Γιάννακα κ.α. ν. Αναφορικά με την Χρυσαφιλιώτισσα Δημόσια Λίμιτεδ, Αίτ

Γιάννακα κ.α. ν. Αναφορικά με την Χρυσαφιλιώτισσα Δημόσια Λίμιτεδ, Αίτηση Εταιρειών αρ.180/2018, 5/2/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αίτηση Εταιρειών αρ.180/2018 Aναφορικά με τον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ.113 και Αναφορικά με την Χρυσαφιλιώτισσα Δημόσια Λίμιτεδ ------------------------------ Μονομερής Αίτηση από:

XXX Γιάννακα,
XXX Αβάνη και
XXX Νικολαϊδη,
XXX Αβάνη,
Medansyl Limited,
ΧXX Αβάνης,
XXX Αβάνη,
Elguinot Limited Αιτητές Ημερομηνία: 5 Φεβρουαρίου, 2019 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: Ο κ. Θ. Χριστοδούλου για Chrysses Demetriades & Co LLC στην εκφώνηση της απόφασης η κα Γρηγορίου Για Καθ' ης η αίτηση Χρυσαφιλιώτισσα Δημόσια Λίμιτεδ και Vallone Co. Ltd: Ο κ. Γ. Mίτλετον για Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Οι Αιτητές μέτοχοι μειοψηφίας και κάποιοι από αυτούς Διοικητικοί Σύμβουλοι της Εταιρείας Χρυσαφιλιώτισσα Δημόσια Λίμιτεδ (στην συνέχεια «η Καθ' ης η Αίτηση» στις 21.03.2018 καταχώρησαν αίτηση (petition) (στη συνέχεια «η Κυρίως Αίτηση»). Με αυτή αιτούνται την έκδοση των ακόλουθων, συνοπτικά όπως τα παραθέτω διαταγμάτων: (α) Διάταγμα που να διατάζει την Vallone Co Limited να αγοράσει τις μετοχές των Αιτητών στην Καθ' ης η Αίτηση έναντι του ποσού των €5.000.000 ή άλλου ποσού που θα θεωρηθεί εύλογο. (β) Διάταγμα με το οποίο να διορίζεται εμπειρογνώμονας για τον καθορισμό της τιμής των μετοχών των Αιτητών στην Καθ' ης η Αίτηση. (γ) Διαζευκτικά των (α) και (β) διάταγμα που να διατάζει την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. (δ) Διάταγμα που να διορίζει προσωρινό εκκαθαριστή στην Καθ' ης η Αίτηση τον επίσημο Παραλήπτη. Η αίτηση αυτή είχε οριστεί αρχικά στις 24.04.
Στα πλαίσια της ως άνω αίτησης λίγες ημέρες αργότερα, στις 27.03.2018, οι Αιτητές με νέα αίτηση τους, μονομερή αυτή τη φορά, εξασφάλισαν μονομερώς διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν στην Καθ' ης η Αίτηση και/ή στους διοικητικούς συμβούλους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες της, από του να προβούν σε οποιαδήποτε ενέργεια που θα έχει ως αποτέλεσμα την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού από την Καθ' ης η Αίτηση προς την εταιρεία Vallone Co Limited και/ή την αποξένωση οποιωνδήποτε περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση, εκτός για την πληρωμή των καθημερινών λειτουργικών εξόδων της Καθ' ης η Αίτηση και/ή την αλλαγή της μετοχικής δομής της μέχρι την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης και/ή μέχρι νεότερης διαταγής του Δικαστηρίου. Το ως άνω διάταγμα ορίστηκε σε μεταγενέστερη ημερομηνία προς αναθεώρηση και όταν επιδόθηκε μαζί με την Κυρίως Αίτηση η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση και στις δύο αιτήσεις αξιώνοντας την ακύρωση τού προσωρινά εκδοθέντος διατάγματος αλλά παρεμφερώς εισηγούνται και την απόρριψη της Κυρίως Αίτησης για τους λόγους που θα εξηγηθούν στη συνέχεια. Η αίτηση βασίζεται στους Κανονισμούς 3, 4, 5, 6 και 8 των περί Εταιρειών Κανονισμών, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση) Κανονισμών 1933-1938, τη Διαταγή 30 και στη Διαταγή 48, Θεσμοί 1-4, 8 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Θεσμών, στα άρθρα 62, 111, 202, 211(β)(ε)(στ) και 212(γ)(δ) του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, επί του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 4 - 9, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρο 32, στις αποφάσεις των Κυπριακών και Αγγλικών Δικαστηρίων και στις εγγενείς εξουσίες και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης το θέτει με ένορκη δήλωση του ο εκ των Αιτητών XXX Νικολαϊδης ο οποίος δηλώνει ότι είναι ένας εκ των Διοικητικών Συμβούλων και μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση. Πέραν της γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης λόγω της προσωπικής του ανάμιξης στην παρούσα υπόθεση, δηλώνει ότι προβαίνει στην ένορκη δήλωση και εκ μέρους και για λογαριασμό και των υπόλοιπων Αιτητών, οι οποίοι είναι επίσης μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση και τον έχουν εξουσιοδοτήσει δεόντως να προβεί στην ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι είναι ο ενόρκως δηλών και στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Κυρίως Αίτηση ημερομηνίας 21.03.2018, η οποία βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ότι την υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενό της και για τους σκοπούς της παρούσας. Για σκοπούς πληρότητας επισύναψε αντίγραφο της ως Τεκμ.
Σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης δηλώνει ότι στις 26.03.2018 έλαβε επιστολή με ημερομηνία 23.03.2018 υπογεγραμμένη από τον XXX Παναγιώτου, αντίγραφο της οποίας επισυνάπτει ως Τεκμ. 2, με την οποία καλούσε συνεδρία του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση για να εξευρεθεί τρόπος αποπληρωμής του ισχυριζόμενου χρέους της Καθ' ης η Αίτηση προς τη Vallone Co Ltd. Στην εν λόγω επιστολή (Τεκμ. 2), είναι συνημμένη επιστολή του λογιστή της Καθ' ης η Αίτηση με προτεινόμενους τρόπους αποπληρωμής του ισχυριζόμενου χρέους, μεταξύ των οποίων και η αύξηση κεφαλαίου. Η αύξηση κεφαλαίου είναι, όπως αναφέρει και ο λογιστής της Καθ' ης η Αίτηση, ο «πιο εύκολος τρόπος χρηματοδότησης» για να γίνει αποπληρωμή του ισχυριζόμενου χρέους, προφανώς διότι θα δοθούν μετοχές στη Vallone Co Ltd έναντι του χρέους, με αποτέλεσμα την αύξηση του ποσοστού της Vallone Cο Ltd στην Καθ' ης η Αίτηση και τη μείωση (dilution) των υπολοίπων μετοχών. Το περιεχόμενο της προαναφερόμενης επιστολής (Τεκμ. 2), επιβεβαιώνει τα όσα αναφέρει στην προηγούμενη Ένορκη του Δήλωση (Τεκμ. 1) αναφορικά με τις προθέσεις της Vallone Co Ltd και των αξιωματούχων της. Δηλώνει ότι ενόψει των όσων αναφέρει στην ένορκη του Δήλωση (Τεκμ. 1), το Δικαστήριο πρέπει να απαγορεύσει την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού στη Vallone Co Ltd, καθώς και οποιαδήποτε άλλη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Καθ' ης η Αίτηση ή την αύξηση του κεφαλαίου της, ούτως ώστε να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση (status quo), τουλάχιστον μέχρι την εκδίκαση της Κυρίως Αίτησης. Ισχυρίζεται ότι σε αντίθετη περίπτωση, τα δικαιώματα των Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση, όπως και των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση, θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα, διότι με την Αίτηση ζητείται η εξαγορά των μετοχών τους από την Vallone Co Ltd ή διαζευκτικά, η εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση. Οποιαδήποτε πληρωμή προς τη Vallone Co Ltd ή άλλη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας των μετοχών τους και τη μείωση της ικανότητας της Καθ' ης η Αίτηση να αποπληρώσει τις οφειλές της. Η δε προτεινόμενη αύξηση κεφαλαίου, θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας των μετοχών τους, ως σύνολο, εκτός εάν πληρώσουν χρήματα από δικούς τους πόρους για να μη μειωθεί το ποσοστό τους, κάτι που εν πάση περιπτώσει θα ήταν παράλογο να πράξουν, τη στιγμή που: (α) το χρέος προς τη Vallone Co Ltd είναι, ως εξηγεί στην προηγούμενη Ένορκη του Δήλωση (Τεκμ. 1), πλασματικό, και (β) ζητούν την εξαγορά των μετοχών τους στην πραγματική τους αξία, δηλαδή χωρίς να υπολογίζεται το ισχυριζόμενο χρέος προς την Vallone Co Ltd ή την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση. Δικαιολόγησε το επείγον της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος ισχυριζόμενος ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του, το Διοικητικό Συμβούλιο της Καθ' ης η Αίτηση αναμένεται να πάρει απόφαση για την πληρωμή του ποσού προς τη Vallone Co Ltd ή και για τυχόν αύξηση του κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση, απόφαση η οποία θα μπορεί να υλοποιηθεί ανά πάσα στιγμή, εκτός αν απαγορευτεί από το Δικαστήριο. Εισηγείται ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας αναμφίβολα γέρνει υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος διότι αποσκοπεί στη διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης (status quo) και καμία ζημιά δεν θα υποστεί οποιοδήποτε πρόσωπο από την έκδοσή του, εφόσον η εν λόγω υφιστάμενη κατάσταση υπάρχει από το έτος 2013, που δήθεν δημιουργήθηκε το ισχυριζόμενο χρέος της Καθ' ης η Αίτηση προς τη Vallone Co Ltd. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση περί της πρόθεσης της να ενστεί. Η ένσταση βασίζεται μεταξύ άλλων στα άρθρα 21, 29, 30, 31, 32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/1960, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Κανονισμούς 3-8 των περί Εταιρειών Κανονισμών, στον Κανονισμό 92 των περί Εταιρειών (Εκκαθάριση Κανονισμών 1933-1938), στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.30, Δ.32, Δ.38, Δ.39, Δ.48, Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113 μεταξύ άλλων άρθρα 202 και 209-2015, στους γενικούς κανόνες επιεικείας και στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες του Δικαστηρίου. Προβλήθηκαν οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης (καταγράφονται αυτολεξεί): «
Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή κωλύονται και/ή δεν έχουν locus standi να εγείρουν την παρούσα διαδικασία και/ή την διαδικασία εκκαθάρισης και/ή την παρούσα Αίτηση μέσα στο πλαίσιο αίτησης εκκαθάρισης καθότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία δεν είναι «συνεισφορείς» της Εταιρείας.
Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 αναφορικά με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων και/ή δεν έχει τεκμηριωθεί με μαρτυρία ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ή ορατές πιθανότητες οι Αιτητές να δικαιούνται σε θεραπεία στην Κυρίως Αίτηση ή ότι εκτός και εάν εκδοθούν οι αιτούμενες θεραπείες θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο.
Σε σχέση με τις προϋποθέσεις 1 και 2 του άρθρου 32 Ν. 14/60, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα ενδιάμεσα διατάγματα να ακυρωθούν καθότι μεταξύ άλλων: (α) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή κωλύονται και/ή δεν έχουν locus standi να εγείρουν την διαδικασία εκκαθάρισης καθότι δεν είναι «συνεισφορείς» της Εταιρείας. (β) Προκύπτει από τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία ότι τα παράπονα των Αιτητών είναι ανυπόστατα, αστήρικτα και απορριπτέα. Με βάση τη μαρτυρία που προσκομίζεται στο Δικαστήριο, οι μέτοχοι πλειοψηφίας δεν έχουν καταπιέσει την μειοψηφία, και οι εργασίες της Εταιρείας διεκπεραιώνονται με δίκαιο και εύλογο τρόπο. (γ) Η Κυρίως Αίτηση βασίζεται σε λανθασμένη νομική βάση καθότι συμπεριλαμβάνονται μεταξύ άλλων και το άρθρο 212(γ) και 212(δ) του περί Εταιρειών Νόμου που δεν αφορά αιτήσεις για εκκαθάριση εταιρειών από μετόχους αλλά από πιστωτές.
Ούτε η 3η προϋπόθεση ικανοποιείται: δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία που να καταδεικνύει κίνδυνο να υποστεί η Εταιρεία ή οι Αιτητές ανεπανόρθωτη βλάβη. Ο ισχυρισμός στην παρ. 5 της ΕΔ του Νικολαΐδη που συνοδεύει την Αίτηση ότι εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα δήθεν θα μειωθεί η αξία των μετοχών των Αιτητών και θα μειωθεί η ικανότητα της Εταιρείας να αποπληρώσει τα χρέη της είναι αστήριχτος και αντίθετος με τη σχετική νομολογία. Σαν αποτέλεσμα η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα διατάγματα να ακυρωθούν.
Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση απόκρυψε ουσιώδη γεγονότα με σκοπό να παραπλανήσει το Σεβαστό Δικαστήριο και/ή οι Αιτητές δεν έχουν εκπληρώσει το καθήκον τους για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη, ως είναι ο κανόνας σε μονομερείς Αιτήσεις και/ή οι Αιτητές δεν έχουν προσέλθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και συνεπώς η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα διατάγματα να ακυρωθούν. Ειδικότερα και χωρίς περιορισμό, με βάση την μαρτυρία που προσκομίζεται κατωτέρω, οι Αιτητές δεν απεκάλυψαν τα εξής ουσιώδη γεγονότα: (α) Οι μετοχές που κατέχουν οι Αιτητές είναι εξοφλημένες και συνεπώς ότι οι Αιτητές δεν είναι συνεισφορείς για σκοπούς του Νόμου. (β) Τόσο η Καθ' ης η Αίτηση, όσο και η Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού Αχίλλειον Λίμιτεδ («Αχίλλειον»), όφειλαν μεγάλα χρηματικά ποσά σε τραπεζικά πιστωτικά ιδρύματα και για την οικονομική τους επιβίωση στηρίζονταν στην ελληνική εταιρεία Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών «Υγεία Ανώνυμη Εταιρεία», η οποία με την εμπλοκή της εταιρείας Vallone απαλλάχθηκε από αυτή την ευθύνη και/ή σταμάτησε να χρηματοδοτεί την Αχίλλειον και την Καθ' ης η Αίτηση. (γ) Η Καθ' ης η Αίτηση εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Αχίλλειον προς τραπεζικά ιδρύματα. Επομένως, ήταν απόλυτα θεμιτό, δίκαιο και ορθό να πληρωθούν τα οφειλόμενα ποσά μέσω της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αχίλλειον, η οποία με τη σειρά της αποπλήρωσε τραπεζικά ιδρύματα καθότι με την αποπληρωμή των σχετικών δανείων η Καθ' ης η Αίτηση απελευθερώθηκε από τις εν λόγω εξασφαλίσεις. (δ) Ορισμένοι εκ των Αιτητών, ήτοι οι κ.κ. XXX Αβάνης, XXX Νικολαϊδης και XXX Γιάννακας, είχαν καταχωρήσει εναντίον της Καθ' ης η Αίτηση, της Χρυσαφιλιώτισσα Επενδυτική Λίμιτεδ και της Vallone την Αγωγή με Αρ. 693/2012, μέσα στο πλαίσιο της οποίας καταχώρησαν και ενδιάμεση αίτηση αιτούμενοι την έκδοση προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας πανομοιότυπους ισχυρισμούς με τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην παρούσα διαδικασία. Η εν λόγω ενδιάμεση αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.04.
(ε) Οι Αιτητές λάμβαναν μέρος στις συνεδρίες του ΔΣ και στις Γενικές Συνελεύσεις της Καθ' ης η Αίτηση και/ή της Αχίλλειον και ήταν πλήρως ενημερωμένοι αναφορικά με όλα τα οικονομικά και/ή επενδυτικά και/ή χρηματοδοτικά και/ή άλλα θέματα που αφορούσαν την Εταιρεία και/ή επιπρόσθετα ενέκριναν και τους λογαριασμούς της Εταιρείας στους οποίους καταγράφονταν οι σχετικές οφειλές. (στ) Πολλές και/ή οι πλείστες αποφάσεις και/ή ενέργειες τις οποίες έλαβε και/ή στις οποίες προέβη η Καθ' ης η Αίτηση αναφορικά με ζητήματα οικονομικής και/ή επενδυτικής φύσεως έγιναν δυνάμει της σύμφωνης γνώμης των Αιτητών που λάμβαναν μέρος στις συνεδριάσεις του ΔΣ και στις Γενικές Συνελεύσεις της Καθ' ης η Αίτηση και/ή της Αχίλλειον και/ή με βάση την απόφαση της πλειοψηφίας δυνάμει του Καταστατικού της Εταιρείας. (ζ) Η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση έχει καλυτερεύσει από την αλλαγή στο καθεστώς της διεύθυνσης της.
Η Αίτηση αποτυγχάνει να ικανοποιήσει την δικαιοδοτική προϋπόθεση του «κατεπείγοντος» και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα σε μονομερή βάση και σαν αποτέλεσμα η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και τα διατάγματα να ακυρωθούν.
Εν πάση περιπτώσει, έχει προκύψει μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους των Αιτητών και συνεπώς κωλύονται από το να διεκδικούν μονομερώς θεραπεία, καθότι τα παράπονα των Αιτητών βασίζονται σε γεγονότα που ήταν γνωστά σε αυτούς για μεγάλο χρονικό διάστημα και δεν λήφθηκε οποιονδήποτε ένδικο μέτρο από αυτούς παρά μόνο μέχρι την Αίτηση και/ή οι Αιτητές κωλύονται από το να εγείρουν τα σχετικά παράπονα μετά από την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος.
Το ισοζύγιο της ευχέρειας γέρνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης και της ακύρωσης των διαταγμάτων, καθώς τυχόν οριστικοποίηση τους θα αποφέρει δυσμενείς συνέπειες για την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία έχει ανακάμψει οικονομικά, καθώς θα περιοριστεί σημαντικά η ελευθερία λήψεως αποφάσεων και κατ' επέκταση διεξαγωγής των εργασιών της.
Η εγγύηση που κατατέθηκε είναι αντινομική και/ή παράτυπη και/ή ελαττωματική και/ή αντίθετη με τις πρόνοιες του άρθρου 32

(3)του Περί Δικαστηρίων Νόμου και/ή του άρθρου 9 του Κεφ. 6.» Τα γεγονότα της ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει ο XXX Παναγιώτου. Δηλώνει διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση και της Vallone Co Ltd, η οποία είναι ο μέτοχος πλειοψηφίας της Καθ' ης η Αίτηση. Είναι επίσης ιατρός στο νοσοκομείο Mediterranean στη Λεμεσό, το οποίο ανήκει σε θυγατρική εταιρεία της Καθ' ης η Αίτηση και συνεπώς είναι μέλος του Ομίλου εταιρειών (στη συνέχεια «ο Όμιλος»). Δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση και της Vallone. Πέραν της προσωπικής γνώσης των γεγονότων της υπόθεσης λόγω της θέσης του ως διευθυντής της Καθ' ης η Αίτηση και της Vallone αλλά και συνεπεία της εμπλοκής του στα όσα αφορούν τις δραστηριότητες του Ομίλου, δηλώνει ότι κατά την περίοδο 2008 και 2009 διετέλεσε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση και συνεπώς έχει προσωπική γνώση των οικονομικών υποχρεώσεων της όπως και της θυγατρικής της, Ιατρικό Κέντρο Λεμεσού Αχίλλειον Λίμιτεδ (στο εξής «η Αχίλλειος»), πριν το

Δηλώνει ότι έχει μελετήσει τόσο το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει ως επίσης και την παρούσα ενδιάμεση Αίτηση και την ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, το περιεχόμενο των οποίων εκ προοιμίου δηλώνει ότι απορρίπτει ως παραπλανητικό, εσφαλμένο και ανυπόστατο. Δηλώνει ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της Ειδοποίησης Ένστασης και το καθιστά αναπόσπαστο μέρος της παρούσας ένορκης δήλωσης του. Δηλώνει επίσης ότι έχει ορκιστεί σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της Ειδοποίησης Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση και της Vallone («Πρώτη ΕΔ»), το περιεχόμενο της οποίας ρητά υιοθετεί και επαναλαμβάνει για σκοπούς και της παρούσας ένορκης δήλωσης. Επισυνάπτει για σκοπούς πληρότητας στην παρούσα την Πρώτη ΕΔ ως Τεκμ. 1, χωρίς τα τεκμήρια εφόσον αυτά βρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης. Δηλώνει ότι, όπου αναφέρεται σε στοιχεία που του παρασχέθηκαν από άλλους, αναφέρεται στην πηγή της πληροφόρησης του. Τα γεγονότα και ζητήματα τα οποία πηγάζουν από άλλες πηγές αληθεύουν εξ όσων καλύτερα γνωρίζει και πιστεύει. Κατά την προετοιμασία της παρούσας ένορκης δήλωσης έχει λάβει πληροφόρηση από τον κ. XXX Ζαννέτο, Διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση και Γενικό Διευθυντή της Mediterranean Hospital of Cyprus (MHOC) Limited (στο εξής η «Mediterranean»), καθώς επίσης και από τον κ. XXX Πισκοπιανό, Οικονομικό Διευθυντή της Mediterranean. Αναφορικά με άλλα θέματα, κυρίως νομικής φύσης, δηλώνει ότι έχει λάβει συμβουλή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η Αίτηση κ.κ. Χρυσαφίνης και Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε και Χρήστο Νεοκλέους ΔΕΠΕ. Ρητά αναφέρει ότι το περιεχόμενο της παρούσας ένορκης δήλωσης δεν πρέπει να θεωρηθεί σε καμία περίπτωση ως απεμπόληση του δικηγορικού προνομίου. Σημειώνει ότι όλοι ανεξαιρέτως οι ισχυρισμοί των Αιτητών απορρίπτονται, εκτός όπου ρητά παραδέχεται οιονδήποτε από αυτούς. Εισηγείται και εκφράζει την πίστη, κατόπιν νομικής συμβουλής που έλαβε, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καταγράφονται στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, δηλαδή ότι οι Αιτητές πρέπει να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην Κυρίως Αίτηση και ότι, εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο ενδιάμεσο διάταγμα τότε οι Αιτητές θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη. Ως προς την προϋπόθεση της ύπαρξης σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δηλώνει ότι σύμφωνα με συμβουλή που έλαβε, οι Αιτητές δεν είναι «συνεισφορείς» καθότι οι μετοχές που κατέχουν στην Καθ' ης η Αίτηση είναι πλήρως εξοφλημένες και δεν έχουν προσφέρει μαρτυρία ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης θα προκύψει πλεόνασμα το οποίο θα τους διανεμηθεί. Για τούτο και υποστηρίζει ότι δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Παρουσιάζει εκ νέου για ευκολία του Δικαστηρίου ως Τεκμ. 2 σχετική επιβεβαιωτική επιστολή του Γραμματέα της Καθ' ης η Αίτηση με ημερομηνία 21.5.
Όσον αφορά την προϋπόθεση ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας των Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση, και πάλι εκφράζει την πίστη ότι ούτε αυτή ικανοποιείται για όλους τους λόγους που αναφέρει λεπτομερώς στην Πρώτη ΕΔ, και που καταδεικνύουν μεταξύ άλλων ότι: (α) οι Αιτητές γνώριζαν και συμμετείχαν στη λήψη αποφάσεων στην Καθ' ης η Αίτηση και στην Αχίλλειον. (β) Όσον αφορά το μετοχικό δάνειο της Vallone, είναι εμφανές ότι η Εταιρεία έλαβε αντάλλαγμα σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς των Αιτητών, καθότι η Εταιρεία ήταν πάροχος εξασφαλίσεων προς τις υποχρεώσεις της Αχίλλειον και συνεπώς έλαβε αντάλλαγμα από τη χορήγηση του δανείου και την αποπληρωμή οφειλών της Αχίλλειον προς τραπεζικά ιδρύματα. (γ) Με τις ενέργειες και πράξεις του μετόχου πλειοψηφίας της Καθ' ης η Αίτηση, η οικονομική κατάσταση της όπως και του Ομίλου είναι σαφώς βελτιωμένη και ότι οι εν λόγω ενέργειες έλαβαν χώρα καλόπιστα και με διαφάνεια. (δ) Οι Αιτητές κωλύονται δια της συμπεριφοράς τους να αξιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες, οι οποίες εν πάση περιπτώσει είναι αντίθετες με το Καταστατικό αλλά και με το Νόμο και τη σχετική νομολογία. (ε) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την Αίτηση καθότι δεν είναι συνεισφορείς της Καθ' ης η Αίτηση. Δηλώνει περαιτέρω ότι σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν αμφισβητούν την ύπαρξη του μετοχικού δανείου προς την Vallone. Ούτε και μπορεί, εξ' όσων συμβουλεύεται, το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να ακυρώσει το εν λόγω δάνειο. Συνεπώς, ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, δεν αντιλαμβάνεται τους λόγους για τους οποίους ζητήθηκε το διάταγμα από τη στιγμή που το χρέος της Καθ' ης η Αίτηση υφίσταται και είναι παραδεκτό. Διερωτάται πως οι Αιτητές εισηγούνται ότι θα πρέπει αυτό να αποπληρωθεί. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση εκφράζει την πίστη ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν ότι σε περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο ενδιάμεσο διάταγμα θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη. Και αυτό καθότι: (α) Δεν αμφισβητείται η ύπαρξη του μετοχικού χρέους της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone και συνεπώς η αποπληρωμή του δανείου με τον Α ή Β τρόπο δεν θα αλλοιώσει την οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση η οποία καταγράφει την οφειλή στους ελεγμένους λογαριασμούς της από την υπογραφή των Λογαριασμών του 2013, οι οποίοι επισυνάπτονται στην Πρώτη ΕΔ ως τεκμήριο και ως Τεκμ. 3 στην παρούσα ένορκη δήλωση. (β) Εν πάση περιπτώσει, όπως τυγχάνει συμβουλής, η επικαλούμενη ζημιά στη βάση της παρ. 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ενδιάμεση Αίτηση είναι αντανακλαστική ζημιά που δεν μπορεί να αξιωθεί εκτός κάτω από πολύ συγκεκριμένες περιστάσεις που δεν υφίστανται στην παρούσα. (γ) Επιπρόσθετα, ο ισχυρισμός ότι οι Αιτητές με την αύξηση κεφαλαίου καλούνται εάν θέλουν να διατηρήσουν την αξία των μετοχών τους να πληρώσουν οι Αιτητές από τους δικούς τους πόρους είναι εσφαλμένος. Η αξία των μετοχών των Αιτητών πριν την αύξηση κεφαλαίου ή πριν την αποπληρωμή του μετοχικού δανείου αλλοιώνεται με την αποπληρωμή του δανείου, καθότι ήδη υφίσταται η οφειλή και δεν αμφισβητείται δικαστικώς. Επίσης, το δικαίωμα συμμετοχής των Αιτητών στην αύξηση κεφαλαίου είναι προς το συμφέρον τους και όχι εναντίον τους. Στη βάση των πιο πάνω εκφράζει την πίστη ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων και συνεπώς η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και το εκδοθέν διάταγμα της 27.03.2018 να ακυρωθεί. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, τυγχάνει συμβουλής ότι σε περιπτώσεις όπου ζητείται διάταγμα μονομερώς, χωρίς την παρουσία αντιδίκου, ένας αιτητής πρέπει να αποδείξει ότι υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντος. Εκφράζει την πίστη ότι δεν υφίσταται το στοιχείου του κατεπείγοντος στην παρούσα περίπτωση καθώς η οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone υφίσταται από το 2013 και έχει καταγραφεί και στους ελεγμένους λογαριασμούς της για το 2013, ως εγκρίθηκαν και από το ΔΣ της στο οποίο συμμετέχουν κάποιοι εκ των Αιτητών. Οι εν λόγω λογαριασμοί έχουν ήδη επισυναφθεί ως Τεκμ.
Οι Αιτητές δεν έλαβαν οιονδήποτε διάβημα για να αμφισβητήσουν το μετοχικό δάνειο που χορηγήθηκε από την Vallone προς την Καθ' ης η Αίτηση το 2013 από το 2013 μέχρι το 2018, και όταν τέθηκε προς συζήτηση ο τρόπος αποπληρωμής του «έτρεξαν» στο Δικαστήριο επικαλούμενοι ότι το ζήτημα είναι επείγον. Σε σχέση ειδικότερα με το ζήτημα του επείγοντος υποστηρίζει περαιτέρω ότι σε κάθε περίπτωση το Τεκμ. 2 στην ΕΔ Νικολαίδη, ήτοι η πρόσκληση σε συνεδρία του ΔΣ της Καθ' ης η Αίτηση στις 28.03.2018 αφορούσε πρόσκληση σε συνεδρία με θέμα την παρουσίαση για τον τρόπο αποπληρωμής της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone, ουδόλως ενεργοποιεί το στοιχείο του κατεπείγοντος. Στην τότε προγραμματισθείσα συνεδρία του ΔΣ, στην οποία κλήθηκαν και κάποιοι εκ των Αιτητών ως διευθυντές, απλά θα παρουσιαζόταν η έκθεση των Savvides Audit Limited με ημερομηνία 7.03.2018 και είτε θα λαμβανόταν απόφαση τότε είτε σε μεταγενέστερο στάδιο από τους διευθυντές, οι οποίοι οφείλουν καθήκον καλής πίστης προς την Καθ' ης η Αίτηση, σύμφωνα και με τις πρόνοιες του Καταστατικού. Επομένως δεν ικανοποιείται ούτε το στοιχείο του κατεπείγοντος και αυτό αποτελεί ανεξάρτητο λόγο απόρριψης της Αίτησης και ακύρωσης του εκδοθέντος Διατάγματος της 27.03.
Σε σχέση με το ζήτημα της αποκάλυψης δηλώνει ότι ανεξάρτητα και επιπρόσθετα από τα πιο πάνω, τυγχάνει συμβουλής ότι σε ενδιάμεσες μονομερείς αιτήσεις ένας αιτητής οφείλει καθήκον προς το Δικαστήριο να παρουσιάσει όλα τα ουσιώδη γεγονότα είτε αυτά είναι προς το συμφέρον της υπόθεσης του είτε όχι, και ότι παράλειψη πλήρους αποκάλυψης επίσης οδηγεί σε απόρριψη της Αίτησης και ακύρωση τυχόν μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Εκφράζει την πίστη ότι οι Αιτητές παραβίασαν ρητά και ξεκάθαρα το ως άνω καθήκον τους. Προς τούτο ισχυρίζεται τα ακόλουθα: «
Ανάγνωση της Πρώτης ΕΔ καταδεικνύει το εύρος των πληροφοριών που δεν αποκαλύφθηκαν ήτοι μεταξύ άλλων ότι: (α) Οι μετοχές που κατέχουν οι Αιτητές είναι εξοφλημένες και συνεπώς ότι οι Αιτητές δεν είναι συνεισφορείς για σκοπούς του Νόμου. (β) Τόσο η Καθ' ης η Αίτηση όσο και η Αχίλλειον όφειλαν μεγάλα χρηματικά ποσά σε τραπεζικά πιστωτικά ιδρύματα και για την οικονομική τους επιβίωση στηρίζονταν στο Υγεία, η οποία με την εμπλοκή της εταιρείας Vallone απαλλάχθηκε από αυτή την ευθύνη και/ή σταμάτησε να χρηματοδοτεί την Αχίλλειον και την Καθ' ης η Αίτηση. (γ) Η Καθ' ης η Αίτηση εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις της Αχίλλειον προς τραπεζικά ιδρύματα. Επομένως, ήταν απόλυτα θεμιτό, δίκαιο και ορθό να πληρωθούν τα οφειλόμενα ποσά μέσω της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αχίλλειον, η οποία με τη σειρά της αποπλήρωσε τραπεζικά ιδρύματα καθότι με την αποπληρωμή των σχετικών δανείων η Καθ' ης η Αίτηση απελευθερώθηκε από τις εν λόγω εξασφαλίσεις. (δ) Ορισμένοι εκ των Αιτητών, ήτοι οι κ.κ. XXX Αβάνης, XXX Νικολαϊδης και XXX Γιάννακας, είχαν καταχωρήσει εναντίον της Χρυσαφιλιώτισσα Επενδυτική Λίμιτεδ και της Vallone την Αγωγή με Αρ. 693/2012, μέσα στο πλαίσιο της οποίας καταχώρησαν και ενδιάμεση αίτηση αιτούμενοι την έκδοση προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας πανομοιότυπους ισχυρισμούς με τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην παρούσα διαδικασία. Η εν λόγω ενδιάμεση αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12.04.
Προς τούτο επισυνάπτει αντίγραφα των σχετικών εγγράφων ως Τεκμ.
(ε) Οι Αιτητές λάμβαναν μέρος στις συνεδρίες του ΔΣ και στις Γενικές Συνελεύσεις της Καθ' ης η Αίτηση και/ή του Αχίλλειου και ήταν πλήρως ενημερωμένοι αναφορικά με όλα τα οικονομικά και/ή επενδυτικά και/ή χρηματοδοτικά και/ή άλλα θέματα που αφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση και/ή επιπρόσθετα ενέκριναν και τους λογαριασμούς της στους οποίους καταγράφονταν οι σχετικές οφειλές. (στ) Πολλές και/ή οι πλείστες αποφάσεις και/ή ενέργειες τις οποίες έλαβε και/ή στις οποίες προέβη η Καθ' ης η Αίτηση, αναφορικά με ζητήματα οικονομικής και/ή επενδυτικής φύσεως, έγιναν δυνάμει της σύμφωνης γνώμης των Αιτητών που λάμβαναν μέρος στις συνεδριάσεις του ΔΣ και στις Γενικές Συνελεύσεις της Καθ' ης η Αίτηση και/ή του Αχίλλειου και/ή με βάση την απόφαση της πλειοψηφίας δυνάμει του Καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση. (η) Η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση έχει καλυτερεύσει από την αλλαγή στο καθεστώς της διεύθυνσης της.» Για όλους τους πιο πάνω λόγους εκφράζει την πίστη ότι οι Αιτητές παρουσίασαν μια εσφαλμένη και ελλιπή εικόνα στο Δικαστήριο κατά το μονομερές στάδιο, παραλείποντας να αποκαλύψουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία το Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε υπόψη του κατά την εξέταση του αιτήματος. Και για αυτόν τον λόγο εισηγείται ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί και το εκδοθέν διάταγμα να ακυρωθεί. Με άδεια του Δικαστηρίου οι Αιτητές καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση διά του XXX Γιάννακα, εκ των Αιτητών ο οποίος δηλώνει ότι ενεργεί και για λογαριασμό και κατ' εξουσιοδότηση των υπόλοιπων Αιτητών, ως μέλος ο ίδιος του Διοικητικού Συμβουλίου και ως μέτοχος της Καθ' ης η Αίτηση. Δηλώνει επίσης γνώστης των γεγονότων της υπόθεσης λόγω της προσωπικής του ανάμιξης σε αυτή. Πέραν της υιοθέτησης των ενόρκων δηλώσεων του XXX Νικολαϊδη με ημερομηνίες 21.3.2018 και 27.3.2018, οι οποίες βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου, δηλώνει ότι έχει δει το Τεκμ. 9 το οποίο έχει επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση το οποίο περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα Πρακτικά Ετήσιας Γενικής Συνέλευσης που έλαβε χώραν στις 20.12.2016 και δηλώνει ότι αν και δεν αναφέρεται ρητώς, το κείμενο των εν λόγω πρακτικών αφήνει να νοηθεί ότι είχε εγκρίνει τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση για το 2014, κάτι το οποίο είναι λάθος καθώς ουδέποτε είτε ο ίδιος ή οποιοσδήποτε από τους υπόλοιπους Αιτητές ενέκριναν τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση για τα έτη από το 2013 και μετά. Σταχυολογώντας τα γεγονότα, όπως παρουσιάζονται στις ένορκες δηλώσεις και από τα τεκμήρια που τις υποστηρίζουν, η Vallone και ο XXX Παναγιώτου δεν παρουσιάζονται να έχουν ενεργήσει κατά πάντα ουσιώδη χρόνο αθέμιτα και σε βάρος των συμφερόντων των Αιτητών, προτάσσουν την προάσπιση των δικαιωμάτων και συμφερόντων τόσο της Καθ' ης η Αίτηση όσο και του Ομίλου, διατείνονται ότι οι Αιτητές έχουν αποκομίσει όφελος σαν αποτέλεσμα της καλυτέρευσης της οικονομικής κατάστασης του Ομίλου. Περαιτέρω ότι η οφειλή της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone είναι καθόλα υπαρκτή, νόμιμη και ισχύουσα. Δημιουργήθηκε σαν αποτέλεσμα υπαρκτού μετοχικού δανείου που δόθηκε από την Vallone στην Καθ' ης η Αίτηση και με την οποία αποπληρώθηκαν τραπεζικά δάνεια θυγατρικών της Καθ' ης η Αίτηση και για τα οποία υφίσταντο εξασφαλίσεις της προς τράπεζες. Οι εγκεκριμένοι λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση για τα έτη 2013 και 2014 όπου εμφαίνονται αυτά παραμένουν αναμφισβήτητοι, ήταν σε γνώση των Αιτητών και έχουν εγκριθεί από την πλειοψηφία των μετόχων. Για σκοπούς οικονομίας και μη επανάληψης δεν θα επεκταθώ στο μέρος αυτό στα γεγονότα αυτά καθώς θα γίνει αναφορά σε όσα από αυτά χρειαστεί και με περισσότερη λεπτομέρεια, κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. ΟΙ ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ: Η ακροαματική διαδικασία της αίτησης διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω ενόρκων δηλώσεων όπως και σε αυτές στις οποίες γίνεται παραπομπή και οι οποίες έχουν επισυναφθεί αντίστοιχα σε αυτές ως τεκμήρια 1 όπως και τα σε αυτές επισυνημμένα τεκμήρια στα οποία θα γίνει αναφορά επίσης κατά την ανάλυση που θα ακολουθήσει. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν στις ικανές αγορεύσεις τους τις οποίες είχαν την καλοσύνη να μου παραδώσουν σε γραπτή και ηλεκτρονική μορφή. Τις έχω μελετήσει με προσοχή όπως και τη νομολογία και αυθεντίες στις οποίες με έχουν παραπέμψει και από τις οποίες αναδύονται οι αρχές που εφαρμόζονται για κάθε επί μέρους ζήτημα που απασχόλησε, τις λαμβάνω υπόψη και όπου κριθεί αναγκαίο στη συνέχεια θα γίνει αναφορά στα εκατέρωθεν προβαλλόμενα επιχειρήματα και θέσεις που αναπτύχθηκαν. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Οι προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος σύμφωνα με το Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), έχουν επαρκώς αναλυθεί και επεξηγηθεί από τη νομολογία μας σε πλείστες τόσες υποθέσεις. Οι προϋποθέσεις που θέτει το ως άνω άρθρο πρέπει να πληρούνται σωρευτικά έτσι που να μπορεί ένα Δικαστήριο να εκδώσει ένα προσωρινό διάταγμα. Αυτές είναι: (α) να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην ακρόαση, (β) να υπάρχει η πιθανότητα ότι ο Αιτητής να δικαιούται θεραπείας, (γ) Το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί ότι αν δεν εκδοθεί τέτοιο διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η εισήγηση από πλευράς Αιτητών είναι ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την έκδοση και οριστικοποίηση τώρα του ενδιάμεσου παρεμπίπτοντος διατάγματος ενώ από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση ότι δεν πληρείται καμιά από αυτές τις προϋποθέσεις και επί πλέον ότι υπάρχουν και άλλα ζητήματα τα οποία σύμφωνα με την νομολογία μας θα έπρεπε να πληρούνται που στην προκειμένη περίπτωση δεν εκπληρώνονται. Σύμφωνα με τη νομολογία αποτελεί γενικό κανόνα ότι τα απαγορευτικά διατάγματα πρέπει να εκδίδονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κατ' εξαίρεση, και μόνο όπου ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις. Όπως ανέφερε ο έντιμος Δικαστής Πικής (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Pastella Marine Co. Ltd,

(1987)1 C.L.R. 583: «η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου . πρέπει να ασκείται με μεγάλη προσοχή και πάντοτε σεβόμενη τους συγκεκριμένους σκοπούς του νόμου, δηλαδή να είναι κυρίως ένα βοήθημα στη διαδικασία της εκτέλεσης που σκοπό έχει να εμποδίσει δράση η οποία πιθανό να υπονομεύσει την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασία.» Προκύπτει από τη νομολογία ότι ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης της ικανοποίησης των προϋποθέσεων του άρθρου 32 (βλ. Χάρης Φεσσάς,

(1990)1 ΑΑΔ 704). Σύμφωνα με τη νομολογία (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd and Others

(1982)1 C.L.R. 557, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ¨ Βασίλη

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 152 το θέμα δεν τελειώνει εδώ, και το Δικαστήριο πρέπει επιπρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Τέλος, μια άλλη αρχή που προκύπτει από τη νομολογία είναι ότι το Δικαστήριο, σε αυτό το στάδιο, δεν καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, κάτι το οποίο αποτελεί την κρίση του Δικαστηρίου κατά τη δίκη της ουσίας της υπόθεσης. Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η διαπίστωση κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος (Jonitexo Ltd v. Adidas,

(1984)1 C.L.R. 263 και Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ. ά.,

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Πριν όμως υπεισέλθω στην εξέταση των ως άνω προϋποθέσεων κρίνω ότι θα πρέπει να με απασχολήσουν δύο άλλα ζητήματα τα οποία έχουν τεθεί ως λόγοι ένστασης και τα οποία εξετάζονται σε τέτοιας φύσης αιτήματα. Αφορούν: (α) το ζήτημα της μη ικανοποίησης του δικαιοδοτικού όρου του κατεπείγοντος και (β) το ζήτημα της μη εκπλήρωσης του καθήκοντος εκ μέρους των Αιτητών για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών στοιχείων και αποκλεισμού παραπλάνησης του Δικαστηρίου όταν η αίτηση τέθηκε μονομερώς ενώπιον του, (α) ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΟΥ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΟΣ ΚΑΙ Η ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ: Το Άρθρο 9

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, παρέχει εξουσία για τη χορήγηση μονομερούς θεραπείας. Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι: «κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Σύμφωνα με την νομολογία, το κατεπείγον είναι δικαιοδοτικός όρος για την χορήγηση μονομερούς θεραπείας στην απουσία της άλλης πλευράς. Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει μονομερώς θεραπεία εάν δεν υφίσταται το στοιχείο του κατεπείγοντας. Αυτό λέχθηκε στην In re Stavros Apartments,

(1994)1 Α.Α.Δ. 836 όπου αναφέρθηκε ότι: «Το στοιχείο του επείγοντος ή οποιασδήποτε άλλης ιδιαίτερης περίστασης αποτελεί όρο για την ύπαρξη εξουσίας προς έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος μετά από ex parte αίτηση.» Στην υπόθεση Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.,

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1462, το Δικαστήριο έκρινε ότι: «η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.» Ο Αιτητής φέρει το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο για το επείγον της έκδοσης απαγορευτικού διατάγματος με μονομερή αίτηση (Stavros Hotel Apartments Ltd (No.2),

(1994)1 AAΔ 836, 841, Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ,

(1995)1 ΑΑΔ 947, 954 και R.C.K Sports Ltd (αρ. 2),

(1993)1 ΑΑΔ 618, 624). Η χορήγηση μονομερούς θεραπείας στην απουσία αντιδίκου είναι η εξαίρεση στον κανόνα και θα πρέπει να γίνεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου,

(1998)1(Β) ΑΑΔ 598, 604, ειπώθηκαν, μεταξύ άλλων τα εξής: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση.» Έχει επίσης λεχθεί ότι είναι ανεπιθύμητο να χορηγείται θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Ο έντιμος κ. Χατζηχαμπής Δ. (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Θεοφάνους,

(2010)1 Α.Α.Δ. 234 για έκδοση διατάγματος certiorari, μεταξύ άλλων ανέφερε: «Η ευχέρεια με την οποία γίνονται αιτήσεις ex parte, και ακόμα περισσότερο η ευχέρεια με την οποία τα Δικαστήρια είναι διατεθειμένα να εγκρίνουν αιτήσεις ex parte, είναι το πιο ανησυχητικό φαινόμενο στην υπόθεση. Δυστυχώς έχει γίνει κατάχρηση και κακή αντίληψη της κατ' εξαίρεση πρόνοιας η οποία παρέχει την ευχέρεια για έκδοση ex parte διαταγμάτων κατά παρέκκλιση κάθε κανόνα φυσικής δικαιοσύνης. Αν δεν ήταν για την πάγια νομολογία η οποία επιτρέπει αναγνώριση της ισχύος ex parte διατάγματος, δεν μπορεί να διαπιστωθεί έρεισμα στο Σύνταγμα ή στους κανονισμούς της φυσικής δικαιοσύνης για διάταγμα το οποίο να επηρεάζει και μάλιστα να επηρεάζει σοβαρότατα δικαιώματα των δύο πλευρών σε μια υπόθεση χωρίς η άλλη πλευρά να ακουστεί. Δεν θα εξετάσω το θέμα αυτό περαιτέρω από τη θεμελιακή πτυχή, πέραν του να παρατηρήσω ότι θα πρέπει τα Δικαστήρια να προβληματίζονται στο έπακρον όταν εκδίδουν ex parte διατάγματα.» Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαπιστώνω ότι προς δικαιολόγηση του κατεπείγοντος της αίτησης γίνεται αναφορά στην παρ. 6 της ΕΔ Νικολαϊδη με επίκληση της Πρόσκλησης που έλαβαν αναφέροντας συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «Είναι δε πολύ επείγον να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, εφόσον σε αντίθετη περίπτωση, το διοικητικό συμβούλιο της Καθ' ης η Αίτηση αναμένεται να πάρει απόφαση για την πληρωμή του ποσού προς την Vallone Co Ltd ή και για τυχόν αύξηση του κεφαλαίου της Καθ' ης η Αίτηση, απόφαση η οποία θα μπορεί να υλοποιηθεί ανά πάσα στιγμή, εκτός και εάν απαγορευτεί από το Δικαστήριο.» Το κατά πόσο η πιο πάνω αιτιολόγηση του κατεπείγοντος ικανοποιεί ή όχι το στοιχείο του κατεπείγοντος και μπορεί να ενεργοποιήσει την εξαιρετική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει θεραπεία στην απουσία της άλλης πλευράς θα πρέπει να εξετασθεί έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από ο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνω ότι τα γεγονότα όπως αυτά εκτίθενται στην ΕΔ του ΧΧΧ Παναγιώτου παρέμειναν αναντίλεκτα. Αποτελεί δε βασικό κανόνα της εκδίκασης αιτήσεων ότι, εάν αμφισβητούνται γεγονότα θα πρέπει είτε να αντεξεταστεί ο ενόρκως δηλών σχετικά με τα όσα αναφέρει στην ένορκη του δήλωση είτε να καταχωρηθεί σε αντίκρουση ένορκη δήλωση από την άλλη πλευρά. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Seamark Consultancy Services Ltd κ.ά. ν. Joseph P. Lasala κ.ά.,

(2007)1 ΑΑΔ 162, Πατούρης ν. Hellenic Bank,

(2001)1Γ AAΔ 2118, Blue Arrow General Trading Co Ltd v. Μικρού,

(2000)1Β ΑΑΔ 1427. Οι πιο πάνω αρχές εφαρμόζονται στην εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων όπου δεν γίνονται τελικά ευρήματα επί των γεγονότων. Διαπιστώνω δε ότι η Καθ' ης η Αίτηση έχει προβάλει ένα πραγματικό υπόβαθρο το οποίο είναι σε μεγάλο βαθμό διαφορετικό του πραγματικού υποβάθρου το οποίο παρουσίασαν οι Αιτητές. Οι Αιτητές δεν ζήτησαν άδεια για αντεξέταση του ΧΧΧ Παναγιώτου, ούτε και ζητήθηκε άδεια για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για να απαντηθούν οι θέσεις του ΧΧΧ Παναγιώτου, ως αυτές εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του. Συνεπώς, στο βαθμό που ο ΧΧΧ Παναγιώτου παραθέτει ισχυρισμούς που αντιβαίνουν ή είναι αντίθετοι με το περιεχόμενο της ΕΔ Νικολαΐδη, οι θέσεις του XXX Παναγιώτου παραμένουν αδιαμφισβήτητες. Είναι σημαντικό να εξετασθεί η ύπαρξη του χρέους προς την Vallone καθώς αυτό είναι η αιτία που οι Αιτητές επικαλούνται ότι είναι πλασματικό και το θεωρούν ως το αίτιο του να θεωρούν ότι παραβιάζονται τα δικαιώματα τους ως μειοψηφίας των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση στην οποία κατατάσσουν τους εαυτούς τους. Το ως άνω χρέος καταγράφεται σε ελεγμένους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση ήδη για τα έτη 2013 και 2014. Παρατηρώ δε τα εξής: (

i)Το χρέος αυτό καταγράφηκε στους λογαριασμούς του 2013 μετά από έγκριση τους σε ετήσια γενική συνέλευση των μελών της Καθ' ης η Αίτηση ημερ. 29.10.2015, κατά την οποία αν και οι κ.κ. Γιάννακας, Νικολαΐδης και Αβάνης (δηλαδή 3 εκ των 8 Αιτητών) κατέθεσαν γραπτή ένσταση στην έγκριση των σχετικών λογαριασμών, αλλά κατά πλειοψηφία οι λογαριασμοί εγκρίθηκαν. (
ii)Το χρέος αυτό επιβεβαιώθηκε και στους λογαριασμούς του 2014 οι οποίοι εγκρίθηκαν αρχικά σε συνεδρία του ΔΣ της Καθ' ης η Αίτηση με ημερομηνία 2.11.2016 (βλ. μέρος του Τεκμ. 9 της Κυρίως Ένστασης), κατά την οποία εκφράστηκε «διαφωνία για το οφειλόμενο ποσό των 9 εκατομμυρίων από την Χρυσαφιλιώτισσα προς την Vallone Co Ltd» αλλά οι λογαριασμοί εγκρίθηκαν δια πλειοψηφίας και ακολούθως σε ετήσια γενική συνέλευση μελών της Καθ' ης η Αίτηση με ημερομηνία 20.12.2016 χωρίς ένσταση (μέρος του Τεκμ. 9 της Κυρίως Ένστασης). Το ως άνω χρέος κατά τη μαρτυρία που προσκόμισε η Καθ' ης η Αίτηση είναι ένα υπαρκτό χρέος, το οποίο οφείλεται από την Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone και το οποίο, εάν δεν λάμβαναν χώρα οι πιο πάνω αναδιαρθρώσεις, θα ήταν η έκθεση της Καθ' ης η Αίτηση προς τραπεζικούς οργανισμούς. Επομένως μη αμφισβήτησης τής ως άνω μαρτυρίας καθόλου δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως «πλασματικό» το χρέος και όσα ως προς αυτό το ζήτημα αναφέρει στην ένορκη δήλωση του ο XXX Νικολαΐδη (παρ. 5) δεν αποδίδουν την πραγματικότητα όπως αυτή προκύπτει από μαρτυρία που δεν αμφισβητήθηκε και προσφέρθηκε από την άλλη πλευρά. Είναι δε γεγονός ότι οι Αιτητές δεν έλαβαν οιονδήποτε δικαστικό διάβημα αμφισβήτησης της σχετικής αναφοράς στους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση από τον Οκτώβριο του 2015 όταν εγκρίθηκαν οι λογαριασμοί του έτους 2013 παρά το ότι τον Νοέμβριο του 2016 επιβεβαιώθηκε η οφειλή με την έγκριση των λογαριασμών του έτους 2014. Τα ως άνω οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν τουλάχιστον για 2.5 έτη για να προωθήσουν το παράπονο τους σε σχέση με την ισχυριζόμενη γι' αυτούς οφειλή της επικαλούμενοι, πρόσφατη πράγματι Πρόσκληση που στάλθηκε σε όσους από αυτούς είναι Διοικητικοί Σύμβουλοι να παραστούν σε συνεδρίαση του Διοικητικού της Συμβουλίου και προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου επιδιώκοντας την μη λήψη συγκεκριμένων αποφάσεων. Σε πρόσφατη απόφαση του Έντιμου Χ. Πογιατζή, Π.Ε.Δ. στην Αγωγή Ε.Δ. Λευκωσίας Αρ. 4669/2017, Raga Establishment v. Rinat Akhmetov κ. α., με ημερομηνία 6.06.2018, στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση, ακυρώθηκε απαγορευτικό διάταγμα για τον ίδιο ως άνω λόγο. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 29 της απόφασης: «Με βάση τα ανωτέρω, διαφαίνεται ότι τα βασικά επίδικα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα της Αιτήτριας στην παρούσα Αγωγή ήταν γνωστά σε αυτήν από τουλάχιστον το Σεπτέμβριο του 2016. Αντί αυτού η Αιτήτρια επέλεξε να καταχωρήσει την παρούσα Αγωγή και Αίτηση στις 19.12.2017, δηλαδή με καθυστέρηση πέραν του ενός έτους. Επεδίωξε δε την έκδοση μονομερώς ενδιάμεσων διαταγμάτων. Θεωρώ ότι υπήρξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση εκ μέρους της.» Η Αίτηση έχει ως έρεισμα την αμφισβήτηση του χρέους της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone, την εγκυρότητα του οποίου όμως οι Αιτητές δεν αμφισβήτησαν δικαστικά για χρονική περίοδο πέραν των 2.5 ετών. Επομένως βρίσκω ότι οι Αιτητές προσέφυγαν στο Δικαστήριο καθυστερημένα και δεν θα έπρεπε να επικαλούνταν ως χρόνο την ημερομηνία της Πρόσκλησης για τη Συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση η οποία πράγματι ήταν εντελώς πρόσφατη. Σαν αποτέλεσμα της καθυστέρησης με την οποία υποβλήθηκε το αίτημα θα απέρριπτα την αίτηση και θα ακύρωνα το εκδοθέν διάταγμα καθ' ότι δεν είχε καταδειχθεί το κατεπείγον της. Αυτή η καθυστέρηση την οποία διαπιστώνω, κρίνω ότι είναι μοιραία για σκοπούς εξέτασης της μονομερούς Αίτησης. Θα συμφωνήσω όμως περαιτέρω και με την εισήγηση των ευπαιδεύτων συνηγόρων της Καθ' ης η Αίτηση ότι το ίδιο το περιεχόμενο της Πρόσκλησης και σε τι αποσκοπούσε αυτή δεν δημιουργεί το αναγκαίο υπόβαθρο για χορήγηση μονομερούς θεραπείας, καθότι: (α) Με την Πρόσκληση δίδεται η πληροφόρηση στα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση ότι ζητήθηκε από τους εξωτερικούς της ελεγκτές να εξετάσουν διάφορους «πιθανούς» τρόπους για αποπληρωμή της οφειλής. Αυτό ενόψει της οικονομικής κατάστασης της δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μη εύλογο διάβημα. Οι ελεγκτές ετοίμασαν έκθεση και συνεκλήθη συνάντηση του ΔΣ της Καθ' ης η Αίτηση για να παρουσιαστεί η έκθεση. Δεν εντοπίζω οτιδήποτε το μεμπτό ως προς το τι επιδιωκόταν μέχρι εκείνο το στάδιο. (β) Η προτεινόμενη συνεδρία του ΔΣ της Καθ' ης η Αίτηση δεν θα οδηγούσε, σύμφωνα με την Πρόσκληση, σε απόφαση για τον ένα ή τον άλλο τρόπο αποπληρωμής, αλλά θα οδηγούσε, ως είναι αναμενόμενο, σε διαβούλευση μεταξύ των συμβούλων της Καθ' ης η Αίτηση στην βάση της έκθεσης των εξωτερικών της ελεγκτών, και εάν αποφασιζόταν ότι η επιλογή αύξησης κεφαλαίου ήταν η προτιμότερη, τότε σύμφωνα με τα εταιρικά έγγραφα της θα έπρεπε να συνεκαλείτο συνέλευση μελών και να τίθετο προς ψηφοφορία ειδικό ψήφισμα των μελών. (γ) Η αίτηση όμως, υπό την οπτική των γεγονότων της υπόθεσης, θα μπορούσε και να εκληφθεί και ως πρόωρη χωρίς αυτό να αποτελεί οξύμωρο σχήμα σε σχέση με τα ανωτέρω, και τούτο καθώς θα έπρεπε να είχε συγκληθεί το Διοικητικό Συμβούλιο της Καθ' ης η Αίτηση, να αποφασιζόταν ο ένας ή ο άλλος τρόπος αποπληρωμής του χρέους, να αποφασιζόταν η σύγκληση συνέλευσης των μετόχων και ψηφοφορία και τότε αν έκριναν οι Αιτητές ότι θίγονταν τα συμφέροντα τους να αποτείνονταν για θεραπεία. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, κρίνω ότι δεν πληρείτο στην προκείμενη περίπτωση η προϋπόθεση του κατεπείγοντος και ως εκ τούτου θα απέρριπτα την αίτηση και θα ακύρωνα το διάταγμα εξ αυτού του λόγου. (β) ΤΟ ΚΑΘΗΚΟΝ ΠΛΗΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΟΥΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ: Η καθ' ης η Αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης την παραβίαση εκ μέρους των Αιτητών του καθήκοντος που είχαν για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη. Σύμφωνα με τη νομολογία μας, όταν ένα πρόσωπο απευθύνεται στο Δικαστήριο και επιζητεί την έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, όπως στην προκείμενη περίπτωση, έχει την υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να το βοηθήσουν να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Προκύπτει από τη νομολογία μας η αρχή ότι όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν την λήψη μιας απόφασης θα πρέπει να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, ενόψει και του ότι το Δικαστήριο σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων που υποστηρίζουν την αίτηση που καταχωρούνται κατά το μονομερές στάδιο. Η αρχή αυτή συναρτάται απόλυτα με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία αντιδίκου (βλ. Cobelfret κ.α ν. The Cyprus Potato Marketing Board,

(1996)1 A.A.Δ 733). Σύμφωνα με την ως άνω αρχή, το Δικαστήριο δεν γνωρίζει τίποτε για τα γεγονότα και ο Αιτητής θα πρέπει να τα παραθέτει πλήρως και δικαίως. Όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι τα γεγονότα δεν έχουν παρουσιαστεί πλήρως και δικαίως, θα πρέπει να παραμερίσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει με βάση την ατελή έκθεση γεγονότων τιμωρώντας έτσι το διάδικο που δεν τήρησε την υποχρέωση που είχε. Αν ο Αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξαρτήτως αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη (βλ. Lloyds Βοwmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc,

(1988)3 All E.R. 178). Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Tr. Ltd v. Timberland Co.,

(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ 1791 κρίθηκε πως αν ένα γεγονός είναι ουσιώδες προσδιορίζεται σε αναφορά με τα επίδικα θέματα. Ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση η όχι του αιτουμένου διατάγματος. Σχετικό με το ζήτημα είναι το εξής απόσπασμα από το Σύγγραμμα Gee & Andrews "Mareva Injunction: Law and Practice" στο οποίο με παρέπεμψαν οι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση: «Even if a plaintiff acts with the utmost good faith, if he has omitted to disclose material which objectively would or reasonably could be regarded as relevant it is no excuse for him to say that he was genuinely unaware or did not believe that the facts were relevant or important.» Προκύπτει ότι η ύψιστη πίστη που καλύπτει κάθε μονομερή αίτηση, επιβάλλει σε Αιτητή να παρουσιάσει κατά τρόπο ξεκάθαρο και δίκαιο όλο το φάσμα των γεγονότων. Τόσο ουσιώδες είναι το ζήτημα που η νομολογία δίδει στο Δικαστήριο το δικαίωμα χωρίς να υπεισέλθει στην ουσία του προσωρινού διατάγματος να ακυρώσει ένα προσωρινό διάταγμα αν εντοπισθεί ότι δεν έχει γίνει πλήρης και δίκαιη αποκάλυψη κατά το στάδιο της μονομερούς έκδοσης του. Στην υπόθεση Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.ά.,

(1995)1 ΑΑΔ, 248, 265 - 266, τονίζεται η φύση της διαδικασίας μονομερούς αίτησης και το καθήκον που δημιουργείται στον Αιτητή, ακριβώς λόγω του στοιχείου της υψίστης πίστεως που καλύπτει αιτήσεις αυτής της φύσης. Σημειώνεται δε ότι παράλειψη παρουσίασης τέτοιων γεγονότων ενώπιον του δικαστηρίου σε μονομερή αίτηση θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου: «Η διαδικασία με μονομερή αίτηση επιβάλλει στον Αιτητή την αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως (uberimma fides). Ο Αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει, ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και μπορεί να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου στη μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου και το Δικαστήριο απαντά «δεν σας ακούω πλέον» και ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε, χωρίς να εξετάσει την ουσία.». Θα εξετάσω επομένως την πιο πάνω αρχή με αναφορά στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ξεκινώντας από το status των Αιτητών διαπιστώνεται ότι αυτοί κατέχουν μετοχές εξοφλημένες και αυτό το γεγονός δεν τους καθιστά συνεισφορείς για τους σκοπούς του Νόμου. Το ζήτημα όμως αυτό θα με απασχολήσει κατά την εξέταση κατά πόσο συντρέχει η 1η προϋπόθεση του Άρθρου 32 στη συνέχεια της απόφαση μου. Σύμφωνα με τα γεγονότα, όπως προκύπτουν από το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου, πριν το 2013 τόσο η Καθ' ης η Αίτηση, όσο και η Αχίλλειον όφειλαν μεγάλα χρηματικά ποσά σε τραπεζικά πιστωτικά ιδρύματα και για την οικονομική τους επιβίωση στηρίζονταν στην εταιρεία Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Κέντρο Αθηνών «Υγεία», η οποία με την εμπλοκή της εταιρείας Vallone απαλλάχθηκε από αυτή την ευθύνη και/ή σταμάτησε να χρηματοδοτεί την Αχίλλειον και την Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση ήταν εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Αχίλλειον προς τραπεζικά ιδρύματα. Επομένως, ήταν απόλυτα θεμιτό, δίκαιο και ορθό να πληρωθούν τα οφειλόμενα ποσά μέσω της Καθ' ης η Αίτηση προς την Αχίλλειον, η οποία με τη σειρά της αποπλήρωσε τραπεζικά ιδρύματα καθότι με την αποπληρωμή των σχετικών δανείων η Καθ' ης η Αίτηση απελευθερώθηκε από τις εν λόγω εξασφαλίσεις. Δεν αποκαλύφθηκε ότι ορισμένοι από τους Αιτητές, ήτοι οι κ.κ. XXX Αβάνης, XXX Νικολαϊδης και XXX Γιάννακας, είχαν καταχωρήσει εναντίον της Χρυσαφιλιώτισσα Επενδυτική Λίμιτεδ και της Vallone, την Αγωγή με Αρ. 693/2012 Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια της οποίας είχαν καταχωρήσει και ενδιάμεση αίτηση αιτούμενοι την έκδοση προσωρινού διατάγματος, προβάλλοντας πανομοιότυπους ισχυρισμούς με τους ισχυρισμούς που προβάλλουν στην παρούσα διαδικασία. Η εν λόγω ενδιάμεση αίτηση απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου στις 12.04.2012 (Τεκμ.22 ΕΔ Παναγιώτου). Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι επρόκειτο για αγωγή εντελώς άσχετη με την παρούσα διαδικασία μεταξύ διαφορετικών διαδίκων και με διαφορετικό αντικείμενο και επομένως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «ουσιώδες γεγονός» το οποίο απέκρυψαν και ότι η απόρριψη της ενδιάμεσης αίτησης έγινε απλά γιατί δεν ικανοποιήθηκε η 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι η αύξηση κεφαλαίου δεν επηρέαζε το δικαίωμα των εναγόντων να διεκδικήσουν αποζημιώσεις στην συγκεκριμένη Αγωγή. Έχοντας κατά νούν ότι οι εκεί ενάγοντες και εναγόμενες εταιρείες μέλη του ίδιου Ομίλου εταιρειών είχαν κοινά συμφέροντα και συσχετίζονταν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ τους όπως και η εκεί διαφορά και πάλιν ήταν παρόμοιας φύσης θα έπρεπε, κατά την αντίληψη μου, να είχε αποκαλυφθεί η αγωγή αυτή και το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης διαδικασίας στα πλαίσια της. Ως προς τούτο δεν ασπάζομαι την άποψη των ευπαιδεύτων συνηγόρων των Αιτητών ότι τα γεγονότα της είναι άσχετα με αυτά της παρούσας. Οι Αιτητές παρέλειψαν να την αποκαλύψουν ως είχαν καθήκον να κάνουν. Το χρέους προς την Vallone είχε εισαχθεί στους εγκεκριμένους ετήσιους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση, εγκρίθηκε σε συνέλευση μελών το 2015 (για τους λογαριασμούς του 2013) και επιβεβαιώθηκε το 2016 (για τους λογαριασμούς του 2014). Ότι κάποιοι από τους ίδιους τους Αιτητές λάμβαναν μέρος στις συνεδρίες του ΔΣ και στις Γενικές Συνελεύσεις της Καθ' ης η Αίτηση και/ή της Αχίλλειον και ήταν πλήρως ενημερωμένοι αναφορικά με όλα τα οικονομικά και/ή επενδυτικά και/ή χρηματοδοτικά και/ή άλλα θέματα που αφορούσαν την Καθ' ης η Αίτηση και/ή επιπρόσθετα ενέκριναν και τους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση στους οποίους καταγράφονταν οι σχετικές οφειλές. Περαιτέρω ότι η οικονομική κατάσταση της Καθ' ης η Αίτηση έχει καλυτερεύσει από την αλλαγή στο καθεστώς της διεύθυνσης της και ότι η Καθ' ης η Αίτηση σε κάθε περίπτωση απέφυγε μέτρα σε βάρος της που ενδεχομένως να επηρέαζαν το ίδιο το καθεστώς της ή ακόμα και την ύπαρξη της. Επομένως στη βάση των πιο πάνω καταλήγω ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση ήταν ελλιπής και ως εκ τούτου θα μπορούσε να αποβεί παραπλανητική στο Δικαστήριο, καθότι οι Αιτητές δεν απεκάλυψαν τα ως άνω ουσιώδη, κατά την αντίληψη μου, γεγονότα κατά το στάδιο της μονομερούς εξέτασης της αίτησης, έχοντας παρουσιάσει μια διαφορετική πράγματι εικόνα. Επομένως και για τον λόγο αυτό θα ακύρωνα το Διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς και θα απέρριπτα την αίτηση. Εξέταση των προϋποθέσεων του Άρθρου 32 (Ν.14/1960)με αναγωγή στα γεγονότα της υπόθεσης: Η 1η Προϋπόθεση: Η 1η προϋπόθεση αφορά το κατά πόσο αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην ακρόαση της Κυρίως Αίτησης. Αυτό αποκαλύπτεται μέσα από τα δικόγραφα τα οποία έχουν καταχωριστεί και τα οποία αποτελούν το πραγματικό υπόβαθρο για την εξακρίβωση εάν όντως αντικειμενικά εξακριβώνεται συζητήσιμη υπόθεση έτσι ώστε να πληρείται η προϋπόθεση αυτή. Θα πρέπει επομένως το Δικαστήριο, κατά την εξέταση της προϋπόθεσης αυτής, να εντοπίσει τις κατ' ισχυρισμό αιτίες αγωγής που αποκαλύπτονται από τους ενάγοντες και να εξετάσει κατά πόσο υφίστανται τα συστατικά στοιχεία της κάθε κατ' ισχυρισμό αιτίας αγωγής, ανεξάρτητα από την εξέταση της 2ης προϋπόθεσης, ήτοι κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της Αγωγής. Η καθ' ης η Αίτηση διατείνεται μέσω της ΕΔ Παναγιώτου (Παρ.63) τα ακόλουθα τα οποία παραθέτω αυτούσια τονίζοντας τη σημασία τους στο υπό εξέταση ζήτημα (όπου αναφέρεται «εταιρεία» νοείται η Καθ' ης η Αίτηση): «.οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται και δεν έχουν locus standi να εγείρουν την παρούσα διαδικασία, καθώς επίσης και την κυρίως Αίτηση, καθότι: (α) Δεν αποτελούν «συνεισφορείς» της εταιρείας δυνάμει του Νόμου και των ισχυόντων αποφάσεων των αγγλικών και κυπριακών Δικαστηρίων. (β) Οι Αιτητές εγείρουν την παρούσα διαδικασία υπό την ιδιότητά τους ως μέτοχοι, ως μάλιστα αναφέρεται στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του κ. Νικολαΐδη που συνοδεύει την κυρίως Αίτηση, και την οποία υιοθετεί για σκοπούς της ενδιάμεσης διαδικασίας. Αυτό επίσης αναφέρεται στην Αίτηση και υποστηρίζεται από το Τεκμήριο 1 της κυρίως Αίτησης. (γ) Οι μετοχές που κατέχουν οι Αιτητές είναι πλήρως εξοφλημένες, γεγονός το οποίο απέκρυψαν από το σεβαστό Δικαστήριο. Παραπέμπω στη σελίδα 31 των οικονομικών καταστάσεων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ για το οικονομικό έτος που έληξε στις 31.12.2012 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 ανωτέρω), όπου αναφέρεται ότι το κεφάλαιο εκδόθηκε και πληρώθηκε εξ ολοκλήρου. Επίσης, παρουσιάζω και έγγραφο που υπογράφεται από το Γραμματέα της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ημερ. 21.5.2018 το οποίο πιστοποιεί ότι οι μετοχές που κατέχουν οι Αιτητές είναι πλήρως εξοφλημένες, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18. (δ) Το γεγονός αυτό, όπως με πληροφορούν οι δικηγόροι της Καθ' ης η Αίτηση είναι πολύ σημαντικό για την έκβαση της κυρίως Αίτησης, καθώς αγώγιμο δικαίωμα για προώθηση της παρούσας διαδικασίας έχει μόνο ένας συνεισφορέας εταιρείας, και όχι ένας μέτοχος με πλήρως εξοφλημένες μετοχές που δεν καταδεικνύει ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας θα λάβει πλεόνασμα. Στην παρούσα περίπτωση, οι Αιτητές δεν έχουν προσφέρει οιανδήποτε μαρτυρία που να καταδεικνύει, έστω και στο κατ' ελάχιστον, ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση θα υπάρξει πλεόνασμα περιουσιακών στοιχείων διαθέσιμων προς διανομή μεταξύ των μετόχων της εταιρείας. Σε κανένα σημείο των υποστηρικτικών ενόρκων δηλώσεων δεν αναφέρεται κάτι τέτοιο, παρά μόνο ισχυρισμοί και κατηγορίες εναντίον του Διοικητικού Συμβουλίου. Ως εκ των ανωτέρω, εισηγούμαι ότι η εξέταση των υπόλοιπων λόγων ένστασης παρέλκει και ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί.» Οι πιο πάνω αναφορές δεν έχουν αμφισβητηθεί ή απαντηθεί από τους Αιτητές, και παραμένουν αδιαμφισβήτητες. Το πιο πάνω απόσπασμα καταδεικνύει την παντελή απουσία αγώγιμου δικαιώματος από μέρους των Αιτητών. Και αυτό διότι όπως κρίνω και όπως είναι νομολογιακά καθιερωμένο: (α) Το άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113 προσδιορίζει εξαντλητικά τα πρόσωπα που νομιμοποιούνται σε υποβολή αίτησης για την εκκαθάριση εταιρείας. Τούτα είναι: η ίδια η εταιρεία, οποιοσδήποτε πιστωτής της και οι συνεισφορείς της εταιρείας. (β) Στην προκείμενη περίπτωση οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει ότι εμπίπτουν στις δυο πρώτες κατηγορίες. Δεν ζητούν θεραπεία ως πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση αλλά ως μέτοχοι της. Ό,τι απομένει να διερευνηθεί είναι κατά πόσο θεωρούνται συνεισφορείς. (γ) Το ερώτημα ως προς το ποιο πρόσωπο λογίζεται, για σκοπούς του Κεφ. 113, ως «συνεισφορέας» καθορίζεται στο άρθρο 205 του Κεφ. 113. Δίδεται η ακόλουθη ερμηνεία του όρου «συνεισφορέας»: «. σημαίνει κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισής της ...». Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της Printex Data Forms Express Ltd,

(2003)1 Α.Α.Δ. 1193, αναφέρθηκε ότι: «Αυτό με οδηγεί στο δεύτερο λόγο για τον οποίο το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί εφόσον ο Κανονισμός 32 προνοεί ότι το διάταγμα εκδίδεται όπως αναφέρει, «upon the application of a creditor, or of a contributory, or of the Company. Στην προκειμένη περίπτωση το διάταγμα εζητήθηκε όχι με αίτημα οποιουδήποτε συνεισφορέα ή πιστωτή ή τη ίδιας της εταιρείας, αλλά από μέτοχο. Και για το λόγο αυτό λοιπόν δεν υπήρχε εξουσία στο δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα και να διορίσει προσωρινό εκκαθαριστή. Η δε νομολογία εδέχθη ότι εκτός αν η εταιρεία η ίδια ζητά τον διορισμό, θα πρέπει να υπάρχει και δική της συγκατάθεση, εκτός στις εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν συντρέχουν οπωσδήποτε στην προκειμένη περίπτωση. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ ιδιαίτερα σε αυτή τη νομολογία την οποία έχει παραθέσει ενώπιον μου ο κ. Κληρίδης, καταλήγω δε ότι και στα πλαίσια του άρθρου 32

(1)ο διορισμός του προσωρινού εκκαθαριστή με αίτημα μετόχου και όχι ενός από τα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο ήταν έξω από τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου». Από όσα λέχθηκαν πιο πάνω συνάγεται ότι μέτοχος εταιρείας ο οποίος είναι κάτοχος πλήρως πληρωμένων μετοχών δεν λογίζεται συνεισφορέας και συνεπώς δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση αίτησης για εκκαθάριση (βλ. και υπόθεση Αναφορικά με την Lindos Constructions Ltd,

(1999)1 ΑΑΔ 1033). Στην δε υπόθεση Re Othery Construction Ltd,

(1966)1 All ER 145 αναφέρθηκε ότι: «where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show, on the face of his petition, a prima facie probability that there will be assets available for distribution among shareholders.» Προκύπτει ότι στην ιδιαίτερη περίπτωση που ο μέτοχος της εταιρείας δεν λογίζεται συνεισφορέας, λόγω του ότι πλήρωσε πλήρως τις εγγεγραμμένες σε αυτόν μετοχές, εάν ήθελε αιτηθεί τη διάλυση της εταιρείας, υποχρεούται να αποκαλύψει με την αίτηση του τέτοια στοιχεία που συνιστούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη ότι με τη διάλυση της εταιρείας θα υφίσταται ενεργητικό και περιουσία για διανομή μεταξύ των μετόχων. Σχετική με το ζήτημα αυτό είναι η απόφαση στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Facipero Investments Limited, Αίτηση 77/2011, απόφαση με ημερομηνία 16.05.2011 του κ. Α. Λιάτσου, Π.Ε.Δ όπως ήταν τότε και στην οποία με παρέπεμψαν και οι δύο πλευρές, όπου καταγράφονται τα ακόλουθα: «Προκύπτει ως πρώτο ζήτημα για εξέταση η θέση που ανέπτυξε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Καθ΄ ων η Αίτηση, σύμφωνα με την οποία οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης, ούτε και κατ' επέκταση στην επίδικη Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Η προσέγγιση αυτή εδράζεται στο ίδιο το λεκτικό του άρθρου 213

(1)του Κεφ. 113, σύμφωνα με το οποίο «αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται είτε από την εταιρεία είτε από οποιοδήποτε πιστωτή ή πιστωτές (περιλαμβανομένων οποιωνδήποτε ενδεχόμενων ή μελλοντικών πιστωτή ή πιστωτών), συνεισφορέα ή συνεισφορέων, ή από όλους ή οποιουσδήποτε από τα μέρη εκείνα, μαζί ή ξεχωριστά». Στηρίζεται επίσης στην ερμηνεία του όρου «συνεισφορέας», όπως αυτή εντοπίζεται στο άρθρο 205 του πιο πάνω νομοθετήματος κι έχει ως εξής: «Ο όρος «συνεισφορέας» σημαίνει κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισής της.». Με δεδομένο, ήταν η προέκταση του κ. Τριανταφυλλίδη, ότι οι Αιτητές είναι κάτοχοι μετοχών στη Facipero πλήρως πληρωθεισών και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι εμπίπτουν στα πλαίσια του όρου «συνεισφορέας», ούτε ότι αυτοί είναι πιστωτές της Facipero, δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές υπέβαλε ότι ο εξεταζόμενος λόγος ένστασης είναι αβάσιμος και ότι οι Αιτητές, ως μέτοχοι της Facipero, νομιμοποιούνται στην αξίωση των αιτούμενων θεραπειών της κυρίως Αίτησης και, συνακόλουθα, της υπό κρίση. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι καταδεικνύεται μέσα από την κυρίως Αίτηση ότι υπάρχουν σημαντικά περιουσιακά στοιχεία για διανομή μεταξύ των μετόχων, γεγονός που δίδει το δικαίωμα στους Αιτητές να καταχωρήσουν τις προαναφερόμενες αιτήσεις. Καταλήγοντας, εισηγήθηκε ότι εν πάση περιπτώσει η αναζήτηση της εναλλακτικής θεραπείας του άρθρου 202 του Κεφ. 113 είναι παράγοντας που νομιμοποιεί την καταχώρηση αίτησης από οποιοδήποτε μέλος και συνεπώς και από τους μετόχους. Το άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113 ξεκάθαρα παραθέτει τον περιορισμένο κύκλο προσώπων τα οποία δικαιούνται, δυνάμει των προνοιών του, στην καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας. Δεν χωρεί βεβαίως αμφισβήτησης ότι οι Αιτητές δεν περιλαμβάνονται στους πιστωτές της Facipero. Η ιδιότητα των μετόχων και μόνο που τους περιβάλλει - και δεδομένης της πλήρους καταβολής του μετοχικού τους κεφαλαίου - δεν τους καθιστά ούτε πιστωτές, ούτε συνεισφορείς στα πλαίσια της ερμηνείας του όρου που παρέχεται από το άρθρο 205 του ανωτέρω Κεφαλαίου. Δύο αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου διαφωτίζουν σχετικά με το εξεταζόμενο ζήτημα. Στην Αίτηση Certiorari της Printek Dataforms Express Ltd,

(2003)1 ΑΑΔ 1193, 1197, λέχθηκαν τα ακόλουθα από το Δικαστή Χατζηχαμπή: «Αυτό με οδηγεί στο δεύτερο λόγο για τον οποίο το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί εφόσον ο Κανονισμός 32 προνοεί ότι το διάταγμα εκδίδεται, όπως αναφέρει, «upon the application of a creditor, or of a contributory, or of the Company». Στην προκειμένη περίπτωση το διάταγμα εζητήθηκε όχι με αίτημα οποιουδήποτε συνεισφορέα ή πιστωτή ή της ίδιας της εταιρείας, αλλά από μέτοχο. Και για το λόγο αυτό λοιπόν δεν υπήρχε εξουσία στο δικαστήριο να εγκρίνει το αίτημα και να διορίσει προσωρινό εκκαθαριστή. Η δε νομολογία εδέχθη ότι εκτός αν η εταιρεία η ίδια ζητά τον διορισμό, θα πρέπει να υπάρχει και δική της συγκατάθεση, εκτός στις εξαιρετικές περιπτώσεις που δεν συντρέχουν οπωσδήποτε στην προκειμένη περίπτωση. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ ιδιαίτερα σε αυτή τη νομολογία την οποία έχει παραθέσει ενώπιον μου ο κ. Κληρίδης, καταλήγω δε ότι και στα πλαίσια του άρθρου 32

(1)ο διορισμός του προσωρινού εκκαθαριστή με αίτημα μετόχου και όχι ενός από τα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο ήταν έξω από τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου». Ο όρος «συνεισφορέας», υπό το πρίσμα του άρθρου 205, εξετάστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην υπόθεση Χριστάκης Μιχαήλ κ.ά. v. Επίσημου Παραλήπτου κ.ά.,

(1999)1 ΑΑΔ

Λέχθηκαν τα εξής στη σελ. 1036: «Βάσιμα αρνήθηκε η Επίσημος Παραλήπτης τον ισχυρισμό των εφεσειόντων ότι είναι "συνεισφορείς", εφόσον το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας είχε καταβληθεί στο ακέραιο. Ο όρος «συνεισφορέας» ορίζεται στο Άρθρο 205 του Κεφ.
Περιορίζεται σε μετόχους της εταιρείας που δεν κατέβαλαν το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου.» Mε δεδομένη λοιπόν την πιο πάνω νομική προσέγγιση και την πλήρη καταβολή του μετοχικού κεφαλαίου εκ μέρους των Αιτητών, αυτοί δεν καλύπτονται από τα πλαίσια του όρου «συνεισφορέας» και, συνεπώς, δεν νομιμοποιούνται, κατ΄ ακολουθία του άρθρου 213

(1)στην εισαγωγή αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας. Στο σύγγραμμα Farrar's Company Law, 3η έκδοση, στο κεφάλαιο Shareholder Remedies και υπό τον τίτλο Procedural Matters, στη σελ. 455, καταγράφεται: «Section 124 of the Insolvency Act 1986 permits an application to the court for a winding-up order to be made by any contributory, defined by s 79 of that Act to mean every person liable to contribute to the assets of a company in the event of its being wound up. Thus, for example, a partly paid-up shareholder who remains liable to contribute the amount unpaid on his shares in the event of the company being wound up is a contributory. The position is not so clear when the petitioner is a fully paid-up member. Obviously, he is not liable to contribute anything on a winding up. How then does he establish a right to bring a winding-up petition? The court's answer has been that he must establish a tangible interest in the winding-up, a prima facie probability of surplus assets remaining after the creditors have been paid for distribution amongst the shareholders. ....... The "tangible interest" requirement means that if the company is insolvent, a member cannot petition for a winding up. Once a member can establish a tangible interest then he can petition for a winding up notwithstanding the fact that his particular shareholding is very small..». Παρόμοια, ο δικαστής Buckley, στην υπόθεση Re Othery Construction Ltd

(1966)1 All E.R. 145, η οποία αφορούσε αίτηση για διάλυση εταιρείας με αιτητή μέτοχο ο οποίος κατείχε αριθμό πλήρως πληρωθεισών μετοχών, και εξετάζοντας κατά πόσο αυτός νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της αίτησης, ανέφερε, στη σελ. 147: « where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show, on the face of his petition, a prima facie probability that there will be assets available for distribution among shareholders». Tα πιο πάνω και οι αναφορές της παραγρ. 14 της κυρίως Αίτησης έδωσαν το έρεισμα για προβολή της εισήγησης του ευπαίδευτου συνήγορου για τους Αιτητές περί νομιμοποίησης των συγκεκριμένων μετόχων στην καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης. Καταγράφεται, συγκεκριμένα στην παράγρ. 14: «14. Η Εταιρεία έχει σημαντικά περιουσιακά στοιχεία και σε περίπτωση διάλυσής της θα υπάρξει σημαντικό πλεόνασμα, μετά την πληρωμή των οποιωνδήποτε χρεωστών της, για διανομή στους μετόχους της. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τις οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας.» Υπό την επιφύλαξη της κατάληξης ήδη του Δικαστηρίου ως προς τα όρια που θέτει το άρθρο 213

(1), προστίθεται ότι ακόμη και η πιο πάνω καταγραφή της παραγρ. 14 της κυρίως Αίτησης δεν υποδηλοί, τουλάχιστον εκ πρώτης όψεως, πιθανότητα περί ύπαρξης περισσεύματος προς διανομή στους μετόχους, μετά την εξόφληση, στα πλαίσια εκκαθάρισης, των οποιωνδήποτε χρεωστών της Facipero. Τέτοια πιθανότητα που θα ήταν αρκετή για να προσδώσει νομιμοποίηση στους Αιτητές για προσφυγή τους στο Δικαστήριο και καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση. Ούτε συνιστά, στην απουσία κάποιας έστω στοιχειοθέτησής της με περαιτέρω λεπτομέρειες, θεμελίωση ενός χειροπιαστού συμφέροντος, περιεχόμενο του οποίου θα ήταν η ύπαρξη πλεονάσματος προς όφελος και των Αιτητών-μετόχων. Η κυρίως Αίτηση εδράζεται, πέραν του άρθρου 211(στ), και στο άρθρο 202 του Κεφ. 113, το οποίο προβλέπει για εναλλακτικές θεραπείες τις οποίες μπορεί να αξιώσει οποιοδήποτε μέλος της εταιρείας. Οι πρόνοιες του άρθρου αυτού σκοπό έχουν την παροχή νομικής διεξόδου στη μετοχική μειοψηφία - όπως εν προκειμένω οι Αιτητές - σε κάθε περίπτωση όπου οι υποθέσεις εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό εκ μέρους της πλειοψηφίας. Εισηγήθηκε ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Αιτητές ότι έστω κι αν η πλευρά που εκπροσωπεί δεν νομιμοποιείται στην καταχώρηση αίτησης εκκαθάρισης με βάση το άρθρο 211(στ), έχει δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο κατ΄ ακολουθία του άρθρου 202. Δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο η πιο πάνω προσέγγιση. Παρόμοιο θέμα, ως προς τις προϋποθέσεις ενεργοποίησης δηλαδή του άρθρου 202, εξετάστηκε από το πλήρες Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην υπόθεση Bedros Karaoglanian & Sons Ltd., and Others and Hagop Karaoglanian and Another

(1977)4 J.S.C. σελ.

Εκδίδοντας την απόφαση ο Δικαστής Πικής, τότε Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου, αφού κατέληξε ότι οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν πως ήταν δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία, προχώρησε στην εξέταση των εναλλακτικών θεραπειών που αξίωναν στη βάση του άρθρου
Αναφέρει στη σελ. 511: «In the light of the above finding it would be unnecessary to go any further and examine the alternative remedies sought in the petition, considering that before a member of the company may avail himself of the provisions of s.202, he must first establish that the company should be wound up." Η κατάληξη του Δικαστηρίου ως προς ζήτημα της νομιμοποίησης των Αιτητών στην καταχώρηση αίτησης για εκκαθάριση, καθορίζει και το αποτέλεσμα της ενδιάμεσης απόφασής του.» Το ζήτημα πραγματεύεται και σε απόφαση του ο αδελφός Δικαστής κ. Μ. Λοϊζου, Ε.Δ., στην υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Assofit Holdings Ltd, Αίτηση 26/2012 Ε.Δ. Λάρνακας, ημερ. 14.06.2016, στην οποία γίνεται παραπομπή και σε ικανό αριθμό Αγγλικών αποφάσεων. Καταλήγω ως προς το θέμα αυτό ότι οι Αιτητές, όντας μέτοχοι με πλήρως πληρωθείσες μετοχές, δεν συγκαταλέγονται στους συνεισφορείς της καθ' ης η Αίτηση και συνεπώς δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την Κυρίως Αίτηση. Αυτή η κατάληξη μου με οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η παρούσα υπόθεση είναι μια από τις περιπτώσεις όπου δεν ικανοποιείται η 1η προϋπόθεση του άρθρου 32 και η Αίτηση θα πρέπει να οδηγηθεί σε απόρριψη. Και αυτό καθώς οι Αιτητές δεν προσέφεραν μαρτυρία ότι κατά την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση θα προκύψει πλεόνασμα από το οποίο θα δικαιούνται να λάβουν κάποιο μέρος. Συνεπώς, οι Αιτητές εφόσον δεν συνιστούν συνεισφορείς της Καθ' ης η Αίτηση δεν νομιμοποιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία. Δεν μου διαφεύγει ότι οι Αιτητές βασίζουν την Κυρίως Αίτηση τους και στο άρθρο
Αυτό όμως δεν αλλάζει την ως άνω κατάληξη μου. Αυτό ξεκαθαρίζεται και από τον κ. Αντ. Λιάτσο, ΠΕΔ (όπως ήταν τότε) στην ως άνω Αίτηση 77/2011, όπου έκρινε ότι για να μπορέσει το Δικαστήριο να εξετάσει την χορήγηση εναλλακτικής θεραπείας με βάση το άρθρο 202, θα πρέπει πρώτα να ικανοποιηθεί ότι οι Αιτητές νομιμοποιούνται να αξιώνουν την εκκαθάριση της καθ' ης η Αίτηση, ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις εκκαθάρισης της καθ' ης η Αίτηση με βάση το 211 και να καταλήξει ότι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις να μην εκκαθαριστεί αλλά να χορηγηθεί εναλλακτική θεραπεία με βάση το
Συμφωνώ με το ως άνω σκεπτικό και δεν με βρίσκει σύμφωνο η διαφορετική αντίκριση του ζητήματος όπως αναλύεται από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των Αιτητών στην αγόρευση τους. Η ως άνω αντίληψη του ζητήματος από τον έντιμο κ. Αντ. Λιάτσο στην υπόθεση 77/11 (πιο πάνω) βρίσκει σαφέστατο έρεισμα στην πολύ γνωστή απόφαση του Δ. Πική (ως ήταν τότε) στην Karaoglanian & Sons Ltd and Others,

(1977)4 JSC 488, στην οποία αξιωνόταν εναλλακτική θεραπεία με βάση το άρθρο 202 (εξαγορά μετοχών αιτητή από εταιρεία ή από μέτοχο πλειοψηφίας). Το Δικαστήριο στην Karaoglanian (ΠΕΔ Πικής και Αρτέμης ως ήταν τότε) έκρινε ότι επειδή οι Αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν τις προϋποθέσεις εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση με βάση το 211, δεν μπορούσε να προχωρήσει σε περαιτέρω εξέταση της υπόθεσης με βάση το

Το σχετικό απόσπασμα είναι το ακόλουθο: «In the light of our findings and the principles upon which the Court may act to wind up a company on the ground that it is just and equitable so to do, we find that the petitioner failed to make out a case justifying the Court to order the winding up of Bedros Karaoglanian & Sons Ltd. and in consequence the petition must be dismissed. In the light of the above finding it would be unnecessary to go any further and examine the alternative remedies sought in the petition, considering that before a member of the company may avail himself of the provisions of s.202, he must first establish that the company should be wound up». Για να εκδοθεί θεραπεία με βάση το άρθρο 202, θα πρέπει απαραιτήτως να υπερπηδηθεί το εμπόδιο του
Με άλλα λόγια, για να εκδοθεί θεραπεία με βάση το άρθρο 202, το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει δύο κριτήρια: (α) ότι η περίπτωση είναι τέτοια που θα ήταν δίκαιο και εύλογο να εκκαθαριστεί η εταιρεία με βάση το 211, και (β) σε περίπτωση που ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις εκκαθάρισης της εταιρείας με βάση το 211, ότι είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί εναλλακτική θεραπεία. Η απόφαση Karaoglanian υιοθετήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 ΑΑΔ 246, η οποία θεωρείται και η βασική Κυπριακή αυθεντία σε σχέση με το άρθρο 202 του Περί Εταιρειών Νόμου. Μάλιστα, στην Pelmako το Ανώτατο Δικαστήριο ως την «μόνη κυπριακή υπόθεση στην οποία αναλύεται η έννοια των όρων «καταπίεση» (oppression) και «δίκαιη και εύλογη» (just and equitable) στο πλαίσιο των σχετικών διατάξεων του Κεφ. 113.. [με εκτεταμένη ανάλυση της αγγλικής νομολογίας». Επομένως σε περίπτωση όπως την παρούσα, όπου οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται να αξιώνουν την εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση, δεν δύναται να εξεταστεί η χορήγηση εναλλακτικής θεραπείας με βάση το άρθρο

Εφαρμόζοντας επομένως και στην παρούσα υπόθεση τις αρχές που καταγράφονται στις Karoglanian και Pelmako και την ως άνω απόφαση στην Αίτηση 77/2011 του έντιμου κ. Λιάτσου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε), καταλήγω ότι οι Αιτητές δεν έχουν το απαραίτητο Locus Standi για να προωθούν την Κυρίως Αίτηση. Ενόψει του ότι η σημερινή ακρόαση αφορά ενδιάμεσο διάβημα για εξασφάλιση - στα πλαίσια της Κυρίως Αίτησης - παρεμπίπτοντος διατάγματος, καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί διότι δεν έχει διαφανεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και συνεπώς δεν ικανοποιείται η 1η προϋπόθεση του άρθρου
Η 2η Προϋπόθεση: Σε σχέση με τη 2η προϋπόθεση, σύμφωνα με τη νομολογία, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του ενάγοντα στην αγωγή. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.,

(1996)1 Α.Α.Δ. 253: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας που αποτελεί προϋπόθεση γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: Βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd. and Others

(1982)1 C.L.R.557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R.585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στη Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others

(1976)3 All E.R.417 (σελ.430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon

(1975)1 All E.R.504, η προοπτική επιτυχίας δε μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας: «Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success». Το βάρος επομένως βρίσκεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας επί των ώμων των Αιτητών να καταδείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας στην Κυρίως Αίτηση. Εφαρμόζοντας τις ως άνω αρχές της νομολογίας επί των γεγονότων της υπόθεσης αυτής διαπιστώνω ότι: (α) Το γεγονός ότι οι Αιτητές δεν καταχωρούν την Κυρίως Αίτηση υπό την ιδιότητα του πιστωτή ή του συνεισφορέα (ως η άνω κατάληξη μου) αλλά του μετόχου, εκθεμελιώνει την Αίτηση και την εκθέτει σε απόρριψη. (β) Σύμφωνα με την απόφαση του έντιμου κ. Λιάτσου στην Αίτηση 77/11 (ανωτέρω), καταδεικνύεται ακόμη ένα ελάττωμα στην υπόθεση των Αιτητών, ότι στην Κυρίως Αίτηση ζητείται πρώτα η χορήγηση «εναλλακτικής θεραπείας» και μετά και διαζευκτικά της «εναλλακτικής θεραπείας», ζητείται η εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση. Η καταγραφή των αιτούμενων τελικών θεραπειών - σύμφωνα με την ως άνω απόφαση είναι ελαττωματική, καθότι θα έπρεπε πρώτα να ζητείται η εκκαθάριση και μετά, διαζευκτικά της εκκαθάρισης, η χορήγηση εναλλακτικής θεραπείας. Αυτός είναι ο δεύτερος λόγος (σχετικός με τον πρώτο) για τον οποίο η Κυρίως Αίτηση δεν έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Έχω δε λάβει υπόψη μου την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε σχετικά από τον ευπαίδευτο συνήγορο των Αιτητών η οποία όμως δεν με βρίσκει σύμφωνο. (γ) Σε ό,τι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο της Κυρίως Αίτησης, είναι εμφανές από το περιεχόμενο της Κυρίως Αίτησης σε αντιδιαστολή με την Κυρίως Ένσταση και τις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις (που υιοθετούνται εκατέρωθεν από τους διαδίκους στα πλαίσια της ενδιάμεσης διαδικασίας) ότι οι Αιτητές παραπονιούνται ότι η αντικατάσταση του τραπεζικού δανεισμού ύψους €8 εκατ. με αντίστοιχο μετοχικό δανεισμό από τη Vallone, συνιστά την κύρια αιτία του ισχυρισμού τους περί καταπίεσης των δικαιωμάτων τους ως μετόχων μειοψηφίας. Αυτό το παράπονο δεν ευσταθεί για τους ακόλουθους λόγους όπως τους προβάλλει η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση και τους οποίους θεωρώ ως εύλογους και τους υιοθετώ για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης μου (τους καταγράφω αυτούσιους) (όπου δε αναγράφεται «εταιρεία» νοείται η Καθ΄ ης η Αίτηση): « (

i)το μετοχικό δάνειο από την Vallone στην Εταιρεία, το οποίο δόθηκε πριν από την αλλαγή στη μετοχική δομή της Vallone, ήταν προς το συμφέρον της Εταιρείας καθότι, μεταξύ άλλων, το δάνειο που χορηγήθηκε μέσω της Vallone ήταν άτοκο και χωρίς οποιεσδήποτε εξασφαλίσεις, σε αντίθεση με τον τραπεζικό δανεισμό που έφερε τόκο και ήταν εξασφαλισμένο. (
ii)Σίγουρα είναι προτιμότερο ως Όμιλος να οφείλεις ποσά στον μεγαλομέτοχο ο οποίος έχει κάθε λόγο να διατηρήσει εν ζωή και να αναπτύξει τον Όμιλο, παρά να οφείλεις τα αντίστοιχα ποσά σε τραπεζικά ιδρύματα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. (iii) Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι το δάνειο θα έπρεπε να χορηγηθεί από την Vallone προς την Αχίλλειον και όχι μέσω της Εταιρείας είναι εξίσου εσφαλμένος: από τη στιγμή που η Εταιρεία ήταν εγγυητής του τραπεζικού δανεισμού της Αχίλλειον και είχε παραχωρήσει σε τραπεζικά ιδρύματα εξασφαλίσεις έναντι των τραπεζικών υποχρεώσεων της Αχίλλειον, είχε οικονομική έκθεση (exposure) στις τραπεζικές οφειλές της Αχίλλειον και συνεπώς είχε συμφέρον στο να μειωθεί η τραπεζική οφειλή της Αχίλλειον προς όφελος όλων των μετόχων της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ. (
iv)Με βάση τα ανωτέρω, ο ισχυρισμός ότι «δημιουργήθηκε χρέος της ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ [προς την Vallone].. χωρίς η ΕΤΑΙΡΕΙΑ να πάρει οποιονδήποτε αντάλλαγμα» (παρ. 21 ΕΔ Νικολαΐδη) είναι παραπλανητικός και εσφαλμένος, καθότι ως πάροχος εξασφαλίσεων για υποχρεώσεις της Αχίλλειον, η Εταιρεία είχε μεγάλο όφελος από την αποπληρωμή οφειλών της Αχίλλειον που έγινε με το μετοχικό δάνειο της Vallone. (
v)Επίσης, πρέπει να υπομνησθεί ότι οι Αιτητές όχι μόνο γνώριζαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο για τις τραπεζικές οφειλές της Εταιρείας, αλλά συμμετείχαν και στην λήψη των σχετικών αποφάσεων με βάση τις οποίες η Εταιρεία και η Αχίλλειον λάμβαναν τραπεζικές διευκολύνσεις και παραχωρούσαν εξασφαλίσεις προς τράπεζες: και αυτό διότι ήταν μέτοχοι της Εταιρείας και κάποιοι εξ' αυτών ήταν και διευθυντές της Εταιρείας ή/και της Αχίλλειον. Η συμμετοχή των Αιτητών στη λήψη αποφάσεων τόσο της Αχίλλειον όσο και της Εταιρείας επιβεβαιώνεται από αριθμό πρακτικών συνεδριών (Τεκμ. 8 και 9 στην ΕΔ Παναγιώτου).» Στη βάση των ανωτέρω, είναι η απόφαση μου ότι δεν υπάρχουν ορατές πιθανότητες επιτυχίας της Κυρίως Αίτησης και συνεπώς δεν ικανοποιείται ούτε η 2η προϋπόθεση του άρθρου 32. Συνεπώς η Αίτηση απορρίπτεται και το προσωρινό διάταγμα ακυρώνεται και γι' αυτόν τον λόγο. Η 3η προϋπόθεση: Σύμφωνα με την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι εκτός και αν εκδοθεί το απαγορευτικό διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην υπόθεση Aνδρέου ν. Colossos Signs Ltd (Aρ. 2),

(2008)1 Α.Α.Δ. 626, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η μόνη αναφορά που γίνεται προς ικανοποίηση της 3ης αυτής προϋπόθεσης είναι στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση του αιτητή, στην οποία αναφέρονται κατά λέξη τα ακόλουθα: «Αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστώ ανεπανόρθωτη ζημία. Ο ισχυρισμός αυτός κρίνεται ως γενικός και αόριστος. Δεν μπορεί να λεχθεί ότι με αυτό τον ισχυρισμό καταδεικνύεται ανεπανόρθωτη ζημία. Δεν δίδεται καμία λεπτομέρεια ή επεξήγηση που να υποστηρίζει και να αιτιολογεί τον πιο πάνω ισχυρισμό, που να ικανοποιεί το Δικαστήριο, ώστε να οδηγήσει στην έκδοση διατάγματος. Επιπρόσθετα, δεν περιέχεται κανένας ισχυρισμός ότι η οικονομική κατάσταση της εναγομένης - καθ΄ης η αίτηση είναι τέτοια που θα στερήσει τον ενάγοντα-αιτητή καταβολής αποζημιώσεων, εάν επιτύχει στην αγωγή του» Παρόμοια είχε αποφασίσει και Έντιμος κ. Στ. Ναθαναήλ, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην ενδιάμεση Απόφαση του ημερ. 9.02.2007 στην υπόθεση MFS Holdings Public Co Limited Κ.Α ν. Universal Life Insurance Public Co Limited κ.α, (Αρ. Αγωγής 891/2007) Ε.Δ. Λευκωσίας: «Με βάση μακρά νομολογία, εφόσον η θεραπεία ενός προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχήν στο δίκαιο της επιείκειας, το διάταγμα δεν εκδίδεται όπου η αποτίμηση σε χρήμα ως ικανοποιητική θεραπεία μπορεί να γίνει εύλογα. Ακόμα και συνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν αποτελεί κατ' ανάγκη έρεισμα για την έκδοση ή τη διατήρηση σε ισχύ διατάγματος . Στην υποστηρικτική ένορκη δήλωση της αίτησης δεν αναφέρεται πουθενά οτιδήποτε το συγκεκριμένο σε σχέση με τη φερεγγυότητα του Α. Γεωργίου, ο οποίος φέρεται να είναι ο εγκέφαλος πίσω από αυτήν την δρομολογημένη θέση της αποδοχής της δημόσιας πρότασης των ενδιαφερομένων. . Η νομολογία έχει καθορίσει ότι πρέπει να δίνονται στοιχεία για την οικονομική κατάσταση ενός ατόμου ή εταιρείας, ενώ πρέπει να εισάγεται σχετική μαρτυρία που να δείχνει και την πρόθεση αποξένωσης του συγκεκριμένου περιουσιακού στοιχείου, αλλά και την αμεσότητα του κινδύνου να παραμείνει η υπέρ των Αιτητών τυχόν εκδοθείσα απόφαση ανικανοποίητη. Δεν επαρκούν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί σε σχέση με τη φερεγγυότητα ή την αδυναμία να ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση υπέρ των εναγόντων.» Όπως περαιτέρω αναφέρεται στην παρ. 5, στη σελίδα 136 του Συγγράμματος ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΑ των κ.κ. Ερωτοκρίτου και Αρτέμη, έκδοση 2016: «Για να ικανοποιηθεί η τρίτη προϋπόθεση, ο ενάγων θα πρέπει με την ένορκη δήλωση του να πείσει το δικαστήριο. Γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί του τύπου «αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα θα υποστώ ανεπανόρθωτη ζημιά» δεν αρκούν. Τέτοιοι ισχυρισμοί χρειάζονται να επεξηγηθούν και να αιτιολογηθούν με σαφή και θετική μαρτυρία ώστε να γίνουν δεχτοί από το Δικαστήριο.» Ερχόμενος τώρα στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης παρατηρώ ότι δεν έχει προσφερθεί μαρτυρία που να καταδεικνύει κίνδυνο να υποστούν οι Αιτητές ανεπανόρθωτη βλάβη. Στην παρ. 5 της ΕΔ Νικολαΐδη που συνοδεύει την Αίτηση, αναφέρεται ότι: «Σε αντίθετη περίπτωση, τα δικαιώματα των Αιτητών στην με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο Αίτηση, όπως και των πιστωτών της Καθ' ης η Αίτηση θα επηρεαστούν ανεπανόρθωτα, διότι με την Αίτηση ζητείται η εξαγορά των μετοχών από την Vallone Co Ltd ή διαζευκτικά η εκκαθάριση της Καθ' ης η Αίτηση. Οποιαδήποτε πληρωμή προς την Vallone ή άλλη αποξένωση περιουσιακών στοιχείων θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας των μετοχών μας και τη μείωση της ικανότητας της Καθ' ης η Αίτηση να αποπληρώσει τις οφειλές της. Η δε προτεινόμενη αύξηση κεφαλαίου θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη μείωση της αξίας των μετοχών μας ως σύνολο, εκτός και εάν πληρώσουμε χρήματα από δικούς μας πόρους για να μην μειωθεί το ποσοστό μας..» Η πιο πάνω αναφορά είναι γενική και αόριστη και δεν συνάδει με τις οικονομικές καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση καθότι: (α) Το χρέος της Καθ' ης η Αίτηση προς την Vallone τεκμαίρεται ότι είναι ορθό, νόμιμο και υπαρκτό καθότι εντοπίζεται στους ετήσιους λογαριασμούς της Καθ' ης η Αίτηση οι οποίοι ετοιμάστηκαν και δημοσιεύτηκαν μετά από έγκριση των διευθυντών και μελών της. Οι ίδιοι οι Αιτητές συμμετείχαν στις εν λόγω συνεδρίες/ συνελεύσεις και παρά το ότι διαφώνησαν (κάποιοι εξ' αυτών αλλά όχι όλοι σε κάποιες αλλά όχι όλες τις συναντήσεις), οι λογαριασμοί εγκρίθηκαν και δημοσιεύτηκαν. (β) Ακόμα και αν επίκειτο αποπληρωμή του χρέους μέσω αύξησης κεφαλαίου ή άλλως πως, οι μετοχές των Αιτητών θα είχαν ακριβώς την ίδια αξία πριν και μετά την αποπληρωμή, καθότι οι ελεγμένοι λογαριασμοί της Καθ' ης η Αίτηση καταγράφουν το χρέος που δήθεν κατά τους Αιτητές είναι «πλασματικό». (γ) Ακόμα και εάν μειωνόταν η αξία των μετοχών των Αιτητών από την αποπληρωμή χρέους της Καθ' ης η Αίτηση και πάλι η 3η προϋπόθεση δεν ικανοποιείται διότι σε τέτοια περίπτωση η κατ' ισχυρισμό ζημία είναι καθαρά χρηματική και δεν δόθηκε καμία μαρτυρία ως προς την φερεγγυότητα της Vallone και της Καθ' ης η Αίτηση να καταβάλουν τυχόν αποζημιώσεις προς τους Αιτητές. Καταλήγω συμφώνως των ανωτέρω ότι η πιο πάνω αναφορά ουδόλως ικανοποιεί την 3η προϋπόθεση κάτι που αναπόφευκτα οδηγεί στην ακύρωση του Διατάγματος και στην απόρριψη της Αίτησης. Σύμφωνα με τη νομολογία, το ισοζύγιο της ευχέρειας εξετάζεται εάν έστω και τυπικά πληρούνται οι ως άνω προϋποθέσεις. Από τη στιγμή που η απόφαση μου είναι αρνητική δεν κρίνεται αναγκαία η εξέταση αυτού του παράγοντα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου θα εξετάσω και την εισήγηση της πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση ότι σε αυτό το προδικαστικό στάδιο θα πρέπει να απορριφθεί και η Κυρίως Αίτηση για τον λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα των Αιτητών. Προς τούτο οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Καθ' ης η Αίτηση με έχουν παραπέμψει σε απόσπασμα της ενδιάμεσης απόφασης στην Quinn κ.α. v. Anglo Irish Bank Corporation Limited κ.α., του έντιμου Γ. Γιασεμή, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Αγωγή 4324/11, Ε.Δ. Λευκωσίας με ημερομηνία 15.03.2012, με την οποία απέρριψε την Αγωγή στο στάδιο αναθεώρησης προσωρινού διατάγματος. Το σχετικό απόσπασμα είναι το ακόλουθο: «Στην παρούσα υπόθεση κρίθηκε ότι οι ενάγοντες 1 έως 5, ως οι μοναδικοί στην ουσία ενάγοντες στην αγωγή, δεν έχουν locus standi σε αυτή για τους λόγους που έχουν προηγουμένως εξηγηθεί, με αναφορά αποκλειστικά μαρτυρία την οποία οι ίδιοι έχουν προσκομίσει. Η κρίση δε αυτή ήταν το αποτέλεσμα ενδελεχούς εξέτασης στην οποία υποβλήθηκε η συγκεκριμένη πτυχή με δεδομένο ότι όλοι οι διάδικοι επικέντρωσαν ιδιαίτερα την προσοχή τους σ' αυτή. Η σύγχρονη αντίληψη της νομολογίας όσον αφορά το θέμα του δικαιώματος έγερσης αγωγής από πρόσωπο άλλο από την εταιρεία προς το σκοπό διαφύλαξης των περιουσιακών της στοιχείων είναι ότι αυτό θα πρέπει να εξετάζεται προδικαστικά ώστε να αποφεύγεται η άσκοπη σπατάλη δικαστικού χρόνου και εξόδων, (βλ. Prudential Assurance Co Ltd v. Newman Industries Ltd (No. 2), ανωτέρω). Στην προκειμένη περίπτωση η εξέταση αυτή έγινε στα πλαίσια της αναθεώρησης του προσωρινού διατάγματος. Αν και σε εξαιρετικές μόνο περιπτώσεις μπορεί στα πλαίσια αυτά να απορριφθεί μια αγωγή, (βλ. Polyford Holdings Ltd v. Rosestage Enterprises Ltd

(2007)1 B A.A.Δ. 1042), εν τούτοις όπως έχει προηγουμένως καταδειχθεί η παρούσα αποτελεί τέτοια περίπτωση. Με βάση λοιπόν όλους τους παραπάνω λόγους η αγωγή απορρίπτεται, συμπαρασύροντας το προσωρινό διάταγμα και κάθε άλλη διαδικασία σε αυτή η οποία βρίσκεται σε εκκρεμότητα». Το πιο πάνω απόσπασμα όπως και οι αποφάσεις που αναφέρονται σε αυτό, όπως είναι αντιληπτό από τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής εφαρμόζονται πλήρως στην παρούσα περίπτωση. Στην υπό εξέταση περίπτωση επομένως δεν αποκαλύπτεται οποιονδήποτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην Κυρίως Αίτηση καθότι σύμφωνα με τα ως άνω η Κυρίως Αίτηση είναι πρόδηλα προβληματική, ελαττωματική και υπόκειται σε προδικαστική απόρριψη. Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω θα απορρίψω και την Κυρίως Αίτηση από αυτό το στάδιο. ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Στη βάση των όσων προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω καταλήγω ότι οι Αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν την 1η, 2η και 3η προϋπόθεση του άρθρου 32, έχουν καθυστερήσει να καταχωρήσουν το παράπονο τους για 2.5 και πλέον χρόνια και εν πάση περιπτώσει δεν ικανοποιείται ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος, ενώ έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα τα οποία εάν ήταν σε γνώση του Δικαστηρίου ενδεχομένως να μην εξέδιδε το εκδοθέν διάταγμα. Καταλήγω να απορρίψω την Αίτηση και να ακυρώσω το εκδοθέν διάταγμα. Απορρίπτεται ταυτόχρονα και η Κυρίως Αίτηση στην βάση των όσων έχω εξηγήσει πιο πάνω. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα όσον αφορά και τις δύο αιτήσεις και αυτά θα είναι όπως αυτά θα τα υπολογίσει ο Πρωτοκολλητής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.