Andrey ν. Hellenic Bank Public Company Limited, Aρ. Έφεσης 224/2018, 10/1/2019 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2019:A11 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ. Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Aρ. Έφεσης 224/2018 Επί τοις Αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα και σε ό,τι αφορά τον περί Ακινήτου ιδιοκτησίας Νόμο, Κεφ.224 και τις τροποποιήσεις αυτού μέχρι σήμερα Μεταξύ: ΧΧΧΧΧ Andrey, από την Ρωσία Εφεσείοντα Και Hellenic Bank Public Company Limited, από την Λευκωσία Εφεσίβλητων ----------------------------------------- Ημερ.: 10.1.2019 Για τον Εφεσείοντα: κα Π. Βαρνάβα για Ανδρέας Χαραλάμπους Για τους Εφεσίβλητους: κα Χρ. Χατζηγιώρκη για Ηλίας Νεοκλέους & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Έφεση ζητείται η ακύρωση και ο παραμερισμός Ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι», άνευ ημερομηνίας, και Ειδοποίησης κατά τον τύπο «Θ», ημερ. 12.4.2018 (Παραρτήματα Α και Β αντίστοιχα στην Έφεση) και της διαδικασίας που ξεκίνησε με τις Ειδοποιήσεις αυτές. Αναφέρεται ότι οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις επιδόθηκαν στην ενυπόθηκη οφειλέτρια εταιρεία την 23.4.2018 και ότι ο Εφεσείοντας έλαβε γνώση γι' αυτές την 18.6.
- Η Έφεση υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 13.7.2018 του Γιάννη Αποστολόπουλου που είναι, όπως αναφέρει, πρόσωπο φιλικά προσκείμενο στον Εφεσείοντα και εξουσιοδοτημένο από τον τελευταίο για να προβεί σε αυτή. Η Εφεσίβλητη Τράπεζα καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με 33 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται με Ένορκη Δήλωση ημερ. 26.11.2018 του ΧΧΧΧΧ Κογκοττή, υπαλλήλου της στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών και ο οποίος είναι ένας από τους λειτουργούς που χειρίζονται την υπόθεση. Ο λόγος ένστασης 3 αναφέρει ότι η Τράπεζα δεν είχε καμιά πρόθεση να προχωρήσει σε οποιαδήποτε περαιτέρω διαδικασία για τον πλειστηριασμό πριν την επίδοση των ειδοποιήσεων που απαιτούνται από τον Νόμο στον Εφεσείοντα. Η θέση επαναλαμβάνεται στην παρ. 20 της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Ένσταση. Αυτό, ενδεχομένως με κάποιες διευκρινίσεις, θα έπρεπε να ικανοποιεί τον Εφεσείοντα και θα μπορούσε με την ανάλογη διαβεβαίωση εκ μέρους των δικηγόρων της Τράπεζας να αποφεύγετο η ακρόαση προς εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων. Η Έφεση καταχωρίστηκε την 13.7.
- Η ημερομηνία είναι σημαδιακή αφού κατά την ημέρα αυτή τροποποιήθηκε ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος. Την 13.7.2018 δημοσιεύτηκε ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (αρ. 87(Ι) του 2018). Μεταξύ άλλων, ο τροποποιητικός Νόμος (άρθρο 14) κατάργησε το άρθρο 44 ΙΓ του βασικού Νόμου. Το άρθρο 44 ΙΓ προνοούσε για τη δυνατότητα καταχώρισης έφεσης από τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονταν από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη. Επρόκειτο για το άρθρο δυνάμει του οποίου μπορούσε να καταχωριστεί έφεση κατά ειδοποιήσεων κατά τον τύπο «Ι» ή και «Θ» για τις οποίες δεν υφίστατο ειδική αναφορά σε άλλα άρθρα, όπως, για παράδειγμα, για την ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» στο άρθρο 44 Γ
(3). Ως αποτέλεσμα δυνάμει των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 έως 2018 δεν είναι πλέον δυνατή η καταχώριση έφεσης ενάντια σε ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» ή «Θ». Όπως προειπώθηκε η παρούσα έφεση καταχωρίστηκε την 13.7.2018, την ίδια μέρα που τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός Νόμος. Το άρθρο 7 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1 προνοεί ότι κάθε Νόμος θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας και, εκτός αν προβλέπεται σε αυτόν διαφορετικά, θα ισχύει και θα τίθεται σε εφαρμογή κατά την ημερομηνία της δημοσίευσης και θα είναι δικαστικά γνωστός. Ο τροποποιητικός Νόμος δεν προνοεί ημερομηνία που αυτός τίθεται σε ισχύ. Επομένως, τέθηκε σε ισχύ όταν δημοσιεύτηκε την 13.7.
- Το άρθρο 6 του περί Ερμηνείας Νόμου, Κεφ. 1 αναφέρει πως όταν Νόμος εξαγγέλλεται ότι τίθεται σε ισχύ σε συγκεκριμένη μέρα, θα ερμηνεύεται ότι τίθεται σε ισχύ αμέσως με τη λήξη της αμέσως προηγούμενης της ημέρας εκείνης. Η πρόνοια αφορά σε νόμους που δημοσιεύονται και προνοούν ότι τίθενται σε ισχύ σε κάποια μελλοντική ημερομηνία. Έτσι, όταν παρέλθει η προηγούμενη ημέρα τίθενται σε ισχύ. Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 δεν εξάγγελλε ότι θα τίθετο σε ισχύ σε συγκεκριμένη ημερομηνία επομένως δεν μπορεί να λεχθεί ότι τέθηκε σε ισχύ αμέσως μετά τα μεσάνυχτα της 12.7.2018 προς 13.7.
- Είναι λογικό πως όταν ένας νόμος δεν εξαγγέλλει ότι θα τεθεί σε ισχύ σε μεταγενέστερη ημερομηνία και τίθεται σε ισχύ με τη δημοσίευση του, δεν μπορεί να ισχύει σε χρόνους προγενέστερους της δημοσίευσης αυτής. Έτσι, εάν ο τροποποιητικός Νόμος δημοσιεύθηκε για παράδειγμα η ώρα 11.00 π.μ. της 13.7.2018 δεν μπορεί να ίσχυε αμέσως μετά τα μεσάνυχτα της 12.7.2018, δηλαδή 11 σχεδόν ώρες προηγουμένως. Στην απουσία πληροφόρησης για την ώρα δημοσίευσης του τροποποιητικού Νόμου και την ώρα καταχώρισης της υπό κρίση Έφεσης καθίσταται αδύνατο για το Δικαστήριο να καταλήξει κατά πόσο Έφεση θα πρέπει να κριθεί στη βάση της Νομοθεσίας ως ίσχυε πριν ή μετά που τέθηκε σε ισχύ ο τροποποιητικός Νόμος. Στην περίπτωση που η Έφεση καταχωρίστηκε όταν ο τροποποιητικός Νόμος ήταν ήδη σε ισχύ θα ήταν απαράδεκτη εκτός και αν η πρόνοια με την οποία καταργήθηκε το άρθρο 44ΙΓ είναι αντισυνταγματική στην έκταση που αφορά σε ειδοποιήσεις που επιδόθηκαν ή για τις οποίες ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή το ενδιαφερόμενο πρόσωπο πληροφορήθηκε πριν την 13.7.
- Εφόσον η συνταγματικότητα Νομοθεσίας εξετάζεται μόνο όταν το ζήτημα είναι απολύτως αναγκαίο για την κρίση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς, το Δικαστήριο θα όφειλε να εξετάσει πρώτα κατά πόσο εάν η Έφεση ήταν παραδεκτή θα μπορούσε να επιτύχει επί της ουσίας της και μόνο εάν η απάντηση είναι θετική θα ήταν αναγκαίο και θα έπρεπε να εξεταστεί κατά πόσο η κατάργηση του άρθρου 44ΙΓ είναι αντισυνταγματική. Στην περίπτωση που η Έφεση καταχωρίστηκε προτού ο τροποποιητικός Νόμος τεθεί σε ισχύ και πάλι εξετάζεται κατά πόσο επιτυγχάνει επί της ουσίας της. Η σχέση του Εφεσείοντα με την υποθήκη Υ9712/2017 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λεμεσού, για την οποία εκδόθηκαν οι επίδικες Ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «Ι» και «Θ», είναι η εξής: Ο Εφεσείοντας αγόρασε μια κατοικία από την εταιρεία Erico Property Developers Limited που ανεγέρθηκε στο ακίνητο με αρ. εγγραφής Β222, του Φ./Σχ. LIV/47.W.I, Τμήμα Β, Τεμ. 145, στην Παρεκκλησιά της επαρχίας Λεμεσού και κατάθεσε το αγοραπωλητήριο έγγραφο στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Για την απόκτηση της κατοικίας είχε συνάψει συμφωνία δανείου με την Εφεσίβλητη Τράπεζα. Ως εξασφάλιση για την αποπληρωμή του δανείου του Εφεσείοντα η Erico υποθήκευσε το ¼ μερίδιο του Τεμ.145 προς όφελος της Τράπεζας για το ποσό των €1.546.000 με την υποθήκη Υ9712/
- Για λόγους που δεν θα εξεταστούν στην Έφεση ο Εφεσείοντας δεν αποπλήρωνε κανονικά τις δόσεις του και τερμάτισε τη σύμβαση δανείου. Την 30.12.2016 η Τράπεζα καταχώρησε την αγωγή 3847/2016 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον του Εφεσείοντα και της Erico. Ο Εφεσείοντας και η Erico καταχώρησαν Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση. Περαιτέρω, ο Εφεσείοντας καταχώρησε και την αγωγή 991/2017 Ε.Δ. Λεμεσού εναντίον της Τράπεζας. Αμφότερες οι αγωγές εκκρεμοδικούν. Την 23.4.2018 επιδόθηκαν οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις προς την Erico. Ο Εφεσείοντας, προς τον οποίο δεν επιδόθηκαν, πληροφορήθηκε για την επίδοση των Ειδοποιήσεων από τον δικηγόρο του, που είχε σχετικά ενημερωθεί από τους δικηγόρους της Erico. Αυτό έγινε, όπως διατείνεται, «κατά ή περί την 18.6.2018». Η ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη ή άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δικαιώματα και αυτοί μπορεί να υπόκεινται σε βλάβη των έννομων συμφερόντων τους εάν η ειδοποίηση δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Νόμου. Εξαρτάται από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Για παράδειγμα ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» που τάσσει προθεσμία για την εξόφληση μικρότερη των 30 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, μπορούσε να εφεσιβληθεί γιατί παραβλάπτετο δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή άλλου ενδιαφερομένου προσώπου που του παρείχε ο Νόμος. Επομένως, η ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» ήταν ειδοποίηση που μπορούσε να εφεσιβληθεί δυνάμει των προνοιών του άρθρου 44ΙΓ. Η επιτυχία της έφεσης εναπόκειτο στο κατά πόσο τα έννομα συμφέροντα του εφεσείοντα είχαν βλαβεί ως αποτέλεσμα της ειδοποίησης αυτής. Ο Νομοθέτης με το άρθρο 44Γ
(1)κατοχυρώνει το δικαίωμα καταβολής του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους μαζί με τους τόκους και όλα τα έξοδα για την είσπραξη του προς αποφυγή των συνεπειών που περιγράφονται στο άρθρο 44Γ
(2)και άλλες που στη συνέχεια μπορεί να ακολουθήσουν και να οδηγήσουν στην εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου. Στη γραπτή του αγόρευση ο δικηγόρος του Εφεσείοντα καταπιάνεται με τις διατάξεις του άρθρου 44 Γ, που επίσης τροποποιήθηκε με τον τροποποιητικό Νόμο, και προσεγγίζει την Έφεση με αναφορά στους λόγους έφεσης που προνοούνται στο εδάφιο
(3). Οι λόγοι αυτοί αφορούν σε έφεση για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο και γίνεται παραπομπή στο εδάφιο
(2)όπου η αναφορά είναι στην ειδοποίηση κατά τον τύπο «ΙΑ» και όχι στις ειδοποιήσεις κατά τον τύπο «Ι» ή «Θ». Καταλήγει ωστόσο η αγόρευση στην ανάπτυξη ζητημάτων που άπτονται της ειδοποίησης κατά τον τύπο «Ι». Εγείρεται ζήτημα σε σχέση με το ποσό που απαιτείται με την Ειδοποίηση να πληρωθεί. Η Ειδοποίηση αναφέρει ότι το ποσό που οφείλεται δυνάμει της υποθήκης («. in accordance with the declaration of mortgage contract .») είναι €2.234.783,82 με τόκο 8,629% ετησίως από 1.4.2018 επί του ποσού των €2.188.217,41 με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως. Η κατάσταση λογαριασμού ημερ. 31.3.2018 που επισυνάπτεται αφορά το 2018 και η μόνη πληροφορία που εμπεριέχει είναι ότι ο τόκος από 1.1.2018 μέχρι 31.3.2018 ήταν €46.566,41. Ότι το επιτόκιο που αξιώνει η Τράπεζα με την αγωγή (13%) είναι διαφορετικό από το αναφερόμενο στην Ειδοποίηση δεν οδηγεί απαρέγκλιτα σε συμπέρασμα ότι υφίσταται σφάλμα. Με την αγωγή αξιώνεται το οφειλόμενο δυνάμει της σύμβασης δανείου επιτόκιο, ενώ με την Ειδοποίηση το επιτόκιο που οφείλεται δυνάμει της υποθήκης. Υποδεικνύεται ωστόσο ότι στη σχετική Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου προνοείται τόκος «2,50% κατ' έτος πιο πάνω από το LIBOR ενός μηνός». Στην παρ. 18 της Ένορκης Δήλωσης Αποστολόπουλου αναφέρεται ότι με βάση στοιχεία από το διαδίκτυο το LIBOR την 14.6.2018 ήταν 0,044% και επομένως δεν δικαιολογείται να ζητείται επιτόκιο 8,629%. Προκύπτει πως η Ειδοποίηση κατά τον τύπο «Ι» αναφέρεται σε επιτόκιο υψηλότερο του προβλεπόμενου στην υποθήκη με αποτέλεσμα το ποσό το οποίο ζητείται να εξοφληθεί ως το οφειλόμενο δυνάμει της υποθήκης να είναι μεγαλύτερο από το πραγματικό. Κατά συνέπεια έχει βλαβεί το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη και τυχόν ενδιαφερομένου προσώπου. Το ζήτημα δεν τελειώνει εδώ. Εφόσον ο Εφεσείοντας δεν είναι ο ενυπόθηκος οφειλέτης οφείλει να καταδείξει ότι είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα έχουν υποστεί βλάβη από τις επίδικες Ειδοποιήσεις ή οποιαδήποτε από αυτές. Σύμφωνα με τις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 44 ΙΕ του Νόμου ««ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος». Ο Εφεσείοντας δεν είναι εγγυητής σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Είναι ο πρωτοφειλέτης. Η αναφορά στις ερμηνευτικές διατάξεις ότι η έννοια του ενδιαφερομένου προσώπου «περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος», δεν αποκλείει άλλο ή άλλα πρόσωπα. Πρέπει όμως να καταδειχθεί ότι τέτοιο πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος. Ο πρωτοφειλέτης δεν έχει. Είναι η θέση του Εφεσείοντα ότι είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο γιατί αυτός είναι ο ουσιαστικός ιδιοκτήτης και δικαιούμενος σε εγγραφή του επιδίκου ακινήτου. Παραπέμπει στην παρ. Γ
(2)του Παρακλητικού της Αγωγής 3847/2016 για να υποδείξει ότι η ίδια η Τράπεζα αναγνωρίζει ότι δικαιούται ο Εφεσείοντας στην επιστροφή οιουδήποτε περισσεύματος από το προϊόν της πώλησης του επιδίκου ακινήτου. Η παραπομπή στην αξίωση της Τράπεζας δεν είναι καθοριστική. Το δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης πρέπει να προκύπτει από το Νόμο και η εντύπωση που μπορεί να έχει ένας διάδικος δεν είναι αρκετή. Ο Εφεσείοντας δεν έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης. Ο Εφεσείοντας εφόσον, όπως διατείνεται, έχει καταχωρίσει το αγοραπωλητήριο έγγραφο του στο Κτηματολόγιο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης θα επιδιώξει την ειδική του εκτέλεση και εφόσον η δική του καταχώριση προηγείται της υποθήκης ο όποιος τρίτος αποκτήσει το ακίνητο θα το αποκτήσει επιβαρυμένο με τη δική του καταχώριση και συνακόλουθα δικαιώματα. Είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Εφεσείοντας δεν είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην έννοια του άρθρου 44ΙΓ όπως αυτό ίσχυε μέχρι τις 13.7.2018 και συνεπώς δεν νομιμοποιείτο στην καταχώριση της Έφεσης. Σημειώνεται πως όπως αναφέρεται στην υποστηρικτική της Έφεσης Ένορκη Δήλωση το Τεμ.145 δεν υφίσταται ως ενιαία εγγραφή και πως έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας για την κάθε μια από τις κατοικίες που ανεγέρθηκαν σε αυτό. Εάν αυτό ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα τότε τα εξαιτούμενα διατάγματα Α και Β είναι άνευ αντικειμένου, αφού το ακίνητο που αναφέρεται σε αυτά δεν υφίσταται πλέον. Ως εκ των ανωτέρω η Έφεση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Εφεσίβλητης και εναντίον του Εφεσείοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil Jurisdiction / General Applications / Final Αναφορά: Αίτηση κατά τον Τύπο «Ι» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο