συμφωνίας. Αποδέχομαι τη μαρτυρία του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4). Υπό τις επιμέρους αιρέσεις που αναφέρθηκαν για τη μαρτυρία κάποιων εκ των μαρτύρων που κάλεσε η ενάγουσα, δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή της εναγομένης ως αξιόπιστη και απορρίπτω, με κάθε σεβασμό, την εκδοχή και μαρτυρία που παρουσιάστηκε από αυτήν ως αναξιόπιστη. Χρειάζονται εδώ τέσσερεις επισημάνσεις με οριζόντια εφαρμογή όπου δει. Η πρώτη επισήμανση, αφορά στο ότι η υιοθέτηση κάποιων εκ των εισηγήσεων των δικηγόρων, ιδίως εκείνων της εναγομένης, έγινε μετά από προσεκτική και βασανιστική διήθηση τους, αντιπαραβαλλόμενων τούτων με τη μαρτυρία και αποτελούντων στην κάθε περίπτωση ομόθυμη άποψη του Δικαστηρίου. Αυτά δίκην αυτοπροειδοποίησης για το ότι ένα Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να αναπαράγει τις αγορεύσεις των δικηγόρων αντικαθιστώντας ή υποκαθιστώντας τοιουτοτρόπως τη δικανική του κρίση με τους συλλογισμούς των συνηγόρων και των διαδίκων παραβιάζοντας τουτέστιν και τα εχέγγυα αμεροληψίας της δικαστικής εξουσίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ζερβός ν Euroinvestment & Finance Public Limited
(2012)1(B) ΑΑΔ 1048, 1053). Η δεύτερη επισήμανση, καταπιάνεται με την αποδοχή εξωγενούς μαρτυρίας επί εγγράφων, κατ' εξαίρεσιν του γενικού αποδεικτικού κανόνα που απαγορεύει τέτοιο χειρισμό (βλ. κατ' αναλογίαν, Polykarpou v Polykarpou and Others
(1982)1 CLR 182, 190-192). Εδώ, ως εκ της αντιδικίας (επικεντρωνόμενης τούτης και στα της τροποποιητικής συμφωνίας), ενυπάρχει νομικώς και πραγματικώς η δυνατότητα, διότι η περίπτωση εμπίπτει τετραγωνισμένως εντός των εξαιρέσεων που επιτρέπουν εισαγωγή εξωγενούς μαρτυρίας για την εγκυρότητα και φύση της τροποποιητικής συμφωνίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Mavrou v Theodorou
(1984)1 CLR 635, 638-641). Η τρίτη επισήμανση, συναρμόζεται με το ότι ο επαναϋπολογισμός του εμβαδού για το τεμάχιο XXXXX που έγινε από τον XXXXX Παντοπώλη (Τεκμήριο 18
(11)), σχετιζόταν με το τεμάχιο XXXXX και όχι με το επίδικο τεμάχιο XXXXX. Καταστάλαγμα της εκδοχής της ενάγουσας είναι ότι ο επαναϋπολογισμός (ως μη αφορών στο τεμάχιο XXXXX), δείχνει πως τα περί εμβαδομετρικού επαναϋπολογισμού του τεμαχίου XXXXX δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια όψιμη εφεύρεση της εναγομένης για να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να αποφύγει τα όσα η ενάγουσα απαιτεί. Παρεμβάλλεται, πως αναπτύχθηκε στην αγόρευση της ενάγουσας ότι η εναγομένη - με δοσμένη την επιμονή της πως ο επαναϋπολογισμός του XXXXX Παντοπώλη εσφαλμένως αναφέρεται στο τεμάχιο XXXXX αντί στο ορθό (τεμάχιο XXXXX) - ενώ είχε την άνεση (θεωρητικώς τουλάχιστον), να τον καλέσει ως μάρτυρα, επέλεξε (ή παρέλειψε) να το πράξει. Τα πράγματα δεν έχουν όπως τα παρουσιάζει η ενάγουσα. Κατά το Τεκμήριο 18
