ΧΕΙΜΩΝΑ, ΩΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΟΥ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΒΙΩΣΑΣΗΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΜΕΤΑΛΛΩΡΥΧΟΥ ν. ALLIANZ ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΩΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 10443/

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501) και ως περιέχοντα παραδεκτή κατά το δίκαιον μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου άλλως Ρόπας και Άλλων ν Δημοκρατίας (Αρ 2)

(2000)2 ΑΑΔ 628, 640). Για στοιχειοθέτηση της αξίωσης, ο ενάγων παρουσίασε τη μαρτυρία τού XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1), για δε επίρρωση της υπεράσπισης τους, οι εναγόμενοι 1 τη μαρτυρία του XXXXX Κούλα (ΜΥ1) και οι εναγόμενοι 2 τη μαρτυρία της XXXXX Σωτηρίου (ΜΥ2). Κάθε αναφορά των μαρτύρων ως και τα περικλειόμενα στα κατατεθέντα τεκμήρια αξιολογήθηκαν πλήρως έστω και αν δεν εκφράζονται ρητώς στο κείμενο (βλ. κατ' αναλογίαν, Al Watani και Άλλων v Παπαδόπουλου

(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1924, 1936-1937), μη χρειαζούμενης τής καταγραφής και επανάληψης τους εκτός μιας περίληψης για πρακτικούς πρωτίστως λόγους (βλ. κατ' αναλογίαν, G&K Exclusive Fashions Ltd v Παπαδόπουλου και Άλλων

(2001)1(Α) ΑΑΔ 88, 92, Paphos Stone C Estates v Ζαβρού και Άλλου

(1998)1(Γ) ΑΑΔ 1854, 1859). Ό,τι καθηκόντως επράχθη είναι ο προσδιορισμός των επιδίκων υπό το φως της δικογραφίας, η συνάρθρωση τους με τα ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας και η κατάληξη σε ευρήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεοντίου ν Καραγιώργη, ΠΕ 189/12, ημ. 12.7.18, Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd v Παύλου και Άλλου, ΠΕ 240/10, ημ. 20.12.17, Βασιλείου και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 12/15 και άλλες, ημ. 4.7.17, Λάρκου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Κοντέας

(2001)1(Β) ΑΑΔ 1399, 1406). Οι περικοπές που παρατίθενται μεταφέρθηκαν αυτούσιες από τα πρακτικά, τις γραπτές αγορεύσεις και τη δικογραφία. Συνοψίζω τη μαρτυρία των μαρτύρων. Ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1), περιέγραψε τα όσα οδήγησαν στις επίδικες συμφωνίες αλλά και στην επίδικη ασφάλιση με τους εναγομένους 1, εκφράζοντας την πεποίθηση πως οι εναγόμενοι 2 ενήργησαν κακόπιστα και αυθαίρετα. Ο XXXXX Κούλας (ΜΥ1), υπάλληλος των Εναγομένων 1, εξήγησε τα περί ασφαλιστικών καλύψεων για χρεώστες και Μέλη των Εναγομένων 2, με εξειδικευμένη μνεία στα επίδικα θέματα. Η XXXXX Σωτηρίου (ΜΥ2), υπάλληλος των εναγομένων 2, είπε για το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής και τους όρους του. Στις αγορεύσεις, οι ευπαίδευτοι δικηγόροι επιχειρηματολόγησαν πως η μαρτυρία και οι εφαρμοζόμενες νομικές αρχές πρέπει οδηγήσουν σε υιοθέτηση των αντίστοιχων θέσεων τους. Διεξήλθα τη γραπτή και προφορική μαρτυρία. Το ίδιο και τις αγορεύσεις, γραπτές και προφορικές. Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση στο να βλέπει και αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολούθησα και άκουσα με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έθεσα ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη, τις ευκαιρίες τους για να αντιληφθούν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών, ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε αντιπαραβολή με τις μικροαντιφάσεις), τις τυχόν προηγούμενες γραπτές ή προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμουν προσεκτικός στο να μην αποδώσω υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής μια και αυτό ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να αντανακλούν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών και όχι κατ' ανάγκην από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Τελούσα σε διαρκή εγρήγορση ώστε, σταθμίζοντας τη μαρτυρία, να μην συμπλέξω απαραδέκτως την αξιοπιστία με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιορίστηκα στην ατομική εκτίμηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων (βλ. κατ' αναλογίαν, Ρ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 253/17, ημ. 28.2.19, Rana και Άλλου ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 489, 500), αλλά τη συσχέτισα και αντιπαρέβαλα και με το σύνολο της υπόλοιπης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που προσδίδουν στο Δικαστήριο δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Κατά το σκεπτικό αποφάσεων όπως η ΛΚ ν Δημοκρατίας

(2011)2 ΑΑΔ 547, 554, Pal και Άλλων v Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, 590-591 και Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 599, 609 - με αυτό να εφαρμόζεται υπό προϋποθέσεις (βλ. Ετήσια Δικονομική Πρακτική 1954, σελ. 635) στις ισχύουσες εδώ περιπτώσεις όπου υπάρχουν και συνεναγόμενοι (βλ. κατ' αναλογίαν, Γαλάτης και Άλλων ν Του Πλοίου «Gypsy Queen» και Άλλων, Αγ. Ναυτ. 7/16, 10.9.18, Murdoch v Taylor

(1965)1 All ER 406, 409-417) - πραγματεύθηκα την κάθε παράλειψη αντεξέτασης (που δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς ή και καθόλου), ως δυνητικώς δηλωτική αλληλοαναίρεσης στην προώθηση των θέσεων τού αντεξετάζοντος, ή ίσως και ως αποδυναμωτική τούτων, ζυγιάζοντας την παράβλεψη αναλόγως της σοβαρότητας της, με το απόσταγμα της ζύμωσης αυτής να αντανακλάται στα δικαστικά ευρήματα και συμπεράσματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Περσιάνη ν Γενικού Εισαγγελέα, ΠΕ 194/12, ημ. 20.3.18, Στέλιος Σάββα και Υιοί Λτδ ν Medcon Constructions Limited, ΠΕ 53/13, ημ. 20.3.18, Σκάρος ν Χριστοδούλου και Άλλου

(1998)1(Α) ΑΑΔ 291, 296-298). Ως θα αναλύσω αυθωρεί, ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1), μου δημιούργησε αρνητική εντύπωση αφού ήταν, ανάμεσα σε άλλα, αντιφατικός, ασυνεπής, γενικός και αόριστος, ενώ οι XXXXX Κούλας (ΜΥ1) και XXXXX Σωτηρίου (ΜΥ2), μου προξένησαν θετική εντύπωση αφού ήσαν συγκεκριμένοι και σταθεροί. Εξηγώ. Ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1), είπε πως, απ' ό,τι θυμόταν, προκειμένου οι εναγόμενοι 2 να παραχωρήσουν τα επίδικα δάνεια προς την XXXXX Χαραλάμπους είχαν θέσει ως ρητό όρο την προγενέστερη υπογραφή προτάσεων για ομαδική ασφάλεια ζωής από τους εναγομένους 1 και πως για το γεγονός αυτό (ο μάρτυς και η XXXXX Χαραλάμπους) είχαν ενημερωθεί προσωπικώς από κάποιον υπάλληλο των εναγομένων 2 (XXXXX Κουλουμπρή) πριν από την υπογραφή των δανειοδοτήσεων κατά την ημέρα υποβολής των αιτήσεων τους για την παραχώρηση των δανείων. Δήλωσε ο μάρτυς ότι ο XXXXX Κουλουμπρής τού είχε πει «.εγώ XXXXX μου θα σου κάνω την ασφάλεια που θα σε καλύπτει το υπόλοιπο που θα χρωστάς μετά θάνατο εάν μη κακό πεθάνετε..». Περιπλέον, είπε ο μάρτυς πως τόσον ο ίδιος όσον και η XXXXX Χαραλάμπους υπέγραψαν τις δηλώσεις ως εκ των παραστάσεων του XXXXX Κουλουμπρή, χωρίς ποτέ ο τελευταίος (ή άλλος αρμόδιος υπάλληλος των εναγομένων 2), να τους πει «.ότι οι ασφάλειες αυτές ήταν για περιορισμένο ποσό ή ότι δεν θα κάλυπτα[ν] ολόκληρο το υπόλοιπο των δανείων». Αυτές οι διαβουλεύσεις μάρτυρα, XXXXX Χαραλάμπους και XXXXX Κουλουμπρή, παρουσιάστηκαν από τον XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχο (ΜΕ1), ως γενόμενες πριν από την υπογραφή των επίδικων συμφωνιών και με τα περί των ασφαλειών να έπονται αυτών («.τα δάνεια έγιναν πρώτα και μετά η ασφάλεια.»). Δικαίως ο κ. Κορφιώτης επιδίωξε να διευκρινίσει πως οι προτάσεις ασφάλειας ζωής, ως τα Τεκμήρια 5, 6 και 8 δεν αποτελούσαν ασφαλιστικά συμβόλαια αλλά προτάσεις ασφάλειας ζωής «.που έκανες εσύ για να ασφαλιστείς.», ως υπέβαλε στον μάρτυρα. Ο μάρτυς δεν απάντησε αμέσως ως θα αναμενόταν, προπαντός αν συνυπολογιστεί και το ότι τούτος (ως και η XXXXX Χαραλάμπους), υπογράφοντας τις προτάσεις ασφάλειας ζωής παρακαλούσαν τους εναγομένους 2 (ως καταγράφεται στα εν λόγω τεκμήρια), όπως τους εγκρίνουν «.για παροχή κάλυψης κάτω από το γενικό σχέδιο ομαδικής ασφάλισης ζωής που έχει συνάψει η Σ.Π.Ε. ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ με την ασφαλιστική εταιρεία ALLIANZ Α.Ε.Α.Ζ.». Απεναντίας, ο μάρτυς τοποθετήθηκε με διάθεση υπεκφυγής, ως παρατήρησα από την Έδρα, λέγοντας (για ό,τι και αν τούτο σήμαινε ακριβώς σε συσχέτιση με το τι ρωτήθηκε), πως την πρόταση ασφάλειας ζωής τού την είχε υποβάλει «.η ίδια η ΣΠΕ Στροβόλου για τα δάνεια που έκαμνε.». Παρέμεινε επομένως αναπάντητο στην ουσία του το ερώτημα για το αν τούτος ήταν σε θέση να διαχωρίσει την πρόταση ασφάλειας ζωής από την όποια ασφαλιστική σύμβαση παρόλο που στην κυρίως εξέταση (Έγγραφο Α), προβαίνοντας σε μια σημασιολογική και ορολογική διαφοροποίηση μεταξύ των «.προτάσεων για ομαδική ασφάλεια ζωής.» και των ασφαλειών αυτών (λέγοντας πως τις ασφαλιστικές δηλώσεις τις υπέγραψαν ο μάρτυς και η XXXXX Χαραλάμπους κατόπιν τοποθετήσεων και παραστάσεων του XXXXX Κουλουμπρή που «.μας δήλωνε ότι οι ασφάλειες αυτές κάλυπταν ολόκληρα τα υπόλοιπα των δανείων.»), ανέδειξε ψήγματα επίγνωσης για τον διαχωρισμό και την ύπαρξη κάποιου είδους ασφαλιστικού συμβολαίου. Ακολούθως, ως διαφάνηκε, ο μάρτυς με επίφαση το ότι ουδείς πελάτης των εναγομένων 2 «.έχει συμβόλαια.», είπε πως «Βάλαμε τα αρχικά μας και κράτησαν [τα] συμβόλαια μέσα. Βάλαμε τα αρχικά μας ο κάθε πελάτης και έφευγε». Εν τέλει ο μάρτυς παραδέχθηκε, ως η εισήγηση του αντεξετάζοντα, πως «.κανένα μέλος δεν έχει συμβόλαιο διότι το συμβόλαιο είναι ένα, το εκάστοτε συμβόλαιο που έκαμνε η Συνεργατικής με την Allianz. Τα ασφαλισμένα μέλη δεν είχαν ποτέ τους προσωπικό συμβόλαιο». Δοσμένης της σπουδαιότητας του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής (και όχι τόσον της πρότασης ασφάλειας ζωής) - καθότι είναι οι όροι του συμβολαίου που δεσμεύουν κατ' αρχήν τους συμβαλλομένους και όχι η πρόταση ασφάλειας ζωής - ο μάρτυς ρωτήθηκε ευστόχως για το αν είχε ζητήσει να μάθει ή να λάβει αντίγραφο τού συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής. Ο μάρτυς έδωσε και πάλι μια αμφίσημη, γενικόλογη και αόριστη απάντηση δηλώνοντας ότι απλώς «. εγώ ζήτησα και έμαθα. Αντίγραφα ουδέποτε μας έδιναν». Το λιγότερο που θα περίμενε κανείς θα ήταν πως με την ανάγνωση ή την υπογραφή αν μη τι άλλο των προτάσεων ασφάλειας ζωής από τον μάρτυρα και την XXXXX Χαραλάμπους (βλ. Τεκμήρια 5, 6 και 8), θα απαιτούνταν από αυτούς, διά επιτόπου και παραχρήμα αιτήματος τους προς αμφότερους τους εναγομένους, η παράδοση στον μάρτυρα ή και στην XXXXX Χαραλάμπους (για μελέτη και έρευνα), τού συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής (ή εκείνου που προσδιοριζόταν στις προτάσεις ασφάλειας ζωής ως «.γενικό σχέδιο ομαδικής ασφάλισης ζωής») και που, παρεμπιπτόντως, μηδέποτε διαφοροποίησε ο μάρτυς ως κάτι το διαφορετικό από το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Η σημασία του πράγματος - και με αυτό δεν πραγματεύομαι την αξιοπιστία του μάρτυρα διά σύμπλεξης στην αξιολογική διεργασία ζητημάτων επιπέδου/βάρους απόδειξης (κάτι το απαράδεκτο ως έχει ήδη διατυπωθεί πιο πάνω) - έγκειται και στο ότι οι όροι του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής υπέχουν εδώ πρωταρχική αξία για τη διαπίστωση των συμβάντων επειδή, ο μεν ενάγων επικεντρώνεται στα όσα διημείφθησαν και συνέβησαν πριν από τη συνομολόγηση του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής (με επικέντρωση στην υπογραφή των προτάσεων ασφάλισης ζωής), οι δε εναγόμενοι 1 και 2, στο περιεχόμενο του υπογραφθέντος και εγκριθέντος από τον μάρτυρα και την Ανδρούλλα Χαραλάμπους συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής. Αν, ως θα μπορούσε κατά μια ερμηνευτική να συναχθεί από τα λεχθέντα του, ήξερε ο μάρτυς ως και η XXXXX Χαραλάμπους για το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής, πριν από την υπογραφή των συμφωνιών δανειοδότησης, τότε διερωτάται κανείς προς τι η αντιφατική, ανακόλουθη και συγκρουόμενη θέση του μάρτυρα με τα όσα είπε στη γραπτή του κατάθεση (Έγγραφο Α), όπου διατράνωνε ότι «.τόσο εγώ, όσο και η σύζυγος μου, αγνοούσαμε πλήρως και ουδέποτε ενημερωθήκαμε από οποιονδήποτε ως προς την ύπαρξη ενός τέτοιου συμβολαίου κατά την υπογραφή των προαναφερόμενων συμφωνιών δανείων και/ή μεσοπρόθεσμων γραμματίων ή και μεταγενέστερα» (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου). Εάν ωστόσο ο μάρτυς, κατά μια διάφορη επεξηγηματική - και η προσπάθεια αυτή αναδίφησης των λεχθέντων του εκπορεύεται μόνο και μόνο από τη επιλεκτική τοποθέτηση του σε κρίσιμα μέρη της μαρτυρίας του, με τρόπο δυσερμήνευτο και ασαφή - θα μπορούσε να θεωρηθεί πως εννοούσε πως δεν ήξερε για το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής (ή για το γενικό σχέδιο ομαδικής ασφάλισης ζωής), η μαρτυρία του θα σταχυολογούνταν ως εξίσου αντιφατική και ανακόλουθη υπό την έννοια ότι τούτος (ως απογράφεται και στην ως άνω περικοπή από τη γραπτή του κατάθεση), τονίζει πως τόσον ο ίδιος όσον και η XXXXX Χαραλάμπους αγνοούσαν το συμβόλαιο (μια που δεν είχαν κατατοπιστεί σχετικώς από τους εναγομένους 2 ή οποιονδήποτε άλλον), ακόμα και μεταγενέστερα της υπογραφής των αφορούντων συμφωνιών. Τέλος, ουδόλως εντυπωσίασε από απόψεως μαρτυριακής συμπεριφοράς κατά την εκφορά της περί ης ο λόγος μαρτυρίας το εγχείρημα του μάρτυρα να στρέψει την προσοχή από τα όσα τελικώς συμφώνησε με την XXXXX Χαραλάμπους και τους εναγομένους 1 και 2 (και) για το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής, μετατοπίζοντας τα πράγματα προς μια κατ' ισχυρισμόν συμφωνία δανείου που φαίνεται πως είχε συνομολογήσει ο μάρτυς με τη ΣΠΕ Πολύστυπου την 1.7.01 και για την οποία είχε εκδοθεί και σχετικό πιστοποιητικό ομαδικής ασφάλισης ζωής επί του οποίου καταγράφθηκε ότι: «Αν και όταν τα Ωφελήματα καταστούν πληρωτέα, η Σ.Π.Ε. ΠΟΛΥΣΤΥΠΟΥ έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει μέρος ή το σύνολο του Ασφαλισμένου Ποσού για εξόφληση τυχόν υπολοίπου δανείου του Ασφαλιζομένου που παραμένει» (βλ. Τεκμήριο 9). Αυτά όμως τα καταγραφέντα, ό,τι και αν σημαίνουν και όπως κι αν συμφωνήθηκαν - διασυνδεόμενα προφανώς με άλλη ομαδική ασφάλιση (GC 1036) και όχι με το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής - δεν ισχύουν στην παρούσα όπου διαφορετικά είναι τα γεγονότα ενώ άγνωστα εκείνα (όλα) που συνέθεσαν την αναφερθείσα από τον μάρτυρα δανειοδότηση/ασφάλιση με την ΣΠΕ Πολύστυπου. Εκλαμβάνεται ότι εάν, τωόντι, ίσχυαν και εδώ εκείνα που παρουσιάζονται ως ισχύοντα με την ΣΠΕ Πολύστυπου, θα υπήρχε και κάποιο αντίστοιχο πιστοποιητικό ομαδικής ασφάλισης ζωής εκδοθέν από τους εναγομένους 1. Δεν τέθηκε τέτοια μαρτυρία. Το τι ο μάρτυς παρέθεσε ως συγκριτική μεταβλητή, ή και ως εν γένει μαρτυρία εν τίνι τρόπω, όμοιων ή παρόμοιων γεγονότων (με τα επίδικα), δεν απαρτίζει τίποτε περισσότερο από τη δική του ερμηνεία συνθηκών, γεγονότων και εικόνων, παρά παραστάσεων, δηλώσεων ή και μεθοδεύσεων των εναγομένων 2 ή και των εναγομένων 1 προς τον μάρτυρα ή και την XXXXX Χαραλάμπους. Υπάρχει και κάτι άλλο συναφές. Υποτιθέστο, χάριν συζήτησης, πως παραγνωριζόταν η αντικειμενική, αναντίρρητη και σαφής έγγραφη μαρτυρία που αφορά στην κείμενη περίπτωση και ανεξαρτήτως τού ότι δεν μπορεί ο μάρτυς ή η XXXXX Χαραλάμπους να μην γνώριζαν για το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής, δεν θα μπορούσε παρά να ανακύψει ερώτημα, για ποιο λόγο - αφού ο μάρτυς ήταν πεπεισμένος περί της ορθότητας των όσων συνθέτουν οριζοντίως (διά της οπτικής του), την κάθε δανειοδότηση από Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία («ΣΠΕ») κατά τα πρότυπα της προλεχθείσας συνδιαλλαγής με την ΣΠΕ Πολύστυπου - επιζήτησε ως είπε (έστω γενικώς και αορίστως), αντίγραφα τού ασφαλιστικού συμβολαίου που αφορούσε στην (ή προέκυψε από την) πρόταση ασφάλειας ζωής και την επίδικη δανειοδότηση. Απορρίπτω τη μαρτυρία του XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1). Η μαρτυρία των XXXXX Κούλα (ΜΥ1) και XXXXX Σωτηρίου (ΜΥ2), δεν αμφισβητήθηκε ουσιωδώς με τον συνήγορο του ενάγοντα να υπογραμμίζει στην αγόρευση του πως και οι δύο αυτοί μάρτυρες κατέθεσαν «.τι πίστευαν ότι θα έπρεπε να είχε γίνει και όχι το τι στην πραγματικότητα έγινε κατά τον ουσιώδη χρόνο κάτι που οι ίδιοι δεν γνώριζαν.». Η θέση τούτη δεν άπτεται ευθέως της αξιοπιστίας των μαρτύρων κατά τον εξειδικευμένο ορισμό του όρου αλλά περισσότερο στην αποδεικτική εμβέλεια που θα μπορούσε να έχει η μαρτυρία τους στην υπόθεση. Ούτως ή άλλως οι μάρτυρες αυτοί παρέμειναν ακλόνητοι κατά την αντεξέταση απαντώντας απεριφράστως στα όσα ρωτούνταν, με τις τοποθετήσεις τους να είναι συγκεκριμένες, σταθερές και αδιάθλαστες. Δέχομαι τη μαρτυρία των XXXXX Κούλα (ΜΥ1) και XXXXX Σωτηρίου (ΜΥ2). Δέχομαι τη μαρτυρία και εκδοχή των εναγομένων ως αξιόπιστη και απορρίπτω, με κάθε σεβασμό, τη μαρτυρία και εκδοχή του ενάγοντα και του μάρτυρα που παρουσίασε ως αναξιόπιστη. Περνώ στα (περαιτέρω) ευρήματα και επάλληλη ανάλυση. Ο ενάγων ήταν και είναι ο διαχειριστής της περιουσίας τής XXXXX Χαραλάμπους, η οποία πέθανε την 26.11.05 (βλ. Τεκμήριο 10). Ήταν σύζυγος του XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1). Οι εναγόμενοι 1 ήσαν και εξακολουθούν να είναι ανώνυμος ασφαλιστική εταιρεία νομίμως εγγεγραμμένη στην Ελλάδα αντιπροσωπευόμενοι στην Κύπρο από τη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα. Οι εναγόμενοι 2 - που μετονομάσθηκαν σε Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ από 3.9.18 - ήσαν και είναι ΣΠΕ, δεόντως εγγεγραμμένοι και ασχολούμενοι και με τη διεξαγωγή και παροχή τραπεζικών εργασιών και υπηρεσιών. Την 29.12.98 η XXXXX Χαραλάμπους μαζί με τους XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχο (ΜΕ1) και XXXXX Χαραλάμπους, ο οποίος απεβίωσε πριν από την 21.8.06 (βλ. Τεκμήριο 11), υπέγραψαν με τους εναγομένους 2 (και ως Μέλη τους), την πρώτη συμφωνία ως το Τεκμήριο 1 και δη μεσοπρόθεσμο γραμμάτιο (με αριθμό δανείου XXXXX860-8 ή XXXXX860-8) ύψους ΛΚ180.000 (€307.548,26). Την 29.12.98 οι ίδιοι συμβαλλόμενοι υπέγραψαν και δεύτερη συμφωνία, ως το Τεκμήριο 2, ήτοι μεσοπρόθεσμο γραμμάτιο (με αριθμό δανείου XXXXX859-3 ή Μ/51859-3) ύψους ΛΚ185.000 (€316.091,27). Την 26.6.03 η XXXXX Χαραλάμπους συνήψε με τους εναγομένους 2 και τρίτη συμφωνία, δηλαδή συμφωνία δανείου (με αριθμό XXXXX697-2 ή XXXXX697-2) ύψους ΛΚ41.000 (€70.052,66). Στις συμφωνίες καθορίστηκε όπως τα ποσά δυνάμει της πρώτης συμφωνίας και της δεύτερης συμφωνίας αποπληρωθούν με 180 ίσες μηνιαίες δόσεις εκ ΛΚ1.720,17 (€2.939,08) και ΛΚ1.767,95 (€3.020,72) αντιστοίχως. Η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα την 29.1.99 και η κάθε επόμενη δόση την αντίστοιχη ημερομηνία των επακόλουθων μηνών μέχρι τελικής εξόφλησης. Τα χορηγηθέντα από τους εναγόμενους 2 ποσά (που όντως δόθηκαν στην XXXXX Χαραλάμπους), χρεώνονταν με τόκο 7% ετησίως, με τον τόκο (που μπορούσε να μεταβληθεί ως τα συμφωνηθέντα), να προστίθεται στο κεφάλαιο την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους διά των προειρημένων μηνιαίων δόσεων. Παρελθούσης της ως άνω προθεσμίας για αποπληρωμή της καθεμιάς δόσης, η XXXXX Χαραλάμπους υποχρεούτο να καταβάλλει τόκο επί της ληξιπρόθεσμης δόσης ίσο προς το λογιζόμενο επί του κεφαλαίου και με ετήσιο ανατοκισμό μέχρι εξόφλησης. Εάν κάποια δόση δεν πληρωνόταν ή η XXXXX Χαραλάμπους απεβίωνε ή εγκατέλειπε την Κύπρο ή έπαυε να είναι Μέλος των εναγομένων 2, τούτοι είχαν δικαίωμα αποπληρωμής όλου του υφιστάμενου υπολοίπου τού κεφαλαίου με τους τόκους μέχρι αποπληρωμής, μ' όλο που η περίοδος αποπληρωμής του δανείου δεν θα είχε λήξει. Για την τρίτη συμφωνία, συμφωνήθηκε όπως το χορηγηθέν δάνειο ξοφληθεί με μηνιαίες δόσεις εκ ΛΚ305.69 (€522,30). Η πρώτη δόση ήταν πληρωτέα την 26.7.03 και οι υπόλοιπες την αντίστοιχη ημερομηνία κάθε επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης, περιλαμβανομένων τόκων, εξόδων και επιβαρύνσεων. Περί της τοκοφορίας οι συμβαλλόμενοι κατέληξαν στα ποσοστά που περιγράφονται και στις παραγράφους 3 και 4 της τρίτης συμφωνίας (βλ. Τεκμήριο 3). Συμφώνως των Εσωτερικών Κανονισμών των εναγομένων 2, η XXXXX Χαραλάμπους έπρεπε να καλυφθεί από συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής το οποίο οι εναγόμενοι 2 κατάρτισαν με τους εναγομένους 1 την 1.1.96 (βλ. Τεκμήριο 14 και 18). Προς τούτο, η XXXXX Χαραλάμπους (και ο σύζυγος της) υπέγραψαν προσηκόντως τις απαιτούμενες προτάσεις ασφάλειας ζωής, η μεν XXXXX Χαραλάμπους την 18.7.03 (βλ. Τεκμήριο 5), ο δε XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1) την 4.1.99 και 10.5.99 (βλ. Τεκμήρια 6 και 8). Με τον Όρο 7.4 του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής το «.ασφάλισμα που είναι πληρωτέο με βάση το Ασφαλιστήριο αυτό Συμβόλαιο δεν μπορεί, σε καμιά περίπτωση, να υπερβεί τις £80.000 κατά Ασφαλιζόμενο». Αργότερα (από την 1.1.04 και με ισχύ από την 1.1.06), το ποσό αυξήθηκε σε ΛΚ100.000 (€170.860,14) ανά ασφαλιζόμενο (βλ. Τεκμήρια 19-20) και ακολούθως σε €180.000 από 1.1.08 (βλ. Τεκμήριο 21) και σε €300.000 από 3.1.12 (βλ. Τεκμήριο 22). Η XXXXX Χαραλάμπους ασφαλίστηκε πρεπόντως και νομίμως με το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής και η ασφάλιση της ανανεωνόταν κάθε έτος μέχρι το 2005 που απεβίωσε. Το επιλεχθέν από την XXXXX Χαραλάμπους (ωφέλιμα θανάτου) ως αυτό περιγράφεται στον Πίνακα Συμβολαίου που συνιστούσε μέρος του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής και των όρων αυτού, προέβλεπε - στο επιλεχθέν από την XXXXX Χαραλάμπους Σχέδιο Α - πως το «.υπόλοιπο του δανείου του θανόντος όπως αυτό φαίνεται στην ημερήσια κατάσταση υπολοίπων δανείων που τηρεί η Σ.Ε.Μ. για λογαριασμό της Σ.Π.Ε. Στροβόλου το βράδυ πριν το θάνατο του, περιλαμβανομένων των δεδουλευμένων τόκων κατά την ημερομηνία αυτή». Η πρόνοια τούτη ποσώς μπορούσε να τροποποιήσει, ως προς την ουσία που εκφράζει, τον Όρο 7.4 του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής ο οποίος εναργώς προβλέπει, ως ήδη παρατέθηκε, ότι το πληρωτέο ασφάλισμα κατά το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής δεν μπορούσε σε καμιά περίπτωση να υπερβεί το εκάστοτε καθορισμένο ποσό ανά ασφαλιζόμενο. Όλα αυτά, που με ελεύθερη συναίνεση και με ικανότητα προς το συμβάλλεσθαι υπέγραψε η XXXXXX Χαραλάμπους, θα έπρεπε να ήσαν απολύτως κατανοητά για αυτήν ευθύς εξαρχής και αν όχι ο όποιος επηρεαζόμενος - στην προκειμένη οι XXXXX Χαραλάμπους (ή και ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχος (ΜΕ1)) - όφειλαν να πράξουν τα δέοντα. Δεν έπραξαν τίποτε. Η XXXXX Χαραλάμπους χρεωνόταν - εκτός μιας εξαίρεσης που θίγεται πιο κάτω - με τα αναλογούντα ασφάλιστρα νομίμως και κανονικώς ως συμφωνήθηκαν και τροποποιήθηκαν ανά περίπτωσιν (βλ. Τεκμήρια 15 και 16), τα οποία και εισέπρατταν οι εναγόμενοι 1 (βλ. Τεκμήρια 7-8) εκδίδοντας βεβαιώσεις για φορολογικούς σκοπούς (βλ. Τεκμήριο 8). Παρενθέτεται ότι στο Τεκμήριο 8

(3), από τυπογραφικό λάθος, γράφτηκε πως το (ορθό) ασφάλιστρο των ΛΚ250,50 (€428,00) αντιστοιχεί σε κάλυψη ΛΚ100.000 (€170.860,14) και όχι σε ΛΚ200.000 (€341.720,29), μια που το τελευταίο αφορά σε συνολική κάλυψη με ασφάλιστρο ΛΚ501,00 (€856,01)) και πως (εν σχέσει προς το Τεκμήριο 8

(6)), τούτο δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί αφού το 2006 η XXXXX Χαραλάμπους είχε ήδη αποβιώσει. Τα λάθη παρατηρήθηκαν γιατί οι μηχανογραφικοί έλεγχοι δεν εφαρμόστηκαν σωστά. Έτσι, μολονότι προβλεπόταν ως ανώτατη εξασφάλιση κατά τον θάνατο της XXXXX Χαραλάμπους ποσό ΛΚ100.000 (€170.860,14), οι εναγόμενοι 1 εισέπραξαν μεγαλύτερο ποσό από εκείνο που νομιμοποιούνταν διά τού συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής και δέχθηκαν να πληρώσουν (και διά παραδοχής στην παράγραφο 5(ζ) της Υπεράσπισης των εναγομένων 1) με επιστροφή προς τον ενάγοντα, το ποσό της υπερχρέωσης ύψους ΛΚ139.000 (€237.495,60) - ή ακριβέστερα κατά τη δοθείσα μαρτυρία και άνευ στρογγυλοποίησης ΛΚ139.174 (€237.792,90) - πρόταση μολαταύτα που απορρίφθηκε από τον ενάγοντα. Κατά την ημερομηνία θανάτου τής XXXXX Χαραλάμπους και αναφορικώς προς την πρώτη συμφωνία, το χρωστούμενο προς τους εναγομένους 2 ήταν ΛΚ249.428,29 (€426.173,54) πλέον τόκους, για τη δεύτερη συμφωνία ΛΚ204.561,51 (€349.514,09) συν τόκους και για την τρίτη συμφωνία ΛΚ36.558,33 (€62.463,62) πλέον τόκους (βλ. Τεκμήρια 23-25). Ένεκα των καθυστερήσεων, οι εναγόμενοι 2 απέστειλαν στις 18.10.05 επιστολές προς την XXXXX Χαραλάμπους προειδοποιώντας με τερματισμό της πρώτης συμφωνίας και της δεύτερης συμφωνίας (βλ. Τεκμήρια 26Α και 26Β). Δεν φύεται από την αξιόπιστη μαρτυρία ότι η XXXXX Χαραλάμπους βασίστηκε σε οποιαδήποτε (δόλια ή και ψευδή) παράσταση των εναγομένων 1 και 2 στη συνομολόγηση των επίδικων συμφωνιών πάσης φύσεως και πως από αυτό υπέστηκε οποιαδήποτε ζημιά (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτάλης ν Hellenic Bank Public Company Ltd, ΠΕ 36/11, ημ. 19.5.16, Τσιάρτας και Άλλου ν Alocay Holdings Ltd και Άλλου

(2010)1(Γ) ΑΑΔ 1523, 1538-1539 και Χριστοφόρου και Άλλων ν Barclays Bank Plc

(2009)1(A) AAΔ.25, 30-31). Το ότι η XXXXX Χαραλάμπους προχώρησε στις δανειοδοτήσεις με τους εναγομένους 2, απέρρευσε από δική της συνειδητή και ζυγιασμένη επιλογή (και του συζύγου της στο βαθμό που την αφορούσε), με τους δύο να έχουν μπροστά τους όλα τα γεγονότα για να αποφασίσουν λελογισμένως και ελευθέρως. Το ποιες ήσαν οι αντιλήψεις τους για όσα θα υπέγραφαν ή το ποια ήταν η γνώμη του συζύγου (με κριτήριο προγενέστερες δανειακές του συμβάσεις με άλλες ΣΠΕ), δεν μπορεί να καταλογιστεί ως παράσταση, τοσούτω δε μάλλον ψευδής ή δόλια, από μέρους των εναγομένων 2 προς το πρόσωπο του ιδίου και της XXXXX Χαραλάμπους. Μήτε και ενυπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία ότι αν γνώριζε η XXXXXX Χαραλάμπους για τους περιορισμούς της ασφαλιστικής κάλυψης δεν θα υπέγραφε το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής ή τις δανειοδοτήσεις, με τη διασάφηση που επιχειρήθηκε από τον ενάγοντα για τις αφορούσες πρόνοιες του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής, να συγκρούεται και με τα όσα περιστοίχισαν την υπογραφή του αλλά και την υπογραφή των δανειοδοτήσεων και τις σαφείς κατά το χρόνο εκείνο προθέσεις των συμβαλλομένων. Δεν παραβλέπεται στην εκτυλισσόμενη τούτη ιχνηλάτηση ότι κατά παραδοχή του XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1), ήσαν οι εναγόμενοι 2 που έθεσαν (κατά τα αναφερθέντα στη γραπτή του κατάθεση/Έγγραφο Α) ως «.ρητή προϋπόθεση την προηγούμενη αποδοχή και υπογραφή σχετικών προτάσεων για ομαδική ασφάλειας ζωής από την Allianz Ασφαλιστική.» προκειμένου «.η ΣΠΕ Στροβόλου να προβεί στην παραχώρηση των προαναφερόμενων Δανείων προς όφελος μας.» και πως καμιά παρότρυνση εγένετο συναφώς προς την XXXXX Χαραλάμπους ή τον XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχο (ΜΕ1) σχετικώς προς το αναλυόμενο. Η θέση του XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1), έστω ότι εκλαμβανόταν θεωρητικώς ως αληθής και ακριβής στο απόγειο της - με άλλα λόγια πως ο XXXXX Κουλουμπρής τούς είχε πει ότι «.η ασφάλεια γίνεται και θα πληρωθεί σε περίπτωση θανάτου όλο το υπόλοιπο δάνειο. Είναι το Α, είναι Α και Β. Και μου είπε XXXXX μου η ασφάλεια που κάνετε, στην περίπτωση θανάτου θα πληρωθεί όλο το υπόλοιπο. Αυτό μου το είπε επανειλημμένως αυτό το πράμα, διότι είναι μεγάλο το ποσό» - τούτη δεν λέγει κατά βάσιν κάτι το διαφορετικό από όσα περιλαμβάνονται στους όρους του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής στο οποίο, κατά τα διαλαμβανόμενα στο Σχέδιο Α, το υπόλοιπο του δανείου του θανόντος θα καλυπτόταν, ως ωφέλιμα θανάτου, υπό τους όρους πάντα και τις προϋποθέσεις του Όρου 7.4 του συμβολαίου ομαδικής ασφάλισης ζωής (με όριο κατά τον κρίσιμο χρόνο του θανάτου της XXXXXX Χαραλάμπους τις ΛΚ100.000 και ή πριν από αυτό τις ΛΚ80.000). Όλα τούτα ήταν ευκόλως προσβάσιμα στην XXXXX Χαραλάμπους και στον XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχο (ΜΕ1) και αν πράγματι οι δανειοδοτήσεις και άλλα τινά υπογράφθηκαν πριν από τις προτάσεις ασφάλειας ζωής και το συμβόλαιο ομαδικής ασφάλισης ζωής, η XXXXX Χαραλάμπους και ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1) όφειλαν να τα διεξέλθουν και να επιδιώξουν διασαφηνίσεις ή ακόμη και ακύρωση αυτών ως και των συμφωνιών δανειοδότησης. Δεν το έκαναν. Τίποτε από όσα διατείνεται ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1) μπορεί να ενταχθεί στον ορισμό του δόλου, της απάτης ή των ψευδών παραστάσεων βάσει των άρθρων 17 και 18 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ.149 ή άλλου ανάλογου ορισμού κατά το κοινοδίκαιο ή άλλως πως (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιακώβου ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2004)1(Β) ΑΑΔ 992, 1003-1005 και γενικώς, MA Jones (ed), Clerk and Lindsell On Torts, 20η έκδ., 2010, παρ. 18-30 μέχρι 18-38, Π.Γ. Πολυβίου, Η Σύμβαση στο Κυπριακό Δίκαιο: Θεωρία και Πράξη, 2017, σελ. 267-281). Το ότι δεν κλήθηκαν από τους εναγομένους 2 ή και τους εναγομένους 1 οι XXXXX Κουλουμπρής και XXXXX Σταύρου για να δώσουν μαρτυρία - που έπαυσαν να βρίσκονται στην υπηρεσία των εναγομένων 2 από καιρό - δεν άφησε υπό τις περιστάσεις δυσαναπλήρωτα κενά ή σκοτεινές πτυχές στην υπερασπιστική εκδοχή (βλ. κατ' αναλογίαν, Kabbara v Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 177, 189, Λοφίτης ν Δημητρίου και Άλλης

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1402, 1410, Πέγκερος ν Δημοκρατίας

(1995)2 ΑΑΔ 143, 160). Μηδέ και η μαρτυριακή απουσία των προρρηθέντων προσώπων θα μπορούσε να εκληφθεί ως μαρτυρία για το τι αυτά τα άτομα δυνατόν να έλεγαν αν καλούνταν ως μάρτυρες (βλ. κατ' αναλογίαν, Μαυρουδή και Άλλης ν Valerik

(2009)1(B) AAΔ.1232, 1239). Ούτε και τα δικαιώματα του ενάγοντα παραβλάφθηκαν από την επιλογή, δικαιωματική ως ήταν, των εναγομένων να μην παρουσιάσουν τους XXXXX Κουλουμπρή και XXXXX Σταύρου ως μάρτυρες και τούτο γιατί, αυτά που πρωτογενώς βίωσε και άκουσε ο XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1), είχε την ευκαιρία να τα πει στη μαρτυρία του και να κριθεί επ' αυτών. Το καθετί που επιχείρησαν και υλοποίησαν οι εναγόμενοι 1 και 2 - με εξαίρεση τη λανθασμένη χρέωση των ΛΚ139.174 (€237.792,90) από τους εναγομένους 1 - κυμάνθηκε, ως πράξη στο τέλος, εντός της νομιμότητας και των όσων είχαν συμφωνηθεί με την XXXXX Χαραλάμπους και τον XXXXX Χαραλάμπους Μεταλλωρύχου (ΜΕ1). Συνεπώς, ο ενάγων δεν δικαιούται σε οποιαδήποτε θεραπεία από αυτές που επιζητεί, πλην στην επιδίκαση ποσού ύψους €237.792,90 κατά των εναγομένων 1, για τους λόγους που αναπτύχθηκαν, με σημείο αναφοράς την προαναφερθείσα παραδοχή τους η οποία κρίνεται εδώ αρκετή για αυτό μαζί και με την έτερη αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. κατ' αναλογίαν, Χαραλάμπους και Άλλων ν Χατζηλοΐζου, ΠΕ 305/11, ημ. 10.10.17) Εν κατακλείδι. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον των εναγομένων 1 για ποσό €237.792,90, με νόμιμο τόκο από καταχωρίσεως της αγωγής (23.1.07), μέχρι εξοφλήσεως, συν έξοδα επίδοσης και ΦΠΑ, πλέον δικηγορικά έξοδα στην κλίμακα που εμπίπτει πλέον η αγωγή βάσει του ποσού της απόφασης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μειωμένα όμως κατά το 1/2 αφού το ποσό αυτό προσφέρθηκε ευθύς εξ αρχής από τους εναγομένους 1 προς τον ενάγοντα αλλά και γιατί απορρίφθηκαν όλες οι έτερες αξιώσεις του εναντίον του διαδίκου αυτού. Η αγωγή εναντίον των εναγομένων 2 απορρίπτεται, με έξοδα υπέρ τους και εναντίον του ενάγοντα, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της αγωγής. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο