Delincyp Company Ltd ν. First Ukranian Development Ltd υπό εκκαθάριση

Delincyp Company Ltd ν. First Ukranian Development Ltd υπό εκκαθάριση κ.α., Αρ. Αγωγής: 5994/10, 15/4/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2019:A728 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5994/10 Ως Τροποποιήθηκε Δυνάμει Διατάγματος του Δικαστηρίου Ημερομηνίας 03/10/2011 Delincyp Company Ltd Εναγόντων -και-

First Ukranian Development Ltd υπό εκκαθάριση
ΧΧΧΧΧ Wolfgang
ΧΧΧΧΧ Παπαργυρού
ΧΧΧΧΧ Δημητρίου
Petrochemical Holding GMBH
ΧΧΧΧΧ Goldovskiy
Devision Group Ltd
ΧΧΧΧΧ Buryak
ΧΧΧΧΧ Κουστάη
ΧΧΧΧΧ Παναγίδη
ΧΧΧΧΧ Παναγίδης Εναγομένων --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15 Απριλίου,
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες: Ο κ. Λ. Γ. Λουκαΐδης (ΔΘ445). Για τους Εναγόμενους 1: Ο κ. Γ. Κτωρίδης, για Άθως Δημητρίου Συνεργάτες ΔΕΠΕ (ΔΘ488). Για τους Εναγόμενους 2-11: Ο κ. Γ. Κουρουπίδης, για Χαβιαράς & Φιλίππου ΔΕΠΕ (ΔΘ236). ΑΠΟΦΑΣΗ Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγομένους (κατά τα δικογραφημένα στην παράγραφο 29 της Έκθεσης Απαίτησης): « Α. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις ύψους Δολάρια Αμερικής 12.466,229,00 για δόλο και/ή για συνομωσία προς εξαπάτηση των Εναγόντων και/ή για δόλιαν αποξένωση και/ή εξαπάτηση πιστωτών και/ή για παράβαση των καθηκόντων τους που διαπράχθηκε, από τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους αυτών κατά ή περί τη διάρκεια Οκτωβρίου 2007 κι έπειτα. Β. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 παρανόμως συνωμότησαν και προξένησαν σαν αποτέλεσμα οικονομική ζημία στους Ενάγοντες και/ή ενήργησαν παράνομα/δόλια μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της πιο πάνω περιόδου σε βάρος των Εναγόντων, προς το σκοπό αποστέρησης της δυνατότητος είσπραξης από τους τελευταίους, συνολικού οφειλομένου προς αυτούς ποσού Δολάρια Αμερικής 12.466,229,00 παρά της νυν υπό διάλυση εταιρείας γνωστής ως First Ukrainian Development Ltd υπ'αρ.εγγραφής C129843 (στο εξής η «FUD»), διά της αποξένωσης όλων των περιουσιακών στοιχείων που κατείχε η FUD και της διανομής υπό μορφή μερίσματος κατά ή περί την 15/11/2007 και/ή μεταγενέστερα, ποσού Ευρώ 619,939,550 στην μοναδική μέτοχο της FUD, Εναγομένη
Γ. Δήλωση του Δικαστηρίου ότι οι Εναγόμενοι 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 είναι υπόχρεοι προσωπικώς στην πληρωμή και κάλυψη του ποσού δολάρια Αμερικής 12.466,229,
Δ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου κηρύσσοντος άκυρη την πιο πάνω αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της FUD και την διανομή τούτων υπό μορφή μερίσματος (Dividend) στους Εναγομένους 5 κατά ή περί την 15.11.2007 και/η μεταγενέστερα. Ε. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου κηρύσσοντος άκυρη την αποξένωση και/ή μεταβίβαση και/ή πώληση προς τους Εναγομένους 7 των μετοχών που οι Εναγόμενοι 1 κατείχαν σε διάφορες εταιρείες. Στ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου διατάσσοντος τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 όπως επιστρέψουν και/ή λάβουν κάθε απαραίτητο μέτρο/διάβημα για επιστροφή προς την FUD και/ή τον Επίσημο Παραλήπτη και/ή εκκαθαριστή αυτής το ποσό των Ευρώ 619,939,550 προς διανομή του εν λόγω ποσού προς τους πιστωτές και εν συνεχεία μετόχους της FUD συμπεριλαμβανομένων των Εναγόντων. Ζ. Διάταγμα εντοπισμού (TRACING ORDER) όλων των χρηματικών ποσών που πληρώθηκαν και/ή κατατέθηκαν και/ή διανεμήθηκαν υπό μορφή μερίσματος (Dividend) και/ή άλλως από την FUD σε τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 κατά τη διάρκεια της περιόδου 15.11.2007 μέχρι σήμερα. Η. Διάταγμα για την ετοιμασία λογαριασμού (ORDER FOR AN ACCOUNT) από τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 για την παρ' αυτών διαχείριση των διαφόρων ποσών που πληρώθηκαν και/ή κατατέθηκαν και/ή διανεμήθηκαν υπό μορφή μερίσματος (Dividend) και/ή άλλως από την FUD σε τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 κατά τη διάρκεια της περιόδου 15.11.2007 μέχρι σήμερα. Θ. Παραδειγματικές/τιμωρητικές Αποζημιώσεις .................................................». Συγκροτεί αδρομερώς την εκδοχή των εναγόντων ότι οι θεραπείες που επιζητούν έλκονται από συμφωνία διαχείρισης και εποπτείας έργου η οποία καταρτίστηκε περί τον Ιούλιο 2004, ως το Τεκμήριο 33, μεταξύ αυτών και των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) υπό την προγενέστερη επωνυμία τους ως Robina Enterprises Ltd («η συμφωνία»), διά της οποίας οι ενάγοντες διορίστηκαν ως διαχειριστές αναπτυξιακού έργου (γνωστού ως Kochna-Zaspa Project), που προέβλεπε για οικοδομική ανάπτυξη περιοχής της Ουκρανίας, διά ανέγερσης οικιστικών μονάδων, μαρίνας, γηπέδων γκολφ και ξενοδοχείου («το έργο»). Οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) τερμάτισαν παρανόμως τη συμφωνία, με συνεπόμενο την πρόκληση ζημιών και απωλειών για στους ενάγοντες. Σε αίτηση διάλυσης των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), με αριθμό 6/08 που καταχωρίστηκε εκ πλευράς εναγόντων την 11.1.08 («η αίτηση διάλυσης»), το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού διά απόφασης του ημερομηνίας 27.11.09 (Τεκμήριο 1), διέταξε μετά από ακροαματική διαδικασία την εκκαθάριση των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), αποφαινόμενο πως οι τελευταίοι ήσαν ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους προς τους ενάγοντες, με το οφειλόμενο προς τούτο ποσό να καθορίζεται σε Δολάρια Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής («ΗΠΑ») $6.035.645,
Οι ενάγοντες απέδειξαν και επαλήθευσαν το συνολικό αυτό ποσό της απαίτησης στον Επίσημο Παραλήπτη. Από στοιχεία που ανεφύησαν στην εκδίκαση της αίτησης διάλυσης αναδείχθηκε πως οι εναγόμενοι «.συμφώνησαν και ή ενήργησαν κατόπιν συνεννόησης και ή συναντίληψης και ή σύμπραξης και ή ενήργησαν εν συνδυασμώ με κοινή πρόθεση εν πλήρη γνώση των γεγονότων διά να χρησιμοποιήσουν παράνομες μεθόδους και ή με στόχο να προξενήσουν ζημία στους Ενάγοντες . οι Εναγόμενοι είχαν πρόθεση να προξενήσουν ζημία διά δε την σύμπραξη/συνδυασμό (combination) με κοινή πρόθεση είχαν πρόθεση και τον κύριο στόχο τους την πρόκληση οικονομικής ζημίας στην Ενάγουσα». Πιο συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι έχοντας γνώση πως οι ενάγοντες ήσαν πιστωτές των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), δολίως διέθεσαν και αποξένωσαν τα περιουσιακά στοιχεία των τελευταίων πουλώντας μετοχές στους εναγομένους 7 (Devision Group Ltd) και διανέμοντας το προϊόν της πώλησης στους εναγομένους 5 (Petrochemical Holding GMBH). Οι πράξεις των εναγομένων καθιστούν την αποξένωση των περί ων ο λόγος περιουσιακών στοιχείων ακυρώσιμη ή και άκυρη μια που έγινε παρανόμως και συνωμοτικώς. Αποτελεί εκδοχή των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), πως οι απαιτήσεις των εναγόντων εναντίον τους είναι παντελώς αβάσιμες και ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού στο πλαίσιο της αίτησης διάλυσης δεν κατέληξε σε εύρημα για οφειλή συγκεκριμένου και καθορισμένου ποσού αφού κάτι τέτοιο θα ξέφευγε της αρμοδιότητας και δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου εκείνου και πως το τι τούτο απεφάσισε ήταν απλώς η «.ύπαρξη χρέους από τους καθ' ων η αίτηση [εναγομένους 1] πέραν των €854,50 (ΛΚ500,00)», καθώς και την ανικανότητα των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) να το πληρώσουν. Το ενεστώτως απαιτούμενο ποσό είναι αυθαίρετο όπως και ο ισχυρισμός των εναγόντων περί αδικαιολόγητου τερματισμού της συμφωνίας για να αποφύγουν δήθεν οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) τις οποιεσδήποτε υποχρεώσεις είχαν προς τους ενάγοντες. Κυριότερος άξονας των θέσεων των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) - πέραν του μη αποδειχθέντος της αξίωσης σε οποιοδήποτε επίπεδο - είναι ότι οι ενάγοντες εξέδωσαν δύο τιμολόγια με αριθμό 35, ήτοι ένα τιμολόγιο (βλ. Τεκμήριο 24), με ημερομηνία 16.7.07 για ποσό ΗΠΑ$140.000,00 το οποίο ως συνάγεται από το Τεκμήριο 16 εξοφλήθηκε («το πρώτο τιμολόγιο») και ένα άλλο τιμολόγιο με ημερομηνία 30.4.07 (βλ. Τεκμήριο 2), για ποσό ΗΠΑ$6.175.645,00 («το δεύτερο τιμολόγιο») που παρουσιάστηκε μήνες μετά την υποτιθέμενη έκδοση του και το οποίο είναι αυθαίρετο, με μόνο λόγο έκδοσης την παροχή ερείσματος στους ενάγοντες να προχωρήσουν με την αίτηση διάλυσης. Σε ό,τι αφορά στη διάθεση των περιουσιακών τους στοιχείων, οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) προβάλλουν πως τούτη έγινε κατά την αναδιάρθρωση του ομίλου εταιρειών στον οποίο ανήκουν και ότι όλες οι σχετικές με αυτή αποφάσεις λήφθηκαν πολύ πριν από τη λήψη του δεύτερου τιμολογίου και σε καμιά περίπτωση συνδέονται με την όποια απαίτηση των εναγόντων εναντίον τους, με τη θέση των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) στερούνται περιουσίας, να είναι παραπλανητικός, όπως και η μαρτυρία που παρουσίασαν προς θεμελίωση της. Είναι η εκδοχή των εναγόμενων 2-11, ότι τα όσα προτάσσουν οι ενάγοντες είναι τελείως αβάσιμα (για λόγους που εξηγούν και οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) σε μεγάλο βαθμό) και πως δεν είχαν κάποια συμβατική σχέση με τους ενάγοντες ώστε ο αποδιδόμενος σε αυτούς δόλος και απάτη να υπέχει την έννοια που αποδίδεται στη νομοθεσία και στη σχετική νομολογία που την ερμήνευσε. Όπως και να έχουν τα πράγματα (προσθέτουν οι εναγόμενοι 2-11) η μαρτυρία που παρουσιάστηκε διόλου δεν καταδεικνύει, τοσούτω δε μάλλον αποδεικνύει, δόλο, απάτη ή και συνωμοσία των εναγομένων 2-11 μεταξύ τους ή και με τους εναγομένους 1 (First Ukrainian Development Limited), ή και δόλια αποξένωση περιουσιακών στοιχείων προς τους εναγομένους 5 (Petrochemical Holding GMBH) - ή προς οποιονδήποτε άλλον - κατά τον τρόπο που εισηγούνται οι ενάγοντες. Στην υπόθεση - πέραν των δικογραφημένων παραδοχών - δηλώθηκαν ως παραδεκτά και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο σειρά γεγονότων για συνιστώσες των επίδικων θεμάτων. Ενέταξα και ανέλυσα όλα ανεξαιρέτως τα παραδεκτά γεγονότα στο μαρτυρικό υλικό εκλαμβάνοντας τα ως αδιαμφισβήτητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501), αλλά και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιον μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2)

(2000)2 ΑΑΔ 628, 640). Προς στοιχειοθέτηση της αξίωσης, οι ενάγοντες παρουσίασαν τη μαρτυρία των ΧΧΧΧΧ Neumann (ME1), ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2) και ΧΧΧΧΧ Vetenmacher (ME3), ενώ οι εναγόμενοι, προς επίρρωση της υπεράσπισης τους, τη μαρτυρία του εναγομένου 8 ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1). Κάθε αποδεκτή αναφορά των μαρτύρων, ως και τα περικλειόμενα στα κατατεθέντα τεκμήρια, αξιολογήθηκαν πλήρως, έστω και αν δεν εκφράζονται εδώ ρητώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937), μη χρειαζούμενης της επανάληψης τους, εκτός μιας περίληψης για πρακτικούς κυρίως λόγους (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων

(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Ό,τι καθηκόντως επράχθη είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων υπό το φως της δικογραφίας, η συνάρθρωση τους με τα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας και η κατάληξη σε ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεοντίου ν Καραγιώργη, ΠΕ 189/12, ημ. 12.7.18, Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd v Παύλου και Άλλου, ΠΕ 240/10, ημ. 20.12.17, Βασιλείου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 12/15 και άλλες, ημ. 4.7.17, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Οι περικοπές που παρατίθενται μεταφέρθηκαν αυτούσιες από τα πρακτικά, τις γραπτές αγορεύσεις και τη δικογραφία. Συνοψίζω τη μαρτυρία των μαρτύρων. Ο ΧΧΧΧΧ Neumann (ΜΕ1), κατέθεσε ως δικηγόρος εκπροσωπών τους ενάγοντες, για σημαίνουσες πτυχές της αξίωσης, συμπεριλαμβανομένων αναφορών για το πρώτο τιμολόγιο και το δεύτερο τιμολόγιο. Ο ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2), εκ των διευθυντών των εναγόντων, επικεντρώθηκε σε ανάλυση της συμφωνίας και του έργου αλλά και των πληρωμών. Ο ΧΧΧΧΧ Vetenmacher (ΜΕ3), ως τεχνικός διευθυντής των εναγόντων, εστίασε στα των επίδικων οφειλών και στα αφορούντα ποσά των επίδικων τιμολογίων. Ο ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1), διευθυντής των εναγομένων 5 (Petrochemical Holding GMBH) και εναγόμενος 8, αρνήθηκε το οφειλόμενο ποσό και όσα οι ενάγοντες ξεδίπλωσαν ως στοιχειοθετούντα την αγωγή. Στις αγορεύσεις, οι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές, δεν μπορούν παρά να οδηγήσουν σε υιοθέτηση των αντίστοιχων θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία. Το ίδιο και τις αγορεύσεις, γραπτές και προφορικές. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - κάτι που θέτει το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση στο να βλέπει και να αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα συνακόλουθα ευεργετήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα επισταμένως και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και το κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό συμφέρον ή προκατάληψη τους στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους - συνυπολογιζόμενης και της όποιας μεσολαβούσας διερμηνείας (βλ. κατ' αναλογίαν, R v F

(2013)EWCA Crim 424) - και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιωδών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε αντίθεση με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους στο Εδώλιο του μάρτυρα και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν σαν κατέθεταν. Δεν απέδωσα υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής αφού κάτι τέτοιο θα ενείχε κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), εφόσον δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να αντανακλούν μια ολοσχερώς αλλιώτικη εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι κατ' ανάγκην από τάση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Τελούσα σε διαρκή εγρήγορση ώστε, σταθμίζοντας τη μαρτυρία, να μην συμπλέξω απαραδέκτως την αξιοπιστία με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. κατ' αναλογίαν, Ρ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 253/17, ημ. 28.2.19, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά συσχέτισα και αντιπαρέβαλα τη μαρτυρία αυτή και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Εφόδιο αξιολόγησης συνέθεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599, 609 - με αυτό να εφαρμόζεται υπό προϋποθέσεις (βλ. Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1954, σελ. 635) και στις ισχύουσες εδώ περιπτώσεις όπου υπάρχουν συνεναγόμενοι (βλ. κατ' αναλογίαν και γενικώς, Γαλάτης και Άλλων ν Του Πλοίου «Gypsy Queen» και Άλλων, Αγ. Ναυτ. 7/16, 10.9.18, Murdoch v Taylor

(1965)1 All ER 406, 409-417) - πραγματεύθηκα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης (η οποία δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς ή και καθόλου), ως δηλωτική αλληλοαναίρεσης στην προώθηση των θέσεων τού αντεξετάζοντος ή και ως αποδυναμωτική τούτων (ή και ως παραδοχή), ζυγιάζοντας την κάθε παράβλεψη αναλόγως της σοβαρότητας της (βλ. κατ' αναλογίαν, Σενέκκης ν Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακή Λτδ

(2012)1(Α) ΑΑΔ 417, 436, Μοσχάτου ν Μοσχάτου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 785, 790-791), με το απόσταγμα της διεργασίας αυτής να αντανακλάται στα ακολουθούντα δικαστικά ευρήματα και συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Όσα τεκμήρια κατατέθηκαν για αναγνώριση και δεν μετουσιώθηκαν σε κανονικά τεκμήρια, αγνοήθηκαν ως μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Κυπριακή Δημοκρατία ν EPCO Cyprus Ltd και Άλλων

(2007)1(Β) ΑΑΔ 883, 889-890, Δήμος Λευκωσίας ν ELK Trading Ltd

(2003)2 AAΔ 120, 122). Το ότι κάποιοι μάρτυρες αντί να ορκιστούν έδωσαν διαβεβαίωση κατά το άρθρο 50

(2)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, ουδόλως τους έθεσε σε υποδεέστερη θέση ως μάρτυρες εν συγκρίσει προς τους μάρτυρες που ορκίστηκαν (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Robinson

(2001)EWCA Crim 214). Όπως αυθωρεί θα αναλύσω εκτενέστερα, οι μάρτυρες των εναγόντων μού προξένησαν αρνητική εντύπωση καθότι ήσαν αλληλοαναιρούμενοι, ασυνεχείς, γενικοί, αόριστοι, αντιφατικοί, ασυνεπείς, ταλαντευόμενοι και κλονισθέντες κατά την αντεξέταση, σε αντίθεση με τον ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1), ο οποίος έμεινε σταθερός, ορθολογικός, συνεπής και αταλάντευτος. Προχωρώ στην εις βάθος αιτιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Ο ΧΧΧΧΧ Neumann (ΜΕ1), εκδήλωσε τάσεις υπεκφυγής σε ερωτήματα που του τίθεντο. Για παράδειγμα, όταν στην αρχή της αντεξέτασης ρωτήθηκε για το σε ποιες διαδικασίες ενεργούσε ως δικηγόρος των εναγόντων, ο μάρτυς δεν απάντησε ευθέως και συγκεκριμένως, λέγοντας «Όχι σε αυτήν την παρούσα διαδικασία διότι δεν έχω την έγκριση, ούτε την άδεια να ενεργώ ως δικηγόρος σε μιαν αλλοδαπή χώρα». Ως εκ της απάντησης, δεν είναι τυχαίο που ο δικηγόρος που τον αντεξέταζε επανήλθε θέτοντας στον μάρτυρα ξανά την ίδια κατ' ουσίαν ερώτηση. Ο μάρτυς και πάλι απέφυγε να απαντήσει ειλικρινώς και τούτο φάνηκε από το περιεχόμενο της απάντησης που έδωσε και την αρνητική εικόνα που εξέπεμψε τη στιγμή εκείνη, ως παρατήρησα από την Έδρα. Είπε ο μάρτυς τα ακόλουθα (αόριστα και αμφίσημα), «Εάν μιλάμε για διαδικασίες οι οποίες λαμβάνουν χώρα ενώπιον Δικαστηρίου, αυτό μπορεί να γίνει μόνο στο Ισραήλ, μόνο εκεί μου επιτρέπεται. Εάν μιλούμε για την παροχή γνωμάτευσης νομικής, είτε συμβουλών σε μιαν υπόθεση όπως αυτήν, λοιπόν σε μιαν τέτοια περίπτωση γίνεται οπουδήποτε είναι αναγκαίο». Ο δικηγόρος επανήλθε ρωτώντας τον μάρτυρα εάν τούτος είχε «.οποιανδήποτε εμπλοκή σε σχέση με τη διαιτησία της Ελβετίας», με τον μάρτυρα να απαντά καταφατικώς και ακολούθως με αρκετή λεπτομέρεια, αφού ως διαφάνηκε (κατά τα λεγόμενα του), ήταν «.το σημείο επαφής μεταξύ των δικηγόρων και του πελάτη, οι οποίοι δικηγόροι εκπροσωπούσαν τον πελάτη εκεί, δηλαδή στην Ελβετία και συμμετείχα επίσης στις ακροάσεις οι οποίες έλαβαν χώρα ενώπιον του διαιτητή». Η ελβετική διαιτητική απόφαση (βλ. Τεκμήρια 8 και 9) - παραδεκτή ως έγινε στην εξέλιξη της διαδικασίας από τους διαδίκους - έχει τη δική της σημασία διότι φαίνεται να καταπιάνεται με τα περί της συμβατικής διαφοράς μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), με τον μάρτυρα, παρόλο που γνώριζε καλώς για τη διαιτητική διαδικασία, να αποφεύγει επιμελώς να την αναφέρει ή προτάξει στην κυρίως εξέταση και αντεξέταση του (ενώ είχε την ευκαιρία να το πράξει σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις ως ήδη ανέλυσα), παρά μονάχα όταν του ετέθη στην αντεξέταση κατά τα προλεχθέντα. Υφίσταται όμως ακόμη μια παράμετρος που άπτεται της επιλογής του μάρτυρα να μην αναφερθεί στη διαιτητική διαδικασία. Τούτη, δεν είναι άλλη από το ότι, ενώ ο μάρτυς θεωρούσε ως δεδομένο το όποιο επίδικο χρέος των εναγομένων έναντι των εναγόντων, η διαιτητική διαδικασία κατεδείκνυε κατά την κρίσιμη στιγμή της μαρτυρίας του, προς μια ανάστροφη πορεία από τη συζητούμενη την ώρα εκείνη. Το υποσημειώνω τούτο όχι ως αποτίμηση της βαρύτητας τής μαρτυρίας του μάρτυρα επί της συγκεκριμένης πτυχής - κάτι το κατ' αρχήν απαράδεκτο σε αυτό το στάδιο ως ήδη αναφέρθηκε - αλλά αποκλειστικώς για αξιολογικούς σκοπούς της μαρτυριακής του διαγωγής. Ο μάρτυς κλήθηκε να αναγνωρίσει επί του εδωλίου τη διαιτητική απόφαση, αρνήθηκε ωστόσο προφασιστικώς να το πράξει γιατί το κείμενο της, όπως είπε, ήταν γραμμένο στην ελληνική γλώσσα, λησμονώντας ο μάρτυς ότι κατά την κυρίως εξέταση είχε καταθέσει ως Τεκμήριο 1 τη δικαστική απόφαση στην αίτηση διάλυσης, η οποία και αυτή ήταν γραμμένη στην ελληνική γλώσσα. Το ερώτημα δεν είναι βεβαίως το αν ο μάρτυς γνωρίζει ή δεν γνωρίζει την ελληνική γλώσσα, αλλά η ευκολία με την οποία αντέδρασε στα του περιεχομένου της διαιτητικής απόφασης και διαδικασίας, με τη στάση του αυτή να αναδύει, ως πρόσεξα, μια αδικαιολόγητη νευρικότητα και απαξία. Ο μάρτυς είπε πως ο εκκαθαριστής των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), ενήργησε βεβιασμένως (εντός τριών τόσων εβδομάδων) για να επαληθεύσει το ποσό των ΗΠΑ$4.950,542, παραδεχόμενος μετέπειτα (ο μάρτυς), ότι ο χρόνος αυτός πολύ απείχε από εκείνο των τριών εβδομάδων αφού η περίοδος που όντως μεσολάβησε ήταν πέραν των δύο ετών, για να καταλήξει στα πολλά (σε ό,τι αφορά στο χρέος αυτό καθεαυτό), πως η επαλήθευση ανακλήθηκε με δικαστική απόφαση ημερομηνίας 14.4.14 ύστερα από αίτημα του εκκαθαριστή (ΧΧΧΧΧ Ιακωβίδη). Είναι γεγονός ότι ο μάρτυς προσπάθησε να ανασκευάσει το πέρασμα πολύ μεγαλύτερου χρόνου από εκείνο που είχε αποδώσει προς τον εκκαθαριστή λέγοντας, απολογούμενος, ότι έσφαλλε και πως εννοούσε κάτι άλλο παραπέμποντας προς τούτο στην επιστολή Τεκμήριο 3. Η εξήγηση του μάρτυρα δεν ήταν ικανοποιητική, όχι τόσον ως προς το τι εξέφρασε εντέλει για το περιεχόμενο του τεκμηρίου, όσον για την εύκολη επίρριψη ευθυνών στον εκκαθαριστή δίχως δεύτερη σκέψη, με τον μάρτυρα να αναγκάζεται να αποτμηθεί από την προηγούμενη απάντηση του ένεκα του κάθετου τρόπου με τον οποίο αμφισβητήθηκε από τον αντεξετάζοντα δικηγόρο, με αναφορά, ακριβώς, στην επιστολή Τεκμήριο 3. Όταν ο μάρτυς κλήθηκε να τοποθετηθεί επί του ζητήματος της εξόφλησης (ή όχι) του δεύτερου τιμολογίου και παρόλο που ο ίδιος είχε εισαγάγει το θέμα για να αποδείξει το χρέος των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) κατέφυγε σε γενικόλογους ισχυρισμούς, επικεντρωνόμενος στην περιγραφή θέσεων που αφορούσαν στην καταβολή του ποσού, χωρίς ρητή αναφορά είτε στο περί ου ο λόγος έγγραφο είτε σε οτιδήποτε άλλο σχετικό. Απορρίπτω τη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Neumann (ΜΕ1). Ο ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2), ισχυρίστηκε ότι επιδίωξη της αγωγής είναι η είσπραξη του χρέους των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) προς τους ενάγοντες αφού οι τελευταίοι αποξενώθηκαν περιουσιακών τους στοιχείων τα οποία κατέληξαν να «.είναι μηδέν». Η θέση αυτή του μάρτυρα - και (ξανά), δεν πρόκειται τούτο περί ελέγχου της μαρτυριακής βαρύτητας των όσων είπε αλλά συνοχής και συνέπειας με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που οι ενάγοντες προτάσσουν ως θεμελιωτικό των αξιώσεων τους - συγκρούεται με τις οικονομικές καταστάσεις (βλ. Τεκμήρια 4 και 5) των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) από τις οποίες αναδύεται ότι διατηρήθηκαν προς όφελος των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), έξι

(6)εταιρείες ως περιουσιακά τους στοιχεία. Κατά τα άλλα, ο μάρτυς επιχείρησε κατά ένα τρόπο μονοσήμαντο και γενικόλογο θα έλεγα, να στοιχειοθετήσει τα όσα οι ενάγοντες φέρεται να προτάσσουν ως αγώγιμο δικαίωμα εναντίον των εναγομένων επικεντρωνόμενος στην απόδειξη του συνόλου τού κατ' ισχυρισμόν οφειλόμενου χρέους παρά αυτού ως πραγματικότητας ανεξαρτήτως ύψους ώστε να συμβαδίζει πλέον με το προτασσόμενο αγώγιμο δικαίωμα (ή τον περιορισμό αυτού), και όλα αυτά, ενώ ο ίδιος ο μάρτυς κατά την αντεξέταση δήλωνε ότι η υπόθεση «. βασίζεται πάνω σε συνωμοσία για τη διενέργεια καταδολίευσης και όχι στην αποδοχή ή μη αποδοχή ενός προκατειλημμένου εκκαθαριστή όσον αφορούσε στην επαλήθευση του χρέους και έτσι λοιπόν οι ενέργειες του εκκαθαριστή οι οποίες είναι α) πάρα πολύ αμφισβητούμενες και β) υπόκεινται σε έφεση, η οποία συνεχίζει να εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, άρα δεν μπορούν να θεωρηθούν ως τελεσίδικες, άρα λοιπόν δεν είναι σχετικές με αυτήν την υπόθεση, ούτε με τη βάση της αγωγής». Σε παρόμοια δήλωση, παρεμπιπτόντως, προέβη σε μεταγενέστερο στάδιο στη δίκη και ο δικηγόρος των εναγόντων. Απορρίπτω τη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2). Ο ΧΧΧΧΧ Vetenmacher (ΜΕ3), προσπάθησε να προτάξει σταθερή και αδιάσειστη γνώση για τα περί του πρώτου τιμολογίου, διατεινόμενος ότι τούτο αφορούσε σε προκαταβολή ύψους ΗΠΑ$140.000. Ωστόσο, στην αντεξέταση ο μάρτυς αλλοίωσε τη θέση του δηλώνοντας πως το αναγραφόμενο ποσό στο πρώτο τιμολόγιο καταβλήθηκε έναντι του λογαριασμού των οφειλών των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), όταν δε του υποδείχθηκε ότι ως αναφέρεται στο πρώτο τιμολόγιο, τούτο αφορά σε «.αμοιβαία εξόφληση των εργασιών που είχ[αν] γίνει από την Delincyp» («.in lieu of mutual settlements for the works done by DELINCYP.»), ο μάρτυς προέταξε πως ο ίδιος ήξερε μόνο το περιεχόμενο του τιμολογίου αυτού στην Ρωσική γλώσσα αλλά και το τι είχε διαμειφθεί μεταξύ τού ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2) και κάποιου τρίτου προσώπου για το ζήτημα. Τελικώς (ο μάρτυς) δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί αποφασιστικώς επί του ποσού του πρώτου τιμολογίου. Μολονότι ο μάρτυς δεν ήρθε στο Δικαστήριο για να ψευσθεί - όπως ούτε και οι υπόλοιποι μάρτυρες των εναγόντων - εντούτοις ο τρόπος με τον οποίο έδωσε τη μαρτυρία του, ως και η συνέπεια (ή η ασυνέπεια) αυτής, αντιπαραβαλλόμενης με έγγραφη μαρτυρία κρίσιμη για την εκδοχή των εναγόντων (όπως ενδεικτικώς το πρώτο τιμολόγιο), την καθιστούν εδώ απορριπτέα από απόψεως αξιοπιστίας. Απορρίπτω τη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Vetenmacher (ΜΕ3). Ο ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1), παρέμεινε αδιάθλαστος στη μαρτυρία του, δίχως αντιφάσεις ή εξάρσεις. Κάποια παράπονα που εξέφρασε ο δικηγόρος των εναγόντων κατά την αντεξέταση για το ότι ο μάρτυς ήταν «.ακατανόητος.», ή για το ότι απέφευγε να απαντά στα ερωτήματα που του υποβάλλονταν, δεν απεικονίζουν, με κάθε σεβασμό, την πραγματική εικόνα που εξέπεμψε ο μάρτυς ενώ κατέθετε. Απεναντίας, ο μάρτυς ήταν συγκεκριμένος σε όσα απαντούσε, χωρίς μάλιστα ιδιαίτερη πολυλογία ή πλατειασμούς, με τους ενάγοντες να μην υποδεικνύουν (συν τοις άλλοις) και οποιαδήποτε πτυχή διά της οποίας ο μάρτυς θα μπορούσε να συζητηθεί πως επιχείρησε να παραπλανήσει ή να μην πει όλη την αλήθεια των πραγμάτων στο Δικαστήριο. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1), μ' όλο που η διαφορά δεν είναι ποινικής μορφής, αυτοπροειδοποιήθηκα - έχοντας υπόψιν το σκεπτικό αποφάσεων όπως United States v Tirouda, 394 F3d 683, 687 (9th Cir 2005), United States v Urdiales, 523, F2d 1245, 1248 (5th Cir 1975), United States v Bolin, 35 F3d 306, 308 (7th Cir 1974), United States v Nolte, 440 F2d 1124, 1126-27 (5th Cir 1971) - για την ανάγκη επίδειξης ύψιστης προσοχής κατά την αξιολογική προσέγγιση του μάρτυρα ως εκ της φερόμενης εμπλοκής του ως συνεργού στα όσα οι ενάγοντες καταλογίζουν στους εναγομένους (συνολικώς ή ξεχωριστώς), για το ενδεχόμενο η μαρτυρία του να είναι μολυσμένη από ιδιοτελή κίνητρα, δίχως να διακριβώσω τέτοια ελατήρια. Δέχομαι τη μαρτυρία του ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1). Αποδέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή των εναγομένων και απορρίπτω τη μαρτυρία και την ουσία της εκδοχής των εναγόντων. Τέσσερεις επισημάνσεις πριν από τα (πρόσθετα) ευρήματα. Η πρώτη επισήμανση σχετίζεται με το ότι η απόρριψη της μαρτυρίας και εκδοχής των εναγόντων δεν απαρτίζει στοιχείο περιστατικής μαρτυρίας ενισχυτική της μαρτυρίας και εκδοχής των εναγομένων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 260, 268-269). Η δεύτερη επισήμανση συνδέεται με την επιλογή πλείστων εναγομένων να μην δώσουν οι ίδιοι μαρτυρία και με το ότι η επιλογή τους αυτή, δικαιωματική ως είναι, δεν συγχωρεί άνευ ετέρου την εξαγωγή δυσμενών συμπερασμάτων εναντίον τους ούτε και μετατρέπει σε αυταπόδεικτη την αξίωση των εναγόντων (βλ. κατ' αναλογίαν, Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λίμιτεδ ν Ματσούκα και Άλλου, ΠΕ 91/10, ημ. 3.7.14, Demchenko και Άλλου v Nassar

(2007)1(B) ΑΑΔ 1342, 1345, Παναγιώτου ν Ιωάννου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 917, 920), ή σε αυτομάτως απορριπτέα την υπεράσπιση των εναγομένων, στην έκταση που ήθελεν κριθεί πως τούτοι βαρύνονται με την απόσειση οιουδήποτε νομοθετικού τεκμηρίου εναντίον τους. Αυτό, επειδή τα όποια δικαστικά ευρήματα θα εδρασθούν και θα εκπορευθούν από το σύνολο της ενώπιον του δικαστηρίου παραδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ζερβός v Hellenic Bank Public Company Ltd

(2013)1(Γ) ΑΑΔ 2357, 2372-2373). Η τρίτη επισήμανση (που δεν διαφέρει πολύ από την ουσία που εκφράζει η δεύτερη επισήμανση) συνδέεται με το ότι η επιλογή κάποιων εκ των εναγομένων να μην δώσουν μαρτυρία στη δίκη - όπως λόγου χάριν ο εναγόμενος 6 (ΧΧΧΧΧ Goldevskiy) ο οποίος ασθενεί πάσχοντας από καρκίνο (δίχως αυτό να αμφισβητηθεί) - δεν άφησε κενά στην υπεράσπιση τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Kabbara v Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 177, 189, Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410), αφού δεν παρέμειναν σκοτεινές, ουσιώδεις πτυχές τής εκδοχής τους οι οποίες θα μπορούσαν να φωτιστούν είτε από τη δική τους μαρτυρία είτε από τη μαρτυρία άλλων (βλ. κατ' αναλογίαν, Πέγκερος ν Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 143, 160), χωρίς ταυτοχρόνως αυτό να σημαίνει πως η μη παρουσίαση τέτοιας μαρτυρίας από ή εκ μέρους των εναγομένων αυτών, συναπαρτίζει και μαρτυρία για το τι οι συγκεκριμένοι αυτοί διάδικοι δυνατόν να έλεγαν ή να προωθούσαν στη δίκη εάν προσέρχονταν ως μάρτυρες (βλ. κατ' αναλογίαν, Μαυρουδή και Άλλης ν Valerik

(2009)1(B) AAΔ.1232, 1239). Η τέταρτη επισήμανση αφορά στο επίπεδο απόδειξης και στη θέση των εναγομένων 2-11 ότι τούτο, δοσμένης της φύσης της αξίωσης ως απτόμενης ποινικής χροιάς αδικημάτων ή και ισχυρισμών, θα πρέπει να είναι ψηλότερο τού ισοζυγίου των πιθανοτήτων (για τις πολιτικές υποθέσεις όπως η εκτυλισσόμενη) και χαμηλότερο του μέτρου για τις ποινικές υποθέσεις (πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας). Εφαλτήριο για τη θέση αποτέλεσε και ο δικαστικός λόγος στην Λειβαδιώτης ν Μιχαήλ

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1778. Το επιχείρημα είναι μερικώς εύστοχο και τούτο γιατί επέκεινα της απόφασης αυτής (που βασίστηκε στην ερμηνεία κοινοδικαιϊκής και αγγλικής νομολογίας), η Δικαστική Επιτροπή της Βουλής των Λόρδων (ως ήταν τότε), επανέλαβε εμφαντικώς στην Re B (Children)

(2008)4 All ER 1, πως υπάρχει μόνο ένα επίπεδο απόδειξης σε πολιτικές υποθέσεις και αυτό δεν είναι άλλο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. επίσης και κατ' αναλογίαν, GB v Stoke City Football Club Ltd

(2015)EWHC 2862 (QB), In Re S-B (Children)

(2009)UKSC 17, R (On the Application of D) v Life Sentence Review Commissioners

(2008)UKHL 33). Επομένως, το επίπεδο απόδειξης που εφαρμόζεται στην παρούσα είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και κανένα άλλο. Προχωρώ στα (περαιτέρω) ευρήματα μου. Τον Ιούλιο 2004 οι ενάγοντες συνομολόγησαν με τους εναγομένους 1 (First Ukrainian Development Limited), που τελούν πια σε εκκαθάριση (βλ. Τεκμήριο 1) - και υπό την προηγούμενη επωνυμία τους Robina Enterprises Ltd - τη συμφωνία, υπό τους όρους και προϋποθέσεις που τίθενται εκεί (βλ. Τεκμήρια 6 και 33), αναλαμβάνοντας (οι ενάγοντες) τη διαχείριση, εποπτεία και διεύθυνση του αναπτυξιακού έργου (γνωστού ως Kochna-Zaspa Project), που προέβλεπε για οικοδομική ανάπτυξη περιοχής της Ουκρανίας, διά ανέγερσης οικιστικών μονάδων, μαρίνας, γηπέδων γκολφ και ξενοδοχείου. Οι ενάγοντες, ισχυριζόμενοι ότι τήρησαν όλους τους όρους της συμφωνίας προσφέροντας προς τους εναγομένους 1 (First Ukrainian Development Limited) όσα συμβατικώς είχαν αναλάβει έναντι των τελευταίων (βλ. για παράδειγμα Τεκμήρια 17, 18, 26, 27, 28, 29, 30), κατέληξαν να ζητούν από αυτούς ποσό ύψους ΗΠΑ$6.175.645 δυνάμει του δεύτερου τιμολογίου (βλ. Τεκμήριο 2). Οι ενάγοντες απέστειλαν προς τούτο στους εναγομένους 1 (First Ukrainian Development Limited) σχετική ειδοποίηση για αποπληρωμή του απαιτούμενου ποσού, με την οποία τους καλούσαν να το αποπληρώσουν εντός είκοσι μίας

(21)ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης (30.11.07). Αφού οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) δεν ανταποκρίθηκαν θετικώς προς τούτο οι ενάγοντες καταχώρισαν την αίτηση διάλυσης ζητώντας την εκκαθάριση των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited). Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε, παραδεκτώς, την τελική απόφαση του στην αίτηση διάλυσης την 27.11.09, ως το Τεκμήριο 1, η οποία απόφαση (επίσης παραδεκτώς) δεν εφεσιβλήθηκε. Το Δικαστήριο εκδίδοντας το διάταγμα εκκαθάρισης κατά των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), διαπίστωσε πως υπήρχε από μέρους τους οφειλόμενο χρέος προς τους ενάγοντες «.πέραν των €854.30 (ΛΚ500,00).». Το εύρημα αυτό, ως δεικτικό ύπαρξης χρέους (απροσδιόριστου ωστόσο τελικού ύψους), δεν συνιστά αφ' εαυτού αμάχητη απόδειξη των όσων ισχυρίζονται στην παρούσα αγωγή οι ενάγοντες για όσα λέγουν ότι τους χρωστούν οι εναγόμενοι (πέραν των €854.30). Η τελική δικαστική απόφαση στην αίτηση διάλυσης συνθέτει παρά ταύτα ικανοποιητική και αναντίλεκτη μαρτυρία για την ισχύ του νομοθετικώς ελάχιστου χρέους, ως ορθώς υπέδειξε ο κ. Λουκαΐδης. Για το συζητούμενο δεν παραβλέφθηκαν οι δικαστικές αποφάσεις ημερομηνίας 14.6.12 (βλ. Τεκμήριο 31), ημερομηνίας 13.2.13 (βλ. Τεκμήριο 11) και 14.4.14 (βλ. Τεκμήριο 15), οι επιστολές του εκκαθαριστή των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) ΧΧΧΧΧ Ιακωβίδη προς τους ενάγοντες ημερομηνίας 27.7.12 (βλ. Τεκμήριο 3

(4)) και ημερομηνίας 3.8.12 (βλ. Τεκμήριο 14) και η Επαλήθευση Χρέους Πιστωτού ημερομηνίας 8.7.10 (βλ. Τεκμήρια 3 και 3(Α)). Τα ποσά που αξιώνουν οι ενάγοντες - στο βαθμό που αφορούν στην παρούσα αγωγή - θα έπρεπε να είχαν αποδειχθεί διά αποδεκτής, αξιόπιστης και σχετικής μαρτυρίας. Το ίδιο και οι αφορούσες με αυτά επιδιωκόμενες δηλωτικές αποφάσεις. Σε αυτό, δεν πέτυχαν οι ενάγοντες και το ίδιο ισχύει για τις απαιτήσεις για το πρώτο τιμολόγιο και το δεύτερο τιμολόγιο. Εκείνο που ανεφύη από παραδεκτή και αναμφισβήτητη μαρτυρία είναι το ότι οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited), κατόπιν σχετικών οχλήσεων τους προς τους ενάγοντες - προηγηθείσας αλληλογραφίας και αντιμαχίας μεταξύ τους ως προς το τι έγινε (ή δεν έγινε) ανάμεσα τους εν σχέσει προς τη συμφωνία και τις υποχρεώσεις ενός εκάστου (βλ. Τεκμήρια 2, 2Α, 19, 20, 21, 22, 23, 34, 35) - και έχοντας οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) τερματίσει τη συμφωνία στις 25.10.07 με εφαρμογή από την 31.10.07 (βλ. Τεκμήριο 12), δρομολόγησαν τη διαιτητική διαδικασία στην Ελβετία, η οποία ακόμη εκκρεμεί (βλ. Τεκμήρια 8, 9, 10, 13). Εκεί είναι που αναμένεται να κριθούν οι προλεχθείσες συμβατικές τους διαφορές. Όχι εδώ. Ως απεριφράστως παραδέχθηκε και ο ευπαίδευτος δικηγόρος των εναγόντων στην ακροαματική διαδικασία (και εγένετο σε τούτο αναφορά προηγουμένως) βάση της αγωγής δεν είναι άλλη από τον δόλο, τη συνωμοσία, την παράνομη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων και άλλα συναφή ως απογράφονται στην παράγραφο 29 (Α)-(Λ) της Έκθεσης Απαίτησης και όχι η παραβίαση της συμφωνίας αυτής καθεαυτής και η κατ' ακολουθίαν απόδοση στους ενάγοντες αντίστοιχων αποζημιώσεων, καίτοι ζητείται προσθέτως δηλωτική απόφαση περί προσωπικής υποχρέωσης των εναγομένων για κάλυψη των επίδικων ποσών προς τους ενάγοντες. Ως έθεσε επί τούτω το θέμα ο δικηγόρος των εναγόντων (εγκαίρως κατά τη δίκη), απαντώντας σε ένσταση των δικηγόρων των εναγομένων κατά την κυρίως εξέταση του ΧΧΧΧΧ Lifshin (ΜΕ2): «Εγώ θα απαντήσω με πολύ λίγα λόγια κύριε Πρόεδρε. Απ' ό,τι ξέρω η συνωμοσία είναι η συμφωνία δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων για να εκπληρώσουν κάτι, κάποια συγκεκριμένη ενέργεια. Εάν εγώ με έναν άλλο συμφωνήσουμε να ρίξουμε το σπίτι εκείνο, πρέπει πρώτα να αποδείξουμε ότι υπάρχει το σπίτι. Γιατί εάν δεν υπάρχει το σπίτι δεν υπάρχει συνωμοσία. Είναι κουβέντες που κάναμε. Γι΄ αυτό, εκείνο που θέλω να πω, βεβαίως δεν είναι συμβατική η διαφορά, ο πυρήνας αυτής της υπόθεσης, είναι αναπόφευκτο από το Δικαστήριο να δει τι θέλουν να κάνουν με αυτήν τη συνωμοσία; Τι τους αποδίδουν τους εναγόμενους; Τους αποδίδουν ότι εμείς είχαμε ένα χρέος, πρέπει να σας το εξηγήσουμε, να το αποδείξουμε. Εάν δεν είχαμε δεν υπάρχει συνωμοσία. Κλείνει η υπόθεση δαμέ. Και για να το αποδείξουμε πρέπει να σας φέρουμε τη σχετική μαρτυρία. Και επειδή είχαμε αυτό το χρέος, αυτή συνωμότησαν, συμφώνησαν να αποξενώσουν την περιουσία τους για να μην το αποπληρώσουν. Είναι απλή η απάντηση. Δεν είναι συμβατική η βάση της αγωγής αλλά είναι αναπόφευκτο να κοιτάξει το Δικαστήριο αυτή την πτυχή για να δει εάν υπάρχει αυτή η συνωμοσία». Καμιά πράξη των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), ή των υπολοίπων εναγομένων, πριν από, ή μετά την, απόφαση στην αίτηση διάλυσης, αποδεικνύει όσα λέγουν οι ενάγοντες. Όπως απέδειξαν οι εναγόμενοι διά της μαρτυρίας του ΧΧΧΧΧ Buriak (ΜΥ1), τα περί αναδιάρθρωσης και αναδιοργάνωσης των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), συναπάρτισαν (και έτσι βρίσκω), μια φυσιολογική εξέλιξη (με κριτήριο τα τότε γεγονότα και δεδομένα), που είχε ως αποκλειστικό σκοπό την καλύτερη και αποδοτικότερη εταιρική λειτουργία των εμπλεκόμενων εναγομένων (και όσων συνδέονταν με αυτούς καθ' οιονδήποτε τρόπο). Δεν εξάγεται απαρεγκλίτως από τις προσπάθειες αναδιοργάνωσης ή από τις όποιες άλλες ενέργειες προώθησαν ή έπραξαν οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) αναφορικώς προς τη λειτουργία και τη διαχείριση των οικονομικών και εταιρικών τους πραγμάτων (όπως λόγου χάριν η απόδοση μερισμάτων), οποιοδήποτε κακοβούλως προσχεδιασμένο εγχείρημα εκ πλευράς τους ή των άλλων εναγομένων επί σκοπώ αποφυγής ικανοποίησης των απαιτήσεων από (ή υποχρεώσεων τους προς) τους ενάγοντες. Επεκτείνω πάνω σε αυτό απογράφοντας πως οι εναγόμενοι 7 (Devision Group Ltd) οι οποίοι μέχρι το 2007 ονομάζονταν Livelane Holdings Ltd, καταχωρίστηκαν με τη νέα ονομασία στις 18.7.07. Επέκεινα, τούτη αποκτήθηκε από την κυπριακή εταιρεία παροχής επιχειρηματικών υπηρεσιών Altruco για τους σκοπούς της αναδιοργάνωσης. Κύριος μέτοχος των εναγομένων 7 (Devision Group Ltd) είναι οι εναγόμενοι 5 (Petrochemical Holding GMBH) τής οποίας διευθυντής είναι ο εναγόμενος 6 (ΧΧΧΧΧ Goldevskiy) που ήταν κατά τους κρίσιμους χρόνους συνεργάτης του ΧΧΧΧΧ Buriak (MY1), διευθυντή των εναγομένων 7 (Devision Group Ltd), από τον Μάιο 2008 σε διάφορα επαγγελματικά θέματα των εναγομένων 7 (Devision Group Ltd). Ο εναγόμενος 6 (ΧΧΧΧΧ Goldevskiy) μετά από συνεννόηση με τον ΧΧΧΧΧ Buriak (MY1), συμφώνησε να τερματίσει την ενεργό συμμετοχή του με τους εναγομένους 7 (Devision Group Ltd), με τον ΧΧΧΧΧ Buriak (MY1) να αναλαμβάνει ως διευθυντής τους αποκτώντας έτσι τη διεύθυνση των επιχειρηματικών τους δραστηριοτήτων. Αρχές του 2007, οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) εισήλθαν στη φάση της αναδιοργάνωσης και της πιθανής πώλησης των περιουσιακών τους στοιχείων προς την Ουκρανική XXI Century Investment Public Ltd (που αποτελούσε βασικό εταιρικό στοιχείο μεγάλου ομίλου εταιρειών ανάπτυξης ακινήτων στη χώρα), με στόχο και την εισδοχή στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου («το Χρηματιστήριο»). Η XXI Century Investment Public Ltd ήταν δημόσια εταιρεία από το 2005 και εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, με το χαρτοφυλάκιο των περιουσιακών της στοιχείων να αποτελείται από εμπορικά κέντρα, πολυτελείς κατοικίες και άλλη ακίνητη περιουσία. Πριν από την επιχειρούμενη αναδιοργάνωση, οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) κατείχαν μετοχές σε κυπριακές θυγατρικές τους εταιρείες οι οποίες κατείχαν μετοχές σε ουκρανικές θυγατρικές εταιρείες με περιουσιακά στοιχεία μεγάλης αξίας (υπό μορφή ακίνητης περιουσίας) στην Ουκρανία. Στους σχεδιασμούς συγχώνευσης με την XXI Century Investment Public Ltd προτάθηκε προς τους εναγομένους 5 (Petrochemical Holding GMBH), η βελτιστοποίηση των ουκρανικών περιουσιακών στοιχείων διά εξάλειψης του περιττού, ως κρίθηκε, συμπλέγματος των κυπριακών θυγατρικών εταιρειών έτσι που τα ουκρανικά περιουσιακά στοιχεία να ενταχθούν υπό μια νέα διαφανή κυπριακή μητρική εταιρεία. Οι εναγόμενοι 7 (Devision Group Ltd), θα μετατρέπονταν σε νέα μητρική εταιρεία με μετοχές εισηγμένες στο Χρηματιστήριο μαζί με την XXI Century Investment Public Ltd. Μετά την αναδιοργάνωση και την απόκτηση του ελέγχου των ουκρανικών περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited), οι εναγόμενοι 7 (Devision Group Ltd), θα ήταν σε θέση να ικανοποιήσουν όλες τις απαιτήσεις για την αποκάλυψη πληροφοριών σχετικώς προς τα συναφή με την ένταξη στο Χρηματιστήριο. Μετά τη συναλλαγή, η XXI Century Investment Public Ltd θα αύξανε το μετοχικό της κεφάλαιο διά επιπλέον έκδοσης μετοχών και θα το μετέφερε στην εταιρεία/πωλητή των εναγομένων 7 (Devision Group Ltd). Έτσι ο πρώην μέτοχος των εναγομένων 7 (Devision Group Ltd), θα ήταν ο μέτοχος της XXI Century Investment Public Ltd, όμως με άλλο πακέτο μετοχών. Η αναδιοργάνωση συνιστούσε μια περίπλοκη διαδικασία που κάλυπτε πολλά νομικά και επιχειρησιακά ζητήματα, με τη συμμετοχή και αριθμού εξωτερικών εξειδικευμένων νομικών και χρηματιστών σε Ουκρανία και Ηνωμένο Βασίλειο. Οι ζυμώσεις για την αναδιοργάνωση διήρκησαν για αρκετούς μήνες. Οι προσπάθειες για αναδιοργάνωση δεν κατορθώθηκε να συνδεθούν από τους ενάγοντες με κάποια επιθυμία και σχεδιασμό των εναγομένων για αποφυγή των πραγματικών ή και δυνητικών υποχρεώσεων τους έναντι των εναγόντων. Σε ό,τι αφορά στα περί δόλιας πληρωμής μερισμάτων και διάθεσης περιουσιακών στοιχείων από τους εναγόμενους 1 (First Ukrainian Development Limited), εκείνο που προκύπτει από την αξιόπιστη μαρτυρία, όπως από τις οικονομικές καταστάσεις των εναγομένων 1 (First Ukrainian Development Limited) ως τα Τεκμήρια 4 και 5, είναι ότι οι τελευταίοι είχαν κέρδη πέραν των €630.000.000 για το έτος που έληξε στις 31.12.07, με επακολούθημα να μην αναφύεται ως αδικαιολόγητη η καταβολή μερισμάτων ύψους €619.939.550, που ούτως ή άλλως δεν ξεπερνούσαν τα αποκομισθέντα εταιρικά κέρδη (€631.001.660). Για ό,τι αυτό θα μπορούσε να αξίζει, δεν προτάθηκε από τους ενάγοντες πως η καταβολή των μερισμάτων συνέθεσε, φερ' ειπείν, κάποιου είδους στρατηγική τακτική, με προληπτικώς αυτοενισχυτική στόχευση εκ πλευράς εναγομένων. Η πληρωμή των μερισμάτων επισυνέβη (νομίμως), προγενεστέρως της παραλαβής του δεύτερου τιμολογίου, ή όποιων άλλων καταστάσεων θα μπορούσαν να οδηγήσουν τη σκέψη αλλαχού. Οι ενάγοντες, εκτός από του να υποβάλλουν γενικόλογες υποψίες, υπόνοιες και θέσεις περί επιλήψιμων προθέσεων και πράξεων των εναγομένων δεν προσέφεραν κάτι το μαρτυριακώς συγκεκριμένο από το οποίο θα μπορούσε να εξαχθούν τέτοια συμπεράσματα και ευρήματα προς όφελος της προωθούμενης με την αγωγή εκδοχής. Οι εναγόμενοι έδωσαν διά αξιόπιστης μαρτυρίας σαφείς, πειστικές και λογικές εξηγήσεις για τις πράξεις τους. Πέραν τούτου ως ομοίως εκπηγάζει εκ των οικονομικών καταστάσεων, οι εναγόμενοι 1 (First Ukrainian Development Limited) δεν αποξένωσαν όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία ως διατείνονται οι ενάγοντες αφού διατήρησαν ως περιουσιακά τους στοιχεία έξι

(6)θυγατρικές εταιρείες, χωρίς ποτέ αυτό το γεγονός να προβληθεί από τους ενάγοντες ρητώς ή και να επεξηγηθεί και ως τακτικισμός των εναγομένων. Δεν ήταν. Μηδέ και τα υπό συζήτησιν συνέστησαν εφαλτήριο για αμφισβήτηση τού καλόπιστου των χειρισμών των αφορούντων εναγομένων ουδέ και η συνάρτηση τής αξίας των θυγατρικών εταιρειών συναποτέλεσε σημείο αναφοράς από τους ενάγοντες. Με δεδομένα όλα αυτά και έχοντας στο μυαλό δικαστικές αποφάσεις όπως οι Τσιάρτας και Άλλου ν Alocay Holdings Ltd και Άλλου

(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1523, 1538-1539 και Χριστοφόρου και Άλλων ν Barclays Bank Plc

(2009)1(A) AAΔ.25, 30-31, δεν αποδείχθηκε ότι οι εναγόμενοι, υπό οποιοδήποτε συνδυασμό μεταξύ τους (ή μεμονωμένως), ενήργησαν με τον συνωμοτικό, επιλήψιμο και παράνομο τρόπο που προτάσσουν οι ενάγοντες (βλ. κατ' αναλογίαν, Nova Opta Estates Ltd v Μελέκκη και Άλλων, ΠΕ 230/11, ημ. 12.10.17). Περιπλέον, σε σχέση προς τα περί απάτης, κατά τις προβλέψεις του άρθρου 36 τού Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, δεν αποδείχθηκε από τους ενάγοντες πώς οι όποιες ψευδείς παραστάσεις γεγονότων των εναγομένων οδήγησαν στην εξαπάτηση των εναγόντων, με τους τελευταίους να ενεργούν βάσει των παραστάσεων αυτών και εξαιτίας τους να παθαίνουν ζημιά (βλ. κατ' αναλογίαν, BV Nederlandsse Industrie Van v Eiprodukten

(2019)EWCA Civ 596, Κουτάλης ν Hellenic Bank Public Company Ltd, ΠΕ 36/11, ημ. 19.5.16). Έπεται ότι οι αξιώσεις στην παράγραφο 29(Α-ΣΤ) στην Έκθεση Απαίτησης δεν αποδείχθηκαν. Το ίδιο εκ των πραγμάτων και η αξίωση στην παράγραφο 29(Θ) στην Έκθεση Απαίτησης, για την επιδίκαση παραδειγματικών και τιμωρητικών αποζημιώσεων (βλ. κατ' αναλογίαν, Παπαχρυσοστόμου ν Κώστα Γρηγοριάδη και Συνεταίροι, ΠΕ 118/10, ημ. 16.12.15). Ούτε και αποδείχθηκε οτιδήποτε που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος εντοπισμού (tracing) «.όλων των χρηματικών ποσών που πληρώθηκαν και/ή κατατέθηκαν και/ή διανεμήθηκαν υπό μορφή μερίσματος (Dividend) και/ή άλλως από την FUD σε τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 κατά τη διάρκεια της περιόδου 15.11.2007 μέχρι σήμερα». Τα καταβληθέντα μερίσματα αποτελούσαν περιουσία των εναγομένων 1 και όχι των εναγόντων, δίχως οι ενάγοντες να προσδιορίσουν άλλη νόμιμη βάση επί της οποίας θα μπορούσε να εδρασθεί η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος (βλ. κατ' αναλογίαν, Foskett v McKeown

(2003)All ER 97 και γενικότερα, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings, Τόμ.2, 18η έκδ., 2016, παρ. 108-16 μέχρι 108-17). Άρα η αξίωση στην παράγραφο 29(Ζ) στην Έκθεση Απαίτησης αποτυγχάνει. Παρομοίως, δεν θα μπορούσε να πετύχει ούτε και η αξίωση για την έκδοση διατάγματος απόδοσης «.λογαριασμού (ORDER FOR AN ACCOUNT) από τους Εναγομένους 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 για την παρ' αυτών διαχείριση των διαφόρων ποσών που πληρώθηκαν και/ή κατατέθηκαν και/ή διανεμήθηκαν υπό μορφή μερίσματος (Dividend) και/ή άλλως από την FUD σε τραπεζικούς λογαριασμούς των Εναγομένων 1 και/ή 2 και/ή 3 και/ή 4 και/ή 5 και/ή 6 και/ή 7 και/ή 8 και/ή 9 και/ή 10 και/ή 11 κατά τη διάρκεια της περιόδου 15.11.2007 μέχρι σήμερα», αφού κανένα προαπαιτούμενο υφίσταται για κάτι τέτοιο και ιδιαίτερα δεδομένης της σχέσης μεταξύ εναγόντων και εναγομένων 1, όπως και του γεγονότος ότι οι τελευταίοι τηρούσαν ορθούς εταιρικούς λογαριασμούς, εξού και η επίκληση αυτών από τους ενάγοντες εναντίον των συμφερόντων των εναγομένων 1 στην επίμαχη περίπτωση (βλ. κατ' αναλογίαν, Χωματένος ν Σταυρινού, ΠΕ 62/11, ημ. 17.12.15 και γενικότερα, Bullen & Leake & Jacob's, Precedents of Pleadings, Τόμ.2, 18η έκδ., 2016, παρ. 55-01). Συνεπώς απορρίπτεται και η αξίωση στην παράγραφο 29(Η) τής Έκθεσης Απαίτησης, όπως και όλες οι άλλες. Τηρουμένων των αναλογιών και πέραν άλλων όμοιων επισημάνσεων που έγιναν πιο πάνω - ισχύουν τα ίδια με αυτά που ήδη καλύφθηκαν και για όλες τις (κατ' ισχυρισμόν των εναγόντων) νομοθετικές παραβιάσεις των εναγομένων δυνάμει του Μέρους ΙΧ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 και του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ.62, θεματική ας σημειωθεί που ανέδειξαν στις αγορεύσεις οι δικηγόροι των εναγομένων 1 (και όχι οι ενάγοντες) χάριν σφαιρικότερης (αντιλήφθηκα) αντιμετώπισης κάθε πιθανής απόδοσης ευθύνης εναντίον των πελατών τους (και των άλλων εναγομένων). Αυτό, ασχέτως πάντως ότι, έτσι κι αλλιώς, ποσώς θα δικαιολογούνταν εν προκειμένω η ενεργοποίηση των δύο προειρημένων νομοθετημάτων και τούτο λόγω και του επιλεχθέντος, εδώ, ένδικου μέσου της αγωγής το οποίο οριοθετεί και διαγράφει προσέτι (με την πρέπουσα ασφάλεια και βεβαιότητα) τις αποδεικτικές και δικονομικές παραμέτρους κρίσης τής κείμενης διαφοράς (βλ. κατ' αναλογίαν, ΔΗ.ΜΑ.ΡΩ Λτδ (Σε Εκκαθάριση) ν Μάγου και Άλλων, ΠΕ 214/12, ημ. 28.9.18, Χριστοφόρου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου

(2008)1(Α) ΑΑΔ 708, 712-715, Ιωακείμ και Άλλης ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ 1)

(2003)1(Α) ΑΑΔ 198, 204). Υπό την ρηθείσα οπτική λοιπόν - χάριν συζήτησης προς ολοκληρωμένη πραγμάτευση απάντων των εγερθέντων - για αμφότερες τις ως άνω νομοθετικές προβλέψεις οι εναγόμενοι 1 (και εκ συμπαθείας ή και εκ προστήσεως οι υπόλοιποι εναγόμενοι), ακόμη και αν ήσαν εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτες χρέους και οι ενάγοντες εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτές για ό,τι ενδιαφέρει στην παρούσα, κατέδειξαν και απέδειξαν επαρκώς ότι δεν διέπραξαν πράξη καταδολίευσης με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης τού όποιου εξ αποφάσεως χρέους, ανατρέποντας τουτέστιν και το καταδολιευτικό μαχητό τεκμήριο εναντίον τους στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων (βλ. κατ' αναλογίαν, Ευαγγέλου ν Κωστάκης Κουρέας και Υιός Λτδ

(2005)2 ΑΑΔ 415). Αντιθέτως οι εναγόμενοι ενήργησαν καθ' όλους τους ενδιαφέροντες χρόνους νομίμως, αδόλως και ευλόγως (βλ. κατ' αναλογίαν, Μάγου και Άλλων ν Lakis Georgiou Construction Ltd, ΠΕ 214/12, ημ. 28.9.18, Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν Hellenic Bank Public Company Limited, ΠΕ 368/09, ημ. 20.11.14). Οι ενάγοντες, παρ' όλη την αξιοπρόσεκτη προσπάθεια του δικηγόρου τους (και ως εκ της εξίσου ικανής δικηγορικής αντιπροσώπευσης των εναγομένων), απέτυχαν να αποδείξουν την αγωγή στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων εναντίον οιουδήποτε των εναγομένων (αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως). Η αγωγή απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και κατά των εναγόντων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.