(11), που αφορά σε σημείωμα του XXXXX Παντοπώλη ημερομηνίας 11.2.11, ο επαναϋπολογισμός αφορούσε στο τεμάχιο XXXXX, με τον XXXXX Παντοπώλη να παραπέμπει και «.στο σχέδιο με καταχ. ερ. 71.». Μολοντούτο, στο Ερυθρό 71 εντός του κτηματολογικού φακέλου-Τεκμήριο 2, δεν γίνεται εξειδικευμένη αναφορά στο τεμάχιο 3830 (σε αντίθεση με το τεμάχιο XXXXX και άλλα τεμάχια που διακρίνονται εκεί με κίτρινο χρώμα). Στο σημείωμα της XXXXX Ζίττη επί του Τεκμηρίου 18
(11), αμέσως κάτω από το σημείωμα του XXXXX Παντοπώλη, γίνεται παραπομπή σε «.φωτοαντίγραφο της επιστολής που εσωκλείεται με ερ. 10.», εξ αφορμής της οποίας έλαβε χώραν και ο επαναϋπολογισμός (από τον XXXXX Παντοπώλη) εκείνου που ο ίδιος καθόρισε ως τεμάχιο XXXXX αντί ως τεμάχιο XXXXX. Η XXXXX Ζίττη ενημέρωσε επισήμως την εναγομένη πως για την «.αίτηση σας με αρ. ΑΧ331/2011 με την οποία ζητούσατε να επαναυπολογιστεί το εμβαδόν του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου XXXXX και σας πληροφορώ ότι μετά τον επαναυπολογισμό του εμβαδού τούτο υπολογίστηκε σε 24520τ.μ. Επίσης το εμβαδόν της λωρίδας που φαίνεται με αμυδρή γραμμή υπολογίστηκε σε 1400τ.μ.» (Τεκμήριο 18
(1)). Πέραν τούτου, εντός του κτηματολογικού φακέλου-Τεκμήριο 2, υπάρχει και άλλο σημείωμα (με αριθμό 9) ημερομηνίας 8.8.02 (με χρόνο παραλαβής την 21.8.02), που απευθύνεται προφανώς προς τον Διευθυντή του Κτηματολογίου και το οποίο ενασχολείται με το τεμάχιο XXXXX και το εμβαδόν αυτού, που προσδιορίζεται ως έκτασης 24520τ.μ. Στον ίδιο κτηματολογικό φάκελο-Τεκμήριο 2, εντοπίζεται (για το εμβαδόν του τεμαχίου XXXXX) και επιστολή ημερομηνίας 22.8.02 (σημείωμα με αριθμό 10) και άλλα έγγραφα με ταυτόσημο περιεχόμενο. Τέλος, δεν μπορεί να παραβλεφθεί και η αντίστοιχη μαρτυρία του XXXXX Κολιανδρή (ΜΕ1), κατόπιν επισταμένης αντεξέτασης από τον κ. Βελάρη, πως εκείνο που έπρεπε να επαναϋπολογιστεί κατά τους κρίσιμους χρόνους ήταν το τεμάχιο XXXXX και όχι το τεμάχιο XXXXX και ότι όταν ζητήθηκε ο επαναϋπολογισμός, το τεμάχιο XXXXX αναφερόταν ως τεμάχιο XXXXX. Τούτο, ενισχύεται και από το προειρημένο σημείωμα με αριθμό 9 (ημερομηνίας 8.8.02) στον κτηματολογικό φάκελο-Τεκμήριο 2. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως το εμβαδόν του τεμαχίου XXXXX επαναϋπολογίστηκε κατά τα νόμιμα και δέοντα από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας σε 24520τ.μ. (από 19177τ.μ.) κατά τα περιλαμβανόμενα στο Τεκμήριο 18 (αλλά και τα συναγόμενα από την αξιόπιστη μαρτυρία). Δεν δικαιολογείται έτσι, η αντικατάσταση του εμβαδομετρικού αθροίσματος για το τεμάχιο XXXXX, με εκείνο του τεμαχίου XXXXX, ως λανθασμένως κατέγραψε ο XXXXX Παντοπώλης. Η τέταρτη επισήμανση, που δεν αποσυνδέεται από όσα συγκροτούν τη δεύτερη επισήμανση, καθάπτεται τής μη κλήτευσης του XXXXX Παντοπώλη, κάτι για το οποίο παραπονέθηκε η ενάγουσα. Θα ανέμενε κανείς πως τέτοια δικονομικοαποδεικτικού χαρακτήρα μεμψιμοιρία θα προερχόταν από την εναγομένη και όχι από την ενάγουσα αφού η τελευταία είναι που προσήγαγε τη μαρτυρία αυτή (το Τεκμήριο 18
(11)), κατάσταση που ειρήσθω εν παρόδω συνυπολογίζεται εξατομικευμένως και ανά περίπτωσιν (βλ. κατ' αναλογίαν, Chalfont St Peter Parish Council v Holy Cross Sisters Trustees Incorporated
(2019)EWCH 1128), ως μεταβλητή κατά την αποδεικτική αξιολόγηση εξ ακοής μαρτυρίας (ως κατατάσσεται η αναφορά του XXXXX Παντοπώλη), δυνάμει των προβλέψεων του άρθρου 27
(2)(α) του Περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ. 9, για το αν ήταν εύλογο και εφικτό η ενάγουσα, ως η διάδικος που προσήγαγε τη μαρτυρία να είχε κλητεύσει τον XXXXX Παντοπώλη (βλ. κατ' αναλογίαν, Λευκόνικο Χρηματιστηριακή Λτδ ν Χριστοδούλου, ΠΕ 6/12, ημ. 15.7.16). Εν πάση περιπτώσει, ιδωμένων των πραγμάτων και υπό διαφορετική γωνία, η μη κλήτευση του XXXXX Παντοπώλη δεν άφησε δυσαναπλήρωτα κενά ή σκοτεινές πτυχές στην υπερασπιστική εκδοχή δεδομένης και της αξιόπιστης μαρτυρίας που κατατέθηκε από την εναγομένη για το Τεκμήριο 18 (βλ. κατ' αναλογίαν, Kabbara v Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 177, 189, Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης
(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410, Πέγκερος ν Δημοκρατίας
(1995)2 ΑΑΔ 143, 160). Μηδέ και η μη κλήτευση του XXXXX Παντοπώλη θα μπορούσε να εκληφθεί ως μαρτυρία για το τι τούτος δυνατόν να έλεγε αν καλούνταν (βλ. κατ' αναλογίαν, Μαυρουδή και Άλλης ν Valerik
(2009)1(B) AAΔ.1232, 1239). Ουδέ και τα δικαιώματα της ενάγουσας παραβλάφθηκαν από την επιλογή τής εναγομένης, δικαιωματική ως ήταν οπωσδήποτε, να μην παρουσιάσει τον XXXXX Παντοπώλη ως μάρτυρα στη δίκη (βλ. κατ' αναλογίαν, Γιανναρά ν Κρεμμαστού, ΠΕ 114/13, ημ. 23.4.19). Περνώ στα (πρόσθετα) τελικά ευρήματα και συμπεράσματα, με κάποιες επαναλήψεις να είναι αναπόφευκτες λόγω και της αλληλουχίας των γεγονότων αλλά και της αναγκαιότητας για αρραγή συνοχή και ειρμό στα καταγραφόμενα. Εννοείται, πως, ως αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων μου, είναι και τα όσα έχουν ήδη αναφερθεί πιο πάνω ως περιγραφή και ανάλυση υπό τις στοχεύσεις που κατά περίπτωσιν συζητούνταν, δίχως κατ' ανάγκην τούτα να προσδιορίζονται ορολογικώς και ως ευρήματα ή και συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Ζερβός ν Hellenic Bank Public Company Ltd
(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2357, 2373, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Μαλιώτη (Αρ 2)
(1998)2 ΑΑΔ 167, 176). Κατά το 1972 η εναγομένη είχε υπό την ιδιοκτησία της τα περισσότερα κτήματα γύρω από το αεροδρόμιο Λευκωσίας (Τεκμήριο 30), όπου τη δεκαετία 1950 και προηγουμένως, βρίσκονταν βρετανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις οι οποίες, μετά την Τουρκική Εισβολή το 1974, τέθηκαν υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Εθνών. Τα κτήματα τούτα δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν ενώ λειτουργούσε το αεροδρόμιο και έτσι κατά την εν λόγω δεκαετία τα η εναγομένη τα χρησιμοποιούσε για γεωργικούς σκοπούς και κυρίως για την καλλιέργεια σιτηρών. Σε κάποιο στάδιο την ίδια περίοδο, η εναγομένη και οι υπεύθυνοι των βρετανικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων έφθασαν διευθέτηση διά της οποίας οι Βρετανοί θα διοχέτευαν τα άχρηστα νερά των εγκαταστάσεων τους στα παρακείμενα κτήματα της εναγομένης (Τεκμήριο 42). Η διευθέτηση εξυπηρετούσε αμφότερους αφού οι μεν Βρετανοί θα απαλλάσσονταν από τα νερά αυτά ανέξοδα, ενώ η εναγομένη μπορούσε να τα χρησιμοποιεί για άρδευση των καλλιεργειών. Όταν η εναγομένη έπαυσε να καλλιεργεί τα κτήματα, περί τον Οκτώβριο 1972 ύστερα από παράκληση του Χωροεπισκόπου Κωνσταντίας και θείου της ενάγουσας Χρυσοστόμου προς τον τότε Ηγούμενο Χρυσόστομο, ενοικίασε μέρος των κτημάτων προς την ενάγουσα ως το συμφωνητικό έγγραφο-Τεκμήριο
- Περί το 1983, η ενάγουσα ήγειρε διάφορες απαιτήσεις κατά της εναγομένης για ζημιές που ισχυρίστηκε ότι είχαν υποστεί οι φυτείες που καλλιεργούσε όταν περί το 1978 τα Ηνωμένα Έθνη σταμάτησαν να διοχετεύουν νερά στα κτήματα της εναγομένης (που αποτελούσαν το αντικείμενο του Τεκμηρίου 28). Η εναγομένη απέρριπτε τις απαιτήσεις αυτές γιατί, κατά την άποψη της, δεν είχε τον έλεγχο ή την ευθύνη για τις πράξεις ή και παραλείψεις των Ηνωμένων Εθνών. Των αρνήσεων τούτων ακολούθησε σε μια περίπτωση η καταχώριση της αγωγής XXXXX/83 στις 26.2.83 εναντίον της εναγομένης (Τεκμήριο 21). Παραλλήλως, η ενάγουσα προέβαινε και σε διαβήματα προς την εναγομένη για συμβιβασμό. Οι νομικοί σύμβουλοι της εναγομένης γνωμάτευσαν ότι η ενάγουσα δεν δικαιούνταν σε αποζημίωση αφού η συμφωνία 21.10.72 (Τεκμήριο 28) ήταν κατά τη γνώμη τους άκυρη (Τεκμήριο 60). Μολαταύτα, με παράκληση του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου προς την εναγομένη, τούτη αποφάσισε ανεξαρτήτως νομικής θεώρησης να παραχωρήσει στην ενάγουσα δωρεάν έκταση 20 σκαλών, ως χωράφι, από το τεμάχιο XXXXX (Τεκμήριο 29). Με τη συμφωνία 27.11.84 (Τεκμήριο 29), ακυρώθηκε και το συμφωνητικό έγγραφο ημερομηνίας 21.10.72 (Τεκμήριο 28), με τη συμφωνία 27.11.84 (Τεκμήριο 29) να αποτυπώνει τους όρους της εξώδικης διευθέτησης μεταξύ ενάγουσας και εναγομένης. Κατ' ακολουθίαν, η αγωγή XXXXX/83 διακόπηκε (Τεκμήρια 23-24). Λόγω του ότι τμήμα του τεμαχίου XXXXX (που είχε παραχωρηθεί στην ενάγουσα), τεμνόταν από δημόσιο δρόμο πρωταρχικής σημασίας που μολονότι δεν είχε ακόμα κατασκευαστεί, ήταν σημειωμένος επί σχεδίου, με την έκταση του να υπολογίζεται στη μια σκάλα συν, η εναγομένη παρεχώρησε προς την ενάγουσα την επιπλέον έκταση και για αυτό το λόγο η έγκριση της Ιεράς Συνόδου ζητήθηκε διά αιτήματος του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4) ημερομηνίας 3.6.87 (Τεκμήριο 32), έκταση γης 21 σκαλών (Τεκμήριο 19). Η εναγομένη μετά τη συμφωνία αυτή, ενήργησε αμέσως για διαχωρισμό του τεμαχίου XXXXX για μεταβίβαση στην ενάγουσα. Στις 11.7.02 η εναγομένη ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αριθμό τεμαχίου XXXXX του Φ/Σχ. 21/52Ε1 του Δήμου Έγκωμης (694713τ.μ.), υπέβαλε αίτηση διαχωρισμού του τεμαχίου σε δύο νέα τεμάχια συμφώνως χωρομετρικού σχεδίου που επισύναψε (τεμάχια XXXXX και XXXXX). Ανοίχθηκε για αυτό, κτηματολογικός φάκελος διαχωρισμού με αριθμό ΑΧ2384/2002 (Τεκμήριο 2). Μετά από εμβαδομετρικό υπολογισμό του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX), το εμβαδόν ορίστηκε σε 24520τ.μ. ενώ εκείνο του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 670213τ.μ. (Τεκμήριο 2, Ερυθρό 4 και Τεκμήριο 3). Κατά τον έλεγχο της αίτησης διαχωρισμού και προώθησης της για έγκριση από τον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, αναφέρθηκε ότι μέρος του τεμαχίου XXXXX βρισκόταν εντός της Πολεοδομικής Ζώνης Κα6 και Κα8, ενώ το υπόλοιπο στην Πολεοδομική Ζώνη Γα4 και Γα
- Είχε αναφερθεί πως εξασφαλίστηκαν από το Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως οι πολεοδομικές άδειες ΛΕΥ1639/1997 και ΛΕΥ291/1999 (τεμάχιο XXXXX) αλλά και η πολεοδομική άδεια ΛΕΥ1178/2000 (που αφορούσε στο τεμάχιο XXXXX) και έτσι έπρεπε να εξασφαλιστεί άδεια διαίρεσης και πιστοποιητικό έγκρισης για διαχωρισμό του ακινήτου από τον Δήμο Έγκωμης. Σε επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας προς τον Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως αναφέρθηκε πως επειδή το τεμάχιο XXXXX πουλήθηκε ως χωράφι και το εμβαδόν των δύο νέων τεμαχίων που θα προέκυπταν από τον διαχωρισμό θα ήταν αρκετά μεγάλο για να επηρεάσει δυσμενώς δεσμεύσεις που ορίστηκαν με βάση τις πολεοδομικές άδειες (ή που θα μπορούσαν να τεθούν μελλοντικώς), ζητήθηκε έγκριση για διαίρεση του τεμαχίου (Τεκμήριο 2, Σημείωμα 10 και Τεκμήριο 4). Σε απαντητική επιστολή του Διευθυντή Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως, αναφερόταν πως ο διαχωρισμός θα γινόταν αποδεκτός και θα εγκρινόταν αν συμπληρωνόταν συμφώνως του σχεδίου στην επιστολή του και στο οποίο φαινόταν ότι το μέρος που θα αποκοπτόταν από το τεμάχιο XXXXX (ήτοι το τεμάχιο XXXXX), θα ήταν εκείνο που ζητήθηκε με τον κτηματολογικό φάκελο Α3583/1984 (Τεκμήριο 1) και μέρος από αυτό (τεμάχιο XXXXX) θα εγγραφόταν ως δημόσιος δρόμος και το τεμάχιο XXXXX ως χώρος πρασίνου, τα δε τεμάχια XXXXX, Β και Ε, ως χωράφια (Τεκμήριο 2, Ερυθρά 28-31 και Τεκμήριο 5). Με οδηγίες προς τους λειτουργούς Χωρομετρίας και Χαρτογραφίας ζητήθηκε νέα χωρομετρική και σχεδιαστική εργασία (Τεκμήριο 2, Ερυθρά 12-13 και Τεκμήριο 6). Η εναγομένη συγκατατέθηκε στην παραχώρηση του δρόμου και του χώρου πρασίνου (Τεκμήριο 2, Ερυθρόν 33 και Τεκμήριο 7). Μετά το πέρας της χωρομετρικής εργασίας και αφού συνεκτιμήθηκαν οι όροι και το σχέδιο της πολεοδομικής άδειας ΛΕΥ1178/00, υπολογίστηκαν τα εμβαδά των νέων τεμαχίων, δηλαδή του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 670213τ.μ., του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 19177τ.μ., του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 90τ.μ. (προστατευτική λωρίδα), του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 70τ.μ. (προστατευτική λωρίδα), του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 645τ.μ. (χώρος πρασίνου) και του τεμαχίου XXXXX (νέο τεμάχιο XXXXX) σε 3072τ.μ. (Τεκμήριο 2, Ερυθρόν 34 και Τεκμήριο 8). Η εναγομένη αποδέχθηκε τα εμβαδά (Τεκμήριο 2, Ερυθρόν 41 και Τεκμήριο 9). Η αίτηση διαχωρισμού συμπληρώθηκε και εκδόθηκαν οι αντίστοιχοι τίτλοι ιδιοκτησίας, μεταξύ των οποίων και για τα τεμάχια XXXXX και XXXXX (Τεκμήριο 10), τα οποία μεταβιβάστηκαν από την εναγομένη προς την ενάγουσα με τη Δήλωση Μεταβίβασης Π222/
- Την 21.1.04, η ενάγουσα μεταβίβασε τα 3047/19177 μερίδια του τεμαχίου XXXXX στην IMCS Interhostel Ltd, με τους δύο να καταθέτουν την αίτηση ΑΧ2568/4 στις 3.8.05 για διαίρεση του τεμαχίου XXXXX σε 30 οικόπεδα (Τεκμήριο 11). Με τη συμπλήρωση της χωρομετρικής εργασίας (που έγινε μόνο για τα 29 οικόπεδα) και δύο χώρους πρασίνου καθορίστηκαν και τα εμβαδά (Τεκμήρια 12-13). Συνακολούθως, εκδόθηκε το σχετικό πιστοποιητικό έγκρισης 02241 ημερομηνίας 27.7.06 (Τεκμήριο 14). Το συνολικό εμβαδόν των οικοπέδων ανήλθε στα 16397τ.μ. και των χώρων πρασίνου σε 2215τ.μ., ήτοι συνολικώς 18612τ.μ. (Τεκμήριο 15). Το οικόπεδο με αριθμό 30 που αναφέρεται στην άδεια διαίρεσης με αριθμό 0067 ημερομηνίας 27.11.01 είναι το ίδιο με εκείνο που καλύπτεται από το τεμάχιο XXXXX που είχε εγγραφεί ως χωράφι (Τεκμήριο 2). Σε επιστολή προς τον Δήμο Έγκωμης για το αν το τεμάχιο 5860 θα παρέμενε ως χωράφι ή θα εγγραφόταν ως οικόπεδο (αφού είχε συμπεριληφθεί στην άδεια διαίρεσης ως οικόπεδο), ο Δήμος Έγκωμης απάντησε ότι το τεμάχιο XXXXX έπρεπε να γραφτεί ως οικόπεδο και όχι ως χωράφι. Μετά από αυτό έγινε και η σχετική διόρθωση (Τεκμήριο 16). Στην υποθήκη XXXXX/1987, η οποία συστάθηκε πριν από τον διαχωρισμό του τεμαχίου XXXXX και τη δημιουργία του τεμαχίου XXXXX, δόθηκε βεβαίωση της Ιεράς Συνόδου ημερομηνίας 18.6.87, με την οποία εγκρίθηκε η αίτηση της εναγομένης για μεταβίβαση στο όνομα της ενάγουσας 21 στρεμμάτων γης από το τεμάχιο XXXXX του Φ/Σχ. 21/53W1, 52Ε1 και Ε2 στην Έγκωμη (Τεκμήριο 19). Παραχωρήθηκε και δικαίωμα στην εναγομένη (μέχρι τον διαχωρισμό, την έκδοση τίτλου και τη μεταβίβαση της γης), να υποθηκεύσει τη γη προς όφελος της ενάγουσας (Τεκμήριο 17). Ο διαχωρισμός του παραχωρηθέντος κτήματος σε οικόπεδα έγινε με απόφαση και πρωτοβουλία της ενάγουσας (Τεκμήρια 11 και 51), με την εναγομένη να αρκείται στην υπογραφή (ως εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια) αιτήσεων που τις προωθούσε η ενάγουσα χωρίς η εναγομένη να αναλαμβάνει ευθύνη για αυτές. Κατά τη συμφωνηθείσα μεταβίβαση συνέβη κάποιο λάθος και στον τίτλο που εκδόθηκε στο όνομα της ενάγουσας για το τεμάχιο XXXXX σημειώθηκε μικρότερη έκταση από όση της αναλογούσε οπότε η ενάγουσα - κακώς - προέβαλε αξιώσεις για περαιτέρω έκταση προφασιζόμενη τον λανθασμένο ιδιοκτησιακό τίτλο. Η εναγομένη απέρριψε το αίτημα της ενάγουσας και αποτάθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας το οποίο και έλαβε διορθωτικά μέτρα (Τεκμήριο 18). Η εναγομένη και ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρος (ΜΥ4) - Ηγούμενος αυτής από την 14.1.84 και Μητροπολίτης από το 2007 - ουδέποτε συμφώνησαν, υπόγραψαν, αποδέχθηκαν ή άλλως πως την τροποποιητική συμφωνία, με τις συνθήκες που την περιβάλλουν να ταξινομούνται, κατά το έλασσον, ως ύποπτες χωρίς υπαιτιότητα της εναγομένης και του Μητροπολίτη Κύκκου και Τηλλυρίας Νικηφόρου (ΜΥ4). Έτσι κι αλλιώς, το τι αναφέρεται στην τροποποιητική συμφωνία που φέρεται να υπογράφθηκε τον Φεβρουάριο 2002 (κατά την αναξιόπιστη εκδοχή της ενάγουσας) - και που βολικώς για την ενάγουσα δεν φέρει ημερομηνία κατάρτισης και υπογραφής - δεν μπορούσε να υλοποιηθεί αφού όλα τα παρακείμενα κτήματα της εναγομένης βρίσκονταν υπό ανάπτυξη σύμφωνα με πολεοδομικές άδειες ημερομηνίας 13.11.98 και 26.2.00 (Τεκμήρια 61-62) και έτσι το παραχωρηθέν στην ενάγουσα κτήμα δεν μπορούσε να επεκταθεί με τη νομικώς ανύπαρκτη τροποποιητική συμφωνία. Καμιά αξιόπιστη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου θα μπορούσε να δικαιολογήσει υπό οποιαδήποτε επίφαση την επιτυχία της αγωγής. Η εναγομένη αντέκρουσε επιτυχώς καθετί που προσάχθηκε εναντίον της από την ενάγουσα αποδεικνύοντας (εκεί όπου χρειάστηκε), ή και ανατρέποντας ακόμη το όποιο μαχητό τεκμήριο θα μπορούσε να θεωρηθεί πως την βάραινε, ως ήδη εντρύφησα εν σχέσει και προς την τροποποιητική συμφωνία (βλ. κατ' αναλογίαν, Χατζηστυλλή ν Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ
(2012)1(Β) ΑΑΔ 989, 994). Εν κατακλείδι. Η ενάγουσα απέτυχε να αποδείξει την αξίωση της στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης και εναντίον της ενάγουσας, ως τούτα θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο